AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR Bașvuru no. 45255/09 Süleyman AKKUȘ / Türkiye Bașkan Valeriu Grițco, Hâkimler Arnfinn Bårdsen, Peeter Roosma, și Asistentul Directorului Departamentului de Afaceri Juridice Hasan Bakırcı, cu participarea Comitetului de Drepturi al Tribunalului European pentru Persoane (İkinci Bölüm), cu data de 16 iunie 2020 întrunit în fața Tribunalului European pentru Persoane (İkinci Bölüm), 11 august 2009 în vederea luării în considerare a celor de mai sus, a anunțat în favoarea sa, în favoarea judecătorului judecătorului judecătorului, că a luat în considerare situația în care s-a aflat, a anunțat în favoarea sa, în favoarea judecătorului judecătorului, că a luat în considerare situația în care s-a aflat, a anunțat în favoarea sa, în favoarea judecătorului, că a luat în considerare situația în care s-a aflat, în favoarea judecată, în favoarea judecătorului, în care s-a fost învinspectat, în favoarea judecată, în favoarea judecătorul judecătorului, în care s-a fost înfățiștea lui, în favoarea lui, în favoarea judecătorul, în care s-a fost înfățișurat, în favoarea judecătorul, în favoarea judecătorul, în care s-a fost în favoarea lui, în favoarea lui, în favoarea lui, în favoarea lui, în favoarea lui, în favoarea lui, în favoarea lui, în favoarea lui, în favoarea lui, în favoarea lui, în favoarea lui, în favoarea lui, în favoarea lui, în favoul lui, în favoia lui, în favoia lui, în favo, în favo, în favo, în favo, în favo, în favo, în favo, în fa
O scrisoare de 11 august 2009, trimisă de avocatul reclamantului, a ajuns la Curte la 19 august 2009. Cu toate acestea, scrisoarea menționată menționează că reclamantul a fost informat în luna februarie 2009 despre decizia Curții Supreme și că dorește să depună o plângere în fața Curții privind încălcarea articolelor 5, 6 și 8 din Convenție. În ceea ce privește plângerea în temeiul articolului 6 din Convenție, în care nu a fost făcută nicio explicație, nu a fost transmisă nicio altă informație, cu excepția datei de 24 iulie 2009, când avocatul a declarat că nu a primit nicio informație cu privire la data și termenul în care a fost depusă plângerea.
În acest articol, unele neconcordanțe de ortografie și consularul privind înregistrarea conversațiilor telefonice ale reclamantului în cadrul sentințelor penale au fost explicate. În acest formular, pe 11 martie 2010, reclamantul a depus un formular complet de cerere. În acest formular, printre altele, a depus o plângere în fața instanței de judecată pentru că nu a adresat personal întrebări victimelor.
Guvernul a prezentat prima obiectie privind nerespectarea termenului de sase luni si a afirmat ca reclamantul a depus o cerere la Curte la 11 august 2009, iar plangerea privind pretinderea ca nu a adresat intrebari persoanelor victime a fost exprimata in cererea din 11 martie 2010. cu toate acestea, termenul de sase luni a inceput sa intre in vigoare la data la care hotararea din 16 februarie 2009 a fost retransmise directorului de grefa al Curtii de Justitie, iar data la care hotararea din 4 mai 2009 a fost transmise directorului de grefa a Curtii de Justitie a fost retransmise, iar reclamanta a fost depusa in judecata nu a fost o alta cerere de acuzare. Guvernul a declarat ca nu a depus o cerere de acuzare in judecata, iar in cazul in care nu a facut acest lucru, la 11 august 2009, nu a depus o cerere de acuzare in judecata, deoarece nu a fost depusa in judecata, deoarece nu a fost depusa in judecata in totalitate, iar in cazul in care o cerere de acuzare a fost depusa in totalitate, nu a fost depusa de un avocat al acestuia, ci doar de la 6 martie.
Curtea reiterează că, în funcție de istoria în care a fost depusă cererea în cauză, termenul de șase luni este, în general, închis de prima dată când un reclamant a declarat intenția de a depune o cerere și a oferit o opinie cu privire la caracterul plângerilor depuse (a se vedea Allan/Birleșik Krallık, ((k.k.) no. 48539/99, § 2, 28 august 2001).
Având în vedere împrejurările cauzei, Curtea constată, în primul rând, că I. Akkușun, avocatul reclamantului la data respectivă, a trimis prima scrisoare la data de 11 august 2009 și susține că s-au încălcat articolele 5, 6 și 8 din Convenție. Cu toate acestea, în ceea ce privește recursul în temeiul articolului 6 din Convenție, nu a fost furnizată nicio informație în afară de o declarație generală a drepturilor reclamantului în temeiul acestui articol, a plângerilor penale împotriva sa, în cursul procesului. În mod similar, în primele două luni ale anului 2009 și în primele șase luni ale anului 2009 reclamantul a trimis o interogare în numele victimelor la art. 6 din Convenție, care nu conține decât o interogare în numele victimei.
Prin urmare, Curtea a ajuns la concluzia că, din cauza faptului că plângerea reclamantului privind lipsa de adresare a întrebărilor persoanelor victime în fața instanței de instruire a procesului nu a fost suficientă pentru a interzice termenul de șase luni, plângerea în cauză a fost formulată în afara termenului de șase luni și, prin urmare, plângerea în cauză nu este admisă în temeiul articolelor 35 §§ 1 și 4 din Convenție.Pe aceste temelii, Curtea a decis, cu unanimitate, că Bașvur İș nu este admisibil.Zimbul a fost scris în limba engleză și a fost comunicat în scris la 9 iulie 2020.Hazeriu Bakı Griç Vasalanco, Director Adjunct Yazı İșleri Bașkancı
Bașvuru no. 45255/09
Süleyman AKKUȘ / Türkiye
Bașkan
Valeriu Grițco,
Hâkimler
Arnfinn Bårdsen,
Peeter Roosma,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla 16 Haziran 2020 tarihinde Komite hâlinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
11 Ağustos 2009 tarihinde yapılan yukarıda anılan bașvuruyu göz önüne alarak,
Davalı Hükümet tarafından ibraz edilen görüșleri ve bu görüșlere cevaben bașvuran tarafından ibraz edilen görüșleri dikkate alarak,
Gerçekleștirilen müzakerelerin sonucunda așağıdaki kararı vermiștir:
Bașvuran Süleyman Akkuș, 1974 doğumlu bir Türk vatandașı olup Iğdır’da ikamet etmektedir. Bașvuran, Mahkeme önünde, İstanbul Barosuna kayıtlı Avukat İ. Akkuș tarafından temsil edilmiștir.
Türk Hükümeti (“Hükümet”) ise kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
Bașvuranın yargılamayı yürüten mahkeme önünde mağdurlara bizzat soru yöneltemediğine ilișkin șikâyeti, Sözleșme’nin 6 §§ 1 ve 3 (c) maddesi kapsamında, Hükümete bildirilmiștir.
Davanın Koșulları
Davanın koșulları, taraflar tarafından ileri sürüldüğü șekliyle așağıdaki gibi özetlenebilir.
Bașvuran, yasa dıșı suç örgütü kurma, tefecilik ve tehdit suçlarından yargılanmıș ve on yedi yıl altı ay hapis cezasına mahkûm edilmiștir. Yargıtay, 16 Șubat 2009 tarihinde ilk derece mahkemesinin kararını onamıștır.
Bașvuranın avukatı tarafından gönderilen 11 Ağustos 2009 tarihli bir sayfalık yazı, 19 Ağustos 2009 tarihinde Mahkemeye ulașmıștır. Söz konusu yazıda, bașvuranın 2009 yılı Șubat ayı içerisinde Yargıtay’ın kararı konusunda bilgilendirilmiș olduğu ve Mahkemeye, Sözleșme’nin 5, 6 ve 8. maddelerinin ihlal edildiğine dair bir bașvuruda bulunmak istediği belirtilmiștir. İlgili yazıda, Sözleșme’nin 6. maddesi kapsamındaki șikâyete ilișkin olarak ise, bu konuda daha fazla açıklama yapılmaksızın, “bașvuran ile ilgili yargılamada Sözleșme’nin 6. Maddede belirtilen hakkı ihlal edilmiștir” ifadesine yer verilmiștir. Ayrıca bașvuranın avukatı, Sözleșme’nin 5. maddesi kapsamında, bașvuranın tutukluğunun makul süre sınırı șartını aștığını ileri sürmüș ve daha fazla detay vermeden Sözleșme’nin 8. maddesinin ihlal edildiğini iddia etmiștir. Bașvuranın avukatı ilgili tüm belgelerin zamanında gönderileceğini belirtmiștir.
Bașvuranın adil bir șekilde yargılanmadığını belirtmek dıșında hiçbir açıklamada bulunmadığı 24 Temmuz 2009 tarihli yazısı 30 Temmuz 2009 tarihinde Mahkemeye ulașmıștır.
Bașvuran, 6 Ekim 2009 tarihinde bir yazı daha göndermiș ve bu yazı 12 Ekim 2009 tarihinde Mahkemeye ulașmıștır. Bașvuran, söz konusu yazıda, Sözleșme’nin 6 ve 14. maddeleri ile Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesi ve 7 No.lu Protokol’ün 4. maddesinin ihlal edildiğini iddia etmiștir. Ancak, bașvuran, Sözleșme’ye Ek 7 No.lu Protokol’ün 4. maddesi kapsamındaki șikâyeti dıșında diğer maddelerin nasıl ihlal edildiğine ilișkin bir açıklamada bulunmamıștır.
Bașvuran, 23 Șubat 2010 tarihinde bașka bir yazı daha göndermiș ve bu yazı 4 Mart 2010 tarihinde Mahkemeye ulașmıștır. Söz konusu yazıda, bazı olgusal tutarsızlıklar ve bașvuranın telefon görüșmelerinin ceza yargılamaları kapsamında kaydedilmesi ile ilgili konular açıklanmıștır.
Bașvuran, 11 Mart 2010 tarihinde tam bașvuru formunu sunmuștur. Söz konusu formda, diğerler hususların yanı sıra, yargılamayı yürüten mahkeme önünde mağdurlara bizzat soru yöneltemediği konusunda șikâyetçi olmuștur.
Bașvuran, Sözleșme’nin 6. maddesi kapsamında yargılamayı yürüten mahkeme önünde mağdurlara bizzat soru yöneltememesi sebebiyle adil olarak yargılanmadığı konusunda șikâyette bulunmuștur.
Hükümet, altı aylık süre sınırına uyulmamasına yönelik ilk itirazını yapmıș ve bașvuranın 11 Ağustos 2009 tarihinde Mahkemeye bașvuruda bulunduğunu, mağdurlara bizzat soru yöneltemediği iddiasına ilișkin șikâyetini ise 11 Mart 2010 tarihli dilekçesinde dile getirdiğini belirtmiștir. Bununla beraber, altı aylık süre sınırının 4 Mayıs 2009 tarihinde, yani Yargıtay’ın 16 Șubat 2009 tarihli kararının yargılamayı yürüten mahkemenin yazı ișleri müdürlüğüne tevdi edilmiș olduğu tarihte ișlemeye bașlamıș olmasının, șikâyetin geç sunulduğunun bașka bir göstergesi olduğunu ifade etmiștir. Hükümet, her halükarda, 11 Ağustos 2009 tarihli yazıda söz konusu șikâyetten bahsedilmediğini, zira ilgili yazıda bașvuranın avukatının sadece Sözleșme’nin 6. maddesine dayanmıș olduğunu belirtmiștir. Hükümet, Sözleșme’nin 6. maddesine dayanmanın, söz konusu madde kapsamında daha sonradan yapılan tüm șikâyetleri ileri sürmek için yeterli olmadığını savunmuștur. Hükümet, bu nedenle, bașvuranın yargılamayı yürüten mahkeme önünde mağdurlara bizzat soru yöneltemediği konusundaki șikâyetinin ilk kez 11 Mart 2010 tarihli dilekçesinde yani altı aydan daha uzun bir süre geçtikten sonra sunulduğunu ileri sürmüștür.
Bașvuran, Mahkeme tarafından tanınan bütün süre sınırlarına bağlı kaldığını ve yerel mahkemeler önünde hâlihazırda dile getirdiği tüm șikâyetlerini yinelemeyi gerektirecek bir neden olmadığını ileri sürmüștür.
Mahkeme, somut bașvurunun yapıldığı tarihteki içtihadına göre, altı aylık sürenin ișleyișinin, genel bir kural olarak, bir bașvuranın bașvuruda bulunma niyetinde olduğunu belirttiği ve yapılan șikâyetlerin niteliği hakkında bir fikir veren ilk yazısıyla kesintiye uğradığını yinelemektedir (bk.
Allan/Birleșik Krallık
, ((k.k.) no. 48539/99, § 2, 28 Ağustos 2001). İlk bildirimde dile getirilmeyen șikâyetlere ilișkin olarak, altı aylık süre sınırının ișleyiși, șikâyetin ilk kez Mahkemeye bildirildiği tarihe kadar kesintiye uğramamaktadır (bk.
Božinovski/
Makedonya
Eski Yugoslav Cumhuriyeti
(k.k.), no.
68368/01
, 1 Șubat 2005). Son olarak, bir bașvuranın veya avukatının Sözleșme’nin 6. maddesine dayanması, bu madde kapsamında daha sonradan yapılan tüm șikâyetleri ileri sürmek için yeterli değildir (bk.
Zervakis/Yunanistan
(k.k.), no.
64321/01
, 17 Ekim 2002 ve yukarıda anılan,
Allan
).
Somut davanın koșullarına bakıldığında, Mahkeme, ilk olarak, ilgili tarihte bașvuranın avukatı olan İ. Akkuș’un 11 Ağustos 2009 tarihinde ilk yazısını sunduğunu ve söz konusu yazıda Sözleșme’nin 5, 6 ve 8. maddelerinin ihlal edildiğini iddia ettiğini kaydetmektedir. Ancak Sözleșme’nin 6. maddesi kapsamındaki șikâyete ilișkin olarak, bașvuranın bu madde kapsamındaki haklarının, aleyhindeki ceza yargılamaları sırasında ihlal edildiğine dair genel bir açıklamanın dıșında hiçbir bilgi verilmemiștir. Benzer șekilde, bașvuranın 24 Temmuz 2009 ve 6 Ekim 2009 tarihli yazılarında Sözleșme’nin 6. maddesi kapsamındaki haklarının ihlal edildiğine dair sadece muğlak bir ifade bulunmaktadır. Yukarıda belirtilen yazıların hiçbirinde, bașvuranın yargılamayı yürüten mahkeme önünde mağdurlara bizzat soru yöneltemediğine dair herhangi bir șikâyete özet șeklinde dahi olsa yer verilmemiștir.
Mahkemenin kanaatine göre, hem bașvuranın hem de ilgili zamanda avukatı olan İ. Akkuș’un, yukarıda anılan yazılarında, kısaca Sözleșme’nin 6.maddesinin yargılama sırasında ihlal edildiğinden bahsetmiș olmaları, mağdurlara bizzat soru yöneltilemediğine ilișkin șikâyet yönünden altı aylık süreyi kesintiye uğratmak için yeterli değildir. Nitekim mağdurlara bizzat soru yöneltilemediğine ilișkin șikâyet, ilk kez bașvuranın el yazısı ile yazılmıș 11 Mart 2010 tarihli kırk bir sayfalık dilekçesinde dile getirilmiștir. Bu nedenle, söz konusu șikâyet yönünden altı aylık süre sınırı 11 Mart 2010 tarihine kadar kesintiye uğramamıștır.
Dolayısıyla, Mahkeme, bașvuranın yargılamayı yürüten mahkeme önünde mağdurlara bizzat soru yöneltemediğine ilișkin șikâyetinin, altı aylık süreyi kesintiye uğratmak için yeterli olmaması sebebiyle, somut bașvurunun altı aylık süre sınırının dıșında yapıldığı ve bu nedenle, söz konusu șikâyetin Sözleșme’nin 35 §§
1 ve 4. maddesi uyarınca kabul edilemez olduğu sonucuna varmıștır.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, İngilizce olarak tanzim edilmiș olup 9 Temmuz 2020 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Valeriu Grițco,
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan