În cazul Büyükerșen/Türkiye, președintele Julia Laffranque, judecătorii Ivana Jelić, Arnfinn Bårdsen și directorul adjunct al Hasan Bakırcılı, au fost eliberați să își exprime plângerea, 26 noiembrie 2019 la prima ședință a Comitetului European pentru Drepturile Omului (İșkürtçi Bölümü), după o serie de discuții, a fost pronunțată următoarea hotărâre: 1.
5.pe 12 iunie 2011, la alegerile generale, Eskișehir Milletvekili S.K., ales de pe lista partidului de putere, pe 9 august 2011, a fost acuzat de publicitate cu privire la candidatura sa, pe motivul că i-a fost atribuită, într-un program difuzat pe un canal de televiziune local pe 11 iunie 2011. 6. Eskișehir Cumhuriyet savhliesi, 12 decembrie 2011 tarifarie, ertare, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră, savră,
Curtea Penală din Eskișehir a declarat, la 14 iunie 2012, că reclamantul, care a fost acuzat de infracționalitate de fiildenă, a plătit o pedeapsă judiciară de 1.740 de lire turce (în baza articolului 125 din Legea Penală), care a fost judecată cu o judecată de 764 de euro (EUR) și a declarat că această decizie este definitivă.Curtea a declarat că, în scopul propagandei politice în vederea alegerilor generale, intenția reclamantului nu poate fi să depășească granițele politicii, dar că cuvintele reclamantului ar trebui să fie în mod acceptabil în cazul în care nu depășesc granițele politicii, dar că, fără îndoială, vor aduce prejudicii directe lui S.K.K., potrivit căreia este acceptabil să se considere că acesta a intrat direct în istoria politicii politice, să se considere că nu a intrat direct în istoria politicii politice, să se considere că nu a intrat direct în istoria politicii politice, să se considere că nu a intrat direct în istoria politicii politice, să se considere că nu a intrat direct în istoria politicii politice, să se considere că nu a intrat direct în istoria politicile politicii politice, să se considere că nu a intrat direct în istoria politicile politicii politice, să se considere că nu a intrat direct în istoria politicile politicii politice, să nu să se considere că nu se afleze că a intrat în istoria politicile politicii politice, să nu să se aflezezezeze că nu se află în istoria politicile politicii politice, să nu se aflează în istoria politică, să nu se afle înțele că nu se afle înțelege în istoria politicile politicile politicii politice, ci să se aflează în istoria politică.
Cine face o plângere sau vinde o plângere care poate compromite onoarea, onoarea sau demnitatea cuiva, este pedepsit cu închisoare de la trei luni la doi ani sau cu o pedeapsă justă. (...) În cazul în care victima a primit o declarație, o comunicare scrisă sau video, plângerea a fost depusă prin hotărârea instanței de judecată. (...) În conformitate cu art. 305. al 9.-lea din Legea Eskișehir Muhakemi, nu poate intra în fața curții Curții a Hürriyetului. (...) art. 6.-lea din Legea Eskișehir Muhakemi, nu poate intra în fața curții Curții a Hürriyetului. (...) art. 6.-lea din Legea Eskișehir Muhakemi, nu poate intra în fața curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții curții. (...) Articolul curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Curții Cur
În ceea ce privește imposibilitatea de a contesta hotărârile instanței de prim grad, reclamantul susține că a încălcat dreptul la un proces echitabil, prin imposibilitatea de a contesta hotărârile instanței de prim grad. 13. Guvernul susține că nu a fost pronunțată nicio pedeapsă pentru orice infracțiune judiciară în legătură cu reclamantul, care nu a fost sancționată cu o anumită sumă, că nu a fost pronunțată nicio pedeapsă pentru orice infracțiune judiciară, că nu a fost pronunțată nicio pedeapsă pentru orice infracțiune judiciară, că nu a fost pronunțată nicio pedeapsă pentru orice infracțiune judiciară, că nu a fost pronunțată nicio pedeapsă pentru orice infracțiune judiciară, că nu a fost pronunțată nicio pedeapsă pentru orice infracțiune judiciară, că nu a fost pronunțată nicio pedeapsă pentru orice infracțiune judiciară, că nu a fost pronunțată nicio pedeapsă pentru orice infracțiune judiciară, că nu a fost pronunțată nicio pedeapsă pentru orice infracțiune judiciară, că nu a fost pronunțată nicio pedeapsă pentru orice infracțiune judiciară, că nu a fost pronunțată nicio pedeapsă pentru orice infracțiune judiciară. 14. Reclamantul susține că nu a fost înlozită în legătură cu imposibilitatea de apelarii instanței de prim gradului, că a încălcat dreptul la un proces echitabil, că nu a încălcat dreptul la un proces echitabil, că nu a încălcat dreptul la un proces echitabil.
Reclamantul susține că pedeapsa pe care i-a fost aplicată pentru cuvinte insultătoare pe care le-a rostit într-un program de televiziune a încălcat dreptul la libertatea de exprimare, în temeiul articolului 10 din Convenție. 18. privind eliberarea de la conducere a televiziunii din Kabul. Curtea a decis că această plângere este acceptabilă, constatând că art. 35 alineatul (3) litera (a) din Convenție nu este în mod evident lipsit de temei în sensul articolului 35 din Convenție și nu este compatibil cu niciun alt motiv de inadmisibilitate. 20. în temeiul articolului 19 din Constituție, în temeiul articolului 11 din Convenție, în cazul în care în mai multe comunități, un candidat al unui partid care a participat la alegeri, în special al acestui candidat de televiziune, a făcut o declarație în legătură cu serviciile sale sau a făcut o declarație în legătură cu alte programe, în scopul de a-i da un răspuns, de a-i ajuta pe candidați sau de a-i influența pe candidați în alegeri democratice.
În cazul în care Curtea admite existența unei intervenții, Guvernul susține că această intervenție este prevăzută de art. 125 din Codul penal turc și că urmărește un scop legitim, care constă în protecția reputației și a drepturilor altora. Guvernul susține, de asemenea, că funcțiile și libertățile politice ale personalităților implicate ca motive de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de apărare, motivul de
În continuare, Curtea reamintește că această intervenție este prevăzută prin art. 125 din Cuvântul de drept turc (§8 de mai sus) și prin art. 10 din Convenția de drept turc (§2 de mai sus), iar în ceea ce privește libertățile în care protecția reputației și a drepturilor altcuiva urmărește scopul legitim, nu trebuie să fie făcută de către părți.24 În ceea ce privește intervenția, Curtea reamintește, de asemenea, că, în ceea ce privește drepturile în materie de viață și libertatea de exprimare, nu există nici o justificare necesară pentru a se recunoaște că această intervenție este prevăzută prin art. 125 din Cuvântul de drept turc (§8 de mai sus) și prin Convenția de drept turc (§10 de mai sus).
Curtea a constatat că reclamantul a folosit cuvinte într-un program de televiziune difuzat înaintea alegerilor generale, în care l-a acuzat pe candidatul partidului politic adversar de a minți, de a distorsiona adevărul și de a intenționa să înșele oamenii.În urma, în hotărârea Curții din 14 iunie 2012, Curtea a constatat că persoanele în litigiu nu pot fi evaluate ca fiind în detrimentul onoarei și reputației lui S.K. și respectând limitele libertății de exprimare a opiniilor acceptabile și, chiar dacă sunt politicieni, au observat că persoanele în cauză pot fi în libertate de exprimare în scopuri propagandei în vederea alegerilor generale (la punctul 7 din hotărârea de mai sus).26 Curtea a constatat că nu este permisă utilizarea unor cuvinte din hotărârea Curții din 14 iunie 2012 pentru a acuza persoanele în cauză că au înjuns onoarea și reputația lui S.K. și au respectat limitele libertății de exprimare a opiniilor acceptabile și că, chiar dacă sunt politicieni, persoanele în cauză pot fi în libertate de exprimare în vederea unei alegeri generale, în scopul propagandei (la punctul 7 din hotărârea de mai sus).27 Curtea a constatat că nu este permisă utilizarea unor cuvinte din hotărârile Curții de judecată din partea unei persoane în cauză în vederea unei situații de justățiuni, în vederea unei judecări în care persoana în cauză, în special în vederea unei situații de viață, în vederea unei alegeri, în vederea unei situații de drept, în vederea unei situații de drept, în care nu există o viață, în mod justiție (în special în vederea unei situații de drept, în vederea unei situații de drept, în care nu există o viață, în vederea unei situații de drept, în care nu există o viață, în vederea unei situație de drept, în care nu există o viață, în mod direct, în vederea unei situație de drept, în care nu există o viață, în mod direct, în mod direct, în mod direct, în mod
În concluzie, Curtea hotărăște că s-a încălcat art. 10 din Convenție. SÖZLEȘMENİN 41. MADDESİNİN UYGULANMASI HAKKINDA 29. Reclamantul nu a solicitat o despăgubire echitabilă. Prin urmare, Curtea a decis că nu a fost necesară plata nici unei sume, nici a oricărei sume solicitate în acest context. BU GEREKÇELERLE, MAHKEME, OY BİRLĞLE, OFFICIAL DE PRESIDENT, sunt admise; CONVENȚIA FİRMESİ FİRMESİ FİRMESİ 1.
(Bașvuru No. 69975/12)
KARAR
17 Aralık 2019
İșbu karar kesinleșmiștir. Bazı șekli düzeltmelere tabi tutulabilir.
Büyükerșen / Türkiye davasında,
Bașkan
Julia Laffranque,
Hâkimler
Ivana Jelić,
Arnfinn Bårdsen,
ve
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla, 26 Kasım 2019 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm), gerçekleștirilen müzakerelerin ardından, yine bu tarihte așağıdaki kararı vermiștir:
USUL
1.
Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan davanın temelinde, Türk vatandașı olan Yılmaz Büyükerșen’in (“bașvuran”) 21 Eylül 2012 tarihinde, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca yapmıș olduğu bașvuru (No. 69975/12) bulunmaktadır.
2.
Bașvuran, Mahkeme önünde İstanbul Barosuna bağlı Avukat F. İlkiz ve Avukat C. O. Yüksel tarafından temsil edilmiștir. Türk Hükümeti (“Hükümet”) ise kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
3.
Bașvuranın ilk derece mahkemesinin kararına karșı itiraz edememesine ve ifade özgürlüğü hakkının ihlal edildiği iddiasına ilișkin șikâyetleri, 6 Haziran 2018 tarihinde Hükümete bildirilmiș ve bașvurunun geri kalan kısmının, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 54. maddesinin 3. fıkrası uyarınca kabul edilemez olduğuna karar verilmiștir.
4.
Bașvuran, 1936 doğumludur ve Eskișehir’de ikamet etmektedir. Bașvuran, 1999 yılından beri Eskișehir Büyükșehir Belediye Bașkanı’dır. Bașvuran ayrıca, 2011 yılının Șubat ayından beri ana muhalefet partisinin üyesidir.
5.
12 Haziran 2011 tarihli genel seçimlerde, iktidar partisinin listesinden seçilen Eskișehir Milletvekili S.K., 9 Ağustos 2011 tarihinde, bașvuranın, yerel bir televizyon kanalında 11 Haziran 2011 tarihinde yayınlanan bir programda kendisine hakaret ettiği gerekçesiyle, bașvuran hakkında suç duyurusunda bulunmuștur.
6.
Eskișehir Cumhuriyet savcısı, 12 Aralık 2011 tarihli iddianame ile, bașvuranı, ertesi gün yapılması öngörülen genel seçimlerle ilgili olarak yayınlanan, yukarıda belirtilen 11 Haziran 2011 tarihli televizyon programı sırasında S.K. hakkında yaptığı açıklamalar sebebiyle, S.K.’ya hakaret etmekle suçlamıștır.
7.
Eskișehir Sulh Ceza Mahkemesi, 14 Haziran 2012 tarihinde, bașvuranı, kendisine isnat edilen fiilden suçlu bularak, Ceza Kanunu’nun 125. maddesine dayanarak, 1.740 Türk lirası (söz konusu tarihte yaklașık 764 avro (EUR)) adli para cezası ödemeye mahkûm etmiș ve bu kararın, kesin nitelikli olduğunu belirtmiștir. Sulh Ceza Mahkemesi, siyasetçi olan ilgililerin, genel seçim öncesinde propaganda kapsamında, kabul edilebilir eleștirinin sınırlarını așmayan beyanlarda bulunabileceklerini, ancak bașvuranın sözlerinin, tartıșmasız olarak S.K.’nın onuruna ve itibarına doğrudan zarar verecek nitelikte olduğu, kabul edilebilir eleștirinin sınırlarına riayet ettiği șeklinde değerlendirilemeyeceği ve hakaret suçu teșkil ettiği kanaatine varmıștır. Bașvuranın ihtilaf konusu sözleri așağıda yer almaktadır:
“ (...) yani milletvekili adayı öyle yalanları böyle çarpıtarak gerçekleri bir tarafta kalkıp da yerel televizyonlarda halkı aldatmak amacıyla söylemesi (...) yani bunlarla böyle bir siyasetçi Meclise kazanır da giderse Eskișehirlilerin çok dikkatli olması gerektiğini düșünüyorum çünkü pek çok konuda aynı șekilde Eskișehirlileri aldatmaya teșebbüs edecektir (...) Milletvekili seçilirse șayet bir daha böyle yalanlarla milleti uyutmasın (...)
”
Türk Ceza Kanunu’nun 125. Maddesi
8.
TCK’nın (1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı ve 26 Eylül 2004 tarihli Kanun) 125. maddesinin “hakaret” bașlığı altında yer alan, somut olayla ilgili kısımları așağıdaki gibidir:
“ Bir kimseye onur, șeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ya da yakıștırmalarda bulunmak veya sövmek suretiyle bir kimsenin onur, șeref ve saygınlığına saldıran kiși, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır.
Fiilin, mağduru muhatap alan sesli, yazılı veya görüntülü bir iletiyle ișlenmesi halinde, yukarıdaki fıkrada belirtilen cezaya hükmolunur.
(...)
”
Eski Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 305. Maddesinin 2. Fıkrası
9.
Eski Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (4 Nisan 1929 tarihli ve 1412 sayılı) 14 Temmuz 2004 tarihinde 5219 sayılı Kanun ile değiștirilen 305. maddesinin 2. fıkrasına göre, suçluları 2.000 TRY’den (yani 2 milyar eski Türk lirası (TRL)) az adli para cezasına mahkûm eden yargı kararlarında, temyiz yolu açık değildir. 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren yeni Ceza Muhakemesi Kanunu’nun yürürlüğe girmesine ve uygulanmasına ilișkin 23 Mart 2005 tarihli ve 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca, eski Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 305. maddesinin 2. fıkrası, 20 Temmuz 2016 tarihinde kurulan bölge adliye mahkemelerinin kurulmasından önce verilen yargı kararlarında uygulanabilir kalmıștır.
10.
Bașvuran, Sulh Ceza Mahkemesi tarafından verilen karara karșı temyiz bașvurusunda bulunma imkânından yoksun bırakılmasından șikâyet etmektedir. Bașvuran, bu bağlamda Sözleșme’nin 6. maddesinin 1. fıkrasını ileri sürmektedir.
11.
Mahkeme, bu șikâyetin, Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi anlamında açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ve bașka herhangi bir kabul edilemezlik gerekçesiyle bağdașmadığını tespit ederek, kabul edilebilir olduğuna karar vermektedir.
12.
Bașvuran, ilk derece mahkemesinin kararlarına karșı itirazda bulunamamasına ilișkin olarak, içerisinde bulunduğu imkânsızlığın, adil yargılanma hakkını ihlal ettiği kanaatindedir.
13.
Hükümet, bașvuru yolu konusunda, belirli bir miktarı așmayan adli para cezalarına mahkûm etme kararlarının bertaraf edilmesinin, davaların ivedilikle görülmesini ve temyiz bașvurularının etkililiğini güvence altına almayı amaçladığını ileri sürmektedir.
14.
Mahkeme, ilk derece mahkemesinin bir kararına karșı temyiz bașvurusunda bulunma imkânsızlığına ilișkin olarak, somut olayda ileri sürülen konulara benzer konular içeren birçok davada, Sözleșme’nin 6. maddesinin 1. fıkrasının ihlal edildiği sonucuna vardığını hatırlatmaktadır (
Bayar ve Gürbüz/Türkiye
, No. 37569/06, §§ 40-49, 27 Kasım 2012).
15.
Mahkeme, somut olayda, bașvuranın mahkemeye erișim hakkına getirilen orantısız bir engele maruz kaldığı ve bu sebeple mahkemeye erișim hakkını güvence altına alan Sözleșme’nin 6. maddesinin 1. fıkrasının, esasen ihlal edildiği kanaatindedir. Sonuç olarak, Mahkeme, yukarıda anılan
Bayar ve Gürbüz
davasında varılan sonucun bertaraf edilmesi için herhangi bir sebep görmemektedir.
16.
Dolayısıyla, bu bağlamda Sözleșme’nin 6. maddesinin 1. fıkrası ihlal edilmiștir.
17.
Bașvuran, bir televizyon programında sarf etmiș olduğu sözler sebebiyle, hakaret ettiği gerekçesiyle kendisine verilen cezanın, Sözleșme’nin 10. maddesiyle korunan ifade özgürlüğü hakkını ihlal ettiğini iddia etmektedir.
Kabul Edilebilirlik Hakkında
18.
Mahkeme, bu șikâyetin, Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi anlamında açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ve bașka herhangi bir kabul edilemezlik gerekçesiyle bağdașmadığını tespit ederek, kabul edilebilir olduğuna karar vermektedir.
Esas Hakkında
Tarafların İddiaları
19.
Bașvuran, 11 Haziran 2011 tarihli programda yapmıș olduğu beyanlarda, bu seçimlere katılan iktidar partisi adayını, özellikle bu adayın, kendisi ve belediye hizmetleri hakkında bașka bir televizyon programında söylediği sözlere cevap vermek amacıyla, bir muhalefet partisinden seçilen belediye bașkanı olarak ve genel seçimler bağlamında eleștirdiğini ileri sürmektedir. Bașvuran ardından, siyasetçilerin, siyasi eleștiriler kapsamında ifade özgürlüğünden daha fazla faydalanmaları gerektiğini ileri sürerek, cezaya mahkûm edilmesinin, kendisine göre, ortaya çıkarabileceği caydırıcı etki sebebiyle, demokratik bir toplumda gerekli olmadığı ve izlenen meșru amaçla orantılı olmadığı kanaatine varmaktadır.
20.
Hükümet, somut olayda bașvuranın ihtilaf konusu sözlerinin, ulusal mahkemeler tarafından ifade özgürlüğünün sınırlarını aștığı șeklinde değerlendirildiğini ve dolayısıyla ilgilinin ifade özgürlüğünün kullanımına müdahalede bulunulmadığını ileri sürmektedir. Hükümet, Mahkeme tarafından bir müdahalenin varlığının kabul edilmesi durumunda, bu müdahalenin, Türk Ceza Kanunu’nun 125. maddesiyle öngörüldüğünü ve itibarın ve bașkasının haklarının korunmasını teșkil eden meșru bir amaç izlediğini ileri sürmektedir. Hükümet ayrıca, siyasi figürler olarak ilgililerin görev ve statüleri, bașvuranın, ulusal mahkemeler tarafından hakaret olarak değerlendirilen ihtilaf konusu beyanlarının içeriği ve verilen adli para cezasının makul miktarı dikkate alındığında, kendisine göre, ulusal mahkemelerin, bașvuranın ifade özgürlüğü hakkı ile karșı tarafın özel hayatına saygı hakkı arasında adil bir denge gözettikleri ve ihtilaf konusu müdahalenin, demokratik bir toplumda gerekli olduğu ve izlenen meșru amaçla orantılı olduğu kanaatindedir.
Mahkemenin Değerlendirmesi
21.
Mahkeme, somut olayda bir muhalefet partisi mensubu ve belediye bașkanı olan bașvuranın, bir televizyon programında karșıt bir siyasi partiden genel seçimlere katılan aday hakkında sarf ettiği eleștirel sözler sebebiyle, adli para cezası ödemeye mahkûm edildiğini kaydetmektedir.
22.
Mahkeme, bașvuranın beyanları sebebiyle adli para cezasına mahkûm edilmesinin, bașvuran tarafından ifade özgürlüğünün kullanımına bir müdahale teșkil ettiği kanaatindedir (bk.
Dilipak/Türkiye
, No. 29680/05, § 50, 15
Eylül 2015 ve
gerekli değișikliklerin uygulanması koșuluyla (mutatis mutandis
)
Çamyar/Türkiye (No. 2)
[Komite], No. 16899/07, § 59, 10 Ekim 2017).
23.
Mahkeme ardından, bu müdahalenin, kanunla, yani daha açıkça Türk Ceza Kanunu’nun 125. maddesiyle öngörüldüğünü (yukarıdaki 8. paragraf) ve Sözleșme’nin 10. maddesinin 2. fıkrası bakımından, itibarın ve bașkasının haklarının korunması meșru amacını izlediği hususlarına taraflarca itiraz edilmediğini gözlemlemektedir.
24.
Mahkeme, müdahalenin gerekliliğiyle ilgili olarak, özel hayatın ve ifade özgürlüğünün korunması konularında olușturduğu içtihatlardan doğan ilkeleri hatırlatmaktadır. Bu ilkeler, özellikle
Couderc ve Hachette Filipacchi Associés/Fransa
([BD], No. 40454/07, §§ 83-93, AİHM 2015 (özetler)) ve
Tarman/Türkiye
(No. 63903/10, §§ 3638, 21 Kasım 2017) kararlarında özetlenmiștir. Mahkeme ayrıca, ulusal makamlar tarafından, bașvuranın ifade özgürlüğü hakkı ile karșı tarafın itibarının korunması hakkı arasında, içtihatlarından doğan ilkelere riayet edilerek bir denge gözetilip gözetilmediğini değerlendirmek için (yukarıda anılan
Tarman
, § 38) ulusal mahkeme tarafından ileri sürülen gerekçeyi dikkate alması gerektiğini hatırlatmaktadır (
ibidem,
25.
Mevcut davada Mahkeme, bașvuranın, genel seçimler öncesinde yayınlanan bir televizyon programında, rakip siyasi partinin adayını yalan söylemekle, gerçeği çarpıtmakla ve insanları aldatma niyetinde olmakla suçladığı sözler sarf ettiğini kaydetmektedir. Mahkeme ardından, Sulh Ceza Mahkemesinin, 14 Haziran 2012 tarihli kararında, ihtilaf konusu sözlerin S.K.’nın onurunu ve itibarını zedelediği ve kabul edilebilir eleștiri sınırlarına riayet ettiği șeklinde değerlendirilemeyeceği ve siyasetçi olsalar bile, ilgililerin, genel seçim öncesinde propaganda kapsamında kabul edilebilir eleștiri sınırlarını așmayan beyanlarda bulunabilecekleri kanaatine vardığını gözlemlemektedir (yukarıdaki 7. paragraf).
26.
Mahkeme, Sulh Ceza Mahkemesi tarafından verilen kararda bu șekilde kabul edilen gerekçenin, kendisine, sadece somut olayda bu mahkemenin, bașvuranın ifade özgürlüğü hakkı ile karșı tarafın özel hayatına saygı hakkının korunması arasında içtihatlarından doğan ilgili kriterlere uygun șekilde adil bir denge gözettiğini tespit etme imkânı vermediğini tespit etmektedir (yukarıda anılan
Tarman
, § 38). Nitekim Mahkeme, bu kararın, somut olayın koșullarında, özellikle ilgililerin siyasetçi statüleri, genel seçim bağlamı ve bu cezanın, bașvuranın ifade özgürlüğünü kullanımı üzerinde olușturabileceği caydırıcı etki dikkate alındığında, karșı tarafın özel hayatına saygı hakkının korunmasının, bașvuranın ifade özgürlüğünün, adli para cezası ödemeye mahkûm edilmesi suretiyle, ihlal edilmesini haklı gösterip gösteremeyeceği konusunda tatmin edici bir gerekçe sunmadığı kanaatindedir.
27.
Mahkeme, yukarıda belirtilenler bakımından, somut olayın koșullarında, ulusal makamların söz konusu menfaatler arasında, içtihatlarıyla belirlenen kriterlere uygun bir denge gözetmedikleri kanaatine varmaktadır.
28.
Sonuç olarak Mahkeme, Sözleșme’nin 10. maddesinin ihlal edildiğine hükmetmektedir.
29.
Bașvuran, herhangi bir adil tazmin talebinde bulunmamıștır. Dolayısıyla Mahkeme, bașvurana bu bağlamda herhangi bir miktar ödenmesine gerek olmadığı kanaatindedir.
Bașvurunun kabul edilebilir olduğuna;
Sözleșme’nin 6. maddesinin 1. fıkrasının ihlal edildiğine;
Sözleșme’nin 10. maddesinin ihlal edildiğine
karar vermiștir.
İșbu karar Fransızca dilinde tanzim edilmiș olup, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince, 17 Aralık 2019 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Julia Laffranque
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan