AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ © Çeviren, Okan TAȘDELEN, AİHM Eski B Hukukçusu, AYM ve AİHMİB Bașvuru Danıșmanı, @O_TSDLN , Decembrie 2024. [Daha önce Patreon sayfamda https://www.patreon.com/posts/117907976 publicat] Aceasta traducere este pentru a fi verificat. Çevirmene atı bulunmak kaydınabilir. © Translated by Okan TAȘDELEN, Former BHMİB Bașvuru Danıșmanı, @O_TSDLN , Decembrie 2024. [Daha önce Patreon sayfamda https://www.patreon.com/posts/117907976 publicat] [Daha önce Patreon sayfamda https://www.patreon.com/posts/117907976 publicat ] [Daha önce 03 dakika önce Patreon sayfamda https://www.patreon.com/posts/117907976 publicat ] [Dahappy] Orantașdelen, 12 decembrie 2024. ] [Dahappy] Orantașdelen s-ul s-ului s-ului s-a publicat pe pagina de pe siteul SIT.
În timpul procesului, S.K. a declarat că a executat o acuzație împotriva supraveghetorului de la domiciliu, că femeia a declarat că arma a fost înfășurată într-o carcasă, dar nu a fost înfășurată în arme (p. 22). S.K., în 16 martie 2004 a fost condamnat la o sentință de 20 de ani de închisoare și a fost condamnat la 34 de ani de închisoare (p. 24).
În primul paragraf al articolului 2/1 al convenției, prima teză nu numai că impune statului să evite să pună capăt vieții oamenilor în mod ilegal și fără drept; ci și să ordone statului să ia măsuri adecvate pentru a proteja viețile celor aflați sub autoritatea sa (a se vedea L.C.B./Birleșik Krallık, 09 martie 1998, § 36, Karaman Dergleri 1998 ‐ III; Osman/Birleșik Krallık, No. 23452/94 , § 115, Karaman Dergleri 1998 ‐ VIII; Paul și Audrey Edwards, nr. 4647/99, nr. 0217/99, nr. 0717/91, nr. 0717/97, nr. 0717/97, nr. 0717/97, nr. 0717/98, nr. 0717/98, nr. 0717/98, nr. 0717/98, nr. 0717/98, nr. 0717/98, nr. 0717/98, nr. 0717/98, nr. 0717/98, nr. 0717/98, nr. 0717/99, nr. 0717/99, nr. 0717/99, nr. 0717/99, nr. 0717/99, nr. 0717/99, nr. 07179/99, nr. 07179/99, nr. 07179/99, nr. 07179/99, nr. 071708, nr. 071708, nr. 071708, nr. 0720/99, nr. 0720/99, nr. 0720/99, nr. 0720/99, nr. 0720/99, nr. 0720/99, nr. 0720/99, nr. 0720/99, nr. 0720/99, nr. 0720/99, nr. 132090, nr. 02090, nr. 132090, nr. 132090, nr. 132090, nr. 132090, nr. 132090, nr. 202090, nr. 202090, nr. 202090, nr. 202090, nr. 202090, nr. 202060, nr. 202060, nr. 202060, nr. 202060, nr. 202060, nr. 202060, nr. 202060, nr. 202060, nr. 202060, nr. 202060, nr. 202060,
Curtea a stabilit în prealabil că este necesar să se protejeze personal unul sau mai multe persoane, care pot fi identificate ca fiind obiective posibile ale unui atac mortal (§§ 103-134, §§ 103 și 108-115, 31 ianuarie 2019) și a diferențiat între evenimentele în care este vorba de obligația de a asigura protecția generală a comunității (a se vedea Maiorano și alții/Italia , nr. 28634/06, § 107, 15 decembrie 2009; Giudakiani și Gaggi/Italia [BD], nr. 23458/02 , § 247, AHM 2011; Goroveni și Bugoveni, care au fost periclitate de un atac mortal, nr. 36146/Ukrul, care a fost periclitată de un atac mortal; 32/048/KİV, nr. 4248/KİV, 12/042/KİV, 12/042/KİV, 12/042/KİV, 7/048/KİV, 8/048/KİV, 8/048/KİV, 8/042/KİV, 7/048/KİV, 8/048/KİV, 8/042/KİV, 8/048/KİV, 8/04, S.M.12/KİV, 8/04, S.M.KİV, 8/KİV, 8/04, S.KİV, 8/12, S.KİV, 8/KİV, 8/KİV, 8/KİV, 8/KİV, 8/KİV, 8/KİV, 8/KİV, 8/KİV, 8/KİV, 8/K, 8/KİV, 8/K, 8/KİV, 8/K, 8), iar alte informații privind posibilele informații privind posibilele de abilită de a unor persoane care au fost folosite în situații de pericol de viață, precum și alte situații de viață, precum cele de mai sus (a se arată în art. 8 din Curtea).
Curtea nu poate spune că acest cadru juridic este insuficient. În contextul litigiului în discuție, Curtea apreciază obligația statului de a proteja securitatea publică în contextul litigiului actual, în care legislația lui S.K. a constatat că autoritățile care au fost confruntate cu pretenții serioase cu privire la posesia de arme de către autoritățile competente au decis să se pronunțe asupra litigiului său la data de 01 septembrie 2003.
În opinia Curții, o astfel de cerință presupune o încărcătură de probă excesiv de mare, chiar dacă imposibilă în numele reclamanților, deoarece reclamanții nu au participat în niciun fel la căutare (vezi, pentru comparare, cu avertismentele necesare, Baljak și alții/Hirvatistan, No. 41295/19, § 36, 37, 39, 25 și 25 din Hirvatistan, 2021).În plus, niciuna dintre acuzațiile nu a fost considerată serioasă, iar poliția a evaluat că S.K. İddard a luat arme în mod necinstit și le-a adunat în familie pentru a preveni utilizarea potențială a acestora ca un delict de violență (K. İddard 97).
În loc să facă mai multe controale de teren, să asculte martorii potențiali sau cel puțin persoanele care trăiesc cu el, poliția a dat semn de alarmă la data de 01 septembrie 2003 și a decis că problema este în curs de soluționare (para 98). În contextul general postbelic și în contextul de posesie ilegală a armelor în masă, sumele menționate mai sus sunt suficiente pentru a determina, în mod corespunzător, suma sumele pe care autoritățile le au în mâinile lor pentru a asigura siguranța camerei și, în cele din urmă, viața fiului reclamantului. Numai în lumina acestor aspecte, Curtea a stabilit că autoritățile nu au utilizat în mod necesar orice tip de arme, au folosit arme sau au folosit orice fel de arme periculoase pentru a se lupta cu siguranță cu acestea, au descoperit că sunt suficiente și eficiente pentru a preveni o acțiune corectă și eficientă în sistemul de arme de tip TÜDEMİZ (NÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜZÜ
Staykov, nr. 16282/20, § 128, 08 iunie 2021).Răsplata de 30.000 de lei nu este adecvată unui calcul precis și nu este necesar ca o astfel de cerere să fie întotdeauna stabilită ca sumă de către un reclamant (a se vedea Adil Tazmin Taleplere Dair Uygulama Yönergesinin paragraf 11) (para. 105).Curtea evaluează reînnoirea procesului în mod adecvat pentru a compensa efectele încălcărilor stabilite în condițiile cauzei curente (para. 106).Răsplata de 30.000 de lei a fost judecată în mod comun la reclamantul de 30.000 de euro (para. 107).Răspunderile pentru rapoarte de rapoarte de rapoarte (16.563 EUR) și plângerile pentru rapoarte de judecată (830 EUR) pot fi determinate în mod corespunzător de către reclamant; costurile pentru rapoarte de judecată nu au fost stabilite în precedent (para. 108.)
©
Çeviren,
Okan TAȘDELEN, AİHM Eski B Hukukçusu, AYM ve AİHM’e Bașvuru Danıșmanı,
, Aralık 2024.
[Daha önce Patreon sayfamda “
https://www.patreon.com/posts/117907976
” yayımlanmıștır] Bu çeviriyi yayımlama izni, HUDOC’a
konulması için verilmiștir. Çevirmene atıfta bulunmak kaydıyla alıntılanabilir.
©
Translated by Okan TAȘDELEN, Former B Lawyer of the ECHR, Adviser on Applications to the CC and the ECHR,
, December 2024.
[Already published on my Patreon page “
https://www.patreon.com/posts/117907976
”] Permission to re-publish this translation has been granted for the purpose of its inclusion in HUDOC. It
may be reproduced with
a reference to the translator.
[1]
(Bașvuru No.
57507/19
)
03 Aralık 2024
GİRİȘ
Dava, alkol bağımlılığı, șiddet içerikli davranıș ve yasadıșı ateșli silah bulundurma geçmiși olan S.K. tarafından kazara vurulan bașvurucuların 12 yașındaki oğlunun ölümünü ilgilendirmektedir. Dava, Sözleșme’nin 2. maddesi kapsamında bir meseleyi ortaya koymaktadır (par. 1).
S.K.’nın ruhsatsız silah bulundurduğu yönündeki bilgilere istinaden yerel mahkeme tarafından 01 Eylül 2003 tarihinde arama kararı verilmiș ve aynı tarihte konutunda arama yapılmıștır. 30 dakika süren aramada, herhangi bir silaha rastlanılmamıș ve herhangi bir eșyaya da el konulmamıștır (par. 8 ve 9).
12 Ekim 2003 tarihinde, S.K. eski eșinin erkek kardeși D.K.’yı otomatik bir silahla ateș ederek öldürmüștür (par. 15). Kurșunlardan biri bu esnada sokaktan bisikletle geçmekte olan bașvurucuların oğlunun bașına isabet etmiș ve çocuk, hastanede hayatını kaybetmiștir (par. 16).
05 Kasım 2003 tarihinde S.K. hakkında dava açılmıștır. Dava esnasında, evindeki aramanın üstünkörü gerçekleștirildiğini, bahse konu silahın bir halının içine sarılı olduğunu fakat aramada bulamadıklarını söylemiștir (par. 22).
S.K., 16 Mart 2004 tarihinde mahkûm edilmiș ve 20 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmıștır (par. 24).
Bașvurucular, Aralık 2004 tarihinde S.K. ve devlete karșı tazminat davası açmıștır. Bașvurucular, olaydan kısa süre önce S.K.’nın konutunda yaptığı aramada polisin silahı bulamamıș olmasının devletin sorumluluğunu doğurduğunu ileri sürmüșlerdir (par. 25).
İlk derece mahkemesi, 12 Mart 2014 tarihinde devletin sorumlu olduğunu karar vermiș ve bașvurucuların talebinin tamamına hükmetmiștir (par. 32).
Bununla birlikte ikinci derece mahkemesi, devletin sorumluluğuna ilișkin kısmı bozmuștur. Mahkeme, aramanın hukuka uygun gerçekleștirildiğini ve silahın bulunamamıș olmasının aramayı hukuka aykırı hale getirmediğini belirtmiștir (par. 33).
Bașvurucuların temyiz talebi, Temyiz Mahkemesi tarafından 22 Kasım 2017 tarihinde reddedilmiștir (par. 34).
Anayasa Mahkemesi de bașvurucuların anayasal șikâyetini dayanaktan yoksun bularak 17 Nisan 2019 tarihinde reddetmiștir (par. 35).
HUKUK
Bașvurucular, oğullarının ölümüne ulusal makamların S.K.’nın șiddet eylemlerini önlemekteki ve bilhassa yasadıșı bulundurduğu otomatik silahına el koymaktaki kusurunun neden olduğundan șikâyet etmișlerdir (par. 50).
Sözleșme’nin 2/1 maddesinin ilk cümlesi, devletin sadece kasti ve hukuka aykırı olarak kișilerin yașamına son vermekten kaçınmasını değil; aynı zamanda yetkisi altındakilerin yașamlarını koruyucu uygun adımları atmasını da buyurmaktadır (bkz. L.C.B./Birleșik Krallık, 09 Haziran 1998, § 36, Kararlar Derlemesi
1998
‑
III;
Osman/Birleșik Krallık
, No.
23452/94
, § 115, Kararlar 1998-VIII;
Paul ve Audrey Edwards/Birleșik Krallık
, No.
2002
‑
II) (par. 77).
Bu tür pozitif yükümlülükler, her șeyden önce kamu güvenliğini sağlamak için tasarlanmıș önleyici tedbirler dizisine sahip olma asli yükümlülüğünü gerektirmektedir (par. 78).
Ancak yașama yönelik muhtemel tehditlerin tümü, yetkililerin bu tehlikenin gerçekleșmesini engelleyici önleyici tedbirler alma șeklinde bir Sözleșme yükümlülüğünü gerektirmemektedir. Belirli bir bağlamdaki pozitif yükümlülüklerin kapsamı, ilgili tehditlerin türüne ve bunları hafifletme olanaklarına bağlıdır (bkz.
Cavit Tınarlıoğlu/Türkiye
, No.
3648/04, §
90, 02 Șubat 2016) (par. 79).
Öte yandan, bir bireyi diğer bir kișiden (bkz.
Osman/Birleșik Krallık
, yukarıda anılan, §
115;
Nicolae Virgiliu Tănase/Romanya
[BD], No. 41720/13, § 136, 25
Haziran
2019) ya da belli durumlarda kendisinden (bkz.
Fernandes de Oliveira/Portekiz
[BD], No.
78103/14, §§ 103 ve 108-115, 31 Ocak 2019) koruyacak önleyici ișlevsel tedbirleri alma șeklinde diğer bir esaslı pozitif yükümlülük de bulunmaktadır (par. 81).
Mahkeme, ölümcül bir eylemin muhtemel hedefi olarak önceden belirlenebilir bir veya daha fazla bireyin kișisel olarak korunması gerekliliğine ilișkin olaylar ile topluma genel korumanın sağlanması yükümlülüğünün söz konusu olduğu haller arasında ayrıma gitmektedir
(bkz.
Maiorano ve Diğerleri/İtalya
, No. 28634/06, § 107, 15 Aralık 2009;
Giuliani ve Gaggio/İtalya
[BD], No.
23458/02
Gorovenky ve Bugara/Ukrayna
, No. 36146/05 ve 42418/05, § 32, 12 Ocak 2012;
Bljakaj ve Diğerleri/Hırvatistan
, No.
74448/12, §
111, 18 Eylül 2014). İkinci belirtilen durumda Mahkeme, genel yașam hakkı korumasının sunulması için sorumlulukları altındaki belirli bireylerin muhtemel eylemlerinden kaynaklanan tehlikeyi ele alan devlet makamlarının üstüne düșen özen yükümlülüğünü vurgulamıștır (bkz.
Mastromatteo/İtalya
[BD], No.
37703/97
Maiorano ve Diğerleri/İtalya
, yukarıda anılan, §
121) (par. 82).
Bașvurucuların mevcut olaydaki ana șikâyeti, ulusal makamların S.K.’nın tehlikeliliğinden haberdar olmuș olması gerektiği ve sonrasında oğullarını öldürmekte kullanılan, S.K.’nın yasadıșı șekilde bulundurduğu silahını bulmak için yapmaları gereken her șeyi yapmadıklarıdır (par. 86)
Mahkeme ilk olarak, devletin ilgili vakitte yürürlükte olan düzenleyici yasal çerçevesine ilișkin herhangi bir meselenin bulunmadığını kaydetmektedir. Otomatik silah bulundurma yasaklanmıștı ve böyle silahları bulundurmak cezayı gerektiren bir suç olușturmaktaydı (par. 87). Bu itibarla yasal çerçevenin yetersiz olduğu söylenemez.
Mahkeme, kamu güvenliğinin korunmasındaki devletin özen yükümlülüğünü mevcut dava bağlamında değerlendirirken, S.K.’nın yasadıșı silahlar bulundurduğuna dair ciddi iddialarla karșılașan yetkililerin 01 Eylül 2003 tarihinde onun konutunun aranmasına hükmettiklerini ve bunun yapıldığını kaydetmektedir. Aramanın devlet makamlarının hukuka aykırı veya hatalı bir tutumu anlamına geldiği hususunda ise taraflar farklı düșünmektedir (par. 94).
Bazı ulusal yargılama ve kovușturmalar halihazırda gerçekleștirilmiș olsa bile; Sözleșme’nin 2. maddesi altında iddialar dile getirildiğinde Mahkemenin kapsamlı bir inceleme yapması gerekmektedir (bkz.
Șimșek ve Diğerleri/Türkiye
, No. 35072/97 ve 37194/97, § 102, 26
Temmuz 2005) (par. 95).
Ulusal yargılamada ortaya konulduğu üzere aramayı gerçekleștiren üç polis görevlisinden hiçbiri, söz konusu otomatik silahın gizlendiği halıyı açtıklarını hatırlamamaktadır. İkinci derece mahkemesinin kullandığı ifadelerden ise bașvurucuların hukuk davasının ev aramasındaki herhangi bir usulsüzlük veya ihmali ispatlayamadıkları için reddedildiği anlașılmaktadır. Mahkemenin görüșüne göre böyle bir gereklilik, bahse konu aramaya hiçbir șekilde katılmamıș olduklarından bașvurucular adına imkânsız değilse bile așırı yüksek bir ispat yükü anlamına gelmektedir (karșılaștırma için bkz., gerekli uyarlamalarla,
Baljak ve Diğerleri/Hırvatistan
, No. 41295/19, §§ 36, 37 ve 39, 25
Kasım
2021). Dahası mahkemelerden hiçbiri, S.K. tarafından yasadıșı șekilde bulundurulan potansiyel olarak ölümcül silahların kötüye kullanımını önlemek için yetkililerin yeterli tedbirleri alıp olmadığını değerlendirmemiștir (par. 96).
S.K.’nın arama sırasında polisle iș birliği yapmadığı ve iddia edildiği üzere yasadıșı silah bulundurduğuna ve aile üyeleri için ciddi bir tehdit teșkil ettiğine ilișkin polise yapılan bildirimler dikkate alındığında; neden yetkililerin bu iddialara ilișkin onu sorgulamadıklarını anlaması güçtür. İddia edilen suçlardan bazıları resen sorușturulmaktaydı (par. 97).
Yerel polis karakoluna iletilen daha fazla saha kontrolü yapılması yönündeki talimata rağmen yetkililerin hareketsiz kalması Mahkemeyi șașırtmaktadır. Polis, daha fazla saha kontrolü yapmak, muhtemel tanıkları veya en azından onunla birlikte yașayan kișileri dinlemek yerine 01 Eylül 2003 tarihindeki aramaya ișaret etmiș ve meselenin kapandığına hükmetmișlerdir
(par. 98).
İlgili vakitteki genel savaș sonrası bağlam ve yaygın yasadıșı silah bulundurma olgusu dikkate alındığında; yukarıdaki mülahazalar, yetkililerin kamu güvenliğini ve nihayetinde bașvurucuların oğlunun hayatını korumak için ellerinde bulunan her șeyi yapmadıkları sonucuna varmaya yeterlidir. Bunların ıșığında Mahkeme, yetkililerin ihmallerinin birleșik etkisinin, ateșli silahların kötüye veya tehlikeli kullanımıyla mücadele etmeyi ve bunu önlemeyi amaçlayan yeterli ve etkili bir güvenceler sistemini titiz biçimde uygulamaktaki kusuruna yol açtığını değerlendirmektedir (karșılaștırma için bkz.,
gerekli uyarlamalarla,
Kotilainen ve Diğerleri/Finlandiya
, No. 62439/12, § 88, 17 Eylül 2020).
Bu itibarla Sözleșme’nin 2. maddenin ihlali söz konusudur (par. 100).
Bașvurucular, yalnızca yargılamanın çelișmeli olmayan kısmında masraf ve giderlerin yanı sıra maddi ve manevi tazminata ilișkin olarak belirli miktarlar talep etmiștir. Bununla birlikte cevaplarında, yargılamanın önceki așamasında belirtilen miktarları muhafaza ettiklerini belirtmișlerdir. Bu itibarla İç Tüzüğün 60. maddesine uygun olarak herhangi bir adil tazmin talebinde bulunmadıkları söylenemez (aksi yönde bkz.
Staykov/Bulgaria
, No.
16282/20, § 128, 08 Haziran 2021). Manevi tazminat, kesin bir hesaplamaya uygun değildir ve böyle bir talebin bașvurucular tarafından her zaman miktar olarak belirtilmesi gerekmez (bkz. Adil Tazmin Taleplerine Dair Uygulama Yönergesi’nin 11. paragrafı) (par.
105).
Mahkeme, mevcut davanın koșullarında tespit edilen ihlalin sonuçlarını gidermeye en uygun yolun yargılamanın yenilenmesi olduğunu değerlendirmektedir (par. 106).
Manevi tazminata ilișkin olarak bașvuranlara ortaklașa olarak 30.000 EUR’a hükmedilmiștir (par. 107).
Bașvurucular, hukuk yargılamalarına (16.563 EUR) ve anayasal șikayetlerine (830 EUR) ilișkin masraf ve giderleri talep etmișler; Mahkeme önündeki masraflarına yönelik bir talepte bulunmamıșlardır (par. 108).
Mahkeme, yargılama yeniden görülürse; bașvurucuların tespit edilen ihlale yol açan hukuk yargılamasında onlara yüklenen masrafları talep edebileceklerini kaydetmektedir. Mahkeme, Anayasa Mahkemesi önünde yapılan masraf ve giderlere ilișkin olarak ise 830 EUR’a hükmetmenin uygun olacağını değerlendirmektedir (par. 110).
[1]
Resmi dildeki karar için bkz. “
https://hudoc.echr.coe.int/fre?i=001-238267
”