AVRUPA İNSAN BÖLÜM HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM ÖZDEMİR / TÜRKİYE (Bașvuru no. 38351/20) KARARAR STRAZBURG 10 iunie 2025 Aceeași decizie este definitivă și poate fi modificată în anumite forme.În cazul Özdemir/Türkiye, președintele Péter Paczolay, judecătorii Stéphane Pisani, Juha Lauro și directorul adjunct al Departamentului Dorothee von Arnimin au fost reținuți în cadrul Comitetului pentru Drepturile Omului al Uniunii Europene (İkinci Bölüm); în cazul nașterii în 1977 și al unui tânăr din Çanakkale, care a fost reținut în următoarele situații:
3 . Consiliul de Disciplină al administrației penitenciarului din Çanakkale a examinat scrisoarea trimisă de soțul reclamantului la 14 decembrie 2018. referitor la scrisoarea, cererea a fost însoțită de o cerere scrisă de către Curtea Penitenciară Grea din Çanakkale, care conține un exemplar cu părți în limba engleză, cu o lungime de opt pagini. motivul fiind că exemplarul nu are calitatea de birou oficial, că sursa nu este în limba engleză și că nu este potrivită pentru a fi scrisă în limba engleză, motivul fiind că nu este potrivită pentru a fi scrisă în limba engleză, iar metoda de scriere a acestui articol a fost dată, decizia a fost dată în acest caz.
8 În data de 8 martie 2020, Curtea Constituțională a decis că cererea reclamantului nu este admisă din cauza lipsei evidente de temei a cererii sale individuale. Curtea Constituțională a concluzionat că, deși nu a existat sau chiar nu a existat o intervenție în drepturile și libertățile persoanelor fizice, aceasta nu a constituit o încălcare a mai multor drepturi în cauză. 9.Curtea Constituțională a concluzionat că, după art. 35 din Constituție, nu a existat nicio cauză importantă pentru a fi răspuns la cererile în cauză, iar după art. 8 din Constituție, nu a existat nicio cauză importantă pentru a fi răspuns la cererile în cauză.
În plus, guvernul a susținut că nu a folosit căile de atac interne în legătură cu depunerea scrisorii din 14 decembrie 2018 (vezi §3 de mai sus), iar reclamantul însuși a fost depus la Curte.12 Guvernul a susținut, de asemenea, că a fost abuzat de dreptul la depunerea unei cereri individuale în fața Curții și a susținut că scrisoarea din 11 ianuarie 2019, datată 14 decembrie 2018, avea același conținut, iar scrisoarea din 14 decembrie 2018, datată 14 decembrie 2018, care a expirat termenul legal pentru depunerea unei cereri, a constituit un motiv de contestație privind scrisoarea din 14 decembrie 2018, în loc de scrisoarea din 11 ianuarie 2019, care a expirat termenul legal pentru depunerea unei cereri.11 Guvernul a susținut, de asemenea, că a abuzat în mod direct de conținutul procedurii, susținând că a constituit un prejudiciu mai grav, în conformitate cu observațiile în mod clar cu care a susținut că nu a existat nicio problemă legată de încălcarea curții.Guvernul a susținut că utilizarea scrisorii de judecată în cadrul unei proceduri judiciare a fost o metodă importantă de soluționare a unei cereri, dar că a fost respinsă de către Curtea de judecată a unei sentințe judecată judecătorească în Karavėžyslavskă, care a respins o pedeapsă de judecată de stat diferită de la o altă natură. (§§ 126/16/1984 și H.16/nr.293, de la art.
În ceea ce privește contestația privind neutilizarea dreptului de recurs, Curtea observă că plângerea reclamantului în cauza în cauză a fost în mod clar, nu o scrisoare din 14 decembrie 2018, ci o plângere în mod corespunzător cu procedura inițiată în legătură cu scrisoarea din 11 ianuarie 2019, și, prin urmare, respinge contestația în cauză.17 În ceea ce privește contestația privind abuzul de drepturile reclamantului, Curtea se referă la principiile generale care au apărut anterior în materie și care pot fi considerate drepturi generale (ex. Zhdanov și Temleri și alții împotriva Rusiei, nr. 12200/08 și 2 din 18 iunie 2019).În principiu, dreptul la o plângere în conformitate cu Convențiile sau a unei plângeri în legătură cu o plângere în cauză este în mod clar în cauză pentru a preveni utilizarea sau desfășurarea de către Curte a unei plângeri în cauză sau pentru a preveni desfășurarea unei plângeri în mod corespunzător a unei plângeri în cauză (ex.
În ceea ce privește contestația privind statutul de victimă a reclamantului, Curtea observă că prezenta reclamație are legătură cu recunoașterea scrisorii trimise de soțul reclamantului și cu afirmația că a fost încălcat dreptul la respectarea corespondenței sale în temeiul articolului 8.
Guvernul a susținut că măsura în litigiu are o bază legală și urmărește un scop legitim de a asigura siguranța închisorii și protecția drepturilor deținuților și condamnărilor. Guvernul a susținut că distribuirea publicațiilor sale provenite de la organizații externe ar putea duce la evenimente negative, ar putea perturba ordinea și disciplina închisorii și că, prin urmare, crearea unei comunități de conținut în cauză este necesară într-un context democratic. Guvernul a susținut că autoritățile naționale au primit o scrisoare cu privire la soluționarea corespunzătoare a acestei corespondențe și că au început să se pronunțe în mod corect între Curtea din Karabakh (§ 48.75 din H 22), Curtea din Karabakh (§ 52.75 din H 22 din H 48 din H 22 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 48 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 8 din H 9 H 9 H 9 H 9 H 9 H 9 H 9 H 9 H 9 H 9 H 9 H 9 H 9 H 9 H 9 H 9 H 9 H 9 H 9
În ceea ce privește necesitatea intervenției, Curtea a constatat că principiile aplicabile intervențiilor în corespondența deținuților sunt rezumate în Hotărârea Halit Kara (citată mai sus, §§ 43-47). În cazul în care persoanele implicate nu au nevoie de anumite controale scrise, și nu sunt necesare anumite controale scrise, nu este necesar să se facă o verificare a drepturilor de apărare în legătură cu situațiile în care acestea au fost luate, nu este necesar să se facă o verificare a drepturilor de apărare în legătură cu situațiile în care au fost aduse, nu este necesar să se facă o verificare a drepturilor de apărare sau a drepturilor de a adopta măsuri de protecție în legătură cu situațiile în care au fost aduse.
În consecință, motivele invocate de autoritățile naționale pentru a justifica refuzul de a trimite o scrisoare nu au fost relevante și suficiente și, prin urmare, nu au fost dovedite necesare într-o societate democratică (în același loc, §§ 51-59). 25.
SÖZLEȘMENİN 41. MADDESİNİN UYGULANMASI HAKKINDA 28.Acum, în termenul stabilit, reclamantul nu a fost prezent la cererea de judecată. Prin urmare, Curtea consideră că nu este necesar să se pronunțe în acest context asupra plății oricărei sume de bani.CUMPLIERUL, MAHKEME, OY BIRLİĞİLE, a decis că cererea de judecată este admisibilă; Conventiunea 8. că cererea de judecată a fost încălcată .Această hotărâre a fost transpusă în limba engleză și, în conformitate cu articolele 77 din Regulamentul de procedură, a fost notificată în scris Curții la 10 iunie 2025.Dorothee Péter von Arter Artiszi este directorul adjunct al Biroului de Știri din cadrul Asociatiei de Știri din Paștină.
(Bașvuru no. 38351/20)
KARAR
10 Haziran 2025
İșbu karar kesin olup, bazı șekli değișikliklere tabi tutulabilir.
Özdemir / Türkiye davasında,
Bașkan
Péter
Paczolay,
Hâkimler
Stéphane
Pisani,
Juha
Lavapuro,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Dorothee von Arnim’in katılımıyla Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm);
1977 doğumlu ve Çanakkale’de tutuklu bulunan bir Türk vatandașı olan Kamil Özdemir (“bașvuran”) tarafından 19 Ağustos 2020 tarihinde İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca Türkiye Cumhuriyeti aleyhine Mahkemeye yapılan bașvuruyu (no. 38351/20),
Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi eski Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”), Sözleșme’nin 8. maddesi kapsamındaki șikâyetin tebliğ edilmesine ve bașvurunun geri kalan kısmının kabul edilemez olduğuna dair kararı,
Hükümet görüșlerini,
Hükümetin, bașvurunun bir Komite tarafından incelenmesine karșı itirazının reddedildiği kararı dikkate alarak,
20 Mayıs 2025 tarihinde yapılan kapalı müzakerelerin ardından,
Aynı tarihte kabul edilen așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuru, bașvuran tutuklu olduğu sırada eși tarafından kendisine gönderilen bir mektuba cezaevi yönetimi tarafından el konulmasına ilișkindir.
2.
Somut bașvuruya ilișkin olayların yașandığı sırada bașvuran, Türk makamlarınca “
Fetullahçı Terör Örgütü/Paralel Devlet Yapılanması
” (“FETÖ/PDY”) olarak tanımlanan silahlı bir terör örgütüne üye olma suçlamasıyla Çanakkale Cezaevinde tutuklu olarak bulunmaktaydı.
3
.
Çanakkale cezaevi yönetimi Disiplin Kurulu 14 Aralık 2018 tarihinde bașvuranın eși tarafından gönderilen mektubu incelemiștir. Söz konusu mektup, Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesine hitaben yazılmıș bir dilekçe ile beraber dilekçeye ek yapılmıș, bazı kısımları İngilizce olan on sekiz sayfalık bir çıktıyı içermektedir. Kurul; çıktı alınmıș olan ekin resmi bir belge niteliği tașımadığı, kaynağının doğrulanamadığı ve İngilizce yazılmıș olan içeriğin ne olduğunun anlașılamadığı gerekçeleriyle mektubun bașvurana verilmesini reddetmiștir.
4
.
Bașvuranın eși tarafından yazılmıș bir bașka mektup 11 Ocak 2019 tarihinde cezaevine ulașmıștır. Çanakkale cezaevi yönetimi Disiplin Kurulu, söz konusu mektubun, daha önceden cezaevi yönetimi tarafından el konulan ve yukarıda anılan 14 Aralık 2018 tarihli mektuba bașvuranın eși tarafından ek yapılarak gönderilen dokümanların el yazısı bir nüshasını içerdiği gerekçesiyle bașvurana verilmemesine karar vermiștir.
5.
Bașvuran bu karara, Çanakkale İnfaz Hâkimliği önünde itiraz etmiștir. [İnfaz] Hâkimliği 4 Șubat 2019 tarihinde, Disiplin Kurulu kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle bașvuranın itirazını reddetmiștir.
6.
Bașvuran söz konusu karara itiraz etmiștir. Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesi, İnfaz Hâkimliği tarafından verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle bașvuranın itirazını reddetmiștir.
7.
Bașvuran, yazıșmalarına saygı gösterilmesi hakkı ile adil yargılanma hakkına dayanarak, özellikle mahkemelerin kararlarında gerekçe göstermediklerinden șikâyetçi olmuș ve Anayasa Mahkemesine bireysel bașvuruda bulunmuștur.
8
.
Anayasa Mahkemesi 8 Mart 2020 tarihinde bașvuranın bireysel bașvurusunun açıkça dayanaktan yoksun olması sebebiyle kabul edilemez olduğuna karar vermiștir. Anayasa Mahkemesi, Anayasa ile korunan hak ya da özgürlüklere yönelik bir müdahalenin olmadığı veya bir müdahale olsa bile, bunun söz konusu haklara ilișkin bir ihlal teșkil etmediği sonucuna varmıștır.
9.
Bașvuran, Sözleșme’nin 8. maddesi kapsamında yazıșmalarına saygı gösterilmesi hakkının eși tarafından kendisine gönderilen mektuba el konulması sebebiyle ihlal edildiği konusunda șikâyette bulunmuștur.
Kabul Edilebilirlik Hakkında
Hükümet tarafından sunulan ilk itirazlar
10.
Hükümet, bașvuranın Sözleșme’nin 35 § 3 (b) maddesi kapsamında herhangi önemli bir zarara uğramadığını belirtmiștir. Hükümet bu kapsamda bașvuranın, ihtilaf konusu mektuba el konulması sebebiyle herhangi bir maddi zarara ya da iddia konusu bir manevi zarara uğramadığını iddia etmiștir. Hükümet ayrıca, bașvuranın cezaevinde bulunduğu süre boyunca dıș dünya ile iletișim kurabileceği çeșitli yollara erișimi olduğunu ve söz konusu mektuba el konulduğu tarihten önce ve sonra birçok yazıșma yaptığını ileri sürmüștür. [Hükümet], bașvuranı bilgi edinme ve paylașmaktan alıkoyan genel bir yasak olmadığını ve bir mektuba el konulmasının önemli bir zarar eșiğine ulașmadığını [belirtmiștir].
11.
Hükümet ek olarak, bașvuranın 14 Aralık 2018 tarihli mektuba el konulmasına (bk. yukarıdaki 3. paragraf) ilișkin olarak iç hukuk yollarını tüketmediğini, șikâyetinin özünün ise bu mektuba el konulması olduğunu ileri sürmüștür.
12.
Hükümet ayrıca, Mahkeme önünde bireysel bașvuru hakkının kötüye kullanıldığını iddia etmiș ve 11 Ocak 2019 tarihli mektubun, 14 Aralık 2018 tarihli önceki mektupla aynı içeriğe sahip olduğunu, bașvuranın ise dava açmak için yasal süresi geçmiș olan 14 Aralık 2018 tarihli mektup yerine 11 Ocak 2019 tarihli mektuba ilișkin itiraz olușturarak, süreci kötüye kullandığını ileri sürmüștür.
13.
Hükümet, mektup içeriğinin bașvuranın aleyhindeki yargılamalarda kullanılmasının amaçlandığını ancak bașvuranın ağır ceza mahkemesi önündeki ceza yargılamalarında konuyu gündeme getirmediğini iddia ederek bașvuranın mağdur statüsüne de itiraz etmiștir.
14.
Hükümet, bașvuranın argümanlarının ulusal yargı makamları tarafından usulüne uygun olarak incelenmiș olması sebebiyle bașvurunun açıkça dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürmüștür.
Mahkemenin değerlendirmesi
15.
Mahkeme, önemli bir zararın olmaması hakkındaki itiraza ilișkin olarak,
Halit Kara/Türkiye
(no. 60846/19, §§ 29-31, 12 Aralık 2023) davasında benzer bir itirazı daha önceden reddettiğini gözlemler ve yakın bir aile üyesi olan, bașvuranın eși tarafından gönderilen mektuba el konulmasına ilișkin olan mevcut davada da farklı bir sonuca varmasını gerektiren bir sebep bulamamaktadır.
16.
İç hukuk yollarının tüketilmemesine ilișkin itirazla ilgili olarak Mahkeme, bașvuranın mevcut davadaki șikâyetinin açık bir șekilde, 14 Aralık 2018 tarihli mektupla değil, iç hukuk yollarını usulüne uygun bir șekilde tükettiği 11 Ocak 2019 tarihli mektuba ilișkin bașlatılan süreçle ilgili olduğunu gözlemler ve bu sebeple söz konusu itirazı reddetmektedir.
17.
Bașvuru hakkının kötüye kullanılmasına ilișkin itirazla ilgili olarak ise Mahkeme, konu hakkında daha önceden ortaya koyduğu genel ilkelere atıf yapar (bk.
Zhdanov ve Diğerleri/Rusya
, no. 12200/08 ve diğer 2
bașvuru, §§
79
‑
81, 16 Temmuz 2019). İlke olarak, Sözleșme’de öngörülen bireysel bașvuru hakkının amacına açıkça aykırı olan ve Mahkemenin düzgün ișleyișini veya önündeki yargılamaların uygun șekilde yürütülmesini engelleyen bașvuran tarafından ișlenmiș herhangi bir davranıș, bașvuru hakkının kötüye kullanılması olarak nitelendirilebilir (aynı yerde, § 81). Mahkeme, bașvuranın șikâyetini Mahkeme önüne getirmeden önce bașvurduğu kanun yollarının ne Sözleșme’de öngörülen bireysel bașvuru hakkının amacına açıkça aykırı olduğunun ne de Mahkemenin düzgün ișleyișini veya önündeki yargılamaların uygun șekilde yürütülmesini engellediğinin söylenebileceği sonucuna varmıștır. Dolayısıyla Mahkeme bu itirazı da reddetmektedir.
18.
Bașvuranın mağdur statüsüne ilișkin yapılan itiraza ilișkin olarak Mahkeme; mevcut bașvurunun, bașvuranın eși tarafından gönderilen mektuba el konulması ile bașvuranın 8. madde kapsamındaki yazıșmalarına saygı gösterilmesi hakkının ihlal edildiği iddiasına ilișkin olduğunu gözlemlemektedir. Bașvuran, mektup içeriğini kullanamamasının aleyhindeki ceza yargılamaları üzerindeki etkisine değinmemiștir. Mahkeme bu nedenle söz konusu itirazı da reddetmektedir.
19.
Mahkeme, söz konusu șikâyetin Sözleșme’nin 35
§
3 (a) maddesi anlamında açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ve bașka herhangi bir gerekçeyle de kabul edilemez olmadığını kaydetmektedir. Dolayısıyla, șikâyetin kabul edilebilir olduğuna karar verilmelidir.
Esas Hakkında
20.
Bașvuran, eșinin 11 Ocak 2019 tarihli mektubunun cezaevi yetkilileri tarafından kendisine verilmesinin reddedilmesinin yazıșmalarına saygı gösterilmesi hakkını ihlal ettiğini iddia etmiștir.
21.
Hükümet, mektuptaki el yazısı içeriğin resmi bir belge niteliği tașımadığını ve kaynağının doğrulanmasını engellediğini belirterek bașvuranın yazıșmalarına saygı gösterilmesi hakkına bir müdahalede bulunulmadığını ileri sürmüștür. Hükümet ihtilaf konusu tedbirin yasal bir dayanağı olduğunu ve cezaevinin güvenliğinin ve tutuklu ve hükümlülerin haklarının korunmasının sağlanması yönündeki meșru amacı izlediğini iddia etmiștir. Hükümet, dıșarıdaki örgütlerden kaynaklı yayınlarının dağıtılmasının olumsuz olaylara yol açabileceğini, cezaevindeki düzen ve disiplini bozabileceğini ve söz konusu mektuba el konulmasının bu nedenle demokratik bir toplumda gerekli olduğunu ileri sürmüștür. Hükümet ayrıca ulusal yetkililerin söz konusu mektuba el konulmasına ilișkin ilgili ve yeterli gerekçeler sunarak bașvuranın hakları ile izlenen amaçlar arasında adil bir denge kurduklarını iddia etmiștir.
22.
Mahkeme, bașvurana eși tarafından gönderilen mektuba el konulmasının bașvuranın yazıșmalarına saygı gösterilmesi hakkına bir müdahale teșkil ettiği kanaatindedir (benzer yönleri bakımından ayrıca karșılaștırınız
Halit Kara
, yukarıda anılan, §
48). Mahkeme ek olarak, söz konusu müdahalenin kanunla öngörülmüș olduğu (benzer tedbirler için yasal dayanak olușturan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki 5275 sayılı Kanun’un 68. maddesinin içeriği için bk.
Halit Kara
, yukarıda anılan, § 14) ve düzenin korunması ya da suç ișlenmesinin önlenmesi meșru amacını tașıdığının düșünülebileceği konusunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmadığını not eder (benzer yönleri bakımından ayrıca karșılaștırınız
Halit Kara
, yukarıda anılan, §
50).
23.
Müdahalenin gerekliliği konusunda Mahkeme, mahpusların yazıșmalarına yönelik müdahalelerde uygulanabilir olan ilkelerin
Halit Kara
[kararında] özetlendiğini not eder (yukarıda anılan, §§ 43-47). Mahpusların yazıșmaları üzerinde bazı kontrol tedbirleri gereklidir ve bu tedbirlerin alınması, hapis cezalarının olağan ve makul gereklilikleri göz önünde bulundurulduğunda, tek bașına Sözleșme’nin gerekliliklerine aykırı değildir. Genel olarak bu tür bir kontrolün izin verilebilecek derecesine ilișkin değerlendirme yapılırken, mektup gönderme ve alma imkânının bazen bir mahpusun dıș dünyayla tek bağlantısı olduğu hususu göz ardı edilmemelidir. Ek olarak, mahpusların yazıșmalarına müdahale eden tedbirlerin alındığı durumlarda, yapılan müdahalenin gerekçesinin gösterilmesi, bașvuran ve/veya temsilcilerinin kanunların bașvurana doğru bir șekilde uygulandığı ve verilen kararların mantıksız veya keyfi olmadığı konularında kendilerini tatmin etmeleri açısından önemlidir (aynı yerde, §§
45
‑
46).
24.
Mahkeme, koșulları mevcut davadakilere benzerlik gösteren
Halit Kara
davasında, yerel makamların, bașvuranın yazıșmalarına saygı gösterilmesi hakkına keyfi bir müdahalede bulunulmasını önlemek amacıyla, çatıșan menfaatler arasında uygun bir denge kurmadığına karar vermiștir. Buna göre, ulusal makamlar tarafından mektubun gönderilmesinin reddedilmesini haklı göstermek için ileri sürülen gerekçelerin ilgili ve yeterli olduğu ve dolayısıyla ihtilaf konusu tedbirin demokratik bir toplumda gerekli olduğu ortaya konulmamıștır (aynı yerde, §§
51
‑
59).
25.
Mevcut davada da aynı konu dile getirilmiștir. Nitekim Mahkeme yerel makamların mevcut davadaki kararlarını incelediğinde (bk. yukarıdaki
4
‑
8.paragraflar), bașvurana gönderilen mektuba el konulmasının, ilgili makamlar tarafından izlenen düzenin korunması ve suç ișlenmesinin önlenmesi meșru amaçlarına erișmek adına gerekli olup olmadığının bu kararlardan anlașılamadığını tespit etmektedir. Özellikle, yerel makamlar, mahpuslara gönderilen mektuplara el konulmasına ilișkin dikkate alınması gereken ilkeler doğrultusunda, söz konusu mektubun içeriğinin nasıl olup da mektuba el konulmasını haklı kılabileceğine dair bir açıklama sunmamaktadır (bu doğrultuda bk.
Halit Kara,
yukarıda anılan, §§
52
‑
55).
26.
Bu sebeple Mahkeme, yerel makamların söz konusu mektubun bașvurana verilmemesine dair ilgili ve yeterli gerekçeler sunmadıkları sonucuna varmıștır. Mahkeme böylece bașvuranın yazıșmalarına saygı gösterilmesi hakkına yapılan müdahalenin “demokratik bir toplumda gerekli” olmadığı kanaatine varmıștır.
27.
Dolayısıyla, Sözleșme’nin 8. maddesi ihlal edilmiștir.
28.
Bașvuran, belirlenen süre zarfı içinde adli tazmin talebinde bulunmamıștır. Bu nedenle Mahkeme, bașvurana bu bağlamda herhangi bir meblağ ödenmesine hükmetmeye gerek olmadığı görüșündedir.
Bașvurunun kabul edilebilir olduğuna;
Sözleșme’nin 8. maddesinin ihlal edildiğine
karar vermiștir
.
İșbu karar İngilizce olarak tanzim edilmiș ve Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 10 Haziran 2025 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Dorothee von Arnim
Péter Paczolay
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan