Ministerul Afacerilor Externe, www.gov.pl/diplomacy Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Foreign Affairs for the sole purpose of its inclusion in the Courts database HUDOC © Ministerstwo Spraw Zagranicznych, www.gov.pl/diplomacja Zezwolenie și publicarea acestei traduceri a fost acordată de Ministerul Afacerilor Externe exclusiv în scopul publicării în baza de date a Tribunalului Judecătoresc EUROPEJSKI TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIĆ SEKCJA PIERZA DECZYZJA Skarga 54047/16 PWOWSKI KARASEK PROZEKTA în cazul 9 alte plângeri (incluzând tabelul anexat) Lista Europeană a Plângerilor de Drept (inclusiv declarația Pierstarki) Introducerea pe 18 martie 2021 pe lista de pe lista de pe 18 martie 2021 a Președintelui Tribunalului Judecătoresc FELICE ZARGOLIEV pe lista de pe 18 martie 2021 a Tribunalului Judecătoresc European de Drept (inclusiv pe lista de pe 18 martie 2021 a Tribunalului Judecătoresc de Apelă) Introducerea pe lista preșcoale a Tribunalului Judecătoresc FELICEZYZYZKI ZARGOLIEV pe baza plângerilor de pe 6 martie 2021 a Tribunalului Judecătoresc R.
În ceea ce privește fiecare plângere, guvernul a recunoscut încălcarea articolului 6 alineatul (1) din Convenție, în legătură cu prelungirea procedurilor judiciare și încălcarea articolului 13 din Convenție, din cauza neutilizării unei măsuri de recurs. El a propus ca plata sumelor plătite reclamantului să fie detaliată în tabelul anexat și a solicitat Tribunalului să elimine plângerile de pe listele de cazuri similare în conformitate cu art. 37 alineatul (1) din Convenție. În ceea ce privește fiecare plângere, guvernul a recunoscut încălcarea articolului 6 alineatul (1) din Convenție, în legătură cu prelungirea procedurilor judiciare și încălcarea articolului 13 din Convenție, în legătură cu nerespectarea unei măsuri de recurs. El a propus ca plata sumelor plătite reclamantului să fie detaliată în tabelul anexat și a solicitat Tribunalului să elimine plângerile de pe listele de cazuri similare în conformitate cu art. 37 alineatul (1) din Convenție. În ceea ce privește fiecare plângere, guvernul a recunoscut că nu a plătit în termen de trei săptămâni de la data expirării termenului de plată a plângerilor, în cazul în care Tribunalul nu a primit o decizie de urgență. În cazul în care nu a fost întocâtă o plângere, Banca Centrală Europeană a anunțat că va plăti în termen de trei luni de la data încheierii acesteia. În cazul în care nu a fost pronunțată o decizie, guvernul a indicat că nu va plăti în termen de trei luni de la data încheierii termenului de plată a plătirii plătirii sumelor, în termen de trei luni de la data încheierii plătite, în cazul în care nu a fost pronunțată o plângere, în termen de trei luni de trei luni de la data în care nu a fost pronunțată o altă plângere.
În consecință, poate să șteargă plângerea în temeiul articolului 37 alineatul (1) litera (c) din Convenție pe baza unei declarații unilaterale a Guvernului, chiar dacă reclamantul dorește ca procesul să continue (va fi văzut în special hotărârea în cazul Tahsin Acar (zary formalne) [Wielka Izba], plângere nr. 26307/95, § 75-77, ETPC 2003-VI).Tribunalul a arătat deja în mod clar și în detaliu că procedurile privind plângerile similare privind prelungirea procedurilor de judecată și soluționarea litigiilor nu sunt conforme cu cele prevăzute la art. 1 din Legea nr. 37/2015, precum și că alte proceduri privind plângerile în cauză nu sunt conforme cu cele prevăzute la art. 1 din Legea nr. 378/2015, precum și că nu este în conformitate cu celelalte decizii ale Curții din Polonia (exemplul în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzkowski, în cazul lui Ruzko
În cele din urmă, Curtea subliniază că, dacă un Guvern nu respectă condițiile prevăzute în declarațiile sale unilaterale, reclamațiile pot fi reinscrise pe lista de cauze în conformitate cu art. 37 alineatul (2) din Convenție (zobacz Josipović v. Serbia (decizia), plângerea nr. 18369/07, din 4 martie 2008). În consecință, cauzele ar trebui eliminate din listă în măsura în care acestea privesc exclusivitatea procedurilor civile și penale și nu includ măsura de remediere a materialelor de procedură civilă disponibile în legislația națională.
Decide să șteargă această parte a plângerii, în măsura în care este acoperită de declarațiile unilaterale ale Guvernului, de pe lista de acțiuni în conformitate cu art. 37 alineatul (1) litera (c) din Convenție. Se consideră că plângerile nr. 54047/16 și 37508/17 sunt în celelalte părți nedopuzcabile. Se consideră că nu au fost soluționate în limba engleză în data de 11 martie 2021 și că nu au fost soluționate în scopul asigurării respectării obligațiilor prevăzute în acestea; Se decide să se șteargă această parte a plângerii, în măsura în care este acoperită de declarațiile unilaterale ale Guvernului, de pe lista de acțiuni în conformitate cu art. 37 alineatul (1) litera (c) din Convenție. Se consideră că plângerile nr. 54047/16 și 37508/17 sunt în celelalte părți nedopuzcabile.
26/06/2020 27/10/2020 4 240 26284/18 24/05/2018 Tadeusz MRÓZ 1934 25/06/2020 08/10/2020 36 430 8414/19 01/02/2019 Kazimierz RUTKOWSKI 1966 25/06/2020 06/10/2020 7 720 [1] Convenția pentru protecția drepturilor omului și a libertăților fundamentale, încheiată la Rzymie la 4 noiembrie 1950 (Dz. U. din 1993 nr. 61, poz.
© Ministerstwo Spraw Zagranicznych,
www.gov.pl/diplomacy
Permission to
re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of
Foreign Affairs for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
©
Ministerstwo Spraw Zagranicznych,
www.gov.pl/dyplomacja
Zezwolenie na
publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
Skarga nr 54047/16
Daniel KARASEK przeciwko Polsce
i 9 innych skarg
(zobacz załączona tabela)
Europejski Trybunał Praw Człowieka (Sekcja Pierwsza) na posiedzeniu w dniu 18 lutego 2021 r. w składzie Komitetu złożonego z:
Alena Poláčková,
Przewodnicząca,
Péter Paczolay,
Gilberto Felici,
sędziowie,
I Viktoriya Maradudina,
p.o. Zastępca Kanclerza Sekcji.
Uwzględniając powyższe skargi złożone w różnych terminach wskazanych w
załączonej tabeli,
Uwzględniając deklaracje złożone przez pozwany Rząd, wzywające Trybunał do skreślenia skarg z listy spraw,
Po naradzie postanawia, co następuje:
Lista skarżących znajduje się w załączonej tabeli.
Zarzuty skarżących na podstawie art. 6 ust. 1
Konwencji
[1]
dotyczące przewlekłości postępowań w ich sprawach oraz na podstawie art. 13 Konwencji dotyczące braku lub niewystarczającego zadośćuczynienia za
przewlekłość postępowania przyznanego im przez sąd krajowy zostały zakomunikowane Rządowi polskiemu („Rząd”).
PRAWO
Mając na uwadze podobny przedmiot skarg Trybunał uznaje za stosowne zbadanie ich łącznie w jednej decyzji.
Rząd poinformował Trybunał, że składa propozycję deklaracji [jednostronnych] w celu rozwiązania kwestii podniesionych w tych skargach. Następnie zwrócił się do Trybunału o
skreślenie skarg z listy zgodnie z art. 37 Konwencji.
W odniesieniu do każdej skargi Rząd przyznał się do naruszenia art. 6 ust. 1 Konwencji w związku z przewlekłością postępowania sądowego oraz naruszenia art. 13 Konwencji ze względu na brak skutecznego środka odwoławczego. Zaproponował, że wypłaci skarżącym kwoty wyszczególnione w załączonej tabeli i zwrócił się do Trybunału o skreślenie skarg z listy spraw zgodnie z art. 37 ust. 1 lit. c Konwencji. Kwoty zostałyby wypłacone w terminie trzech miesięcy od daty notyfikowania decyzji podjętych przez Trybunał. W przypadku braku zapłaty tych kwot we wskazanym powyżej trzymiesięcznym terminie, Rząd zobowiązał się zapłacić zwykłe odsetki od każdej kwoty od dnia upływu wskazanego terminu do dnia uregulowania należności w stawce równej stopie kredytu Europejskiego Banku Centralnego na koniec dnia z okresu opóźnienia plus trzy punkty procentowe. Rząd zobowiązał się ponadto do przyjęcia szeregu środków generalnych w odniesieniu do innych osób, które były ofiarami podobnych naruszeń lub mogą zostać dotknięte podobnymi naruszeniami w
przyszłości.
Wypłaty stanowić będą ostateczne rozstrzygnięcie spraw.
Skarżącym przesłano warunki deklaracji jednostronnych Rządu na kilka tygodni przed datą niniejszej decyzji. Trybunał nie otrzymał od skarżących odpowiedzi akceptujących warunki wskazane w deklaracjach.
Trybunał zauważa, że art. 37 ust.
1
lit. c Konwencji umożliwia skreślenie skargi z listy spraw jeżeli:
„...z jakiejkolwiek innej przyczyny ustalonej przez Trybunał nie jest uzasadnione dalsze rozpatrywanie skargi”.
W związku z tym może skreślić skargi na podstawie art. 37
ust. 1 lit. c Konwencji na podstawie deklaracji jednostronnej Rządu, nawet jeśli skarżący chcą, aby rozpatrywanie spraw było kontynuowane (zobacz w
szczególności wyrok w sprawie
Tahsin Acar
(zarzuty formalne) [Wielka Izba], skarga nr 26307/95, §§ 75-77, ETPC 2003-VI).
Trybunał wypracował jasne i szczegółowe orzecznictwo dotyczące skarg dotyczących przewlekłości postępowań cywilnych i karnych oraz braku skutecznego środka odwoławczego w tym zakresie (zobacz na przykład wyrok w sprawie
Rutkowski i inni przeciwko Polsce
, skarga nr 72287/10 i 2 inne, §§ 160 i 186, 7 lipca 2015 r., z dalszymi odniesieniami).
Uwzględniając twierdzenia zawarte w deklaracjach [jednostronnych] Rządu, a także proponowaną kwotę zadośćuczynienia – która jest zgodna z
kwotami zasądzanymi w podobnych sprawach wniesionych przeciwko Polsce – Trybunał uznaje, że dalsze rozpatrywanie skarg nie jest już zasadne (art. 37 ust.
1 lit. c Konwencji; zobacz także konkluzje wynikające z
pierwszej grupy spraw wniesionych w procedurze wyroku pilotażowego w
sprawie
Załuska i Rogalska przeciwko Polsce
oraz 398 innych skarg (decyzja), skargi nr 53491/10 i 72286/10, §§ 48-55, decyzja z dnia 20
czerwca 2017 r.).
W świetle powyższych rozważań Trybunał jest przekonany, że
poszanowanie praw człowieka w rozumieniu Konwencji i jej Protokołów [dodatkowych] nie wymaga dalszego rozpatrywania skarg (art. 37 ust. 1 Konwencji
in fine
).
Wreszcie, Trybunał podkreśla, że jeżeli Rząd nie wywiąże się z
warunków zawartych w swoich deklaracjach jednostronnych, skargi mogą zostać ponownie wpisane na listę spraw zgodnie z art. 37 ust. 2 Konwencji (zobacz
Josipović przeciwko Serbii
(decyzja), skarga nr
18369/07, z dnia 4
marca 2008 r.).
W związku z powyższym, sprawy powinny zostać skreślone z listy w
zakresie, w jakim dotyczą przewlekłości postępowań cywilnych i
karnych oraz braku skutecznego środka odwoławczego dostępnego w
prawie krajowym.
W skargach nr 54047/16 i 37508/17 skarżący podnieśli również inne zarzuty na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 8 ust. 1 Konwencji.
Trybunał zbadał skargi wymienione w załączonej tabeli i uważa, że
w
świetle wszystkich posiadanych materiałów oraz w zakresie, w jakim zaskarżone sprawy wchodzą w zakres jego kompetencji, skargi te albo nie spełniają określonych wymogów dopuszczalności w świetle art. 34 i 35 Konwencji lub nie ujawniają jakiegokolwiek naruszenia praw i wolności zapisanych w Konwencji lub w jej Protokołach.
W rezultacie ta część skarg powinna zostać odrzucona zgodnie z art. 35 ust. 4 Konwencji.
Z powyższych powodów, Trybunał, jednogłośnie,
Decyduje
połączyć skargi do wspólnego rozpoznania;
Odnotowuje
warunki deklaracji [jednostronnych] Rządu w zakresie, w
jakim dotyczą nadmiernej długości postępowań i braku skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym, a także ustaleń w celu zapewnienia przestrzegania określonych w nich zobowiązań;
Decyduje
skreślić tę część skargi, w zakresie objętym deklaracjami jednostronnymi Rządu, z listy spraw zgodnie z art. 37 ust.
1
lit. c Konwencji.
Uznaje
skargi nr 54047/16 i 37508/17 w pozostałej części za
niedopuszczalne.
Sporządzono w języku angielskim i ogłoszono na piśmie w dniu
11 marca 2021 r.
Viktoriya Maradudina
Alena Poláčková
p.o. Zastępca Kanclerza
Przewodnicząca
Lista skarg podnoszących zarzuty na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji
(przewlekłość postępowania karnego i brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym)
Nr
Nr skargi
Data złożenia
Imię i nazwisko skarżącego
Rok urodzenia skarżącego
Data wpływu deklaracji jednostronnych Rządu
Data otrzymania ewentualnych uwag skarżących
Kwoty przyznane poszczególnym skarżącym z
tytułu szkody materialnej i niematerialnej oraz kosztów i wydatków
(w złotych polskich PLN)
[2]
54047/16
07/09/2016
Daniel KARASEK
1979
25/06/2020
28/09/2020
9
360
27273/17
29/03/2017
Piotr CUDNY
1980
26/06/2020
24/09/2020
9
190
37508/17
17/05/2017
Marek Piotr MAJEWSKI
1965
26/06/2020
25/09/2020
6
360
46594/17
31/07/2017
Jaime Eduardo CARDONA GIRALDO
1957
26/06/2020
28/08/2020
13
030
12943/18
06/03/2018
Joanna GNIEWEK
1953
25/06/2020
08/10/2020
28
080
13771/18
09/03/2018
Adam DANILUK
1979
26/06/2020
06/10/2020
4
800
13835/18
06/03/2018
Dobromir GNIEWEK
1951
25/06/2020
07/10/2020
28
080
24249/18
14/05/2018
Łukasz Tomasz SZUSTAK
1982
26/06/2020
27/10/2020
4
240
26284/18
24/05/2018
Tadeusz MRÓZ
1934
25/06/2020
08/10/2020
36
430
8414/19
01/02/2019
Kazimierz RUTKOWSKI
1966
25/06/2020
06/10/2020
7
720
[1]
Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, z późn. zm.). [przyp. red.]
[2]
Powiększone o wszelkie podatki, jakie mogą zostać nałożone na skarżącego.