În litigiul Süzen/Turcia, președintele Egidijus Kūris, judecătorii Arnfinn Bårdsen, Darian Pavli și directorul departamentului Hasan Bakırcılı participă la crearea unui proiect de lege privind drepturile omului (kinci Bölüm), care se află sub numele de Kozım, după ce istoria muzeelor din Mali, 12 mai 2020, a fost încheiată, au fost menționate următoarele verziuni: ȘUL Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Șul Ș
Șanlıurfa, o organizație civilă care reunește mai multe sindicate, asociații, partide politice și sindicate, inclusiv ale căror membri este reclamantul, a participat la o demonstrație pe tema "Lupta împotriva războiului mondial" organizată de Șanlıurfa Platformă pentru Democrație (Platform), o comunitate civilă, la Bașvuran, pe 15 februarie 2005.
10.judecata din 9 iunie 2009, prin care se pronunța decizia de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare a procedurii de suspendare
În temeiul articolului 11 din Convenție, art. 11 este următorul: 1.Toată lumea are dreptul de a se aduna și de a se asocia în mod pașnic. Tribunalul cu competența de a dispune de deciziile judecătorești ale Olay și Olgu (Radomilja și alții/Hyrvatistan [BD], nr. 37685/10 și 22768/12, § 126, 20 Martini 2018), va examina reclamația în sensul articolului 11 din Convenție. art. 11 din Convenție prevede că: 1.Toată lumea are dreptul de a se aduna și de a se asocia în mod pașnic. În cazul în care o persoană nu își exercită drepturile în comun cu alții, aceasta nu poate face obiectul unei cereri de lege. 2.
În plus, Curtea constată că părțile nu au obiectat nici o obiecție la apărarea dreptului la libertatea de a participa la o întrunire pașnică, iar în sensul că intervenția părților a avut ca scop să suspende procesul de încetare a progresului cademenului, nu există nicio obiecție cu privire la existența unui transport adecvat de către memorii de stat în Legea nr. 657 din 15 octombrie 2015 privind funcționarii publici.Guvernul susține că scopul intervenției este de a proteja securitatea națională a reclamantului, de a asigura încrederea în cetățenii și de a asigura respectarea dreptului la libertate de a participa la o întrunire pașnică.Curtea a constatat că scopul intervenției a fost de a obține o pedeapsă de oprire a progresului cademenului, de a opri progresul cademenului, de a obține un transport adecvat de către memorii publici.
(citate mai sus §§ 22-39) a fost supusă unei examinări în cadrul cauzei sale, pe motiv că pedeapsa disciplinară pentru participarea la o întrunire pașnică, care a condus la oprirea progresului kademei, nu poate fi considerată necesară într-o societate democratică, a fost concluzionată că s-a încălcat art. 11 din Convenție (citate mai sus , §§ 32-39).21 În speță, cerătorii, ca Küçükbalaban și Kutlu, au fost pedepsiți cu pedeapsa disciplinară pentru participarea la o întrunire pașnică organizată de sindicatul din care sunt membri, pe motiv că au demonstrat, de asemenea, că au demonstrat, de la 15 februarie 2005, o libertate de exprimare, în timpul unei demonstrații pașnice organizate de sindicatul din care sunt membri.22 În plus, nimeni nu a demonstrat, în urma deciziei de la 15 februarie 2005, că participarea activă la o demonstrație sau participă la o demonstrație, iar niciunul nu a demonstrat că participă activ la demonstrația respectivă.22 În speță, nu se poate demonstra că nu a fost folosit un manifestare de pașnică pentru a obține o libertate de exprimare, în mod reciproc.
În consecință, Curtea a decis că, pe de o parte, o cerere de despăgubire a fost eliminată în mod general, dar în parte, în ceea ce privește cererea de despăgubire a părților, iar pe de altă parte, cererea de despăgubire a părților a fost eliminată în ceea ce privește procedura de disciplinare socială (art. 27.06.2016) (art. 27.06.2016) (art. 27.06.2016) (art. 27.06.2016) (art. 27.06.2016) (art. 27.06.2016) (art. 27.06.2016) (art. 27.06.2016) (art. 27.06.2016) (art. 27.06.2016) (art. 27.06.2016))
Curtea a constatat că instanța de judecată a İdare a încălcat decizia disciplinară, deoarece aceasta a vizat deducerea salariului reclamantului (§8 de mai sus). Curtea a concluzionat că nu există nicio legătură de cauză între încălcarea constatată și prejudiciul financiar pretins de reclamant și a respins cererea. Curtea a considerat că este adecvată plata a 2.000 de euro în cazul prejudiciului moral. Cheltuieli și indemnizații 29. Reclamantul cere, de asemenea, 2.000 de euro pentru cheltuielile și cheltuielile depuse de către părțile, instanțele locale și Curtea. Buvuran, nu are nicio dovadă clară a faptului că cererea sa a expirat. 30.
Această hotărâre a fost transpusă în limba franțuză și a fost comunicată în scris, la 9 iunie 2020, în conformitate cu articolele 77 (2) și (3) din Regulamentul Curții, de Hasan Bakırcı Egidijus Kūris, director adjunct al Departamentului de Afaceri de Jurnal, Șef al Consiliului de Justiție.
(Bașvuru No. 58418/10)
KARAR
9 Haziran 2020
İșbu karar kesinleșmiștir. Bazı șekli düzeltmelere tabi tutulabilir.
Süzen/Türkiye davasında,
Bașkan
Egidijus Kūris,
Hâkimler
Arnfinn
Bårdsen,
Darian Pavli
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla olușturulan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (“İkinci Bölüm”), Daire olarak toplanarak,
12 Mayıs 2020 tarihinde gerçekleștirilen müzakerelerin ardından, söz konusu tarihte așağıdaki kararı vermiștir.
USUL
1.
Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan davanın temelinde, Türk vatandașı olan Mehmet Emin Süzen’in (“bașvuran”) 12 Temmuz 2010 tarihinde, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca yapmıș olduğu bașvuru (No. 58418/10) bulunmaktadır.
2.
Bașvuran, Ankara Barosuna bağlı Avukat S.C. tarafından temsil edilmiștir. Türk Hükümeti (“Hükümet”) kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
3.
Bașvuru, 7 Temmuz 2014 tarihinde, Hükümete bildirilmiștir.
OLAY
4.
Bașvuran, 1963 doğumludur ve Șanlıurfa’da ikâmet etmektedir.
5.
Devlet memuru olan bașvuran, Șanlıurfa Maliye Müdürlüğünde
çalıșmaktadır. Bașvuran, kamusal bir sendikanın üyesidir (Büro Çalıșanları Sendikası).
6.
Bașvuran, 15 Șubat 2005 tarihinde, birçok sendikayı, derneği, siyasi partiyi ve bașvuranın üyesi olduğu sendika da dâhil olmak üzere, bir araya getiren sivil bir topluluk olan Șanlıurfa Demokrasi Platformu (“Platform”) tarafından düzenlenen “Dünya savașına karșı dünya barıșı” temalı bir gösteriye katılmıștır.
7.
Șanlıurfa Valiliği Disiplin Kurulu, 26 Mayıs 2005 tarihli bir kararla, bașvurana disiplin cezası bağlamında, PKK (silahlı yasa dıșı bir örgüt, Kürdistan İșçi Partisi) liderinin yakalanması nedeniyle, düzenlenen bir gösteriye katıldığı gerekçesiyle, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 125/D-o maddesi uyarınca, bir yıl süreliğine kademe ilerlemesinin durdurulması cezası vermiștir. Bașvuran hakkında ayrıca, ilgilinin maașından kesinti yapılmasına karar verilmiștir.
8.
Bașvuran, belirtilmeyen bir tarihte, disiplin cezalarının iptali istemiyle Gaziantep İdare Mahkemesine (bundan sonra “İdare Mahkemesi”) dava açmıștır.
9.
19 Eylül 2006 tarihinde, İdare Mahkemesi, bașvuranın yasa dıșı bir örgütün liderinin yakalanıșının anıldığı bir gösteriye katıldığını, göstericilerin siyasi bir partinin üyeleri olduğunu, Platform adına basın açıklamasının siyasi partinin temsilcisi tarafından yapıldığını tespit ettikten sonra, esasen siyasi parti tarafından düzenlenen bir gösterinin söz konusu olduğu sonucuna varmıștır.
Bașvuranın 657 sayılı Kanun’un 125/D
‑
o maddesinde belirtilen eylemi yaptığını yani “siyasi bir parti lehinde veya aleyhinde davrandığını” değerlendiren İdare Mahkemesi bașvuran hakkında verilen kademe ilerlemesinin durdurulması kararının kaldırılmasını isteyen bașvuranın talebini reddetmiștir. İdare Mahkemesi, bașvuranın maașında kesinti yapılmasına ilișkin kararın hukuka aykırı olduğuna karar vererek idareyi, bașvurana yasal faizlerle birlikte bu kesintiyi geri ödemeye mahkûm etmiștir.
10.
Danıștay 9 Haziran 2009 tarihinde, bașvuranın kademe ilerlemesinin durdurulmasına ilișkin kararın kaldırılmasına ilișkin yaptığı temyiz bașvurusunu reddetmiștir.
11.
Danıștay, bașvurana 15 Șubat 2010 tarihinde tebliğ edilen 29 Aralık 2009 tarihli kararla, bașvuranın yaptığı karar düzeltme talebini reddetmiștir.
12.
657 sayılı 14 Temmuz 1965 tarihli Devlet Memurları Kanunu’nun 125. maddesi așağıdaki șekildedir:
Devlet memurlarına verilecek disiplin cezaları ile her bir disiplin cezasını gerektiren fiil
ve haller șunlardır:
“(...)
Geçici olarak görevden çıkarma: Memuru, kadrosu saklı kalmak suretiyle, bir aydan altı aya kadar aylıksız olarak geçici süre ile görevinden çıkarmaktır.
Kademe ilerlemesinin durdurulmasıyla cezalandırılan fiiller ve durumlar șu șekildedir: “(...)
O) siyasi bir partinin lehinde veya aleyhinde davranma,
“(...)
"
13.
Bașvuran, Sözleșme’nin 10. ve 11. maddelerini ileri sürerek, üyesi olduğu sendikanın bağlı olduğu Platform tarafından düzenlenen barıșçıl bir gösteriye katılması nedeniyle, disiplin cezası olarak kademe ilerlemesinin durdurulması cezasının verilmesinden șikâyet etmektedir. Olay ve olguların hukuki nitelendirilmesi konusunda takdir yetkisine sahip olan Mahkeme (
Radomilja ve diğerleri/Hırvatistan
[BD], No. 37685/10 ve 22768/12, § 126, 20 Mart 2018), șikâyeti Sözleșme’nin 11. maddesi açısından inceleyecektir. Sözleșme’nin 11. maddesi așağıdaki șekildedir:
“1.
Herkes barıșçıl olarak toplanma ve dernek kurma hakkına sahiptir. Bu hak, çıkarlarını korumak amacıyla bașkalarıyla birlikte sendikalar kurma ve sendikalara üye olma hakkını da içerir.
2.
Bu hakların kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplum içinde ulusal güvenliğin, kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç ișlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın ya da bașkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması için gerekli olanlar dıșındaki sınırlamalara tabi tutulamaz. Bu madde, silahlı kuvvetler, kolluk kuvvetleri veya devlet idaresi mensuplarınca yukarıda anılan haklarını kullanılmasına meșru sınırlamalar getirilmesine engel değildir.
"
14.
Hükümet, bu iddiaya karșı çıkmaktadır.
Kabul Edilebilirlik Hakkında
15.
Mahkeme, bu șikâyetin, Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi anlamında açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ve bașka herhangi bir kabul edilemezlik gerekçesiyle bağdașmadığını tespit ederek, kabul edilebilir olduğuna karar vermektedir.
Esas Hakkında
16.
Barıșçıl toplantı özgürlüğü hakkına ilișkin genel ilkeler için, Mahkeme,
Lashmankin ve diğerleri/Rusya
(No.
57818/09 ve diğer 14 bașvuru, § 412, 7 Șubat 2017) kararına atıfta bulunmaktadır.
17.
Mahkeme, tarafların bașvuranın barıșçıl bir toplantıya katılma özgürlüğü hakkına yapılan müdahaleye itiraz etmediğini tespit etmektedir. Ayrıca, taraflarca müdahalenin yasal dayanağının bulunduğuna ve bașvurana verilen kademenin ilerlemesinin durdurulması cezasının, Devlet Memurlarına İlișkin 657 sayılı Kanun’un 125/D-o maddesine uygun olduğuna ilișkin bir itirazları yoktur.
18.
Hükümet, müdahalenin ulusal güvenliğin korunması, kamu güveninin ve düzenin sağlanması amacı tașıdığını iddia etmektedir. Bașvuran, bu noktada görüș belirtmemektedir. Mahkeme, bașvuran hakkında alınan tedbirlerle izlenen amaçların meșruluğu konusunda șüpheleri bulunarak, müdahalenin “düzenin sağlanmasına” ilișkin korumanın meșru amacı tașıdığı hipotezinden yola çıkacaktır (
Küçükbalaban ve Kutlu/Türkiye
, No. 29764/09, § 29, 24 Mart 2015,
mutatis mutandis
(davaya uygulanabildiği ölçüde)
İsmail Sezer /Türkiye
, No. 36807/07, § 45, 24 Mart 2015,
Doğan Altun/Türkiye
, No. 7152/08, § 38, 26 Mayıs 2015 ve
Dedecan ve Ok/Türkiye
, No. 22685/09, § 33, 22 Eylül 2015).
19.
Geriye, ihtilaf konusu tedbirin, Sözleșme’nin 10. maddesinin 2. fıkrası anlamında, “gerekli” olup olmadığı hususunu tespit etmek kalmaktadır.
20.
Mahkeme, mevcut bașvuruya benzer bir șikâyetin
Küçükbalaban ve Kutlu
, (yukarıda belirtilen §§ 22-39) davası çerçevesinde bir incelemeye konu edildiğini, bu davada barıșçıl bir toplantıya katılma nedeniyle, kademe ilerlemesinin durdurulmasına tekabül eden disiplin cezasının “demokratik bir toplumda gerekli” olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle, Sözleșme’nin 11. maddesinin ihlal edildiği sonucuna varıldığını hatırlatmaktadır (
ibidem
, §§
32-39).
21.
Mevcut durumda, bașvuranlar Küçükbalaban ve Kutlu gibi, bașvurana 15 Șubat 2005 tarihinde üyesi olduğu sendika tarafından düzenlenen barıșçıl bir gösteriye tek bașına katılması nedeniyle, disiplin cezası verilmiștir. Öte yandan, hiç kimse bașvuranın aktif olarak ihtilaf konusu gösteriye katılmasından șikâyet etmemektedir. Aksine, bașvuranın gösteriye katılması, devlet memurunun görevinin icrasında mesleki sıfatının yeniden söz konusu edilebileceği siyasi görüșlerini belirtmeksizin tamamen pasif bir șekildedir. Hükümet üstelik, bașvuranın söz konusu gösteri sırasında hangi davranıșıyla belirli bir siyasi parti lehine hareket ettiği konusunda hiçbir kanıt sunmamıștır. Mahkeme dolayısıyla, bașvuranın bu barıșçıl gösteriye katılmasının, gösteri yapma özgürlüğünü kullanma çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği kanaatine varmaktadır. Mahkeme, bașvuranın bu gösteriye katılarak, barıșçıl toplantı özgürlüğünü kullandığı kanaatine varmaktadır (
ibidem
, §
35).
22.
Mahkeme ayrıca, mevcut davanın koșullarını inceledikten sonra, farklı bir sonuca ulașmak için hiçbir neden görmemektedir (diğer kararların arasından, yukarıda belirtilen
Küçükbalaban ve Kutlu,
mutatis mutandis
(davaya uygulanabildiği ölçüde), uyarı için
Kaya ve Seyhan/Türkiye
, No. 30946/04, § 31, 15
Eylül 2009 ve
Șișman ve diğerleri/Türkiye
, No.1305/05, § 35, 27 Eylül 2011, cezai para cezası ve devlet memurluğu çerçevesinde, mesleğini icra etmekte geçici yasak için
Karaçay/Türkiye
, No. 6615/03, § 38, 27
Mart 2007,
Urcan ve diğerleri/Türkiye
, No. 23018/04 § 35, 17 Temmuz 2008 ve
Saime Özcan/Türkiye
, No. 22943/04, § 23 15 Eylül 2009).
23.
Mahkeme dolayısıyla, bir yandan Devletin kamu düzeninin sağlanmasını gerektiren genel menfaati ile diğer yandan bașvuranın gösteri yapma özgürlüğü arasında adil bir dengenin kurulmadığı kanaatine varmaktadır. Bașvurana verilen disiplin cezası, makul olarak “zorunlu sosyal bir ihtiyacı” karșılayan șeklinde değerlendirilemez.
24.
Sonuç olarak, Sözleșmenin 11. maddesi ihlal edilmiștir.
25.
Sözleșme’nin 41. maddesi uyarınca,
“ Eğer Mahkeme bu Sözleșme ve Protokollerinin ihlal edildiğine karar verirse ve ilgili Yüksek Sözleșmeci Taraf’ın iç hukuku bu ihlalin sonuçlarını ancak kısmen ortadan kaldırabiliyorsa, Mahkeme, gerektiği takdirde, zarar gören taraf lehine adil bir tazmin verilmesine hükmeder.
»
Tazminat
26.
Bașvuran taraf, gecikme faiziyle birlikte altı aylık süre boyunca bașvuranın maașından kesinti yapılmasına ilișkin meblağa tekabül eden maddi tazminat olarak 2.766.40 Türk lirası talep etmektedir. Bașvuran manevi tazminat ile ilgili olarak, 3.000 avro (EUR) talep etmektedir.
27.
Hükümet, bu taleplere itiraz etmektedir.
28.
Mahkeme, İdare Mahkemesinin bașvuranın maașından kesinti yapılmasıyla ilgili olması nedeniyle, disiplin kararını bozduğunu gözlemlemektedir (yukarıda 8. paragraf). Mahkeme, tespit edilen ihlal ile bașvuran tarafından iddia edilen maddi zarar arasında herhangi bir nedensellik bağının bulunmadığı kanaatine varmakta ve bu talebi reddetmektedir. Mahkeme buna karșın, bașvurana manevi zarar bağlamında 2.000 avro ödenmesinin uygun olduğunu değerlendirmektedir.
Masraf ve Giderler
29.
Bașvuran taraf ayrıca, yerel mahkemeler ve Mahkeme önünde yapılan masraf ve giderler için 2.000 avro talep etmektedir. Bașvuran, kanıt olarak hiçbir belge sunmamaktadır.
30.
Hükümet, bu meblağa itiraz etmektedir.
31.
Mahkeme, kanıt olmaması nedeniyle, masraf ve giderlere ilișkin talebi reddetmektedir (
Öğrü/
Türkiye, No. 19631/12, § 35, 17 Ekim 2017).
Bașvurunun kabul edilebilir olduğuna,
Sözleșme’nin 11. maddesinin ihlal edildiğine;
a)
Davalı Devlet tarafından bașvurana, kararın kesinleștiği tarihten itibaren üç ay içerisinde, ödeme tarihindeki geçerli döviz kuru üzerinden Türk lirasına çevrilmek ve bu meblağ üzerinden ödenecek her türlü vergiden muaf olmak üzere, manevi tazminat olarak 2.000 EUR (iki bin avro) ödenmesine;
b)
Söz konusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödeme tarihine kadar, bu meblağa Avrupa Merkez Bankasının o dönem için geçerli olan marjinal kredi faiz oranının üç puan fazlasına eșit oranda basit faiz uygulanmasına;
Adil tazmine ilișkin geri kalan taleplerin reddine
karar vermiștir.
İșbu karar Fransızca dilinde tanzim edilmiș olup, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince 9 Haziran 2020 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Egidijus Kūris
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan