AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR Bașvuru No. 38061/07 Kamil ȘEN / Türkiye Bașkan, Valeriu Grițco, Hâkimler, Egidijus Kūris, Darianli, și Asistentul Directorului Sectorului de Jurnaluri Hasan Bakırcı'nın participării la 26 noiembrie 2019 în data de 26 august 2007 în data de 24 august 2007 în data de 24 august 2007, în fața Tribunalului European pentru Drepturile Omului (İkinci Bölüm), în fața site-urilor de pe internet ale Comitetului European pentru Drepturile Omului (European Human Rights Committee), în fața site-urilor de pe internet ale acestuia, în fața site-urilor de pe internet ale acestuia, în fața site-urilor de pe internet ale acestuia, în fața site-urilor de pe internet ale acestuia, în fața site-urilor de pe internet ale acestuia. https://www.ankara.deput.org/news/deputate/Ankara/deputate/Ankara/Deputate_deputate_deputate_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_de_
Conform informațiilor disponibile, această societate a fost înființată în anul 1936 printr-o decizie a Consiliului Băncilor; acționarii acesteia sunt în special bănci și o companie de asigurări, și anume Türkiye İș Bankası, Etibank, Adapazarı Türk Ticaret Bankası și Anadolu Anonim Türk Sigorta Șirketi. 506 din Legea asigurărilor sociale (506 din Legea) nr. 20 din decembrie, aplicantul, 506 din Legea din 1963 și alte două entități de stat care au ca scop îndeplinirea actelor în acest domeniu, precum Instituția de asigurări sociale și Fondul de pensii, Ankara Anonim Türk Șirketi Memur veș Serviciile de sănătate și sănătate ( Sağlık veșminteli și Emekli Sigorta Șirketi) a obținut drepturi de primă pentru salarii.
În prezent, Ankara Anonim Türk Sigorta Șirketi are șapte direcții sociale și filiale, cu 150 de angajați. Ankara Anonim Türk Sigorta Șirketi, prin hotărârea Consiliului General al Școlilor, la 14 aprilie 1993, a fost închisă. În cadrul Özelleștirme, la 26 septembrie 1997, a fost decisă cedarea acțiunilor Etibank. Aceste acțiuni, la 20 aprilie 2000, au fost cumpărate de Polis Bakım ve Yardım Sandığı ve Özelleștirme İdaresi. În prezent, Ankara Anonim Türk Sigorta Șirketi, cu 150 de angajați, are șapte direcții sociale și filiale. Ankara Anonim Türk Sigorta Șirketi, prin hotărârea Consiliului General al Școlilor, la 14 noiembrie 2001, a decis că 105 tehnicieni activi și 180 de tehnicieni din cadrul Agenției de Sănătate și Pensionare au fost închiriate și că au fost achitate de către Agenția Generală de Sănătate și Pensionare și că au fost achitate 36.536.160 lei (EUR 5.463.872.402) de la Agenția de Statul Social Turc.
Începând cu data de 1 februarie 2002, Autoritatea de Securitate Socială a redus pensiile reclamanților prin intermediul intibak. Începând cu această dată, Autoritatea de Securitate Socială a redus pensiile reclamanților prin intibak. Salariul lunar de pensie al candidatului în valoare de 507,27 lire turce (TRL) (aproximativ 390 de euro (EUR) la data accidentului) a fost redus la 388,99 TRL (aproximativ 300 de euro (EUR) la data accidentului).Bașvuran, 17 iulie 2002, a decis că Curtea de Securitate Socială, Ankara Anonim Türk Destorta Șirketi, Özelleștirme Yarası İdarası ve Bakım Polis ve Yardım Șirketi, care au fost de asemenea deținute de către o singură persoană, au fost deținute de patru instanțe, iar o altă instanță de judecată a emis o altă instanță de judecată, care a respins cererea de despăgubire, iar o altă instanță de judecată a respins cererea de despăgubire a lui İșbilet İdedin.Acumărirea a fost respinsă de către Curtea din Istanbul, în septembrie 2005, în favoarea judecătorii de la 7 martie, iar judecătorul a emis o altă instanță de judecată, în Istanbul, în septembrie 2007.
Normele și aplicarea legislației interne relevante privind acest subiect sunt descrise în detaliu în Hotărârea Yavaș și alții/Turcia (nr. 36366/06, §§ 23-11, 5 martie 2019). 2. evaluarea juridică după includerea în regimul general privind pensiile pentru solicitanți, Fondul de sănătate și pensii, reducerea sumei pensiilor în raport cu suma stabilită la data alocării pensiilor, în conformitate cu Convenția nr. 1 din Protocolul nr. 1, garantată de art. 1, a continuat să asigure dreptul de proprietate a reclamantului în instanța de judecată.
În cazul Yavaș și alții/Turcia, Tribunalul a stabilit în mod clar că, în orice caz sau în orice circumstanță specială, nu există nicio măsură de reducere a sumei salariului unei persoane în general, fără a se vedea în mod clar în ceea ce privește regimurile de pensii.Curtea a decis că, în cazul în care persoana în cauză nu a pierdut salariul, în mod contrar, nu a fost plătită suma de primăvara care trebuia să fie plătită înainte de începerea perioadei de pensii, iar dacă persoana respectivă a pierdut o parte din suma primăvara care trebuia să fie plătită pentru începerea perioadei de pensii, compania de pensii a decis că nu va mai avea nicio legătură cu acest sistem de pensii (Macdan Nagy, care a fost înființat în anul 2000 sau în anul 2000).
BD), nr. 53080/13, §§ 125 și 126, AİHM 2016), dar numai - plătită ulterior de Fondul de sănătate și pensii, care a fost anulată din cauza deficitului bugetar excesiv - a pierdut o parte din pensia sa, care constituie o avantajă pe care a beneficiat-o anterior (în măsura în care această acțiune a putut fi aplicată (mutatis mutandis bk.), Frimu și alții/România (k.k.), nr. 45312/11, 45581/11, 45583/11, 45587/11 și 45588/11, 7 februarie 2012).Curtea a decis, în ceea ce privește plângerile în legătură cu perioada de 6 luni, că criteriile de aplicare a acestor măsuri sunt lărgite (în măsura în care au fost aplicate de către Șillark Comingers S.A./B.Ș.A./B.Ș., 349/92, 349/92, 349/92, 349/92, 349/92, 349/92, 349/92, 349/92, 349/92, 349/92, 349/92, 349/92, 349/92, 349/94, 349/95, 349/95, 349/95, 349/95, 349/95, 349/95, 349/98, 289/99, 289/99, 289/99, 289/99, 289/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, 28/99, etc.).
În concluzie, cererea trebuie respinsă în conformitate cu articolele 35 alineatul (3) și (4) din Convenție; pe aceste teme, Curtea a decis, în unanimitate, că nu este acceptabilă decizia Președintelui.Această hotărâre, scrisă în limba franceză, a fost publicată la 19 decembrie 2019 în baza unei declarații în care se anunță că a fost înlocuită de Ajutorul Director al TRLY Türkçe Türkçe Müzik ve Müzik ve Türkçe Valkası (TRY), în locul lui 1 milion de euro, înregistrate în data de 19 decembrie 2019 în data de 1 decembrie 2005 de ORLT Türkçe Müzik ve Türkçe Valkası (TRY).
Bașvuru No. 38061/07
Kamil ȘEN / Türkiye
Bașkan,
Valeriu
Grițco,
Hâkimler,
Egidijus
Kūris,
Darian
Pavli,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla 26 Kasım 2019 tarihinde Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm), 24 Ağustos 2007 tarihinde sunulan, yukarıda belirtilen bașvuruyu, davalı Hükümet tarafından sunulan görüșleri ve bașvuran tarafından cevap olarak sunulan görüșleri dikkate alarak gerçekleștirdiği kapalı oturumdaki müzakereler sonucunda așağıdaki kararı vermiștir:
1.olay ve olgular
Bașvuran Kamil Șen, Türk vatandașı olup, 1939 doğumludur ve İstanbul’da ikamet etmektedir. Bașvuran, Mahkeme önünde, İstanbul Barosuna bağlı avukatlar, F. Ozan ve B. Ozan tarafından temsil edilmiștir.
Türk Hükümeti (“Hükümet”) ise kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
Davanın Koșulları
Davanın kendine özgü koșulları, taraflarca ifade edildiği șekliyle, așağıdaki gibi özetlenebilir.
Bașvuran, bir sigorta kurumu olan, Ankara Anonim Türk Sigorta Șirketi tarafından uzun yıllar boyunca istihdam edilmiștir.
Ankara Anonim Türk Sigorta Șirketi, kendi internet sitesinde (
https://www.ankarasigorta.com.tr/Default.aspx?id=2
) bulunan bilgilere göre, Bakanlar Kurulunun kararıyla 1936 yılında kurulmuștur; bu șirketin hissedarları özellikle bankalar ve bir sigorta șirketi olup, bunlar, Türkiye İș Bankası, Etibank, Adapazarı Türk Ticaret Bankası ve Anadolu Anonim Türk Sigorta Șirketidir. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun (“506 sayılı Kanun”) geçici 20. maddesine dayanılarak, bașvuran, 506 sayılı Kanun kapsamında 1963 yılında kurulan ve Sosyal Sigortalar Kurumu ve Emekli Sandığı gibi bu alanda çalıșan diğer bașlıca kurumlarla aynı görevi yerine getirmeyi amaçlayan bir devlet kurumu olan, Ankara Anonim Türk Sigorta Șirketi Memur ve Hizmetlileri Sağlık ve Emekli Sandığına (“Sağlık ve Emekli Sandığı”) bağlanmıștır.
Bașvuran, hizmet yılları boyunca, Sağlık ve Emekli Sandığı Yönetmeliği’nin 4. maddesinin III. bölümü uyarınca, “506 sayılı Kanun’un 78. maddesinde belirtilen tavan değerlerden iki kat daha yüksek” prim ödemiștir. Bu nedenle, Sağlık ve Emekli Sandığı Yönetmeliği’nin 58. maddesinin (b) fıkrası uyarınca, bașvuran, ek prim ödemesinin karșılığında - 506 sayılı Kanun’un 61. maddesine dayanılarak hesaplanan - “ek emekli maașı” alma hakkını elde etmiștir.
Etibank’ın hisselerdeki payı, 1990 yılında % 85’e yükselmiștir ve Ankara Anonim Türk Sigorta Șirketi, 14 Nisan 1993 tarihinde, Bakanlar Kurulunun kararıyla bu bankaya bağlanmıștır. Özelleștirme kapsamında, 26 Eylül 1997 tarihinde, Etibank’ın hisselerinin devredilmesine karar verilmiștir. Bu paylar, 20 Nisan 2000 tarihinde, Polis Bakım ve Yardım Sandığı ile Özelleștirme İdaresi tarafından satın alınmıștır. Hâlihazırda, Ankara Anonim Türk Sigorta Șirketinin, 150 çalıșanı ile yedi bölge müdürlüğü ve bin șubesi bulunmaktadır.
Ankara Anonim Türk Sigorta Șirketi Genel Kurulu, 14 Kasım 2001 tarihinde, Sağlık ve Emekli Sandığının 105 aktif üyesinin ve 180 emeklisinin bulunduğunu ve teknik açığının 7.536.874.462.160 Türk lirası (TRL
[1]
- olayların meydana geldiği tarihte yaklașık 5.753.340 avro (EUR)) olduğunu tespit etmiștir. Söz konusu Genel Kurul, 31 Aralık 2001 tarihinden itibaren, emekli maașlarının ve sosyal yardımların 506 sayılı Kanun’la öngörülen sınırlar dâhilinde ödenmesine karar vermiștir.
Bakanlar Kurulunun 20 Aralık 2001 tarihli kararıyla, Sağlık ve Emekli Sandığı, 506 sayılı Kanun’un ek 36. maddesi uyarınca, Sosyal Güvenlik Kurumuna devredilmiștir.
Sosyal Güvenlik Kurumu, 1 Șubat 2002 tarihinden itibaren “intibak” yoluyla bașvuranların emekli maașlarını azaltmıștır. Sosyal Güvenlik Kurumu, bu tarihten itibaren “intibak” yoluyla bașvuranın emekli maașını azaltmıștır. Bașvuranın 507,27 Türk lirası (TRL) (olayların meydana geldiği tarihte yaklașık 390 avro (EUR)) tutarındaki aylık emekli maașı, 388,99 TRL (olayların meydana geldiği tarihte yaklașık 300 avro (EUR)) tutarına düșürülmüștür.
Bașvuran, 17 Temmuz 2002 tarihinde, Sosyal Güvenlik Kurumu, Ankara Anonim Türk Sigorta Șirketi, Özelleștirme İdaresi ve Polis Bakım ve Yardım Sandığı olmak üzere dört kurum hakkında, emekli maașına ilișkin intibakın iptali ve emekli maașını yeniden düzenleme yönteminin belirlenmesi talebiyle İstanbul İș Mahkemesinde dava açmıștır. Bașvuran, aynı zamanda, bașlangıçtaki hesaplama yöntemine karșılık gelen düzeye kıyasla hâlihazırda ödenen emekli maașlarındaki fark ve maruz kalınan zararlar için tazminat ödenmesini talep etmiștir. Bașvuran, yargılama boyunca, talebini intibak hususuyla sınırlandırmıștır. Dava, İstanbul 7. İș Mahkemesi önüne getirilmiștir.
İstanbul 7. İș Mahkemesi, belirtilmeyen bir tarihte, 4. İș Mahkemesinde derdest olan bu türden davalardan birinin sonucunun beklenmesine karar vermiștir.
İstanbul 7. İș Mahkemesi, 27 Temmuz 2006 tarihinde, bu türden bir davanın kabul edildiği bir karar olan, İstanbul 4. İș Mahkemesinin kararını bozan, Yargıtay Dairelerinin 21 Eylül 2005 tarihli kararına uyarak, bașvuranın davasını reddetmiștir.
Yargıtay, 12 Mart 2007 tarihinde, bașvuran tarafından yapılan temyiz bașvurusunu reddetmiștir.
İlgili İç Hukuk Kuralları ve Uygulaması
Somut olaya ilișkin iç hukuk kuralları ve uygulaması,
Yavaș ve diğerleri/Türkiye
(No. 36366/06, §§ 23-11, 5 Mart 2019) kararında ayrıntılı olarak anlatılmaktadır.
2.hukuki değerlendirme
Bașvuran, Sağlık ve Emekli Sandığının emekli maașlarıyla ilgili genel rejime dâhil edilmesinin ardından, emekliliğe ayrıldığı tarihte belirlenen miktara kıyasla emekli maașının miktarının azaltılmasının, Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesiyle güvence altına alınan mülkiyetine saygı hakkını ihlal ettiğini ileri sürmektedir. Öte yandan, bașvuran, Sözleșme’nin 6. maddesinin 1. fıkrasını ileri sürerek, yargılamanın uzunluğundan șikâyet etmektedir. Bașvuran, yargılamanın sonuçlandırılması için yaklașık dört yıl beklediğini ve bu süre boyunca emekli maașının yarısı oranında azaltılmasıyla zor bir durumda bulunduğunu ileri sürmektedir. Bașvuran, yine Sözleșme’nin 6. maddesinin 1. fıkrasına dayanarak, bir yandan, hâkimlerin siyasi güce bağlı olan ve Adalet Bakanı tarafından bașkanlık edilen Hâkim ve Savcılar Yüksek Kurulu tarafından atanmaları nedeniyle, hâkimlerin bağımsızlığına ilișkin sorunu vurgulayarak ve diğer yandan, Yargıtay tarafından iç hukuktaki hükümlerin yorumlanması ve uygulanması nedeniyle adil bir yargılamadan yararlanamamasından șikâyetçi olmaktadır.
Mahkeme daha önce,
Yavaș ve diğerleri/Türkiye (
No. 36366/06, §§ 32-59, 5 Mart 2019) davasında bașvuranlar tarafından sunulan șikâyetlere benzer șikâyetler hakkında karar verme imkânına sahip olduğunu hatırlatmaktadır. Mahkeme, Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesinin ve Sözleșme’nin 6. maddesinin 1. fıkrasının ihlal edilmediği sonucuna varmıștır. Mahkeme, yukarıda belirtilen
Yavaș ve diğerleri/Türkiye
davası ıșığında bașvuranların șikâyetlerini incelemesinin ardından, mevcut durumlarda farklı bir sonuca varmasını sağlayacak herhangi bir olgu, iddia ya da özel koșul tespit etmemektedir.
Nitekim emekli maaș miktarının azaltılmasına ilișkin olarak, Mahkeme, somut olayda, söz konusu devrin ve bașvuranın emekli maașına ilișkin intibakın ardından, bașvuranın ödenmesine karar verilen miktarın bir kısmını kaybettiği doğru olsa da, bașvuranın bu sisteme göre emekli maașlarını alan kișilere nazaran hiçbir șekilde ayrımcılığa maruz kalmadan veya dezavantajlı olmadan genel rejimden yararlanmaya devam ettiğinin de açık olduğu kanısına varmaktadır. Dahası, intibakın geriye dönük bir etkisi olmamıștır ve sigorta șirketindeki hizmet süresi, kanun kapsamında prim ödeme süreleriyle eșit olmuștur. Dolayısıyla, bașvuran, hizmet yılları boyunca yapılan ödemeler bağlamında kendisine ödenmesi gereken emekli maașını kaybetmemiștir (aksi yönde bir karar için (
a contrario
) bk.,
Béláné Nagy/Macaristan
[BD], No. 53080/13, §§ 125 ve 126, AİHM 2016), ancak yalnızca - daha sonra așırı bütçe açığı nedeniyle tasfiye edilen Sağlık ve Emekli Sandığı tarafından ödenen - daha önce yararlanmıș olduğu bir avantajı teșkil eden (ek) emekli maașının bir kısmını kaybetmiștir (bu davaya uygulanabildiği ölçüde (
mutatis mutandis
) bk.,
Frimu ve diğerleri/Romanya
(k.k.), No.
45312/11, 45581/11, 45583/11, 45587/11 ve 45588/11, 7 Șubat 2012).
Mahkeme, Sözleșme’nin 6. maddesinin 1. fıkrası bağlamındaki șikâyetlere ilișkin olarak, bu konudaki içtihadıyla ortaya konulan kriterleri dikkate alarak (diğer kararlar arasında bk.,
Comingersoll S.A./Portekiz
[BD], No. 35382/97, § 19, AİHM
2000-IV, ve
Frydlender/Fransa
[BD], No. 30979/96, § 43, AİHM
2000-VII), söz konusu sürelerin makul süre ilkesini ihlal ettiği șeklinde değerlendirilemeyeceği; hâkim ve savcıların görevleri boyunca anayasal güvencelere sahip oldukları (
Çelebi/Türkiye
((k.k.), No. 54182/00, 28 Eylül 2004)
; Yargıtay tarafından iç hukuktaki hükümlerin yorumlanmasına ve uygulanmasına ilișkin içtihadından doğan ilkelerin
Nejdet Șahin ve Perihan Șahin/Türkiye
([BD], No.
13279/05, §§
49
‑
58, 20 Ekim 2011), ve
Albu ve diğerleri/Romanya
(No.
34796/09 ve diğer altmıș üç bașvuru, § 34, 10
Mayıs 2012)
kararlarında özetlendiği; içtihat farklılığı ihtimalinin, kendi yargı bölgesinde yetki sahibi olan, davanın esasına bakan bir grup mahkemeye dayanan her türlü yargı sisteminde doğal olarak bulunduğu; bu türden farklılıkların aynı mahkeme bünyesinde de görülebileceği ve bu durumun tek bașına Sözleșme’ye aykırı olduğu kanısına varılamayacağını belirttiğini tespit etmektedir (
Santos Pinto/Portekiz
, No.
39005/04, § 41, 20 Mayıs 2008).
Sonuç olarak, bașvuru açıkça dayanaktan yoksundur ve Sözleșme’nin 35. maddesinin 3 ve 4. fıkraları uyarınca reddedilmelidir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, Fransızca dilinde tanzim edilmiș olup, 19 Aralık 2019 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Valeriu Grițco
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan
[1]
Eski Türk lirasının (TRL) yerine geçen Türk Lirası (TRY), 1 Ocak 2005 tarihinde yürürlüğe girmiștir. 1 TRY, bir milyon TRL tutarına tekabül etmektedir.