AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA HUKUM Bașvuru No. 36363/18 Ali ARSLANBAȘ / Türkiye Bașkan Valeriu Grițco, Hâkimler Branko Lubarda, Pauliine Koskelo, și cu participarea directorului adjunct al Departamentului Afacerilor Literare Hasan Bakırcı, la 13 octombrie 2020 în cadrul unei ședințe a Comitetului reuniți în cadrul Curții Europene a Drepturilor Omului (Cărțile a II-a), la data de 26 iulie 2018, a fost stabilită în mod clar că, în urma discuțiilor de mai sus, au avut loc discuții de la guvern și că, în urma discuțiilor desfășurate, a fost emis următorul răspuns de către solicitant: 1.
Bașvuran Ali Arslanbaș, este un vatandaș turc, născut în 1937 și locuiește în Ankara. Bașvuran, în fața Curții, este reprezentat de avocatul M. Alsan, afiliat Barosului din Ankara. Türk Hükümeti (Hükümet), este reprezentat de un funcționar al său. 2. Bașvuru, a fost deteriorat de proprietatea sa de către o instituție relevantă fără să fie camuflată sau să fie afectată de o restricție de utilizare a proprietății, care a fost introdusă de ani de zile în legătură cu planul de construcție.İKYETLER 3.
Guvernul atrage atenția Curții că, în discuțiile sale, Ali Arslanbaș a murit la aproximativ zece luni înainte ca cererea sa să fie prezentată Curții, la 1 octombrie 2017. Guvernul susține că, prin faptul că a făcut avocatul reclamantului să creadă că Curtea crede că reclamantul este încă în viață, Guvernul a greșit Curtea. Guvernul susține că, în mod pozitiv, comportamentul avocatului reclamantului este în mod în mod normal în mod în mod în care Curtea poate să greșească în ceea ce privește o direcție care a avut o importanță importantă pentru interesul incelenței reclamantului.
În urma examinării elementelor din dosare, Curtea observă că Ali Arslanbașın a murit cu adevărat înainte de data la care formularul de cerere a fost emis. Din cauza lipsei de explicații convingătoare din partea lui M. Alsan, Curtea ajunge la concluzia că formularul de cerere a trebuit să fie denaturat. Cu toate acestea, Curtea nu este în poziția de a stabili cu certitudine cine a cauzat denaturarea semnăturii motivatului.
No. 35079/06, § 51, 14 aprilie 2011). 10. Curtea reamintește, ulterior, că, în temeiul articolului 47 alineatul (7) din Regulamentul intern (ex 47. fıkrası 6. fıkrası), obligația de a informa Curtea de orice eveniment relevant pentru examinarea cererilor de judecată aparține reclamantelor și moștenitorilor acestora care doresc să urmeze procesul în fața Curții. Curtea reamintește, în cele din urmă și în special, că dispozițiile articolului 35 alineatul (3) litera (a) din Convenție sunt următoarele: În următoarele cazuri, Curtea consideră inadmisibile cererile individuale în temeiul articolului 34: a) În temeiul articolului 34 de decizie, în legătură cu Protocolul Convenției, în temeiul articolului 35 alineatul (3) litera (a) sau în temeiul articolului 34 de decizie, sau în cazul în care este vorba de abuz de drept sau abuz de drept sau abuz de drept sau abuz de drept al reclamantului sau al persoanei în cauză; (...)
În conformitate cu această dispoziție, se poate decide că o cerere a fost utilizată în mod abuziv, în special pentru a stabili evenimentele inventate (Akdıvar și alții împotriva Turciei, 16 septembrie 1996, §§ 53-54, Karar și Hükümlerin Derlemesi 1996 - IV, Varbanov/Bulgaria, No. 31365/96, § 36, AİHM 2000 - X, Řehák/Czech Cumhuriyeti (k.k.), No. 67208/01, 18 mai 2004, Popov/Moldova (No. 1) , No. 74153/01, § 48, 18 ianuarie 2005, Kerétchach/Gürcistan (k.k.), No. 5667/02, 2 mai 2006, Miroļyaovs și alții/Lultalya , No. 798/05, 63, 15 iulie 2009, Stefano 153, Centro 7 și S. Di.l. /Bİrdiyevi (Bİrdiyevi), No. 384/07, AİH.
12.O informație inexactă și, prin urmare, înșelătoare poate fi considerată abuz de drept al reclamantului individual, în special în cazul în care este legată de cauza în sine și de faptul că reclamantul nu a exprimat în mod suficient de ce nu a explicat informațiile relevante (Hüttner/Almanya (k.k.), nr. 23130/04, 19 iunie 2006, Predescu/Romanya , nr. 21447/03, §§ 25-26, 2 decembrie 2008, și Kowal/Polonia).
În ciuda faptului că noi evoluții semnificative au avut loc în Strasbourg în timpul procesului în curs și în conformitate cu art. 47. al reglementării interne, deși reclamantul este obligat să ia o decizie în legătură cu cazul, Curtea, așteptând să ia o decizie în legătură cu cazul, nu este încă la curent cu aceste evoluții, iar situația este aceeași (de exemplu, hotărârea Centro Europa 7 S.r.l. și Di Stefano, de exemplu, și hotărârea Mirubovs și altele de mai sus).
În plus, deteriorarea documentelor transmise Curții constituie un exemplu grav și evident de abuz de dreptul de a depune o cerere individuală în sensul paragrafului (a) din Convenția nr. 35.§ 3.§ (a) din Convenția nr. 35.§ 3.§ (a se vedea hotărârile anulate anterior, Miroļubovs și alții, § 63, Poznanski și alții împotriva Germaniei (k.k.), nr. 25101/05, 3 iulie 2007, și Lăzărescu/România (k.k.), nr. 9332/02, § 36, 19 ianuarie 2010).
În ceea ce privește cauza în cauză, Curtea constată, prin urmare, că formularul de cerere denaturat i-a fost prezentat pentru a-i asigura convingerea că cererea a fost făcută în conformitate cu motivul acesteia.Desi persoana care a denaturat semnătura lui Arslanbaș nu este cunoscută cu adevărat și nu există niciun element care să indice cu certitudine că domnul Alsan a fost la curent cu denaturarea cererii, Curtea a fost din nou înșelătoare.
Prin urmare, luând în considerare conținutul dreptului de abuz al reclamantului individual și condițiile specifice cauzei de față, Curtea acceptă prima obiecție formulată de Guvern, potrivit căreia situația susținută este considerată abuz de drept de solicitant individual în sensul articolului 35 alineatul (3) litera (a) din Convenție.Pe aceste temelii, Curtea a decis, în unanimitate, că decizia Bașvur a fost abuzată și inadmisibilă în sensul articolului 35 alineatul (3) litera (a) din Convenție.A fost anunțată în scris la 12 noiembrie 2020 de Hasan Bakırcı, Valeriu Gricoț, Adjunctul Președinte al Asociației de Știri de Știri de la Bașvur.
Bașvuru No. 36363/18
Ali ARSLANBAȘ / Türkiye
Bașkan
Valeriu
Grițco,
Hâkimler
Branko
Lubarda,
Pauliine
Koskelo,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla, 13 Ekim 2020 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm), 26 Temmuz 2018 tarihinde sunulan, yukarıda belirtilen bașvuruyu, davalı Hükümet tarafından sunulan görüșleri ve bașvuran tarafından bu görüșlere verilen cevapları dikkate alarak gerçekleștirilen müzakerelerin ardından așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuran Ali Arslanbaș, Türk vatandașı olup, 1937 doğumludur ve Ankara’da ikamet etmektedir. Bașvuran, Mahkeme önünde Ankara Barosuna bağlı Avukat M. Alsan tarafından temsil edilmiștir.
Türk Hükümeti (“Hükümet”), kendi görevlisi tarafından temsil edilmiștir.
2.
Bașvuru, bașvuranın mülkü ilgili idare tarafından kamulaștırılmaksızın veya ilgilinin zararı tazmin edilmeksizin, uzun yıllardan beri imar planıyla ilgilinin tașınmazına getirilen kullanım kısıtlamasıyla ilgilidir.
3.Bașvuran, bu durumun Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesini ihlal ettiğini ileri sürmektedir.
4.Mahkeme, bașvurunun 26 Temmuz 2018 tarihinde bașvuran adına Mahkemeye sunulduğunu kaydetmektedir.
5.Mahkeme, 24 Temmuz 2018 tarihli bașvuru formunun bașvuran Ali Arslanbaș ve temsilcisi M. Alsan tarafından birlikte imzalandığını tespit etmektedir.
6.Hükümet, görüșlerinde, Ali Arslanbaș’ın bașvurunun Mahkemeye sunulmasından yaklașık on ay önce 1 Ekim 2017 tarihinde hayatını kaybettiğini Mahkemenin dikkatine sunmaktadır. Hükümet, bașvuranın avukatının Mahkemenin bașvuranın halen hayatta olduğuna inanmasını sağlayarak, Mahkemeyi yanılttığını ileri sürmektedir. Hükümet, müteveffa bașvuranın avukatının davranıșının, bașvurunun incelenmesi için önem tașıyan bir yönle ilgili olarak Mahkemeyi yanıltabilecek nitelikte olduğunu belirtmektedir.
7.M. Alsan, müvekkilinin ölümünden haberdar edilmediğini ve müvekkilinin kendisine ulusal Mahkemeler ve Mahkeme önündeki yargılamaların tamamı için yetki verdiğini iddia etmektedir. M. Alsan her halükârda, Ali Arslanbaș’ın mirasçılarının Mahkeme tarafından ihlal tespitinde bulunulması durumunda, söz konusu karardan yararlanacaklarını belirtmektedir. Bașvuruyu Mahkeme önünde takip etmek istediklerini belirten ilgilinin mirasçıları tarafından M. Alsan’a verilen bu türden bir yetki, bununla birlikte Mahkemeye gönderilmemiștir.
8.Mahkeme, dosyada bulunan unsurları inceleyerek, Ali Arslanbaș’ın gerçekte bașvuru formunun imzalandığı tarihten önce hayatını kaybettiğini gözlemlemektedir. M. Alsan tarafından ikna edici herhangi bir açıklamanın yapılmaması nedeniyle, Mahkeme, bașvuru formunun tahrif edilmiș olması gerektiği sonucuna varmaktadır. Bununla birlikte, Mahkeme, müteveffanın imzasının tahrif edilmesine kimin neden olduğunu kesin olarak tespit edecek bir durumda bulunmamaktadır.
9.Bu bağlamda Mahkeme, öncelikle, yerleșik içtihatlarına göre, Sözleșme’nin 34. Maddesinin, “mağdur” ifadesiyle, ihtilaf konusu eylem veya ihmalle doğrudan ilgili olan kișiyi, yani bu duruma bir son vermek için doğrudan ve geçerli bir kișisel menfaati bulunan kișiyi belirttiğini hatırlatmaktadır (
Patoux/Fransa
, No. 35079/06, § 51, 14 Nisan 2011).
10.Mahkeme ardından, İç Tüzüğün 47. maddesinin 7. fıkrası (eski 47. maddenin 6. fıkrası) uyarınca, “bașvurularının incelenmesi için ilgili olan her türlü olaydan” Mahkemeyi haberdar etme görevinin, Mahkeme önünde yargılamayı takip etmek isteyen bașvuranlara ve bașvuranların mirasçılarına ait olduğunu hatırlatmaktadır.
Mahkeme, son olarak ve özellikle, Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinin așağıdaki șekilde olduğunu hatırlatmaktadır:
“Așağıdaki hallerde Mahkeme, 34. madde uyarınca sunulan bireysel bașvuruları kabul edilemez bulur:
a)
Bașvurunun konu bakımından Sözleșme veya Protokollerinin hükümleriyle bağdașmaması, dayanaktan açıkça yoksun veya bireysel bașvuru hakkının kötüye kullanılması niteliğinde olması, veya; (...)”
11.Bu hüküm uyarınca, bir bașvurunun, özellikle bilerek uydurulan olaylara dayandırılması halinde kötüye kullanılmıș olduğuna karar verilebilmektedir (
Akdıvar ve diğerleri/Türkiye
, 16 Eylül 1996, §§
53
‑
54,
Karar ve Hükümlerin Derlemesi
1996
‑
IV,
Varbanov/Bulgaristan
, No.
‑
X,
Řehák/Çek Cumhuriyeti
(k.k.), No. 67208/01, 18
Mayıs 2004,
Popov/Moldova (No.
1)
, No. 74153/01, § 48, 18
Ocak 2005,
Kérétchachvili/Gürcistan
(k.k.), No. 5667/02, 2 Mayıs 2006,
Miroļubovs ve diğerleri/Letonya
, No. 798/05, § 63, 15 Eylül 2009, ve
Centro Europa 7 S.r.l. ve Di Stefano/İtalya
[BD], No. 38433/09, §
12.Eksik ve dolayısıyla yanıltıcı bir bilgi, aynı zamanda, bilhassa davanın özüyle ilgili olması ve bașvuranın ilgili bilgileri neden açıklamadığını yeterli bir șekilde ifade etmemesi halinde, bireysel bașvuru hakkının kötüye kullanılması olarak incelenebilmektedir (
Hüttner/Almanya
(k.k.), No. 23130/04, 19 Haziran 2006,
Predescu/Romanya
, No. 21447/03, §§ 25-26, 2
Aralık 2008, ve
Kowal/Polonya
(k.k.), No. 2912/11, 18 Eylül 2012). Yeni önemli gelișmelerin Strazburg’ta devam eden yargılama sırasında meydana gelmesi ve İç Tüzüğün 47. maddesinin 7. fıkrası (eski 47. maddenin 6. fıkrası) uyarınca, bașvuranın kendisine getirilen açık yükümlülüğe rağmen, Mahkemenin davaya ilișkin bir karar vermesini bilerek engelleyerek, Mahkemeyi bu gelișmelerden haberdar etmemesi halinde, aynı durum geçerli olmaktadır (yukarıda anılan
Centro Europa 7 S.r.l. ve Di Stefano
kararı,
ve yukarıda anılan
Miroļubovs ve diğerleri
kararı)
.
Bununla birlikte, bu türden durumlarda bile, ilgilinin Mahkemeyi yanıltma niyeti yine yeterince kesin olarak kanıtlanmalıdır (
Al-Nashif/Bulgaristan
, No. 50963/99, §
89, 20 Haziran 2002,
Melnik/Ukrayna
, No. 72286/01, §§ 58-60, 28 Mart 2006,
Nold/Almanya
, No. 27250/02, §
87, 29 Haziran 2006, ve yukarıda anılan
Centro Europa 7
S.r.l. ve Di Stefano
kararı).
13.Ayrıca, Mahkemeye gönderilen belgelerin tahrif edilmesi, Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendi anlamında bireysel bașvuru hakkının kötüye kullanılmasının en ciddi ve belirgin örneğini teșkil etmektedir (yukarıda anılan
Miroļubovs ve diğerleri
kararı, § 63,
Poznanski ve diğerleri/Almanya
(k.k.), No. 25101/05, 3 Temmuz 2007, ve
Lăzărescu/Romanya
(k.k.), No. 9332/02, § 36, 19 Ocak 2010).
14.Mevcut davaya ilișkin olarak, Mahkeme dolayısıyla, tahrif edilen bașvuru formunun, bașvurunun usulüne uygun olarak yapıldığına inanmasını sağlamak amacıyla kendisine sunulduğunu tespit etmektedir. Arslanbaș’ın imzasını tahrif eden kișinin gerçekte bilinmemesine ve M. Alsan’ın bașvurunun tahrif edildiğinden haberdar olduğunu kesin olarak belirten herhangi bir unsurun bulunmamasına rağmen, Mahkeme yine de yanıltılmıștır.
15.Bu nedenle, Mahkeme, bireysel bașvuru hakkının kötüye kullanılması konusundaki içtihatlarını ve mevcut davanın kendine özgü koșullarını göz önünde bulundurarak, ileri sürülen durumun Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendi anlamında bireysel bașvuru hakkının kötüye kullanılması olarak değerlendirildiği yönünde Hükümetin sunduğu ilk itirazı kabul etmektedir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvurunun Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendi anlamında kötüye kullanıldığına ve kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, Fransızca dilinde tanzim edilmiș olup, 12 Kasım 2020 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Valeriu Grițco
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan