Cererea nr. 45027/05
Hamdi Nüzhet ÇANÇAR / Turcia
Presidente: Paul Lemmens
Judecători: Ksenija Turković, Jon Fridrik Kjølbro
Grefier Adjunct: Hasan Bakırcı
Luând în considerare cererea depusă pe 1 decembrie 2005, Curtea pronunță:
FAPTE
Reclamantul se plânge de o presupusă încălcare a articolului 10 din Convenție (libertatea de exprimare).
Procedul intern nu a fost epuizat. Reclamantul trebuia să se adreseze apelului disponibil la nivel intern și, dacă cazul, Curții Constituționale după intrarea în vigoare a Legii nr. 6216.
Plângerea este inadmisibilă pentru neepuizarea căilor interne de atac.
Bașvuru no. 45027/05
Hamdi Nüzhet ÇANÇAR / Türkiye
Bașkan
Paul Lemmens,
Yargıçlar
Ksenija Turković,
Jon Fridrik Kjølbro,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla 28 Haziran 2016 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm), 1 Aralık 2005 tarihinde gerçekleștirilmiș olan yukarıdaki bașvuruyu ve davalı Hükümet ile bașvuran tarafından buna yanıt olarak gönderilen görüșleri dikkate alarak yapılan müzakerelerin ardından așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuran Hamdi Nüzhet Çançar 1960 doğumlu olup İzmir’de ikamet etmekte olan bir Türk vatandașıdır. Mahkeme önünde, Ankara’da görev yapmakta olan Avukat M. Bayat tarafından temsil edilmiștir.
2.
Türk Hükümeti (“Hükümet”) kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
A.
Davanın koșulları
3.
Taraflarca bildirildiği șekliyle davanın koșulları așağıdaki gibi özetlenebilir.
4.
Bașvuran 3 Temmuz 2001 tarihinde Sağlık Bakanlığı tarafından kendisine verilen ruhsatla bir eczane ișletmekteydi.
5.
İlgili makamlar önüne gelen, bașvuranın eczanesinin mevzuata uygun olarak ișletilmediği ve eczane faaliyetlerinin ruhsata aykırı olduğu iddiaları üzerine; Sağlık Bakanlığı 30 Mayıs 2002 tarihinde bașvuranın eczane ruhsatnamesini iptal etmiștir.
6.
Eczanenin faaliyetleri 1 Temmuz 2002 tarihinde sonlandırılmıștır.
7.
Bașvuran 19 Temmuz 2002 tarihinde Ankara İdare Mahkemesi önünde dava açarak, ruhsatının iptal edilmesine ilișkin 30 Mayıs 2002 tarihli idari ișlemin iptal edilmesini talep etmiștir.
8.
Ankara İdare Mahkemesi, Sağlık Bakanlığı’na bağlı bir müfettiș tarafından hazırlanan inceleme raporundaki bulguları dikkate alarak, 20 Mart 2003 tarihli kararıyla, bașvuranın eczane ruhsatnamesinin iptaline ilișkin ișlemin hukuka uygun olduğuna karar vermiștir.
9.
Bașvuran Ankara İdare Mahkemesi kararına karșı temyiz bașvurusunda bulunmuștur. Danıștay Bașsavcısı 12 Șubat 2004 tarihinde yazılı görüșlerini sunmuș ve yeni bir husus dile getirmeksizin mahkemeyi, kararı onamaya davet etmiștir. Bu görüș, bașvurana tebliğ edilmemiștir. Danıștay 27 Nisan 2004 tarihinde Ankara İdare Mahkemesi’nin kararını onamıștır.
10.
Bașvuranın karar düzeltme talebi 23 Mart 2005 tarihinde reddedilmiștir.
11.
Danıștay’ın kararı 15 Haziran 2005 tarihinde bașvurana tebliğ edilmiștir.
B.
İlgili iç hukuk kuralları
12.
İlgili iç hukuk kurallarına ilișkin açıklamalar
Kılıç ve Diğerleri / Türkiye
(k.k.), (no. 33162/10, §§ 10-13, 3 Aralık 2013) kararında görülebilir.
13.
Bașvuran Sözleșme’nin 6 § 1 maddesi uyarınca, Danıștay önünde temyiz incelemesinin devam ettiği süreçte, Bașsavcının yazılı görüșlerinin kendisine tebliğ edilmemesinin, çekișmeli ve adil yargılanma hakkının ihlal edilmesine neden olduğu konusunda șikâyette bulunmuștur.
14.
Bașvuran, Danıștay önündeki temyiz incelemesinin devam ettiği süreçte, Bașsavcının yazılı görüșlerinin kendisine tebliğ edilmemesinin, adil yargılanma hakkının ihlal edilmesine neden olduğunu ileri sürmüștür. Bu hususta, Sözleșme’nin ilgili kısımları așağıda belirtilen 6 § 1 maddesine dayanmıștır:
“Herkes davasının, medeni hak ve yükümlülükleriyle ilgili... bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından... görülmesini isteme hakkına sahiptir.”
15.
Mahkeme aynı hususu daha önce
Kılıç ve Diğerleri / Türkiye
((k.k.), (no. 33162/10, §§ 19-32, 3
Aralık 2013) kararında da incelemiș ve bașvuranların büyük bir zarara uğramadıkları kanısına varmıștır. Bu nedenle Sözleșme’nin 35 § 3 (b) maddesi uyarınca bașvurunun kabul edilemez olduğuna hükmetmiștir.
16.
Mahkeme, Danıștay Bașsavcısının yazılı görüșünün içeriğini göz önüne alarak (bk. yukarıdaki 9. paragraf); mevcut bașvuruda, yukarıda bahsedilen davadaki bulgularından ayrılmasını gerektirecek herhangi bir özel koșul tespit edememiștir.
17.
Yukarıdakiler ıșığında, bașvuru kabul edilemez olup, Sözleșme’nin 35 §§ 3 (b) ve 4. maddeleri uyarınca reddedilmelidir.
İșbu gerekçelerle Mahkeme oy birliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar İngilizce olarak tanzim edilmiș ve 21 Temmuz 2016 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiștir.
Hasan Bakırcı
Paul Lemmens
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan