AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR Bașvuru No. 21333/12 Murat EROL/ Türkiye Bașkan Valeriu Grițco, Hâkimler Branko Lubarda, Pauliine Koskelo și comitetul din cadrul Tribunalului European pentru Drepturile Omului (İkinci), întrunit la 1 decembrie 2020 în prezența directorului adjunct al Departamentului de Afaceri Hasan Bakırcı, a fost văzut de martori în 15 martie 2012, în urma unei cereri depuse de către guvernul Davalı în legătură cu o întâlnire cu un ofițer de poliție din Kabul, după ce a fost văzută de către guvernul Davalı în legătură cu o întâlnire cu un ofițer de poliție din Kabul, după ce a fost văzută de către guvernul Davalı doar în urma unei întâlniri cu un ofițer de poliție din Kabul, în urma unei întâlniri cu un ofițer de poliție din Kabul, au fost găsite următoarele întrebări: Olanul a fost văzut de poliție din Istanbul, iar membrii lui lui Erol și al grupului lui, patru persoane, în vârstă de 12 ani, au fost găsite în fața tribunalului lui.
În raportul medical, dat în aceeași zi la ora 22.30, se preciza că reclamantul avea o scară de 3 x 4 cm în zona lombară stângă, o scară de 1 x 1,5 cm în zona lombară stângă, o scară de 3 x 0,5 cm în zona lombară dreaptă, o scară de 5 x 0,5 cm în zona lombară stângă, o scară de 2 x 2 cm în zona lombară stângă, câteva scări în zona lombară stângă și o istorie de eczeme pe partea dreaptă a corpului. Raportul a arătat că leziunile în cauză au caracteristici minore și pot fi vindecate cu tratamente simple. La aceeași dată, reclamantul a declarat că leziunile în cauză au fost formate în ordinea în care au jucat fotbalul. 6 . pe 15 mai 2009 a declarat că nu a avut nicio problemă psihologică.
Pe 4 și 27 octombrie 2009, 19 ianuarie 2010, 18 și 25 aprilie 2011, ofițerul a interogat nouă polițiști, unii de mai multe ori. Acești polițiști au participat la arestarea sau interogarea reclamantului. Polițiștii implicați în arestarea lui Bășcuța au declarat că au fost considerați potențial înarmați și periculoși și că au refuzat să se predea, iar serviciile de informații au declarat că nu au avut de ales decât să intervină rapid fizic la primul semnal care a indicat că acesta a refuzat să se predea. S-a dovedit că nu era un avocat, iar un martor pe nume S.Ç. a fost interogat; S.Ç. a declarat că nu a văzut nici un martor, ci doar o știre despre incidentul, iar incidentul a fost raportat în mod clar de către solicitant.
În plus, a ajuns la concluzia că nu există dovezi care să demonstreze că în detenția sa a fost depusă o acuzație de abuz de drept. Apelația la care a fost depusă a fost respinsă la data de 3 octombrie 2011.İKÂYETLER 15.Apelatorul, pe baza articolului 3, 6 și 13 din Convenție, susține că nu există niciun motiv pentru care să fie pedepsit în general, ci doar că a primit o acuzație de abuz de drept sau că nu a fost folosită în mod eficient sau că nu a fost efectuată o anchetă.HUKİETLER 16.Apelatorul susține că nu a fost folosit în mod eficient sau că nu a fost efectuată o anchetă.Apelatorul susține că nu a fost folosit în mod eficient sau că nu a fost folosit în mod eficient.Apelatorul susține că nu a fost folosit în mod eficient sau că nu a fost folosit în mod eficient.Apelatorul susține că nu a fost folosit în mod eficient sau că nu a fost efectuată o anchetă.Apelatorul susține că nu a fost folosit în mod eficient sau că nu a fost folosit în mod eficient.Apelatorul susține că nu a fost folosit în mod eficient sau că nu a fost folosit în mod eficient.Apelatorul susține că nu are nicio sursă de informații.
În acest caz, poliția a fost nevoită să folosească forța fizică asupra martorului și a constatat că acesta nu a fost tratat în mod corespunzător. O anchetă detaliată nu a arătat contrariul. Curtea a constatat că suspectul nu a pretins să se predea poliției înainte de a fi atacat; dar mai degrabă, a afirmat că nu a fost atacat direct. În raportul de mai sus, se arată că poliția a încercat să-l rănească.
Curtea a observat, de asemenea, că procurorul a solicitat o examinare a lichidului akan din ochi pentru a confirma afirmația că a fost lovit pe cap de reclamant. În plus, procurorul Tush Kurumu a subliniat, spre deosebire de afirmațiile reclamantului, că utilizarea problemelor de sănătate va contribui la reducerea problemei de comunicare (la paragrafele 12 și 23.) și că, în consecință, scopul poliției naționale a fost de a se concentra asupra elementelor care nu au fost necesare pentru a determina dacă un element arde sau nu, prin urmare, nu este posibil să fie identificat în cazul în care acesta este implicat în activitatea de transport.
În plus, Curtea subliniază că autoritățile naționale de justiție sunt în poziții mai bune pentru a evalua gradul de fiabilitate a declarațiilor reclamantului, a martorilor, a polițiștilor și a rapoartelor medicale înregistrate în cazul concret (a se vedea, de exemplu, Aksin și alții împotriva Turciei , nr. 4447/05, §§ 38-40, 1 octombrie 2013).
În ceea ce privește necesitatea acestei intervenții, Curtea a susținut că, datorită faptului că un subiect a fost considerat potențial înarmat și periculos, motivul arestării a fost motivat de un eveniment care, fără îndoială, ar fi putut avea loc într-o măsură extrem de rapidă, iar polițiștii de la fața locului au acționat în mod nefericit, fără a-și face loc niciunei acțiuni, în același timp, au cerut reclamantului să se comporte în mod evident și suficient de rapid, în mod evident, în legătură cu infracțiunea. În plus, Curtea a solicitat, de asemenea, că reclamantul să aibă o intervenție în care să se asigure că lezațiile au loc în mod special în jurul picioarelor și genunchiilor, ceea ce ar putea fi legat de faptul că reclamantul a fost pus la pământ.
Această hotărâre a fost întocmită în limba franțuză și a fost comunicată în scris la data de 14 ianuarie 2021 Hasan Bakırcı Valeriu Grițco Asistentul directorului de afaceri de tip Yazı Bașkan
Bașvuru No. 21333/12
Murat EROL/ Türkiye
Bașkan
Valeriu Grițco,
Hâkimler
Branko Lubarda,
Pauliine Koskelo
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla
1 Aralık 2020 tarihinde komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
15 Mart 2012 tarihinde yapılan bașvuruyu göz önünde bulundurarak,
Davalı Hükümet tarafından sunulan görüșler ile bașvuran tarafından cevaben sunulan görüșleri dikkate alarak,
Gerçekleștirilen müzakerelerin ardından așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuran Murat Erol, Türk vatandașı olup 1986 doğumludur ve Muș’ta ikamet etmektedir. Bașvuran, Mahkeme önünde İstanbul Barosuna bağlı Avukat E. Kanar tarafından temsil edilmiștir.
2.
Türk Hükümeti (“Hükümet”) kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
Davanın Koșulları
3.
Davanın kendine özgü koșulları, taraflarca ifade edildiği șekliyle, așağıdaki gibi özetlenebilir:
4.
Bir grup kiși 2009 yılında, bir polis memuruna saldırmıș ve yaraladıktan sonra beylik silahını çalmıșlardır. Bir terör örgütü ile bağlantılı olarak gerçekleștirilen bu saldırı kapsamında aranan bașvuran, 12 Mayıs 2009 tarihinde, istihbarat servisleri tarafından tespit edilen bir binanın çıkıșında yakalanmıștır. Operasyonun hazırlıkları sırasında, ilgili șahıs, silahlı ve tehlikeli olarak kabul edilmiștir. Bu nedenle, bașvuran, çevresini saran dört polis memuru tarafından yalnızca tek bir kez ihtar edilmiștir. Kollarından tutularak yere yatırılmıș; akabinde kelepçelenmiștir.
5
.
Aynı gün saat 22.30’da düzenlenen sağlık raporunda, bilhassa, bașvuranın sol omzunda 3 x 4 cm.lik bir sıyrık, alnının sol tarafında 1 x 1,5 cm.lik bir sıyrık, sağ lomber bölgede 3 x 0,5 cm.lik, bel omurunda 5 x 0,5 cm.lik üç sıyrık, sol dizde 2 x 2 cm.lik ekimoz, sol dizde birkaç sıyrık ve sağ bacakta kabuklu eski ekimozlar olduğu belirtilmiștir. Raporda, söz konusu lezyonların hafif nitelikte olduğu ve basit tedaviler ile iyileșebileceği sonucuna varılmıștır. Doktorun sorması üzerine, bașvuran, eski lezyonların futbol oynadığı sırada oluștuğunu ifade etmiștir.
6
.
15 Mayıs 2009 tarihinde saat 0.53’te düzenlenen tıbbi raporda, bu bulgular daha küçük boyutlarda olacak șekilde yinelenmiș ve bașvuranın vücudunda herhangi bir yeni lezyon tespit edilemediği belirtilmiștir. Söz konusu raporda aynı zamanda, bașvuranın, gözaltında bulunduğu sırada kötü muamele görmediğini; ancak psikolojik baskılara maruz kaldığını ifade ettiği belirtilmiștir.
7.
Bașvuran aynı gün, terör saldırısına katılma nedeniyle tutuklanmıștır. Ceza infaz kurumuna kabulü esnasındaki tıbbi muayenede gözlerinin ağrıdığından yakınmıș ve Tekirdağ Ceza İnfaz Kurumu doktoru tarafından kendisine göz damlası ilacı verilmiștir.
8.
Bașvuran, 24 Eylül 2009 tarihinde, kötü muamele nedeniyle șikâyette bulunmuștur.
9.
Savcı 19 Ekim 2009 ve 7 Haziran 2010 tarihlerinde, bașvuranın ifadesini almıștır. Aynı zamanda 7 Haziran 2010 tarihinde, fotoğraftan teșhis ișlemi yapılmıștır.
10.
Savcı 4 ve 27 Ekim 2009, 19 Ocak 2010, 18 ve 25 Nisan 2011 tarihlerinde, bazılarını birkaç kez olmak üzere, dokuz polis memurunu sorgulamıștır. Bu polis memurları, bașvuranın ya yakalama ya da sorgulama ișlemine katılmıșlardır. Bașvuranın yakalanmasında yer alan polis memurları, ilgilinin, istihbarat servisleri tarafından, potansiyel olarak silahlı ve tehlikeli olarak kabul edildiğini ve teslim olmayı reddettiğini belirten ilk ișaretten itibaren fiziksel olarak hızlıca müdahalede bulunmaktan bașka seçenekleri olmadığını belirtmișlerdir. Savcı aynı zamanda, S.Ç. isimli bir görgü tanığını da sorgulamıș; S.Ç. tam yakalama anını görmediğini, olayları yalnızca bașvuranın kelepçeli olduğu andan itibaren gördüğünü ifade etmiștir. Bașvuranın pantolonunun dizlerine kadar yırtıldığını ve polislerin ona vurmadıklarını belirtmiștir.
11.
Savcı 20 Kasım 2009 tarihinde, Emniyet Müdürlüğünden, olayların meydana geldiği sokakta güvenlik kamerası bulunup bulunmadığı hususunda bilgi istemiștir. Bu araștırma sonuçsuz kalmıș görünmektedir.
12
.
Adli Tıp Kurumu 11 Haziran 2010 tarihli raporda, bașvuranın göz muayenesi sonuçlarının oldukça iyi olduğu ve yalnızca kuru göz sendromu tespit edildiği belirtilmiștir.
13
.
Adli Tıp Kurumu 4 Ağustos 2010 tarihinde, savcının talebi üzerine ek görüș sunmuștur. Adli Tıp Kurumu raporda, bașvuranın gözünden akan sıvının [bünyesel nitelikte] olduğunu ve travmatik kökenli olmadığını belirtmiștir.
14.
Savcı 16 Haziran 2011 tarihinde, yukarıda anılan unsurlara atıfta bulunarak, kovușturmaya yer olmadığına dair karar vermiștir. Güç kullanımının, bașvuranın kaçma teșebbüsünde bulunması nedeniyle gerekli hale geldiğini ve ilgilinin yaralarının hafif nitelikte olması göz önüne alındığında, orantılı olduğunu değerlendirmiștir. Ayrıca, gözaltında kötü muamele iddialarını desteleyecek delil bulunmadığı sonucuna varmıștır. Bașvuranın bu karara karșı yapmıș olduğu itiraz 3 Ekim 2011 tarihinde reddedilmiștir.
15.
Bașvuran, Sözleșme’nin 3, 6 ve 13. maddelerine dayanarak, kötü muameleye maruz kaldığından ve konuyla ilgili yürütülen sorușturmanın etkin olmamasından șikâyet etmektedir.
16.
Bașvuran, kötü muameleden șikâyet etmektedir. Polislerin, ihtarda bulunmadan kendisine saldırdıklarını, polis aracında vurmaya devam ettiklerini ve gözlerinden akan sıvının, bașına aldığı darbelerden kaynakladığını iddia etmektedir. Bașvuran aynı zamanda, bu iddialarla ilgili olarak yürütülen sorușturmanın etkin olmadığından da yakınmaktadır.
17.
Hükümet, güç kullanımının ilgilinin davranıșları sebebiyle gerekli olduğu ve hafif nitelikteki yaraların, ulusal makamların tespit ettikleri üzere, kullanılan gücün orantılı olduğuna ișaret ettiği kanaatine varmaktadır.
18.
Mahkeme, bașvuranın iddialarını, Sözleșme’nin yalnızca 3. maddesi açısından incelemeye karar vermektedir. Söz konusu madde așağıdaki șekildedir:
“Hiç kimse ișkenceye, insanlık dıșı ya da onur kırıcı ceza veya ișlemlere tabi tutulamaz.”
19.
Mahkeme, konuya ilișkin genel ilkelerle ilgili olarak,
El-Masri/Eski Makedonya Yugoslav Cumhuriyeti
([BD], No.
39630/09
, §§ 182-185 ve 195-198, AİHM 2012) ve
Bouyid/Belçika
([BD], No.
23380/09, §§ ve 114-123, AİHM 2015) kararlarına atıf yapmaktadır.
20.
Mahkeme somut olayda, polisin, silahlı ve tehlikeli olarak kabul edilen bir kișinin yakalama ișlemini gerçekleștirdiğini gözlemlemektedir. Bașvuran yakalanmıș ve polislerin ifadelerine göre, kaçma girișiminde bulunmuștur. Bu nedenle polisler fiziksel güç kullanmak zorunda kalmıș ve ilgili șahsı yere yatırmıșlardır. Ayrıntılı sorușturma, bunun aksini söylemeye imkân vermemektedir. Mahkeme, bașvuranın, polislere direnmeden teslim olduğu iddiasında bulunmadığını; ancak daha ziyade, doğrudan saldırıya uğradığını iddia ettiğini kaydetmektedir. Bir tanık, savcılık huzurunda, bașvuranı, yakalandıktan hemen sonra gördüğünü ifade etmiș ve polislerin onu dövmediklerini belirtmiștir.
21.
Art arda düzenlenen tıbbi raporlara göre, bașvuranın vücudunda tespit edilen lezyonlar, yalnızca basit tedaviler gerektirmekteydi (bk. yukarıda 5 ve 6. paragraflar)
.
22.
Mahkeme ayrıca, bașvuranın, tanığın, olay yerinde bulunan polis memurlarının ve bașvuranın gözaltı sürecinden sorumlu polis memurlarının ifadelerini savcının bizzat aldığını gözlemlemektedir. Savcı aynı zamanda, bașvuranın yakalandığı sokakta güvenlik kameraları bulunup bulunmadığı konusunda bilgi edinmeye istekli olduğunu göstermiștir. Bu araștırma sonuçsuz kalmıș olmasına rağmen, sorușturma sırasında herhangi bir ipucunu göz ardı etmeme kararlılığı göstermektedir. Mahkeme aynı zamanda, savcının, bașvuranın bașına darbe aldığı yönündeki iddiasını teyit etmek amacıyla, gözlerinden akan sıvıyla ilgili ek görüș istediğini de kaydetmektedir. Bunun yanı sıra, Adli Tıp Kurumu, bașvuranın iddialarının aksine, bu sağlık sorununun travmatik kökenli olamayacağını belirtmiștir (yukarıda 12 ve 13. paragraflar).
23.
Ulusal makamlar bu unsurlara dayanarak, polislerin, bașvuranın kaçmaya çalıștığı yönündeki ifadelerinin aksini söylemeye imkân verecek hiçbir unsur bulunmadığı ve bu nedenle bașvuranı yakalamak amacıyla güç kullanımının, gerekli olduğu ve ilgilinin vücudunda tespit edilen lezyonların hafif nitelikte olması nedeniyle orantılı da olduğu gerekçesiyle kovușturmaya yer olmadığına dair karar vermiștir.
24.
Mahkeme, yukarıda belirtilen hususlar göz önünde bulundurulduğunda, somut olayda, adli makamların, kötü muamele iddiaları karșısında uygun șekilde ve ivedilikle hareket ettikleri kanaatine varmaktadır. Ayrıca, ulusal adli makamların, bașvuranın, tanığın, polis memurlarının ifadelerinin ve somut olayda düzenlenen tıbbi raporların güvenilirlik derecesini değerlendirmek için daha iyi konumda bulunduklarının altını çizmektedir (bk. örnek olarak,
Aksin ve diğerleri/Türkiye
, no. 4447/05, §§ 38-40, 1 Ekim 2013).
25.
Mahkeme ayrıca, dosyadaki hiçbir unsurun, bașvuranın yakalandığı ya da gözaltında bulunduğu sırada dövüldüğü tespitinde bulunmaya imkân vermediğini kaydetmektedir. Bașvuranın vücudunda tespit edilen lezyonların bilhassa sol omzunda ve dizlerinde bulunduğunu, dolayısıyla bunların, bașvuranın yere yatırılmasıyla bağlantılı olabileceğini kaydetmektedir. Mahkeme, bu müdahalenin gerekliliği ile ilgili olarak, potansiyel olarak silahlı ve tehlikeli olduğuna karar verilen bir kișinin söz konusu olması nedeniyle, yakalama anında olayların șüphesiz son derece hızlı șekilde gerçekleșmiș olabileceği ve olay yerindeki polis memurlarının, bașvuranı hareketsiz kılmak amacıyla hızlı davranmakla suçlanamayacakları kanaatine varmaktadır. Mahkeme bunun yanı sıra, bașvuranın vücudunda tespit edilen lezyonların hafif nitelikte olduğunu kaydetmektedir. Son olarak, bașvuranın, kafasına darbe aldığı ve bu durumun, gözlerinde sıvı kaybına neden olacağı yönündeki iddiasının hiçbir șekilde tıbbi tanıyla örtüșmediğini; zira tıbbi raporlarda yalnızca ilgilinin alnında bir sıyrık olduğunun belirtilmediğini; fakat aynı zamanda gözlerinden gelen sıvının travmatik kökenli olamayacağının da ifade edildiğini kaydetmektedir.
26.
Mahkeme dolayısıyla, ulusal makamların vardıkları tespitleri sorgulamaya veya sorușturmanın yeterince kapsamlı olmadığını söylemeye imkan verecek herhangi bir unsur ya da argüman saptamamaktadır.
27.
Sonuç olarak, bașvuru açıkça dayanaktan yoksun olup, Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi ve 4. fıkrası uyarınca reddedilmelidir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, Fransızca dilinde tanzim edilmiș olup, 14 Ocak 2021 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Valeriu Grițco
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan