AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRİK HAKKINDA KARAR Bașvuru No. 8228/13 Ezgi ÖZEN / Türkiye Bașkan Ledi Bianku, Hâkimler Jon Fridrik Kjølbro, Ivana Jelić, și Directorul Adjunct al Secției de Jurnalistice Hasan Bakırcı's, cu participarea lui Hasan Bakırcı's, a fost anunțată în 4 decembrie 2018 la Göde că Comisia Europeană a Drepturilor Omului (Comitetul pentru Drepturile Omului), a fost reuniți în forma unui proces la 8 august 2011, a anunțat că întâlnirea a avut loc în timpul unui proces și a fost organizată de către Guvern, în afară de întâlniri cu privire la acest proces, în urma cărora a avut loc un proces, în urma cărora a avut loc un proces, în urma cărora a avut loc un proces, în urma cărora a avut loc un proces, în urma cărora a avut loc un proces, în urma cărora a avut loc un proces, în urma cărora a avut loc un proces, în urma căruia a avut loc în fața lui, în fața lui.
În cererea din 7 decembrie 2010, Beyoğlu a depus o plângere la Savcı Cumhuriyeti cu privire la polițiștii și amirații responsabili de efectuarea intervenției în cauză, la tentativa de asasinat, rănile intenționate, tortură, împiedicarea libertății de exprimare și de gândire, împiedicarea libertății de manifestare, insultarea și insultarea. Prin urmare, reclamantul a cerut emiterea unui ordin de măsuri de urgență care să interzică publicarea în presă a oricăror informații personale despre identitatea, fotografia și caracterul său care ar putea dezvălui personalitatea sa.
În decembrie 2010, în ziarul Yeni Akit a fost publicat un articol intitulat Sarıkız Planı Hortladı. Articolul în cauză, aflat pe prima pagină a ziarului, susține că soldații au plănuit un lovitura de stat și, în scopul realizării acestui lucru, au profitat de demonstrații studențești speciale, în scopul de a conduce dezordinea în țară. Un bilet desenat ca o bombă și în mână, cu inscripția Darbeye Özgürlük, a fost trimis unei manifestante însărcinate. Gazetenin, pe pagina pe care a apărut continuarea articolului, susține că a fost arestat de un accident de corp. Raportul publicat pe prima pagină a ziarului, susține că a fost arestat de un accident de corp. Raportul publicat pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina de pe pagina pe pagina de pe pagina pe pagina pe pagina de pe pagina de pe pagina pe pagina de pe pagina pe pagina pe pagina de pe pagina de pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe pagina pe
Tot procurorul Republicii a decis, la 30 martie 2011, că, evaluat ca un întreg, articolul în cauză nu are loc de agitație doar pe motiv că are ca scop informarea publică cu privire la un subiect actual.Conținutul articolului nu are ca scop insultarea reclamantului, nu dăunează vieții private a reclamantului, nu încalcă secretul anchetei sau nu conține secțiuni care afectează cursul oricărui caz; nu se adună elementele care constituie infracțiunile de insultă și defăimare.În acest context, în cazul Jersild/Danim (23 septembrie 1994, serie A, nr. 298) și Thoma/Luxemburg (nr. 38432/97, AHM 2001‐III), a fost folosită o discuție serioasă, în care a fost menționată că nu a fost folosită nicio discuție, în cazul în care a fost folosită o discuție serioasă, în cazul în care a fost folosită o discuție, în cazul în care a fost identificată o dispută în care a fost folosită o publicație publică în scopul de a contribui la evaluarea libertății de exprimare a persoanei în cauză.În cadrul acestei discuții, procurorul Republicii a afirmat că nu a fost găsită nicio problemă de libertate de exprimare a persoanei în cauză, în cazul în care nu a fost descoperată o informație publică, în cazul în care nu a fost identificată o dispută în care a fost folosită o publicație în cauză, în cazul în care nu a fost identificată o publicație în cauză.În cazul în care nu a fost folosită o publicația publice în cauză (nr.11 septembrie 1999/HIM, nr. 28141/95, subsecțiunea Republicii România, nr. 28141 și România, prin care a fost descoperată în cazul în cazul în care nu a fost descoperată o discuție, în cazul în cazul în care nu a fost identificată o discuție publică în cazul în care nu a fost identificată o discuție, în cazul în cazul în care nu a fost identificat o discuție publică în cazul în care nu a fost identificat o discuție în cazul în cazul în care nu a fost identificat o discuție în
În petiția sa, Bașvuran a susținut că articolul a fost publicat în ciuda unei măsuri de interdicție de publicare impuse de Sulh Ceza Hakimi și că a încălcat drepturile sale de persoană. 12 .Ağır Ceza Mahkemesi (Ağır Ceza Mahkemesi) din Istanbul a confirmat decizia recursului recursului Cumhuriyet că nu există loc pentru o recursă. ȘİKÂYETLER 13.Bașvuran, pe baza a două plângeri, susține că nu există niciun element de probă în legătură cu investigația desfășurată de către Cumhuriyet Savı; pentru că nu există nicio susținere a faptului că acuzația nu este adecvată; pentru că nu există nicio îndoială legată de dreptul privat; pentru că nu există nicio îndoială legată de dreptul privat; pentru că nu există nicio îndoială legată de dreptul privat; pentru că nu există nicio îndoială legată de dreptul privat; pentru că nu există nicio îndoială legată de dreptul privat; pentru că nu există nicio îndoială legată de dreptul privat.
În plus, nu este limitat la temeiurile juridice invocate de reclamant în conformitate cu Convenția și cu Protocolul, iar o plângere, în cazul în care o reclamantă, în vederea investigării în temeiul unor articole sau dispoziții ale Convenției, în afară de cele invocate de reclamant, a fost sesizată în legătură cu evenimentele în cauză, poate decide cu privire la o cerere de judecată juridică (Radomilja și alții/Hyrvatistan [BD], nr. 37685/10 și 22768/12, § 126, 20 martie 2018). În acest caz, reclamantul a declarat că libertatea de exprimare a reclamantului nu este limitată de Convenția doar din punctul de vedere al articolului 8.
(No. 63903/10, §§ 36-38, 21 noiembrie 2017) reamintește principiile rezumate în hotărârile sale.22 În acest caz, Curtea observă că reclamantul a depus o plângere în urma publicării unui articol pe care el consideră că a fost atins de dreptul la respectarea vieții private și că avocatul Republicii care a examinat plângerea sa a decis că nu există loc pentru o coștură și că acest lucru a fost confirmat de Curtea a Crimelor Grele (paragrafele 9-12, de mai sus).23 Curtea, luând în considerare aprecierea pe care o are în aceste condiții, a folosit aceste elemente de situație pentru a evalua contextul în cauză în care a fost inclusă articolul.
În cazul în care, după examinarea dosarului, procurorul Republicii a ajuns la concluzia că conținutul articolului în litigiu respectă limitele libertății de exprimare și libertății presei. Părțile la care se face recurs la recurs au fost examinate în lumina jurisdicției interne a Curții și au fost examinate în lumina obiectivului unui jurnalist de a limita contribuția la o dezbatere privind o problemă privitoare la viața publică, în special în cazul în care scopul său este de a dezvălui obiectele susținute de terțe părți, în vederea dezvăluirii unor probleme legate de viața publică, în special în cazul în care publicarea cartilor de presă utilizate de ziar a fost descoperită în mod direct, procurorul Republicii a declarat că sistemul judiciar nu este responsabil pentru răspândirea acestora.
În lumina circumstanțelor menționate mai sus, Curtea a ajuns la concluzia că această parte a cererii, în conformitate cu art. 35 alineatul (3) litera (a) și (4) din Convenție, trebuie declarată inadmisibilă pe baza unei plângeri care, în mod evident, nu are temei. B. În plus, în cazul în care se susține că autoritatea națională a depășit competența de apreciere acordată-le de autoritatea națională și că autoritatea națională nu și-a îndeplinit obligațiile pozitive în temeiul articolului 8 din Convenție, Curtea a ajuns la concluzia că această parte a cererii, în temeiul articolului 35 alineatul (3) litera (a) și punctul 4 din Convenție, trebuie declarată inadmisibilă pe baza unei plângeri care, în mod evident, nu are temei. B. În cazul în care autoritatea națională a declarat că autoritatea națională a depășit competența de apreciere acordată-i de autoritatea națională și că autoritatea națională nu și-a îndeplinit obligațiile pozitive în temeiul articolului 8 din Convenție, Curtea a ajuns la concluzia că această parte a cererii trebuie declarată inadmisibilă pe baza unei plângeri care, în mod evident, nu are temei solide temei. B.
Roșca, nr. 5543/06, § 94, 4 iunie 2013).29 Cu excepția cazului concret, menționat mai sus și având în vedere concluzia că plângerea privind încălcarea dreptului la respectarea vieții private a reclamantului este în mod evident lipsită de temei (§25 de mai sus), reclamantul susține că este o plângere biramază defendabilă în sensul articolului 13 din Conventie.30 Prin urmare, în conformitate cu articolele 35. al Convenției, plângerea în cauză este în mod evident lipsită de temei, iar plângerile 3. a) și 4. a) trebuie respinse.Pe aceste temeiuri, Curtea, uniunea, președintele a decis că nu este acceptabil.Bu Buca, franceza, plângerea Steinde, 17 Ozimek, Ozimek, sunt înregistrate în jurnalul Oficial al Fundației, în care a fost declarată că sunt încadrate în funcție în 2019 în calitate de director adjunct al Hasan Ledicianu, directorul general al Fundației.
Bașvuru No. 8228/13
Ezgi ÖZEN / Türkiye
Bașkan
Ledi Bianku,
Hâkimler
Jon Fridrik Kjølbro,
Ivana Jelić,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla 4
Aralık 2018 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm), 8 Ağustos 2011 tarihinde yapılan bașvuruyu ve davalı Hükümet tarafından sunulan görüșler ile bașvuranın cevap olarak sunduğu görüșleri göz önünde bulundurarak, gerçekleștirilen müzakerelerin ardından așağıdaki kararı vermiștir.
Bașvuran Ezgi Özen, Türk vatandașı olup, 1991 doğumludur ve Antalya’da ikamet etmektedir. Mahkeme önünde, İstanbul Barosuna bağlı Avukatlar İ. Kadirhan ve G. Tuncer tarafından temsil edilmiștir.
Türk Hükümeti (“Hükümet”) ise kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
Davanın Koșulları
3.
Dava konusu olaylar, taraflarca ifade edildiği șekliyle, așağıdaki gibi özetlenebilir:
1.
4 Aralık 2010 tarihli gösteri sırasında yapılan polis müdahalesi
4.
Bașvuran 4 Aralık 2010 tarihinde,
İstanbul’da bir öğrenci gösterisine katılmıștır. Söz konusu topluluk polis tarafından dağıtılmıștır. O sırada hamile olan bașvuran, güvenlik güçlerinin müdahalesi sırasında polis șiddetine maruz kalmıștır. Daha sonrasında, hastaneye götürülmüș; karnındaki çocuğun kalp atıșlarının duyulmaması nedeniyle, kürtaj yapılmak zorunda kalınmıștır.
5.
Gösteri ve söz konusu polis müdahalesinin yanı sıra bașvuranın, tașıdığı çocuğu kaybetmesi basında yankı bulmuștur.
6.
Bașvuran 7 Aralık 2010 tarihinde, Beyoğlu Cumhuriyet Savcısına, söz konusu müdahalenin yürütülmesinden görevli polisler ve amirleri hakkında, öldürmeye teșebbüs, kasten yaralama, ișkence, ifade ve düșünce özgürlüğünün kullanılmasını engelleme, gösteri özgürlüğünün kullanılmasını engelleme, hakaret ve așağılama nedeniyle șikayette bulunmuștur. Bu vesileyle, kimliğinin, fotoğrafının ve kimliğini açığa çıkartacak nitelikte her türlü kișisel bilginin basında yayımlanmasını yasaklayan ihtiyati tedbir kararı verilmesi talebinde bulunmuștur.
7.
Beyoğlu Sulh Ceza Hâkimi (“Sulh Ceza Hâkimi”) aynı gün, yargı gücünün otorite ve tarafsızlığının yanı sıra kișilerin özel hayat ve haklarına saygı ile sorușturmanın gizliliğini güvence altına almak amacıyla, basında, bașvuranın kimliğinin, fotoğrafının ve kimliğini açığa çıkartacak nitelikte her türlü kișisel bilgi için yayın ya da dağıtım yasağını getirilmesine karar vermiștir.
2.
12 Aralık 2010 tarihli gazete makalesi ile ilgili olarak bașvuran tarafından yapılan șikâyet
8.
12 Aralık 2010 tarihinde, Yeni Akit gazetesinde “Sarıkız Planı Hortladı” bașlıklı bir makale yayımlanmıștır. Gazetenin birinci sayfasında yer alan söz konusu makalede, askerlerin darbe planı yaptıkları ve bunu gerçekleștirmek amacıyla, ülkede düzensizliği hâkim kılmak amacıyla bilhassa öğrenci gösterilerinden yararlanmayı öngördükleri iddia edilmekteydi. Karnı bomba gibi çizilmiș olan ve elinde, “Darbeye Özgürlük” yazılı bir döviz tașıyan hamile bir gösterici resmedilmiști. Gazetenin,aynı makalenin devamının yer aldığı on birinci sayfasında da, planlanan darbe ile ilgili iddialardan bahsedilmekteydi. “İște Kızın Hastane Raporu: Darp Yok” bașlığı altında, bașvuran ile ilgili bir tıbbi rapor yayımlanmıștı. Makalede, bașvuranın, çevik kuvvetin elinde kötü muameleye maruz kaldıktan sonra düșük yaptığı yönündeki iddialarının aksine, söz konusu rapor kapsamında, ilgilinin vücudunda darp ve yara izi bulunmadığı sonucuna varıldığı belirtilmekteydi.
9
.
Bașvuran 3 Șubat 2011 tarihinde, Bakırköy Cumhuriyet Savcısına (“Cumhuriyet Savcısı”) makalenin yazarı, yayınların sorumluları ve Yeni Akit Gazetesi Yazı
İșleri Müdürü hakkında, kendisine kötü davranan polisler hakkında açılan dava kapsamında yürütülen sorușturmanın gizliliğinin ihlal edilmesi, adil yargılanma hakkına riayet etmeme, hakaret, iftira ve özel hayatının ihlal edilmesi ile suç ișlemeye tahrik nedeniyle șikâyette bulunmuștur.
10.
Cumhuriyet Savcısı 30 Mart 2011 tarihinde, söz konusu makale bir bütün olarak değerlendirildiğinde, yalnızca güncel bir konu hakkında kamuyu bilgilendirme amacı tașıdığı gerekçesiyle kovușturmaya yer olmadığına dair karar vermiștir. Söz konusu makalenin içeriğinin, bașvuranı așağılama amacı tașımadığını, bașvuranın özel hayatına zarar verecek, sorușturmanın gizliliğini ihlal edecek ya da herhangi bir davanın seyrini etkileyecek bölümler içermediğini; hakaret ve iftira suçlarını teșkil eden unsurların toplanmadığını belirtmiștir. Ayrıca bu bağlamda,
Jersild/Danimarka
(23 Eylül 1994, seri A n
o
298) ve
Thoma/Lüksemburg
(No. 38432/97, AİHM 2001
‑
III) davalarına atıfta bulunarak, makalenin, Mahkemenin içtihadıyla tanımlandığı üzere ifade özgürlüğünün ve basın özgürlüğünün sınırlarına riayet ettiği değerlendirmesinde bulunmuștur. Cumhuriyet Savcısı, bir gazetecinin, yalnızca bir bașkasının ileri sürdüğü bir iddiayı açığa vurması ve kamuya bununla ilgili bilgi vermesi halinde sistematik olarak sorumlu tutulmaması gerektiğini; zira bunun aksinin, basının, kamu yararına ilișkin bir mesele ile ilgili bir tartıșmaya katkıda bulunabilirliğini ciddi biçimde sınırlandıracağını belirtmiștir. Aynı zamanda, gazetecilik görevlerinin sınırlarına uygun șekilde riayet etmesi halinde, nihayetinde, gazeteci tarafından bir olayı anlatmak için kullanılan ifadelerin nihayetinde gerçekle örtüșmediği ortaya çıkarılsa bile, basının sorumlu tutulamayacağını ifade etmek için
Dalban/Romanya
([BD], No. 28114/95, AİHM 1999-VI) kararına da atıfta bulunmaktadır.
11.
Bașvuran 15 Nisan 2011 tarihinde, Cumhuriyet Savcısı tarafından verilen kovușturmaya yer olmadığına dair karara itiraz etmiștir. Dilekçesinde, ihtilaf konusu makalenin, Sulh Ceza Hakimi tarafından verilen yayın yasağı tedbirine rağmen yayımlandığını ve kișilik haklarını ihlal ettiğini ileri sürmüștür.
12
.
İstanbul Ağır Ceza Mahkemesi (“Ağır Ceza Mahkemesi”) 24 Mayıs 2011 tarihinde, Cumhuriyet Savcısının kovușturmaya yer olmadığına dair kararını onaylamıștır.
13.
Bașvuran, Sözleșme’nin 6. maddesine dayanarak, Cumhuriyet Savcısı tarafından yürütülen sorușturmanın yetersiz ve etkisiz olduğundan yakınmaktadır; zira bașvurana göre, Cumhuriyet Savcısı bilhassa
suçlanan șahısları sorgulamayı ihmal etmiș ve dosyanın yüzeysel incelenmesi sonrasında kovușturmaya yer olmadığına dair karar vermiștir.
14.
Bașvuran, Sözleșme’nin 8. maddesine dayanarak, ihtilaf konusu makalelerin, özel hayatına saygı hakkını ihlal ettiğini ileri sürmektedir.
15.
Bașvuran, Sözleșme’nin 13. maddesine dayanarak, Sözleșme’nin 8. maddesi bağlamındaki șikâyetini sunmasına imkân verebilecek etkili bir hukuk yolu bulunmadığından yakınmaktadır.
A.
Sözleșme’nin 8. maddesi bağlamındaki șikâyet hakkında
16.
Bașvuran, özel hayatına saygı hakkının ihlal edildiğinden șikâyet etmekte ve bu bağlamda uygun hukuki sonuç elde edemediğinden yakınmaktadır. İddialarını desteklemek için Sözleșme’nin 6 ve 8. maddelerini ileri sürmektedir.
17.
Mahkeme, bir șikâyetin, olgusal iddialar ve hukuki argümanlar olmak üzere iki unsur içerdiğini hatırlatmaktadır. Mahkeme,
jura novit curia
(hâkim hukuku kendiliğinden uygular) ilkesi uyarınca, Sözleșme ve Protokolleri gereğince bașvuran tarafından ileri sürülen hukuki gerekçelerle sınırlı olmadığını ve bir șikâyeti, bașvuran tarafından ileri sürülenler dıșındaki Sözleșme maddeleri ya da hükümleri kapsamında inceleyerek, bu șikâyete konu edilen olaylara ilișkin yapılacak hukuki nitelendirme hususunda karar verebilmektedir (
Radomilja ve diğerleri/Hırvatistan
[BD], No. 37685/10 ve 22768/12, § 126, 20 Mart 2018). Somut olayda, Mahkeme, bașvuranın șikâyetlerinin Sözleșme’nin yalnızca 8. maddesi açısından incelenmesinin uygun olduğu kanaatine varmaktadır.
18.
Hükümet, iç hukuk yollarının tüketilmediğini ileri sürmektedir. Bașvuranın bir yandan, düzeltme ve cevap hakkı yolunu tüketmiș, diğer yandan ihtilaf konusu makale ile ilgili olarak hukuk mahkemeleri önünde tazminat davası açmıș olması gerektiğini ileri sürmektedir. Ayrıca, söz konusu makalenin ifade özgürlüğünün sınırlarına riayet ettiği ve kamu yararı tartıșması ile ilgili olduğunu iddia etmektedir.
19.
Bașvuran, Hükümetin iddialarına karșı çıkmaktadır.
20.
Mahkeme, bașvurunun bu kısmının așağıda belirtilen nedenlerden ötürü her halükarda kabul edilemez olması nedeniyle Hükümetin iç hukuk yollarının tüketilmemesi bağlamındaki itirazı hakkında karar vermenin gerekli olmadığı kanaatine varmaktadır.
21.
Mahkeme, özel hayatın ve ifade özgürlüğünün korunması konusundaki içtihadından doğan ve bilhassa
Couderc ve Hachette Filipacchi Associés/Fransa
([BD], No. 40454/07, §§ 83-93, AİHM 2015 (özetler)) ve
Tarman/Türkiye
(No. 63903/10, §§ 36-38, 21 Kasım 2017) kararlarında özetlenen ilkeleri hatırlatmaktadır.
22.
Somut olayda, Mahkeme, bașvuranın, özel hayatına saygı hakkına zarar verdiğini düșündüğü bir makalenin yayımlanmasının ardından șikâyette bulunduğunu ve șikâyetini incelemekle görevli Cumhuriyet Savcısının, kovușturmaya yer olmadığına dair karar verdiğini ve bu kararın Ağır Ceza Mahkemesi tarafından onaylandığını gözlemlemektedir (yukarıda 9-12. paragraflar).
23.
Mahkeme, davalı Devletin bu tür koșullarda yararlandığı takdir yetkisini dikkate alarak, ulusal makamların söz konusu makalenin yer aldığı olgusal bağlamı değerlendirmek için daha iyi konumda bulundukları kanaatindedir. Bu bağlamda, ulusal makamların, bilhassa Cumhuriyet Savcısının, Mahkemenin içtihadıyla düzenlenen kriterlere dayanarak (yukarıda anılan
Tarman
kararı, § 38), bașvuranın özel hayatına saygı hakkı ile karșı tarafın ifade özgürlüğü hakkı arasında kurulacak adil denge konusunda bir inceleme yaptıklarını tespit etmektedir. Mevcut durumda, dosyayı inceledikten sonra, Cumhuriyet Savcısı, ihtilaf konusu makalenin içeriğinin ifade özgürlüğünün ve basın özgürlüğünün sınırlarına riayet ettiği kanaatine varmıștır. Bașvuranın șikâyet ettiği bölümleri, Mahkemenin içtihadı ıșığında incelemiș ve bir gazetecinin, yalnızca üçüncü șahıslar tarafından ileri sürülen iddiaları açığa vurması halinde, kamu yararına ilișkin bir mesele ile ilgili bir tartıșmaya katkıda bulunabilirliğini sınırlamaya engel olmak amacıyla, gazeteci tarafından kullanılan ifadelerin nihayetinde gerçekle örtüșmediği ortaya çıkarılsa bile, sistematik olarak sorumlu tutulmaması gerektiğini belirtmiștir. Aynı zamanda, ihtilaf konusu yayının, bașvuran ile doğacak çocuğunu kaybetmesine neden olan polis memurları arasındaki dava kapsamında yürütülen sorușturmanın gizliliğini ihlal etme amacı tașımadığı ya da sonucunu doğurmadığı ve hakaret, iftira ya da özel hayat ihlali suçlarını olușturan unsurların somut olayda bir araya gelmediği kanaatine de varmıștır. Öte yandan, Cumhuriyet savcısı ve de Ağır Ceza Mahkemesi, ihtilaf konusu makalelerin yayımlanması hususunda Sulh Ceza Hâkimi tarafından verilen ihtiyati tedbir kararına uyulmadığı tespitinde bulunmamıșlardır.
24
.
Mahkeme, ulusal makamların, basın özgürlüğü ile bașvuranın özel hayatına saygı hakkı arasında kurulacak denge ile ilgili olarak ayrıntılı bir değerlendirme yaptıkları kanısındadır.
Hiçbir unsur, farklı menfaatlere ilișkin bu değerlendirmede, ulusal makamların kendilerine tanınan takdir yetkisini aștıkları ve Sözleșme’nin 8. maddesi bağlamında bașvuran bakımından pozitif yükümlülüklerini yerine getirmedikleri sonucuna varmaya imkân vermemektedir.
25.
Yukarıda belirtilen hususlar göz önüne alındığında, Mahkeme, bașvurunun bu kısmının, Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi ve 4. fıkrası uyarınca, açıkça dayanaktan yoksun olma nedeniyle kabul edilemez olarak açıklanması gerektiği sonucuna varmaktadır.
B.
Sözleșme’nin 13. maddesi bağlamındaki șikâyet hakkında
26.
Bașvuran, Sözleșme’nin 13. maddesine dayanarak, maruz kaldığını ifade ettiği kișilik hakları ihlalinden șikâyet etmek için etkili bir hukuk yolu bulunmadığından da yakınmaktadır.
27.
Hükümet bu iddiaya karșı çıkmaktadır. İç hukuk yollarının tüketilmediğini; zira bașvuranın düzeltme ve cevap hakkı yolunu kullanmıș ve tazminat davası açmıș olması gerektiğini iddia etmektedir. Hükümet ayrıca, söz konusu șikâyetin her halükarda açıkça dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürmektedir.
28.
Mahkeme, Sözleșme’nin 13. maddesinin yalnızca, bașvuranın Sözleșme ile korunan bir hakkın ihlal edildiğine ilișkin “savunulabilir bir șikâyet” dile getirdiğinde uygulandığını hatırlatmaktadır (bk. diğer birçok karar arasında,
Gebremedhin [Gaberamadhien]/Fransa
, No. 25389/05, § 53, AİHM 2007‑II). Bir șikâyet, açıkça dayanaktan yoksun olmaması ve esastan bir inceleme gerektirmemesi halinde savunulabilir olarak değerlendirilebilir (
Singh ve diğerleri/Belçika,
No. 33210/11, § 84, 2 Ekim 2012 ve
Stelian Roșca/Romanya
, No. 5543/06, § 94, 4 Haziran 2013).
29.
Ancak somut olayda, yukarıda belirtilen ve bașvuranın özel hayatına saygı hakkının ihlal edildiği ile ilgili șikâyetin açıkça dayanaktan yoksun olduğu yönünde varılan sonuç göz önüne alındığında (yukarıda 25. paragraf), bașvuran, Sözleșme’nin 13. maddesi anlamında savunulabilir bir șikâyeti olduğu iddiasında bulunamaz.
30.
Bu nedenle, söz konusu șikâyet açıkça dayanaktan yoksun olup, Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi ve 4. fıkrası uyarınca reddedilmelidir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna karar vermiștir.
İșbu karar, Fransızca dilinde tanzim edilerek, 17 Ocak 2019 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
LediBianku
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan