Ministerul Justiției, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice] Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Courts database HUDOC © Ministerul Justiției, www.gov.pl/web/sprawiedliwosc [Translația a fost deja publicată pe site-ul oficial al Ministerului Justiției] Permisul de a re-publica această traducere a fost acordat de către Ministerul Justiției exclusiv în scopul de a fi inclusă pe baza articolului 34 din Legea judecătorească HUDOC SEKCJA STRAWSKIER PIERZA SPRAWKIER JANOWSKI nr. 36483/SEDEAW WYROKIA PRECIWKO POLSCE (SEDEAW 3.19) WROKIA PRECIWKO POLSCE (SEDEAW 3.483/SEDEAW 3.19) WROKIA PURGASKIER sEZIONIE pe data de 6 iunie 2024 care este data de 1 martie 2024 a lui Felicia PURGASKIER, care este înloculegată pe poziția de primă a Tribunalului Judecătoresc din Polonia, sub numele de SEDEAW WY PURKIAWKIER WY PURGASKIERZKIER (SEDIAWKIERZIEWKO PURKIERKOWKOWKIERKOWKIERKOWKI, WY PURKOWKIERKOWKIERKOWKI, WY PURKOWKIERKOWKIERKOWKI) (în numele de art.
6 Tribunalul observă că principiile generale privind dreptul de a fi judecat în termen scurt sau de a fi eliberat în timpul procedurii, garantat de art. 5 art. 3 din Convenție, nu au fost stabilite în niciun caz în sentințele anterioare (în special în cazul judecătorii împotriva SPC Sławkowiczów nr. 3010/96, în cazul judecătorii împotriva SPC Sławkowiczów nr. 1102/96, în cazul judecătorii împotriva SPC Sławkowiczów nr. 1102/96, în cazul judecătorii împotriva SPC Sławkowiczów nr. 542/94, în cazul judecătorii împotriva SPC Sławkowiczów nr. 452/94, în cazul judecătorii împotriva SPC Sławkowiczów nr. 1084/93, în cazul judecătorii împotriva SPC Sławkowiczów nr. 1084/93, în cazul judecătorii împotriva SPC Sławkowiczów nr. 1084/96, în cazul judecătorii împotriva SPC Sławkowiczów nr. 1084/96, în cazul judecătorii împotriva SPC Sławkowiczów nr. 1084/96, în cazul judecătorii împotriva SPC Sławkowiczów nr. 1084/96, în cazul judecătorii împotriva SPC Sławkowiczów nr. 1084/94, în cazul judecătorii împotriva SKO Słkowiczów nr. 1084/94, în cazul judecătorii împotriva SKOW nr. 1084/94, în cazul judecătorii împotriva SKOW nr. 1084/94, în cazul judecătorii împotriva SKOW nr. 1185/04, în cazul judecătorii SKOW nr. 1084/04, în cazul judecătorii SKOW, în cazul judecătorii Slawkowiczów nr.
După analizarea tuturor materialelor aduse în discuție, Tribunalul va concluziona, de asemenea, că în lumina hotărârii sale din cazul Frasik v. Polscie, nr. 22933/02, §§ 64-66, ETPC 2010 (fragmente), plângerile nu sunt în mod evident neîmputernice în sensul articolului 35 alineatul (3) litera a din Convenție și nici nu pot fi susținute din orice alt motiv.
POWYŻSZYCH WZGLDÓW TRYBUNAŁ JEDNOGŁOŚNIE recunoaște ca fiind de încălcare a acuzațiilor privind prelungirea prelungirii arestului provizoriu și alte acuzații în lumina jurisprudenței întemeiate a Curții, în conformitate cu tabelul anexat, iar restul acuzațiilor pentru nedopuzare; constată că acuzațiile indică încălcarea art. 5 §3 din Convenția privind prelungirea arestului provizoriu; constată că dosarul de încălcare a Convenției în ceea ce privește celelalte acuzații introduse pe baza unei marje de arestare prelungite (în special, acuzația privind suspendarea suspendării), în conformitate cu tabelul anexat; constată că acuzația privind suspendarea termenului de trei luni pe care o are în favoarea Curții a Uniunii Europene în data de 5 martie 2024 (în conformitate cu art. 2 din Regulamentul Curții din data de 6 octombrie 2024); constată că acuzația privind suspendarea termenului de trei luni pe care o are în favoarea Curții a Uniunii Europene în data de 3 martie 2024, în favoarea acuzației privind suspendarea termenului de trei luni pe care o are în favoarea în favoarea Curții de suspendare a acuzației pe care o are în favoarea în favoarea Curții în data de 7 martie, în favoarea în care se află în favoarea Curții Curții Curții de judecării de judecății din data de 6 martie, în conformitate cu art. 2 din Regulamentul Curții de judecată din data de 6 martie, în care se prevede că acuzați în favoarea termen de trei luni în favoarea în favoarea în favoarea unei acuzațiuni în favoarea unei acuzațiuni în favoarea în favoarea unei acuza în care a unei acuza în care a unei acuzațiuni în care a unei acuzațiuni în care a unei infracțiune în care a fost în cauză a fost în cauză a fost în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în
Curtea Rejonoasă a judecat, la 16.11.2018, Curtea Generală a judecătorilor 530/18 (Curtea Generală a judecătorilor cu privire la aplicarea arestului temporar); Curtea de Apel a judecătorilor din Łódź, la 15.09.2021 Cauza de despăgubire a prejudiciului financiar și de despăgubire a prejudiciului financiar pentru un singur reclamant (în EUR) [1] 36483/19 06.08.2019 Tomasz JANOWSŁKI 1983 14.11.2018 la 10.11.2021 Curtea Generală a judecătorilor din Łódź, la 16.11.2018, Curtea Generală a judecătorilor din Łódź 530/18 (Curtea Generală a judecătorilor cu privire la aplicarea arestului temporar); Curtea de Apel din Łódź, la 15.09.2021 Cauza de despăgubire a prejudiciului financiar și de despăgubire a prejudiciului financiar pentru un singur reclamant (în EUR) [1] 36483/19 06.08.2019 Tomasz JANOWSŁKI 1983 14.11.2018 la 10.11.2021 Curtea Generală a judecătorilor din Łódź, la 16.11.2018, Curtea Generală din Łódź 530/18 (Curtea Generală a judecătorilor din Łódź cu privire la aplicarea arestului temporar); Curtea de Apel din Łódź, la 15.09.09.2021 Cauza de Arestul din Łódź, la 12.05.2021 Cauza de judecătorilor din Łódź (Curtea Generală din Łódź) la 11.05.2019 Cauza de judecătorilor din Łódź, la 11.05.2019 Cauza de judecătorii (Curtea Generală Generală de Apelź, la 5.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, la 11.05.2019, Cauzicăd) Cauzicăd) Cauzi de judecătorilor din
4 prelungirea excesivă a controlului judiciar al dispoziției privind aplicarea arestului provizoriu la 08.02.2021 S-a decis să nu se recunoască plângerea reclamantului în temeiul dispoziției din 17.12.2020 privind prelungirea arestului provizoriu.S-a considerat că arestul provizoriu al reclamantului a fost deja prelungit pentru o altă perioadă.Așadar, recunoașterea arestului său a fost inutilă. 5100 [1] Pozona a crescut cu taxe care pot fi impuse reclamantului.
© Ministerstwo Sprawiedliwości,
www.gov.pl/web/sprawiedliwosc
[Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice] Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
© Ministerstwo Sprawiedliwości,
www.gov.pl/web/sprawiedliwosc
[Tłumaczenie zostało już opublikowane na oficjalnej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości] Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Sprawiedliwości wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
(Skarga nr
36483/19)
WYROK
6 czerwca 2024
r.
Wyrok jest ostateczny, ale może podlegać korekcie wydawniczej.
W
sprawie Janowski przeciwko Polsce
Europejski Trybunał Praw Człowieka (sekcja pierwsza), zasiadając jako Komitet w
składzie:
Péter Paczolay
, Pr
z
ewodniczący
,
Gilberto Felici,
Raffaele Sabato
, sędziowie
,
oraz Viktoriya Maradudina,
p.o. Zastępcy Kanclerza Sekcji,
obradując na posiedzeniu niejawnym w
dniu16 maja 2024
r.,
wydaje następujący wyrok, który został przyjęty w
tym dniu:
1.
Sprawa wywodzi się ze skargi przeciwko Polsce, wniesionej do Trybunału w
dniu 6 sierpnia 2019
r. na podstawie art.
34 Konwencji o
ochronie praw człowieka i
podstawowych wolności („Konwencja”).
2.
Sprawa została zakomunikowana rządowi polskiemu („Rząd”).
FAKTY
3.
Dane skarżącego oraz informacje istotne dla skargi przedstawiono w
załączonej tabeli.
4.
Skarżący skarżył się na nadmierną długość tymczasowego aresztowania, a
także podniósł inne zarzuty na podstawie postanowień Konwencji.
PRAWO
5.
Skarżący zarzucił przede wszystkim, że jego tymczasowe aresztowanie było niezasadnie długotrwałe. Powołał się na art.
5 ust.
3 Konwencji.
6.
Trybunał zauważa, że zasady ogólne dotyczące prawa do bycia sądzonym w
rozsądnym terminie albo zwolnienia na czas postępowania, gwarantowanego w
art.
5 ust.
3 Konwencji, zostały określone w
szeregu wcześniejszych wyroków (zob.
między innymi
Kudła przeciwko Polsce
[WI], nr
30210/96, §
110 i
nast., ETPCz
2000
‑
XI; oraz
McKay przeciwko Zjednoczonemu Królestwu
[WI], nr
543/03, §§
41-44, ETPCz
2006
‑
X, z
dalszymi odniesieniami).
7.
W
sprawach wiodących
Kauczor przeciwko Polsc
e, nr
45219/06, 3 lutego 2009
r., oraz
Celejewski przeciwko Polsce
, nr
17584/04, 4 maja 2006
r., Trybunał stwierdził już naruszenie w
odniesieniu do kwestii podobnych do tych w
niniejszej sprawie.
8.
Po zapoznaniu się z
całym przedstawionym mu materiałem Trybunał nie ustalił żadnego faktu ani argumentu, które mogłyby przekonać go do wyciągnięcia innych wniosków w
sprawie dopuszczalności i
zasadności tych skarg. Uwzględniając swoje orzecznictwo w
tym zakresie, Trybunał uznaje, że w
niniejszej sprawie czas trwania tymczasowego aresztowania skarżącego był nadmierny.
9.
Skargi te są zatem dopuszczalne i
wskazują na naruszenie art.
5 ust.
3 Konwencji.
10.
Skarżący sformułowań inne zarzuty, w
których również podniósł kwestie wynikające z
Konwencji, biorąc pod uwagę odpowiednie ugruntowane orzecznictwo Trybunału (zob. załączona tabela). Skargi nie są w
sposób oczywisty nieuzasadnione w
rozumieniu art.
35 ust.
3 lit.
a Konwencji ani niedopuszczalne z
jakichkolwiek innych względów. W związku z
tym należy je uznać za dopuszczalne. Po przeanalizowaniu wszystkich zgromadzonych materiałów Trybunał stwierdza, że wskazują one również na naruszenia Konwencji w
świetle jego ustaleń w
sprawie
Frasik przeciwko Polsce
, nr
22933/02, §§
64-66, ETPCz 2010 (fragmenty).
11.
Rząd zauważył, że skarga wniesiona na podstawie art.
5 ust.
4 Konwencji, dotycząca rzekomo przewlekłego rozpatrywania zażalenia skarżącego na postanowienie z
dnia 4 października 2019
r. w
sprawie przedłużenia jego tymczasowego aresztowania, nie została podniesiona w
żadnym z
pism skarżącego. Skarżący nie odniósł się do tej kwestii.
12.
Trybunał zauważa, że chociaż skarżący przekazał Trybunałowi odpisy dokumentów dotyczących przedmiotowego postępowania, to nie podniósł, nawet co do istoty, żadnych zarzutów w
tym zakresie. W związku z
powyższym ta część skargi jest w
sposób oczywisty nieuzasadniona i
podlega odrzuceniu zgodnie z
art.
35 ust. 3 lit. a
oraz ust.
4 Konwencji (zob.
Uruç przeciwko Turcji
(dec.), nr
39558/10, §
26, 20 października 2020 r.).
13.
Uwzględniając dokumenty znajdujące się w
jego posiadaniu oraz swoje orzecznictwo (zob. w
szczególności ww. wyrok w
sprawie
Kauczor
), Trybunał uważa za zasadne zasądzenie kwot wskazanych w
załączonej tabeli.
uznaje
za dopuszczalne zarzuty dotyczące nadmiernej długości tymczasowego aresztowania oraz inne zarzuty w
świetle ugruntowanego orzecznictwa Trybunału, zgodnie z
załączoną tabelą, zaś pozostałą część skargi za niedopuszczalną;
stwierdza
, że zarzuty wskazują na naruszenie art.
5 ust.
3 Konwencji dotyczące nadmiernej długości tymczasowego aresztowania;
stwierdza
, że doszło do naruszenia Konwencji w
odniesieniu do pozostałych zarzutów wniesionych na podstawie ugruntowanego orzecznictwa Trybunału (zob. załączona tabela);
stwierdza
(a)
że pozwane państwo winno, w
terminie trzech miesięcy, uiścić na rzecz skarżącego kwotę wskazaną w
załączonej tabeli, przeliczoną na walutę pozwanego państwa według kursu obowiązującego w
dniu płatności;
(b)
że od upływu wyżej wskazanego terminu trzech miesięcy aż do momentu uregulowania należności należne będą odsetki zwykłe od określonej powyżej kwoty, naliczone według stopy równej marginalnej stopie procentowej Europejskiego Banku Centralnego obowiązującej w
tym okresie, powiększonej o
trzy punkty procentowe.
Sporządzono w
języku angielskim i
obwieszczono pisemnie w
dniu 6 czerwca 2024
r. zgodnie z
Regułą
77 §
2 i
3 Regulaminu Trybunału.
Viktoriya Maradudina
Péter Paczolay
p.o. Zastępcy Kanclerza Sekcji
Przewodniczący
Skarga, w
której podniesiono zarzuty na podstawie art.
5 ust. 3
Konwencji
(nadmiernie długi czas trwania tymczasowego aresztowania)
Nr skargi
Data wniesienia skargi
Imię i
nazwisko skarżącego
Rok urodzenia
Okres tymczasowego aresztowania
Sąd, który wydał postanowienie o
zastosowaniu tymczasowego aresztowania / rozpoznał zażalenie
Długość tymczasowego aresztowania
Szczegółowe wady
Inne zarzuty na podstawie ugruntowanego orzecznictwa
Kwota zasądzona tytułem odszkodowania za szkodę majątkową i
zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową na jednego skarżącego
(w EUR)
[1]
36483/19
06.08.2019
r.
Tomasz JANOWSKI
1983
r.
14.11.2018
r. do
10.11.2021
r.
Sąd Rejonowy w
Łodzi, 16.11.2018 r., IV Kp 530/18 (pierwsze postanowienie o
zastosowaniu tymczasowego aresztowania);
Sąd Apelacyjny w
Łodzi, 15.09.2021 r., II AKp 126/21 (ostatnie przedłużenie)
2 lata, 11 miesięcy i
28 dni
brak przeprowadzenia postępowania z
należytą starannością w
okresie tymczasowego aresztowania;
przyjęcie założenia, bez podstaw dowodowych, że
istnieje ryzyko ucieczki lub utrudniania postępowania;
uporczywe opieranie się, w
miarę postępu sprawy, na zarzutach dotyczących członkostwa w
zorganizowanej grupie przestępczej;
grupowe postanowienia o
zastosowaniu tymczasowego aresztowania
Artykuł
5 ust.
4 – nadmierna długość sądowej kontroli postanowienia o
zastosowaniu tymczasowego aresztowania – w
dniu 07.02.2019 r. Sąd Okręgowy w
Łodzi przedłużył tymczasowe aresztowanie skarżącego do dnia 13.05.2019 r. Skarżący wniósł zażalenie. Jego zażalenie zostało oddalone przez Sąd Apelacyjny w
Łodzi w
dniu 08.05.2019 r. (sygn. akt II AKz 298/19). W dniu 09.05.2019 r. jego tymczasowe aresztowanie przedłużono na kolejny okres.
Skarżący zarzuca, że jego zażalenie było bezcelowe, ponieważ Sąd Apelacyjny rozpoznał je zaledwie jeden dzień przed kolejnym przedłużeniem.
Artykuł 5
ust.
4 – nadmierna długość sądowej kontroli postanowienia o
zastosowaniu tymczasowego aresztowania – w
dniu 08.02.2021 r. Sąd Apelacyjny w
Łodzi (sygn. akt II AKz 21/21) postanowił nie rozpoznawać zażalenia skarżącego na postanowienie z
dnia 17.12.2020 r. o
przedłużeniu tymczasowego aresztowania. Sąd ten uznał, że tymczasowe aresztowanie skarżącego zostało już przedłużone na kolejny okres. Tym samym rozpoznawanie jego zażalenia było bezcelowe.
5100
[1]
Powiększona o
podatki, które mogą być nałożone na skarżącego.