AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ © Çeviren, Okan TAȘDELEN, AİHM Eski B Hukukçusu, AYM ve AİHMe Bașvuru Danıșmanı, @O_TSDLN , Decembrie 2024. [Daha önce Patreon sayfamda https://www.patreon.com/posts/118404336 publicat] Aceasta traducere a fost publicata cu scopul de a obtine permisiunea de a publica HUDDOCa. Çevirmene atı bulunmak kaydıyla alıntılanabilir unsur.
India Translated by Okan TAİHMe Bașvuru Danıșmanı, AYM ve AİHMe Bașvuru Danıșmanı, @O_TSDLN , Decembrie 2024. [Daha önce Patreon sayfamda https://www.patreon.com/posts/118404336 publicat pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe
pagina de pe pagina de pe În plus, fiul mai mare al reclamantului a depus o cerere de viză temporară de cetățenie în numele reclamantului în decembrie 2015 și a declarat că, pentru a se recupera în relații cu soțul și copiii săi în legătură cu moartea fetelor lor născute prematură, reclamantul dorește să vorbească cu ei (par. 6). De asemenea, sprijinul mental și financiar poate fi oferit de la distanță (para. 9). Reclamantul a contestat hotărârea în ianuarie 2017. Reclamantul a susținut că, pe lângă motivele legate de starea fiului său mai mare, în plus față de faptul că sănătatea lui era proastă și că nu mai avea o soție, că era bolnav și că a dovedit că este periculos, reuniunea cu fiul și familia sa ar fi ajutat la combaterea simptomelor depresivului.
Biroul de Supraveghere a prezentat mai multe rapoarte pe baza acestor rapoarte. Reclamantul a decis că această posibilitate ar trebui să fie obținută de către Reclamantul de Supraveghere a Protecției Sociei (para. 9). În conformitate cu instrucțiunile Ministerului, acesta a reexaminat și a respins din nou, în decembrie 2018, o cerere de decizie administrativă pe care a făcut-o la prima decizie a reclamantului (para.21), pe motiv că relația dintre solicitant și fiul său cel mare nu a constituit o viață normală în sensul articolului 8.0 din Legea privind drepturile omului, iar în decembrie 2018 a respins o cerere de decizie administrativă pe motiv că relația dintre solicitant și fiul său cel mare nu a constituit o viață normală în sensul articolului 8.0 din Legea privind drepturile omului (para.20).
În cazurile în care persoanele fizice sau mintale au boli grave suficiente sau în care alte membri ai familiei au nevoie de îngrijire și sprijin permanent, Curtea a recunoscut o astfel de dependență (a se vedea Emonet și alții/Isviçre, anulată mai sus, § 37; Bierski/Polanya, nr. 46342/19, § 47, 20 octombrie 2022; Belli și Arquier-Martinez/Isviçre, nr. 65550/13, § 65, 11 decembrie 2018; I.M./Isviçre, nr. 23887/16, §§ 30-31, 09 aprilie 2019) (para. 38). În cazul în care persoanele respective au o dependență de medicamente sau de alte condiții de sănătate care le pot provoca paranoia sau afecțiuni de sănătate ale celor apropiați, Curtea a decis că dependența de medicamente nu este niciodată suficient de gravă pentru a determina o situație de sănătate suficient de gravă, iar dependența de medicamente nu poate duce la o situație de sănătate suficient de gravă pentru a justifica dependența de medicamente sau de alte condiții de sănătate, iar dependența de medicamente nu poate duce la o situație de sănătate suficient de gravă pentru a determina o dependență de medicamente sau de alte condiții de sănătate (a se vedea, de exemplu, în cazul în care persoanele respective nu au fost dependenți de medicamente sau de persoane apropiate), iar dependența de medicamente nu a fost niciodată suficient de gravă pentru a determina o situație de sănătate suficient de sănătate; astfel,
dependența de persoanele din familie nu este justificată de dependență de un loc de muncă completă (a se poate determina dependență de un loc de muncă) (a se poate determina în mod complet dependență de medicamente (a se poate vedea, de exemplu, în cazul în cazul în care persoanele cu boli cronice, nr. 475481/107, No. 478/107, No.177/107, No.177/108, No.177/107, No.177/107, No.177/107, No.177/107, No.177/107, No.177/107, No.177/107, No.17 În contextul reuniunii familiale, Curtea evaluează problema că relația dintre membrii adulți ai familiei nu constituie o viață de familie, evaluând cererea de reuniune a familiei pe baza tuturor elementelor care au apărut înainte de decizia de a decide (vezi T.C.E./Alzinga, nr. 58681/12, § 55, 01 martie 2018; Rodrigues da Silva ve Hollande Hoogkamer biri/35 , nr. 504/99 , § 41, Holmânia Hoogkamer).
În ceea ce privește dependența reclamantului de fiul său, Curtea observă că aceasta este în principal bazată pe starea sa de sănătate. Deși la vârsta de 50 de ani, se înțelege că reclamantul în general a fost tratat și a fost eliberat de diferite stări de sănătate legate de vârsta sa în curs de dezvoltare (para.49).Curtea a decis că nu există nicio marjă în dosar, ci că va continua să acorde îngrijirea medicală și alte forme de îngrijire, sprijin și ajutor pe care le va oferi reclamantul în India și pe care le vor oferi servitorii, komșulii și prietenii săi, și a decis că nu există nicio marjă în dosar (a se vedea A.W.
Khan/Birik Krallık, menționat mai sus, § 32).Considerând că în cazul în care fata locuia în India la acel moment, nu exista nicio marjă în care să se demonstreze în mod clar că ea ar fi putut fi dependentă de viața ei dacă ar avea nevoie de sprijin (para.50), nu există nicio marjă în care să se demonstreze că ea ar fi putut fi dependentă de ea (para.54), iar în cazul în care nu există nicio marjă în care să se demonstreze că fiica că ea nu ar fi putut fi dependentă de ea (para.50).Curând în cazul în care nu există o marjă, nu există nicio marjă în care să se aflezează că fiul său nu este incompatibil cu viața sa (para.55).Curând în cazul în care fiul său nu există o relație financiară, nu există o marj în care să fie dependent de ea (para. https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-238680
© Çeviren, Okan TAȘDELEN, AİHM Eski B Hukukçusu, AYM ve AİHM’e Bașvuru Danıșmanı, @O_TSDLN , Aralık 2024. [Daha önce Patreon sayfamda “ https://www.patreon.com/posts/118404336 ” yayımlanmıștır] Bu çeviriyi yayımlama izni, HUDOC’a konulması için verilmiștir. Çevirmene atıfta bulunmak kaydıyla alıntılanabilir. © Translated by Okan TAȘDELEN, Former B Lawyer of the ECHR, Adviser on Applications to the CC and the ECHR, @O_TSDLN , December 2024. [Already published on my Patreon page “ https://www.patreon.com/posts/118404336 ”] Permission to re-publish this translation has been granted for the purpose of its inclusion in HUDOC. It may be reproduced with a reference to the translator. KUMARI/HOLLANDA [1] (Bașvuru No. 44051/20 ) 19 Kasım 2024 GİRİȘ Dava, bașvurucuya Hollanda’da uzun süredir mukim ve Hollanda vatandașı olan yetișkin oğluyla aile birleșimi amacıyla geçici oturum vizesinin reddine ilișkindir.
Bașvurucu, ilișkilerinin Sözleșme’nin 8. maddesinin korumasının kapsamına girdiğini çünkü “normal duygusal bağların haricinde ilave bağımlılık unsurlarının mevcudiyetinin ortaya konulduğunu, oğlu ve onun ailesiyle birlikte Hollanda’da oturmasına izin verilmemesinin aile hayatına saygı hakkına aykırı olduğunu ileri sürmektedir (par. 1). OLAYLAR Bașvurucu, 1964 doğumlu ve Hindistan’da oturan bir Hint vatandașıdır (par. 2). Bașvurucunun 3 çocuğundan ikisi 1981 ve 1988 doğumlu yetișkinlerdir ve Hollanda’da yasal olarak bulunmaktadırlar. Bașvurucu çok girișli vizelerle onları düzenli olarak ziyaret etmekte ve onlar da bașvurucuyu Hindistan’da düzenli olarak ziyaret etmektedir.
Bașvurucunun ilgili vakitte Hindistan’da yașayan bir de yetișkin kızı vardır (par. 5). Bașvurucunun büyük oğlu, Aralık 2015 tarihinde bașvurucu adına geçici oturum vizesine bașvurmuș ve erken doğmuș kızlarının ölümüyle baș etmeleriyle bağlantılı olarak kendisinin ve eșinin zihnen toparlanması için bașvurucunun onlarla kalmak istediğini belirtmiștir (par. 6 ). Güvenlik ve Adalet Bakan Yardımcısı, Nisan 2016 tarihinde bașvuruyu reddetmiștir. Bakan Yardımcısına göre bașvurucunun desteğinin bir ebeveyn ile yetișkin çocuk arasındaki iyi bir ilișkide olağandır fakat aile üyelerinin bağısız olarak iș göremeyeceği normal bağların ötesine geçen hususi bir bağımlılığın mevcut olduğu ortaya konmamıștır.
Bașvurucunun eșinin 2012’de ölmüș olması da böyle bir bağımlılık yaratmamaktadır. Bakan Yardımcısı, “normal duygusal bağların haricinde ilave bağımlılık unsurunun” bulunduğunun ortaya konulmadığı sonucuna varmıștır. Bașvurucu ile büyük oğlu arasındaki ilișki 8. maddenin koruma kapsamına girmemektedir (par. 7 ). Bașvurucunun bu karara yapmıș olduğu idari itiraz, Bakan Yardımcısı tarafından ilk karardaki gerekçelerle Aralık 2016 tarihinde reddedilmiștir. Bașvurucu aile üyelerinin bakımına bağımlı olduğu veya olacağı kadarıyla, Hindistan’da yașayan kızından destek isteyebilir. Ayrıca, zihni ve mali desteğin uzaktan sağlanması da mümkündür (par. 9 ). Bașvurucu, Ocak 2017 tarihinde karara itiraz etmiștir.
Bașvurucu büyük oğlunun durumuna ilișkin gerekçelerin yanı sıra sağlığının kötü olduğunu ve artık bir eșinin olmadığını, sık sık düștüğünü ve yalnızken bunun tehlikeli olduğunu, oğlu ve onun ailesiyle birleșmesinin depresif semptomlarına karșı yardımcı olacağını belirtmiștir. Bașvurucu bu kapsamda çeșitli raporlar sunmuștur.
Bașvurucu, sözlü dinleme imkanının tanınması gerektiğini de ileri sürmüștür (par. 10). Lahey İstinaf Mahkemesi, Eylül 2017 tarihinde bașvurucunun itirazını, itiraz sürecinde dinlenilmemiș olması nedeniyle haklı bulmuștur (par. 11). O tarihte Hollanda’da bulunan bașvurucu, Aralık 2017 tarihinde Göçmenlik ve Vatandașlık Bürosu tarafından itirazına ilișkin olarak dinlenilmiștir (par. 12). Bakan Yardımcısı, Ocak 2018 tarihinde bașvurucunun itirazını yeniden incelemiș ve temelsiz bularak reddetmiștir (par. 1 4). Bașvurucu ile oğlu arasında olağan duygusal bağlardan daha fazlasını içeren ilave bağımlılık unsurlarının varlığı için inandırıcı kanıtların sunulmadığını değerlendirilmiștir (par. 17). Lahey İstinaf Mahkemesi, Ekim 2018 tarihinde bașvurucunun yapmıș olduğu itirazı haklı bulmuș ve bașvurucunun itirazına ilișkin yeniden karar alınmasına hükmetmiștir (par. 19). Bakan Yardımcısı, Kasım 2018 tarihinde İstinaf Mahkemesi kararına karșı Danıștay İdari Yargı Dairesine itiraz etmiștir (par. 20). İtiraz incelemesi sürerken; Bakan Yardımcısı İstinaf Mahkemesinin talimatı doğrultusunda bașvurucunun ilk kararına yapmıș olduğu idari itirazı yeniden incelemiș ve Aralık 2018 tarihinde tekrar reddetmiștir (par. 21). İdari Yargı Dairesi,
Bakan Yardımcısının bașvurucu ile en büyük oğlu arasındaki ilișkinin 8. madde anlamında “aile hayatı” olușturmadığını uygun șekilde gerekçelendirmiș olduğunun İstinaf Mahkemesinin farkına varamadığını belirtmiș ve Aralık 2019 tarihinde Bakan Yardımcısının itirazını kabul etmiștir (par. 23). İdari Yargı Dairesi bu doğrultuda, İstinaf Mahkemesinin Ekim 2018 tarihli kararını bozmuș ve bașvurucunun itirazını reddetmiștir. Bu kararla, bașvurucunun aile birleșimine yönelik geçici oturum vizesi talebinin reddi kesinleșmiștir (par. 24). HUKUK
Mahkeme, Sözleșme’nin 8. maddesi bakımından aile hayatının normalde çekirdek aileyle sınırlı olduğuna (bkz. Slivenko/Letonya [BD], No. 48321/99, §§ 94 ve 97, AİHM 2003-X) ve ebeveynler ile yetișkin çocuklar arasında ya da yetișkin kardeșler arasında, “normal duygusal bağlardan fazlasını içeren ilave bağımlılık unsurlarını” ortaya koyulmadıkça, aile hayatının olușmayacağına (bkz. Kwakye ‑ Nti ve Dufie/Hollanda (k.k.), No. 31519/96, 07 Kasım 2000; Senchishak/Finlandiya , No. 5049/12, § 55, 18 Kasım 2014, § 55; Emonet ve Diğerleri/İsviçre , No. 39051/03, § 35, 13 Aralık 2007) hükmetmektedir (par. 35). Yetișkinlerin fiziksel veya zihni engellerinin veya yeterli ciddiyette hastalıklarının olduğu ve diğer aile üyelerinin sürekli bakım ve desteğine ihtiyaçlarının bulunduğu durumlarda Mahkeme, böyle bir bağımlılığı kabul etmiștir (bkz.
Emonet ve Diğerleri/İsviçre , yukarıda anılan, § 37; Bierski/Polanya , No. 46342/19, § 47, 20 Ekim 2022; Belli ve Arquier-Martinez/İsviçre , No. 65550/13, § 65, 11 Aralık 2018; I.M./İsviçre , No. 23887/16, §§ 30-31, 09 Nisan 2019) (par. 38). Aksine șu tıbbi hallerde Mahkeme, bașvurucuların veya yakınlarının sağlık durumlarının yeterince ciddi olduğunu ya da yeterince ciddi olsa bile, bağımlılığın ve böylelikle aile hayatının mevcudiyeti tespitini haklı kıldığını kabul etmemiștir: hiçbiri tamamen iș yapamaz hale getirmeyen șeker hastalığı, (belirlenmemiș) kalp durumu, kronik obstrüktif akciğer hastalığı ve ülseratif kolit (bkz. A.W. Khan/Birleșik Krallık , No. 47486/06, 12 Ocak 2010 ); astım ( bkz.
Konstatinov/Hollanda , No. 16351/03, 26 April 2007) ve çok ciddi olmakla birlikte bașvurucuyu tamamen ailesinin bakımına bağımlı kılacak derecede onu iș yapamaz hale getirmeyen paranoid șizofreni (bkz. Savran/Danimarka [BD], No. 57467/15 , §§ 177 ‑ 178, 07 Aralık 2021) (par. 39). Olayın șartlarına bağlı olarak Mahkeme, mali desteğin uzaktan sağlanabileceğine hükmetmektedir (bkz.
Berisha/İsviçre , No. 948/12 , § 60, 30 Temmuz 2013; Senchishak/Finlandiya , yukarıda anılan, § 57). Mali bağımlılık tek bașına asla ilave bağımlılık bağı ve dolayısıyla yetișkin aile bireyleri arasında aile hayatı olușturmaya yeterli görülmemektedir (par. 41). Mahkeme içtihatları uyarınca, normal duygusal bağların haricinde ilave bağımlılık unsurlarının bulunduğunun kanıtlanıp kanıtlanmadığının değerlendirilmesinin, söz konusu ilișkinin bireyselleștirilmiș bir incelemesi gerekmektedir (par. 4 3). Aile birleșimi bağlamında Mahkeme, yetișkin aile bireyleri arasındaki ilișkinin “aile hayatı” olușturup olușturmadığı meselesini, aile birleșimi talebine ilișkin kararın kesinleșmesinin öncesinde meydana gelen bütün olguların temelinde değerlendirmektedir (bkz.
T.C.E./Almanya , No. 58681/12, § 55, 01 Mart 2018; Rodrigues da Silva ve Hoogkamer/Hollanda , No. 50435/99 , § 41, AİHM 2006-I). Ancak aile üyelerinden biri aile birleșimi talebinin yapıldığı tarihte küçükse; Mahkeme aile hayatının varlığı meselesini, ișlemler devam ederken çocuğun yaș sınırını geçmesinden kaçınmak için o tarihte edindiği durum temelinde değerlendirecektir (bkz. El ‑ Ghatet/İsviçre , No. 56971/10, § 51, 08 Kasım 2016; Tanda ‑ Muzinga/Fransa , No. 2260/10, § 74 son cümle, 10 Temmuz 2014) (par. 44). Mahkeme, çocuğunun ölümünün bașvurucunun oğlunun zihni esenliği üzerinde önemli bir etki yaptığını kabul etmekle birlikte; durumunun onu bütünüyle iș göremez hale getirdiğine dair önünde hiçbir delil bulunmamaktadır.
Hollanda’da düzenli olarak çalıșmakta ve bașvurucu onu ziyaret etmiyorken de eși ve oğullarıyla günlük hayatını yürütmektedir (par. 48). Bașvurucunun oğluna olan bağımlılığı bakımında ise Mahkeme, bunun temel olarak kendisinin sağlık durumuna dayandırıldığını gözlemlemektedir. İlgili vakitte ellilerinde olmasına karșın, bașvurucunun genel olarak ilerleyen yașıyla bağlantılı çeșitli sağlık durumlarından mustarip olduğu ve tedavi gördüğü anlașılmaktadır (par. 49). Mahkeme, bașvurucunun Hindistan’da tıbbi bakım ve hizmetçi, komșular ve arkadașlarının sağlayacağı diğer bakım, destek ve yardım șekillerini alamayacağına dair dosyada hiçbir emare bulunmadığını değerlendirmektedir (bkz. A.W.
Khan/Birleșik Krallık , yukarıda anılan, § 32). O vakitlerde Hindistan’da yașayan kızının gerek olursa onu destekleyemeyeceği inandırıcı șekilde temellendirilmemiștir (par. 50). Mahkeme son olarak, oğlunun bașvurucuya sağladığı mali desteğin uzaktan sürdürülebileceğini dikkate almaktadır. Bașvurucunun oğluna mali yönden bağımlı olduğuna dair dosyada yeterli delilin bulunmamasının haricinde; böyle bir bağımlılık tek bașına ilave bağımlılık bağı olușturmaya yeterli görülmemektedir (par. 52). Davaya özgü olgu ve șartlar temelinde Mahkeme, bașvurucu ile en büyük oğlu arasında “olağan duygusal bağlardan daha fazlasını içeren ilave bağımlılık unsurlarının” mevcut olduğunun ortaya konulmadığı sonucuna varmaktadır.
Bu itibarla Mahkeme, ilișkilerinin 8. madde anlamında “aile hayatı” olușturmadığına hükmetmektedir (par. 54). Dolayısıyla bașvurunun, Sözleșme’yle konu yönünden bağdașmaz ( incompatible ratione materiae ) olduğundan reddedilmesi gerekmektedir (par. 55). [1] Resmi dildeki karar için bkz. “ https://hudoc.echr.coe.int/eng?i=001-238680 ”