- Instanța
- Curtea Europeană a Drepturilor Omului
- Data
- 29 mai 2018
- Stat pârât
- TUR
- Concluzia
- Inadmisibil
Deniz împotriva Turciei
Traducere în română Auto
AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR Bașvuru no. 34262/09 Seyit Rüfai DENİZ / Türkiye Bașkan Robert Spano, Hak Paul Lemmens, Ișil Karakaș, Nebojša Vučinić, Valeriu Grițco, Jon Fridrik Kjølbro, Stéphanie Mourou-Vikström și directorul departamentelor de afaceri Stanley Naismith în absența lui Stanley Naismith în timpul unei anchete în 29 mai 2018 în urma participării lui Stanley Naismith în timpul unei anchete în istoria Salı din timpul a doua cercetări din istoria Salı din timpul a doua cercetări din istoria Salı din timpul a doua cercetări din istoria Salı din timpul a doua cercetări din istoria Salı din timpul a doua cercetării din istoria Salı din timpul unei anchete din 29 mai 2018 în timpul unei anchete din 29 mai 2018 în timpul unei anchete din istoria Salı din timpul unei anchete din 29 mai 2018 în timpul unei anchete din istoria Salı din timpul unei anchete din 29 mai recentă în timpul unei anchete din istoria Salı din timpul unei anchete din istoria Salı din timpul unei anchete din istoria Salı din timpul unei anchete din istoria Salı din timpul unei anchete din timpul unei anchete din istoria Salı din timpul unei anchete din istoria Salı din timpul unei anchete din istoria Salı din timpul unei anchete din istoria Salı din timpul unei anchete din istoria Salı din timpul unei anchete din istoria Salı din timpul unei anchete din
istoria Salı din timpul unei anchete din istoria Salı din 20 mai târziu în timpul unei anchete din istoria din 2008 în timpul unei anchete din istoria din 2008 în timpul unei anchete din istoria din 2008 în timpul unei anchete din 2008 în timpul unei anchete din istoria din 2008 în timpul unei anchete din Ankara în timpul unei anchete din Ankara în timpul anchete din Ankara în timpul unei anchete din Ankara în timpul anchete din Ankara în timpul unei anchete din Ankara în timpul anchete din Ankara în În ceea ce privește planurile de curs, el a afirmat că nu este obligat să le pregătească. Bașvuran a susținut, de asemenea, că nu s-a adresat directorului școlii cu o a doua persoană. 6. pe 29 decembrie 2008, a fost amendați cu titlu de judecată în temeiul articolului 125 (B) din Legea funcționarilor publici, în legătură cu pretențiile care nu există.
7. pe 24 martie 2014, a fost respinsă o amenda în temeiul articolului 14 din Legea funcționarilor publici din Turcia (art. 14 din Legea funcționarilor publici din Turcia, art. 14 din Legea funcționarilor publici din Turcia, art. 14 din Legea funcționarilor publici din Turcia, art. 14 din Legea funcționarilor publici din Turcia, art. 14 din Legea funcționarilor publici din Turcia, art. 14 din Legea funcționarilor publici din Turcia, art. 14 din Legea funcționarilor publici din Turcia, art. 14 din Legea funcționarilor publici din Turcia, art. 14 din Legea funcționarilor publici din Turcia, art. 14 din Legea funcționarilor publici din Turcia, art. 14 din Legea funcționarilor publici din Turcia, art. 14 din Legea publicații publice din Turcia, art. 14 din Legea publicația publica din Turcia din Turcia, art. 14 din Legea publicația publica din Turcia, art. 14 din Legea publicația publica din Turcia, art. 14 din Legea publicația publica din Turcia, art. 14 din Legea publicația publica din Turcia, art. 14 din Legea publicație, art. 14 din Legea publicația publica din Turcia, art. 14 din Legea publicație, art. 14 din Legea publicitate din Turcia, art. 14 din Legea publicitate din Turcia, art. 14 din Legea publicitate din Turcia, art. 14 din Legea publicitate din Turcia, art. 14 din Legea publicitate din Turcia, art. 14 din Legea publicitate din Turcia,
art. 14 din Legea publicitate din Turcia, art. 14 din Turcia, art. 14 din Legea publicitate din Turcia, art. 14 din Legea publicitate din Turcia, art. 14 din Leg 125 (B) 125 (B) 125 (B) 125 (B) 125 (C) 125 (C) 125 (C) 125 (B) 125 (C) 125 (C) 125 (C) 125 (D) 125 (C) 125 (D) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) 125 (E) (E În ședințele din 17 martie 2016, guvernul a precizat, în temeiul articolului 34 § 1 din Instanța de Justiție, că, în conformitate cu art. 34 § 1,
părerile reclamantului nu au fost prezentate într-una dintre limbile oficiale ale Curții și că, în dosarul cauzei, reclamantul a susținut că, în judecățile din fața sa, niciun domeniu al Belgiei nu a fost implicat în acordarea permisiunii de utilizare a limbajului turc.13 În scrisoarea din 16 februarie 2016, instanța a precizat că, în temeiul articolului 34 § 3 din Instanța de Justiție, reclamantul, Tribunalul de Justiție din cadrul Secției, a fost informat în mod independent de dreptul său de a utiliza în mod independent informațiile din judecătorii din alte judecăți.
În acest context, în cadrul reglementărilor în vigoare la data respectivă privind numirea administratorilor în instituțiile de învățământ, candidatul a susținut că pentru fiecare pedeapsă aplicată în sistemul de servicii a fost prevăzută o schemă de evaluare de trei puncte pentru fiecare pedeapsă aplicată în sistemul de servicii.16 Disciplinele guvernamentale în formă de avertisment sau pedeapsă nu au dus la consecințe juridice în ceea ce privește drepturile de funcționar, promovare sau alte drepturi.În plus, în fiecare dintre cazuri, examinatorii au susținut că examinarea pentru funcționarea administrației respective a fost efectuată în întregime.17 În fiecare săptămână, guvernul a emis o pedeapsă pentru fiecare pedeapsă aplicată în sistemul de servicii a candidatului.
Guvernul a susținut că pedeapsa cu moartea în cauză nu poate fi considerată ca fiind o pedeapsă de moarte, o promovare a reclamantului la funcții administrative sau o posibilitate de a stabili drepturile și obligațiile civile. 2. Evaluarea Curții 18. În primul rând, Curtea a afirmat că cauza în cauză este doar o problemă de disciplină a reclamantului, care este un funcționar de stat care riscă să fie implicat în timpul evenimentelor.
19. Curtea a precizat că dreptul de a stabili o disciplină a reclamantului este un aspect important al dreptului de a stabili o disciplină a reclamantului, în sensul articolului 6 din Convenția nr. 1 din Art. 64 din Convenția nr. 1 din 20 decembrie 2004 (Convenția nr. 8/89 din 16 decembrie 2004), care poate fi aplicată în procesul civil (Convenția nr. 1/89 din 21 decembrie 2004), împreună cu alte proceduri disciplinare ale persoanei (Convenția nr. 1/89 din 21 decembrie 2004), precum și a altor proceduri disciplinare ale persoanei (Convenția nr. 6/89 din 21 decembrie 2004), care poate fi evaluată în cadrul procedurilor disciplinare ale persoanei (Convenția nr. 1/89 din 21 decembrie 2004), precum și a altor proceduri disciplinare ale organelor de disciplină ale persoanei (Convenția nr. 8/89 din 21 decembrie 2004). Această pedeapsă este o avertizare scrisă că funcționarul public, subiectul acuzării, a fost considerat un comportament condamnabil.
Bătaia, a doua și mai ușoară pedeapsă disciplinară aplicată în contextul administrativ în ceea ce privește funcționarii publici, nu are niciun efect asupra dreptului de a acționa în serviciul public. De asemenea, nu are niciun efect financiar pentru funcționarul public. Intrarea în orice formă de expunere a serviciului public în orice formă de pedeapsă nu este suficientă pentru ca o pedeapsă să fie aplicabilă în mod efectiv în conformitate cu art. 6 § 1 din Convenție. Cu toate acestea, Curtea a decis că, atunci când a fost inițiată o anchetă în Italia, persoanele în cauză au fost arestate - chiar dacă nu au fost în mod formal arestate - sau excluse din funcționare ca urmare a unei infracțiuni disciplinare, în special în cazul unei infracțiuni de tip "disciplină" - în cazul în care a fost inițiată o procedură de disciplinare împotriva unui funcționar public.
Prin urmare, dacă ar fi fost constatată că executarea procedurilor disciplinare a avut ca rezultat o sancțiune disciplinară mai severă, care are un impact direct asupra salariului, dreptului la promovare sau încetarea muncii unui funcționar public, ar fi fost deschisă o cale de contestație la o instanță care să invoce toate garanțiile articolului 6 § 1 din Convenție, dacă ar fi fost constatată că procedurile disciplinare în cauza reclamantului au avut ca rezultat doar pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu
pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pedeapsa cu pede
AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ
İKİNCİ BÖLÜM
KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR
Bașvuru no. 34262/09 Seyit Rüfai DENİZ / Türkiye Bașkan Robert Spano, Hakimler Paul Lemmens, Ișıl Karakaș, Nebojša Vučinić, Valeriu Grițco, Jon Fridrik Kjølbro, Stéphanie Mourou-Vikström ve Bölüm Yazı İșleri Müdürü Stanley Naismith’in katılımıyla 29 Mayıs 2018 Salı tarihinde Daire halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi(İkinci Bölüm), 18 Haziran 2009 tarihinde yapılan yukarıdaki bașvuruyu göz önüne alarak, 2 Haziran 2015 tarihli kısmi kararı göz önüne alarak, Davalı Hükümet tarafından ibraz edilen görüșleri ve bu görüșlere cevaben bașvuran tarafından ibraz edilen görüșleri dikkate alarak, Gerçekleștirilen müzakerelerin sonucunda așağıdaki kararı vermiștir: OLAYLAR
Bașvuran Seyit Rüfai Deniz, 1964 doğumlu bir Türk vatandașı olup, Ankara’da ikamet etmektedir. Mahkeme önünde Ankara Barosuna bağlı Avukat M.N. Eldem tarafından temsil edilmiștir. A. Davanın Koșulları
Davanın konusu, taraflarca ileri sürüldüğü șekliyle, așağıdaki gibi özetlenebilir:
Bașvurunun gerçekleștirilmesine neden olan olaylar sırasında, bașvuran Ankara’da bir devlet okulunda öğretmen olarak çalıșıyordu.
Sınıf teftiși sırasında öğretmenler için el kitabı olmadığı, ders planlarını hazırlamadığı ve hiyerarșik üstüne hitap ederken, Türk dilinde nezaket amacıyla daha kabul edilebilir olduğu değerlendirilen ikinci çoğul șahıs yerine ikinci tekil șahıs kullandığı iddialarının ardından; 20 Kasım 2008 tarihinde bașvuran hakkında disiplin sorușturması bașlatılmıștır. 5. 4 Aralık 2008 tarihinde bașvuranın bu iddialara karșı savunmasını sunması talep edilmiștir. Bașvuran 15 Aralık 2008 tarihinde diğerleri arasında, gerekli materyalleri öğretmenlere verme görevinin okul idaresine ait olması nedeniyle ve idarenin bu görevini yerine getirmemesi sebebiyle, öğretmenler için el kitabının kendisinde bulunmayıșından sorumlu tutulmaması gerektiğini belirtmiștir. Ders planlarıyla ilgili olarak, bunları hazırlamanın kendisinin yükümlülüğü olmadığını belirtmiștir. Bașvuran ayrıca, okul müdürüne ikinci tekil șahıs ile hitap etmediğini ileri sürmüștür.
Bașvuran 29 Aralık 2008 tarihinde Devlet Memurları Kanunu’nun 125 (B) maddesi uyarınca bu iddialara ilișkin olarak kınama cezası almıștır.
Bașvuran belirsiz bir tarihte kınama cezasının iptal edilmesi talebiyle Milli Eğitim Müdürlüğüne itirazda bulunmuștur. Bașvuranın bu talebi, adli incelemeye tabi olmayan bir kararla 13 Ocak 2009 tarihinde reddedilmiștir.
Bașvuranın talebi üzerine 24 Eylül 2014 tarihinde, Devlet Memurları Kanunu’nun 133. maddesi uyarınca kınama cezası bașvuranın hizmet sicilinden silinmiștir. B. İlgili İç Hukuk 9. İlgili iç hukuka ve uygulamaya ilișkin açıklamalar Karaçay / Türkiye ((k.k.), no. 6615/03, §§ 14-16, 27 Mart 2007), ve İsmail Sezer / Türkiye ((k.k.), no. 36807/07, §§ 14-19, 24 Mart 2015) davalarında mevcuttur.
Devlet Memurları Kanunu’nun 125. maddesinde, verilecek disiplin cezalarına göre bazı eylemler ve uygunsuz davranıșlar sıralanmaktadır. Kanunun 125 (B) maddesine göre, verilen emir ve görevlerin eksik veya geç yapılması, görev mahallinde kurumlarca belirlenen usul ve esasların yerine getirilmesinde, görevle ilgili resmi belge, araç ve gereçlerin korunması, kullanılması ve bakımında kusurlu davranmak kınama cezası gerektirirken; 125 (C) maddesine göre, aynı davranıș kasıtlı olduğu takdirde aylıktan kesme cezası gerektirir. Kanunun 125 (B) maddesine göre, görev sırasında amire hal ve hareketi ile saygısız davranmak kınama cezası gerektirirken, 125(C) maddesine göre görev sırasında amirine sözle saygısızlık etmek aylıktan kesme cezası gerektirir. Benzer șekilde, Kanunun 125 (D) maddesine göre, amirine karșı küçük düșürücü veya așağılayıcı fiil ve hareketlerde bulunmak, kademe ilerlemesinin 1 - 3 yıl süreyle durdurulması ile cezalandırılır. Ayrıca, bir memurun disiplin cezasının hizmet sicilinde bulunduğu süre boyunca, daha önce disiplin cezası aldığı davranıșı tekrarlaması durumunda daha ağır bir ceza alacaktır. Son olarak, 125. maddede, bu maddede sayılan fiillere ağırlıkları itibariyle benzer eylemler için disiplin cezası verilmesini gerektiğinin öngörülmüș olması nedeniyle, söz konusu maddede ilgili fiil ve haller kapsamlı bir șekilde belirtilmemiștir. ȘİKÂYET
Bașvuran Sözleșme’nin 6 § 1. maddesine dayanarak, aldığı disiplin cezasına bir yargı makamı önünde itiraz etme yolu bulunmaması nedeniyle, mahkemeye erișim hakkının ihlal edildiğini iddia etmiștir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
I. Hükümet’in itirazı
Hükümet, 17 Mart 2016 tarihli görüșlerinde, Mahkeme İçtüzüğü’nün 34 § 1 maddesi uyarınca, bașvuranın görüșlerinin, Mahkeme’nin resmi dillerinden birinde sunulmadığını ve dava dosyasında bașvurana Mahkeme önündeki yargılamalarda Türkçe’yi kullanma izninin verildiğine dair hiçbir belgenin yer almadığını iddia etmiștir.
Mahkeme 16 Șubat 2016 tarihli mektupla, bașvuranın, Bölüm Bașkanının Mahkeme İç Tüzüğünün 34 § 3 maddesi uyarınca Mahkeme önündeki yargılamalarda Türkçe kullanmasına izin vermeye karar verdiği konusunda bilgilendirilmiștir. Mahkeme ayrıca, davalı Hükümet tarafından iletilen benzer itirazları incelediğini ve reddettiğini kaydeder (bk. örneğin, Șakir Kaçmaz / Türkiye , no. 8077/08, § 62, 10 Kasım 2015). Mevcut davada, Mahkeme, bu kararlarda vardığı sonuçlardan farklı bir sonuca varmak için herhangi bir neden görmemektedir. Bu nedenle, Hükümet’in itirazı reddedilmelidir. B. Mahkemeye erișim hakkı
Mahkemeye erișim hakkının bulunmadığı konusundaki șikayetiyle ilgili olarak, bașvuran Sözleșme’nin ilgili kısmı așağıda belirtilen 6 § 1 maddesine dayanmıștır: “Herkes, medeni hak ve yükümlülüklerinin belirlenmesi konusunda (...) yasalarla kurulmuș bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından (...) adil bir șekilde makul süre içerisinde (...) yargılanmayı isteme hakkına sahiptir.” 1. Tarafların beyanları
Bașvuran kendisine uygulanan ve 24 Eylül 2014 tarihine kadar hizmet sicilinde kalan disiplin cezası nedeniyle büyük dezavantaj yașadığını iddia etmiștir. Bu bağlamda, eğitim kurumlarında yöneticilerin görevlendirilmesine ilișkin olarak ilgili tarihte yürürlükte olan düzenlemeler kapsamında, adayın hizmet siciline ișlenen her bir kınama cezası için üç puan eksilten bir değerlendirme șeması öngörüldüğünü ileri sürmüștür.
Hükümet uyarı veya kınama șeklindeki disiplin cezalarının devlet memurunun maașı, terfisi veya diğer hakları bakımından hukuki sonuçlar doğurmadığını ileri sürmüștür. Ayrıca, her halükarda, söz konusu yaptırımın bașvuranın kamu hizmeti sicilinden çıkarıldığını ileri sürmüșlerdir.
Hükümet ayrıca bașvuranın atıfta bulunduğu idari görevlere terfiye ilișkin düzenlemelerin 15 Ekim 2008’de değiștirildiğini belirtmiștir. Her kınama cezası için adayın hizmet sicilinden düșülen puan üçten bire indirilmiș ve her halükarda, bu düzenlemeler 13 Ağustos 2009 tarihinde yürürlükten kaldırılmıștır. Bu tarihten sonra, adayların idari görevlere atanması bir sınavın bașarılı bir șekilde tamamlanmasına bağlı olmuștur. Hükümet bu hususta, bașvuranın 31 Ekim 2009 tarihinde bir sınava girdiğini; hizmet sicilinden dolayı değil, yalnızca 43 puan aldığı için bu sınavda bașarısız olduğunu ileri sürmüștür. Ayrıca önceki yıllarda bașvuranın idareci olarak atanma talebinde bulunduğuna ilișkin herhangi bir kayıt bulunamamıștır. Hükümet söz konusu kınama cezasının, bașvuranın idarecilik görevine terfi ettirilmemesi veya medeni hak ve yükümlülüklerinin belirlenmesine neden olduğunun düșünülemeyeceğini ileri sürmüștür. 2. Mahkemenin Değerlendirmesi
Mahkeme ilk olarak, mevcut davanın olayların gerçekleștiği sırada devlet memuru olan bașvuran hakkındaki disiplin ișlemleriyleilgili olduğunu belirtir.
Mahkeme bir mesleği icra etmeye devam etme hakkına ilișkin disiplin ișlemlerinin, Sözleșme’nin 6 § 1 maddesi anlamında medeni haklar üzerinde ihtilaflara yol açtığına karar vermiștir (bk. diğerleri arasında , Biagoli / San Marino (k.k.), no. 64735/14, 13 Eylül 2016 diğer atoflarla birlikte).
Bu bağlamda, Sözleșme’nin 6 § 1 maddesinin disiplin ișlemleri bakımından uygulanabilirliği, yalnızca disiplin organlarınca fiili olarak uygulanan yaptırımlarla belirlenmemektedir. Bu değerlendirmede önemli olan, bir kișinin söz konusu disiplin ișlemlerinde maruz kalma riski bulunan yaptırımlardır (bk. A. / Finlandiya (k.k.), no. 44998/98, 8 Ocak 2004).
Somut davada, disiplin makamları bașvurana kınama cezası vermiștir. Bu ceza, devlet memurunun iddia konusu kusurlu eyleminin kınanması gereken bir davranıș olarak değerlendirildiğine ilișkin yazılı bir uyarıdır. Devlet memurlarına ilișkin olarak idari bağlamda uygulanan ikinci en hafif disiplin cezası olan kınama cezası, kamu hizmetinde kalma hakkı hususunda herhangi bir sonuç doğurmamaktadır. Ayrıca bu cezanın devlet memuru açısından herhangi bir finansal sonucu da yoktur. Her kınama cezası için devlet memurunun hizmet siciline eksi puan girilmesi, Sözleșme’nin 6 § 1 maddesinin uygulanabilir olması için tek bașına yeterli değildir. Ancak Mahkeme, ilgili ișlemler bașlatıldığında, bașvurana -olasılık dıșı olsa da- devlet memurluğundan çıkarılma cezası da dahil olmak üzere daha ağır bir disiplin cezası verilme ihtimalinin her zaman bulunduğunu kaydeder. Diğer deyișle, bașvuran hakkında disiplin sorușturması bașlatıldığında teorik olarak önemli olan șey, bașvuranın meslekte kalma hakkıdır. (karșılaștırınız, Di Giovanni / İtalya , no. 51160/06, § 36, 9 Temmuz 2013).
Mahkeme, ihtilaf gerçekleștiği zaman, iç hukuk kapsamında ișlemlerin fiili sonucu temelinde bir ayrım yapıldığının açık olduğunu kaydeder. Uyarı veya kınama șeklindeki yaptırımlar yargısal denetime tabi olmazken, diğer yaptırımlara karșı idare mahkemeleri önünde itiraz edilebilir. Bu nedenle, disiplin ișlemlerinin fiili sonucu devlet memurunun maaș, terfi hakkı veya ișine son verilmesi üzerinde doğrudan bir etkiye sahip olan daha ciddi disiplin cezalarından biri olsaydı; Sözleșme’nin 6 § 1 maddesinin tüm güvencelerini sunan bir mahkemeye itiraz yolu açık olacaktı. Bașvuranın davasındaki disiplin ișlemlerinin yalnızca kınama cezasıyla sonuçlanmıș olduğu, bașvuranın medeni hak ve yükümlülüklerinin bașka bir șekilde belirlenmediği ve medeni hak ve yükümlülüklerin belirlenmesi konusunda mahkemeye erișim hakkının engellenmediği dikkate alındığında; Mahkeme söz konusu șikayetin yalnızca disiplinle ilgili hususları ilgilendirdiği ve Sözleșme’nin 6 § 1. maddesi kapsamında herhangi bir husus ortaya çıkarmadığı görüșündedir (bk. bu davaya uygulandığı ölçüde, yukarıda anılan, karșılaștırınız A., yukarıda anılan Di Giovanni , §§ 32-38). Mahkeme ayrıca, söz konusu ișlemlerin bașvuranın medeni hak ve yükümlülüklerini etkilemesi durumunda, yargısal denetime erișim imkanına sahip olacağını kaydetmektedir. Dolayısıyla, bașvuru açıkça dayanaktan yoksun olup, Sözleșme’nin 35 §§ 3 ve 4 maddesi uyarınca reddedilmesi gerekmektedir. Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy çokluğuyla, Bașvurunun kabul edilemez olduğuna karar vermiștir. İșbu karar, İngilizce dilinde tanzim edilmiș olup, 21 Haziran 2018 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir. Stanley Naismith Robert Spano Yazı İșleri Müdürü Bașkan