AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR BIZVURU no. 31083/21 Ahmet Melik ÖZDEMİR / Türkiye Bașkan, Davor Derenčinović, Hâkimler, Gediminas Sagatys, Juha Lavapuro, ve Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı Dorothee von Arnimin participării la Comitetul de Istorie Europeană din 25 martie 2025, a adunat în cadrul acestuia o parte a părții sale de drepturi omenești Mahkemesi (İkinci Bölüm), născută în 1993, de partea celui de-al doilea judecător al Curții de Apel din Istanbul, E.B. Melik ÖZDEMİR, reprezentat de către Avrușul Özdemir, iar pe de altă parte, a fost respinsă de către Administrația Națională a Turciei, în legătură cu o plângere de plată, în legătură cu o acuza de drepturi omenești, în legătură cu care a fost emisă în temeiul articolului 1 din 1 din Regulamentul de punere în aplicare al Curții Curții de ziare nr.
În conformitate cu dosarul de dosar, reclamantul a început studiile de licență la Universitatea Nord-Americană din Statele Unite ale Americii în noiembrie 2013, unde a primit un anumit număr de credite și a continuat studiile în septembrie 2016, trecând din nou la Universitatea Strayer din Statele Unite ale Americii. În decembrie 2017, Bașvuran a finalizat studiile de licență la Universitatea Strayer cu credite unificate din cele două universități. În decembrie 2018, Curtea a Universității de Înaltă Cultură din Turcia (YÖK) a solicitat o cerere de licență pentru diploma de studii în străinătate.
În plus, în conformitate cu o plângere a unui elev, care a fost eliberat de o universitate necunoscută, acesta a avut dreptul de a se apăra în mod individual, în conformitate cu art. 11 din legea din 8 decembrie 2020, în cazul în care, în schimbul unei alte hotărâri din data de 10 decembrie 2020, Curtea din Ankara a respins o altă hotărâre privind dreptul de a se apăra în mod individual, în legătură cu o altă hotărâre din data de 8 decembrie 2020, în legătură cu o altă hotărâre a Curții din Ankara, care a fost pronunțată în legătură cu o altă hotărâre din data de 10 decembrie 2020.
art. 7 ((6) ((a) din Regulamentul, care a intrat în vigoare la 5 decembrie 2017, prevede respingerea cererilor de diplome de licență dacă diploma a fost obținută după ce a studiat la o universitate nerecunoscută de YÖK. În cazul în care un student trece de la o universitate nerecunoscută la o universitate recunoscută, YÖK evaluează cererea dacă studentul a completat mai puțin de 70% din creditele de la o universitate recunoscută. Se înțelege că Regulamentul a fost în vigoare între 20 decembrie 2016 și 5 decembrie 2017, în care se prevedea că diploma de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență de licență
În acest context, guvernul a prezentat o scrisoare de la YÖK, trimisă la Biroul de Președinție al Ministerului Justiției pentru Drepturile Omului, în care YÖK afirmă că YÖK nu a recunoscut niciodată universitatea în cauză. Potrivit scrisorii respective, nu există nicio înregistrare a faptului că YÖK a dat cuiva o diplomă necesară pentru o diplomă obținută de la această universitate. În scrisoare, Yönetmeliğin 76) a) a afirmat că această universitate este în continuare în vigoare din decembrie 2017 și că reclamantul a declarat că nu a primit nicio declarație de susținere a secretelor YÖK Universității în 2018.
Principiile generale privind dreptul la educație, printre altele, Catan și Alții / Republica Moldova și Rusia ([BD], nr. 43370/04 și alți 2 solicitanti, §§ 136-40, AİHM 2012 (özetler)) au fost rezumate în hotărârea Curții din această privință, Curtea a decis că dreptul la educație aplicabil în cazul liceenilor (a se vedea Leyla Șahin / Turcia [BD], nr. 44774/98, §§ 134-42, AİHM 2005-XI), trebuie să fie util și productiv, în special pentru că titularul dreptului trebuie să aibă acces la mijloace de educație, în special pentru a beneficia de o educație legală limitată, deoarece, în mod special, persoanele cu drepturi de conducere trebuie să aibă acces la mijloace de educație, în special pentru că, în mod specific, persoanele cu drepturi de conducere trebuie să aibă acces la mijloace de educație, în conformitate cu dispozițiile Legii, fiecare persoană trebuie să aibă acces la un număr de persoane cu drepturi de conducere în mod corespunzător, în conformitate cu dispozițiile Legii, în mod similar, în scopul de a obține o educație completă, iar în scopul de a obține o educație oficială, trebuie să aibă acces la un număr de persoane cu drepturi de conducere în mod complet, în scopul de a obține o educație oficială (a se vede, de asemenea, Legea de drepturi de conducere, la art. 1 din Legea de drepturi, nr. 1407/TUR, nr. 137/TUR, nr. 137, § 2, și de asemenea, în cazul în cazul în cazul în care alte cazuri, în alte măsuri, dreptul de acces la alte persoane cu drepturi de conducere în mod limitat, trebuie să fie eliminat (a se poate obține, în mod limitat, în mod limitat, în mod automat, în cazul în cazul în cazul în cazul în care nu este necesar).
În primul rând, Curtea observă că, din cauza continuării de către reclamant a studiilor în străinătate, cauza nu are legătură cu recunoașterea studiilor finalizate de către candidatul în cauză. Chiar dacă autoritățile au considerat că refuzul autorităților de a-i acorda reclamantului un document de identitate privind diploma de diplomă în străinătate restricționează dreptul la educație, Curtea observă următoarele aspecte.
Curtea observă că, în momentul în care reclamantul a început studiile la Universitatea Nord-Americană, legislația în vigoare prevedea acordarea unei diplome de egalitate numai în cazul în care instituția de învățământ străină care a acordat diploma era recunoscută de către YÖK, însă nu există o astfel de situație pentru Universitatea Nord-Americană.Înainte de trecerea la o universitate recunoscută a reclamantului, în cazul în care un student cu statut modificat trece de la o universitate necunoscută la o universitate recunoscută, a fost clar stabilit că pentru ca cererea de egalitate a YÖK să poată fi evaluată, creditul trebuie să fie de 70% de la o universitate recunoscută (a se vedea §10 de mai sus).Curtea consideră că, în conformitate cu dispozițiile în vigoare, reclamantul nu are dreptul la credit de egalitate pentru că a obținut doar o diplomă de la o universitate recunoscută din Turcia și are mai puțin de 10% de la o universitate belgiană, deoarece nu este necesar să primească credit de la o universitate recunoscută (a se vedea §6 din §10 de mai sus).
În plus, Curtea constată că nu există nicio bază legală în cartea de date în vigoare pentru recunoașterea egalității certificatelor eliberate de această instituție, deoarece nu a fost recunoscută de către YÖK la data înregistrării reclamantului la Universitatea Nord-Americană, iar în cartea de date în vigoare pentru recunoașterea egalității certificatelor eliberate de această instituție nu există nicio bază legală (a se vedea paragrafele 2, 6 și 10 de mai sus).23 În concluzie, în condițiile cauzei în cauză, Curtea a arătat că nu există nicio bază legală în cartea de date în vigoare pentru recunoașterea egalității certificatelor eliberate de această instituție (a se vedea paragrafele 2, 6 și 10 de mai sus).23 În concluzie, în condițiile cauzei în cauză, Curtea a arătat că nu există nicio bază legală în cartea de date în vigoare pentru recunoașterea egalității certificatelor eliberate de această instituție, în afara datei înregistrării reclamantului la Universitatea Nord-Americană, deoarece nu a fost recunoscută de YÖK (a se vedea §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din §5 din
În plus, Curtea a fost convinsă că restricția în cauză are un scop legitim, precum protejarea calității și integrității diplomelor recunoscute și, astfel, asigurarea unui nivel adecvat de educație pentru titularii acestora. Având în vedere posibilitățile concrete din cadrul Regulamentului pentru recunoașterea diplomelor de învățământ superior străine, chiar și în cazurile în care persoana în cauză a finalizat o parte (până la 30%) din educația sa la o instituție nerecunoscută de YÖK, restricția în cauză este proporțională cu scopul în cauză. 25.
Bașvuru no.
31083/21
Ahmet Melik ÖZDEMİR / Türkiye
Bașkan,
Davor Derenčinović,
Hâkimler,
Gediminas Sagatys,
Juha Lavapuro,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Dorothee von Arnim’in katılımıyla 25 Mart 2025 tarihinde Komite hâlinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
1993 doğumlu, Elazığ’da ikamet eden ve Mahkeme nezdinde İstanbul Barosuna bağlı Avukat E.B. Özer tarafından temsil edilen bir Türk vatandașı olan Ahmet Melik Özdemir (“bașvuran”) tarafından 10 Haziran 2021 tarihinde İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca Türkiye Cumhuriyeti aleyhine Mahkemeye yapılan bașvuruyu (no. 31083/21);
Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 2. maddesi kapsamındaki șikâyeti, kendi görevlileri Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi eski Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesi ve bașvurunun geri kalan kısmının kabul edilemez olduğunu beyan etme kararını;
ve tarafların beyanlarını dikkate alarak;
Gerçekleștirilen müzakereler sonucunda așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Dava, bașvuranın yurt dıșı diplomasına ilișkin denklik belgesi bașvurusunun reddine ilișkindir. Bașvuru, Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 2. maddesi kapsamında bir hususu gündeme getirmektedir.
2
.
Dava dosyasına göre, bașvuran Kasım 2013 tarihinde Amerika Birleșik Devletleri’ndeki Kuzey Amerika Üniversitesinde lisans eğitimine bașlamıștır. Bașvuran burada belirli sayıda kredi almıș ve Eylül 2016 tarihinde yine Amerika Birleșik Devletleri’nde bulunan Strayer Üniversitesine geçerek eğitimine devam etmiștir. Bașvuran Aralık 2017 tarihinde her iki üniversiteden biriken kredileriyle Strayer Üniversitesinde lisans eğitimini tamamlamıștır.
3.
Bașvuran Mart 2018 tarihinde Türkiye’deki Yükseköğretim Kuruluna (“YÖK”) bașvurarak yurt dıșı diploması için denklik belgesi talep etmiștir.
4.
YÖK 11 Nisan 2018 tarihli bir yazıyla bașvurana yürütme kurulunun bașvurusunu reddettiğini bildirmiștir. Söz konusu yazıda, bașvuranın YÖK tarafından tanınmayan bir kurum olan Kuzey Amerika Üniversitesinden 94,5 kredi transfer ettikten sonra Strayer Üniversitesinden mezun olduğu belirtilmiștir. Bașvuran, 90’ı Strayer Üniversitesinden olmak üzere toplam 184.5 kredi ile mezun olmuștur. Bu nedenle bașvurusu, Yurt Dıșı Yükseköğretim Diplomaları Tanıma ve Denklik Yönetmeliği’nin (“Yönetmelik” - bk. așağıda 10. paragraf) 7(6)(a) maddesi uyarınca reddedilmiștir.
5.
Bașvuran, YÖK’ün denklik bașvurusunu reddetme kararının iptal edilmesi talebiyle Ankara İdare Mahkemesi (“İdare Mahkemesi”) nezdinde dava açmıștır. Bașvuran, diğer hususların yanı sıra, eğitimine bașladığı sırada Kuzey Amerika Üniversitesinin YÖK tarafından tanındığını ve daha sonraki bir tarihte tanınan üniversiteler listesinden çıkarıldığını iddia etmiștir.
6
.
İdare Mahkemesi 20 Aralık 2018 tarihinde bașvuranın davasını reddetmiștir. İdare Mahkemesi, bașvuranın eğitimine YÖK tarafından tanınmayan bir kurum olan Kuzey Amerika Üniversitesinde bașladığını kaydetmiștir. Daha sonra bașvuran Strayer Üniversitesine geçiș yapmıș ve Ekim 2016 tarihinde eğitimine burada devam etmiștir. Bașvuran önceki üniversiteden 94,5 kredi ve ikinci üniversiteden 90 kredi toplamıș ve toplam 184,5 kredi ile diplomasını almıștır. İdare Mahkemesi, Yönetmeliğin 7(6)(a) maddesi uyarınca, bir öğrencinin tanınmayan bir üniversiteden tanınan bir üniversiteye geçiș yaptıktan sonra mezun olması halinde, denklik belgesi bașvurusunun YÖK tarafından değerlendirilebilmesi için tanınan üniversitede gerekli kredilerin en az %70’ini tamamlamıș olması gerektiğini kaydetmiștir. Bu doğrultuda İdare Mahkemesi, bașvuranın bu koșulu yerine getirmemiș olması nedeniyle, itiraz edilen kararın hukuka uygun olduğu sonucuna varmıștır.
7.
Ankara Bölge İdare Mahkemesi 20 Aralık 2019 tarihinde, bașvuran tarafından İdare Mahkemesinin kararına karșı yapılan itirazı reddetmiștir.
8.
Bașvuran Șubat 2020 tarihinde, diğerlerinin yanı sıra, eğitim hakkının ihlal edildiğini ileri sürerek Anayasa Mahkemesi nezdinde bireysel bașvuruda bulunmuștur.
9.
Anayasa Mahkemesi 11 Aralık 2020 tarihinde bașvuranın bireysel bașvurusunu reddetmiștir. Eğitim hakkına ilișkin șikâyetle ilgili olarak Anayasa Mahkemesi, Anayasa’da belirtilen hak ve özgürlüklere müdahale olmadığına, müdahale olsa bile bunun ihlal teșkil etmediğine kanaat getirmiștir.
10
.
5 Aralık 2017 tarihinde yürürlüğe giren Yönetmeliğin 7(6)(a) maddesi, diplomanın YÖK tarafından tanınmayan bir üniversitede öğrenim gördükten sonra alınmıș olması halinde diploma denklik bașvurularının reddedilmesini öngörmektedir. Bir öğrencinin tanınmayan bir üniversiteden tanınan bir üniversiteye geçiș yapması halinde YÖK, öğrencinin tanınan üniversitedeki kredilerinin en az %70’ini tamamlamıș olması halinde bașvuruyu değerlendirmeye almaktadır. Yönetmeliğin 20 Șubat 2016 ile 5 Aralık 2017 tarihleri arasında yürürlükte olan önceki versiyonunda da 7(5)(a) maddesinde benzer bir hüküm yer almaktaydı. Son olarak, 6 Kasım 2010 tarihinden 20 Șubat 2016 tarihine kadar yürürlükte olan Yönetmelik, diğer hususların yanı sıra, diplomayı veren kurumun YÖK tarafından tanınması halinde denklik diploması verilmesini öngörmekteydi.
11.
Bașvuran, denklik belgesi için yaptığı bașvurunun reddedilmesi nedeniyle Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 2. maddesinin ihlal edildiğinden șikâyetçi olmuș ve eğitimine bașladığı sırada Kuzey Amerika Üniversitesinin YÖK tarafından tanındığını iddia etmiștir.
12.
Bașvurunun kabul edilebilirliğine ilișkin olarak Hükümet, bașvuranın Sözleșme’nin 35 § 3 (b) maddesi anlamında önemli bir dezavantaja maruz kalmadığını ileri sürmüștür.
13
.
Hükümet ayrıca, bașvurunun açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle kabul edilemez olduğunu ileri sürmüștür. Hükümet, Kuzey Amerika Üniversitesinin Türkiye’de hiçbir zaman tanınmadığını belirtmiștir. Hükümet bu bağlamda, YÖK tarafından Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanlığına gönderilen ve YÖK’ün söz konusu üniversiteyi hiçbir zaman tanımadığını teyit eden bir yazı sunmuștur. Söz konusu yazıya göre, YÖK’ün bu üniversiteden alınan bir diploma için kimseye denklik belgesi verdiğine dair bir kaydı bulunmamaktadır. Yazıda, Yönetmeliğin 7(6)(a) sayılı maddesinin Aralık 2017 tarihinde beri yürürlükte olduğuna ve bașvuranın YÖK’e bașvurusunu Mart 2018 tarihinde yaptığına dikkat çekilmiștir. Ayrıca, Yönetmeliğin 2016 tarihindeki versiyonu da benzer bir hüküm yer almaktaydı (bk. yukarıda 10. paragraf).
14.
Bașvuran, Hükümetin ilk itirazlarına katılmamıștır.
15
.
Bașvuran, bașvuru formunda, ilgili herhangi bir destekleyici belge sunmaksızın, eğitimine bașladığı sırada Kuzey Amerika Üniversitesinin YÖK tarafından tanındığını iddia etmiștir. Bașvuran, Hükümetin görüșlerine cevaben yaptığı görüșlerinde, Hükümetin Kuzey Amerika Üniversitesinin Türkiye’de hiçbir zaman tanınmadığı yönündeki görüșüne açık bir yorum yapmamıștır. Bunun yerine, kendisinin Kuzey Amerika Üniversitesi mezunu olduğunu [metinde yazıldığı haliyle] ve diplomasını aldığı üniversitenin Türkiye’de tanındığını belirtmiștir.
16.
Mahkeme, bașvurunun her halükârda așağıdaki nedenlerle kabul edilemez olduğunu göz önünde bulundurarak Hükümetin ilk itirazını ele almaya gerek duymamıștır.
17.
Eğitim hakkına ilișkin genel ilkeler, diğerlerinin yanı sıra,
Catan ve Diğerleri / Moldova Cumhuriyeti ve Rusya
([BD], no. 43370/04 ve diğer 2 bașvuru, §§ 136-40, AİHM 2012 (özetler)) kararında özetlenmiștir. Bu bağlamda, Mahkeme yükseköğretim düzeyleri için de geçerli olan eğitim hakkının (bk.
Leyla Șahin / Türkiye
[BD], no. 44774/98, §§ 134-42, AİHM 2005-XI), faydalı etkiler doğurabilmesi için, özellikle hak sahibinin, gördüğü eğitimden yarar sağlayabilecek olanağa sahip olması gerekmektedir, bașka bir deyișle birey, her Devlette șu ya da bu șekilde yürürlükte olan yasalara uygun olarak, tamamladığı eğitimin resmi makamlarca tanınması hakkına sahip olması gerektiğini yinelemektedir (bk.
Leyla Șahin / Türkiye
, § 137). Eğitim hakkı aynı zamanda Üye Devletlere, bu hakkın yurtdıșındaki yükseköğretim kurumlarında kullanılmasını haksız yere engellememe yükümlülüğü de getirmektedir (
Telek ve Diğerleri / Türkiye
, no. 66763/17 ve diğer 2 bașvuru, § 137, 21 Mart 2023).
18.
Eğitim hakkına getirilen kısıtlamaların, söz konusu hakkın özünü zedeleyecek ve etkinliğini ortadan kaldıracak ölçüde kısıtlamadığından emin olmak için Mahkeme, bu kısıtlamaların ilgili kișiler için öngörülebilir olduğundan ve meșru bir amaç güttüğünden emin olmalıdır. Ayrıca, bir sınırlama ancak kullanılan araçlar ile ulașılmak istenen amaç arasında makul bir orantılılık ilișkisi var ise, 1 No.lu Protokol’ün 2. maddesiyle uyumlu olacaktır (
Telek ve Diğerleri / Türkiye
, § 140 ve yukarıda anılan
Leyla Șahin
, § 154).
19.
Mahkeme öncelikle, bașvuranın eğitimini yurt dıșında sürdürmesi nedeniyle, somut davanın davalı Devlette tamamlanan eğitimin tanınmasıyla ilgili olmadığını kaydetmektedir. Yetkili makamların bașvurana yurt dıșı diplomasına ilișkin bir denklik belgesi vermeyi reddetmesinin eğitim hakkını kısıtladığını varsaysak bile, Mahkeme așağıdaki hususları gözlemlemektedir.
20.
Sınırlamanın bașvuran tarafından öngörülebilir olup olmadığı sorusuna ilișkin olarak, Mahkeme bașvuranın bașvuru formunda, eğitimine bașladığı sırada Kuzey Amerika Üniversitesinin YÖK tarafından tanındığını iddia ettiğini gözlemlemektedir. Ancak Hükümet, bu üniversitenin Türkiye’de hiçbir zaman tanınmadığını ileri sürmüș ve bu iddiasını desteklemek için YÖK tarafından yollanmıș resmi bir yazı sunmuștur (bk. yukarıda 13. paragraf). Bașvuran ise, iddiasını destekleyecek herhangi bir delil sunmamıștır (bk. yukarıda 13. paragraf).
21.
Mahkeme, bașvuranın Kuzey Amerika Üniversitesindeki eğitimine bașladığı dönemde, yürürlükteki mevzuatın, sadece diplomayı veren yurt dıșı eğitim kurumunun YÖK tarafından tanınması halinde denklik diploması verilmesini öngördüğünü, ancak Kuzey Amerika Üniversitesi için böyle bir durumun söz konusu olmadığını gözlemlemektedir. Akabinde ve bașvuranın tanınan bir üniversiteye geçișinden önce, mevzuat değiștirilmiș olup bir öğrencinin tanınmayan bir üniversiteden tanınan bir üniversiteye geçiș yapması halinde, YÖK’ün denklik belgesi bașvurusunu değerlendirebilmesi için kredilerinin %70’inin tanınan üniversiteden alınmıș olması gerektiği açıkça belirtilmiștir (bk. yukarıda 10. paragraf). Mahkeme, yürürlükteki yönetmelikler uyarınca, bașvuranın sadece Türkiye’de tanınan bir üniversiteden diploma almıș olması nedeniyle denklik belgesi alma hakkına sahip olmadığını, zira söz konusu üniversitede gerekli kredilerin %70’inden daha azını tamamlamıș olduğu görülmektedir (bk. yukarıda 6 ve 10. paragraflar).
22.
Mahkeme ayrıca, bașvuranın bașvurusunun reddedilmesine neden olan Yönetmelik hükmünün 5 Aralık 2017 tarihinden bu yana yürürlükte olduğunu ve benzer bir hükmün, bașvuranın ikinci üniversitedeki eğitimine bașlamasından önce, 20 Șubat 2016 tarihinden itibaren iç hukukta mevcut olduğunu kaydetmektedir. Mahkeme ek olarak, bașvuranın Kuzey Amerika Üniversitesine kayıt yaptırdığı tarihte, YÖK tarafından tanınmaması nedeniyle bu kurum tarafından verilen sertifikaların denkliğinin tanınması için o tarihte yürürlükte olan mevzuat kapsamında herhangi bir yasal dayanağın bulunmadığını kaydetmektedir (bk. yukarıda 2, 6 ve 10. paragraflar).
23.
Sonuç olarak, somut davanın koșullarında, Mahkeme, bașvuranın yurt dıșında tamamladığı eğitimin resmi olarak tanınmasını sağlama hakkına sahip olduğunu gösteren hiçbir unsur olmadığından, eğitim hakkına getirilen sınırlamanın öngörülebilir olduğu kanaatine varmaktadır (bk. bu davaya uygulanabildiği ölçüde,
Kök / Türkiye
, no. 1855/02, §§ 58-60, 19 Ekim 2006; ayrıca bk.
Büyükșahin / Türkiye
(k.k.) [Komite], no. 52490/08, § 27, 15 Mayıs 2018).
24.
Mahkeme ayrıca, söz konusu sınırlamanın, tanınan diplomaların kalitesini ve bütünlüğünü korumak ve böylece sahiplerinin yeterli düzeyde eğitim almalarını sağlamak gibi meșru bir amaç güttüğü konusunda tatmin olmuștur. İlgili kișinin eğitiminin bir kısmını (yüzde 30’a kadar) YÖK tarafından tanınmayan bir kurumda tamamladığı durumlarda bile yurt dıșı yükseköğretim diplomalarının tanınması için Yönetmelik kapsamındaki somut imkânlar göz önünde bulundurulduğunda, söz konusu sınırlama da izlenen amaçla orantılıdır.
25.
Dolayısıyla, bașvuru açıkça dayanaktan yoksun olup, Sözleșme’nin 35 §§ 3 (a) ve 4 maddesi uyarınca reddedilmesi gerekmektedir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar İngilizce olarak tanzim edilmiș olup; 2 Mayıs 2025 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Dorothee von Arnim
Davor Derenčinović
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan