AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR Bașvuru no. 43437/09 Haydar ACER / Türkiye și alți 2 candidați (a se vedea lista) cu participarea președintelui, a doamnei Bianku, a judecătorilor, a lui Jon Fridrik Kjølbro, a lui Ivana Jelić, și a directorului adjunct al Departamentului de Afaceri, Hasan Bakırcı, în forma de raport datat 18 decembrie 2018 din propriul Comitet al Tribunalului European pentru Drepturile Omului (Afacerea din partea lui İkin Bölüm), a fost prezentat în diferite date ale acestuia, înregistrările de la instanța de judecată, întâlnirile de la guvern și alte informații referitoare la aceste evenimente, precum următoarele întâlniri de la instanța de judecată, prezentate de către președintele Ankaray Haydar Haydar, și următoarele informații publicate de către reprezentanții acestuia: 1.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 3.LUNIVAR, 1.LUNIVAR, 1.LUNIVAR, 1.LUNIVAR, 1.LUNIVAR, 1.LUNIVAR, 1.LUNIVAR, 1.LUNIVAR, 1.LUNIVAR, 1.LUNIVAR, 1.LUNIVAR, 1.LUNIVAR, 1.LUNIVAR, 1.L
În urma excluderii, reclamantul a susținut că leziunea acută a piciorului care l-a determinat excluderea, în ciuda interdicției de către medici a acestor tipuri de activități fizice, a fost cauzată de activități fizice pe care academicianul militar a fost obligat să le efectueze, iar Curul de Securitate Socială (SGK) a cerut să i se acorde o indemnizație pentru activități fizice. 5.SGK nu a răspuns în termen de șase zile, deoarece nu a putut să își îndeplinească cererile în conformitate cu hotărârile Curții Supreme de Justiție, care au fost date în conformitate cu articolele 10 din Legea Iturmușului Iturmuș Kanlıu (din data de 10 ianuarie 1982 din data de 6 ianuarie 2577 din data de 6 ianuarie 1982) A fost inițiată o anchetă în legătură cu situația militară a lui Iturmuș (din data de 10 ianuarie 2577 din data de 6 ianuarie 1982) A fost respinsă o cerere de către Curtea Supremă a Curții Supreme din Ankara (în data de 5 ianuarie 2009 din data de 5 ianuarie 2009 din data de 5 ianuarie 2009 din data de 5 ianuarie 2009 din data de 5 ianuarie 2009 din data de 5 ianuarie 2009 din data de 5 ianuarie 2009 din data de 5 ianuarie 2009 din data de 5 ianuarie 2009 din data de 5 ianuarie 2009 din data de 5 ianuarie 2009 din data de 5 ianuarie 2009 din data de 5 ianuarie 2009 din data de 5 ianuarie 2009 din data de ianuarie 2009 din data de ianuarie 2009 din data de ianuarie 2009 din data de ianuarie 2009 din data de ianuarie 2009 din data de ianuarie 2009 din data de ianuarie 2009 din data de ianuarie 2009 din data de ianuarie 2009 din data de ianuarie 2009 din data de ianuarie).
După respingerea reclamantului ca invalid, reclamantul a intentat o acțiune în instanța instanței din județul Askeri Yüksek İdare pentru a obține o decizie privind respingerea lui SGK în legătură cu o amenzi de serviciu. 10.Cererea reclamantului a fost respinsă de către instanța de judecată din județul Askeri Yüksek İdare, la data de 29 ianuarie 2009.Cererile de respingere a lui Terezașcu, începând cu data de 11 aprilie 2009, au fost respingute de către instanța de judecată din județul Askeri Yüksek İdare, începând cu data de 11 aprilie 2009.
Soțul lui Bașvuran a fost angajat în Forțele Armate Turce și a murit de un atac de cord în timpul unui exercițiu fizic, la ordinul superiorului său. Bașvuran a susținut că soțul său a murit din cauza activităților sale în calitate de membru al forțelor armate și a cerut să i se acorde sa și copilului său o indemnizație de invaliditate de serviciu. 13. SGK a respins cererea reclamantului la 2 mai 2008. 14.
În plus, la art. 142 din Constituție a fost adăugat următorul paragraf: ...În afara instanțelor de disciplină, nu se înființează instanțe militare. Dar în caz de război, instanțele militare de serviciu pot înființa instanțe militare pentru procese privind infracțiuni comise de soldați în legătură cu funcțiile lor.Conform Legii nr. 19.7103, emise la 21 martie 2018 și publicate în Gazeta Oficială la 27 martie 2018, art. 23 din Legea nr. 7103 a fost modificat.
În temeiul articolului 6 din Convenție, reclamanții au fost obligați să depună plângeri în temeiul căreia nu li s-au comunicat plângerile scrise ale Procurorului General al Republicii și ale Tetkik Häkimin, depuse în fața Curții Militare a Instanței Supreme, că Curtea Militară a Instanței Supreme este formată din judecători și ofițeri militari, că nu au fost judecați de o instanță independentă și imparțială, că această instanță acționează ca o instanță de prim grad și de gradul întâi, că nu au putut să știe în prealabil de la care instanță va începe procesele, că nu au fost judecate în fața instanței, că nu au fost judecate în fața instanței, că nu au fost judecate în fața instanței, că nu au fost judecate în fața instanței, că nu au fost judecate în fața instanței, că nu au fost judecate în fața instanței, că nu au fost judecate în fața instanței, că nu au fost judecate în fața instanței, că nu au fost judecate în fața instanței, că nu au fost judecate în fața instanței, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față, că nu au fost judecate în față.
Guvernul a informat Curtea cu privire la Legea nr. 7103 din 21 martie 2018 și publicată în Monitorul Oficial din 27 martie 2018.Altele au fost menționate de Guvern: că, în temeiul articolului 23 din Legea nr. 7103, a modificat Legea privind procesele judiciare (Legea nr. 2577), iar în temeiul acestei modificări, cererile Curții Supreme de Justiție privind independența și imparțialitatea Curții au fost din nou respinsă, deoarece toate cererile depuse în fața Curții Europene a Drepturilor Omului se bazează pe regulile de procedură, în temeiul cărora nu se poate realiza executarea unei hotărâri pe motivul că nu au fost epuizate căile de drept intern, dar nu au fost respectate, în primul rând, normele de procedură, astfel încât să se poată evita consumul de drept intern.
În mod normal, evaluarea consumării sau nu a căilor de atac interne se face pe baza datei la care a fost depusă cererea în fața Curții. Cu toate acestea, această regulă, după cum s-a arătat în mai multe hotărâri ale Curții, este o excepție care poate fi justificată de circumstanțele specifice cazurilor (de exemplu, finalitatea Baumann împotriva Franței , no. 33592/96, § 47, 22 mai 2001 și menționat mai sus, İçer).
În concluzie, Curtea İdare din Ankara va face o nouă evaluare a litigiilor și reclamanții vor putea să facă apel împotriva deciziei Curții din Ankara İdare. Candidații au dreptul să se adreseze Curții Constituționale în urma deciziei Curții Constituționale, în care se precizează că litigiile se află în fața persoanelor în cauză. Dacă litigiile se află în fața persoanelor în cauză, litigiile nu pot fi declanșate în temeiul articolului 34 din Constituție; dacă litigiile nu pot fi declanșate în temeiul articolului 54 din Constituție, litigiile trebuie să fie declanșate în fața instanței din cauza căilor de atac.
58376/09 Eryılmaz/Türkiye
Bașvuru no. 43437/09
Haydar ACER / Türkiye
ve diğer 2 bașvuru
(ekteki listeye bakınız)
Bașkan,
Ledi Bianku,
Hâkimler,
Jon Fridrik Kjølbro,
Ivana Jelić,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla 18 Aralık 2018 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Ekteki listede gösterilen çeșitli tarihlerde yapılan yukarıdaki bașvuruları göz önüne alarak,
Hükümet tarafından ibraz edilen görüșleri ve bu görüșlere cevaben bașvuranlar tarafından ibraz edilen görüșleri dikkate alarak,
Gerçekleștirilen müzakerelerin sonucunda așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuranlarla ilgili bilgiler așağıdaki ekte verilmiștir. Bașvuranlar Mahkeme nezdinde, Ankara Barosuna bağlı Avukat Cavit Çalıș tarafından temsil edilmișlerdir.
2.
Türk Hükümeti (“Hükümet”) ise kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
A.
Davanın Koșulları
3.
Davanın konusu, taraflarca ifade edildiği șekliyle așağıdaki gibi özetlenebilir:
Bașvuru no. 43437/09
(1986 doğumlu ve Ankara’da ikamet eden Haydar Acer tarafından 30 Temmuz 2009 tarihinde sunulmuștur).
4.
Bașvuran, sağ ayak bileğindeki bağ dokusundaki akut yaralanma sonucu tıbbi sebeplerden dolayı bazı spor aktivitelerini gerçekleștirememesi nedeniyle askeri okuldan atılmıș bir askeri öğrencidir. Okuldan atılmasının ardından, bașvuran, atılmasına sebep olan akut ayak bileği yaralanmasının, doktorların bu tür fiziksel aktiviteleri yasaklamasına rağmen, askeri akademide yapmak zorunda kaldığı yorucu faaliyetlerden kaynaklandığını iddia ederek, Sosyal Güvenlik Kurumundan (“SGK”) kendisine vazife maluliyet aylığı verilmesini talep etmiștir.
5.
SGK’nın altmıș gün içerisinde cevap vermemesi sebebiyle, İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 10. maddesi (6 Ocak 1982 tarihli 2577 sayılı Kanun) uyarınca bu durum bașvurunun zımni reddi sayılmıștır ve bașvuran, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi nezdinde dava açmıștır. Bașvuran, Askeri Yüksek İdare Mahkemesinden SGK’nın, kendisine vazife maluliyet aylığı vermemesiyle ilgili kararının bozulmasını talep etmiștir.
6.
Askeri Yüksek İdare Mahkemesi, 8 Ocak 2009 tarihinde bașvuranın talebini reddetmiștir. Askeri Yüksek İdare Mahkemesine göre, bașvuranın maluliyetinin askeri okulda gerçekleștirdiği aktivitelerden ötürü olduğuyla ilgili kesin bir tespit yapılamaz. Cumhuriyet Bașsavcısının ve Tetkik Hâkiminin kararın verilmesinden önce, Askeri Yüksek İdare Mahkemesine sunmuș oldukları yazılı mütalaaları bașvurana tebliğ edilmemiștir.
7.
Askeri Yüksek İdare Mahkemesi, 5 Mart 2009 tarihinde bașvuranın karar düzeltme talebini reddetmiștir.
Bașvuru no. 54920/09
(1975 doğumlu ve Ankara’da ikamet eden Yüksel Kuyucu tarafından 5 Ekim 2009 tarihinde sunulmuștur)
8.
Bașvuran, Türk Silahlı Kuvvetlerine mensup eski bir çavuștu. Görev dıșındayken bașka bir çavuș tarafından yanlıșlıkla bacağından vurulduktan sonra, bașvuranın tıbbi bakımdan silahlı kuvvetlerde görev almaya elverișli olmadığına karar verilmiș ve ilișiği kesilmiștir.
9.
Bașvuran daha sonra vazife maluliyet aylığı
alabilmek için SGK’ya bașvurmuștur. SGK’nın talebi zımni olarak reddetmesinin ardından, bașvuran, Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde SGK’nın kendisine vazife maluliyet aylığı vermemesiyle ilgili kararının bozulması için dava açmıștır.
10.
Askeri Yüksek İdare Mahkemesi, 29 Ocak 2009 tarihinde bașvuranın davasını reddetmiștir. Askeri Yüksek İdare Mahkemesi, sabah, mesaisine bașlamadan önce soyunma odasında üstlerini değiștirdikleri sırada bașvuranın diğer bir çavuș tarafından yanlıșlıkla vurulduğuna karar vermiștir. Bu nedenle, bașvuranın sakatlığı ile silahlı kuvvetlerdeki ișlevleri arasında nedensel bir bağlantı kurulamamıștır. Cumhuriyet Bașsavcısının ve Tetkik Hâkiminin kararın verilmesinden önce, Askeri Yüksek İdare Mahkemesine sunmuș oldukları yazılı mütalaaları bașvurana tebliğ edilmemiștir.
11.
Askeri Yüksek İdare Mahkemesi, 21 Nisan 2009 tarihinde bașvuranın karar düzeltme talebini reddetmiștir.
Bașvuru no. 58376/09
(1978 doğumlu ve Malatya’da ikamet eden Mahire Eryılmaz tarafından 21 Ekim 2009 tarihinde sunulmuștur)
12.
Bașvuranın kocası, Türk Silahlı Kuvvetlerine mensup bir çavuș olarak görev yapmaktaydı ve üstünün emriyle yaptığı fiziksel egzersiz sırasında kalp krizi geçirerek vefat etmiștir. Bașvuran, silahlı kuvvetlerin mensubu olarak gerçekleștirdiği faaliyetler nedeniyle kocasının vefat ettiğini savunarak, kendisine ve çocuğuna vazife maluliyet aylığı verilmesini talep etmiștir.
13.
SGK bașvuranın davasını 2 Mayıs 2008 tarihinde reddetmiștir.
14.
Bașvuran daha sonra, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi nezdinde, SGK’nın vermiș olduğu kararın bozulmasını talep eden bir dava açmıștır.
15.
Askeri Yüksek İdare Mahkemesi, 12 Mart 2009 tarihinde bașvuranın talebini reddetmiștir. Askeri Yüksek İdare Mahkemesi, bașvuranın kocasının koroner arter hastalığı sebebiyle öldüğünü ve bu yüzden ölümünün çavușluk görevleriyle bir bağlantısının olmadığına karar vermiștir. Cumhuriyet Bașsavcısının ve Tetkik Hâkiminin kararın verilmesinden önce, Askeri Yüksek İdare Mahkemesine sunmuș oldukları yazılı mütalaaları bașvurana tebliğ edilmemiștir.
16.
Askeri Yüksek İdare Mahkemesi, 11 Haziran 2009 tarihinde bașvuranın karar düzeltme talebini reddetmiștir.
B.
İlgili iç hukuk ve uygulama
17.
Söz konusu zamana ait iç hukuka ilișkin açıklamalar
Tanıșma
/
Türkiye
(no. 32219/05, §§ 29-47, 17 Kasım 2015) ve
Yavuz/Türkiye
((k.k.), no. 29870/96, 25 Mayıs 2000) davalarında bulunmaktadır.
18.
16 Nisan 2017 tarihinde yapılan referandumun ardından 6771 sayılı Kanun kabul edilmiștir. Bu yeni kanuna göre, Anayasa’nın 145. ve 157. maddeleri ile Askeri Yüksek İdare Mahkemesi kaldırılmıștır. Ek olarak Anayasa’nın 142. maddesine așağıdaki paragraf eklenmiștir.
“...Disiplin mahkemeleri dıșında askerî mahkemeler kurulamaz. Ancak savaș halinde, asker kișilerin görevleriyle ilgili olarak ișledikleri suçlara ait davalara bakmakla görevli askerî mahkemeler kurulabilir.”
19.
7103 sayılı Kanun 21 Mart 2018 tarihinde çıkarılmıș ve 27 Mart 2018 tarihinde Resmi Gazete’de yayınlanmıștır. 7103 sayılı Kanun’un 23. maddesi, İdari Yargılama Usulü Kanunu’nda (2577 sayılı Kanun) değișiklik yapmıștır. Bu değișikliğe göre, Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin bağımsız ve tarafsız olmadığına ilișkin iddialara yönelik bașvuruları an itibariyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önünde derdest olan bütün bașvuranlar, iç hukuk yollarının tüketilmediği gerekçesiyle Mahkemenin kabul edilemezlik kararının bildirilmesinin ardından üç ay içerisinde Ankara İdare Mahkemesi önünde tekrar yargılanmayı talep edebilirler.
20.
Bașvuranlar, Sözleșme’nin 6. maddesi kapsamında, Cumhuriyet Bașsavcısının ve Tetkik Hâkiminin, Askeri Yüksek İdare Mahkemesine sunmuș oldukları yazılı mütalaalarının kendilerine tebliğ edilmemesinden, Yüksek Askeri İdare Mahkemesinin askeri hâkimler ve subaylardan oluștuğundan, bu mahkemenin ilk ve tek derece mahkemesi olarak hareket etmesinden dolayı bağımsız ve tarafsız bir mahkeme tarafından yargılanmadıklarından, Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin hangi dairesinin davalarını inceleyeceğini önceden bilmelerinin mümkün olmadığından, idare tarafından Askeri Yüksek İdare Mahkemesine sunulan gizli belgelere erișemediklerinden ve Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin vermiș olduğu kararların hatalı ve yeterince gerekçeli olmamasından șikâyetçi olmușlardır. Bașvuranlar ek olarak daha farklı dayanak sunmadan, yukarıdaki gerekçelere dayanarak, Sözleșme’nin 8 § 2, 13, 17 ve 18. maddelerinin ihlal edildiği iddia etmișlerdir.
21.
Birinci ve ikinci bașvuran, (bașvuru no.
43437/09 ve
54920/09) Sözleșme’nin 6. maddesi kapsamında Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin kararlarında yerleșik içtihadını dikkate almamasından șikâyetçi olmușlardır.
22.
Mahkeme, bașvuruların konuları bakımından benzer olduklarını göz önünde bulundurarak, bunları tek bir kararda müștereken incelemeyi uygun görmektedir.
23.
Bașvuranlar çoğunlukla, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi nezdindeki yargılamaların adilliğinden șikâyet etmektedirler.
24.
Hükümet, 21 Mart 2018 tarihinde çıkartılan ve 27 Mart 2018 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanan 7103 sayılı Kanun hakkında Mahkemeyi bilgilendirmiștir. Hükümet; 7103 sayılı Kanun’un 23. maddesi, İdari Yargılama Usulü Kanunu’nda (2577 sayılı Kanun) değișiklik yaptığına ve bu değișikliğe göre Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin bağımsız ve tarafsız olmadığına yönelik bașvuruları an itibariyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önünde derdest olan bütün bașvuranların, iç hukuk yollarının tüketilmediği gerekçesiyle Mahkemenin kabul edilemezlik kararının bildirilmesinin ardından üç ay içerisinde Ankara İdare Mahkemesi önünde tekrar yargılanmayı talep edebileceklerine dikkat çekmiștir. Bu doğrultuda Hükümet, somut bașvurunun iç hukuk yollarının tüketilmemesi sebebiyle reddedilmesi gerektiği görüșündedir.
25.
Mahkeme Sözleșme’nin 35 § 1 maddesi kapsamındaki iç hukuk yollarının tüketilmesi kuralının amacının, Sözleșme’ye Taraf Devletlere, gerçekleștirdikleri ileri sürülen ihlalleri, bu hususta Mahkemeye bașvuruda bulunulmadan önce önleme veya düzeltme fırsatı vermek olduğunu yinelemektedir. Dolayısıyla, bu kural, bașvuranların öncelikle ulusal hukuk sisteminin sağladığı hukuk yollarından faydalanmalarını gerektirmekte, böylece Devletleri gerçekleștirmiș oldukları eylemlerle ilgili olarak Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önünde hesap vermenin önüne geçmektedir. Ancak, söz konusu kural, ileri sürülen ihlal ile ilgili olarak bașvurulabilecek etkin bir iç hukuk yolunun mevcut olduğu varsayımına dayanmaktadır (bk.
Radomilja ve Diğerleri/Hırvatistan
[BD], no. 37685/10, § 117, 20 Mart 2018;
Latak/Polonya
(k.k.), no. 52070/08, § 75, 12 Ekim 2010 ve
İçyer/Türkiye
(k.k.), no. 18888/02, 12 Ocak 2006).
26.
İç hukuk yollarının tüketilip tüketilmediğine ilișkin değerlendirme, normal șartlarda, Mahkemeye bașvurunun yapıldığı tarih esas alınarak gerçekleștirilmektedir. Ancak, Mahkemenin birçok kararında belirtildiği üzere bu kural, her davanın kendine özgü koșullarıyla haklı kılınabilecek istisnalara tabidir (bk.,
Baumann/Fransa
, no. 33592/96, § 47, 22 Mayıs 2001 ve yukarıda anılan,
İçyer
).
27.
Mahkeme,
Tanıșma/Türkiye
kararında, (no. 32219/05, 17 Kasım 2015) söz konusu yasal problemi incelediğini ve bu davada Sözleșme’nin 6 § 1. maddesi kapsamında Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin bağımsız ve tarafsız olarak değerlendirilemeyeceğine karar verdiğini yineler. Sonuç olarak, yerel düzeyde benzer șikâyetlere ilișkin telafi sağlamak ve Mahkeme önünde bekleyen bașvuru sayısını azaltmak amacıyla, 16 Nisan 2017 tarihinde Askeri Yüksek İdare Mahkemesi kaldırılmıștır. Bunun ardından, 21 Mart 2018 tarihinde, 7103 sayılı Kanun ile Mahkeme önünde derdest olan bütün bașvurular için sivil bir idare mahkeme önünde tekrar yargılanma hakkı sunulmuștur.
28.
Mahkeme
Baysal/Türkiye
((k.k.), no. 29698/11, 22 Mayıs 2018) davasındaki kararında, bașvuranın yeni açılan iç hukuk yolunu tüketmedikleri gerekçesiyle yeni yapılan bir bașvuruyu kabul edilemez bulmuștur. Bu kararı verirken Mahkeme özellikle, bu yeni hukuk yolunun muhtemel surette (
a priori
) erișilebilir olduğunu ve yargılamanın adilliğine ilișkin șikâyetler için makul bir tazmin imkânı sunabildiğini değerlendirmiștir.
29.
Somut davada, Mahkeme
Baysal
(yukarıda anılan) davasında verdiği kararı yinelemektedir ve bașvuranların Mahkeme önünde derdest olan bașvurularının iç hukuk yollarının tüketilmediği gerekçesiyle kabul edilemezlik kararının bildirilmesinin ardından üç ay içerisinde Ankara İdare Mahkemesi önünde tekrar yargılanmayı talep edebilme imkânı olduğunu gözlemlemektedir. Sonuç olarak, Ankara İdare Mahkemesi davalara ilișkin yeni bir değerlendirme yapacaktır ve bașvuranlar, Ankara İdare Mahkemesinin kararına karșı Danıștaya temyiz bașvurusunda bulunabileceklerdir. Bașvuranlar, sonrasında Danıștayın kararına karșı Anayasa Mahkemesine bireysel bașvuruda bulunabilmektedirler. Eğer bașvuranlar hala kendilerini iddia edilen ihlalin mağduru olarak görürlerse Sözleșme’nin 34. maddesi uyarınca Mahkemeye yeni bir bașvuru yolu bașvuranlar için açık olacaktır.
30.
Ek olarak Mahkeme, yeniden yapılacak bu değerlendirmelerin bașvuranların diğer șikâyetlerine ilișkin de bir telafi sağlayacağını belirtmektedir (bk., yukarıda anılan,
Baysal
, § 17).
31.
Dolayısıyla, Mahkeme somut bașvuruların, Sözleșme’nin 35 §§ 1 ve 4 maddesi kapsamında, iç hukuk yollarının tüketilmemiș olması nedeniyle kabul edilemez olduklarına karar verilmesi gerektiğini belirtir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvuruların
birleștirilmesine
;
Bașvuruların kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar İngilizce dilinde tanzim edilmiș olup, 24 Ocak 2019 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Ledi Bianku
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan
EK
1.
43437/09
Acer/Türkiye
2.
54920/09
Kuyucu/Türkiye
3.
58376/09
Eryılmaz/Türkiye