AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR Bașvuru No. 9763/12 Nurettin KURT / Türkiye Bașkan, Paul Lemmens, Yargıçlar, Valeriu Grițco, Stéphanie Mourou-Vikström, și Comitetul din cadrul Curții Europene a Drepturilor Omului (Curtea de Apel a II-a), întrunit cu participarea directorului adjunct al Departamentului de Afaceri Juridice Hasan Bakırcı, a avut loc la 26 decembrie 2011 în cadrul apelului menționat mai sus, apelul a venit de la Guvernul său, apelul a venit de la Guvernul său, apelul a venit de la Guvernul său, apelul a venit de la Guvernul său, apelul a venit de la Guvernul său, apelurile au venit de la Guvernul său, apelurile au venit de la Guvernul său, apelurile au venit de la Guvernul său, apelurile au venit de la Guvernul său, apelurile au venit de la Guvernul său, apelurile au venit de la Guvernul său, apelurile au venit de la Guvernul său, apelurile au venit de la Guvernul său, apelurile au venit de la Guvernul său, apelurile au venit de la Guvernul său, apelurile au venit de la Guvernul său, apelurile au venit de la Guvernul său, apelurile au venit de la Guvernului său, apelul său, apelul a venit de la Guvernului său, apelul său, apelul lui Guvernul său, apelul lui Guvernul său, apelul lui Guvernul său, apelul lui Guvernul său, apelul lui Guvernul său, apelul lui Guvernul lui Guvernul lui Guvernul lui Guvernul lui Guvernul său, apelul lui Guvernul lui Guvernul său, apelul lui Guvernul lui Guvernul lui Guvernul lui Guvernul lui Guvernul lui Guvernul lui Guvernul lui Guvernul lui Guvernul.
În plus, în cadrul acestei anchete penale, Y.B., B.C. și șoferul Y.B. F.Ö. au fost pedepsiți pentru conținutul declarațiilor lor. 6.Y.B. și B.C., 26 februarie 2008, au fost pedepsiți pentru că au declarat că au făcut o investigație secretă, iar ancheta a fost condusă de șeful șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului șefului ș
Asliye Ceza Mahkemesi (Asliye Ceza Mahkemesi), la 15 octombrie 2008, a decis că reclamantul a fost acuzat de tentativă de influențare a justiției, dar a găsit vinovat de încălcarea secretului anchetei.Asliye Ceza Mahkemesi a constatat că, în raport cu hărțile din 24 și 25 februarie 2008, a dezvăluit rezultatele și conținutul procedurilor judecătorești secrete privind ancheta penală desfășurată de Procuratură Generală a Republicii Ankara și a publicat conținutul de informații obținute în cadrul acestei anchete.Așadar, Asliye Mahkemesi a decis că, în legătură cu Ceava, Ceava a fost acuzată de încălcarea secretului anchetei în conformitate cu art. 285 din Legea privind Turcia.Ceava a fost acuzată de încălcarea a șase zile a hotărârii judecătorești în conformitate cu art. 285 din Legea privind Turcia.Ceava a fost acuzată de recunoașterea că a făcut obiectul unei acuzații și a publicat conținutul judecătorească obțului în cadrul acestei anchete.Aștia a decis că, în urma unei decizii de două zile, Ceava a fost retrasă în conformitate cu art. 285 din Legea privind Turcia.
Conform art. 157. din Legea judecătorești penale (Legea nr. 5271 din 4 decembrie 2004, în vigoare din 1 iunie 2005) procedurile procedurii în timpul anchetei penale intră sub incidența secretului anchetei. (...) " 14.KİKETİY Bașvuran, Sözleșme Bașvuran, 10.Legea privind bușurile de apărare este bazată pe o hotărâre a Curții de Apărare privind libertatea de exprimare și de a-și susține părerea.
În acest context, guvernul, luând în considerare decizia de respingere a interpretării hotărârii pronunțate la sfârșitul procedurii penale, susține că interesul nu a suferit niciun prejudiciu din cauza acestui caz. În ceea ce privește temeiul, guvernul susține că, atunci când se presupune că a fost o intervenție în libertatea de exprimare a reclamantului, această intervenție nu este prevăzută de art. 285 din Codul penitenciar turc și că motivul libertății de exprimare a informațiilor secrete este prevenirea dezvăluirii, discriminarea autorităților judiciare și a independenței și protejarea drepturilor publice ale cetățenilor. În acest context, guvernul susține că, în urma unei decizii de urmărire a unei anchete penale, Curtea a decis că nu este necesară o intervenție în secret, că nu este necesară o intervenție în justiție, că nu este necesară o intervenție în justiție, că nu este necesară o intervenție în justiție, că nu este necesară o intervenție în justiție, că nu este necesară o intervenție în justiție, că nu este necesară o intervenție în justiție, că nu este necesară o intervenție în justiție, că nu este necesară o intervenție în justiție.
În cazul în care instanța a decis suspendarea judecății în privința condamnării și a pronunțării sentinței în privința reclamantului, considerând că această situație poate avea un efect de descurajare, ajunge la concluzia că interesul constituie o intervenție în dreptul la libertatea de exprimare (Erdoğdu împotriva Turciei , nr. 25723/94, § 72, AİHM 2000‐VI; hotărârea, de asemenea, se referă la o autoritate de executare a infracțiunilor ( a contrario), Otegi Mondragon împotriva Spaniei , nr. 2034/07, § 60 din AİHM 2011).
În acest context, Curtea a ajuns la concluzia că autoritățile locale nu pot fi considerate a fi efectuat o anchetă incompatibilă cu criteriile stabilite de Curtea, în plus față de faptul că Curtea din Bakırköy a decis că informațiile secrete în legătură cu ancheta desfășurată de Hotărârea Generală a Republicii Ankara au fost publicate și că au fost publicate și că au fost publicate informații secrete și că au fost folosite informații secrete (art. 8 alineatul (10) din legea de justiție) și că au fost folosite în mod justificat (art. 22 alineatul (10) din legea de justiție).
În cadrul acestei evaluări a intereselor diferite, nu există niciun element care să permită să se ajungă la concluzia că autoritățile locale au depășit competența de apreciere recunoscută lor.24 Curtea, pe baza constatărilor menționate mai sus, a concluzionat că, în conformitate cu Convenția nr. 35 alineatul (3) litera (a) și (4) punctul, absența clară a motivului pentru care nu există o justificare este inadmisibilă.Pe această bază, Curtea a decis că nu poate accepta o astfel de decizie.
Bașvuru No. 9763/12
Nurettin KURT / Türkiye
Bașkan,
Paul
Lemmens,
Yargıçlar,
Valeriu
Grițco,
Stéphanie
Mourou-Vikström,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm), 26 Aralık 2011 tarihli yukarıda belirtilen bașvuruyu, davalı Hükümet tarafından sunulan görüșleri ve bașvuranın cevaben sunduğu görüșleri göz önünde bulundurarak gerçekleștirdiği kapalı oturumdaki müzakereler sonucunda așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuran Nurettin Kurt, Türk vatandașı olup, 1963 doğumludur ve Ankara’da ikamet etmektedir. Bașvuran, Mahkeme önünde, Ankara Barosuna bağlı Avukat S.E. İnal tarafından temsil edilmiștir.
2.
Türk Hükümeti (“Hükümet”) ise kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
3.
Davanın kendine özgü koșulları, taraflarca ifade edildiği șekliyle, așağıdaki gibi özetlenebilir.
4.
Olayların meydana geldiği dönemde, bașvuran Hürriyet gazetesinde gazeteci olarak görev yapmaktaydı.
5.
Bașvuran tarafından imzalanan iki haber yazısı, 24 ve 25 Șubat 2008 tarihlerinde söz konusu gazetede yayımlanmıștır. Haberler, Ankara Belediyesine bağlı bir șirketin Genel Müdürü olan Y.B. tarafından eski sevgilisi B.C. hakkında yapılan șikâyetin ardından açılan ceza sorușturmasıyla ilgilidir. Haberlerde özellikle, Y.B.nin memur maașıyla B.C.ye birden fazla ev aldığı iddia edilmiștir. Haberlerde ayrıca, bu ceza sorușturması kapsamında makamlar tarafından alınan, Y.B., B.C. ve Y.B.nin șoförü F.Ö.nün ifadelerinin içeriklerine yer verilmiștir.
6.
Y.B. ve B.C., 26 Șubat 2008 tarihinde, söz konusu haberlerin sorușturmanın gizliliğini ihlal ettiğini ileri sürerek, bașvuran hakkında suç duyurusunda bulunmușlardır.
7.
Bakırköy Cumhuriyet Savcısı, 22 Nisan 2008 tarihli iddianameyle, bașvuranı sorușturmanın gizliliğini ihlal etmekle ve adil yargılamanın yürütülmesini etkilemeye teșebbüs etmekle suçlamıștır. Cumhuriyet Savcısı bu bağlamda, ihtilaf konusu haberlerde Ankara Cumhuriyet Bașsavcılığı tarafından yürütülen ceza sorușturması dosyasında yer alan bilgi, belge ve ifadelere yer verildiğini belirtmiștir.
8.
Bakırköy Asliye Ceza Mahkemesi (“Asliye Ceza Mahkemesi”), 15 Ekim 2008 tarihinde, bașvuranın adil yargılamayı etkilemeye teșebbüs suçundan beraatine karar vermiș, ancak ilgiliyi sorușturmanın gizliliğini ihlal suçundan suçlu bulmuștur. Asliye Ceza Mahkemesi bu bağlamda, 24 ve 25 Șubat 2008 tarihli haberlerin, Ankara Cumhuriyet Bașsavcılığı tarafından yürütülen ceza sorușturmasına ilișkin gizli ișlemlerin netice ve içeriklerini ifșa ettiğini ve bu sorușturma kapsamında alınan ifadelerin içeriklerini yayımladığını tespit etmiștir. Dolayısıyla, Asliye Ceza Mahkemesi, bașvuran hakkında Türk Ceza Kanunu’nun 285. maddesi uyarınca bir yıl altı ay yirmi iki gün hapis cezasına hükmetmiș ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiștir.
9.
Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesi (“Ağır Ceza Mahkemesi”), 28 Șubat 2011 tarihinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermeden önce sanığın rızasının alınması gerektiği gerekçesiyle Asliye Ceza Mahkemesinin kararını kaldırmıștır.
10.
Asliye Ceza Mahkemesi, 2 Mayıs 2011 tarihinde, yeniden bașvuran hakkında Türk Ceza Kanunu’nun 285. maddesi uyarınca bir yıl altı ay yirmi iki gün hapis cezasına hükmetmiș ve daha önce olduğu gibi aynı gerekçelerle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiștir.
11.
Ağır Ceza Mahkemesi, 28 Haziran 2011 tarihinde, bașvuran tarafından Asliye Ceza Mahkemesinin kararına karșı yapılan itirazı reddetmiștir.
12.
Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 4 Aralık 2004 tarihli 5271 sayılı Kanun) 157. maddesine göre, ceza sorușturması evresindeki usul ișlemleri sorușturmanın gizliliği kapsamına girmektedir.
13.
Olayların meydana geldiği dönemde yürürlükte olduğu șekliyle, Türk Ceza Kanunu’nun (1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 26 Eylül 2004 tarihli 5237 sayılı Kanun) “Gizliliğin İhlali” bașlıklı 285. maddesi așağıdaki gibidir:
“Sorușturmanın gizliliğini alenen ihlâl eden kiși, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.
(...)
"
14.
Bașvuran, Sözleșme’nin 10. maddesine dayanarak, hakkında verilen mahkûmiyet kararının ifade özgürlüğüne müdahale teșkil ettiğini iddia etmektedir.
15.
Bașvuran, hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinden șikâyet etmektedir. Bașvuran bu bağlamda, Sözleșme’nin 10. maddesini ileri sürmektedir.
16.
Hükümet, bașvuranın mağdur sıfatı tașımadığı yönünde kabul edilemezlik itirazı ileri sürmektedir. Hükümet bu bağlamda, ceza davasının sonunda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını dikkate alarak, ilgilinin bu dava nedeniyle herhangi bir zarara maruz kalmadığını ileri sürmektedir. Esas hakkında, Hükümet, bașvuranın ifade özgürlüğüne bir müdahalede bulunulduğu varsayıldığında, bu müdahalenin Türk Ceza Kanunu’nun 285. maddesiyle öngörüldüğünü ve gizli bilgilerin ifșasını önleme, yargı gücünün otoritesini ve tarafsızlığını sağlama ve bașkalarının itibarını ve haklarını koruma yönünde meșru amaçlar izlediğini ileri sürmektedir. Son olarak, Hükümet, ceza sorușturmasının gizliliğini sağlama gerekliliğini dikkate alarak, ihtilaf konusu müdahalenin zorunlu bir sosyal ihtiyaca karșılık geldiği ve izlenen meșru amaçlarla orantılı olduğu kanaatine varmaktadır.
17.
Bașvuran, haberlerinin evliliğe ilișkin bir tartıșmayla ilgili olmadığını, ancak bu tartıșmayla ortaya çıkan yolsuzluk șüpheleriyle ilgili olduğunu ileri sürmektedir. Bașvuran, somut olayda, toplumun bir yolsuzluk davası hakkında bilgi edinme menfaati nedeniyle, basın özgürlüğünün ihtilaf konusu diğer menfaatlerden üstün geldiğini ifade etmektedir. Dolayısıyla bașvuran, Asliye Ceza Mahkemesi kararının ifade özgürlüğünü ihlal ettiği kanaatindedir.
18.
Mahkeme, așağıda açıklanan sebeplerle bașvurunun kabul edilemez olması sebebiyle, Hükümetin itirazı hakkında karar verilmesinin gerekli olmadığı kanısına varmaktadır.
19.
Mahkeme, somut olayda, bașvuranın Hürriyet gazetesinde yayımladığı haberler sebebiyle sorușturmanın gizliliğinin ihlalinden dolayı mahkûm edildiğini kaydetmektedir (yukarıda 5-10. paragraflar). Mahkeme, bașvuranın mahkûm edilmesinin ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin, bu durumun yaratabileceği caydırıcı etki dikkate alındığında, ilgilinin ifade özgürlüğü hakkına müdahale teșkil ettiği kanısına varmaktadır (
Erdoğdu/Türkiye
, No. 25723/94, § 72, AİHM 2000‑VI; ayrıca bakınız, aksi yönde bir karar için (“
a
contrario”)
,
Otegi Mondragon/İspanya
, No. 2034/07, § 60, AİHM 2011). Ardından Mahkeme, Türk Ceza Kanunu’nun 285. maddesinin bu müdahalenin yasal dayanağını teșkil ettiğini ve bașkalarının itibar ve haklarını koruma, gizli bilgilerin ifșa edilmesini önleme ve yargı gücünün otoritesini ve tarafsızlığını güvence altına alma yönünde meșru amaçlar izlediğini tespit etmektedir.
20.
Müdahalenin gerekliliğine ilișkin olarak, Mahkeme, bir yandan, Sözleșme’nin 10. maddesi tarafından korunan hakların ve diğer yandan, yargı gücünün otoritesi ve tarafsızlığı ve ceza sorușturmasının etkinliği șeklinde, sorușturmanın gizliliğiyle korunan genel ve özel menfaatlerin dengelenmesi çerçevesinde Sözleșme’ye Taraf Devletlerin ulusal makamlarına yol göstermesi gereken kriterlere atıfta bulunmaktadır (
Bédat/İsviçre
[BD], No. 56925/08, §§
2016).
21.
Mahkeme, davalı Devletin bu tür koșullarda yararlandığı takdir yetkisini dikkate alarak, ulusal makamların söz konusu haberlerin yer aldığı olgusal bağlamı değerlendirmek için en iyi konumda bulundukları kanaatindedir. Bu bağlamda, Mahkeme, yerel makamların Mahkemenin içtihadıyla düzenlenen kriterlerle bağdașmayan bir incelemede bulunmuș olarak değerlendirilemeyecekleri kanısına varmaktadır. Gerçekte, Bakırköy Asliye Ceza Mahkemesi, ihtilaf konusu haberlerin Ankara Cumhuriyet Bașsavcılığı tarafından yürütülen sorușturmaya ilișkin gizli ișlemlerin netice ve içeriklerini ifșa ettiğini ve bu sorușturma kapsamında alınan ifadeleri yayımladığını tespit etmesinin ardından, bu haberlerin içeriklerinin sorușturmanın gizliliğine ihlal teșkil ettiği kanısına varmıștır (yukarıda 8 ve 10. paragraflar).
22.
Mahkeme, öte yandan, ceza yoluna bașvurulmasının ve bașvuranın bir yıl altı ay yirmi iki gün hapis cezasına mahkûm edilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin, ilgilinin ifade özgürlüğü hakkını kullanmasına yönelik orantısız bir müdahale olarak kabul edilemeyeceği kanaatine varmaktadır. Gerçekte, bu ceza, ceza sorușturmasının gizliliğinin ihlalini cezalandırmıș ve bu durumda yargının iyi ișleyișinin yanı sıra, sanığın adil yargılanma ve özel hayatına saygı haklarını da korumuștur (yukarıda anılan
Bédat
kararı, § 81).
23.
Dolayısıyla Mahkeme, ulusal makamların bașvuranın ifade özgürlüğü hakkı ile sorușturmanın gizliliğiyle korunan genel ve özel menfaatler arasında kurulması gereken dengeye ilișkin ayrıntılı bir değerlendirme yaptıkları kanısına varmaktadır. Farklı menfaatlere ilișkin yapılan bu değerlendirme çerçevesinde, yerel makamların kendilerine tanınan takdir yetkisini aștıkları sonucuna varılmasını sağlayacak herhangi bir unsur bulunmamaktadır.
24.
Mahkeme, yukarıda belirtilenleri dikkate alarak, bașvurunun Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendi ve 4. fıkrası uyarınca açıkça dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerektiği sonucuna varmaktadır.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oybirliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, Fransızca dilinde tanzim edilerek, 11 Ekim 2018 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Paul Lemmens
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan