AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRİK HAKKINDA KARAR Bașvuru no. 13748/11 Serap OĞUR / Türkiye la data de 27 martie 2018, președintele Ledi Bianku, Yargıçlar Nebojša Vučinić, Jon Fridrik Kjølbro, și directorul adjunct al Departamentului de Afaceri Juridice Hasan Bakırcı, au fost reuniți ca un tribunal european de drepturi omenești (İkinci Bölüm) format cu participarea lui Hasan Bakırcı, care s-a întrunit ca un tribunal, la 18 noiembrie 2010, după ce a fost încheiată o înțelegere cu privire la ședințele de alarmă publică din 18 noiembrie 2010 privind situația în care se află guvernul, a emis următoarele decizii: 1.AUTORUL AUTORUL AUTORULUI AUTORULUI AUTORULUI AUTORULUI AUTORULUI AUTORULUI AUTORULUI AUTORULUI AUTORULUI AUTORULUI AUTORULUI AUTORULUI AUTORULUI AUTORULUI AUTORULUI AUTORUI AUTORUI AUTORUI AUTORUI AUTURULUI AUTURULUI AUTURULUI AUTURULUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI AUTURUI A
Echipa medicală a părăsit locul de la care s-a întâmplat incidentul la ora 13:30. La ora 13:57, a fost trimis la spital cu o cărucioră cu oțel pentru un control medical. Conform înregistrărilor camerelor video, după ce s-a întors la spital, s-a aflat în stare stabilă, iar după ce s-a întors la spital, s-a aflat în stare stabilă. La ora 8:45, a fost internat la spital. La ora 11:46, a fost internat la spital. La ora 11:46, a fost internat la spital. La ora 11:46, s-a întors la spital, dar starea lui a fost reînnoită.
Autoritățile au inițiat o anchetă penală și disciplinară în legătură cu moartea lui Hastan. Öte yandan, reclamantul, a intentat o acțiune de despăgubire în fața instanțelor de judecată din cauza unei probleme medicale. Curtea İdare, 28 februarie 2013 bir kararla, a respins această cerere. 13. Din acestea, se înțelege că soțul reclamantului nu a suferit o problemă de sănătate.
5) Artera în cauză a fost complet blocată și a cauzat fibrilație și apoi durată a inimii. Medicamentele și mișcările de resuscitare utilizate de medicii din Silivri Hastanesi pentru pacient sunt, de asemenea, conforme cu normele de sănătate. Decizia de separare a pacientului, Kartal Yavuz Selim Hastanesi, este o abordare corectă, deoarece pacientul în cauză a fost tratat la o unitate de îngrijire intensivă.ȘICIETLER 14. Reclamantul, care susține că soția sa a murit din cauza spitalizării, se plânge că a încălcat articolele 2 și 13 din contract. HUKUKÎRĞLENDİR 18. Reclamantul, care susține că autoritățile locale sunt responsabile pentru pierderea vieții, a fost sesizat cu următoarele întrebări:
În acest context, Curtea observă că, în prima teză a Convenției, reclamantul se plânge numai de încălcarea în esență a articolului 2. din Convenție. În plus, în acest context, respectivul Silivri Cezaevinde susține că soțul deținut a pierdut viața din cauza unei tratamente rapide de către autoritățile penitenciare. 20. În ceea ce privește principiile generale în această privință, Curtea, în Convenția 2. din Convenție, stabilește că statele au obligația de a proteja viața persoanelor aflate în jurisdicția lor și, în același timp, de a lua măsuri pozitive de sănătate pentru a evita căderea de morți a persoanelor care le-au fost aservite în mod intenționat și legal. În plus, bucleanul menționat menționează că toate practicile de sănătate publică (Cărțile civile și Criminalele civile [Criminalele] nu au fost executate de autoritățile penitenciare, precum și No. 3299, No. 3299, No. 489, No. 9309, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9709, No. 9109, No. 9109, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No. 10909, No
Curtea reamintește, de asemenea, că obligația de a proteja viața persoanelor deținute include și acordarea unui tratament medical adecvat pentru a le preveni un rezultat fatal (Taïs/Franța, nr. 39922/03, § 98, 1 iunie 2006, Huylu/Turcia, nr. 52955/99, § 58, 16 noiembrie 2006, și Jasinskis/Letonia, nr. 45744/08, § 60, 21 decembrie 2010).23 În ceea ce privește aplicarea acestui principiu la circumstanțele cauzei, Curtea susține că în cazul concret nu a constatat în mod clar că cererea de viață a reclamantului și pierderea soțului sau soției sale a avut loc în mod intenționat.Nitekim, solicitant, subliniază că motivele pentru care soția sau soțul a fost pedepsită au fost o situație de urgență în care soțul sau soția a fost ucis de către o persoană care pretindea că a fost ucisă de către soțul sau soția sa.24 În primul rând, Curtea a sublinizat că modificările în condițiile de sănătate ale lui sau soția lui trebuie să fie efectuate printr-o reevaluare a vieții lui sau soțului său (în cazul în care a fost ucis de către un specialist (în cazul în care a fost ucis de către un specialist) sau de la o persoană care a fost ucis de către o persoană care a fost ucis de către soțină (în cazul în care a fost ucis de către un specialist (în cazul în care a fost ucis soținut de către un specialist) sau de către un specialist (în cazul în care a fost ucis de către un specialist (în cazul în care a fost ucis soținut de către un specialist) sau de către un medic (în cazul în care a fost ucis de către un medic) sau de către un medic (în care a fost ucis de către un medic (în cazul în care a fost ucis de către un medic) sau de către un medic (în care a fost ucis de către un medic).
În acest context, Curtea observă că tratamentul medical acordat reclamantului în cauză este de un anumit timp la nivel local și că nici un tribunal de justiție sau tribunal de disciplină nu are nicio autoritate de disciplinare pentru a soluționa pretențiile formulate de reclamant, nu a constatat nicio întârziere în tratamentul acordat și nu a constatat nicio obligație sau nicio penalitate în aplicarea tratamentului. În acest sens, Curtea observă că nu există nicio cauză sau nicio situație care să determine dacă o astfel de situație a fost făcută sau nu a fost făcută, iar instanța locală nu poate încă să stabilească aceste situații (Leylibror), în special pentru a reaminti că nu există nicio informație științifică despre aceste cazuri (Excelulă Curtea, p. 277, §27.), nu a constatat încă nicio informație științifică despre aceste cazuri (Excelulă Curtea, p. 271, §27.), nu a observat încă nicio informație științifică despre aceste cazuri (Excelulă, p. 277, §27.), nu a observat încă nicio informație științională în legătură cu aceste cazuri (Excelululă, p. 277, §27.), nu a observat că nu există nicio informație științională în legătură cu aceste cazuri (Excelul, p.
Prin urmare, Curtea a ajuns la concluzia că plângerile reclamantului nu au fonduri și trebuie respinse în temeiul art. 35 alin. 3 și 4. din Convenție. Pe aceste temelii, Curtea, în comun, a decis că cererea nu este admisibilă. Această decizie a fost redactată în limba franțuză; comunicată în scris la data de 19 aprilie 2018.
Bașvuru no.
13748/11
Serap OĞUR / Türkiye
27 Mart 2018 tarihinde,
Bașkan
Ledi Bianku,
Yargıçlar
Nebojša Vučinić,
Jon Fridrik Kjølbro,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla olușturulan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (“İkinci Bölüm”) Daire olarak toplanarak, 18 Kasım 2010 tarihinde yapılan bașvuruya ve davalı Hükümet sunulan görüșlere ilișkin gerçekleștirilen müzakerelerin ardından, așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuran Serap Oğur Türk vatandașı olup 1982 doğumludur ve İstanbul’da ikâmet etmektedir. Bașvuran, Mahkeme önünde, İstanbul Barosu’na kayıtlı olan Avukat Y. Karatepe tarafından temsil edilmiștir. Türk Hükümeti (“Hükümet”), kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
2.
Davanın kendine özgü koșulları, taraflarca ifade edildiği șekilde așağıdaki gibi özetlenebilir.
3.
Silivri Cezaevi’nde tutuklu bulunan bașvuranın eși Mehmet Șerif Oğur, 16 Kasım 2009 tarihinde, saat 12.19 sularında özellikle acil tıbbi durumda öngörülen alarm sistemini kullanmıștır.
4.
Cezaevinin gardiyanları, saat 12.19 sularında, öncelikle bașvuranın eși Mehmet Șerif Oğur’u revire kaldırmıșlar, ardından 112 acil durum numarasını aramıșlardır.
5.
Sağlık ekibi, ambulans ile saat 13.01 sularında olay yerine ulașmıștır. Video izleme kamera kayıtlarından olay tarihinde bașvuranın yakınının bilinci açık, ayakta olduğu ve yürüdüğü anlașılmaktadır.
6.
Sağlık ekibi, ilgilinin futbol maçı sırasında karın hizasından bir topu karșılamasından kaynaklanan ve kısa bir süre süren nefes darlığından șikâyet ettiği konusunda bir rapor düzenlemiștir. Doktorlar, hastanın arteriyel tansiyonun ve nabzının normal, genel durumunun iyi olduğunu ve ambülans ile hastaneye nakledilmesini gerektiren tıbbi acil bir durumun bulunmadığını kaydetmișlerdir. Sağlık ekibi, saat 13.30 sularında olay yerinden ayrılmıștır.
7.
İlgili, 13.57 sularında, sağlık muayenesi için nakil arabasıyla Silivri Hastanesi’ne sevk edilmiștir. Video izleme kamera kayıtlarına göre, nakil arabasına bindiği sırada, bilinci açık ve tek bașına hareket etmiștir.
8.
Doktor H.I., 14.50 sularında, hastayı tedavi altına almıștır. Hastanın arteriyel tansiyonu alındığı sırada, ilgili solunumun kesilmesiyle birlikte aniden kalbinden rahatsızlanmıștır. Hasta, acil doktorları tarafından hayata geri döndürülmüștür ve durumu stabil hale gelmiștir.
9.
Doktorlar, bașvuranın yakınının ambülans ile yoğun bakım ünitesine sahip olan Kartal Yavuz Selim Hastanesi’ne sevk edilmesine karar vermișlerdir. Mevcut durumda, hastanın kalbi yeniden durmuș ve kendisi hayata döndürülmüștür.
10.
Ambülans ile saat 17.46 sularında, entübe olan bașvuranın eși, doktor ve hemșireyle birlikte Silivri Hastanesi’nden ayrılmıșlardır. Yolda, hastanın kalbi yeniden durmuștur. Ambülans, daha yakın olan Çatalca Hastanesi’ne yönelmiștir.
11.
Hasta, saat 18.05 sularında, söz konusu hastanenin acil doktorları tarafından tedavi altına alınmıștır ancak kurtarılamamıștır.
12.
Yetkililer, hastanın ölümü hakkında ceza ve disiplin sorușturması bașlatmıșlardır.
Öte yandan, bașvuran tıbbi ihmal nedeniyle, idare mahkemeleri önünde tazminat davası açmıștır. İdare mahkemesi, 28 Șubat 2013 tarihli bir kararla, bu bașvuruyu reddetmiștir.
13.
Bu davalardan, bașvuranın eșinin tıbbi ihmale maruz kalmadığı anlașılmaktadır. 18 Temmuz 2012 tarihinde, bașvuranın tazminat talebini reddetmek için idare mahkemesinin dayanak olarak kullandığı Adli Tıp Kurumu raporu, özellikle așağıdaki șekilde bir sonuca varmıștır:
“1)
Mehmet Șerif Oğur’un hayatını kaybetmesinden sonra, bir otopsi yapılmıștır. İlgilinin cenazesinde hiçbir travma izine rastlanmamıștır. Dolayısıyla, ölüm herhangi bir travmadan kaynaklanmamıștır.
2)
[Mehmet Șerif Oğur’un cenazesinden] farklı numuneler [ilgilinin] zehirlenmediğini veya bir zehirlenmeye maruz kalmadığını göstermektedir.
3)
Otopsi, [Mehmet Șerif Oğur’un] kalbini besleyen arterin tıkandığını ve miyokard enfarktüsüne neden olduğunu anlamaya imkân sağlamaktadır.
4)
Olay günü, saat 12.55 sularında, sağlık muayenesi [Mehmet Șerif Oğur’un] arteriyel tansiyonunun 120/80 ve nabzının 72 olduğunun tespit edilmesine imkân sağlamıștır. Bilinç durumunun değerlendirilmesinin (score de Glasgow) normal olduğu ve hastaneye acil olarak sevk edilmesini gerektiren klinik bir tablonun bulunmadığı görülmektedir. Silivri Cezaevi’nin sağlık ekibinin müdahalesi sağlık kurallarına uygundur.
5) Söz konusu arter tam olarak tıkanmıștır ve bu durum ani fibrilasyona ve ardından kalbin durmasına neden olmuștur. Silivri Hastanesi doktorları tarafından hasta için kullanılan ilaçlar ve yeniden hayata döndürme hareketleri sağlık kurallarına uygundur. Hastanın, Kartal Yavuz Selim Hastanesi’ne sevk edilmesi kararı, doğru bir yaklașımdır zira hastanın söz konusu tarihte yoğun bakım ünitesinde tedavi edilmesine gerek duyulmuștur.”
14.
Bașvuran, eșinin hastaneye geç yatırılması nedeniyle, hayatını kaybettiğini iddia ederek, Sözleșme’nin 2 ve 13. maddelerinin ihlal edilmesinden șikâyet etmektedir.
15.
Bașvuran, yerel makamları eșinin hayatını kaybetmesinden sorumlu tutmakta ve davanın koșullarının, Sözleșme’nin 2 ve 13. maddelerini ihlal ettiğini iddia etmektedir.
16.
Hükümet, bu iddiayı kabul etmemektedir. Hükümet, iç hukuk yollarının tüketilmediğini ileri sürmektedir. Özellikle Hükümet, bașvuranın Anayasa Mahkemesi önünde bireysel bașvuruda bulunması gerektiği kanaatine varmaktadır. Ayrıca, Hükümet bașvurunun açıkça dayanaktan yoksun olduğu kanaatindedir.
17.
Mahkeme, bașvuranın davalı Hükümetin görüșlerine karșılık vermediğini ve bașvurusunu takip etme arzusunda olduğunu belirtmekle yetindiğini kaydetmektedir.
18.
Mahkeme, bașvurunun her halükârda așağıda belirtilen diğer gerekçelerden kabul edilemez olması nedeniyle, iç hukuk yollarının tüketilmediği konusunun incelenmesinin gerekli olmadığı kanaatindedir.
19.
Mahkeme, bașvuranın yalnızca Sözleșme’nin 2. maddesinin esas yönünden ihlal edilmesinden șikâyet ettiğini gözlemlemektedir. Bu bağlamda, ilgili Silivri Cezaevi’nde tutuklu bulunan eșinin, cezaevi yetkilileri tarafından hastaneye geç sevk edilmesi nedeniyle, hayatını kaybettiğini iddia etmektedir.
20.
Bu konuda genel ilkeler ile ilgili olarak,
Mahkeme, Sözleșme’nin 2. maddesinin ilk cümlesinin, devletlere kendi yargı yetkisi altında bulunan kișilerin hayatını korumaya ve aynı zamanda kasıtlı ve yasadıșı olarak ölüme yol açmaktan kaçınmaya yönelik gereken tedbirleri alma yönünde pozitif yükümlülük yüklediğini hatırlatmaktadır. Ayrıca, bu ilkeler, halk sağlığı alanında uygulanmaktadır (
Calvelli ve Ciglio/İtalya
[BD], No.
‑
I). Nitekim, halk sağlığı politikaları çerçevesinde, yetkililerin eylemleri ve ihmallerinin, kendilerine bazı koșullarda Sözleșme’nin 2. maddesinin esas yönü açısından sorumluluk yükleyebileceği göz ardı edilemeyecektir (
Powell/Birleșik Krallık
(kk.), No. 45305/99, AİHM 2000
‑
V).
21.
Ayrıca Mahkeme, ulusal makamların özgürlükten yoksun bırakılan kișilerin fiziksel bütünlüğünü ve sağlığını koruma yükümlülüklerinin bulunduğunu hatırlatmaktadır (
Kalachnikov/Rusya
, No. 47095/99, §§
95 ve
‑
VI,
Khoudobine/Rusya
, No. 59696/00, § 96, AİHM 2006-XII (özetler),
Naoumenko/Ukrayna
, No. 42023/98, § 112, 10
Șubat 2004,
Dzieciak/Polonya
, No. 77766/01, § 91, 9 Aralık 2008 ve
Karpylenko/Ukrayna
, No. 15509/12, § 79, 11
Șubat 2016).
22.
Ayrıca, Mahkeme tutuklu kișilerin hayatını koruma yükümlülüğünün, bu kișilere ölümcül bir sonucu önlemek için uygun tıbbi tedavi sağlamayı da içerdiğini hatırlatmaktadır (
Taïs/Fransa
, No. 39922/03, § 98, 1
Haziran 2006,
Huylu/Türkiye
, No. 52955/99, §
58, 16
Kasım 2006, ve
Jasinskis c. Letonya
, No. 45744/08, § 60, 21
Aralık 2010).
23.
Bu ilkelerin davanın koșullarına uygulanmasıyla ilgili olarak, Mahkeme somut olayda bașvuranın açıklıkla ve zımnen eșinin hayatını kaybetmesinin kasıtlı olarak meydana geldiğini iddia etmediğini tespit etmektedir. Nitekim, bașvuran, eșinin cezaevinden hastaneye gecikmeli bir șekilde sevk edildiğini ve bu durumun eșinin hayatını kaybetmesine neden olduğunu iddia etmektedir.
24.
Öncelikle, Mahkeme hayatını kaybetmiș bir hastanın sağlık durumu ve kendisine uygulanması gereken tedaviyle ilgili olarak uzmanların kararları hakkında
ante mortem
(ölümden önce) ilgililer tarafından yapılan değerlendirme üzerinden yeniden bir inceleme yapılmasının kendisinin görevi olmadığını vurgulamaktadır (bk.
mutatis mutandis
(gerekli değișikliklerin yapılması koșulu altında),
Lopes de Sousa Fernandes/Portekiz
[BD], No. 56080/13, § 198, 19 Aralık 2017). Bu değerlendirmeler ve klinik kararlar, hastanın olay tarihinde sağlık durumuna ve tedavi çerçevesinde alınması gereken tedbirler ile ilgili olarak, sağlık personelinin tespitlerine göre sırasıyla yapılmıș ve alınmıștır. Bu bağlamda, Mahkeme somut olayda bașvuranın yakınına yapılan tıbbi tedavinin yerel düzeyde bir denetime tabi olduğunu ve hiçbir adli mahkemenin veya bașvuran tarafından ileri sürülen iddialar için bașvurulan hiçbir disiplin mahkemesinin, yapılan tedavilerde herhangi bir gecikmenin ve uygulanan tıbbi tedavilerde herhangi bir kusurun veya ihmalin bulunduğunu tespit etmediğini gözlemlemektedir.
25.
Bu konuda, Mahkeme keyfi veya açık bir hata durumunda, yerel mahkemeler tarafından yapılan olay tespitleri söz konusu etme görevi olmadığını hatırlatmaktadır (
idem
, §
199). Özellikle bu durum, tanımı gereği, konuya ilișkin özel ve kapsamlı bir bilgi gerektiren bilimsel bilirkișiler için geçerlidir (
Počkajevs/Letonya
(kk.), No. 76774/01, 21
Ekim 2004).
26.
Mahkeme, bașvuranın tazminat talebini reddetmek için idare mahkemesinin cezaevi yetkililerine ve tıbbi yetkililere atfedilebilecek kusur veya ihmalin bulunmadığı sonucuna vardığı bilirkiși raporuna dayandığını kaydetmektedir (yukarıda 13. paragraf). Mahkeme, bu raporun bilimsel verilere dayandığını ve idare mahkemesinin incelemek durumunda olduğu ana konuyu tatmin edici bir șekilde ele aldığını gözlemlemektedir. Dolayısıyla, Mahkeme ulusal makamların yaptığı olayların kurgulanmasını ve ulaștıkları tespitleri söz konusu etmek için hiçbir neden görmemektedir.
27.
Dolayısıyla, Mahkeme bașvuranın șikâyetlerinin açıkça dayanaktan yoksun olduğu ve Sözleșme’nin 35. maddesinin 3 ve 4. fıkraları uyarınca reddedilmesi gerektiği sonucuna varmıștır.
Bu gerekçelerle, mahkeme, Oy birliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir
.
İșbu karar Fransızca dilinde tanzim edilmiș; 19 Nisan 2018 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Ledi Bianku
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan