AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM YILMAZ/TÜRKİYE DAVASI (Bașvuru no. 19607/10) KARAR STRAZBURG 23 iunie 2020 A fost decizia respectivă, definitivă și poate fi modificată în anumite forme.În cazul Yılmaz/Türkiye, Bașkan , Valeriu Grițco, Hâkimler , Arnfinneter Bårdsen, Peosma, și Ajutorul Directorului Departamentului Hasan Bakırcı, cu ocazia unei reuniuni a Comitetului European al Mediului (Demokrasiei), au fost anunțate în mod oficial, în cadrul Parlamentului European, că o nouă direcție a procesului va fi adoptată.În cazul în care Hasan Bakırcı, care a fost adăugat în cadrul Comitetului European al Mediului (Demokrasiei), a fost declarat în favoarea sa în favoarea Parlamentului European, Republica Turcia a declarat că o nouă direcție a procesului va fi adoptată.În cazul în care, în favoarea Yılmaz/Türkiye, a fost adoptată, în următoarele date, se vor vedea următoarele date: 1.Avrimul lui Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ömer Ö
În cazul unui solicitant care a depus o cerere în justiție pentru o infracțiune sau o învinovățire a unui infractor, prevăzută la art. 215 din Codul Penal, judecata penală a fost inițiată la Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi la 28 decembrie 2006. 7.Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi, la 4 aprilie 2007, a găsit că acuzația reclamantului este fixă și l-a condamnat la o sentință de douăzeci și cinci de zile de închisoare în temeiul articolului 215 din Codul Penal.În temeiul articolului 50 din Codul Penal, pedeapsa penală a fost transformată în pedeapsă de închisoare.Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi, în decizia sa, a declarat, de asemenea, că cererea reclamantului poate fi soluționată într-o săptămână.8.Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi, la 4 aprilie 2007, a găsit că acuzația reclamantului este fixă și l-a condamnat la douăzeci și cinci de zile de închisoare.9.Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi, la 9 martie 2011, a respins cererea reclamantului pentru o sumă de bani limitată.Ardahan Sulh Ceza Cumhuriyeti, la 11 mai 2011.Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi, la 11 mai 2011.Ardahan Sulh Ceza Mahkemes, la 9 martie, a respinsă, a respins cererea reclamantului reclamantului, la 11 mai 2011.Ardahan Sulh Ceza Mahkemes, la 11 mai 2011.
Curtea Penală Ardahan Sulh a decis, la 11 mai 2011, anularea hotărârii din data de 4 aprilie 2007. Curtea a găsit încă o dată că reclamantul este vinovat de folosirea unui cuvânt de expresie pentru un lider al PKK, sau a fost interogat de către un judecător al Republicii, dacă acesta a folosit în mod repetat cuvântul de expresie. Curtea a decis, de asemenea, să respingă pronunțarea sentinței, dacă reclamantul a înregistrat o altă infracțiune pentru o perioadă de cinci ani.
Mai târziu, procurorul Republicii Ardahan Sulh a depus o cerere în fața Curții de Apel al Republicii și a cerut ca instanța să examineze cazul în lumina articolului 1 § 1 din Legea nr. 6352 privind amânarea executării pedepsei, care a intrat în vigoare la 5 iulie 2012 19.
Exercitarea acestor libertăți, care impune sarcini și responsabilități, poate fi supusă anumitor formalități, condiții, restricții sau sancțiuni prevăzute de lege și necesare pentru a proteja securitatea națională, integritatea teritorială sau securitatea comună într-o societate democratică, pentru a asigura ordinea publică și a preveni săvârșirea infracționalității, pentru a proteja sănătatea sau moralitatea, reputația și drepturile altora, pentru a preveni răspândirea informațiilor secrete sau pentru a asigura competența și neutralitatea justiției. Kabul Eligibility Right 22.
În ceea ce privește prima parte a obiecțiilor guvernului privind statutul de victimă, Curtea reiterează că a examinat și respins anterior obiecții similare (de exemplu, în ceea ce privește retragerea interpretării sentinței, Fatih Taș/Turcia (no. 2), no. 6813/09, § 14, 10 octombrie 2017; și în ceea ce privește întârzierea execuției sentinței, Özer/Turcia (no.3), no. 69270/12, § 19, 11 februarie 2020).24 În ceea ce privește a doua parte a obiecțiilor guvernului privind cererea de judecată a cărei reclamantă se bazează pe afirmația că nu a apelat la Curtea Anaya, Curtea recunoaște că nu a examinat anterior nicio situație similară referitoare la normele de consum al drepturilor de autor ale reclamantului de către Guvern (de exemplu, în ceea ce privește întârzierea execuției sentinței, Özer/Turcia (no.3), no. 69270/12, § 19, 11 februarie 2020).26 În ceea ce privește prima parte a obiecțiilor guvernului referitoare la cererea de judecată a cărei reclamantă referitoare la cererea de judecată a cărei reclamantă nu a făcut apel la Curtea Anaya, Curtea recunoaște că nu poate să accepte în mod expres că orice altă cauză referitoare la normele de consumare a drepturilor de autor alegerilor de autor arestate de către reclamantă ar fi fost examinată anterior de către Guvernul Anaya (decurtea Anaya, nr. 2664/09, § 28), iar în ceea ce privește întârzierea execuției sentinței, se respinge, în ceea ce privește condamnarea de executare a condamnării sentinței, Özerul, Özerul Turcia, no.
În cazul în care reclamantul și instanța de judecată au constatat încălcarea articolului 10 din Convenție, Curtea nu vede niciun motiv care să le determine să se abată de la constatările din decizia menționată mai sus.29 În lumina circumstanțelor menționate mai sus, Curtea a decis că s-a încălcat art. 10 din Convenție.SÖZLEȘMENİN 41.MADDESİNİN UYGULANMASI 30.Curtea a declarat că a constatat încălcarea articolului 41 din Convenție.În cazul în care Curtea a decis că a încălcat orice parte din Constituție sau din Protocoalele Convenției, nu a menționat nicio despăgubire, dar în urma înlăturării prejudiciului din cauza înlăturării prejudiciului din cauza înlăturării prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciu.33 de cauză că prejudiciu din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciului din cauza prejudiciu din cauza prejudiciu din cauza prejudiciului din cauza prejudiciu din cauza prejudiciu din cauza prejudiciu din cauza prejudiciu.
În schimb, deoarece despăgubirile morale, prin natura lor, nu sunt de natură să fie calculate cu exactitate, art. 60 din Statutul Curții împiedică Curtea să examineze cererile de despăgubiri morale ale reclamantelor, care nu specifică suma și lasă suma în seama Curții (de exemplu, Nagmetov/Rusia [BD], nr. 35589/08, § 72, 30 martie 2017).Curtea, care a decis pe baza acestei hotărâri, a decis plata despăgubirii în valoare de 2.000 de euro reclamantului.
Perioada care a trecut de la data expirării termenului de trei luni menționat mai sus până la data plății, suma menționată mai sus, aplicarea dobânzii simple pe baza unei rate obținute prin adăugarea a trei puncte la rata dobânzii marginale valabilă pentru perioada în cauză de către Banca Centrală Europeană; a decis respingerea părții rămase a cererii de tazmin echitabil a reclamantului; İșbu, decizia în limba engleză; în conformitate cu art. 77 §§ 2 și 3 din Regulamentul Curții, a fost comunicată ca fiind dată de 23 iunie 2020 de data de vară.
(Bașvuru no. 19607/10)
KARAR
23 Haziran 2020
İșbu karar, kesin olup bazı șekli değișikliklere tabi tutulabilir.
Yılmaz/Türkiye davasında,
Bașkan
,
Valeriu Grițco,
Hâkimler
,
Arnfinn Bårdsen,
Peeter Roosma,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla Komite hâlinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine bir Türk vatandașı olan Ömer Yılmaz’ın (“bașvuran”) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne (“AİHM” veya “Mahkeme”), İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca, 12 Șubat 2010 tarihinde yapmıș olduğu bașvuruyu göz önüne alarak,
Bașvurunun Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesi kararını göz önüne alarak,
Tarafların beyanlarını göz önüne alarak,
26 Mayıs 2020 tarihinde yapılan kapalı müzakerelerin ardından,
Aynı tarihte kabul edilen așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuran, 1961 doğumlu olup, Ardahan’da ikamet etmektedir. Bașvuran, Ardahan Barosu’na bağlı Avukat A.Y. Yılmaz tarafından temsil edilmiștir.
2.
Hükümet, kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
3.
Dava konusu olaylar, taraflarca ileri sürüldüğü șekliyle, așağıdaki gibi özetlenebilir:
4.
Söz konusu zamanda, bașvuran, DTP (Demokratik Toplum Partisi) Ardahan İl bașkanıydı.
İlk yargılamalar
5.
Bașvuran, 13 Kasım 2006 tarihinde, bir basın açıklamasında, PKK’nın mahpus lideri için bir saygı ifadesi olan “Sayın” ifadesini kullanmıștır.
6.
Ceza Kanunu’nun 215. maddesinde düzenlenen suçu veya suçluyu övme suçlamasıyla bașvuran aleyhinde 28 Aralık 2006 tarihinde Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi nezdinde ceza yargılaması bașlatılmıștır.
7.
Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi, 4 Nisan 2007 tarihinde, Türk Ceza Kanunu’nun 215. maddesi uyarınca bașvuranın suçunu sabit bulmuș ve bașvuranı yirmi beș gün hapis cezasına mahkûm etmiștir. Türk Ceza Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bașvuranın hapis cezası para cezasına çevrilmiștir. Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi, kararında, ayrıca, bașvuranın bir hafta içerisinde temyiz bașvurusunda bulunabileceğini kaydetmiștir.
8.
Bașvuran temyiz bașvurusunda bulunmuștur.
9.
Yargıtay, 9 Mart 2011 tarihinde, bașvuran hakkında hükmedilen para cezasının miktarının temyiz bașvurusunda bulunabilmek için gereken parasal sınırın altında olduğuna karar vererek bașvuranın temyiz talebini reddetmiștir.
10.
Ardahan Sulh Ceza Mahkemesinin kararı, 6 Mayıs 2011 tarihinde, Cumhuriyet Savcılığı infaz bürosuna tevdi edilmiștir.
11.
Cumhuriyet savcısı, 9 Mayıs 2011 tarihinde, Ardahan Sulh Ceza Mahkemesine bașvurmuș ve mahkemeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını düzenleyen Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi bakımından davayı incelemesini talep etmiștir.
12.
Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi, 11 Mayıs 2011 tarihinde, 4 Nisan 2007 tarihli kararının iptal edilmesine karar vermiștir. Söz konusu mahkeme bir kez daha bașvuranın suçunu sabit bulmuș ve bașvuranı yirmi beș gün hapis cezasına mahkûm etmiștir. Mahkeme, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi dikkate alarak ayrıca, bașvuranın beș yıl süreyle kasten bașka bir suç ișlememesi kaydıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiștir.
İkinci yargılamalar
13.
Bașvuran, 29 Eylül 2009 tarihinde, PKK’nın mahpus lideri için “Sayın” ifadesini kullanması sebebiyle suçu veya suçluyu övdüğü gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından sorgulanmıștır. Bașvuran, ifadesinde, aynı terimi tekrar kullanmıștır.
14.
Cumhuriyet savcısı, 26 Kasım 2009 tarihinde, Ardahan Sulh Ceza Mahkemesine bașvuran hakkında yeni bir iddianame sunmuștur.
15.
Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi, 29 Haziran 2010 tarihinde, Türk Ceza Kanunu’nun 215. maddesi uyarınca bașvuranı suçu ve suçluyu övme suçundan yirmi beș gün hapis cezasına mahkum etmiștir. Türk Ceza Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bașvuranın hapis cezası para cezasına çevrilmiștir. Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi, kararında, ayrıca, bașvuranın bir hafta içerisinde temyiz bașvurusunda bulunabileceğini kaydetmiștir.
16.
Bașvuran temyiz bașvurusunda bulunmuștur.
17.
Yargıtay, 7 Eylül 2012 tarihinde, bașvuran hakkında hükmedilen para cezasının miktarının temyizde bulunabilmek için gereken parasal sınırın altında olduğuna karar vererek bașvuranın temyiz talebini reddetmiștir.
18.
Ardahan Sulh Ceza Mahkemesinin kararı, 27 Kasım 2012 tarihinde, Cumhuriyet Savcılığı İnfaz Bürosuna tevdi edilmiștir. Daha sonra, Cumhuriyet savcısı Ardahan Sulh Ceza Mahkemesine bașvurmuș ve mahkemeden, 5 Temmuz 2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun’un cezaların infazının ertelenmesine dair Geçici 1 § 1 maddesi ıșığında davayı incelemesini talep etmiștir.
19.
Ardahan Sulh Ceza Mahkemesi, 31 Aralık 2012 tarihinde, 6352 sayılı Kanun’un Geçici 1 § 1 maddesi uyarınca kararını gözden geçirmiș ve bașvuranın cezasının infazını ertelemiștir. Dosyadaki bilgilere göre, bu karar, 21 Ocak 2013 tarihinde kesinleșmiștir.
20.
İlgili iç hukukun tam açıklaması,
Yalçınkaya ve diğerleri/Türkiye
(no’lar 25764/09 ve diğer 18 bașvuru, §§
12
‑
13, 1
Ekim 2013) kararında bulunabilir.
21.
Bașvuran, hakkında verilen mahkûmiyet kararlarının, Sözleșme’nin 10. maddesinde öngörülen ifade özgürlüğü hakkını ihlal ettiği șikayetinde bulunmuștur. İlgili madde așağıdaki gibidir:
“1.
Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü ve haber ve görüș alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar. Bu madde, Devletlerin radyo, televizyon veya sinema ișletmelerini bir izne tabi tutmalarına engel değildir.
2.
Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç ișlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, bașkalarının șöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koșullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.”
Kabul Edilebilirlik Hakkında
22.
Hükümet iddialara itiraz etmiștir. Hükümet, öncelikle, ilk yargılamalarda hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve ikinci yargılamalarda cezanın infazının ertelenmesi dikkate alındığında bașvuranın Sözleșme’nin 34. maddesi anlamında mağdur statüsünün bulunmadığını iddia etmiștir. Hükümet, ayrıca, ikinci yargılamalar ile ilgili olarak, bașvuranın Sözleșme’nin 35 §
1 maddesi anlamında bașvurabileceği iç hukuk yollarını tüketmediğini iddia etmiștir. Bu bağlamda, Hükümet, Ardahan Sulh Ceza Mahkemesinin 31 Aralık 2012 tarihli kararına dayanmıș ve bașvuranın Anayasa Mahkemesine bașvurması ve Sözleșme kapsamındaki șikâyetlerini söz konusu mahkeme önünde dile getirmesi gerektiğini, zira ilgili kararın Anayasa Mahkemesine bireysel bașvuru yolunun açıldığı 23 Eylül 2012 tarihinden sonra verildiğini öne sürmüștür.
23.
Hükümetin bașvuranın mağdur statüsü ile ilgili itirazlarının ilk kısmı bakımından, Mahkeme, daha önce benzer itirazları incelediğini ve bunları reddettiğini yinelemektedir (bk., hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili olarak,
Fatih Taș/Türkiye
(no.2), no. 6813/09, § 14, 10 Ekim 2017; ve cezanın infazının ertelenmesiyle ilgili olarak,
Özer/Türkiye
(no.3), no. 69270/12, §
19, 11 Șubat 2020).
24.
Hükümetin bașvuranın Anayasa Mahkemesine bașvurmadığı iddiasıyla ilgili ikinci yargılamalara ilișkin ilk itirazı bakımından, Mahkeme, davalı Hükümet tarafından iç hukuk yollarının tüketilmesi kuralına ilișkin benzer itirazları daha önce incelediğini ve reddettiğini kaydetmektedir (bk.,
Öner ve Türk
/Türkiye, no.
51962/12, §§ 14-18, 31 Mart 2015 ve
Aydemir ve Karavil/Türkiye
[Komite], no.16624/12, § 18, 9 Ekim 2018).
25.
Mahkeme, somut davada, bu içtihadından ayrılmasını gerektirecek herhangi özel bir durum görmemektedir.
26.
Yukarıdaki hususlar ıșığında, Mahkeme, Hükümetin itirazlarını reddetmektedir.
27.
Mahkeme, bașvurunun açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ve bașka herhangi bir kabul edilemezlik gerekçesiyle de bağdașmadığını kaydetmektedir. Dolayısıyla, bașvurunun kabul edilebilir olduğu beyan edilmelidir.
Esas Hakkında
28.
Davanın esası ile ilgili olarak, Mahkeme, daha önce,
Yalçınkaya ve diğerleri/Türkiye
(no’lar 25764/09 ve diğer 18 bașvuru, §§ 26-38, 1
Ekim 2013) davasında benzer bir șikâyeti incelediğini ve Sözleșme’nin 10. maddesinin ihlal edildiğini tespit ettiğini yinelemektedir. Mevcut bașvuruyu da inceleyen Mahkeme, yukarıda belirtilen kararda yer alan tespitlerinden ayrılmayı gerektirecek herhangi bir sebep görmemektedir.
29.
Mahkeme, yukarıda belirtilen hususları göz önünde bulundurarak, Sözleșme’nin 10. maddesinin ihlal edildiğine hükmetmiștir.
30.
Sözleșme’nin 41. maddesi așağıdaki gibidir:
“Eğer Mahkeme bu Sözleșme veya Protokollerinin ihlal edildiğine karar verirse ve ilgili Yüksek Sözleșmeci Tarafın iç hukuku bu ihlalin sonuçlarını ancak kısmen ortadan kaldırabiliyorsa, Mahkeme, gerektiği takdirde, zarar gören taraf lehine adil bir tazmin verilmesine hükmeder.”
31.
Özel bir talepte bulunmaksızın, bașvuran, Mahkeme’den, kendisine maddi ve manevi tazminatın yanı sıra Mahkeme’nin uygulamasına uygun olarak masraf ve giderler için tazminat vermesini istemiștir.
32.
Hükümet, bașvuranın taleplerini belirtmemesi sebebiyle herhangi bir ödeme yapılmaması gerektiğini ileri sürmüștür.
33.
Maddi tazminat ile ilgili olarak, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 60 § 1 maddesi uyarınca, maddi zarar bakımından adil tazmin ödenmesini isteyen bir bașvuran bu yönde özel bir talepte bulunmalıdır. Somut davada bașvuranın herhangi bir miktarı belirtmemesi sebebiyle Mahkeme, bu bașlık altında herhangi bir ödeme yapılmamasına hükmetmiștir (60 § 3 maddesi) (bk.,
Narodni List D.D./Hırvatistan
, no.
2782/12, § 77, 8 Kasım 2018).
34.
Buna karșın, manevi tazminat, doğası gereği, kesin bir hesaplamaya uygun olmadığı için, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 60. maddesi, Mahkeme’nin bașvuranların miktarını belirtmedikleri manevi tazminat taleplerini incelemesini engellememekte ve miktarı Mahkeme’nin takdirine bırakmaktadır (bk.,
Nagmetov
/
Rusya
[BD], no. 35589/08, § 72, 30 Mart 2017). Hakkaniyet temelinde karar veren Mahkeme, bașvurana manevi tazminat olarak 2.000 avro ödenmesine karar vermiștir.
35.
Masraflar ve giderler ile ilgili olarak, Mahkeme’nin içtihadına göre, bir bașvuran, ancak masraf ve giderlerin gerçekten ve zorunlu olarak yapıldığını ve miktar olarak makul olduğunu gösterebiliyorsa, bunların geri ödenmesi hakkına sahiptir. Mahkeme, bașvuranın masraflar ve giderlerini gerekçelendirmek için herhangi bir belge vermediğini gözlemlemektedir.
Bu nedenle, Mahkeme, masraflar ve giderlere yönelik talebi reddetmektedir.
36.
Mahkeme, gecikme faizinin Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden hesaplanmasını uygun görmektedir.
Bașvurunun kabul edilebilir olduğuna;
Sözleșme’nin 10. maddesinin ihlal edildiğine;
(a)
Davalı Devlet tarafından, bașvurana, üç ay içerisinde, ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden davalı Devletin para birimine çevrilmek üzere, yansıtılabilecek tüm vergiler hariç olmak üzere, manevi tazminat olarak 2.000 avro (iki bin avro) ödenmesine;
(b)
Yukarıda bahsi geçen üç aylık sürenin bittiği tarihten itibaren ödeme gününe kadar geçen sürede, yukarıda bahsedilen miktara, Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden basit faiz uygulanmasına;
Bașvuranın adil tazmin talebinin geri kalan kısmının reddedilmesine
karar vermiștir
.
İșbu karar, İngilizce olarak tanzim edilmiș olup; Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77 §§ 2 ve 3. maddesi uyarınca 23 Haziran 2020 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Valeriu Grițco
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan