AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRİK HAKKINDA HAKKINDA HAKKINDA HAKKINDA no. 6783/18 Bora UZUN/Türkiye ve 7 alți solicitanți (a se vedea lista) datată 21 ianuarie 2025, președintele Jovan Ilievski, judecătorii Anja Seibert-Fohr, Stéphane Pisani, și mai multe persoane cu scopul de a fi adjunctul directorului Dorothee von Arnimin din cadrul Departamentului de Justiție European pentru Drepturile Omului (İLEBİLİRİK HAKKINDA HAKKINDA HAKKINDA) au fost înființate în scopul de a solicita înființarea Tribunalului European pentru Drepturile Omului (İKİLİRİK HAKKINDA HAKKINDA HAKKINDA) în calit de tribunal, iar în anul 2025, Curtea Națională a Republicii Turcia a decis că, în urma procedurilor de la adresa persoanelor care dețin cetățenie turcă, nu au fost identificate în următoarele tabele de drepturi, în vederea de a fi înființat în anul 1991 de către Curtea Națională a drepturilor Omului Omului, în vederea de a fi plasat în Muzeul Național al Turciei Turciei Turciei, în anul 1991 de la adresa: Kürdön, în data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de introducere a acestui caz.
În urma hotărârilor Curții de Drept din Ankara, pe date diferite, reclamanții au cerut executarea hotărârilor din cadrul instanței de judecată. Între 2013 și 2019, pe date diferite, Universitatea Tehnică de Est a Mediului a efectuat plăți parțiale în cadrul instanței de judecată. 6. în 2014, în urma hotărârilor judecătorești din Ankara, judecătorii din Asliye, care au solicitat în mod separat despăgubiri, au decis că nu au fost încă executate nicio despăgubiri pentru drepturile de utilizare pașnică a proprietăților universităților, iar judecătorii din Ankara au decis că nu au fost încă executate nicio despăgubiri pentru drepturile de utilizare pașnică a proprietăților, iar judecătorii din Ankara au început să manevreze cu eficacitate despăgubirile și să facă față procedurilor echitabile.
Guvernul a declarat, în ședințele pe care le-a prezentat Curții, că, în diferite date, înainte și după depunerea cererilor de judecată ale reclamantelor, a cedat părți diferite ale bunurilor sale în litigiu în cauză terților, iar în acest moment, în cazul unuia dintre reclamante, valoarea de credit a ajuns la 99% din valoarea creditelor.9.
Reclamanții au susținut, de asemenea, că Curtea nu a dat nici o informație cu privire la decizie, deoarece, în formularele de cerere, Curtea a declarat că, printr-o parte a deciziei sale, prin care a dat o parte a deciziei sale, a indicat un spațiu mai mic al parcelelor pe care le deținea după ce a dat o parte a deciziei sale, a susținut că, pe lângă faptul că a dat o parte a deciziei sale, a dat o parte mai mică a parcelelor sale, a susținut că, pe lângă utilizarea unor terțe părți, a dat o parte din decizii sale, nu numai că a dat o decizie cu privire la situațiile în care au fost soluționate, dar și că a refuzat să interpreteze aceste decizii, inclusiv deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale, precum și deciziile sale. (A.D.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S.S
(k.k.), nr. 63403/13, § 26, 9 iulie 2024)), prezentarea unor informații incomplete și, prin urmare, eronate și, în special, în lipsa unei explicații suficiente care să justifice faptul că aceste informații nu au legătură cu cauza în sine și nu au fost comunicate, poate reprezenta o abuz de drepturi ale reclamantului (cf. Hüttner/Germania (k.k.), nr. 23130/04, 19 iunie 2006; Kowal/Polonia (k.k.), nr. 2912/11, 18 septembrie 2012; amintit anterior Grossaya , § 28; și Zyyolot Mandaryn Oyl, TOV , etc.).
În loc să-și indice în mod explicit datoriile către terțe părți, datoriile și suma datoriilor, au preferat să indice dimensiunea suprafeței a parcelelor de cărți pe care le-au evaluat ca fiind în raport cu restul datoriilor și nu au explicat motivele pentru care au declarat că datoriile lor nu au fost transferate către terțe părți, nici măcar dacă au fost furnizate în mod clar.
În aceste condiții, Curtea consideră că, în scopul de a-i revoca pe candidați, Curtea a ascuns informații importante și a abuzat astfel de drepturile lor individuale, astfel încât acestea să fie în situație de a nu fi cunoscute (aceste informații sunt necesare pentru a compara Zayn Hüseyin Mandaryn Oyl, TOV, cu cele menționate mai sus, § 28-29; și Al-Nashif/Bulgarian Albatros, cu cele menționate mai sus, § 50963/99, Bah 89, 2025 20 iunie 2002; aceste informații sunt necesare pentru a reține numele de Zayn Uzun Öyüci, no. 73/1713 İstanbul, 29 ianuarie 2022, § 263 İstanbul, no. 2613 İstanbul, no. 2613 İstanbul, no. 2613 İstanbul, no. 2613 İstanbul, no. 4737 İstanbul, no. 378 İstanbul, no. 378 İstanbul, no. 378 İstanbul, no. 378 İstanbul, no. 378 İstanbul, no. 378 İstanbul, no. 378 İstanbul, no. 378 İstanbul, no. 378 İstanbul, no. 378 İstanbul, no. 378 İstanbul, no. 378 İstanbul, no. 378 İstanbul, no.
Mustafa Cenk ÇAKIR 1966 İstanbul Türk Hüseyin ALTAȘ 5. 6795/18 Çakır / Türkiye 29.01.2018 Seçkin Filiz ÇAKIR 1942 İstanbul Türk Hüseyin ALTAȘ 6. 6796/18 Çakır / Türkiye 29.01.2018 Elif Burcu ÇAKIR 1975 İstanbul Türk Hüseyin ALTAȘ 7. 6799/18 Çakır / Türkiye 29.01.2018 Burhan ÇAKIR 1973 İstanbul Türk Hüseyin ALTAȘ 8. 6800/18 Çakır / Türkiye 29.01.2018 Nahide Güngör ÇAKIR 1936 İstanbul Türk Hüseyin ALTAȘ
Bașvuru no. 6783/18
Bora UZUN/Türkiye
ve diğer 7 bașvuru
(ekteki listeye bakınız)
21 Ocak 2025 tarihinde,
Bașkan
Jovan Ilievski,
Hâkimler
Anja
Seibert-Fohr,
Stéphane Pisani,
Ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Dorothee von Arnim’in katılımıyla olușturulan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (“İkinci Bölüm”) Daire olarak toplanarak,
Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine bir Türk vatandașları olan ve ekteki tabloda sırayla belirtilen bașvuranların (“bașvuranlar”) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne (“AİHM” veya “Mahkeme”), İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca, farklı tarihlerde yapmıș oldukları bașvuruları,
Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi eski Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bașvuruların tebliğ edilmesine dair kararı;
Tarafların görüșlerini;
Gerçekleștirilen müzakereler sonucunda așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvurular, ulusal mahkemeler tarafından verilen kararların icra edilmemesiyle ilgilidir.
2.
1991 yılından önce, belirtilmeyen bir tarihte, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, resmi kamulaștırma prosedürü uygulamadan bașvuranların sahip olduğu tașınmazlara el koymuștur.
3.
Bașvuranlar, tașınmazlarına el konulması nedeniyle, tazminat talep etmek amacıyla Ankara Asliye Hukuk Mahkemesine birçok bașvuruda bulunmușlardır.
4.
2010 yılında verilen birçok kararda, Ankara Asliye Hukuk Mahkemesi bașvuranların haklı olduğunu kabul etmiș ve bașvuranların sahip oldukları kendi parsellerinin değerine göre çeșitli tazminatlar ödenmesine karar vermiștir.
5.
Ankara Asliye Hukuk Mahkemesinin verdiği kararların ardından, farklı tarihlerde, bașvuranlar icra dairesinde kararların icrasını talep etmișlerdir. 2013 ile 2019 yılları arasında farklı tarihlerde, Orta Doğu Teknik Üniversitesi tarafından icra ișlemleri kapsamında kısmi ödemeler yapılmıștır.
6.
2014 yılında, farklı tarihlerde, bașvuranlar ayrı ayrı Anayasa Mahkemesi’ne bașvurarak, Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından lehlerine verilen kararların icra edilmemesinin, mülkiyet haklarının barıșçıl bir biçimde kullanılmasına yönelik haksız bir müdahale olduğunu ve üniversite hakkında kararın icra edilmesine imkân veren etkili hiçbir bașvuru yolunun bulunmadığından șikâyet etmektedirler.
7.
Anayasa Mahkemesi, 7 Haziran 2017 tarihinde, bașvuranların adil yargılanma hakkı ve mülklerini barıșçıl bir biçimde kullanma haklarının ihlal edildiği kanaatine varmıș ve bașvuranların her birine Maliye Bakanlığı nezdinde yaptıkları bașvurunun ardından takip eden dört ay içinde ödenecek olan manevi tazminat verilmesine karar vermiștir. Anayasa Mahkemesi ayrıca, borçların ödenmesinin sağlanması amacıyla kararın bir nüshasını Orta Doğu Teknik Üniversitesine göndermiștir. Bununla birlikte, ilgili kararlar henüz tam olarak icra edilmemiștir.
8.
Hükümet, Mahkeme’ye sunduğu görüșlerinde, bașvuranların Mahkeme’ye bașvurularını yapmadan önce ve sonra çeșitli tarihlerde, mevcut davada ihtilaf konusu olan alacaklarının çeșitli kısımlarını üçüncü șahıslara devrettiklerini ve bu devrin, bașvuranlardan birinin durumunda alacak değerinin %99 oranına kadar ulaștığını bildirmiștir.
9.
Bașvuranlar, Sözleșme’nin 6. maddesinin 1. fıkrası bağlamında, bir mahkemeye erișim haklarının ihlal edilmesinden ve Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesi uyarınca, Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından lehlerine verilen kararların icra edilmemesi nedeniyle, mülkiyetlerine saygı haklarının ihlal edilmesinden șikâyet etmektedirler.
10.
Mahkeme, bașvuruları, konu bakımından benzer olmaları sebebiyle, tek bir karar kapsamında birleștirerek incelemeyi uygun görmektedir.
11.
Hükümet, bașvuruların Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendinde öngörülen bașvuru hakkının kötüye kullanılması nedeniyle reddedilmesi gerektiğini ileri sürmüștür. Hükümet, bașvuranların Ankara Asliye Hukuk Mahkemesinin verdiği kararlar sonucunda ortaya çıkan alacaklarının çeșitli kısımlarını üçüncü șahıslara devrettiklerini ve bu devredilen tutar kadar alacaklarının ortadan kalktığını ancak bu durumu Mahkeme’ye bildirmediklerini ileri sürmektedir.
12.
Bașvuranlar, alacaklarının çeșitli kısımlarını üçüncü șahıslara devrettiklerini kabul etmișlerdir. Bununla birlikte bașvuranlar, sözleșmeye dayalı bir ilișki kapsamında, üçüncü șahısları etkilemeyen ulusal bir icra prosedürü çerçevesinde ilgili kararların icrasını talep etme haklarını yalnızca devrettiklerini iddia etmișlerdir. Bașvuranlar ayrıca, Mahkeme’ye devre ilișkin hiçbir bilgiyi gizlemediklerini, zira Mahkeme’ye sundukları bașvuru formlarında, alacaklarının bir kısmını üçüncü șahıslara devrettikten sonra ellerinde kalan alacakların değerini dikkate alarak, parsellerinin daha küçük bir alanını belirtmiș olduklarını ileri sürmüșlerdir.
13.
Hükümet ise, alacaklarını kısmen üçüncü șahıslara devrederek, bașvuranların devredilen alacakları için alacaklı olmaktan çıktıklarını, bu durumun yalnızca devralan kișilerle olan sözleșme ilișkilerine değil, icra prosedürü dahil olmak üzere üçüncü șahıslara da uzandığını ileri sürmüștür. Hükümet, iç hukukun bu yorumunu desteklemek için Yargıtay kararlarını sunmuștur.
14.
Mahkeme, bir bașvurunun, diğer nedenlerin yanı sıra, bilerek yanlıș bilgilere ve sahte beyanlara dayandırılmıș olması halinde, Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi gereğince, kötüye kullanım olarak reddedilebileceğini hatırlatmaktadır (bk.
Centro Europa 7 S.r.l. ve Di Stefano/İtalya
[BD], no. 38433/09, § 97, AİHM 2012;
Gross/İsviçre
[BD], no. 67810/10, §
Povilonis/Litvanya
(k.k.), no. 81624/17, § 90, 15 Mart 2022; ve
Zolotyy Mandaryn Oyl, TOV/Ukrayna
(k.k.), no. 63403/13, § 26, 9 Temmuz 2024). Eksik ve dolayısıyla yanıltıcı bilgilerin sunulması da, özellikle bu bilgiler davanın özünü ilgilendirmemesi ve bunların bildirilmemesini haklı gösterecek yeterli bir açıklama yapılmaması halinde, bașvuru yollarının kötüye kullanılması anlamına gelebilmektedir (bk.
Hüttner/Almanya
(k.k.), no.
23130/04, 19
Haziran 2006;
Kowal/Polonya
(k.k.), no. 2912/11, 18 Eylül 2012; yukarıda anılan
Gross
, § 28; ve
Zolotyy Mandaryn Oyl, TOV
, ibid.). Aynı durum, Mahkeme önündeki yargılamalar sırasında önemli yeni gelișmeler meydana gelmiș olmasına ve Mahkeme İç Tüzüğü’nün 47. maddesinin 7. fıkrası tarafından açıkça talep edilmesine rağmen, bașvuranın bu bilgiyi Mahkeme’ye açıklamadığı ve dolayısıyla olayları tam olarak bilerek davaya hükmetmesini engellediği durumlarda geçerlidir. Bununla birlikte, bu tür durumlarda bile, bașvuranın Mahkeme’yi yanıltma niyetinin yeterli kesinlikle tespit edilmesi gerekmektedir (
Gross
, ibid., ve
Povilonis
, ibid.).
15.
Mahkeme, mevcut taleplerin bazı alacakların ödenmemesiyle ilgili olduğunu ve bu alacakların tamamının veya bir kısmının kime ait olduğu konusunun bu davada önemli bir unsur olduğunu kaydetmektedir. Bununla birlikte Mahkeme, bașvuranların bașvurularında bu ilgili bilgileri açıklamamayı tercih ettiklerini de gözlemlemektedir. Bașvuranlar, alacaklarını üçüncü șahıslara devrettiklerini ve devrettikleri miktarı açıkça belirtmek yerine, alacaklarının geri kalan kısmına karșılık geldiğini değerlendirdikleri kamulaștırılan parsellerin yüz ölçümünü belirtmeyi tercih etmiș ve alacaklarının geri kalanını üçüncü șahıslara devrettiklerini dile getirmeksizin neden bir tașınmazın daha küçük bir yüz ölçümünü belirttiklerini açıklamamıșlardır. Mahkeme’nin, yalnızca metrekare cinsinden ifade edilen bir tașınmazın yüz ölçümünden, bașvuranların mevcut davada söz konusu haklarının bir kısmını devrettikleri șeklinde bir sonuç çıkarması makul olarak beklenemez. Aksine, bașvuranların kamulaștırılan tașınmazların bundan böyle sahibi olmadıkları göz önüne alındığında, bașka bir açıklama olmaksızın, alacaklarının değerinden ziyade tașınmazların yüz ölçümüne atıfta bulunmak, eksik ve dolayısıyla yanıltıcı bir bilgidir.
16.
Bașvuranlar, olası devirlerin varlığını ve ulusal mahkemeler tarafından verilen tutarların tamamını talep etme ehliyetlerinin bulunmadığını açıklamamıșlardır. Bu tutarlar, kısmen de olsa devredilmiș olsalar bile, %99 oranına kadar ulașabilmektedir. Bașvuranlar, bu bilgileri sunmada ihmal konusunda da makul bir açıklama yapmamıșlardır (
G.I.E.M. S.r.l. ve diğerleri/İtalya
[BD], kararıyla karșılaștırma, no. 1828/06 ve 2 diğer bașvuru, § 173, 28 Haziran 2018). Bașvuranların açıklamayı ihmal ettikleri bilgiler, bașvurunun önemli bir yönünü ilgilendirmekte ve adil tazmin konusunda önem tașımaktadır. Bu koșullar altında, Mahkeme, bașvuranların Mahkeme’yi yanıltmak amacıyla önemli bilgileri kasten gizledikleri ve böylece bireysel bașvuru haklarını kötüye kullandıkları sonucuna varmak durumundadır (yukarıda anılan
Zolotyy Mandaryn Oyl, TOV
, kararıyla karșılaștırma §§ 28-29; ve
Al-Nashif/Bulgaristan
kararıyla karșılaștırma, no. 50963/99, §
89, 20 Haziran 2002;
Zličić/Sırbistan
, no.
73313/17 ve 20143/19, §§
ve 5556, 26 Ocak 2021; yukarıda anılan G.I.E.M
S.R.L. ve diğerleri,
§
174).
17.
Sonuç olarak, Hükümetin ilk itirazının kabul edilmesi ve bașvuruların Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi ve 4. fıkrası gereğince kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekmektedir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvuruların
birleștirilmesine
;
Bașvuruların kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, İngilizce dilinde tanzim edilmiș olup, 13 Șubat 2025 tarihinde bildirilmiștir.
Dorothee von Arnim
Jovan Ilievski
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan
EK
Dava listesi:
No.
Bașvuru no.
Bașvuru adı
Dava Tarihi
Bașvuran
Doğum tarihi
İkamet yeri
Uyruğu
Temsilcisi
1.
6783/18
Uzun / Türkiye
29.01.2018
Bora UZUN
1975
İstanbul
Türk
Hüseyin ALTAȘ
2.
6787/18
Uzun / Türkiye
29.01.2018
Bahar UZUN
1947
İstanbul
Türk
Hüseyin ALTAȘ
3.
6791/18
Uzun / Türkiye
29.01.2018
Sümer UZUN
1942
İstanbul
Türk
Hüseyin ALTAȘ
4.
6793/18
Çakır / Türkiye
29.01.2018
Mustafa Cenk ÇAKIR
1966
İstanbul
Türk
Hüseyin ALTAȘ
5.
6795/18
Çakır / Türkiye
29.01.2018
Seçkin Filiz
ÇAKIR
1942
İstanbul
Türk
Hüseyin ALTAȘ
6.
6796/18
Çakır / Türkiye
29.01.2018
Elif Burcu
ÇAKIR
1975
İstanbul
Türk
Hüseyin ALTAȘ
7.
6799/18
Çakır / Türkiye
29.01.2018
Burhan ÇAKIR
1973
İstanbul
Türk
Hüseyin ALTAȘ
8.
6800/18
Çakır / Türkiye
29.01.2018
Nahide Güngör ÇAKIR
1936
İstanbul
Türk
Hüseyin ALTAȘ