AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM İNCEDERE ve ALTAY / TÜRKİYE DAVASI (Bașvuru no. 58778/19 și alte 2 cereri de liste ulterioră) KARAR STRAZBURG 12 decembrie 2023Această listă a fost stabilită și poate fi modificată în anumite forme.În cauza ANAVEDERE ve Altay / Türkiye, Președintele Egidijus Kūris, judecătorii Pauliine Koskelo, Frédéric Kıylac și Asistentul Directorului Departamentului Dorothee von Arnimin au prezentat următoarele plângeri privind participarea Comitetului de participare a Tribunalului European pentru Drepturi Omenești (Bașvuru no. 58778/19 și alte 2 cereri), pe care le-a adunat în cadrul unei reuniuni de urmărire a Comisiei Europene pentru Drepturi Omenești (Bașvuru no. 217/197), pe care le-a adunat în cadrul unei reuniuni de urmărire a Comisiei Europene pentru Drepturile Omului (Bașvuru no. 58778/19), pe care le-a adunat în cadrul unei reuniuni de urmăriri a Comitetului de participare a Comitetului de participare a Comitetului Europeanului pentru Drepturi Omenești (Bașvuru no.
De asemenea, solicitantii nu au fost obligati sa isi livreze exemplare ale unor numere ale unui ziar săptămânal care le-a fost trimis prin poșta. 2. Inca din istorie, solicitantii au fost condamnati la condamnarea la închisoare pe viata pentru tentativa de schimbare a ordinii constituționale în Curtea Penală Edirne F. 3. O hotărâre luată la 14 decembrie 2017, art. 62/3 din Legea privind măsurile penale și de securitate prin poștă (numărul 5275 din Legea), art. 8/3 din aceeași hotărâre a Curții Penală Bulundur și a Curții Maddeler, precum și hotărârile administrative privind Bulundur și Maddelerk, pot fi trimise prin poștă.
Kurul a apreciat, de asemenea, că unele dintre paginile acestor numere nu au calitatea de știri, au o propagandă scrisă și vizuală a unei organizații teroriste ilegale, înalță vinovăția și vinovăția, savonează greșelile organizațiilor teroriste ilegale și incită la gândiri anti-statiste de către deținuții și condamnații din penitenciarul din Kurul, în legătură cu organizația respectivă.
9.Guvernul a declarat că nu există nicio dovadă clară a existenței prejudiciului, că nu există nicio dovadă clară a caracterului victimei și că nu există nicio dovadă clară a existenței prejudiciului sau a existenței prejudiciului în cauză, sau că există o dovadă clară a existenței prejudiciului în cauză. § 10 din Convenția privind drepturile omului în cauză, în sensul că nu există nicio dovadă clară a existenței prejudiciului, că nu există nicio dovadă clară a existenței prejudiciului sau a existenței prejudiciului în cauză, că nu există nicio dovadă clară a existenței prejudiciului sau a existenței prejudiciului în cauză. § 10 din Convenția privind drepturile omului în cauză, în sensul că nu există nicio dovadă clară a existenței prejudiciului sau a existenței prejudiciului în cauză, că nu există nicio dovadă clară a existenței prejudiciului sau a existenței prejudiciului în cauză. § 10 din Convenția privind drepturile omului în cauză, că nu există nicio dovadă clară a existenței prejudiciului sau a existenței prejudiciului în cauză. § 10 din Convenția privind drepturile omului în cauză, că nu există nicio dovadă clară a existenței prejudiciului sau a prejudiciului în cauză. § 10 din Convenția privind drepturile omului în cauză, că nu există nicio dovadă clară a existenței prejudiciului în cauză. § 10 din Convenția privind drepturile omului în cauză. § 20 din Convenția privind drepturile omului în cauză. § 20 din Convenția privind drepturile omului în cauză. § 20 din Convenția privind drepturile omului în cauză. § 20 din Convenția privind drepturile omului în cauză. § 20 din lege. § 20 din lege.
11.În privința fondului cererilor, Curtea a decis că Mehmet Çiftci (încetat mai sus, §§ 32-46) a depus o plângere similară, iar în cazul său a examinat și a decis că a fost încălcată art. 10 din Convenție, din cauza căruia în hotărârile instanțelor naționale nu au prezentat motive suficiente care să permită să se stabilească în mod convingător necesitatea unei ingerințe în dreptul la libertatea de exprimare a reclamantului. 12. În urma examinării tuturor probelor prezentate Curtea a decis în cauza de fațăului cerer că Mehmet Çiftci (încetat mai sus) trebuie să se despartă de propria plângere fără a se fi dovedit că există vreo problemă sau niciun prejudiciu. 13. Prin urmare, nu s-a putut face nicio afirmație sau nicio afirmație în temeiul articolului 10 din Convenție. 13.
Cerințele reclamantelor privind cheltuielile și cheltuielile, condițiile prevăzute la art. 60 § 2 din Regulamentul Curții, precum și orice altă dovadă care să susțină cererile reclamantelor trebuie considerate ca fiind neconstituționale și trebuie respinsă, luând în considerare că nu au fost prezentate Curții. BU GEREKÇELERLE, MAHKEME, OYBİRLİĞİYLE, unificarea cererilor, admisibilitatea cererilor, încălcarea art. 10 din Conventie, stabilirea că cererile, despăgubirea pe persoană a reclamantelor au fost suficiente pentru a fi suportate de către organizația TU ALMIN, respingerea altor cereri privind cererile.
İNCEDERE ve ALTAY / TÜRKİYE DAVASI
(Bașvuru no. 58778/19 ve diğer 2 bașvuru ‑ ekteki listeye bakınız)
KARAR
12 Aralık 2023
İșbu karar kesinleșmiș olup bazı șekli değișikliklere tabi tutulabilir.
İncedere ve Altay / Türkiye davasında,
Bașkan
Egidijus
Kūris,
Hâkimler
Pauliine
Koskelo,
Frédéric Krenc
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Dorothee von Arnim’in katılımıyla Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine Edirne Ceza İnfaz Kurumunda tutulan ve İstanbul Barosuna kayıtlı Avukat Gülizar Tuncer tarafından temsil edilen iki Türk vatandașı Suat İncedere (“birinci bașvuran”) ve Mehmet Aytunç Altay’ın (“ikinci bașvuran”) (hep birlikte “bașvuranlar”) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne (“AİHM” veya “Mahkeme”), İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca, ekteki tabloda belirtilen farklı tarihlerde yapmıș oldukları bașvuruları (no.
58778/19, 58787/19 ve 62966/19),
Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümeti’ne (“Hükümet”) Sözleșme’nin 10. maddesine ilișkin șikâyetin bildirilmesine ve bașvuruların geri kalanının kabul edilemez olduğuna ilișkin kararı,
Tarafların beyanlarını,
Hükümetin bașvuruların bir Komite tarafından incelenmesine karșı itirazını reddeden kararı dikkate alarak,
21 Kasım 2023 tarihinde gerçekleștirilen kapalı müzakerelerin ardından,
Aynı tarihte kabul edilen așağıdaki kararı vermiștir.
1.
Bașvurular, bașvuranların tutuldukları ceza infaz kurumu idaresinin, kendilerine posta yoluyla gönderilen haftalık bir gazetenin bazı sayılarının nüshalarını kendilerine teslim etmemesine ilișkindir.
2.
Söz konusu tarihte bașvuranların, Edirne F Tipi Ceza İnfaz Kurumunda anayasal düzeni değiștirmeye kalkıșmak suçundan müebbet hapis cezaları infaz edilmekteydi.
3.
14 Aralık 2017 tarihinde alınan bir kararla, Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 62/3 maddesi, Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurulabilecek Eșya ve Maddeler Hakkında Yönetmelik’in 8/3 maddesi ve Ceza İnfaz Kurumları Kütüphane ve Kitaplıkları Yönergesi’nin 11/b ve 12. maddelerine dayanarak, Edirne Ceza İnfaz Kurumu Eğitim Kurulu Bașkanlığı (Kurul), bașvuranlara posta yoluyla gönderilen haftalık “
Atılım
” gazetesinin 300 - 302. sayılarının bașvuranlara teslim edilmemesine ve el konulmasına karar vermiștir.
Ayrıca, aynı yasal dayanakla Kurul, 13 Nisan 2018 tarihli bir kararla, yine posta yoluyla gönderilen aynı gazetenin 315 - 319. sayılarının birinci bașvurana teslim edilmemesine karar vermiștir.
4.
Kurul, bu sayıların bazı sayfalarında haber niteliği tașımayan, yasa dıșı bir terör örgütünün yazılı ve görsel propagandası niteliğinde, suçu ve suçluyu yücelten, yasa dıșı terör örgütlerinin eylemlerini savunan ve örgütle bağlantılı olarak ceza infaz kurumunda bulunan tutuklu ve hükümlüleri Devlet karșıtı görüșlere teșvik eden yazıların yer aldığını değerlendirmiștir. Ayrıca, söz konusu gazete sayıları ceza infaz kurumundaki tutuklu ve hükümlüler arasında dayanıșma sağlamayı amaçlayan, direniș, ayaklanma ve șiddet çağrıları içeren, okuyucuları nefret, isyan ve șiddete ve örgüte katılmaya teșvik eden ibareler ile bölücü amaçlara yönelik șiddeti destekleyen yorumlar içermiștir. Bu bağlamda Kurul, gazetenin söz konusu sayılarının bașvuranlara teslim edilmesinin disiplinsizliğe yol açabileceği ve ceza infaz kurumu güvenliğini tehlikeye düșürebileceği sonucuna varmıștır.
5.
Bașvuranlar, Kurul’un yukarıda belirtilen kararlarına karșı önce Edirne İnfaz Hâkimliği ve ardından Edirne Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde itirazda bulunmușlardır. Yerel mahkemeler, Kurul kararlarının usul ve yasaya uygun olduğuna hükmederek itirazların reddine karar vermiștir.
6.
Anayasa Mahkemesi, özet kararlarında, bașvuranlar tarafından yapılan bireysel bașvuruların açıkça dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle kabul edilemez olduğuna karar vermiștir. Söz konusu kararlar birinci bașvurana 22 Nisan 2019 tarihinde, ikinci bașvurana ise 22 Mayıs 2019 tarihinde tebliğ edilmiștir.
7.
Mahkeme, bașvuruları, konu bakımından benzer olmaları sebebiyle, tek bir karar kapsamında birleștirerek incelemeyi uygun görmektedir.
8.
Bașvuranlar, kendilerine posta yoluyla gönderilen haftalık “
Atılım
” gazetesinin bazı sayılarının kendilerine teslim edilmemesine ilișkin Kurul kararları nedeniyle Sözleșme’nin 10. maddesi kapsamındaki ifade özgürlüğü haklarının ihlal edildiğinden șikâyetçi olmușlardır.
9.
Hükümet, bașvuranların önemli bir zarara uğramadıklarını, mağdur sıfatlarının olmadığını ve șikâyetlerinin açıkça dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek üç kabul edilemezlik itirazında bulunmuștur. Mahkeme, Hükümet’in
Mehmet Çiftci/Türkiye
(no. 53208/19, §§ 20-23, 16 Kasım 2021) davasında da benzer itirazlarda bulunduğunu gözlemlemektedir. Mahkeme, bu davada Hükümet’in bașvuranın önemli bir zarar ve mağdur sıfatına ilișkin itirazlarını reddettiğini ve bașvurunun açıkça dayanaktan yoksun olduğu itirazına ilișkin ileri sürülen argümanların, Sözleșme’nin 10. maddesi kapsamında șikâyetin esasının incelenmesini gerektirdiğini değerlendirdiğini kaydeder (aynı davada, §§ 25-26). Mahkeme, mevcut bașvurularda dile getirilen itirazlarla ilgili olarak bu tespitlerden ayrılmasını gerektirecek herhangi bir neden görmemektedir.
10.
Bu nedenle Mahkeme, söz konusu șikâyetin Sözleșme’nin 35 § 3 (a) maddesi anlamında açıkça dayanaktan yoksun olmadığı veya bașka herhangi bir kabul edilemezlik gerekçesiyle de bağdașmadığı kanaatindedir. Dolayısıyla, söz konusu șikâyetin kabul edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekmektedir.
11.
Bașvuruların esası yönünden Mahkeme, benzer bir șikâyeti öncü bir dava olan
Mehmet Çiftci
(yukarıda anılan, §§ 32-46) davasında incelediğini ve ulusal mahkemelerin kararlarında bașvuranın ifade özgürlüğü hakkına yapılan müdahalenin gerekliliğini ikna edici bir șekilde ortaya koyabilecek yeterli gerekçeler sunmamaları nedeniyle Sözleșme’nin 10. maddesinin ihlal edildiğine karar verdiğini kaydeder.
12.
Kendisine sunulan tüm belgeleri inceleyen Mahkeme, mevcut bașvurularda
Mehmet Çiftci
(yukarıda anılan) davasında vardığı sonuçtan ayrılmasını gerektirecek herhangi bir olgu ya da argüman tespit etmemiștir.
13.
Dolayısıyla, Sözleșme’nin 10. maddesi ihlâl edilmiștir.
14.
Bașvuranların her biri, 10.000 avro manevi tazminat talep etmiștir. Ayrıca, avukatlık ücretleri de dâhil olmak üzere, Mahkeme önünde yapılan masraf ve giderler için Mahkeme’yi uygun bir meblağın kendilerine ödenmesine hükmetmeye davet etmișlerdir. Bu hususta bașka bir açıklama veya herhangi bir belge sunmamıșlardır.
15.
Hükümet bu taleplere itiraz etmiștir.
16.
Manevi tazminatla ilgili olarak, bașvuranların söz konusu tedbir nedeniyle uğradıklarını iddia ettikleri zararı değerlendirmeyi mümkün kılacak hiçbir delil veya argüman sunmadıklarını kaydeden Mahkeme, mevcut davanın koșullarını göz önünde bulundurarak, ihlal tespitinin iddia edilen manevi zarar için kendi bașına yeterli adil tazmin teșkil ettiği kanaatindedir (bk. bu davaya uygulanabildiği ölçüde,
Murat Türk/Türkiye
[BD], no. 20686/19, § 19, 5 Nisan 2022).
17.
Bașvuranların masraf ve giderlere ilișkin talepleri, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 60 § 2 maddesi kapsamındaki koșullar ve bașvuranların taleplerini destekleyecek herhangi bir belgeyi Mahkeme’ye sunmamıș olmaları dikkate alınarak reddedilmelidir.
Bașvuruların birleștirilmesine,
Bașvuruların kabul edilebilir olduğuna,
Sözleșme’nin 10. maddesinin ihlal edildiğine,
İhlal tespitinin, bașvuranların uğradığı manevi zarar açısından tek bașına yeterli adil tazmin teșkil ettiğine,
Bașvuranların adil tazmine ilișkin diğer taleplerinin reddedilmesine
karar vermiștir
.
İșbu karar İngilizce dilinde tanzim edilmiș olup; Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77 §§ 2 ve 3. maddesi uyarınca 12 Aralık 2023 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Dorothee von Arnim
Egidijus Kūris
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan
EK
Dava Listesi:
Sıra no.
Bașvuru no.
Dava adı
Bașvuru tarihi
Bașvuran
Doğum Tarihi
Uyruk
Temsilcisi
1.
58778/19
İncedere/Türkiye
3 Ekim 2019
Suat İNCEDERE
1971
Türk
Gülizar TUNCER
2.
58787/19
İncedere/Türkiye
17 Ekim 2019
Suat İNCEDERE
1971
Türk
Gülizar TUNCER
3.
62966/19
Altay/Türkiye
21 Kasım 2019
Mehmet Aytunç ALTAY
1956
Türk
Gülizar TUNCER