AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KORKMAZ / TÜRKİYE DAVASI (Bașvuru no. 35935/10) KARAR STRAZBURG 13 octombrie 2020 Ulterior acestei hotărâri s-au făcut anumite modificări sau modificări.În cauza Korkmaz/Türkiye, Bașkan , Paul Lemmens, Hâkimler , Valeriu Grițco, Stéphanie Mourou-Vikström, și Directorul de afaceri ale Sectorilor au fost declarați în mod oficial de către Adjunctul Directorului Hasan Bakırcı în cadrul unei reuniuni a Comitetului pentru drepturile omului din cadrul Tribunalului European pentru Drepturile Omului (Selvuru no. 35935/10), de Ayva Selva Korkmaz (bașvurancı), de către TÜRKİK birükleri, de la o altă parte, și de către TÜRKİK Birükleri, de la următoarele date, în legătură cu o anumită situație: 1.LİKMİNİZİZİZİZİNİK (SELVAR) 3.LİKMİKLİK, de la data de 5 aprilie 1966 (SELİNİK) 3.LİKİK, de la data de 5 aprilie 2010 (SELİK, la data de 5 aprilie 2010); 2.LİK, la data de 5 aprilie, la data de 5 aprilie, la data de data de 5 aprilie 2010 (SEL, la data de data de 22 aprilie), la data de 5 aprilie); 3.LİKAR, la data de 5 aprilie, data de 5 aprilie, data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de data de
În fața poliției, a procurorului Republicii și a judecătorului de instrucțiuni, Bașvuran a depus declarații în absența avocatului, în special în legătură cu implicarea sa în uciderea lui A.N.N.nin. 6. în fața Curții Bakırköyır Ağ Ceza, la 7 iulie 2008 a fost stabilită incitare la ucidere a lui F.D.yi A.N.N. și a fost arestat. în timpul judecății, a fost decisă o pedeapsă publică. în timpul judecății, a fost decisă o pedeapsă publică. în fața Curții, a fost decisă o pedeapsă publică. în fața Curții, la 20 iulie 2009 a fost pronunțată o decizie în privința unui avocat de drept civil, în primul rând în fața unui avocat de drept civil, în fața unui avocat de drept civil. în fața Curții, la 31 iulie 2009, a fost pronunțată următoarea decizie. în fața Curții, în fața unui avocat de drept civil, în fața unui avocat de drept civil, în fața unei alte persoane. în fața Curții, în fața unei alte persoane, în fața unei alte persoane. în fața unei alte persoane, în fața unei alte persoane. în fața unei alte persoane. în fața unei alte persoane. în fața unei alte persoane. în fața unei persoane în cauză. în fața unei persoane în cauză. în fața unei persoane în cauză. în fața unei persoane în cauză. în fața unei persoane în care s-o persoană în cauză. în față de o persoană în față de o persoană în cauză. în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de o persoană în față de
9.Curtea recunoaște că cererea în cauză nu este în mod expres lipsită de temei și inadmisibilă pe orice alt motiv specificat în cadrul articolului 35 din Convenție. Prin urmare, se consideră că nu este vorba de o plângere care trebuie să fie considerată admisibilă. 10.Corectă. 10.A reiterat în cererea sa că dreptul de a se pronunța în justiție trebuie să fie limitat de la sursele de drepturi. 11.Guvernul a declarat că, în urma unei anchete preliminare, cererea în cauză a fost respinsă din cauza lipsei de avocat, iar în urma anchetei a fost respinsă de către orice alt tip de avocat, iar în cazul în care a fost respinsă de orice alt tip de avocat, a fost respinsă în întregime.12.Corectă.
Pentru abordarea adoptată de Curte înainte de hotărârea İbrahim și Alții, vezi Salduz / Türkiye [BD], nr. 36391/02 , AİHM 2008; no. 20564/10 , 12 ianuarie 2016; Galip Doğru / Türkiye no. 36001/06 , 28 aprilie 2015; Eraslan și Alții / Türkiye , no. 59653/00 , 6 octombrie 2009; Halil Kaya / Türkiye , no. 22922/03, 22 septembrie 2009; Ditaban / Türkiye, no. 69006/01 , 14 aprilie 2009; și İbrahim Öztürk / Türkiye , no. 16500/04 , 17 februarie 2009; și, ulterior, în cadrul hotărârii sale, İbrahim și Alții pentru abordarea adoptată de Curte, vezi Mehmet Dumanıș / Türkiye , no. 38740/09 , 23 octombrie 2018; Ömer Bayram / İzmir , no. 28653/00 , 4 octombrie 2018; Elip Bayram / Turkey , no. 38338/07 , Elip Bayram / Turkey , no. 5 octombrie 2018; Elip Bayram / Turkey , no. 5 octombrie 2018; Elip Bayram / Turkey , no. 5 octombrie 2018; Elip Bayram / Turkey , no. 5 martie 2018 , no. 5 octombrie 2018; Elip Bayram / Turkey , no. 5 martie , 15 martie , 15 martie , 15 mai 2018; Elip Bayram / Turkey , no. 5 mai 2018; Elip Bayram / Turkey , no.
În plus, în absența unei astfel de evaluări, Curtea trebuie să facă propria evaluare.În efectuarea acestei evaluări, nu este de competența Curții să limiteze dovezile în scopul de a stabili dacă o anumită procedură, care este în principal un subiect care intră în competența instanțelor locale, nu aduce o atingere ireparabilă justității generale a judecăților, nu este de competența Curții să limiteze dovezile în scopul de a stabili dacă o anumită procedură a adus o atingere ireparabilă justității generale a judecăților.
În concluzie, Curtea consideră că nu există niciun motiv impus de a restricționa dreptul de acces al reclamantului la avocat în timpul detenției sale de către poliție.17 Curtea a decis să examineze în mod corespunzător admisibilitatea declarațiilor făcute de instanța de judecată în absența avocatului reclamantului și condițiile în care au fost făcute aceste declarații înainte de a-l condamna pe reclamant (a se vedea Beuze, §§ 171-74, menționat mai sus).Curtea a decis că scopul anchetei respective a fost să se asigure că ancheta respectivă a avut loc în baza celui de-al doilea stadiu de examinare a criteriului menționat în Hotărârea Salduz și Ibrahim și alții; că prejudiciul adus de Mehmet Duman, § 41; căile de judecată Ömer Günlîer, § 36; căile de judecată Canlıș, § 44 și 60; căile de judecată pentru executarea unei infracțiuni în cauză nu au fost considerate importante; căile de judecată pentru executarea unei infracțiuni în cauză nu au fost considerate importante; căile de judecată pentru executarea unei infracțiuni în cauză nu au fost considerate relevante în mod corespunzător în conformitate cu legea de drept; căile de judecată pentru executarea unei infracțiuni în cauză nu au fost considerate relevante în mod corespunzător în conformitate cu legea de drept. § 1 din Hotărâța de judecată 18.
art. 41 din Convenție prevede următoarele: Dacă Curtea decide că a fost încălcată această Convenție sau protocoalele sale și dacă dreptul intern al părții contractante în cauză poate elimina doar parțial consecințele încălcării, Curtea va dispune, dacă este necesar, acordarea unei despăgubiri echitabile părții prejudiciate. Din suma pe care a fost determinată pentru salariul reclamantului, 30.000 de euro, din suma pe care a fost determinată pentru costurile de avocatură, 5.000 de euro și din suma pe care a fost stabilită pentru costurile de traducere, 1.000 de euro.
În ceea ce privește cheltuielile și cheltuielile, Curtea a decis că este rezonabil să se plătească o sumă de 1000 de euro în conformitate cu acest titlu. 25. în cazul în care cheltuielile și cheltuielile respective trebuie să fie documentate și să fie în sume rezonabile, deoarece acestea au fost efectuate și necesare. în cazul în care documentele și despăgubirile pe care le-a decis în cauzele similare (de exemplu, anularea de mai sus a Salduz, § 79; İzzet Çelik împotriva Turciei, nr. 15185/05, § 52, 23 ianuarie 2018), în cazul în care a decis că este rezonabil să se plătească o sumă de 1000 de euro în conformitate cu acest titlu. în cazul în care Buzi, Buzi 25, în cazul în care se plătește o sumă de 1000 de euro, în cazul în care se plătește o sumă de 1000 de euro, în cazul în care se plătește o sumă de 1000 de euro, în cazul în care se plătește o sumă de 1000 de euro, în cazul în care se plătește o sumă de 1000 de euro, în cazul în care se plătește o sumă de 1000 de euro, în cazul în care se plătește o sumă de 1000 de euro, în cazul în care se plătește o sumă de 1000 de euro, în cazul în care se plătește o sumă de 1000 de euro, în cazul în care se plătește o sumă de 1000 de euro, în cazul în cazul în care se plătește o sumă de 1000 de euro, în cazul în cazul în care se plătește o sumă se plătește o sumă de 1000 de euro, în cazul în cazul în care se plătește o sumă de 1000 de euro, în cazul în cazul în care se plătește o sumă se plătește o sumă de euro.
Perioada care a trecut de la data expirării termenului de trei luni menționat mai sus până la data plății, la sumele menționate mai sus, la aplicarea dobânzii simple pe baza unei rate obținute prin adăugarea a trei puncte la rata dobânzii marginale a Băncii Centrale Europene valabilă pentru perioada în cauză; a decis respingerea restului cererii de justă tazmină a reclamantului; hotărârea a fost redactată în limba engleză; Curtea a anunțat ca fiind în parte scrisă data de 13 octombrie 2020 în conformitate cu articolele 77 §§ 2 și 3 din Legea privind băuturile.
(Bașvuru no. 35935/10)
KARAR
13 Ekim 2020
İșbu karar kesin olup bazı șekli değișikliklere tabi tutulabilir.
Korkmaz / Türkiye davasında,
Bașkan
,
Paul Lemmens,
Hâkimler
,
Valeriu Grițco,
Stéphanie Mourou-Vikström,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Ayvaz Korkmaz (“bașvuran”) adlı bir Türk vatandașı tarafından, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșmenin (“Sözleșme”) 34. maddesine uygun olarak, 20 Nisan 2010 tarihinde, Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine Mahkemeye yapılmıș olan bașvuruyu (no. 35935/10);
Türk Hükümetine (“Hükümet”) bașvurunun tebliğ edilmesine dair kararı;
Tarafların beyanlarını dikkate alarak;
22 Eylül 2020 tarihinde yapılan kapalı müzakerelerin ardından, aynı tarihte kabul edilen așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuran, 1966 doğumlu olup; İstanbul’da ikamet etmektedir. Bașvuran, İstanbul Barosuna bağlı olarak görev yapan avukatlar N. Selçuk ve H.B. Selçuk tarafından temsil edilmiștir.
2.
Hükümet, kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
3.
Hükümet, bașvurunun bir Komite tarafından incelenmesine itiraz etmemiștir.
4.
Dava konusu olaylar taraflarca ifade edildiği șekliyle așağıdaki gibi özetlenebilir:
5.
Bașvuran 12 Ocak 2000 tarihinde, Devlet Güvenlik Mahkemelerinin yargı yetkisine giren çeșitli suçlar ișlediği șüphesiyle yakalanmıștır. Bașvuran polis memurları, Cumhuriyet savcısı ve sorgu hakimi önünde özellikle A.N.N.’nin öldürülmesi olayına karıștığı konusunda avukat yokluğunda ikrara dayalı ifadeler vermiștir.
6.
Bakırköy Ağır Ceza Mahkemesi, 7 Temmuz 2008 tarihinde bașvuranın F.D.’yi A.N.N.’yi öldürmeye teșvik ettiğini tespit ederek bașvuranı müebbet hapis cezasına mahkûm etmiștir. Mahkumiyet kararında, bașvuranın avukat yokluğunda verdiği ifadelere de dayanmıștır. Yargıtay, 20 Ekim 2009 tarihinde ilk derece mahkemesi kararını onamıștır.
7.
Avukata erișim hakkı hususundaki ilgili iç hukuk kurallarına ilișkin açıklamalar,
Salduz/Türkiye
([BD] no.
36391/02
, §§
27
‑
31, AİHM 2008) kararında yer almaktadır.
8.
Bașvuran polise verdiği ifade sırasında avukat olmaması ve yargılamayı yürüten mahkemenin, polise verdiği ifadeleri mahkumiyet kararında kullanması nedeniyle adil șekilde yargılanmadığı hususunda șikayette bulunmuștur. Mahkeme, söz konusu șikâyeti, ilgili kısımları așağıda verilen Sözleșme’nin 6 §§ 1 ve 3 (c) ve maddesi kapsamında inceleyecektir:
“1.
Herkes davasının, ... cezai alanda kendisine yöneltilen suçlamaların esası konusunda karar verecek olan ... bir mahkeme tarafından ... kamuya açık olarak makul bir süre içinde görülmesini isteme hakkına sahiptir...
3.
Bir suç ile itham edilen herkes așağıdaki asgari haklara sahiptir:
...
(c)
Kendisini bizzat savunmak veya seçeceği bir müdafinin yardımından yararlanmak; eğer avukat tutmak için gerekli maddî olanaklardan yoksun ise ve adaletin yerine gelmesi için gerekli görüldüğünde, re’sen atanacak bir avukatın yardımından ücretsiz olarak yararlanabilmek;
Kabul Edilebilirlik Hakkında
9.
Mahkeme söz konusu bașvurunun, Sözleșme’nin 35. maddesi kapsamında belirtilen bașka herhangi bir gerekçeyle açıkça dayanaktan yoksun ve kabul edilemez olmadığını kaydeder. Dolayısıyla, söz konusu șikâyetin kabul edilebilir olduğu beyan edilmelidir.
Esas Hakkında
10.
Bașvuran iddialarını tekrarlamıștır.
11.
Hükümet, hazırlık sorușturması așamasında bașvuranın ifadelerinin avukat yokluğunda alınmasının, yargılamaların bütününün adilliği üzerinde herhangi bir etkisi bulunmadığını belirtmiștir.
12.
Mahkeme
Beuze / Belçika
([BD], no. 71409/10, 9 Kasım 2018) kararında,
İbrahim ve Diğerleri
davasında belirtilen kriterin, bașvuranın avukata erișim hakkı üzerindeki kısıtlamanın yasal hükümlerden kaynaklandığı ve bu nedenle sistematik olduğu davalar bakımından da uygulanması gerektiğini doğrulamıștır. Bu nedenle Mahkeme, bu tür șikayetlerle karșılaștığında așağıdaki etkenleri incelemelidir; (i) Avukat hakkına kısıtlama getirilip getirilmediği; (ii) kısıtlama için zorlayıcı sebepler bulunup bulunmadığı; ve (iii) yargılamaların bütünüyle adil olup olmadığı.
13.
Mahkeme, yukarıda anılan
İbrahim ve Diğerleri
kararından önce ve sonra Türkiye aleyhindeki davalarda aynı hukuki sorunu incelemiș ve Sözleșme’nin 6 §§ 1 ve 3 (c) maddesinin ihlal edildiğine hükmetmiștir (
İbrahim ve Diğerleri kararından önce Mahkemenin benimsediği yaklașım için,
bk.
Salduz
/ Türkiye [BD], no.
36391/02
, AİHM 2008; no.
20564/10
, 12 Ocak 2016;
Galip Doğru / Türkiye
no.
36001/06
, 28
Nisan 2015;
Eraslan ve Diğerleri / Türkiye
, no.
59653/00
, 6
Ekim 2009;
Halil Kaya / Türkiye
, no. 22922/03, 22 Eylül 2009;
Ditaban / Türkiye,
no.
69006/01
, 14 Nisan 2009; ve
İbrahim Öztürk / Türkiye
, no.
16500/04
, 17
Șubat 2009; ve
İbrahim ve Diğerleri kararından sonra Mahkemenin benimsediği yaklașım için, bk. Mehmet Duman / Türkiye
, no.
38740/09
, 23
Ekim 2018;
Ömer Güner / Türkiye
, no.
28338/07
, 4 Eylül 2018;
Canșad ve Diğerleri / Türkiye
, no.
7851/05
, 13 Mart 2018;
Girișen / Türkiye
no.
53567/07
, 13 Mart 2018;
İzzet Çelik / Türkiye
, no.
15185/05
, 23
Ocak 2018; ve
Bayram Koç / Türkiye
, no.
38907/09
, 5
Eylül 2017).
14.
Ayrıca, Mahkeme usuli bir eksikliğin tespiti halinde, söz konusu usuli eksikliğin devam eden yargılamalar sırasında giderilip giderilmediğine ilișkin değerlendirmenin ilk etapta yerel mahkemelere düștüğü; söz konusu değerlendirmenin yapılmayıșının kendi içinde ilk bakıșta (
prima facie
) Sözleșme’nin 6. maddesi uyarınca adil yargılanma hakkının gereklerine aykırı olduğu görüșündedir. Öte yandan, söz konusu değerlendirmenin yokluğunda, Mahkeme kendi değerlendirmesini yapmalıdır.Bu değerlendirmeyi yaparken de, temel olarak yerel mahkemelerin yetki alanına giren bir konu olan belirli bir usuli eksikliğin yargılamaların genel adilliğine telafi edilemez bir șekilde halel getirip getirmediğinin tespit edilmesi amacıyla delillerin değerlendirilmesi Mahkemenin görevi değildir.
15.
Somut davanın koșulları incelendiğinde; Mahkeme, bașvuranın avukata erișim hakkının 3842 sayılı Kanun gereğince kısıtlandığını; bunun da bașvuranın yakalandığı sırada uygulanan sistematik bir kısıtlama olduğunu kaydeder (
Salduz
, yukarıda anılan, § 56).
16.
Mahkeme, yargılama öncesi așamada “zorunlu sebeplerden” dolayı avukata erișime getirilen kısıtlamalara sadece istisnai durumlarda izin verildiğini, bu kısıtlamaların geçici nitelikte olması ve her davanın kendine özgü koșullarının ayrı ayrı değerlendirmesine dayanması gerektiğini yinelemektedir. Zorlayıcı sebeplere ilișkin temel gerekliliğini yerine getiren istisnai koșulların varlığının șüphelilerin avukata erișim hakkının sınırlandırılması için yeterli gerekçeyi otomatik olarak sağlamadığını hatırlatan Mahkeme, münferit inceleme yapılmayan yukarıda belirtilen türdeki yasal kısıtlamanın “zorlayıcı sebepler” kavramına dair usuli gerekliliklerle bağlantılı olarak inceleme yapılmasına engel olamayacağını kaydeder (bk. yukarıda anılan
Beuze
, §
138).Sonuç olarak Mahkeme, polis tarafından gözaltında tutulduğu sırada bașvuranın avukata erișim hakkının kısıtlanması için zorlayıcı herhangi bir sebep olmadığı görüșündedir.
17.
Mahkeme, yargılamayı yürüten mahkemenin bașvuranın avukat yokluğunda verdiği ifadelerin kabul edilebilirliğini ve bu ifadelerin alındığı koșulları bașvuranın mahkumiyetine esas almadan önce incelemediğini kaydeder (bk. yukarıda anılan
Beuze
, §§ 171-74, bu kararda Mahkeme, söz konusu incelemenin
Salduz
ve
Ibrahim ve Diğerleri
kararlarında belirtilen kriterin ikinci inceleme așamasının temelinde olduğuna hükmetmiștir; yukarıda anılan
Mehmet Duman
, § 41; yukarıda anılan
Ömer Güner
, § 36; yukarıda anılan
Canșad ve Diğerleri,
Girișen
, § 60; yukarıda anılan
İzzet Çelik
, § 38; ve yukarıda anılan
Bayram Koç
, § 23).Benzer șekilde, Yargıtay da bu meseleyi șeklî olarak ele almıș ve bu eksikliğin giderilmesinin sağlayamamıștır.
18.
Bașvuranın avukata erișim hakkına yönelik olarak yapılan sistematik kısıtlama ve ulusal mahkemelerin bu eksiklik karșısında Sözleșmeye uygun bir inceleme gerçekleștirmemesi ve yukarıda bahsedilen önemli güvenceleri uygulamaması, Sözleșme’nin 6. maddesine uygun olmayacak șekilde, ceza yargılamalarının adilliğine zarar vermeye yeterlidir.
19.
Belirli bir usuli eksikliğin yargılamaların genel olarak adilliğine telafi edilemez bir șekilde zarar verip vermediğinin tespit edilmesi amacıyla delillerin değerlendirilmesinin, Mahkemenin görevi olmadığını dikkate alan Mahkeme; Sözleșme’nin 6 §§ 1 ve 3 (c) maddesinin ihlal edildiği sonucuna varmıștır.
20.
Sözleșme’nin 41. maddesi așağıdaki gibidir:
“Eğer Mahkeme bu Sözleșme veya Protokollerinin ihlal edildiğine karar verirse ve ilgili Yüksek Sözleșmeci Tarafın iç hukuku bu ihlalin sonuçlarını ancak kısmen ortadan kaldırabiliyorsa, Mahkeme, gerektiği takdirde, zarar gören taraf lehine adil bir tazmin verilmesine hükmeder.”
Tazminat, masraf ve giderler
21.
Bașvuran manevi tazminata ilișkin olarak 30.000 avro, avukatlık ücretlerine ilișkin olarak 5000 avro ve tercümeyle bağlantılı masraflara ilișkin olarak 1000 avro talep etmiștir. Bașvuran bu iddiaları desteklemek amacıyla, 5000 avro tutarında avukatlık ücreti anlașması ve Mahkeme önündeki davası için avukatına 1587 avro ödediğine dair iki fatura sunmuștur.
22.
Hükümet, bu taleplere itiraz etmiștir.
23.
Mahkeme, manevi tazminat bakımından, somut davada, Sözleșme’nin 6 §§1 ve 3 (c) maddelerinin ihlal edildiği yönündeki tespitin, yeterli adil tazmin teșkil ettiği kanaatindedir. Mahkeme, en uygun tazmin șeklinin bașvuranın, eğer dilerse, Sözleșme’nin 6. maddesinin gerekliliklerine uygun olarak yeniden yargılanması olacağı görüșündedir. Mahkeme, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311. maddesi kapsamında, Mahkeme tarafından Sözleșme’nin ihlal edildiğinin tespit edilmesi halinde iç hukuk yargılamalarının yenilenmesi imkânının sunulduğunu dikkate alarak, bu bașlık altında herhangi bir miktar ödenmesine hükmetmemiștir.
24.
Masraf ve giderler hususunda Mahkeme, bașvuranın masraf ve giderlerini geri alabilmesi için, söz konusu masraf ve giderlerin fiilen ve gerekli olduğu için yapılmıș olduğunun belgelenmesi ve makul miktarda olmasının gerektiğini yineler. Elindeki belgeler ve benzer davalarda hükmettiği tazminatlar (bk. yukarıda anılan
Salduz
, § 79;
İzzet Çelik / Türkiye
, no. 15185/05, §
52, 23
Ocak 2018), dikkate alındığında; Mahkeme somut davada bu bașlık altında 1000 avro ödenmesinin makul olduğuna karar vermiștir.
Gecikme Faizi
25.
Mahkeme, gecikme faizi olarak Avrupa Merkez Bankasının kısa vadeli kredilere uyguladığı marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oranın uygun olduğuna karar vermiștir.
Bașvurunun kabul edilebilir olduğuna;
Sözleșme’nin 6 §§ 1 ve 3 (c) maddesinin ihlal edildiğine;
İșbu ihlal tespitinin, bașlı bașına, bașvuranın uğradığı manevi zarar açısından yeterli adil tazmin teșkil ettiğine;
(a)
Kararın Sözleșme’nin 44 § 2 maddesi uyarınca kesinleștiği tarihten itibaren üç ay içerisinde, davalı Devlet tarafından bașvuranlara, ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden davalı Devletin para birimine çevrilmek üzere, așağıdaki miktarların ödenmesine:
(i)
Masraf ve giderler için, bașvuranlara yansıtılabilecek vergiler hariç olmak üzere, 1.000 avro (bin avro) ödenmesine;
(b)
yukarıda bahsi geçen üç aylık sürenin bittiği tarihten itibaren ödeme gününe kadar geçen sürede, yukarıda bahsedilen miktarlara, Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden basit faiz uygulanmasına;
Bașvuranın adil tazmin talebinin geri kalan kısmının reddedilmesine karar vermiștir.
İșbu karar İngilizce dilinde tanzim edilmiș olup; Mahkeme İçtüzüğü’nün 77 §§ 2 ve 3 maddesi uyarınca 13 Ekim 2020 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Valeriu Gritco
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan