AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR Bașvuru No. 26608/07 și 328/08 Mustafa YEȘİL și alții / Türkiye ve Veli DAYANIKLI/ Türkiye (a se vedea lista de mai sus) la 4 septembrie 2018, președintele Robert Spano, președinții Julia Laffranque, Ledi Bianku, Ișıl Karakaeleri, Valeriu Grițlanco, Jon Fridrik Kjølbro, Stéphanie Mourou-Vikstrin, și reprezentanții lor din cadrul Departamentului de Istorie, cunoscuți sub numele de Müdürü Stanley Naismizme Yavranıșın, au avut următoarele întâlniri cu președinții din Europa, precum:
În urma verificării cadastrale, pe 29 ianuarie 1999, cu excepția reclamantului Veli Dayanıklı, sancțiunile penale ale reclamanților, pe baza achiziției de proprietate prin zilyetlik, au fost înregistrate în limba siciliană.[5] Pe 17 august 1999, pe baza sancțiunii penale, Bașvuran Veli Dayanıklı, înainte de efectuarea procesului de înregistrare, a cumpărat piatra de piatră a terților.[6] Pe 17 august 1999, reclamantul a construit rezidențe de vară cu permisiunea Pozantı Belediyesinin și a plătit impozitele pe proprietate.[6] Pe baza unor hotărâri din 2006, în numele reclamantului Veli Dayanıklı, pe diferite date, s-au pronunțat în numele lui Mera İlișkin 4342 din 19 decembrie 2006, în care se precizează că, în primul rând, sancțiunile penale ale reclamantului au fost înregistrate în limba și judecătorii judecătorești (în urma cărora, sancțiunile penale vor fi pronunțate) și că au fost înregistrate în fața judecătorilor judecătorii, în ciuda faptului că, împreună cu sancțiunile penale din 19 decembrie 2006, au fost înregistrate în fața judecătorii judecătorii Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Judiei Jud
Cererile de rectificare a hotărârii Curții Supreme, formulate de către cursanții Mustafa Yeșil, Sultan Teke, Ahmet Teke, Eșe Teke și Veli Dayanıklı, vor fi respinse pe motiv că nu au fost îndeplinite criteriile de admisibilitate, în principal din cauza valorii locuințelor aflate sub pragul prevăzut la art. 440/III-I din Codul procedurilor judiciare privind cererea de rectificare a hotărârii, cererile de rectificare ale Curții Supreme, în principal în temeiul incelenmeksizin (date specificate), vor fi respinse pe motiv că nu au fost îndeplinite criteriile de admisibilitate, pe motiv că cererile de rectificare ale hotărârii Curții Supreme, formulate de cursanții Öseyin Teke și Hüyin Hüyin ve Veli Dayanıklı, vor fi depistate pe motiv că nu au fost îndeplinite, în principal, pe baza unor cereri de rectificare a hotărârii, pe motiv că nu au fost îndeplinite, cererile de rectificare ale cursanților Öseyin Öseyin Teke și Hüyin Hüyin Ömer ve Veli Dayanıklı, pe baza unor cereri de rectificare ale următoarelor date specificate, pe motiv că nu au fost îndeplinite, în mod parțial, din cauza valorii locuințelor aflate sub pragul prevăzut la art. 440/III-I din Codul procedurilor judiciare, au fost respinse pe motiv că nu au fost îndeplinite, pe baza criteriilor de admisibilitate, pe motiv că nu au fost îndeplinite, pe baza criteriilor de admisibilitate, pe baza criteriile prevăzute la art. 440-II din Legea 5.18/III-I din Legea 5.18 din Legea 5.28 din Legea 5.28 din Legea 5.28 din Legea 5.28 din România, iar cererile Curții de Dreptă, pe baza unor date diferite, pe baza unor date diferite, vor fi depă încheiate în mod parționat.
(...) Mera, yaylak și kıșlaklar; nu pot fi transferate în proprietate privată, nu pot fi utilizate în afara scopului propus, nu pot fi aplicate în termen, (...) 11. În conformitate cu acest regulament, după stabilirea în cadru cadastral a locuințelor mobile clasificate ca mera, yaylak și kıșlak, sancțiunea specială siciliană este înregistrată. 12. Legea nr. 5685 din 3 iunie 2007, în vigoare, a modificat Legea nr. 4342.
Mai mult, reclamanții susțin că, invocând art. 1 din Protocolul nr. 1. lu, pierderea drepturilor de proprietate fără acordarea de nicio despăgubire, încalcă drepturile lor de respect pentru proprietate. Există, de asemenea, o serie de reclamații în care modificarea Legii nr. 5685 care obligă reclamanții să își cumpere reînchirierile imobiliare, anularea senatelor de cerere, nu a fost motivată de o neîndeplinire a legii și de o nedreptate a intereselor proprii, care a generat o eroare de drept și o nedreptate. În plus, reclamanții susțin că, în cazul în care reclamanții au renunțat la plata plângerilor în favoarea unei comisii de cumpărare a propriilor imobiliare, nu au dreptul de a avea o întrebare în legătură cu modificarea respectivă, în sensul că aceste plângeri nu pot fi considerate soluții legale.
Guvernul a acceptat că acest schimb de proprietăți are ca scop restituirea proprietăților reclamantelor și încheierea transferurilor de drepturi la nivel local în ceea ce privește bunurile imobile din domeniul meu. În concluzie, Guvernul consideră că, în general, dreptul reclamantelor la judecată locală nu a fost încălcat de la data de 6 luni de la data deciziei locale. Guvernul a declarat că nimeni nu are dreptul la o cerere de judecată în temeiul dreptului la judecată și că nu poate fi încheiată în temeiul dispozițiilor legii și a dispozițiilor legii.
Curtea reamintește că, în conformitate cu art. 35 alineatul (1) din Convenție, dreptul intern nu poate fi recurs decât după consum și în termen de șase luni de la data hotărârii locale definitive. În plus, Curtea reamintește că dreptul intern și termenul de șase luni prevăzut de Convenție sunt strâns legate de normele prevăzute de art. 35 alineatul (1) din Convenție. În consecință, utilizarea unui permis de conducere care nu îndeplinește cerința acestei dispoziții, determinarea datei de expirare a unui permis de conducere sau determinarea termenului de expirare a unui permis de conducere, în scopul calcularii de către Comitet, trebuie să fie în primul rând considerată ca fiind în cauză pentru a fi aplicată.
În plus, având în vedere că, în temeiul dreptului intern turc, cererea de rectificare a deciziei a fost formulată în mod personal, în conformitate cu formalitățile prevăzute de lege, și poate fi judecată în fața Curții Supreme, Curtea amintește că, în sensul articolului 35 din Convenție, o perioadă de șase luni este un mod adecvat de a formula o cerere (Lm Basın Limited Șirketi și Mehmet Çağçağ (declarație privind acceptabilitatea), nr. 75450/10, § 18, 27 iunie 2017).
Astfel, în scopul de a contesta un motiv de litigiu aflat sub pragul de graniță al cererii de judecată, în cererea de soluționare, reclamanții Mustafa Yeșil, Eșe Teke, Sultan Teke, Ahmet Teke și Veli Dayanıklı au depus o plângere în dosarul evenimentului, care a avut o concluzie eșuată și nepotrivită, și prin urmare această plângere nu poate fi considerată o plângere în temeiul articolului 35 alineatul (1) din Convenție. Astfel, există o pretenție că o astfel de plângere nu poate fi considerată o plângere în temeiul articolului 35 alineatul (1) din Convenție. Prin urmare, există o pretenție că o astfel de plângere, o plângere în cauză, a fost stabilită în favoarea termenului de șase luni prevăzut de instanța de judecată în cauză (în vederea datei de șase luni înainte de data de 26 ianuarie 2006), cu excepția cazului în care hotărârile judecătorești privind Lümüș Basın Limited Șirketi ve Dürmet Ökesen Ökesen Ökesen Ökesen Ökesen Ökesen Ökeseri, § 20).
În acest caz, atunci când au depus cererile, reclamanții au depus o cerere de despăgubire pentru anularea senatelor immobiliare de proprietate imobiliară situate în zona mera și au depus o plângere împotriva amendamentului nr. 5685, care a arătat că nu este adecvat. În ciuda plângerilor reclamantelor și înainte ca această plângere să fie examinată de Curte, au cumpărat din nou proprietățile pe propria voință (sub §9 de mai sus). Prin urmare, reclamanții au semnat un acord la nivel local cu privire la pierderea bunurilor imobiliare. 27.
Prin urmare, reclamantul trebuie respins, în sensul articolelor 3 și 4. fıkraları ale articolului 35. trebuie respins, în mod evident, din lipsă de suport. Pe aceste temelii, Curtea, în unanimitate, a decis unificarea cererilor; a decis că cererile nu sunt admise. Çabu karar Fransızca din din din din; comunicat în scris la 27 septembrie 2018. Stanley Naismith Robert Spano Bölüm Ya İșleri Müdürü dayan Bașkan EK N o Bașvuru N o Bașvuranın Doğum Tarihi ve İkâmet Yeri Temsilci 26 2.0608/07 Tarih, adică: 21 iunie 2007 Mustafa YEĞİL EURO 15/08/1955 Tarihurile Adana E 15/04/1944 Admiral İȘİMİL İȘİMİL İȘİMİL İȘİMİL İȘİMİL İȘİL İȘİMİL İȘİL İȘİMİL İȘİL İȘİL ȘİMİL İȘİL İȘİL ȘİLİMİL İȘİL İȘİLİL İȘİLİMİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİLİ
Bașvuru No. 26608/07 ve 328/08
Mustafa YEȘİL ve diğerleri / Türkiye
ve Veli DAYANIKLI/ Türkiye
(bk. ekteki liste)
4 Eylül 2018 tarihinde,
Bașkan
Robert Spano,
Yargıçlar
Julia Laffranque,
Ledi Bianku,
Ișıl Karakaș,
Valeriu Grițco,
Jon Fridrik Kjølbro,
Stéphanie Mourou-Vikström,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdürü
Stanley Naismith’in katılımıyla olușturulan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (“İkinci Bölüm”), Daire olarak toplanarak, 21 Haziran 2007 ve 18 Aralık 2007 tarihlerinde yapılan yukarıda belirtilen bașvuruları ve davalı Hükümet ile bașvuranlar tarafından cevaben sunulan görüșleri dikkate alarak, gerçekleștirilen müzakerelerin ardından așağıdaki kararı vermiștir.
OLAY
1.
Bașvuran tarafların isim listesi ekte bulunmaktadır. Bașvuranlar, Mahkeme önünde, sırasıyla İstanbul ve Adana Barosu’na bağlı olan Avukatlar M.Ç. Bağatur ve İ. Șahindal tarafından temsil edilmișlerdir. Türk Hükümeti (“Hükümet”) kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
2.
Bașvuru, 26 Mayıs 2015 tarihinde Hükümete tebliğ edilmiștir.
A.
Davanın Koșulları
3.
Bașvuranlar, Akdeniz bölgesinde dağlık alan olarak sınıflandırılan ve son derece turistik cazibe merkezleri ile bilinen Türkiye’nin en büyük yaylalarından biri olan
Tekir Yaylası
denilen Pozantı bölgesinde bulunan tașınmazlara sahiptiler.
4.
Kadastro tespitinin ardından, 29 Ocak 1999 tarihinde, bașvuran Veli Dayanıklı’nın haricinde, bașvuranların tapu senetleri zilyetlik yoluyla mülk edinmeye dayanılarak, tapu siciline kaydedilmiștir. Bașvuran Veli Dayanıklı, 17 Ağustos 1999 tarihinde, tapu kaydına dayanılarak, üçüncü șahıslara kadastro ișlemi yapılmadan önce, tașınmazını satın almıștır. Bașvuranlar, Pozantı Belediyesi’nin izniyle yazlık rezidanslar inșa etmișler ve emlak vergilerini ödemișlerdir.
5.
Hazine, farklı tarihlerde, Mera Alanlarına İlișkin 4342 Sayılı Kanunu’na dayanarak, tapu senetlerinin iptali için Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesi (“bundan sonra “Asliye Hukuk Mahkemesi” olarak anılacaktır) önünde davalar açmıș ve tașınmazların kaydının, mera kavramıyla birlikte özel kadastro kaydında kamu arazisi olarak geçmesi talebinde bulunmuștur.
6.
Asliye Hukuk Mahkemesi, yeni yapıların, bu șekilde herkes tarafından bilinen turistik bir yer haline gelmesine rağmen, söz konusu bölgede mera olarak sınıflandırılan alandan çıkarılamayacağı kanaatine varmıș ve meraların hiçbir șekilde zilyetlik yoluyla mülk edinme konusu olamayacağının altını çizmiștir. Asliye Hukuk Mahkemesi, tașınmazların kaydının Hazine adına mera alanı olarak özel tapu siciline kaydedilmesine karar vermiștir.
7.
Bașvuranlar hakkında verilen ilk derece mahkemeleri kararları sırasıyla 19 Temmuz 2006 (Mustafa Yeșil ve diğerleri) ve 19 Ekim 2006 (Veli Dayanıklı) tarihlerinde Yargıtay tarafından onanmıștır (bk. ek).
8.
Bașvuranlar Mustafa Yeșil, Sultan Teke, Ahmet Teke, Eșe Teke ve Veli Dayanıklı tarafından belirtilen Yargıtay kararının düzeltilmesi talepleri, esası incelenmeksizin (ekte belirtilen tarihler) karar düzeltme taleplerinin, karar düzeltme bașvurusu konusunda Hukuk Usulü Muhakemeleri
Kanunu’nun 440/III-I maddesinde öngörülen eșiğin altında olan ihtilaf konusu tașınmazların değeri nedeniyle, kabul edilebilirlik kriterlerinin yerine getirilmediği gerekçesiyle reddedilmiștir.
Bașvuranlar Hüseyin Teke ve Ömer Elmas tarafından yapılan karar düzeltme talepleri, esas ile ilgili olarak inceleme yapıldıktan sonra reddedilmiștir.
9.
İlgili kișilerin tapu senetlerinin iptal edildiği ancak idare tarafından belirlenen bir bedel karșılığında mera alanlarının yeniden satın almasına imkân sağlayan 5685 Sayılı Kanun’dan yararlanmak amacıyla, bașvuranların taleplerini sundukları dosyadan anlașılmaktadır. Ekim 2010 ile Ekim 2011 yıllarını kapsayan farklı tarihlerde, bașvuranlar așağıdaki tutarları ödedikten sonra, tapu senetlerini elde etmișlerdir: Mustafa Yeșil: 5.298 TRY (2.649
avro (EUR))
[1]
, Eșe Teke: 6.353
TRY (3.176 avro), Ömer Elmas: 32.373 TRY (16.186 avro), Sultan Teke: 6.585
avro), Ahmet Teke: 5.776 TRY (2.888 avro), Hüseyin Teke: 10.479 TRY (5.239 avro) ve Veli Dayanıklı: 5.665 TRY (2.832 avro).
B.
İç Hukuk
10.
Mera Alanlarına İlișkin 4342 Sayılı Kanun’un 4. maddesinde (“bundan sonra 4342 Sayılı Kanun olarak anılacaktır), somut olayda ilgili kısımlar șu șekilde belirtilmektedir.
“ (...) Mera, yaylak ve kıșlaklar; özel mülkiyete geçirilemez, amacı dıșında kullanılamaz, zaman așımı uygulanamaz,
(...)”
11.
Bu yönetmelik uyarınca, mera, yaylak ve kıșlak olarak sınıflandırılan tașınmazlar kadastro tespitinin ardından, özel tapu siciline kaydedilmiștir.
12.
3 Haziran 2007 tarihinde yürürlüğe giren 5685 Sayılı Kanun, 4342 Sayılı Kanuna değișiklik getirmiștir. Kanun’un geçici 3. maddesine göre, mera, yaylak ve kıșlaklarda bulunan ve Hazinenin mülkiyeti haline gelen tașınmazlar, eski mal sahiplerine bazı koșullar altında veya söz konusu tarihten itibaren yasal faizlerle birlikte, tapu senedinin iptal tarihindeki bedele tekabül eden, belediyeler tarafından belirlenen bedel karșılığında mirasçılarına yeniden satılabilmektedir.
13.
Karar düzeltme bașvurusu, Yargıtay kararının tebliğ edilmesinin ardından on beș gün içerisinde yapılmalıdır. Hukuk Usulü Muhakemeleri
Kanunu’nun Ek 4. maddesine göre, bașvuruda asgari eșiği olușturan değerler, Vergi Usulü Hakkında 213 Sayılı Kanun’un
bis
298.maddesinde düzenlenen kriterlere göre, Maliye Bakanlığı tarafından yılın bașında belirlenmekte ve yayımlanmaktadır.
14.
Yılın bașında yayımlanan Türk hukuk yargılaması çerçevesinde, karar düzeltme bașvurusu konusunda asgari eșik tutarı, 2006 yılı için 6.580 TRY ve 2007 yılı için 7.090 TRY olarak belirlenmiștir. İhtilaf konusunun değeri bu tutarların altındaki hiçbir talep, Yargıtay tarafından esas ile ilgili olarak incelenemez.
15.
Bașvuranlar, Sözleșme’ye Ek 1.No.lu Protokolün 1. maddesini ileri sürerek, hiçbir tazminat sağlanmaksızın mülkiyet haklarını kaybetmelerinin, mülkiyetlerine saygı haklarını ihlal ettiğini iddia etmektedirler. Ayrıca, bașvuranlar kendi tașınmazlarını yeniden satın almaya yükümlü kılan 5685 Sayılı Kanun’a getirilen değișikliğin, tapu senetlerinin iptal edilmesinin kendi çıkarları doğrultusunda, meydana getirdiği hukuka aykırılığı ve adaletsizliği gösterdiği kanaatine varmaktadırlar. Bundan bașka, bașvuranlar kendi tașınmazlarını yeniden satın almak için para ödemeye mecbur bırakacak söz konusu değișikliğin, bu anlamda șikâyetlerine bir çözüm olarak değerlendirilemeyeceği kanaatindedirler.
Ayrıca bașvuranlar, Sözleșme’nin 6. maddesini ileri sürerek, tapu senetlerinin iptaline ilișkin yargılamanın hakkaniyete uygun olmadığından șikâyet etmektedirler.
A.
Bașvuruların Birleștirilmesi
16.
Mahkeme, bașvuruların müșterek olgusal ve yasal çerçeveye sahip olmaları nedeniyle, İç Tüzüğün 42. maddesi uyarınca, birleștirilmelerinin uygun olduklarına karar vermiștir.
B.
Sözleșme’ye Ek 1. No.lu Protokolün 1. Maddesinin İhlal Edildiği İddiası Hakkında
17.
Bașvuranlar, Sözleșme’ye Ek 1. No.lu Protokolün 1. maddesinin ihlal edilmesinden șikâyet etmektedirler. Ayrıca, bașvuranlar, tapu senetlerinin iptaline ilișkin yargılamanın hakkaniyete uygun olmadığı kanaatine vararak, Sözleșme’nin 6. maddesini de ileri sürmektedirler.
18.
Hükümet, üç çeșit kabul edilemezlik itirazını ileri sürmektedir. Öncelikle, Hükümet Hukuk Usulü Muhakemeleri
Kanunu’nun 1007. maddesine (HUMK) dayanarak, tazminat talebinde bulunmayan bașvuranların iç hukuk yollarını tüketmeyi ihmal ettiklerini belirtmektedir.
Ardından, Hükümet bașvuranların 5685 Sayılı Kanun değișikliğinden yararlanarak, emlak vergisinin yarısını ödeyerek tașınmazlarını yeniden satın aldıklarını savunmaktadır. Hükümet için, bașvuranlar mülkiyetlerinin iade edilmesini ve bu değișikliğin, mera alanında bulunan tașınmaz mallar ile ilgili olarak, yerel düzeyde hukuki ihtilaflara son verilmesi amacı tașıdığını kabul etmișlerdir.
Sonuç olarak, Hükümet bașvuruların “kesin” yerel karar tarihinden itibaren altı aylık süre içerisinde yapılmadığını değerlendirmektedir. Hükümet, bașvuranların karar düzeltme taleplerinin kabul edilebilirlik koșullarına riayet etmemeleri nedeniyle, haklarında verilen kesin son kararların, sırasıyla 19 Temmuz ve 19 Ekim 2006 tarihlerinde verilen Yargıtay kararları olduğunu belirtmektedir (bk. Ek).
19.
Mahkeme, bașvuruları așağıda belirtilen Sözleșme’ye Ek 1. No.lu Protokolün 1. maddesi bağlamında tek bir açıdan inceleyecektir.
“Her gerçek ve tüzel kișinin mal ve mülk dokunulmazlığına saygı gösterilmesini isteme hakkı vardır. Bir kimse, ancak kamu yararı sebebiyle ve yasada öngörülen koșullara ve uluslararası hukukun genel ilkelerine uygun olarak mal ve mülkünden yoksun bırakılabilir.
Yukarıdaki hükümler, devletlerin, mülkiyetin kamu yararına uygun olarak kullanılmasını düzenlemek veya vergilerin ya da bașka katkıların veya para cezalarının ödenmesini sağlamak için gerekli gördükleri yasaları uygulama konusunda sahip oldukları hakka halel getirmez.”
20.
Mahkeme, Sözleșme’nin 35. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, iç hukuk yolları tüketildikten sonra ve kesin yerel karar tarihinden itibaren altı ay içerisinde ancak kendisine bașvurulabileceğini hatırlatmaktadır. Ayrıca, Mahkeme iç hukuk yollarının tüketilmesi ve altı aylık süre hakkında Sözleșme’nin 35. maddesinin 1. fıkrasında belirtilen kuralların yakından bağlantılı olduklarını hatırlatmaktadır.
Böylelikle, bu hükmün gerekliliklerini yerine getirmeyen bir bașvuru yolunun kullanılması, “kesin karar” tarihinin belirlenmesi veya altı aylık sürenin bașlangıç noktasının hesaplanması amacıyla Mahkeme tarafından dikkate alınmayacaktır. Sonuç olarak, bașvuran taraf bașlangıçtan itibaren bașarısızlıkla sonuçlanan bir bașvuru yolu tüketmesi halinde, bu bașvuru sonucunda verilen karar altı aylık sürenin hesaplanması için dikkate alınamaz (
Jeronovičs/Letonya
[BD], No. 44898/10, § 75
in
fine
(kısacası), AİHM 2016). Sonuç olarak, Mahkeme, sunulacak șikâyetin öncelikle uygun ulusal mahkemeler önünde iç hukuk tarafından öngörülen șekil ve süre içerisinde ileri sürülmesi gerektiğini hatırlatmaktadır (
Ooo Khabarovskaya Toplivnaya Kompaniya/Rusya
(kabul edilebilirlik hakkında karar),
No.
10114/06, § 44, 19
Eylül 2017).
21.
Ayrıca, Mahkeme karar düzeltme bașvurusunun, Türk iç hukukunda, kanun tarafından öngörülen formalitelere riayet çerçevesinde, Yargıtay önünde yargılanabilir kișilerce yapıldığı göz önünde bulundurarak, Sözleșme’nin 35. maddesi anlamında, altı aylık süreyi durduran uygun bir bașvuru yolu olduğunu hatırlatmaktadır (
Lm Basın Limited Șirketi ve Mehmet Çağçağ
(kabul edilebilirlik hakkında karar), No. 75450/10, § 18, 27 Haziran 2017).
22.
Somut olayda, Mahkeme bir hukuk yargılaması çerçevesinde yapılan karar düzeltme talebinin, ihtilafın değerinin 2006 yılını kapsayan dönem için 6.580 TRY ve 2007 yılı için 7.090 TRY olan bașvurunun asgari eșiğinden yüksek olması nedeniyle, yargılanabilir kișilere açık olduğunu gözlemlemektedir. Ayrıca, Mahkeme kanun tarafından düzenlenen kriterlere göre, Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen bu eșiğin, söz konusu dönemin bașında yayımlandığını kaydetmektedir. Dolayısıyla, karar düzeltme bașvurusunun esasına gelince, inceleme yapılması için bir kabul edilebilirlik koșulu söz konusudur (yukarıda 14. paragraf).
23.
Böylelikle, Mahkeme bașvurunun sınır eșiğinin altında bulunan ihtilaflı tutara itiraz etmek amacıyla, karar düzeltme bașvurusunda bulunarak, bașvuranlar Mustafa Yeșil, Eșe Teke, Sultan Teke, Ahmet Teke ve Veli Dayanıklı olay tarihinde bașarısızlıkla sonuçlanan ve uygun olmayan bir hukuk yoluna bașvurdukları ve dolayısıyla bu hukuk yolunun Sözleșme’nin 35. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, bir bașvuru olarak değerlendirilemeyeceği kanaatine varmaktadır. Dolayısıyla, bu tür bir bașvuru, söz konusu hüküm tarafından öngörülen altı aylık süreyi erteleyemez (yukarıda belirtilen
Lm Basın Limited Șirketi ve Mehmet Çağçağ,
20.). Somut olayda, kanun (HUMK) söz konusu bașvuranların ihtilafları için karar düzeltme bașvurusunu öngörmemiștir.
24.
Dolayısıyla, Mahkeme 19 Temmuz 2006 tarihinde bașvuranlar Mustafa Yeșil, Eșe Teke, Sultan Teke, Ahmet Teke ve 19 Ekim 2006 tarihinde Veli Dayanıklı (bk. Ek) hakkında verilen Yargıtay kararlarının, mevcut davalarda “kesin” yerel kararlar olduğu kanaatine varmaktadır. Mahkeme’ye bașvuru tarihleri dikkate alınarak, bașvuranların kesin yerel karar tarihlerinden itibaren hesaplanan altı aylık sürenin ötesinde bașvurduklarının tespit edilmesi gerekir. Dolayısıyla, bașvuranların șikâyetleri gecikmeli olarak yapılmıș ve Sözleșme’nin 35. maddesinin 1. ve 4. fıkraları uyarınca reddedilmeleri gerekir.
25.
Bașvuranlar
Ömer Elmas ve Hüseyin Teke’nin șikâyetiyle ilgili olarak, Mahkeme bu șikâyetin gecikmeli olarak yapılmadığını ancak așağıdaki nedenlerden kabul edilemez olduğunu kaydetmektedir.
26.
Somut olayda, bașvuranlar bașvurularını yaptıklarında, mera alanında bulunan tașınmazların tapu senetlerinin iptalinin telafi edilmesi için bașvurulan 5685 Sayılı değișikliğin hakkaniyete uygun olmadığı kanaatine vararak șikâyet etmișlerdir. Bașvuranların șikâyetlerine rağmen ve Mahkeme tarafından bu șikâyetin incelenmesinden önce, tașınmazlarını kendi istekleriyle yeniden satın almıșlardır (yukarıda 9. paragraf). Bu nedenle, bașvuranlar tașınmaz mallarının kaybıyla ilgili olarak, yerel düzeyde bir anlașma imzalamıșlardır.
27.
Dolayısıyla, bașvuranlar Ömer Elmas ve Hüseyin Teke idare tarafından önerilen tutarı ödedikten sonra tapu senetlerini geri kazanmıșlardır.
28.
Mahkeme’nin nazarında, yukarıda belirtilen alım-satım mevzuatı, Sözleșme’ye Ek 1. No.lu Protokolün 1. maddesi açısından, bașvuranlarca belirtilen taleplerin yerine getirilmesinin pratik etkisi bulunmaktadır.
29.
Ayrıca, Mahkeme, bașvuranların kendi önünde ileri sürmedikleri ödenen tutarların, söz konusu tașınmazların yerini dikkate alarak, hiçbir șekilde așırı olmadıklarını gözlemlemektedir.
30.
Yukarıda belirtilenler ıșığında, bașvuranların idare ile imzaladıkları alım-satım mevzuatının, genel menfaatin korunması ile Sözleșme’ye Ek 1. No.lu Protokolün 1. maddesinde güvence altına alınan hakları arasında adil denge kurulduğu șeklinde değerlendirilmeyeceğini göstermeye yönelik bütün argümanların bulunmaması nedeniyle, Mahkeme dosyanın incelemesinde bu hükmün ihlal edildiğine dair bir tespit olmadığı kanaatine varmaktadır.
Dolayısıyla, bașvurular Sözleșme’nin 35. maddesinin 3 ve 4. fıkraları anlamında, açıkça dayanaktan yoksun olması nedeniyle reddedilmelidir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, Oy birliğiyle,
Bașvuruların birleștirilmesine
karar vermiștir
;
Bașvuruların kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar Fransızca dilinde tanzim edilmiș; 27 Eylül 2018 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Stanley Naismith
Robert Spano
Bölüm Yazı İșleri Müdürü
Bașkan
EK
N
o
Bașvuru N
o
Bașvuranın Doğum Tarihi ve İkâmet Yeri
Temsilci
Not
26608/07
Bașvuru Tarihi: 21 Haziran 2007
Mustafa YEȘİL
15/08/1955
Adana
Eșe TEKE
15/04/1944
Adana
Ömer ELMAS
01/02/1936
Adana
Sultan TEKE
06/04/1937
Adana
Ahmet TEKE
16/04/1945
Adana
Hüseyin TEKE
01/01/1950
Adana
Mehmet Çağrı BAĞATUR
-
19 Temmuz 2006
tarihli Yargıtay kararı
-
21 Aralık 2006
tarihinde karar düzeltme talebinin reddi
328/08
Bașvuru Tarihi: 18 Aralık 2007
Veli DAYANIKLI
01/01/1964
Adana
İlhan ȘAHİNDAL
-
19 Ekim 2006
tarihli Yargıtay kararı
-
19 Nisan 2007
tarihinde karar düzeltme talebinin reddi
[1]
.
Euro tutarlarında, 3 Ocak 2011 tarihli resmi kura yani 1 TRY için 2.06 avro tutarına dayanılmaktadır.