AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KAYA / TÜRKİYE DAVASI (Bașvuru no. 27110/08) KARAR STRAZBURG 23 iunie 2020 Aceeași hotărâre poate fi modificată în anumite forme. în cauza Kaya/Turcia, Bașkan , Valeriu Grițco, Hâkimler , Arninde Bårdsen, Pefinneter Roosma, și Hasan Bakırcı, care a fost ucis în numele Comitetului European pentru Drepturile Omului (Bașvuru no. 27110/08) și a fost motivul pentru care a fost ucis Hasan Bakırcı, au fost judecați în fața Tribunalului European pentru Drepturile Omului (Bașvuru no. 27110/08) și a fost judecată în fața Republicii Turcia, a fost judecată în fața Tribunalului European pentru Drepturile Omului (Bașvuruul Övrancı) și a fost judecată în fața Tribunalului European pentru Drepturile Omului (Bașvuruul Övrancı) și a fost judecat de Abdullah Övrancı, iar în fața Tribunalului European pentru Drepturile Omului (Bașvuruul Övrancı) și a fost judecat de Sül Övrancı (Bașvuruul Övrancı) și a fost judecat de Sül Övrancı Sünle Turcu (Bașvuru, iar în fața Tribunalului de judecată a fost judecată în fața Tribunalului de judecată, s-n data de data de 30 mai 2008.
În urma intrării în vigoare a unei noi legi care lărgește domeniul de aplicare al articolului 231 din Legea penală, judecătorul Republicii, judecătorul judecătorului Republicii, a decis că nu mai poate continua să judece cazul în urma reexaminării judecătorești a sentinței penale. 7. judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republicii, judecătorul Republiii, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecătorul Republi, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr, judecăr,
b) Curtea trebuie să se pronunțe asupra faptului că, având în vedere caracteristicile personale ale persoanei și comportamentul persoanei, nu va mai comite infracțiuni, având în vedere caracteristicile și comportamentul persoanei în cauză, c) prejudiciul suferit de victima sau de persoana în cauză prin comiterea infracțiunii trebuie să fie complet compensat prin restaurarea sau repararea infracțiunii. ... (12) Decizia de a refuza pronunțarea sentinței poate fi atacată. HUKUKİ DEĞERLENDİRME SÖZLEȘMENİN 10.
Guvernul a susținut că această parte a cererii nu poate fi declarată inadmisibilă pe motiv că nu au fost epuizate căile de atac interne. Guvernul a susținut că reclamantul a decis să nu retragă interpretarea hotărârii din 27 februarie 2008, când Curtea Erzurum Heavy Ceza a decis să nu retragă interpretarea hotărârii.12 Reclamantul a contestat cererea Guvernului și nu a mai avut nevoie să contestă decizia din 27 februarie 2008, deoarece nu a fost încă utilizată legea penala.231.
În ceea ce privește cauza principală, Curtea reiterează că, anterior, în cauza Yalçınkaya și alții/Turcia (nr. 25764/09 și alți 18 reclamanti, §§ 26-38, 1 octombrie 2013), a examinat o plângere similară și a constatat încălcarea articolului 10 din Convenție. Mevcut peliculă și peliculă, Curtea nu urmărește să găsească niciun motiv de a se desprinde de aceste constatări în hotărârea menționată mai sus. 17.
În acest caz, Curtea, având în vedere documentele de la dispoziție și criteriile de mai sus, a aprobat plata unui plată de 1.500 de euro reclamantului pentru acoperirea cheltuielilor în conformitate cu toate titlurile. 23. Curtea consideră, de asemenea, că este adecvat să se calculeze dobânda pe baza unei rate obținute printr-o creștere de trei puncte la rata dobânzii marginale aplicabilă Băncii Centrale Europene pentru perioada în cauză. BU GEREKÇERLE, MAHKEELME, Ovalinovskaya tarife, UNITED TIRES, ORLİBİLİK, CONVENTIONAL, ARTICOLUL 10.
Rate obținută prin adăugarea a trei puncte la rata dobânzii marginale aplicată de Banca Centrală Europeană pentru creditele pe termen scurt, de la data expirării termenului de trei luni menționat mai sus până la data plății, la aplicarea unei rate de dobândă simple pentru creditele menționate mai sus; a decis respingerea restului cererii de tazmin echitabil a reclamantului.
(Bașvuru no. 27110/08)
KARAR
23 Haziran 2020
İșbu karar, kesin olup bazı șekli değișikliklere tabi tutulabilir.
Kaya/Türkiye davasında,
Bașkan
,
Valeriu Grițco,
Hâkimler
,
Arnfinn Bårdsen,
Peeter Roosma,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla Komite hâlinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine bir Türk vatandașı olan Ferhat Kaya’nın (“bașvuran”) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne (“AİHM” veya “Mahkeme”), İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca, 30 Mayıs 2008 tarihinde yapmıș olduğu bașvuruyu göz önüne alarak,
Sözleșme’nin 10. maddesine ilișkin șikâyetin Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesi ve bașvurunun geri kalanının kabul edilemez olduğunu beyan etme kararını göz önüne alarak,
Tarafların beyanlarını göz önüne alarak,
26 Mayıs 2020 tarihinde yapılan kapalı müzakerelerin ardından,
Aynı tarihte kabul edilen așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuran, 1974 doğumlu olup, Ardahan’da ikamet etmektedir. Bașvuran, Londra Barosuna kayıtlı Avukatlar C. Vine ve S. Karakaș tarafından temsil edilmiștir.
2.
Hükümet, kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
3.
Dava konusu olaylar, taraflarca ileri sürüldüğü șekliyle, așağıdaki gibi özetlenebilir:
4.
2003 yılında, bir konușmada, Abdullah Öcalan için bir saygı ifadesi olan “Sayın” ifadesini kullanması sebebiyle bașvuran aleyhinde ceza yargılamaları bașlatılmıștır.
5.
Erzurum Ağır Ceza Mahkemesi, 30 Kasım 2007 tarihinde, Ceza Kanunu’nun 215. maddesi uyarınca bașvuranın suçunu sabit bulmuș ve onu bir ay hapis cezasına mahkûm etmiștir. Ceza Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bașvuranın hapis cezası para cezasına çevrilmiștir.
6.
Daha sonra, Șubat 2008 tarihinde Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. madde kapsamını genișleten yeni bir Kanun’un yürürlüğe girmesinin ardından, Cumhuriyet savcısı, yargılamayı yürüten mahkemeden davayı yeniden incelemesi talebinde bulunmuștur.
7.
Erzurum Ağır Ceza Mahkemesi, 27 Șubat 2008 tarihinde, bașvuranın sabıka kaydı olması nedeniyle davasına 231. maddesinin uygulanabilir olmadığına hükmetmiș ve dolayısıyla, 30 Kasım 2007 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına karar vermiștir.
8.
İlgili iç hukukun tam açıklaması,
Yalçınkaya ve diğerleri/Türkiye
(no’lar 25764/09 ve diğer 18 bașvuru, §§
12
‑
13, 1
Ekim 2013) kararında bulunabilir.
9.
Bununla beraber, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesince düzenlemektedir ve söz konusu tarihte ilgili fıkraları așağıdaki gibidir:
“...
(5) Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıldan daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise; mahkemece, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir... Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.
(6) Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için;
a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamıș bulunması,
b) Mahkemece, sanığın kișilik özellikleri ile durușmadaki tutum ve davranıșları göz önünde bulundurularak yeniden suç ișlemeyeceği hususunda kanaate varılması,
c) Suçun ișlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekir.
...
(12) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir.”
10.
Bașvuran, hakkında verilen mahkûmiyet kararının, Sözleșme’nin 10. maddesinde öngörülen ifade özgürlüğü hakkını ihlal ettiği șikâyetinde bulunmuștur. İlgili madde așağıdaki gibidir:
“1.
Herkes ifade özgürlüğü hakkına sahiptir. Bu hak, kamu makamlarının müdahalesi olmaksızın ve ülke sınırları gözetilmeksizin, kanaat özgürlüğünü ve haber ve görüș alma ve de verme özgürlüğünü de kapsar. Bu madde, Devletlerin radyo, televizyon veya sinema ișletmelerini bir izne tabi tutmalarına engel değildir.
2.
Görev ve sorumluluklar da yükleyen bu özgürlüklerin kullanılması, yasayla öngörülen ve demokratik bir toplumda ulusal güvenliğin, toprak bütünlüğünün veya kamu güvenliğinin korunması, kamu düzeninin sağlanması ve suç ișlenmesinin önlenmesi, sağlığın veya ahlakın, bașkalarının șöhret ve haklarının korunması, gizli bilgilerin yayılmasının önlenmesi veya yargı erkinin yetki ve tarafsızlığının güvence altına alınması için gerekli olan bazı formaliteler, koșullar, sınırlamalar veya yaptırımlara tabi tutulabilir.”
11.
Hükümet, iç hukuk yollarının tüketilmediği gerekçesiyle bașvurunun bu kısmının kabul edilemez olarak beyan edilmesi gerektiğini ileri sürmüștür. Hükümet, bașvuranın Erzurum Ağır Ceza Mahkemesinin hükmün açıklanmasını geri bırakmamaya karar verdiği 27 Șubat 2008 tarihli karara itiraz etmesi gerektiğini iddia etmiștir.
12.
Bașvuran, Hükümetin iddiasına itiraz etmiș ve 27 Șubat 2008 tarihli karara itiraz etmesine gerek olmadığını, zira her halükarda Ceza Kanunu’nun 231. maddesinin daha önce sabıka kaydı bulunması nedeniyle davasında uygulanabilir olmadığını ileri sürmüștür.
13.
Mahkeme, Sözleșme’nin 35. maddesinin, yalnızca etkili ve mevcut olan, bașka bir deyișle bașvuranın șikayetleri bakımından erișilebilir, telafi kabiliyetini haiz olan ve makul bir bașarı șansı sunan hukuk yollarının tüketilmesini gerektirdiğini yinelemektedir (bk., diğer kararlar arasında,
Sejdovic
/
İtalya
[BD] no. 56581/00, § 46, AİHS 2006
‑
II).
14.
Somut davada, Erzurum Ağır Ceza Mahkemesinin kararında belirtildiği üzere, bașvuranın daha önce sabıka kaydı bulunuyordu ve dolayısıyla, 27 Șubat 2008 tarihli karara karșı itirazda bulunmanın hiçbir bașarı șansı bulunmayacaktı. Bu doğrultuda, Mahkeme, bașvuranın söz konusu tazminat hukuk yolunu kullanmasına gerek olmadığı kanaatindedir. Bu nedenle, Mahkeme, Hükümetin bu konudaki itirazını reddetmektedir.
15.
Mahkeme, ayrıca, bu șikâyetin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ve bașka herhangi bir kabul edilemezlik gerekçesiyle de bağdașmadığını kaydetmektedir. Dolayısıyla, bașvurunun kabul edilebilir olduğu beyan edilmelidir.
16.
Davanın esası ile ilgili olarak, Mahkeme, daha önce,
Yalçınkaya ve diğerleri/Türkiye
(no’lar 25764/09 ve diğer 18 bașvuru, §§ 26-38, 1
Ekim 2013) davasında benzer bir șikâyeti incelediğini ve Sözleșme’nin 10. maddesinin ihlal edildiğini tespit ettiğini yinelemektedir. Mevcut bașvuruyu da inceleyen Mahkeme, yukarıda belirtilen kararda yer alan tespitlerinden ayrılmayı gerektirecek herhangi bir sebep görmemektedir.
17.
Mahkeme, yukarıda belirtilen hususları göz önünde bulundurarak, Sözleșme’nin 10. maddesinin ihlal edildiğine hükmetmiștir.
18.
Sözleșme’nin 41. maddesi așağıdaki gibidir:
“Eğer Mahkeme bu Sözleșme veya Protokollerinin ihlal edildiğine karar verirse ve ilgili Yüksek Sözleșmeci Tarafın iç hukuku bu ihlalin sonuçlarını ancak kısmen ortadan kaldırabiliyorsa, Mahkeme, gerektiği takdirde, zarar gören taraf lehine adil bir tazmin verilmesine hükmeder.”
19.
Bașvuran, manevi tazminat olarak 5.000 avro ve avukatlık ücretleri ile ilgili olarak 9.200 pound sterlin (GBP) (yaklașık 10.500 avro) talep etmiștir. Bașvuran, talebini desteklemek amacıyla, temsilcileri tarafından hazırlanan bir iș cetveli sunmuștur.
20.
Hükümet bu taleplere itiraz etmiștir.
21.
Bașvuranın manevi tazminata ilișkin talebi ile ilgili olarak, Mahkeme, bașvuranın ihlal tespitiyle yeterince telafi edilemeyecek derecede manevi zarara uğradığını kabul etmektedir. Hakkaniyet temelinde değerlendirmesini yapan ve içtihadını göz önünde bulunduran Mahkeme, bu bașlık altında bașvurana 2.000 avro ödenmesine hükmetmiștir.
22.
Masraf ve giderler ile ilgili olarak, Mahkeme’nin içtihadına göre, bir bașvuran, ancak masraf ve giderlerin gerçekten ve zorunlu olarak yapıldığını ve miktar olarak makul olduğunu gösterebiliyorsa, bunların geri ödenmesi hakkına sahiptir. Somut davada Mahkeme, elinde bulunan belgeleri ve yukarıdaki kriterleri göz önünde bulundurarak, tüm bașlıklar altındaki masrafları karșılamak üzere bașvurana 1.500 avro ödenmesini uygun bulmuștur.
23.
Mahkeme, ayrıca, gecikme faizinin Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden hesaplanmasını uygun görmektedir.
Sözleșme’nin 10. maddesiyle ilgili șikâyetin kabul edilebilir olduğuna;
Sözleșme’nin 10. maddesinin ihlal edildiğine
;
(a)
Davalı Devlet tarafından bașvurana üç ay içerisinde așağıdaki miktarların ödenmesine;
(i)
manevi tazminat olarak, ödeme tarihindeki kur üzerinden davalı Devletin ulusal para birimine çevrilmek üzere, bașvurana yansıtılabilecek her türlü vergi hariç olmak üzere 2.000 avro (iki bin avro);
(ii)
Mahkeme önünde olușan masraf ve giderler için, ödeme tarihindeki kur üzerinden Birleșik Krallık para birimine (pound sterlin) çevrilmek üzere, yansıtılabilecek her türlü vergi hariç, bașvuranın avukatlarının Birleșik Krallık’taki banka hesabına yatırılmak üzere 1.500 avro (bin beș yüz avro) ödenmesine;
(b)
Yukarıda bahsi geçen üç aylık sürenin bittiği tarihten itibaren, ödeme gününe kadar, Avrupa Merkez Bankası’nın kısa vadeli kredilere uyguladığı marjinal faiz oranına üç puan eklemek suretiyle elde edilecek oranda, yukarıda bahsedilen meblağlara basit faiz uygulanmasına;
Bașvuranın adil tazmin talebinin geri kalan kısmının reddedilmesine
karar vermiștir
.
İșbu karar, İngilizce olarak tanzim edilmiș olup; Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77 §§ 2 ve 3. maddesi uyarınca 23 Haziran 2020 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Valeriu Grițco
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan