AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRİK HAKKINDA KARAR Bașvuru No. 43122/09 Mutahir KARAKUȘ și alții / Turcia Președinte Valeriu Grițco, Hâkimler Ivana Jelić, Darian Pavli, și Asistentul Directorului Departamentului de Afaceri Yazı Hasan Bakırcı, cu participarea Comitetului de la 19 martie 2019 a anunțat că Tribunalul European pentru Drepturile Omului (Divisiunea II), întrunit la 19 martie 2019, a anunțat că 24 iulie 2009 a anunțat că a fost găsit vinovat de atacurile organizate de Guvern și că răspunsurile la aceste investigații au fost publicate în următoarele știri: 1. OLAGÜL ÖZGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜR 1. OLAGÜRÜ 4. OLAGÜ 4. OLAGÜRÜ 4. OLAGÜ 4. OLAGÜ 4. OLAGÜ 4. OLAGÜ 2. OLAGÜ 4. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAGÜ 2. OLAG
În 30 septembrie 2004, 3 octombrie 2004 și 23 noiembrie 2004, două hoteluri din Istanbul au fost arestate cu bombe, iar unul dintre articole a declarat că victimele lor au fost arestate în prealabil, iar celălalt a declarat că victimele lor au fost arestate în prealabil, în legătură cu activitățile sexuale. Articolul în cauză a relatat despre condițiile de arestare a rudelor solicitantelor acuzate de a fi membri ai organizației PKK și despre moartea femeilor care au murit în timpul detenției. În plus, în cadrul unui articol, care conține fotografii obținute de la camerele de securitate de la intrarea unui hotel, se arată că victimele au fost arestate în prealabil, în legătură cu activitățile sexuale ale victimelor. Articolul în cauză a declarat că victimele au fost arestate în prealabil, în legătură cu activitățile sexuale ale victimelor. Articolul în cauză a declarat că victimele au fost arestate în prealabil, în legătură cu amenințările PKK de a fi arestate de către PKK, și că autorul a declarat că a fost expulzat de familie.
Curtea din Istanbul (Sulh Hukuk Mahkemesi), la data de 25 martie 2008, a respins toate cererile reclamantelor.Curtea din Istanbul a respins cererile reclamantelor, deoarece în apropierea reclamantului se aflau explozivi și el a fost arestat de polițiștii responsabili pentru lupta împotriva terorismului în timpul pregătirii unui atac terorist cu bombă, constatând că conținutul articolelor în litigiu era conform cu realitatea vizibilă la data publicării și că nu existau nici o declarație care să constituie o încălcare a drepturilor de personalitate ale persoanelor interesate în subiectele în litigiu.9.Curtea din Istanbul, la data de 4 noiembrie 2008, a analizat două cereri ale reclamantelor din partea instanței de prim grad și, la data de 26 ianuarie 2009, a respins cererile reclamantelor, care susțineau că au fost soluționate în conformitate cu dreptul lor.ȘİKİTȘERMEȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘLİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘİȘ
(judecătorul poate decide în temeiul principiului dreptului în sine legitim) că, în conformitate cu Convenția și cu protocoalele, reclamanții nu sunt limitați la temeiurile juridice invocate de reclamant și că, examinând o plângere în temeiul articolelor sau dispozițiilor Convenției, altele decât cele invocate de reclamant, poate decide cu privire la stabilirea dreptului în legătură cu evenimentele în cauză (Radomilja și alții împotriva Hrvatistanei [BD], nr. 37685/10 și 22768/12, § 126, 20 martie 2018). În acest caz, Curtea a concluzionat că nu este necesar ca reclamanții să se pronunțe asupra faptului că reclamanții nu au decât două motive de justificare invocate de reclamant în temeiul articolului 8 din Convenție.
Guvernul susține că conținutul articolelor în litigiu, atât din investigațiile poliției, cât și din cele pe care le-au făcut publica publicații, este în concordanță cu faptul istoric că evenimentele au avut loc, ceea ce a fost arătat de anchete. Guvernul susține, de asemenea, că, în ceea ce privește limba folosită în aceste articole, presa a exercitat dreptul de a se adresa unei anumite măsuri de exagerare, chiar de provocare. Din aceste motive, și datorită faptului că problema - în opinia Guvernului - este legată de stat, Guvernul susține că articolele în cauză nu constituie nicio intervenție în viața privată a reclamantelor sau a libertății de libertate a celor apropiați de solicitant, în timp ce acestea sunt deschise. 17.
În acest context, Curtea consideră că, având în vedere puterea de discernământ a statului pârât în condițiile actuale, autoritățile naționale sunt în poziție mai bună de a evalua contextul juridic în cadrul în care se află articolele în cauză. În ceea ce privește echilibrul echitabil care trebuie să fie stabilit între dreptul autorităților locale, în special, la respectarea respectului și protecția demnității Curții, a reclamantelor și a rudelor lor, și dreptul părții la libertatea de exprimare, Curtea constată că nu există elemente de probă care să permită o examinare a faptelor în cauză pe baza unor neînțelegeri cu Curtea (denumită mai sus Tarman , § 38). În acest caz, Curtea din Sud, după examinarea dosarelor de cazuri, a constatat că, în cazul în care se află în legătură cu o acuzație de securitate, se află în prezența unor elemente de probă care să permită o investigare a faptelor în cauză, se consideră că nu există nicio probă care să permită o investigare în legătură cu o acuzație în cauză, în special în cazul în care acuzațiile de securitate sunt în curs de investigare, în care se află în prezența unei acuzații de atac asupra unei persoane în cauză, și în cazul în care se află în prezența unei acuzații de răspundere a unei persoane în cauză, se consideră că nu există nicio probă de probă în legătură cu o acuzație în cauză, în primul rând, în cazul în care se află în legătură cu o acuzație de lupta împotriva unei persoane în cauză, în care se află în prezența unei persoane în cauză, în legătură cu o persoană în cauză, în cauză în cauză, în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză în cauză.
În vederea respectării specificațiilor menționate mai sus, Curtea a constatat că nu există niciun element care să cauzeze o consecință care să se bazeze pe libertatea de exprimare și protecția vieții private a reclamanților și a celor apropiați, care trebuie supravegheată de autoritățile naționale și care trebuie supusă unei evaluări detaliate. Printre interesele cetățenești se numără rezultatul acestei evaluări; că autoritățile naționale, care au depășit competența lor recunoscută, nu și-au îndeplinit obligațiile pozitive față de solicitanți în contextul articolului 8 al Convenției. 22. că, din cauza acestor motive, nu există niciun element care să cauzeze o consecință care să se bazeze pe o consecință care să se bazeze pe Convenția 35. că, în temeiul Convenției, o decizie a fost luată în 1972 și că, în temeiul Convenției, o decizie a fost luată în 1972 3. că, în temeiul Convenției, o decizie a fost luată în 1972 3. că, în temeiul Convenției, o decizie a fost luată în 1972 3. că, în temeiul Convenției, o decizie a fost luată în 1972 3. că, în temeiul Convenției, o decizie a fost luată în 1972 3. că, în temeiul Convenției, o decizie a fost luată în 1972 și că, în temeiul Convenției, o decizie a fost luată în 1978 și că, în temeiul Convenția a fost luată în anul 1983 nu a fost luată în anul 1983 și că, în anul 1983 nu a fost încălcat în anul trecut.
Bașvuru No. 43122/09
Mutahir KARAKUȘ ve diğerleri / Türkiye
Bașkan
Valeriu Grițco,
Hâkimler
Ivana Jelić,
Darian Pavli,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla 19 Mart 2019 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölümü), 24 Temmuz 2009 tarihli bașvuru ile davalı Hükümet tarafından sunulan görüșler ve bașvuranlar tarafından bu görüșlere verilen cevaplar dikkate alınarak yapılan müzakereler neticesinde așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuran tarafların listesi ekte yer almaktadır.
2.
Türk Hükümeti (‘‘Hükümet’’) kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
Davanın Koșulları
3.
Davanın kendine özgü koșulları, taraflarca ifade edildiği șekliyle, așağıdaki gibi özetlenebilir.
1.
Davanın Bașlangıcı
4.
Bașvuranların oğulları ve kardeșleri Sezai Karakuș, 28 Eylül 2004 tarihinde, yasa dıșı silahlı terör örgütü PKK’ya üye olduğu hakkında șüphe duyulması nedeniyle açılan sorușturma kapsamında, terörle mücadeleden sorumlu polisler tarafından yakalanıp gözaltına alınmıștır.
5.
İlgili, 22 Kasım 2004 tarihinde, tutuklu bulunduğu esnada, hücresinde kendisini asarak intihar etmiștir.
2.
İtibarın Zedelenmesi Nedeniyle Açılan Tazminat Davası
6.
Günlük olarak yayımlanan
Sabah
gazetesinde, 30 Eylül 2004, 3 Ekim 2004 ve 23 Kasım 2004 tarihlerinde, ‘‘İstanbul’daki iki ayrı otele bomba koyanlar yakalandı’’, "Eyleme gelmiști, canı âlem çekti", "Bombacının kaçamağı" ve "Tehdit alıyordu" bașlıklı basın makaleleri yayımlanmıștır. Söz konusu makaleler, yasa dıșı PKK örgütüne üye olmakla suçlanan bașvuranların yakınlarının yakalanmasına ilișkin koșullar ve ilgilinin tutukluluk sırasında hayatını kaybetmesi ile ilgilidir. Bir otelin girișindeki güvenlik kameralarından elde edilen fotoğrafların da yer aldığı, söz konusu makalelerden biri, bașvuranların yakınlarının yakalanmadan önce bir hayat kadını ile cinsel ilișkiye girdiğini belirtmektedir. Yayımlanan en son makalede, ilgilinin hayatını kaybetmeden önce PKK örgütü tarafından tehdit edildiği, makamlardan korunmasını talep ettiği ve muhtemelen örgüt içi infaz sonucu hayatını kaybettiği ileri sürülmektedir.
7.
Bașvuranlar, 30 Eylül 2005 tarihinde, yayınevinin sahibi ve gazetenin yazı ișleri müdürü hakkında ve aynı zamanda ihtilaf konusu makalelerin yazarları hakkında tazminat davası açmıșlardır. Bașvuranlar, söz konusu makalelerde, yakınlarının hayat kadınlarıyla cinsel ilișkide bulunmak için PKK örgütünün parasını harcayan bir bomba koyucu olarak gösterildiğini ileri sürmektedirler. Bașvuranlar söz konusu makalelerin kendi yakınlarının ve aynı zamanda ailelerinin itibarına zarar vermesinden dolayı șikâyet etmektedirler.
8.
İstanbul Sulh Hukuk Mahkemesi (‘‘Sulh Hukuk Mahkemesi’’), 25 Mart 2008 tarihinde, bașvuranların bütün taleplerini reddetmiștir. Sulh Hukuk Mahkemesi, bașvuranın yakınlarının üzerinde patlayıcı madde bulunduğu ve bombalı terör saldırısı hazırlığında olduğu sırada terörle mücadeleden sorumlu polisler tarafından fiili olarak yakalanması nedeniyle ihtilaf konusu makalelerin içeriğinin yayımlandığı tarihteki görünür gerçekliğe uygun olduğu ve ihtilaf konusu makalelerde ilgilinin kișilik haklarına ihlal teșkil edecek hiçbir ifade bulunmadığı kanaatindedir.
9.
Yargıtay, 4 Kasım 2008 tarihinde, ilk derece mahkemesinin kararını onamıștır ve 26 Ocak 2009 tarihinde, bașvuranların karar düzeltme taleplerini reddetmiștir.
10.
Bașvuranlar, Sözleșme’nin 8 ve 13. maddesini ileri sürerek, ihtilaf konusu makaleler nedeniyle, kendilerinin ve yakınlarının itibarının korunması hakkının ihlal edildiğinden șikâyet etmektedirler. Bașvuranlar, ileri sürdükleri iddiaların ulusal mahkemeler tarafından gerektiği gibi incelenmediğini ileri sürmektedirler.
11.
Bașvuranlar, ihtilaf konusu makalelerin kendi yakınlarının ve ailelerinin itibarının ihlal edilmesinden șikâyet etmektedirler ve yerel mahkemelerin adli yönden uygun bir cevap vermediklerini ileri sürmektedirler. Bașvuranlar, Sözleșme’nin 8 ve 13. maddelerini ileri sürmektedirler.
12.
Mahkeme, bir șikâyetin, olgusal iddialar ve hukuki argümanlar olmak üzere iki unsur içerdiğini hatırlatmaktadır. Mahkeme,
jura novit curia
(hâkim hukuku kendiliğinden uygular) ilkesi uyarınca, Sözleșme ve Protokolleri gereğince bașvuran tarafından ileri sürülen hukuki gerekçelerle sınırlı olmadığını ve bir șikâyeti, bașvuran tarafından ileri sürülenler dıșındaki Sözleșme maddeleri ya da hükümleri kapsamında inceleyerek, bu șikâyete konu edilen olaylara ilișkin yapılacak hukuki nitelendirme hususunda karar verebilmektedir (
Radomilja ve diğerleri/Hırvatistan
[BD], No. 37685/10 ve 22768/12, § 126, 20 Mart 2018). Somut olayda Mahkeme, bașvuranların șikâyetlerinin yalnızca Sözleșme’nin 8. maddesi uyarınca incelenmesi gerektiği kanaatindedir.
13.
Hükümet, iki kabul edilemezlik itirazı ileri sürmektedir. İlk olarak, Hükümet, bașvuranların mağdur sıfatını tașımadıklarını ileri sürmektedir. Hükümet bu bağlamda, hayatını kaybeden bir yakınının itibarının ihlal edilmesi konusunun kișiye bağlı ve mirasçılara devredilemeyen bir hak olduğunu ileri sürmektedir. Hükümet daha sonra, ilgililerin tekzip hakkına ilișkin yolu kullanmadıkları nedeniyle iç hukuk yollarını tüketmediklerini ileri sürmektedir.
14.
Bașvuranlar Hükümetin iddialarına itiraz etmișlerdir.
15.
Mahkeme, bașvurunun așağıda belirtilen nedenlerden her halükârda kabul edilemez olması nedeniyle, bașvuranların mağdur sıfatını tașımadığına ve iç hukuk yollarının tüketilmediğine ilișkin Hükümetin ilk itirazları hakkında karar vermesinin gerekli olmadığı kanaatine varmaktadır.
16.
Hükümet, ihtilaf konusu makalelerin içeriğinin, hem polis hem gazetecilikle ilgili sorușturmalar tarafından ortaya konulan olayların meydana geldiği tarihteki gerçeğe uygun olduğunu bildirmektedir. Hükümet ayrıca, bu makalelerde kullanılan dille ilgili olarak, basının belirli bir ölçüde abartıya, hatta provokasyona bașvurma hakkını kullandığını ileri sürmektedir. Bu nedenlerden dolayı, ve konunun - Hükümetin kendi görüșüne göre - kamu ile ilgili olması nedeniyle, söz konusu makalelerin bașvuranların ya da bașvuranların yakınlarının özel hayatına herhangi bir müdahale teșkil etmediğini ileri sürmektedir.
17.
Bașvuranlar Hükümetin iddialarına cevap vermemișlerdir.
18.
Mahkeme, özel hayatın korunması ve ifade özgürlüğü konusunda İçtihadı’nda öngörülen ilkeleri hatırlatmaktadır. Özellikle, bu ilkeler
Couderc ve Hachette Filipacchi Ortakları/Fransa
([BD], No 40454/07, §§ 83-93, AİHM 2015 (özetler)) ve
Tarman/Türkiye
(No. 63903/10, §§ 36-38, 21 Kasım 2017) kararlarında özetlenmektedir.
19.
Mahkeme somut olayda, bașvuranların, gazeteden sorumlu kișiler ile kendi yakınlarının ve aynı zamanda ailelerinin itibarına zarar verici olduğu kanaatine vardıkları basın makalelerinin yazarları hakkında tazminat davası açtıklarını ve Sulh Hukuk Mahkemesinin bașvuranların bütün taleplerini reddettiğini gözlemlemektedir; söz konusu karar Yargıtay tarafından da onanmıștır (yukarıdaki 8 ve 9. paragraflar).
20.
Mahkeme, mevcut koșullarda davalı devletin sahip olduğu takdir yetkisini dikkate alarak, ulusal makamların söz konusu makalelerin bulunduğu çerçevede olgusal bağlamı değerlendirmek için daha iyi bir konumda oldukları görüșündedir. Bu bağlamda, Mahkeme yerel makamların özellikle Sulh Hukuk Mahkemesinin, bașvuranların ve yakınlarının itibarının korunmasına saygı hakkı ile karșı tarafın ifade özgürlüğü hakkı arasında kurulması gereken adil denge ile ilgili olarak, Mahkeme İçtihadı ile olușturulan ilkelere dayanarak (yukarıda belirtilen
Tarman
, § 38) bir incelemede bulunduklarını tespit etmektedir. Bu durumda, Sulh Hukuk Mahkemesi, dava dosyasını inceledikten sonra, bașvuranın yakınlarının üzerinde patlayıcı madde bulunduğu ve bombalı terör saldırısı hazırlığında olduğu sırada terörle mücadeleden sorumlu polisler tarafından tutuklanması nedeniyle, ihtilaf konusu basın makalelerinde kullanılan ifadelerin bașvuranın yakınlarının kișiliği ile ilgili olmadığı, bu makalelerde ne bașvuranların ne de ilgilinin itibarını zedeleyecek nitelikte bir terim bulunmadığı ve söz konusu makalelerin içeriğinin yayımlandıkları tarihteki görünür gerçekliğe uygun olduğu kanaatine varmıștır. Özellikle ihtilaf konusu makalelerin bașvuranların yakınlarının tutuklanmadan önce bir hayat kadını ile cinsel ilișkide bulunduğuna dair kısımlarla ilgili olarak, dava dosyasının unsurları, söz konusu iddiaların ilgilinin polisler tarafından takip edildiği sırada bulunduğu bir otelin güvenlik kameralarının kayıtlarına dayandığını belirtmektedir.
21.
Yukarıda belirtilen hususlar doğrultusunda Mahkeme; basın özgürlüğü ve bașvuranların ve yakınlarının özel hayatının korunması arasındaki gözetilmesi gereken dengenin, ulusal makamlar tarafından ayrıntılı bir değerlendirmeye tabi tutulduğu kanaatine varmaktadır. Çatıșan menfaatler arasında yapılan bu değerlendirme sonucunda; ulusal makamların, kendilerine tanınan takdir yetkisini așarak, Sözleșme’nin 8. maddesi bağlamında bașvuranlara karșı pozitif yükümlülüklerini yerine getirmedikleri sonucuna varmaya neden olacak hiçbir unsur bulunmamaktadır.
22.
Mahkeme, bu nedenlerden dolayı, bașvurunun Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendi ve 4. fıkrası uyarınca açıkça dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerektiği sonucuna varmaktadır.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, Oy birliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, Fransızca dilinde tanzim edilerek, 11 Nisan 2019 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiștir.
Hasan Bakırcı
Valeriu Grițco
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan
EK
No.
Adı Soyadı
Doğum yılı
Uyruk
İkamet yeri
Temsilci
Mutahir KARAKUȘ
1972
Türk vatandașı
İ.Akmeșe
Ahmet KARAKUȘ
1935
Türk vatandașı
İ.Akmeșe
Aslıhan KARAKUȘ
1972
Türk vatandașı
İ.Akmeșe
Bediha KARAKUȘ
1970
Türk vatandașı
İ.Akmeșe
Muhsine KARAKUȘ
1935
Türk vatandașı
İ.Akmeșe
Muzahıt KARAKUȘ
1973
Türk vatandașı
İ.Akmeșe
Șengül KARAKUȘ
1981
Türk vatandașı
İ.Akmeșe
Șıhap KARAKUȘ
1969
Türk vatandașı
İ.Akmeșe
Songül KARAKUȘ
1978
Türk vatandașı
İ.Akmeșe