CASE OF CASTELLANI v. FRANCE - [Turkish Translation] summary by Okan Tașdelen

Çeviren, Okan TAȘDELEN, AİHM Eski B Hukukçusu, @O_TSDLN, 2020. [Publicat anterior pe următorul site web: https://www.patreon.com/posts/38190982 ] Această traducere a fost eliberată cu permisiunea de publicare, pentru a fi utilizată în HUDOC. Çevirmene atıfta bulunmak poate fi utilizată în scopuri non-comerciale. © Translated by Okan TAȘDELEN, Former B Lawyer of the ECHR, @O_TSDLN, 2020. [A lready published on the following website: https://www.patreon.com/posts/38190982 ] Re-publishing this translation has been granted for the purpose of its use in HUDOC. • O traducere a fost eliberată pentru a fi utilizată în HUDOC. • Ea poate fi reprodusă, fără niciun fel de risc, în scopuri comerciale, cu referire la traducătorul suspectat de crimă, Joseph E. MAYLARKIN (MARKETARKIN) CASTARLIN KARLIN (MARKETIN) CASTIN KARLIN (METIN KARLIN KARLIN) • Octul de naștere: 30/04/2020 • Octul de naștere: 06/04/2020 • Octul de naștere: 04/2020 • Octul de naștere: 04/2020 • Octul de naștere: 04/2020 • Octul de naștere: 04/2020 • Octul de naștere • Octul de naștere • Octul de naștere • Octul de naștere • Octul • Octul de naștere • Octul • Octul de naș • Octul • Octul • Octul de naș • Octul • Octul • Octul • Octul • Octul • Octul • Octul • Octul • Octul • Octul • Octul • Octul • Octul • Octul • Octul • Octul • Octul • Oct

În mai 2002, poliția din Nisa a cerut și a obținut sprijinul GIPNin (unitatea de intervenție specială înarmată a poliției) pentru a-i prinde pe cei din familia E.H. La 18 iunie 2002, poliția din Nisa a început să ceră și a obținut sprijinul GIPNin (unitatea de intervenție specială înarmată a poliției) pentru a-i prinde pe membrii familiei E.H. Potrivit directorului poliției RIPbi talezan, un ofițer de la aceeași unitate a GNin a declarat că a fost găsit mort în cazul în care a fost împușcat de un polițist pentru a-l apăra.

În ciuda instrucțiunilor de la ora 08:10 de a merge la spital, el nu a fost dus la spital până la ora 15:30. Pe 19 iunie 2002, termenul de detenție a fost prelungit. La ora 10:40 de așteptare, un specialist în medicină judiciară care l-a examinat, a constatat că a avut o mulțime de ecimoză pe corpul său, 9. a găsit un număr mare de ecimoză, 9. a găsit un burunda, burunda, o parte a ochiului drept și o parte a ochiului drept. Hastakane a declarat, de asemenea, că, cu condiția de a fi tratat în mediul de protecție medicală, îngrijirea medicală este compatibilă cu condițiile de protecție medicală.

Judecătorul Sorușturmei, la 02 iulie 2004, a decis să susțină acuzația de a fi doar polițiști și că, prin urmare, nu au fost judecați în fața Curții Penale din Nisa, și a decis să retragă o parte din acuzații, hotărând să trimită în judecată judecătorul de la Bașvuran, care a decis să respingă acuzațiile de violență; judecătorul Aix-en-Provence, care a decis să anuleze suspendarea parțială a anchetei și să reînnoiască acuzațiile pe baza acuzațiilor de violență. Judecătorul de la Bașvuran, care a decis să respingă acuzația de violență, a decis să trimită în judecată judecată judecătorul de la Bașvuran, care a decis să respingă acuzația de violență.

Curtea din Aix-en-Provence a respins hotărârea și a trimis dosarul la Curtea din Montpellier, care, la data de 27 ianuarie 2015, a decis că, în timpul judecății, GIPN a constatat că o greșeală de drum care a generat răspunderea statului a fost făcută, dar a contravinut hotărârii și a respins cererile reclamantului. Bay Castellani a fost condamnat la plata a 1.700 de euro, în conformitate cu art. 700 din Legea procedurilor civile, în caz de cheltuieli, în loc să susțină că a fost folosit pentru apărarea sa; a fost condamnat la o audiere a justiției sau a unei audieri a justiției în cazul unei greșeală de drum care a generat răspunderea statului.

art. 3 din aceste convenții interzice folosirea forței de către forțele de securitate în caz de arest; dar trebuie să fie strict forțată în condițiile existente (a se vedea precedentele: B. No. 16705/10, 03 octombrie 2013, §§ 28-30), Ghedir și alții împotriva Franței (B. No. 20579/12, 16 iulie 2015, §§ 108-113) și Boukrourou și alții împotriva Franței (B. No. 30059/15 , 16 noiembrie 2017, §§ 77-81) (§ 52). art. 3 din aceste convenții interzice folosirea forței de către forțele de securitate în caz de arest; dar trebuie să fie strict forțată în condițiile existente (a se vedea precedentele: Rehbock și alții împotriva Franței (B. No. 20579/12 , 16 iulie 2015, §§ 108-113) și Boukrourou și alții împotriva Franței (B. No. 30059/15 , 16 noiembrie 2017, §§ 77-81).

În cazul în care reclamantul a fost arestat după ce în primele ore ale dimineții, în casa sa, ușa de intrare și ușa din față a prietenei și a fiicei sale au fost deschise cu forța de către un număr mare de polițiști șefii și înarmați, cu posibilitatea de umilință și de umilință în ochii lui și ai familiei sale, atunci acesta trebuie să fi fost supus unor întrebări de frică și de îngrijorare (§ 56).În ceea ce privește planificarea operațiunii, din nou, AİHM a decis că nu este de datoria sa să ia în considerare o anumită unitate de identificare ca regulă pentru a aresta un individ care va fi interogat în ancheta penală.Cu toate acestea, în general, o persoană care a fost forțată să răspundă cu actiune rapidă și severă a fost forțată să facă o intervenție violentă excesivă sau să facă o intervenție periculoasă, iar astfel de persoane au fost evaluate și evaluate de către o persoană care a fost implicată în situații de risc (§ 486 din Regulamentul nr. 1766/2007, BVI, nr. 59/1068, nr. 128/1068; decizia nr. 486 din decretul nr. 1766/98, BVI, nr. 128/1068, nr. 176).

În primul rând, scopul intervenției poliției cu ajutorul GIPN a fost să aresteze familia E.H. Ceea ce Komutanul Birlik a cerut judecătorului de anchetă și a fost acceptat de directorul poliției a fost să intervină în GIPN pentru a-i prinde pe membrii familiei, care nu au fost deja condamnați la închisoare pentru recurgerea la solicitant, ci pentru violență și răpirea unui polițist.Directorul poliției R., dar după arestarea membrilor familiei în dimineața zilei de 18 iunie 2002; fără a-l informa pe judecătorul de anchetă sau fără a-i asigura acordul directorului, a preluat o oportunitate oferită de GIPN pentru a-l ajuta pe GIPN să-și recurgă sprijinul în cazul unei persoane suspectate de a fi implicat în aceleași infracțiuni, doar pentru a-și cere sprijinul în cazul unei persoane suspectate de a fi implicată în aceleași infracțiuni, GIPN a profitat de o posibilitate de a-și pune în pericol caracterul reclamantului.HİM a folosit astfel un partener de poliție care a fost folosit de membrii unei persoane de natură care a fost în mod normal înlocul operațiunii de intervenție (§ 59).

Mai mult, unele instanțe naționale au pus la îndoială justiția intervenției GIPN în contextul cauzei. La 13 ianuarie 2009, Curtea Penală de la Nisa a considerat că intervenția unei instituții private precum GIPN în cadrul unei anchete privind o amenințare este neobișnuită. În plus, în urma unei arestări gayrinizate în mod incidental, reclamantul nu a fost supus unei anchete judiciare; nici măcar judecătorii de anchetă care au dat permisiunea de a permite intervenția poliției nu au fost întrebați. Curțile naționale au considerat că, împreună cu cei responsabili pentru utilizarea GIPN și pentru violența care a rămas în operațiunea de detenție, nu există nicio formă de detenție; Curtea de Apel a reapărut în cazul unei astfel de arestări, care a indicat că nu există nicio posibilitate ca o astfel de arestare să fi fost efectuată de către un suspect (§§ 113 și 61).

În ceea ce privește folosirea forței de către polițiști, în primul rând, poliția a fost trimisă de către ofițerii care l-au arestat pe copilul înregistrat al reclamantului, iar în al doilea rând, Bayer Castellani a fost eliberat de un bulgăre de fier pentru unul dintre ei. Cu toate acestea, reclamantul și Guvernul au stabilit aceeași organizație a evenimentelor (§ 64). În plus, în ceea ce privește evaluarea lor a evenimentelor, autoritățile au dreptul să identifice incidentele de crime în locul unor evaluări normale și să refuze să facă o evaluare a situațiilor normale. (§ 238, § 298, § 268, § 268, § 269, § 268, § 268, § 269, § 268, § 268, § 269, § 268, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 269, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, § 260, §

În consecință, în absența oricărei alte dovezi din dosar care să susțină această afirmație, declarația Guvernului, care este doar o versiune dedusă din afirmațiile polițiștilor care au participat la arestare și despre care a fost deschis un proces de confuzie, și în care reclamantul a atacat intenționat polițiștii, nu a fost acceptată. Cu toate acestea, în primul rând, AİHM a observat că reclamantul nu a fost acuzat de violență în legătură cu arestarea sa și, în al doilea rând, că cascurile și calcanarii au fost violență violentă în legătură cu o turmă de polițiști (§ 65). AİHM a decis că nu există nicio metodă de manipulare a prejudiciului folosită de către acest agent și că nu este strict necesară utilizarea forței fizice în legătură cu arestarea acestuia (§ 7A, § 66A, § 7A, § 66A, § 7A, § 66A, § 7A, § 66A, § 7A, § 66A, § 7A, § 66A, § 7A, § 66A, § 7A, § 66A, § 7A, § 66A, § 7A, § 7A, etc.).

©

Çeviren, Okan TAȘDELEN, AİHM Eski B Hukukçusu, @O_TSDLN, 2020.

[Daha önce https://www.patreon.com/posts/38190982 adresinde yayımlanmıștır] Bu çeviriyi yayımlama izni, HUDOC’a konulması için verilmiștir. Çevirmene atıfta bulunmak kaydıyla ticari olmayan amaçlarla alıntılanabilir.

© Translated by Okan TAȘDELEN, Former B Lawyer of the ECHR, @O_TSDLN, 2020.

[A

lready published on the following website: https://www.patreon.com/posts/38190982

]

Permission to re-publish this translation has been granted for the purpose of its inclusion in HUDOC. It may be reproduced, without any commercial purpose, with a reference to the translator.

AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ

CASTELLANI/FRANSA KARARI

(B. No. 43207/16, 30/04/2020)

I – OLAYLAR VE OLGULAR

Bașvuran Joseph Castellani, 1956 doğumlu ve Contes’ta (Fransa) yașayan bir Fransız vatandașıdır.

Mayıs 2002’de, E.H. ailesinin üç ferdinin mahkûm edildiği, polise yönelik șiddet eylemlerine dair bir davada ifade veren bir avukat tarafından yapılan șikâyeti takiben, kimliği belirsiz kișiler hakkında tanıklara müdahale etme ve ölüm tehditlerinden dolayı adli sorușturma açılmıștır. Sorușturmanın ana șüphelileri, aynı E.H. ailesinin bașvuranın arkadașları ve komșuları olan üyeleridir.

Nice Polisi, 18 Haziran 2002 tarihinde, E.H. ailesinin üyelerinin yakalanması için GIPN’in (ulusal polisin özel silahlı müdahale birimi) desteğini talep ve elde etmiștir. Polis Müdürü R.’nin talebi üzerine, GIPN biriminin bașı, aynı davayla ilișkili gösterilen ve tehlikeli bir kiși olarak anlatılan Bay Castellani’nin yakalanması için de müdahalede bulunmayı kabul etmiștir.

Aynı gün sabah 06 sıralarındaki ki polis operasyonunun ne șekilde gerçekleștiği, taraflar arasında tartıșmalıdır. Bașvurana göre, evinin merdivenlerinde siyah bașlıklı birini görmüș, hırsız olduğunu düșünerek demir bir çubukla ona vurmuș ve merdivenlerden düșürmüștür. “Polis” diye bağırılması üzerine çubuğu bırakmıș ve ellerini kaldırarak hırsız zannettiğini söylemiștir. Evde polisin șiddetine maruz kalmıștır. Polisin anlatımında ise görevlilerin “polis” diyerek evin içinde ilerlediği, kaskında “polis” yazan görevli merdivenleri çıktığı sırada bașvuran ona vurduğu, bașvuranın etkisiz hale getirilmesi için güç kullanıldığı belirtilmektedir.

Bașvuran, saat 06:25’te gözaltına alınmıș, 07:45’te bir doktor tarafından muayene edilmiș ve daha fazla inceleme için hastaneye sevk edilmesini istenmiștir. Saat 08:10’da hastaneye sevk talimatı verilmesine rağmen, saat 15:30’a kadar muayeneye götürülmemiștir. 19

Haziran 2002 tarihinde gözaltı süresi uzatılmıștır. Onu saat 10:40’ta muayene eden adli tıp uzmanı, vücudunda çok sayıda ekimoz, 9. kaburgada, burunda, sağ çenede ve sağ göz çukurunda kırıklar tespit etmiștir. Hastane ortamında tedavi edilmek șartıyla, sağlık durumunun gözaltıyla uyumlu olduğunu da belirtmiștir. Bașvuran, kırıklardan dolayı 18 ilâ 20 Haziran 2002 tarihlerinde hastanede tedavi görmüș, 28 Haziran 2002 tarihinde yüzündeki kırıktan dolayı ameliyat edilmiștir. Bașvuranın sekiz günden fazla bir süre iș ve güç kaybına uğradığı tespit edilmiștir.

Sorușturma hâkimi tarafından 13 Kasım 2002 tarihinde, Bay Castellani’nin yakalanmasının temelindeki tanıklara müdahale ve ölüm tehdidi suçlamalarını düșüren bir takipsizlik kararı verilmiștir.

Nice Ceza Mahkemesi, 13 Ocak 2009 tarihinde, Bay Castellani’yi ruhsatsız silah bulundurmaktan suçlu bulmuș ve bașvuran, para cezasından müteșekkil ertelemeli cezaya çarptırılmıștır. Mahkeme, konutundayken saldırı altında kaldığına haklı olarak inanmıș olabileceği temelinde onun meșru müdafaada bulunduğunu kabul etmiș ve kamu yetkisini tașıyan bir kișiye karșı kasti saldırı suçlamalarından bașvuranı beraat ettirmiștir.

Bay Casttellani, 18 Kasım 2002 tarihinde, kovușturmaya taraf olma talebiyle birlikte, tehlikedeki bir kișiye yardım etmemek, kasti șiddet ve acımasız eylemlerden dolayı șikâyette bulunmuștur. 07 Aralık 202 tarihinde, bu hususta sorușturma bașlatılmıștır. Sorușturma hâkimi, 02 Temmuz 2004 tarihinde, yalnızca kimi polisler hakkındaki ve bundan dolayı onların Nice Ceza Mahkemesi önünde yargılanmak üzere tevdi edildikleri tehlikedeki bir kișiye yardım etmemek suçlamasını sürdürerek suçlamalardan bazılarını düșürmeye karar vermiștir.

Bașvuran tarafından yapılan itirazı takiben; Aix-en-Provence İstinaf Mahkemesi, sorușturmanın kısmen sonlandırılmasını iptal etmiș ve asıl suçlamalar temelinden yeniden sorușturma yürütülmesini emretmiștir.

Kamu yetkisini tașıyan kișilerce kasıtlı șiddet suçlamalarını reddeden ikinci bir kısmi takipsizlik kararı 27 Ocak 2006 tarihinde verilmiștir. Bașvuran itiraz etmiștir. Aix-en-Provence İstinaf Mahkemesi, 15 Haziran 2006 tarihinde, acımasız eylemler suçlamasının ve 25 Ekim 2007 tarihli kararla da kamu yetkisini tașıyan kișilerce kasıtlı șiddet suçlamasının sonlandırılmasını onaylamıștır.

Bay Castellani, 26 Haziran 2009 tarihinde, onda neden olunan zararlardan dolayı tazminat almak için devlete dava açmıștır. Nice Hukuk Mahkemesi, 05 Nisan 2011 tarihli kararla, bașvuranı yakalamak için GIPN’i göndermekle devletin, sorumluluğunu doğuran ağır kusur eyleminde bulunmuș olduğu görüșünü benimsemiștir. Devletin bașvurana, tazminat olarak 59.000 avro (EUR) ve masraflar için 3.500 EUR ödemesine hükmetmiștir.

Aix-en-Provence İstinaf Mahkemesi, 12 Nisan 2012 tarihinde, Bay Castellani’nin davasının kabul edilebilirliğini onamıș fakat kararın kalanını bozmuș ve bașvuranın taleplerini reddetmiștir. Bay Castellani’nin, masrafların yansıra, Medeni Usul Yasası’nın 700. maddesi uyarınca 1.700 EUR ödemesine hükmedilmiștir.

Yargıtay, kararı bozmuș ve davayı Montpellier İstinaf Mahkemesine göndermiștir.

Bu mahkeme, 27 Ocak 2015 tarihli kararla, GIPN’in müdahalesinin devletin sorumluluğunu doğuran bir kusur yol açtığının ispatlanmamıș olduğuna karar vermiștir. Yalnızca bașvuran tarafından kendisini savunmak için yaptığı eylemler değil, tutuklamaya direnmedeki ısrarı da göz önüne alındığında; bu müdahalenin manasız veya orantısız olduğunun ispatlanamadığı görüșünü benimsemiștir. Montpeiller İstinaf Mahkemesi bununla birlikte, devletin gözaltındayken bașvurana tıbbi bakım sağlamaması dolayısıyla ağır kusur ișlemiș olduğunu tespit etmiștir. Devletin, tıbbi bakım eksikliği için tazminat olarak 5.000 EUR ve Medeni Usul Kanunu’nun 700. maddesi uyarınca 2.000 EUR ödemesine hükmedilmiștir.

Yargıtay, 10 Șubat 2016 tarihinde, bașvuranın temyiz talebini reddetmiștir.

II –

AİHM’E BAȘVURU VE

İDDİALAR

19 Temmuz 2016 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine bașvuruda bulunulmuștur.

Bașvuran, Sözleșme’nin 3. maddesine dayanarak polis tarafından tutuklandığında șiddet eylemlerinin mağduru olduğundan șikâyet etmiș ve GIPN’in müdahalesinin ve güç kullanımının ne gerekli ne de orantılı olduğunu belirtmiștir.

III – HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yakalama sırasında güç kullanımına ilișkin ilkeler

Gutsanovi/Bulgaristan

(B. No.

34529/10

, §§ 113 ve 125-126, AİHM 2013),

Douet/Fransa

(B. No.

16705/10

, 03

Ekim

2013, §§ 28-30),

Ghedir ve Diğerleri/Fransa

(B. No.

20579/12

, 16

Temmuz

2015, §§ 108

‑

113) ve

Boukrourou ve Diğerleri/Fransa

(B. No.

30059/15

, 16 Kasım 2017,

§§ 77-81) kararlarında ortaya konulmuștur (§ 52).

Sözleșme’nin 3. maddesi yakalama esnasında güvenlik güçleri tarafından güç kullanılmasını yasaklamamakta; ancak bunun, orantılı ve mevcut koșullarda kesinlikle zorunlu olması gerekmektedir (bkz.

Rehbock/Slovenya

, B. No.

29462/95

, § 76, AİHM 2000

‑

XII;

Gutsanovi/Bulgaristan

,

yukarıda anılan,

§

126). Bu bakımdan bilhassa, kișinin tutuklamaya direnip direnmediği ya da kaçmaya, yaralamaya veya hasara yol açmaya veya delilleri yok etmeye çalıșıp çalıșmadığı önem tașımaktadır (bkz.

Raninen/Finlandiya

, 16

Aralık 1997, §

56). Bir kișinin davranıșlarının kesinlikle zorunlu kılınmadığı durumlarda devlet görevlilerince fiziksel güç kullanımının insan onuruna zarar verdiği ve bu durumun Sözleșme’nin 3. maddesinin ihlalini teșkil ettiği kabul edilmektedir (§ 53; bkz.

Bouyid/Belçika

[BD], No.

23380/09

, §§

88, 100 ve 101, AİHM 2015).

AİHM ilk bașta, dosyadaki tüm tıbbi belgelerin bașvuranın ciddi yaralanmalara maruz kaldığını tespit ettiğini kaydetmiștir (§ 55).

Bașvuran, fiziksel acıların yansıra ruhsal acılara da katlamak zorunda kalmıș olmalıydı. Bașvuranın, evinde sabahın ilk saatlerinde, kız arkadașının ve kızının gözü önünde giriș kapısı ve ön kapı çok sayıdaki bașlıklı ve silahlı görevlilerce zorla açılmasının ardından tutuklanmasının, kendi gözünde ve ailesinin gözünde așağılanma ve küçük düșürülme ihtimaliyle birlikte, onda muhakkak șiddetli korku ve endișe hislerine yol açmıș olmalıdır (§

56).

Operasyonun planlanmasına ilișkin olarak AİHM, ceza sorușturmasında sorgulanacak bir bireyin yakalanması için belirli bir birim seçimine dair karar vermenin kural olarak kendisinin görevi olmadığı görüșünü benimsemiștir. Bununla birlikte, genellikle acil ve sert karșılığı zorunlu kılan așırı șiddet veya hassaten tehlikeli durumlarla ilgilenen özel birimlerin müdahalesinin dikkate değer bir görevin kötüye kullanma ve insan saygınlığının ihlali risklerini içerebildiğine dair önceki tespitini yinelemiștir. Böyle birimlerin müdahalesi bu nedenle, yeterli güvenceler tarafından çevrelenmeliydi (§ 58; bkz.

Kučera/Slovakya

, B. No.

48666/99, 17 Temmuz 2007, § 122).

GIPN destekli polis müdahalesinin amacı, bașlangıçta E.H. ailesinin yakalanmasıydı. Birlik komutanın sorușturma hâkiminden talep ettiği ve emniyet müdürünün kabul ettiği șey, bașvuranın değil, șiddetten ve bir polis memurunun kaçırılmasından halihazırda mahkûm edilmiș olan bu aile fertlerinin yakalanması için GIPN’in müdahalede bulunmasıydı. Polis müdürü R., ancak bu ailenin kimi üyelerinin 18 Haziran 2002 sabahında tutuklanmasının ardından; sorușturma hâkimini bilgilendirmeden ya da emniyet müdürünün mutabakatını temin etmeksizin, aynı suçlara karıștığından șüphelenilen bașvuranın yakalanmasında birimin desteğini talep etmek için, GIPN’in mevcudiyetinin sağladığı fırsattan istifade etmiști. AİHM dolayısıyla, bu tür özel birimlerin müdahalesini normalde çevreleyen mevcut iç güvenceler tarafından operasyona eșlik edilmediğini kaydetmiștir (§ 59).

Bașvuranın karakterine ilișkin olarak ulusal mahkemeler, GIPN’in müdahalesini haklı kılmak için kullanılmıș olan bașvuranın tehlikeliliği iddiasının, yalnızca müdahaleyi talep eden polis memurunun ifadesinden kaynaklandığını ve herhangi bir delille desteklenmediğini kaydetmiști (§ 60).

Dahası, bizzat bazı ulusal mahkemeler, davanın șartlarında GIPN’in müdahalesinin orantılığını sorgulamıștı. Nice Ceza Mahkemesi, 13 Ocak 2009 tarihinde, tehdide ilișkin bir sorușturma kapsamında GIPN gibi bir özel birimin müdahalesinin alıșılmadık olduğunu değerlendirmiștir. Ayrıca, olaylı biçimde gayrinizami biçimde tutuklanmasını takiben, bașvuran adli sorușturmaya tabi tutulmamıș; hatta polis müdahalesine yol açan izin belgesini veren sorușturma hâkimince sorgulanmamıștır bile. Ulusal mahkemeler, GIPN’in kullanılmasından ve de bașvuranın maruz kaldığı șiddetten dolayı devleti sorumlu tutmamakla birlikte; İstinaf Mahkemesi yine de “bu tercihin, bașvuran tarafından ortaya konan tehlikeyle orantısızlığının olası olduğunu” belirtmiștir (§ 61).

Son olarak dosya, bașvuranın tutuklanma anında yalnız olup olmayacağını saptamaya yönelik herhangi bir ön araștırmaya hiçbir atıfta bulunulmadığını göstermektedir. AİHM, șüphelinin aile fertlerinin tutuklama mahallindeki muhtemel varlığının bu tür polis operasyonlarının planlanmasında ve icrasında dikkate alınması gerektiğini değerlendirmiștir (bkz.

Gutsanovi/Bulgaristan

, yukarıda anılan, §§

113 ve 125-126). Böyle bir mülahaza, mevcut davada yoktu ve polis, bașvuranın aile konutundaki operasyonu bu șekilde planlamamıștı (§ 62).

AİHM, davanın bütün özel koșullarını dikkate alarak bașvuranın evindeki polis operasyonunun kullanılan yöntemlerin nihai amacını, yani cezai suç ișlediğinden șüphelenilen bir kișinin yakalanmasını, gerçekleștirmek için kesinlikle gerekli olduğunu temin edecek șekilde planlanmamıș ve yürütülmemiș olduğu neticesine varmıștır (§ 63).

Polis memurları tarafından güç kullanımına ilișkin olarak ise birincisi bașvuranın kayıtlı yaralarına onu tutuklayan polis memurlarınca yol açılmıș ya da ikincisi Bay Castellani’nin onlardan birine demir bir çubukla vurmuș olduğunda ihtilaf bulunmamaktaydı. Ancak, bașvuran ve hükumet aynı olaylar örgüsünü nakletmemiștir (§ 64).

Kural olarak, olaylara ilișkin kendi değerlendirmesini, topladıkları delillere dayanarak olayları tespit etmekle yükümlü ulusal mahkemelerin değerlendirmelerinin yerine koymak AİHM’in görevine girmez. Her ne kadar ulusal mahkemelerin bulguları, elindeki tüm bilgi ve belgeler ıșığında kendi değerlendirmesini yapmakta özgür olan AİHM’i bağlamamakla birlikte; normalde AİHM, ancak bu yönde ikna edici verilere sahip olması durumunda, ulusal hâkimlerce varılan olgusal tespitleri reddedecektir (§ 65; bkz.

Klaas/Almanya

, 22

Eylül 1993, §

29, A Serisi No. 269;

Giuliani ve Gaggio/İtalya

[BD], B. No.

23458/02

, §

180, AİHM 2011).

Somut olay bakımından AİHM, Nice Ceza Mahkemesinin kesinleșmiș bulunan bir kararında, bașvuranın konutunda saldırıya uğradığına haklı biçimde inanmıș olduğuna karar verdiğini kaydetmiștir. Sonuç olarak, dosyada bu iddiayı destekleyen diğer herhangi bir delilin yokluğunda, sadece yakalamaya katılmıș ve hakkında müteakiben kovușturma açılmıș bulunan polis memurlarının iddialarından çıkartılan bir versiyon olan ve bașvuranın polis memurlarına bilerek saldırmıș olduğu șeklindeki Hükumet beyanı kabul edilmemiștir. AİHM bununla birlikte, ilk olarak bașvuranın tutuklamaya direnmekle suçlanmamıș olduğunu ve ikinci olarak kask takan ve kalkanlarla korunan bir sürü polis memurunun eylemlerinin hassaten șiddetli olduğunu gözlemlemiștir (§ 65).

AİHM, kullanılan yöntemlerin bu itibarla bașvuranın tutuklanması için kesinlikle gerekli olmadığını ve fiziksel güç kullanımının onun davranıșı tarafından zorunlu kılınmadığını tespit etmiștir (§ 66).

Bu nedenle, Sözleșme’nin 3. maddesinin ihlali söz konusudur (§ 67).

IV – ADİL TAZMİN

AİHM, Fransa’nın bașvurana maddi zarara ilișkin olarak 2.803 EUR (§ 71) ve manevi zararlara ilișkin olarak ise 20.000 EUR (§ 74) ödemesine karar vermiștir.