AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KARATAY / TÜRKİYE DAVASI (Bașvuru no. 28377/11) İHLAL KARARI STRAZBURG 7 martie 2023 Această hotărâre a fost definitivă și poate fi modificată în anumite forme în cazul Karatay / Türkiye, Bașkan , Pauliine Koskelo, Hakimler , Lorraine Schembri Orland, Davor Derenčinović și directorul departamentului de asistență Dorothee von Arnimin, directorul departamentului de asistență Dorothee von Arnimin, directorul departamentului de judecată al Curții Europene a Drepturilor Omului (Bașvuru no. 28377/11) în anul 1971, în aceeași perioadă în care au fost luate deciziile de către Curtea Europeană a Drepturilor Omului (Bașvuru no. 28377/11) și de către Izmir Baros KARARI STRAZBURG, înregistrate în anul 1971 și înregistrate în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în anul următor, în următor, în anul următor, în anul următor, în următor, în anul următor, în următorul său, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în anul trecut, în
(2) În plus, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 1 din Protocolul nr. 1 al Convenției, în temeiul articolului 3 al Convenției, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului 37 din Convenție, în temeiul articolului Convenției din Convenției din Convenție, în temeiul articolului Convenției din Convenție, în temeiul articolului Convenție, în temeiul articolului Convenției de la Convenție, în temeiul articolului
În cazul în care suma respectivă nu este plătită în termen de trei luni, Guvernul poate, în ciuda declarațiilor de justificare a părților, să refuze să continue să trimită declarații de justificare în temeiul articolului 377 din Constituție, în special în temeiul articolului 377 din Constituție (H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. 377/97, H.R. No. No. 377/97, H.R. No. No. 377/97, H.R. No. No. No. 377/97, H.R. No. No. No. 377/97, H.R. No. No. No. 377/97, H. No. No. No. 377/97, H.R. No. No. No. 377/97, H. No. No. No. 377/97, H. No. No. No. 377/97, H. No. No. No. 377/97, H. No. No. No. 377/97, H. No. No. No. 377/97, No. No. No. 377/97, No. No. No. No. 377/97, No. No. No. 377/97, No. No. No. No. 377/97, No. No. No. No. 377/87, No. No. No. No. No. No. 377/87, No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No. No
Curtea a stabilit practica sa în anumite cazuri, inclusiv în cazurile împotriva Turciei, cu privire la plângerile privind obstrucționarea sistematică a asistenței judiciare și folosirea declarațiilor date de poliție în absența unui avocat pentru a condamna orice solicitanți (vezi, printre altele, Bayram Koç/Turcia, nr. 38907/09, 5 septembrie 2017; İzzetkiye Çelik/Türkiye , nr. 15185/05, 23 ianuarie 2018; Canșad și Altele împotriva Turciei , nr. 7851/05, 13 martie 2018; Girișen/Türkiye, nr. 53567/07, 13 martie 2018; Ömerer/Türkiye, nr. 28338/07, 4 septembrie 2018; Mehmetlik/Türkiye, nr. 384079, în temeiul căruia Curtea a decis că o parte din acțiunile sale au fost soluționate în mod adecvat; și în cazul în care au fost soluționate în mod corespunzător, în cazul în care o altă parte a declarat că nu are dreptul de a respecta sau a nu respecta actele de procedură sau protocoalele de anchetă; și în cazul în care Curtea a decis că nu a primit o declarație în temeiul unei decizii de drepturi sau a unei decizii de procedură, în temeiul cărora a fost pronunțată o decizie în temeiul articolului de mai sus, în temeiul articolului 36 alineatul (2) din Convenției de la Bucharest, nr. 17 octombrie 2008 (H.
În lumina particularităților din Yukarı, în ceea ce privește partea respectării drepturilor omului, definită în Convenții și protocoale, Curtea consideră că nu poate fi oprită continuarea procesului de anchetă (art. 37 § 1, ultima teză).13 În cele din urmă, Curtea a subliniat că, în declarația de partea Guvernului, se precizează condiția în care se aplică condiția de a solicita o anchetă în cazul în care se aplică condițiile prevăzute la art. 37 alineatul (1) litera (c).
De asemenea, a decis că nu există nici un motiv pentru care să fie inadmisibilă o plângere în sensul articolului 35 § 3 (a) din Conventie, de fapt, că nu există nici un motiv pentru care să fie admisă o plângere în temeiul articolului 35 § 3 (a) din Conventie. Astfel, trebuie să se declare că plângerea poate fi admisă pe baza articolului 24 din Convenție.
Centre for Legal Resources în numele lui Valentin Câmpeanu/România [BD], nr. 47848/08, § 156, AİHM 2014). SÖZLEȘMENİN 41. MADDESİN UYGULANMASI 17. Reclamantul a cerut 45.000 de euro ca despăgubire pecuniară și 11.127 de euro din partea cheltuielilor și cheltuielilor și a onorariilor de avocatură. În sprijinul acestor cereri, Reclamantul a depus o plângere cu privire la un calendar elaborat de avocatul său, împreună cu o plângere privind reducerea salariului pentru anul 2017 a Adana Barolar Birli. 18.
Nu este necesar să se examineze dacă alte plângeri prevăzute la art. 11 din convenție și la art. 3 din Protocolul nr. 1 nu sunt admisibil sau nu au temei; - (a) (a) plata de către statul reclamant, în termen de trei luni, a următoarelor sume pentru a deveni moneda națională a statului reclamant: (i) 300 de euro (trei sute de euro) în despăgubire, cu excepția tuturor taxelor care pot fi aplicate; (ii) (ii) plata de către statul reclamant, în termen de trei luni, a următoarelor sume, inclusiv taxele care pot fi aplicate; (b) plata de către directorul de afaceri din Anglia, în termen de trei luni de la data plății, în cursul perioadei de trei luni de la data de la care a fost încheiată încheierea convenției; (c) plata de către directorul de afaceri din Anglia, în termen de trei luni de la data de la care a fost încheiată încheierea convenției; (c) plata de către directorul de afaceri din Anglia, în termen de trei luni de la data de la care a fost încheiată încheierea convenției; (d) plata de către directorul de afaceri din Anglia, în termen de trei luni de la data de la data de la data de la data de la data de la data de la data de la data de la data de la data de la data de data de la data de data de încheierea convenție; (d) în termen de trei luni de la data de la data de la data de la data de încheierea convenție; (d) în termen de trei luni de la data de la data de la data de încheierea convenție; în termen de trei luni de la data de la data de încheierea convenție; în termen de trei luni de la data de la data de încheierea convenție; în termen de trei luni de la data de încheiere; în termen de trei luni de la data de încheiere; în termen de trei luni de la data de încheiere; în termen de trei luni de la data de încheiere; încheiere; în termen de trei luni de trei luni de luni de luni de luni de luni de luni de luni de luni de luni de luni de
(Bașvuru no. 28377/11)
7 Mart 2023
İșbu karar kesin olup bazı șekli değișikliklere tabi tutulabilir
Karatay / Türkiye davasında,
Bașkan
,
Pauliine Koskelo,
Hakimler
,
Lorraine Schembri Orland,
Davor Derenčinović
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Dorothee von Arnim’in katılımıyla Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
1971 yılında doğan ve İzmir’de ikamet eden ve İzmir Barosuna kayıtlı Avukat S. Cengiz tarafından temsil edilen Ali Karatay (“bașvuran”) adlı bir Türk vatandașı tarafından, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca, 28 Nisan 2011 tarihinde, Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine Mahkemeye yapılmıș olan bașvuruyu (no. 28377/11);
Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”), Sözleșme’nin 6, 8 ve 11. Maddeleri ile Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 3. maddesi kapsamındaki șikâyetlerin bildirilmesi ve bașvurunun geri kalan kısmının kabul edilmez olduğunun beyan edilmesi kararını;
Hükümetin bașvurunun bir Komite tarafından incelenmesine karșı itirazlarını reddeden kararı;
tarafların beyanlarını dikkate alarak,
7 Șubat 2023 tarihinde yapılan kapalı müzakerelerin ardından,
aynı tarihte kabul edilen așağıdaki kararı vermiștir.
1.
Bașvuru esas olarak, Sözleșme’nin 6 §§ 1 ve 3 (c) maddesi uyarınca, bașvuranın avukata erișim hakkına getirilen sistematik kısıtlama ve polise verdiği ifadelerin mahkumiyetinde kullanılması ile Sözleșme’nin 8. maddesi uyarınca, avukatına yazdığı mektuba cezaevi yetkililerince müdahale edilmesi sebebiyle yazıșmasına saygı gösterilmesi hakkının ihlal edildiği iddiasına ilișkindir.
2.
Bașvuru ayrıca, bașvuranın kasten suç ișlediği gerekçesiyle kendisine verilen hapis cezasından kaynaklı olarak, Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 3. maddesi uyarınca oy verme hakkının ve Sözleșme’nin 11. maddesi uyarınca vakıf, dernek, sendika, șirket, kooperatif ve siyasi parti bașkanlığı yapma veya denetleme hakkının ihlal edildiği iddiasına ilișkindir.
SÖZLEȘME’NİN 6 §§ 1 VE 3 (c) MADDESİNİN İHLAL EDİLDİĞİ İDDİASI HAKKINDA
3.
Hükümet, bu șikayetlerde ileri sürülen sorunların çözülmesi amacıyla tek taraflı deklarasyon sunmayı önerdiğini Mahkemeye bildirmiștir. Hükümet ayrıca, Sözleșme’nin 37. maddesi uyarınca, Mahkemeden bașvuruyu kayıttan düșürmesi hususunda talepte bulunmuștur.
4.
Hükümet, Sözleșme’nin 6 §§ 1 ve 3 maddesinin ihlal edildiğini kabul etmiștir. Hükümet, ekli tabloda belirtilen tutarın bașvurana ödenmesini teklif etmiș ve Mahkemeyi Sözleșme’nin 37 §
1 (c) maddesi uyarınca bașvurunun kayıttan düșürülmesine karar vermeye davet etmiștir. Söz konusu meblağ, ödeme tarihinde geçerli olan döviz kuru üzerinden davalı Devletin para birimine çevrilecek ve Mahkeme tarafından kabul edilen kararın tebliğini müteakip üç ay içerisinde ödenecektir. Söz konusu meblağın belirtilen üç ay içerisinde ödenmemesi durumunda, Hükümet, bahsi geçen sürenin sona erdiği tarihten itibaren ödeme gününe kadar geçen sürede, yukarıda bahsedilen miktarlara, Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden basit faiz ödemeyi taahhüt etmiștir.
5.
Bu ödeme ile dava nihai çözüme kavușturulacaktır.
6.
Hükümetin tek taraflı deklarasyon koșulları 6 Eylül 2018 tarihinde bașvurana gönderilmiștir. Mahkeme, 3 Ekim 2018 tarihinde, bașvurandan, deklarasyon koșullarının Hükümete bildirilen șikayetlerden sadece birini kapsadığı gerekçesiyle, söz konusu koșulların reddedildiğine ilișkin bir yanıt almıștır.
7.
Mahkeme, Sözleșme’nin 37 § 1 (c) maddesinin “Mahkemenin saptadığı herhangi bir bașka gerekçeden ötürü, bașvurunun incelenmesinin sürdürülmesini haklı kılan bir neden görülmezse”, bașvuruyu kayıttan düșürmesine olanak sağladığını gözlemlemektedir.
8.
Bu sebeple, bașvuranın davanın incelenmesine devam edilmesini istemesine rağmen, Mahkeme, davalı Hükümet tarafından yapılan tek taraflı deklarasyon temelinde bașvuruları 37 § 1 (c) maddesi uyarınca kayıttan düșürebilir (bk. özellikle
Tahsin Acar / Türkiye
(ilk itirazlar) [BD], no.
26307/95, §§
75
‑
9.
Mahkeme, Türkiye’ye karșı açılan davalar dahil olmak üzere, bazı davalarında, adli yardımın sistematik olarak engellenmesi ve avukat yokluğunda polise verilen ifadelerin bașvuranları mahkûm etmek için kullanılması hakkındaki șikayetlere ilișkin uygulamasını ortaya koymuștur (bk. diğer kararlar arasında,
Bayram Koç/Türkiye,
no. 38907/09, 5 Eylül 2017;
İzzet Çelik/Türkiye
, no.
15185/05, 23 Ocak 2018;
Canșad ve Diğerleri/Türkiye
, no.
7851/05, 13
Mart 2018;
Girișen/Türkiye
, no. 53567/07, 13 Mart 2018;
Ömer Güner/Türkiye
, no. 28338/07, 4 Eylül 2018;
Mehmet Duman/Türkiye
, no.
38740/09, 23 Ekim 2018 ve
Mehmet Zeki Çelebi/Türkiye
, no.
27582/07, 28 Ocak 2020).
10.
Mahkeme ayrıca, 7145 sayılı Kanun’un 31 Temmuz 2018 tarihinde yürürlüğe girdiğini dikkate almaktadır. Bu Kanun’un 4, 17, 18 ve 19. maddelerinde, Mahkemenin dostane çözüm veya tek taraflı deklarasyon temelinde davayı kayıttan düșürme kararının akabinde, yerel mahkeme yargılamalarının veya sorușturmaların yenilenmesi talebinde bulunma hakkı öngörülmektedir. Mahkeme, ulusal yargılamaların yenilenmesinin, Sözleșme’nin ihlal edildiği iddiasına çözüm sağlamak için en uygun yol olduğunu birçok defa vurgulamıștır (bk.
Salduz/Türkiye
[BD], no.
36391/02, § 72, AİHM 2008 ve bu kapsamda yapılan diğer atıflar). Bu bağlamda, Mahkemenin Sözleșme ve Protokolleri kapsamında güvence altına alınan hakların ve özgürlüklerin korunmasındaki ikincil rolü dikkate alındığında, Sözleșme’nin herhangi bir ihlalinin giderilmesi öncelikli olarak ulusal makamların görevidir (bk. diğer kararlar arasında,
Yacan/Türkiye
(k.k.) [Komite], no.
69750/12, 21 Ekim 2021).
11.
Yukarıdaki değerlendirmeler dikkate alındığında ve teklif edilen ve benzer davalarda hükmedilen miktarlarla tutarlı olan tazminat miktarının yanı sıra Hükümet deklarasyonu kapsamında yer alan ikrarlar göz önünde bulundurulduğunda, Mahkeme, bașvurunun incelenmesinin sürdürülmesini haklı kılan bir gerekçe bulunmadığı kanaatindedir (37. maddenin 1. fıkrasının (c) bendi).
12.
Yukarıdaki hususlar ıșığında, Mahkeme Sözleșme ve Protokollerinde tanımlanan insan haklarına saygının, bașvurunun incelenmeye devam edilmesini gerektirmediği kanısındadır (37 § 1 maddesi,
son
cümlesi
).
13.
Mahkeme, son olarak, Hükümetin tek taraflı deklarasyon metninde belirtilen șartlara uymaması halinde, bașvurunun, Sözleșme’nin 37 § 2 maddesi uyarınca tekrar kayda alınabileceğini vurgulamaktadır (bk.
Josipović/Sırbistan
(k.k.), no. 18369/07, 4 Mart 2008).
14.
Yukarıdaki hususlar ıșığında, bașvurunun bu șikayete ilișkin kısmının kayıttan düșürülmesi uygun bulunmuștur.
15.
Bașvuran ayrıca, avukatına yazdığı mektubun cezaevi yetkililerince açılmasına ve denetlenmesine ilișkin olarak Sözleșme’nin 8. maddesi kapsamında șikâyette bulunmuștur. Bașvuran, somut bașvuruya konu mektubunun 6 Nisan 2011 tarihinde cezaevi idaresi tarafından avukatına iletildiğini ve idarenin, mektubun her sayfasına “görüldü” damgası bastığını belirtmiștir. Bu șikâyet, Mahkemenin yerleșik içtihadı kapsamına girmektedir. Mahkeme, bu șikâyetin Sözleșme’nin 35 § 3 (a) maddesi anlamında açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ve bașka herhangi bir gerekçeyle kabul edilemez olmadığını kaydetmiștir. Dolayısıyla, bu șikâyetin kabul edilebilir olduğuna karar verilmelidir. Elinde bulunan materyalleri inceleyen Mahkeme, daha önce verdiği kararlarda yer alan tespitleri ıșığında, bu șikâyetin Sözleșme’nin 8. maddesinin ihlaline ișaret ettiği sonucuna varmıștır (bk. özellikle,
Eylem Kaya/Türkiye
, no.
26623/07, §§ 24-49, 13 Aralık 2016).
16.
Bașvuran ayrıca, kasten suç ișlediği gerekçesiyle kendisine verilen hapis cezası nedeniyle Sözleșme’nin 11. maddesi uyarınca vakıf, dernek, sendika, șirket, kooperatif ve siyasi parti bașkanlığı yapma veya denetleme hakkının ve Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 3. maddesi uyarınca oy verme hakkının ihlal edildiği konusunda șikâyette bulunmuștur. Mahkeme, davaya konu olayları, tarafların beyanlarını ve yukarıda yer verilen tespitleri dikkate alarak, dava kapsamında ileri sürülen temel hukuki sorunu ele aldığı ve geri kalan șikayetler hakkında inceleme yapılmasına yer olmadığı kanısındadır (bk.
Centre for Legal Resources on behalf of Valentin Câmpeanu/Romanya
[BD], no. 47848/08, § 156, AİHM 2014).
17.
Bașvuran, manevi tazminat olarak 45.000 avro ve masraf ve giderler ile avukatlık ücreti bakımından 11.127 avro talep etmiștir. Bașvuran, bu talepleri desteklemek amacıyla, avukatı tarafından hazırlanan bir zaman çizelgesini Adana Barolar Birliğinin 2017 yılına ilișkin ücret tarifesi ile birlikte ibraz etmiștir.
18.
Hükümet bu taleplere itiraz etmiștir.
19.
Mahkeme, bașvuranın Sözleșme’nin 8. maddesi kapsamındaki șikayetiyle ilgili olarak, bașvurana, manevi tazminat olarak, yansıtılabilecek vergiler hariç olmak üzere 300 avro ödenmesine hükmetmiștir.
20.
Mahkeme, elinde bulunan belgeleri dikkate alarak, tüm bașlıklar kapsamında gerçekleșen masraflar için bașvurana her türlü vergiden muaf tutulmak üzere 1.500 avro ödenmesinin uygun olduğu kanaatindedir.
Davalı Hükümet’in deklarasyon koșullarını ve belirtilen taahhütlerin yerine getirilmesine ilișkin düzenlemeleri dikkate alarak;
Bașvurunun Sözleșme’nin 6 §§ 1 ve 3 (c) maddesine ilișkin kısmının, Sözleșmenin 37 § 1 (c) maddesine uyarınca kayıttan düșürülmesine;
Sözleșme’nin 8. maddesine ilișkin șikâyet bakımından bașvurunun kabul edilebilir olduğuna;
Bașvuranın avukatına gönderdiği mektubun cezaevi yetkililerince açılmasına ve denetlenmesine ilișkin șikayetle ilgili olarak Sözleșme’nin 8. maddesinin ihlal edildiğine;
Sözleșme’nin 11. maddesi ve 1 No.lu Protokol’ün 3. maddesi kapsamındaki diğer șikayetlerin kabul edilebilirliği ve esası hakkında inceleme yapılmasına gerek olmadığına;
-
(a)
(a) Davalı Devlet tarafından, bașvurana, üç ay içinde, ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden davalı Devletin ulusal para birimine çevrilmek üzere așağıdaki meblağların ödenmesine:
(i)
Manevi tazminat olarak, bașvurana yansıtılabilecek her türlü vergi hariç 300 avro (üç yüz avro);
(ii)
(ii) Masraf ve giderler bakımından, bașvurana yansıtılabilecek vergiler hariç olmak üzere, 1.500 avro (bin beș yüz avro) ödenmesine;
(b)
Yukarıda bahsi geçen üç aylık sürenin bittiği tarihten itibaren ödeme gününe kadar geçen sürede, yukarıda bahsedilen miktara, Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden basit faiz uygulanmasına;
Bașvuranın adil tazmin talebinin geri kalan kısmının reddedilmesine
karar vermiștir.
İșbu karar, İngilizce olarak tanzim edilmiș ve Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77 §§ 2 ve 3. maddesi uyarınca 7 Mart 2023 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Dorothee von Arnim
Pauliine Koskelo
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan