AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRİK HAKKINDA HUKUMAR cu participarea Comitetelor din 14 martie 2023 care au avut loc la Curtea Europeană a Drepturilor Omului (Curtea a II-a), a celor născuți în 1976 și a celor reținuți în Izmir, cu privire la cererile de pedeapsă nr. 55644/19 și 10426/20 Mehmet Nuri ÖZEN / Președintele Turciei, Jovan Ilievski, judecătorii Lorraine Schembri Orland, Diana Sârcu și directorul adjunct al Departamentului de Jurnală, Dorothee von Arnimin, în cazul în care comitetele au fost reunit pe 14 martie 2023, a fost necesară o decizie privind o pedeapsă pentru călitul de către o persoană din Turcia, Mehmet Nuri Özen (Curtea a II-a), care a fost reținută în închisoare în Izmir, care a fost condamnată în anul 1976 și a fost condamnată în anul 2020, în cazul în care a fost condamnată în Turcia, în cauza în care a fost condamnată în judecată în anul 2019 (Articul nr. 104, art. 10 din Legea a III-a, punctul 1 din Legea a III-a), a fost condamncarnată în judecată în judecată în anul 2019;
4.Consiliul de Disciplină, nr. 5275 privind măsurile penale și de securitate, a decis că, în baza celei de-a treia sentințe a articolului 68. al acestei sentințe, pe 1 noiembrie 2018, a fost eliberat pe baza unei decizii a Curții, care a dat publicității că plângerea sa se bazează pe o hotărâre a Curții, care a fost adoptată în temeiul unei hotărâri din data de 1 noiembrie 2016 numită "Dialogul democratic din San Isidro", cu titlul 56-146 din data de 6 decembrie 2016.
În primul rând, din cauza faptului că reclamantul a depus două plângeri separate privind aceleași evenimente, a susținut că plângerea nu a însemnat încălcarea dreptului la libertate de utilizare a persoanei respective. În al doilea rând, din cauza faptului că nu a avut nicio plângere publicată, a susținut că nu a avut nicio justiție, că nu a avut nicio jurisdicție locală, că nu a avut nicio justiție publică, că nu a folosit o publicație publică în baza unei plângeri publicate în baza unei publicații publice, că nu a avut nicio justiție publică, că nu a avut nicio justiție publică, că nu a avut nicio justiție publică, că nu a avut nicio justiție publică, că nu a avut nicio justiție publică, că nu a avut nicio justiție publică, că nu a avut nicio justiție publică, că nu a avut nicio justiție publică, că nu a avut nicio justiție publică, că nu a avut nicio justiție publică, că nu a avut nicio justiție publică.
Curtea poate să indice dacă plângerea reclamantului este inadmisibilă în temeiul articolului 35 § 3 (b) din Convenție sau poate să cerceteze aplicarea criteriului de prejudiciu (de exemplu, Ionescu/România (k.k.), nr. 36659/04, § 30, 1 iunie 2010).
În ceea ce privește faptul că reclamantul nu a suferit un prejudiciu semnificativ din cauza deciziei instanței de executare a pedepsei de a nu-i returna documentele, Curtea observă, în primul rând, că reclamantul a avut în posesie documentul în cauză pentru o perioadă destul de lungă de timp și, astfel, a avut posibilitatea de a accesa conținutul său.Curtea observă, de asemenea, că, așa cum susține Guvernul și nu contestă această afirmație, reclamantul a folosit citate din cărți interzise, că accesul său la aceste cărți prin distribuirea publică a fost ușor, prin urmare, că aplicarea libertății de exprimare a acuzației nu a afectat în mod semnificativ dreptul reclamantului de a citi documentele în cauză.Acum, reclamantul nu a folosit nicio metodă de disciplinare sau de a evalua în mod special orice beneficii pe care le-ar putea avea, nici nu a exprima o presupunere de justiție sau de justiție în ceea ce privește publicarea cărților în limba belgiană.Curtea a declarat că, în orice caz, aplicarea libertății de exprimare a acuzat o penalitate specială pentru reclamantul în cauză.Curtea a decis că nu a folosit nicio metodă de disciplinare sau de a evalua în mod special nici o cauză în ceea ce privește evaluarea și evaluarea literaturii și a literaturii în limba belgiană.
15 În cazul în care Curtea nu a decis să verifice dacă respectarea drepturilor omului, definită în Convenție și protocoale, este determinată de reclamantul respectiv, prin intermediul unor cereri similare, Curtea a stabilit că există deja și că există deja în cauză și că există în cauză și că există în cauză și că există în cauză în cazul Günana și Alții/Turcia (nr. 70934/10 și alte hotărâri, 20 noiembrie 2018) și Mehmet Çiftçi/Türkiye (nr. 53208/19, 16 noiembrie 2021) Hotărârile judecătorești ale judecătorului Mehmet Çiftçi/Türkiye (nr. 53208/19, 16 noiembrie 2021) au fost adoptate în temeiul hotărârii judecătorești ale judecătorului Bașkan Müzen, în conformitate cu hotărârea a judecătorului Bașkan Müzen, în conformitate cu hotărârea din 15 aprilie 2023; în special, în cazul în care nu este necesar să se exprime libertatea de exprimare a cuvântului în raport cu hotărârea Jurghiului Jürgen Dorkiv v.
Bașvurular no. 55644/19 ve 10426/20
Mehmet Nuri ÖZEN / Türkiye
Bașkan
Jovan Ilievski,
Hâkimler
Lorraine Schembri Orland,
Diana Sârcu,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Dorothee von Arnim’in katılımıyla 14 Mart 2023 tarihinde Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
1976 doğumlu olan ve İzmir’de tutuklu bulunan Türk vatandașı Mehmet Nuri Özen’in (“bașvuran”) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine (“AİHM” veya “Mahkeme”), İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca, sırasıyla 10 Ekim 2019 ve 5 Șubat 2020 tarihlerinde Türkiye Cumhuriyeti aleyhine yapmıș olduğu bașvuruları;
Sözleșme’nin 10. maddesi kapsamındaki șikâyetin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi nezdinde görevlisi Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) tebliğ edilmesine ve bașvuruların geri kalan kısımlarının kabul edilemez olduğuna dair kararı;
Tarafların beyanlarını göz önüne alarak,
Gerçekleștirdiği müzakerelerin sonucunda așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvurular, yargı kararlarınca yasaklanmıș kitaplardan kesitler içerdiği gerekçesiyle ceza infaz kurumu idaresi tarafından bașvurana ait bir belgeye el konulmasına ilișkindir.
2.
Bașvuran ilgili tarihte PKK (Kürdistan İșçi Partisi, silahlı bir terör örgütü) üyeliğinden hükümlü olarak İzmir ceza infaz kurumunda barınmaktadır.
3.
Bașvuran, bilinmeyen bir tarihte, 131 sayfadan olușan matbu bir belgeyi fotokopi ile çoğaltılması için ceza infaz kurumu idaresine teslim etmiștir. Belgeyi inceleyen ceza infaz kurumu mektup okuma komisyonu, daha detaylı incelenmesi için bunu disiplin kuruluna iletmeye karar vermiștir.
4.
Disiplin kurulu, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 68. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca aldığı 1 Kasım 2018 tarihli bir karar ile belgeyi bașvurana iade etmemeye ve PKK lideri Abdullah Öcalan tarafından yazılan iki yasaklı kitaptan alıntılar içerdiği ve örgütsel iletișim amaçları için kullanılabileceği gerekçesiyle belgeye el koymaya karar vermiștir. Ek olarak, disiplin kurulu süreli yayınların ve diğer yayınların fotokopi yolu ile çoğaltılmasının 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa aykırı olduğunu belirtmiștir.
5.
İzmir infaz hâkimliği, bașvuranın disiplin kurulu kararına itirazını reddetmiș, söz konusu kararın usul ve yasaya uygun olduğuna karar vermiștir. Hâkimlik, belgenin 1 ila 56. sayfalarının Demokratik Uygarlık Çözümü-1 adlı kitap ile ve 56 ila 131. sayfaların Demokratik Uygarlık Çözümü-2 adlı kitap ile birebir benzer olduğunu, bu iki kitabın da Diyarbakır Sulh Ceza Mahkemesi kararıyla 2016 yılında yasaklandığını kaydetmiștir.
6.
Anayasa Mahkemesi, 17 Eylül 2019 ve 30 Aralık 2019 tarihli kararlarıyla bașvuranın ifade özgürlüğüne ilișkin șikâyetini açıkça dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle kabul edilemez bulmuștur.
7.
Bașvuran, ceza infaz kurumu idaresinin belgeyi iade etmemeye ve el koymaya dair aldığı kararın Sözleșme’nin 10. maddesinin ihlal edilmesine neden olduğu hususunda șikâyette bulunmuștur.
8.
Mahkeme, bașvuruların konuları bakımından benzer olduklarını göz önünde bulundurarak, bunları tek bir kararda müștereken incelemeyi uygun görmektedir.
9.
Hükümet, üç gerekçeye dayanarak șikâyetin kabul edilemez olduğunu iddia etmiștir. Hükümet öncelikle bașvuranın aynı olaylara ilișkin iki ayrı bașvuruda bulunması nedeniyle, bașvurunun bireysel bașvuru hakkının kötüye kullanılması anlamına geldiğini savunmuștur. İkinci gerekçe ise, yerel mahkemelerin bașvuranın șikâyetini esas bakımından incelemiș olması
nedeniyle șikâyetin açıkça dayanaktan yoksun olduğudur. Son olarak Hükümet, bașvuranın mağdur sıfatına sahip olmaması nedeniyle bașvuruların kabul edilemez olduğunu iddia etmiștir. Hükümet, bașvuranın yasaklı kitaplardan alıntılar içeren bir belgeye sahip olması nedeniyle herhangi bir disiplin cezasına tabi tutulmadığını ifade etmiștir. Bașvuran ceza infaz kurumu kütüphanesini kullanmaya devam etmiș, gazete ve diğer yayınlara erișimi engellenmemiștir.
10.
Bașvuran șikâyetini sürdürmüștür.
11.
Somut davanın koșullarında, bașvurular her halükarda așağıdaki gerekçeler nedeniyle kabul edilemez olduğundan; Mahkeme, Hükümet’in itirazlarını karara bağlamasının gerekmediği kanaatindedir.
12.
Mahkeme, bașvuranın șikayetinin Sözleșme’nin 35 § 3 (b) maddesi uyarınca kabul edilemez olup olmadığını “önemli zarar” kriterinin uygulanması ile re’sen inceleyebileceğini belirtir (bk.,
Ionescu/Romanya
(k.k.), no. 36659/04, § 30, 1 Haziran 2010).
13.
Mahkeme, önemli zarar kriterine ilișkin içtihadında geliștirilen ilkeleri yineler (bk.,
Korolev/Rusya
(k.k.), no.
Giusti/Italya
, no. 13175/03, §§
24-36, 18
Ekim 2011; ve
Bartolo/Malta
(k.k.), no. 40761/19, §
22, 7
Eylül 2021).
14.
Bașvuranın ceza infaz kurumunun belgeyi kendisine iade etmemek yönünde aldığı karar nedeniyle önemli bir zarara uğrayıp uğramadığı konusunda ise Mahkeme, öncelikle bașvuranın söz konusu belgeyi oldukça uzun bir süre elinde bulundurduğunu ve böylece içeriğine erișme fırsatı olduğunu gözlemlemektedir. Ayrıca Mahkeme, Hükümetin iddia ettiği ve bașvuranın da bu iddiaya itiraz etmediği üzere, belgenin yasaklı kitaplardan yapılan alıntılardan oluștuğunu, bu kitaplara genel yayım yoluyla erișimin kolay olmadığını, bu nedenle de belgeye el konulmasının her halükarda bașvuranı nüfusun geri kalanına kıyasla önemli bir zarara uğrattığı kanaatine varılamayacağını kaydetmektedir. Bașvuran söz konusu belgeye sahip olduğu gerekçesiyle herhangi bir disiplin cezasına tabi tutulmamıș olup, ceza infaz kurumu kütüphanesi veya ceza infaz kurumu idaresinin sağladığı diğer yollarla gazeteler, kitaplar ve diğer yayınlara erișebilmiștir. Dolayısıyla Mahkeme, bașvuranın bulunduğu özel durumda ceza infaz kurumu idaresinin kararından kaynaklanan herhangi bir zorlukla karșılaștığını belirtmediğini; ceza infaz kurumu idaresinin el koyduğu belgenin, kendi ifade özgürlüğünü kullanmasının bir ürünü olarak değerlendirilebilecek, kendine ait bir yazı olduğunu da iddia etmediğini kaydeder. Yukarıdaki değerlendirmeler ıșığında Mahkeme, somut davanın koșulları altında, bașvuranın ifade özgürlüğü hakkından faydalanması hususunda herhangi bir “önemli zarara” uğramadığı kanaatindedir (bu davaya uygulanabilir olduğu ölçüde bk.
Kaya ve Bal/Türkiye
(k.k.) [Komite], no.
6992/18 ve diğer
3 bașvuru, §§ 21-30, 19 Ocak 2021;
Akkurt
/Türkiye (k.k.) [Komite], no. 41726/20, §§ 10-13, 22 Șubat 2022; ve
Tekmenüray/Türkiye
(k.k.) [Komite], no. 30024/20, §§ 9-11, 29 Mart 2022).
15.
Sözleșme ve Protokollerinde tanımlanan insan haklarına saygının bașvuruların esas bakımından incelenmesini gerektirip gerektirmediği hususunda ise Mahkeme, benzer șikâyetleri hâlihazırda incelemiș olduğunu ve bașta
Günana ve Diğerleri/Türkiye (no. 70934/10 ve diğer 4 bașvuru, 20
Kasım 2018) ve Mehmet Çiftçi/Türkiye
(no.
53208/19, 16 Kasım 2021) kararları olmak üzere, Türkiye aleyhindeki kararlarda ceza infaz kurumlarında ifade özgürlüğüne ilișkin içtihadından doğan ilkeleri vurguladığını gözlemlemektedir. Bu nedenle Mahkeme, insan haklarına saygının bu bașvuruların incelenmesini gerektirmediği kanaatine varmıștır.
16.
Yukarıdaki hususlar ıșığında, Mahkeme, mevcut bașvuruların Sözleșme’ye Ek 14 ve 15 No.lu Protokollerle değiștirilen 35 §
3
(b) maddesi uyarınca kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerektiğini tespit etmiștir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvuruların
birleștirilmesine
;
Bașvuruların kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, İngilizce dilinde tanzim edilmiș olup, 6 Nisan 2023 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Dorothee von Arnim
Jovan Ilievski
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan