GÜLER v. TURKEY - [Turkish Translation] by the Turkish Ministry of Justice

AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR Bașvuru No. 62170/17 Hasan Hüseyin GÜLER / Türkiye Bașkan Robert Spano, judecătorii Paul Lemmens, Ledi Bianku, Ișıl Karakaș, Nebojša Vučinić, Valeriu Grițco, Stéphanie Mourou-Vikström și scopurile din cadrul Departamentului au avut loc cu participarea aleasă a directorului de afaceri Stanley Naismithin la 19 noiembrie 2018 în cadrul evenimentului de la Consiliul European al Omenilor (Delektorul pentru Drepturile Omului), organizat la 30 mai 2017, următorii au fost următoarele: 1.LEDGIN BANKU, Ișıl Karakaș, Nebojša Vučinić, Valeriu Grițco, Stéphanie Mourou-Vikström și grupul de lucru "Türkiye Türkçe Hürrivanlı Türkçe" din 16 noiembrie 2016, 3.LEDGIN Hürrivanlı Türkçe Türkçe Meclis, "Türkiye Türkçevrikçe Hürrivanlı Türkçe" din 16 noiembrie 2016, 2.LEDGIN Hürrivanlı Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe Türkçe

În timpul nopții în care au izbucnit acțiunile de violență, peste două sute de persoane au fost ucise, iar peste două sute și cinci sute au fost rănite. 5.A doua zi după tentativă de lovitură de stat, autoritățile naționale din Pennsylvania (SUA) au decis să prelungească cu trei luni istoria investigației privind o organizație teroristă numită FETÖ/YPD ("Gülen Terör Örgütü/Güdü Devlet Yapılanması") și să recunoască că a fost condusă de Fethullah Gülen și că a fost condusă de către un grup de acuzați de abuz de tutun.

În conformitate cu art. 667 din Legea Hükmünde, publicat în Gazeta Oficială la 23 iulie 2016, art. 3 prevede expulzarea de la funcție a judecătorilor și a martorilor care au fost considerați că au activitate împotriva securității naționale, organizații teroriste sau a grupurilor, care au fost considerate ca având o legătură cu o organizație, formație sau grupare, cu interese, cu o instituție sau cu o organizație. 9.

În plus, judecătorul a decis că, pe lângă luarea sentinței, reclamantul ar trebui să fie arestat. În această decizie, judecătorul a stabilit că FETÖ/PDYn, Kurulanul constituțional și Guvernul au încercat să elimine o organizație teroristă înarmată, pe care a încercat să o elimine folosind cifre. Judecătorul a stabilit că, în sensul necesar, reclamantul a fost judecat de către HSK la data de 10 august 2016 și că, în plus față de faptul că a fost arestat, a fost arestat de către Ankara Cumhuriyet Bașkanı Anay Düzaneșșșșene Karșılı Ölen Suçları, a stabilit că ancheta privind acest caz ar fi fost deschisă în întregime și a stabilit că nu există nicio suspiciune că acesta ar fi fost arestat.

Bursa 5.Hăpățenia Sulh Ceza Hâkimliği datată 16 august 2016, de către solicitant, a fost respinsă în hotărârea de arestare, utilizând aceleași expresii.

Bursa 5. judecătorul de judecată a decis, de asemenea, la 5 septembrie 2016, în temeiul articolului 108 din CMK, reînnoirea arestării unui număr mare de persoane, însoțită de o decizie privind cererea de eliberare a reclamantului, hotărând de asemenea continuarea arestării suspecților, printre care se află și reclamantul. judecătorul a declarat că există încă un pericol apropiat de inițiativa sa și că lucrările sunt în curs de deslușire a tuturor elementelor legate de acest caz. judecătorul a evaluat că suspecții acuzați de a încerca să elimine o presupusă infracțiune au acționat împreună cu suspecții. în același timp, judecătorul a constatat că, în urma evaluării situației suspecților în lumina Constituției și a Convenției, a fost evaluată riscul de a fi reînnoit în arestarea suspecților, iar Curtea Europeană a Drepturilor Omului a evaluat că dosarul de presupuse infracțiuni este în continuare în vigoare.

9.Hakimul Istanbul Sulh Ceza din 8 martie 2017, deodată cu reînnoirea arestării, a decis, printr-o hotărâre privind cererea de eliberare a reclamantului, continuarea arestării acestuia.Hakimul a înregistrat că aplicația de mesagerie criptomonedă ByLockun a fost folosită de solicitant prin telefonul mobil.Hakimul, în lumina tuturor elementelor din dosar, a concluzionat că există dovezi concrete care arată existența unui suspect forțat care a comis infracțiunile împotriva interesului său.

Același judecător a respins cererea de eliberare a reclamantului la data de 4 aprilie 2017 și a decis continuarea arestării lui ByLock. După ce a prezentat caracteristicile programului de mesagerie criptografică ByLock, a evaluat împrejurările legate de utilizarea acestui program și de expulzarea din profesie a reclamantului împreună cu hotărârea HSK din 31 august 2016, evaluând că aceste împrejurări indicau existența unui suspect puternic în legătură cu infracțiunea pe care a comis-o interesul. A adăugat că dovezile nu au fost colectate în întregime și că procedurile privind infracțiunea au continuat în mod extrem de complex. Judecătorul a mai precizat, de asemenea, că infracțiunea în cauză încă nu a fost înregistrată în catalogul organizației, că pedeapsa prevăzută nu a fost executată și că nu a fost încă complet verificată.

Prin urmare, având în vedere circumstanțele cauzei, în funcție de caracteristicile programului de mesagerie, utilizarea sau descărcarea aplicației ByLock de către solicitant ca dovadă că a comis o infracțiune de membru FETÖ/PDY a fost considerată de autoritățile de anchetă sau de instanțele care au decis arestarea ca nefondată și nefondată și nu a atins rezultatul dorit. 27. pe de altă parte, în urma unei analize serioase a caracteristicilor programului de mesagerie, utilizarea sau descărcarea aplicației ByLock de către solicitant a fost considerată ca fiind dovadă că acesta a comis o infracțiune de membru FETÖ/PDY, autoritățile de anchetă sau instanțele care au decis arestarea au decis că nu va atinge rezultatul dorit. 29. pe de altă parte, după examinarea completă a procedurii de eliminare a restricțiilor de libertate în ceea ce privește deciziile privind arestarea și arestarea reclamantului, Curtea Provincială a Turciei a decis că nu există nicio dovadă că arestrea sau nu există nicio restricție de libertate, iar după decizia Curții Provinciale a decis că nu există nicio restricție de libertate în ceea ce privește arestă infracțiune. 30. pe de urmă.

art. 100 din CMK, referitor la motivele arestării, este următorul: "1. în cazul în care există dovezi concrete care arată că suspectul a comis o infracțiune gravă și un motiv de arestare, se poate face o arestare a suspectului sau a acuzatului. în cazul în care nu există o pedeapsă anticipată sau o măsură de securitate adecvată, nu se poate face o hotărâre de arestare. 2. în cazul următoarelor motive, se poate face o arestare: a) suspectul sau acuzatul va fugi de la domiciliu (...) 3. dacă există o suspiciune de infracțiune sau de infracțiune în mod special. b) dacă există o suspiciune de infracțiune sau de altă natură; c) dacă nu există o tentativă de a modifica comportamentul suspectului sau acuzatului (în cazul în care există o penalitate anticipată sau o măsură de securitate adecvată).

Potrivit statisticilor publicate de Anayasa Mahkemesi pe site-ul său de internet, numărul de cereri individuale adresate acestui tribunal în 2012 (anul în care a început cererea de lovitură de stat) a fost de 1.342; în 2013 de 9.897; în 2014 de 20.578; în 2015 de 20.376; în 2016 de 80.756 și în 2017 de 40.530dur. 34. de la 23 septembrie 2012, când a început cererea de lovitură de stat, 137.063 cereri au fost soluționate, în timp ce în 2017 de 89.673ur. 35. la sfârșitul anului 2017, numărul total al mesajelor de la Anayasa Mahkemesi a fost de 36.416ur. la sfârșitul anului 2017, numărul total al cererilor de la Anayasa Mahkemesi a fost de 36.416ur. la sfârșitul anului 2017, numărul total al cererilor de la Anayasa Mahkemesi a fost de 36.416ur. la sfârșitul anului 2017, numărul total al cererilor de la Anayasa Mahkemesi a fost de 36.399ur. la sfârșitul anului 2013 de 9.8997ur. la sfârșitul anului 2013 de 9.9397ur. la începutul anului 2013 de 9.911ur. la începutul anului 2013 de 9.911ur. la începutul anului 2013 de la începutul anului 2013 de 11.00ur. la începutul anului 2013 de la începutul anului 2013 de 11.00ur. la începutul anului lui 2013 de la începutul anului 2014.

Pe baza articolului 5. al articolului 3. din Convenție, pe baza articolului 5. din Convenție, pe baza articolului 3. din Convenție, pe baza articolului 5. din Convenție, pe baza articolului 3. din Convenție, pe baza articolului 3. din Convenție, pe baza articolului 3. din Convenție, pe baza articolului 3. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 5. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 5. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 5. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 5. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 5. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 5. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 5. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 5. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articolului 4. din Convenție, pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. pe baza articol 4. pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. pe baza articol 4. pe baza articol 4. din Convenție, pe baza articol 4. pe baza articol 4.

În situația actuală a dosarului, Curtea ajunge la concluzia că nu este în măsură să se pronunțe asupra admisibilității plângerilor în cauză și consideră că, în conformitate cu partea reclamantului, art. 54 §2 litera (b) din Regulamentul intern, nu este necesar să se notifice autorității în timpul procesului, deoarece nu există motive convingătoare pentru comiterea infracțiunii. 2) Curtea Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții

În consecință, aceste plângeri au fost susținute în mod clar, în temeiul paragrafului 1 și 4 din art. 35 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 35 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 35 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 35 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 35 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 35 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 35 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 35 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 35 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articolului 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articol 53 din Conventie, că au fost susținute în temeiul articol 53 din Conventie, că au fost susținuit în temeiul articol 53 din Conventie, că au fost susținuit în teme

Această decizie va fi transmisă în limba franceză, fiind notificată în scris la data de 12 iulie 2018.Stanley Naismith Robert Spano

AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ

İKİNCİ BÖLÜM

KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR

Bașvuru No. 62170/17

Hasan Hüseyin GÜLER / Türkiye

Bașkan

Robert Spano,

Yargıçlar

Paul Lemmens,

Ledi Bianku,

Ișıl Karakaș,

Nebojša Vučinić,

Valeriu Grițco,

Stéphanie Mourou-Vikström

ve Bölüm Yazı İșleri Müdürü Stanley Naismith’in katılımıyla 19 Haziran 2018 tarihinde Daire halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm), yukarıda anılan 30 Mayıs 2017 tarihli bașvuruyu göz önünde bulundurarak, gerçekleștirilen müzakerelerin ardından așağıdaki kararı vermiștir.

OLAYLAR

1.

Bașvuran Hasan Hüseyin Güler, Türk vatandașı olup, 1988 doğumludur ve Aksaray’da tutuklu bulunmaktadır. Olayların meydana geldiği dönemde, hâkim olarak görev yapmaktaydı.

A. Davanın Koșulları

2.

Davaya konu olaylar, bașvuran tarafından ifade edildiği șekliyle, așağıdaki gibi özetlenebilir.

1.

Davanın Bașlangıcı

3.

15 Temmuz’u 16 Temmuz 2016’ya bağlayan gece, Türk Silahlı Kuvvetleri mensubu olan ve "Yurtta Sulh Konseyi" olarak adlandırılan bir grup, demokratik yolla seçilen Meclisi, Hükümeti ve Cumhurbașkanını ortadan kaldırmak amacıyla askeri darbe girișiminde bulunmuștur.

4.

Darbe girișimi sırasında, darbeciler tarafından kontrol edilen askerler, Meclis ve Cumhurbașkanlığı yerleșkesi de dâhil olmak üzere Devletin birçok stratejik binasını bombalamıșlar; Cumhurbașkanı’nın bulunduğu otele saldırı düzenlemișler; Genel Kurmay Bașkanı’nı rehin almıșlar; televizyon istasyonlarına saldırmıșlar ve göstericilerin üzerine ateș etmișlerdir. Șiddet eylemlerinin baș gösterdiği bu gece boyunca iki yüzden fazla kiși öldürülmüș, iki bin beș yüzden fazla kiși yaralanmıștır.

5.

Darbe girișiminin ertesi günü, ulusal makamlar, Pensilvanya’da (Amerika Birleșik Devletleri) ikamet eden bir Türk vatandașı olan ve FETÖ/PDY ("Gülen Terör Örgütü/Paralel Devlet Yapılanması") isimli terör örgütünün sözde lideri olarak kabul edilen Fetullah Gülen’in șebekesini suçlamıșlardır. Yetkili savcılıklar tarafından, bu örgütün iddia edilen üyeleri hakkında çok sayıda ceza sorușturması açılmıștır.

6.

Hâkim ve Savcılar Kurulu (“HSK”) 16 Temmuz 2016 tarihinde 2.745 hâkim ve savcıyı üç aylığına açığa almıștır.

7.

Hükümet 20 Temmuz 2016 tarihinde, 21 Temmuz 2016 tarihinden itibaren üç ay süreyle olağanüstü hal ilan etmiș; Cumhurbașkanı bașkanlığında toplanan Bakanlar Kurulu, olağanüstü halin üç aylık sürelerle -en son 19 Nisan 2018 tarihinden itibaren- uzatılmasına karar vermiștir.

8.

Olağanüstü hal dönemi boyunca, Bakanlar Kurulu, Anayasa’nın 121. maddesi uyarınca birçok kanun hükmünde kararname kabul etmiștir. 23 Temmuz 2016 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanan 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin bilhassa 3. maddesinde, terör örgütlerine veya Milli Güvenlik Kurulunca Devletin milli güvenliğine karșı faaliyette bulunduğuna karar verilen yapı, olușum veya gruplara üyeliği, mensubiyeti veya iltisakı yahut bunlarla irtibatı olduğu değerlendirilen hâkim ve savcıların meslekten çıkarılmaları öngörülmekteydi.

9.

HSK 10 Ağustos 2016 tarihinde, -aralarında bașvuranın da bulunduğu- 648 hâkim ve savcıyı daha üç aylığına açığa almıștır.

10.

HSK Genel Kurulu 24 Ağustos 2016 tarihli bir kararla, 667 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 3. maddesi uyarınca, FETÖ/PDY’ye üyeliği, mensubiyeti veya iltisakı yahut irtibatı olduğu değerlendirilen 2.847 hâkim ve savcıyı meslekten çıkarmıștır. Daha sonra, HSK 31 Ağustos 2016 tarihli kararla, -aralarında bașvuranın da bulunduğu- 543 hâkim ve savcıyı aynı gerekçelerden ötürü, meslekten çıkarmıștır.

2.

Bașvuranın șahsi durumu

11.

Bașvuran, 11 Ağustos 2016 tarihinde yakalanmıștır.

12.

Bașvuranın 12 Ağustos 2016 tarihinde, İstanbul Cumhuriyet savcısı tarafından ifadesi alınmıștır. Daha sonra, İstanbul 4. Sulh Ceza Hâkimliğine çıkarılmıștır. Hâkimlik, bașvuranın, ifadesinin alınmasının ardından, tutuklanmasına karar vermiștir. Hâkimlik, bu karara varırken, FETÖ/PDY’nin, kurulan anayasal düzeni ve Hükümeti cebir kullanarak ortadan kaldırmaya çalıșmıș olan silahlı bir terör örgütü olduğunun açık ve kesin șekilde ortaya konulduğunu kaydetmiștir. Hâkimlik, bașvuranın HSK tarafından 10 Ağustos 2016 tarihinde görevinden alındığını ve Ankara Cumhuriyet Bașsavcılığı Anayasal Düzene Karșı İșlenen Suçlar Sorușturma Bürosunun, bașvuran hakkında sorușturma açılması talebinde bulunduğunu tespit etmiștir. Hâkimlik, bu unsurlar ile sorușturma dosyasının tamamı ıșığında, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (CMK) 100. maddesinin 1. fıkrası ve Anayasa’nın 19. maddesinin 3. fıkrası anlamında kuvvetli șüphelerin varlığını gösteren somut delillerin yanı sıra Sözleșme’nin 5. maddesinin 3. fıkrası anlamında makul șüphelerin mevcut olduğu inancına ulaștıracak somut deliller ve bilgiler bulunduğu kanaatine varmıștır. Öte yandan, hâkimlik, “katalog” suçla ilgili olarak, tutukluluk nedenlerinin var olduğunu kabul etmenin uygun olduğunu eklemiștir. Hâkimlik son olarak, atılı suçun niteliğini, öngörülen cezanın süresini ve davanın önemini göz önünde bulundurarak, tutukluluğun gerekli ve orantılı bir tedbir olduğu ve adli kontrol uygulamasının yetersiz olacağı değerlendirmesinde bulunmuștur.

13.

Bursa 5. Sulh Ceza Hâkimliği 16 Ağustos 2016 tarihinde, bașvuran tarafından, hakkında verilen tutuklama kararına karșı yapılan itirazı, itiraz edilen kararda yer alan aynı ifadeleri kullanarak reddetmiștir.

14.

Bursa 5. Sulh Ceza Hâkimliği 5 Eylül 2016 tarihinde, CMK’nın 108. maddesi uyarınca, çok sayıda kișinin tutukluluğunun re’sen incelenmesi ile bir arada bașvuranın tahliye talebi hakkında karar vererek, aralarında bașvuranın da bulunduğu on șüpheli hakkında tutukluluk hallerinin devamına karar vermiștir. Hâkimlik, darbe teșebbüsüne bağlı yakın tehlikenin halen var olduğunu ve konuyla ilgili tüm unsurların aydınlığa kavușturulmasına yönelik çalıșmaların devam etmekte olduğunu ifade etmiștir. Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teșebbüs etmekle suçlanan șüphelilerin, darbecilerle birlikte hareket ettiklerini değerlendirmiștir. Hâkimlik aynı zamanda, Anayasa ve Sözleșme ıșığında değerlendirilen delillerin durumu ile atılı suçun vasıf ve mahiyetini göz önünde bulundurarak ve Anayasa Mahkemesinin ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin içtihadını dikkate alarak CMK’nın 100 ve müteakip maddelerinde öngörülen tutuklama koșullarının mevcut olduğu kanaatine varmıștır. Bunun yanı sıra, öngörülen cezanın süresi ve niteliği dikkate alındığında tutukluluğun orantılı olduğu değerlendirmesinde bulunmuștur. Hâkimlik, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin içtihadına dayanarak, șüphelilerin salıverilmesi halinde, ilgililer tarafından, adaletin ișleyișine zarar verecek faaliyetlerde bulunma, yeniden suç ișleme ve kamu düzenine zarar verme risklerinin var olduğunu değerlendirmiștir. Ayrıca, atılı suçun “katalog” suçlar arasında yer aldığını kaydetmiștir. Atılı suç için öngörülen ceza ve dosyanın içeriği dikkate alındığında, kaçma riski olduğu değerlendirmesinde de bulunmuștur. Öte yandan, delillerin halen toplanmakta olması sebebiyle delilleri karartma riski bulunduğu kanaatine varmıștır. Hâkimlik son olarak, adli kontrol tedbirlerinin yetersiz olacağı kanaatine varıldığını belirterek bir sonuca varmıștır.

15.

Ankara 2. Sulh Ceza Hâkimliği 22 Eylül 2016 tarihinde, tutukluluğun re’sen incelenmesi ile bir arada tahliye talepleri hakkında karar vererek, önceki kararlarında yer alan benzer gerekçelere dayanarak, bașvuranın da aralarında bulunduğu çok sayıda șüpheli hakkında tutukluluk hallerinin devamına karar vermiștir.

16.

Ankara 3. Sulh Ceza Hâkimliği 9 Aralık 2016 tarihinde, tutukluluğun re’sen incelenmesi ile bir arada tahliye talepleri hakkında karar vererek, bașvuranın da aralarında bulunduğu çok sayıda șüpheli hakkında tutukluluk hallerinin devamına karar vermiștir. Hâkimlik esasen, önceki kararlarında yer alan aynı gerekçelere dayanmıștır.

17.

İstanbul 8. Sulh Ceza Hâkimliği 8 Șubat 2017 tarihinde, tutukluluğun re’sen incelenmesi ile bir arada bașvuranın tahliye talebi hakkında karar vererek, bașvuran ve diğer çok sayıda șüpheli hakkında tutukluluk hallerinin devamına karar vermiștir. Kararını, önceki kararlarda kullanılan benzer ifadelerle gerekçelendirmiștir. Hâkimlik, çok sayıda șüphelinin firari olduğunu; bu nedenle adli kontrol tedbirinin yetersiz olacağını ve tutuklamanın orantılı bir tedbir olduğunu eklemiștir.

18.

İstanbul 9. Sulh Ceza Hâkimliği, 23 Șubat 2017 Perșembe tarihinde, bașvuran tarafından 08 Șubat 2017 Çarșamba tarihli karara karșı yapılan itirazı reddetmiștir.

19.

İstanbul 9. Sulh Ceza Hâkimliği 8 Mart 2017 tarihinde, tutukluluğun re’sen incelenmesi ile bir arada bașvuranın tahliye talebi hakkında karar vererek, bașvuranın tutukluluk halinin devamına karar vermiștir. Hâkimlik, kriptolu mesajlașma programı ByLock’un bașvurana ait cep telefonu hattı üzerinden kullanıldığını kaydetmiștir. Hâkimlik, dosyada bulunan unsurların tamamı ıșığında, ilgilinin, üzerine atılı suçları ișlediğine dair kuvvetli șüphenin var olduğunu gösteren somut deliller bulunduğu kanaatine varmıștır. Söz konusu suçun “katalog” suçlardan olmasını ve öngörülen cezanın süresini dikkate alarak, kaçma riski olduğu ve adli kontrol tedbirinin yetersiz olacağı değerlendirmesinde bulunmuștur.

20.

İstanbul 10. Sulh Ceza Hâkimliği, 23 Mart 2017 tarihinde, bașvuran tarafından 8 Mart 2017 tarihli karara karșı yapılan itirazı, usule ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle reddetmiștir.

21.

Aynı hâkimlik 4 Nisan 2017 tarihinde, bașvuran tarafından yapılan tahliye talebini reddetmiș ve ilgilinin tutukluluk halinin devamına karar vermiștir. Hâkimlik, kriptolu mesajlașma programı ByLock’un özelliklerini anlattıktan sonra, bașvuranın bu programı kullanması ve HSK’nın 31 Ağustos 2016 tarihli kararıyla meslekten ihraç edilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, bu hususların, ilgilinin atılı suçu ișlediğine dair kuvvetli șüphenin varlığına ișaret ettikleri değerlendirmesinde bulunmuștur. Delillerin tam olarak toplanmamıș olduğunu ve konuyla ilgili ișlemlerin çok kapsamlı șekilde devam ettiğini eklemiștir. Hâkimlik aynı zamanda, söz konusu suçun “katalog” suç olmasını, öngörülen cezayı ve ilgilinin tutuklulukta geçirdiği süreyi de göz önünde bulundurmuștur. Öte yandan, FETÖ/PDY ile ilgili sorușturma dosyaları içeriklerinden, bu örgütün üyelerinin fırsat bulduklarında yasal ya da gayri yasal yollarla kaçtıklarının anlașılmıș olduğunu belirtmiș; dolayısıyla, bașvuranın serbest bırakılması halinde adaletten kaçma riski olduğunu değerlendirmesinde bulunmuștur. Hâkimlik, dijital materyallerin incelemelerinin tamamlanmamıș ve delillerin tam olarak toplanmamıș olması nedeniyle delilleri karartma riski bulunduğunu belirtmiștir. Aynı zamanda, bașvuranın serbest bırakılmasını gerektirecek nitelikte lehine deliller bulunmadığını, tutuklama gerekçelerinin halen geçerli olduğunu ve adli kontrol uygulamasının yetersiz olacağını belirtmiștir.

22.

İstanbul 11. Sulh Ceza Hâkimliği 9 Mayıs 2017 tarihinde, bașvuran tarafından 4 Nisan 2017 tarihli karara karșı yapılan itirazı reddetmiștir.

23.

İstanbul 7. Sulh Ceza Hâkimliği 3 Mayıs 2017 tarihinde, bașvuran tarafından yapılan yeni tahliye talebini reddetmiș ve önceki kararlarında yer alan benzer gerekçelere dayanarak, ilgilinin tutukluluk halinin devamına karar vermiștir.

24.

İddianamede yer alan 31 Ocak 2017 tarihli polis raporundan, bașvuranın ByLock mesajlașma programını 10 Ekim 2014 tarihinden bu yana kullandığının tespit edildiği ve görüșmelerin içeriğinin deșifre edilmesi amacıyla çalıșmaların halen devam ettiği anlașılmaktadır.

Anayasal Bașvuru

25.

Bașvuran, 26 Eylül 2016 tarihinde Anayasa Mahkemesine bireysel bașvuruda bulunmuștur.

26.

Anayasa Mahkemesi 11 Aralık 2017 tarihinde, bu bașvuruyu kabul edilemez olarak açıklamıștır. İddianameye göre, bașvuranın, ByLock mesajlașma programını kullandığını tespit etmiștir. Yüksek Mahkeme, ByLock uygulamasının özellikleri göz önüne alındığında, kișilerin bu uygulamayı kullanmalarının ya da kullanmak üzere yüklemelerinin, sorușturma makamlarınca, FETÖ/PDY ile olan ilgi bakımından bir delil olarak değerlendirilmesinin kabul edilebileceği kanaatine varmıștır. Mahkeme bu bağlamda, 20 Haziran 2017 tarihli

Aydın Yavuz ve diğerleri

kararına atıfta bulunmaktadır. Bu nedenle, davanın koșulları göz önünde bulundurulduğunda, anılan mesajlașma programının özellikleri itibarıyla, bașvuranın, ByLock uygulamasını kullanması veya yüklemesini FETÖ/PDY’ye üye olma suçunu ișlediğine dair “kuvvetli kanıt” olarak kabul ederek, sorușturma makamları veya tutuklamaya karar veren mahkemelerin temelsiz ve keyfi bir yaklașım izledikleri sonucuna ulașılamayacağına karar vermiștir.

27.

Öte yandan, bașvuranın tutuklanmasına ve tutuklamaya yönelik itirazın reddine ilișkin kararlarda belirtilen gerekçeler ile özgürlükten yoksun kalma süreci dikkate alındığında, Anayasa Mahkemesi, tutuklama gerekçelerinin bulunmadığı ve tutuklama tedbirinin orantısız olduğunun söylenemeyeceği kanaatine varmıștır.

28.

Öte yandan, Anayasa Mahkemesi, bașvuranın, özel ve aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiği bağlamındaki șikâyetini herhangi bir makama sunmadığını tespit ettikten sonra, iç hukuk yollarının tüketilmemesi nedeniyle bu șikâyetin reddine karar vermiștir.

B. İlgili İç Hukuk Kuralları ve Uygulaması

29.

Türk Ceza Kanunu’nun (TCK), Hükümete karșı suçları cezalandıran 312. maddesinin 1. fıkrası așağıdaki șekildedir:

“Cebir ve șiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teșebbüs eden kimseye ağırlaștırılmıș müebbet hapis cezası verilir.”

”

30.

TCK’nın, yasadıșı bir örgüte üye olma suçunu cezalandıran 314. maddesinin 1 ve 2. fıkraları așağıdaki șekildedir:

"1.

Bu kısmın dördüncü ve beșinci bölümlerinde yer alan suçları ișlemek amacıyla, silâhlı örgüt kuran veya yöneten kiși, on yıldan on beș yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

2.

Birinci fıkrada tanımlanan örgüte üye olanlara, beș yıldan on yıla kadar hapis cezası verilir.”

31.

CMK’nın, tutuklama nedenleri ile ilgili 100. maddesi așağıdaki șekildedir:

"1.

Kuvvetli suç șüphesinin varlığını gösteren somut delillerin ve bir tutuklama nedeninin bulunması halinde, șüpheli veya sanık hakkında tutuklama kararı verilebilir. İșin önemi, verilmesi beklenen ceza veya güvenlik tedbiri ile ölçülü olmaması halinde, tutuklama kararı verilemez.

2.

Așağıdaki hallerde bir tutuklama nedeni var sayılabilir:

a) Șüpheli veya sanığın (...) kaçacağı șüphesini uyandıran somut olgular varsa.

b) Șüpheli veya sanığın davranıșları;

1.

Delilleri yok etme, gizleme veya değiștirme,

2.

Tanık (...) veya bașkaları üzerinde baskı yapılması girișiminde bulunma,

hususlarında kuvvetli șüphe olușturuyorsa.”

32.

CMK’nın 100. maddesinin 3. fıkrasında sıralanan bazı suçlar için (“katalog” suçlar), tutuklama nedenleri bulunması ile ilgili yasal karine mevcuttur.

Anayasa Mahkemesinin Bireysel Bașvuru İle İlgili İstatistikleri

33.

15 Temmuz 2016 tarihli darbe girișimi sonrasında, Anayasa Mahkemesi önündeki bașvuru sayısında ciddi bir artıș yașanmıștır. Anayasa Mahkemesi tarafından internet sitesinde yayımlanan istatistiklere göre, bu mahkemeye yapılan bireysel bașvuru sayısı 2012 yılında (bireysel bașvurunun bașladığı yıl) 1.342; 2013 yılında 9.897; 2014 yılında 20.578; 2015 yılında 20.376; 2016 yılında 80.756 ve 2017 yılında 40.530’dur.

34.

Bireysel bașvurunun bașladığı 23 Eylül 2012 yılından bu yana, 89.673’ü 2017 yılında olmak üzere, 137.063 bașvuru karara bağlanmıștır.

35.

2017 yılının sonunda, Anayasa Mahkemesi önündeki toplam derdest bașvuru sayısı 36.416 idi.

ȘİKÂYETLER

36.

Bașvuran, Sözleșme’nin 5. maddesinin 1 ve 3. fıkralarına dayanarak, gözaltısının ve gözaltı süresinin yasaya uygun olmadığından yakınmaktadır.

37.

Bașvuran, Sözleșme’nin 5. maddesinin 1. fıkrasına dayanarak, atılı suçu ișlediğine yani yasadıșı bir örgüte üye olduğuna dair kuvvetli șüphelerin var olduğunu gösteren herhangi bir delil olmaksızın tutuklandığını iddia etmektedir. Suç isnadının, ByLock mesajlașma programının kullanımına -bu delil, dosyaya tutuklanmasından birkaç ay sonra konulmasına rağmen- dayandırıldığını ileri sürmektedir. Bu bağlamda, ne tutuklama kararının ne de bu karara karșı yapılan itirazın reddi kararının ByLock mesajlașma programını kullanmasına dayandırılmadığını ifade etmektedir. Bașvuran aynı zamanda, bu delil unsurunun hukuki geçerliliğine ve gerçekliğine itiraz etmektedir.

38.

Bașvuran, tutukluluğuna ilișkin kararların gereğince gerekçelendirilmediğinden yakınmaktadır. Bu kararları, basmakalıp ifadeler içermeleri ve kișiye özgü herhangi bir inceleme yapılmadan ve en ufak bir delil gösterilmeden verilmeleri nedeniyle eleștirmektedir. Tutuklama gerekçelerinin gereğince değerlendirilmediğini ve hâkimlerin, tutuklama gerekçelerinin var olduğu hususunda kendilerini ikna eden gerçek verilerden söz etmediklerini belirtmektedir.

39.

Bașvuran, Sözleșme’nin 5. maddesinin 3. fıkrasına dayanarak, tutukluluk süresinden ve sorușturmanın yavaș ilerlemesinden yakınmaktadır.

40.

Sözleșme’nin 5. maddesinin 4. fıkrasına dayanarak, bireysel bașvurusunun Anayasa Mahkemesi tarafından incelenmesi için geçen süreden yakınmaktadır.

41.

Bașvuran, yine Sözleșme’nin 5. maddesinin 4. fıkrası açısından, tahliye taleplerinin incelenmediğinden ya da CMK’nın 108. maddesi uyarınca tutukluluğun re’sen incelenmesi sırasında incelendiğinden yakınmaktadır. Ayrıca, tutukluluk halinin devamı yönündeki kararların kendisine tebliğ edilmemesi ya da gecikmeli olarak tebliğ edilmesi nedeniyle bu kararlara itiraz edemediğini ve gözaltı kararına karșı yaptığı itirazın incelenmediğini ifade etmiștir.

42.

Bașvuran son olarak, özel ve aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiğinden yakınmaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

1) Tutukluluk ve Tutukluluk Halinin Devamı İle İlgili Șikâyetler

43.

Bașvuran, Sözleșme’nin 5. maddesinin 1 ve 3. fıkralarına dayanarak, atılı suçu ișlediğine dair inandırıcı nedenler bulunmadan tutukladığından, maruz kaldığı tutukluluk süresinden ve tutukluluğa ilișkin kararların gereğince gerekçelendirilmediğinden yakınmaktadır.

44.

Dosyanın mevcut durumunda, Mahkeme, söz konusu șikâyetlerin kabul edilebilirliği hakkında karar verecek durumda olmadığı kanaatine varmakta ve bașvurunun bu kısmının, İçtüzüğünün 54. maddesinin 2. fıkrasının b) bendi uyarınca davalı Hükümete bildirilmesinin gerekli olduğunu değerlendirmektedir.

2) Kısa Süre İçinde Yargı Denetimi İle İlgili Șikâyet

45.

Sözleșme’nin 5. maddesinin 4. fıkrasına dayanarak, bireysel bașvurusunun Anayasa Mahkemesi tarafından incelenmesi için geçen süreden yakınmaktadır.

46.

Mahkeme, bu așamada, söz konusu șikâyeti, İçtüzüğünün 54. maddesinin 2. fıkrasının b) bendi uyarınca davalı Hükümete bildirilmesinin gerekli olup olmadığını belirleyecek durumda olmadığı kanaatine varmakta ve incelemesini ertelemektedir.

3) Gözaltı ile İlgili Șikâyetler

47.

Bașvuran, Sözleșme’nin 5. maddesinin 1 ve 3. fıkralarına dayanarak, gözaltısının ve gözaltı süresinin yasaya uygun olmadığından yakınmaktadır.

48.

Sözleșme’nin 5. maddesinin 4. fıkrası açısından, tahliye taleplerinin incelenmediğinden ya da CMK’nın 108. maddesi uyarınca tutukluluğun re’sen incelenmesi sırasında incelendiğinden yakınmaktadır.

49.

Son olarak, tutukluluk halinin devamı yönündeki kararların kendisine tebliğ edilmemesi ya da gecikmeli olarak tebliğ edilmesi nedeniyle bu kararlara karșı itiraz edemediğinden ve gözaltı kararına karșı yaptığı itirazın incelenmediğinden yakınmaktadır.

50.

Anayasa Mahkemesi kararından, bașvuranın söz konusu șikâyetleri bireysel bașvurusu kapsamında sunmadığı anlașılmaktadır. Bașvuran, Anayasa Mahkemesinin, bireysel bașvurusu kapsamında sunduğu șikâyetleri incelemediğini ifade etmemiștir. Sonuç olarak bu șikâyetlerin, Sözleșme’nin 35. maddesinin 1 ve 4. fıkraları uyarınca, iç hukuk yollarının tüketilmediği gerekçesiyle, reddedilmesi gerekmektedir.

4) Özel ve Aile Hayatına Saygı İle İlgili Șikâyet

51.

Bașvuran, özel ve aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiğinden yakınmaktadır.

52.

Mahkeme, Anayasa Mahkemesinin, söz konusu șikâyeti, iç hukuk yollarının tüketilmemesi nedeniyle kabul edilemez olarak açıklamıștır.

53.

Sonuç olarak bu șikâyetin, Sözleșme’nin 35. maddesinin 1 ve 4. fıkraları uyarınca, iç hukuk yollarının tüketilmediği gerekçesiyle, reddedilmesi gerekmektedir.

Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,

Bașvuranın, atılı suçu ișlediğine dair hakkında șüphe duymak için inandırıcı nedenler bulunmadığı, tutuklu kaldığı süre ve tutukluluğa ilișkin kararların gerekçesiz olduğu bağlamındaki șikâyetlerinin incelenmesinin

ertelenmesine;

Kısa süre içinde yargı denetimi ile ilgili șikâyetin incelenmesinin ertelenmesine;

Bașvurunun geri kalan kısmının kabul edilemez olduğuna karar vermiștir.

İșbu karar Fransızca dilinde tanzim edilerek, 12 Temmuz 2018 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.

Stanley Naismith

Robert Spano

Yazı İșleri Müdürü

Bașkan