Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Courts database HUDOC © Ministerul Justiției, www.gov.pl/sprawiedliwosc.Zezwolenie la publicarea acestei traduceri a fost aleasă de către Ministerul Justiției exclusiv pentru a fi plasată pe baza Tribunalului EUROPEJSKI TRYBUŁNA PRAW CZŁOWIEKA PIERPOW SEKRAW SPRAWSKI SPRAW przeciwko POLSCE (SEKRAW 16988/18) pe data de 24 martie 2022, iar pe baza următoarelor informații, a fost emisă o plângere împotriva guvernului polonez (art. 34 din Legea europeană împotriva drepturilor omului) și a fost emisă pe baza următoarelor informații:
Reclamantul a susținut că durata procedurii penale în cauză nu era conformă cu cerința de a judeca cazul în termen judecătoresc și că nu avea în acest sens un mijloc de atac eficient. El a invocat art. 6 alineatul (1) din art. 13 din Convenție, care prevede doar că: art. 6 alineatul (1) Orice acuzat își exercită dreptul de a [...] judeca o cauză în termen judecătoresc [...] poate să susțină în mod normal funcțiile de judecător [...] în cazul în care nu se află în posesia unui partener de judecată sau în cazul în care nu a fost prezentat în fața Tribunalului pentru o infracțiune.
În consecință, rezerva prealabilă menționată de către Guvern este supusă eliminării. 8.Tribunalul amintește că temeinicitatea termenului de tranzacționare a cauzei în ceea ce privește circumstanțele cauzei în ceea ce privește următoarele criterii: lipsa de temeinicitate a cauzei, absența procedurii similare în cadrul organelor competente și prealabilitatea poziției în cauză pentru a se asigura că nu a fost utilizată în mod special pentru obiectul cererii (Hotărârea Tribunalului din 10 septembrie 1999 în cauza Ploiețu, C.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W.W
art. 41 din Convenție prevede: "Dacă Tribunalul constată că a avut loc o încălcare a Convenției sau a protocoalelor acesteia și dacă dreptul intern al părții în cauză nu permite doar o parte din consecințele acestei încălcări, Tribunalul va decide, atunci când este necesar, să soluționeze încălcarea în termen de trei luni, în conformitate cu art. 14 din Convenție, și va decide în temeiul articolului 15 din Convenție, în special printr-o decizie de trimitere la Curtea Centrală a Uniunii Europene (CTBUE), pe baza căreia se va considera că o măsură de reducere a cuantumului de trei ori mai mare decât valoarea maximă a acestei încălcări este necesară; în cazul în care Tribunalul va decide, în termen de trei luni, dacă este necesar, să soluționeze încălcarea în temeiul articolului 14 din Convenție, Tribunalul va decide în temeiul articolului 15 din Convenție, în temeiul articolului 13 din Convenție, în temeiul articolului 13 din Convenție, în temeiul articolului 13 din Convenție, în temeiul articolului 13 din Convenție; în cazul în care Curtea Centrală a Uniunii Europene (CTBUE) va decide că o măsură de reducere a cuantumului unei încălcări a acestei încălcări este necesară, Tribunalul va decide în temeiul articolului 13 din Convenție, în temeiul articolului 13 din Convenție, în temeiul articolului.
că de la expirarea termenului de trei luni indicat mai sus până la momentul încheierii creanțelor, vor fi datorate dobânzi simple pe suma stabilită, aplicate la o rată egală cu rata marginală a dobânzii a Băncii Centrale Europene în vigoare în acea perioadă, majorată cu trei puncte procentuale.Publicat în limba engleză și publicat în scris la 15 decembrie 2022, în conformitate cu Regula 77 §§ 2 și 3 din Regulamentul Tribunalului.Viktoriya Maradudina Ivana Jevgenica p.o. Zastępca Kanclerza Președintele ZAŁĄCZNIK Skarga, la care se face apel în instanța de judecată în temeiul art. 6 ust. 1 din Legea 13 octombrie 2017 privind creanțele de bază ale Uniunii Europene, a emis în data de 11 martie 2017 o plângere în favoarea Curții a României în temeiul art. 6 ust. 1 din Legea 11 octombrie 2004 [1] și a făcut apel în temeiul art. 11 ust. 13 din Legea 11 septembrie 2006 privind creanțele de bază ale Uniunii Europene, în temeiul art. 11 ust. 11 ust. 11 ust. 11 din Legea 11 septembrie 2006 privind creanțele de bază ale Uniunii Europene, a emisă în temeiul art. 11 octombrie 2004 [1] sau în temeiul art. 11 ust. 11 ust. 11 ust. 11 din Legea 11 octombrie 2006 privind creanțele de bază ale Uniunii Europene, a fost emisă în temeiul art. 11 octombriei nr. 98 (nr. 11 din Legea 11 octombrie 2006), în temeiul art. 11 din Legea 11 din Legea 11 octombrie 2006 privind creanțele de bază ale Uniunii Europene, în temeiul art. 11 octombrie 2006 [1] sau în temeiul art. 11 din Legea 11 octombrie 2006 privind creanțele de bază ale Uniunii Europene, în temeiul art. 11 octombrie 2006 [1] sau în temeiul art. 11 din Legea 11 octombrie 2006 privind creanța Legea 11 octombrie 2006 privind creanțele de bază a Legea 11 octombrie, în temeiul Legea 11 octombrie, în temeiul art
Plus orice taxe cu care poate fi taxat reclamantul.
© Ministerstwo Sprawiedliwości,
www.gov.pl/sprawiedliwosc
[Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice]. Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
© Ministerstwo Sprawiedliwości,
www.gov.pl/sprawiedliwosc
[Tłumaczenie zostało już opublikowane na oficjalnej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości]. Zezwolenie na
publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Sprawiedliwości wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
BEREZA przeciwko POLSCE
(Skarga nr 16988/18)
WYROK
15
grudnia 2022
r.
Niniejszy wyrok jest ostateczny, ale może podlegać korekcie wydawniczej.
W sprawie Bereza przeciwko Polsce,
Europejski Trybunał Praw Człowieka (Pierwsza Sekcja), zasiadając jako Komitet w składzie:
Ivana Jelić,
Przewodnicząca
,
Krzysztof Wojtyczek,
Erik Wennerström
, Sędziowie
,
oraz Viktoriya Maradudina,
p.o. Zastępca Kanclerza Sekcji
,
obradując na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2022
r.,
wydaje następujący wyrok, który został przyjęty w tym dniu:
1.Sprawa wywodzi się ze skargi przeciwko Polsce wniesionej do
Trybunału na podstawie art.
34 Konwencji o ochronie praw człowieka i
podstawowych wolności („Konwencja”) w dniu 4 kwietnia 2018 r.
2.Skarga została zakomunikowana Rządowi polskiemu („Rząd”).
FAKTY
3.Dane skarżącego oraz istotne informacje dotyczące skargi przedstawiono w załączonej tabeli.
4.Skarżący zarzucił przewlekłość postępowania karnego oraz brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym.
PRAWO
5.Skarżący zarzucił, że czas trwania przedmiotowego postępowania karnego był niezgodny z wymogiem rozpatrzenia sprawy w „rozsądnym terminie” i że nie przysługiwał mu w związku z tym skuteczny środek odwoławczy. Powołał się na art.
6 ust.
1 i art.
13 Konwencji, które stanowią, że:
Art.
6
ust.
1
„Każdy ma prawo do [...] rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie przez [...] sąd [...] przy rozstrzyganiu [...] o zasadności każdego oskarżenia w wytoczonej przeciwko niemu sprawie karnej”.
Art.
13
„Każdy, czyje prawa i wolności zawarte w niniejszej Konwencji zostały naruszone, ma prawo do skutecznego środka odwoławczego do właściwego organu państwowego także wówczas, gdy naruszenia dokonały osoby wykonujące swoje funkcje urzędowe”.
6.Trybunał zauważa, że Rząd podniósł zastrzeżenie wstępne nadużycia prawa do skargi indywidualnej, ponieważ przedstawicielka i ówczesna partnerka życiowa skarżącego została zatrzymana podczas próby wniesienia butelki alkoholu do zakładu karnego, w którym osadzono skarżącego. Innym razem administracja więzienna podejrzewała, że podczas widzenia ze
skarżącym odbyła ona z nim stosunek płciowy. Trybunał nie został poinformowany przez żadną ze stron, czy inkryminowane zachowania doprowadziły do postawienia partnerce skarżącego zarzutów.
7.Trybunał przypomina, że skarga może zostać odrzucona jako stanowiąca nadużycie prawa do skargi jedynie w szczególnych okolicznościach (zob.
Gross przeciwko
Szwajcarii
[WI], skarga nr 67810/10, § 28, ETPC 2014; oraz
Nowak przeciwko Polsce
, skarga nr 60906/16, § 20, 13 października 2022 r.). Mając na uwadze swoje orzecznictwo, Trybunał nie
znajduje podstaw do uznania, że niniejsza sprawa została wniesiona z
nadużyciem prawa do skargi w rozumieniu art.
35 ust.
3 lit.
a Konwencji. W konsekwencji powyższego zastrzeżenie wstępne Rządu podlega oddaleniu.
8.Trybunał przypomina, że zasadność czasu trwania postępowania należy oceniać w świetle okoliczności sprawy i w odniesieniu do następujących kryteriów: złożoności sprawy, postępowania skarżącego i
właściwych organów oraz tego, jakie znaczenie miał przedmiot sporu dla skarżącego (zob. m.in. wyroki:
Pélissier i Sassi przeciwko
Francji
[WI], skarga nr
25444/94, §
Frydlender przeciwko
Francji
[WI], skarga nr
30979/96, §
9.W precedensowej sprawie
Rutkowski i Inni przeciwko Polsce
, skarga nr 72287/10 i dwie inne, w wyroku z dnia 7 lipca 2015 r. Trybunał stwierdził już naruszenie w odniesieniu do kwestii podobnych do tych, które są przedmiotem niniejszej sprawy.
10.Po zapoznaniu się z całością przedstawionego mu materiału Trybunał nie znalazł żadnych okoliczności faktycznych ani argumentów mogących uzasadnić łączny czas trwania postępowania na poziomie krajowym. Uwzględniając swoje orzecznictwo w tym zakresie, Trybunał uznaje, że w
niniejszej sprawie doszło do przewlekłości postępowania i nie został spełniony wymóg rozpatrzenia sprawy w „rozsądnym terminie”.
11.Trybunał zauważa ponadto, że skarżący nie miał do dyspozycji skutecznego środka odwoławczego, z którego mógłby skorzystać w
odniesieniu do tych zarzutów.
12.Zarzuty te są zatem dopuszczalne i świadczą o naruszeniu art.
6 ust.
1 oraz art.
13 Konwencji.
13.Artykuł 41 Konwencji stanowi:
„Jeśli Trybunał stwierdzi, że nastąpiło naruszenie Konwencji lub jej protokołów, oraz jeśli prawo wewnętrzne zainteresowanej Wysokiej Układającej się Strony pozwala tylko na częściowe usunięcie konsekwencji tego naruszenia, Trybunał orzeka, gdy
zachodzi potrzeba, słuszne zadośćuczynienie pokrzywdzonej stronie”.
14.Uwzględniając posiadaną dokumentację oraz swoje orzecznictwo (zob. w szczególności
Rutkowski i Inni
,
op. cit.
), Trybunał uznaje, że
uzasadnione będzie przyznanie kwoty wskazanej w załączonej tabeli.
15.Trybunał uznaje za słuszne wyznaczenie wysokości odsetek za zwłokę na podstawie marginalnej stopy procentowej Europejskiego Banku Centralnego powiększonej o trzy punkty procentowe.
uznaje
skargę za dopuszczalną;
orzeka
, że zarzuty niniejszej skargi świadczą o naruszeniu
art. 6 ust.
1 i
art.
13 Konwencji polegającym na przewlekłości postępowania karnego i braku skutecznego krajowego środka odwoławczego w tym zakresie;
orzeka
(a)
że pozwane Państwo ma wypłacić skarżącemu, w ciągu trzech miesięcy, kwotę wskazaną w załączonej tabeli, która to kwota ma zostać przeliczona na walutę pozwanego Państwa po kursie obowiązującym w dniu rozliczenia;
(b)
że od upływu wyżej wskazanego terminu trzech miesięcy aż do momentu uregulowania należności, należne będą odsetki zwykłe od
określonej powyżej kwoty, naliczone według stopy równej marginalnej stopie procentowej Europejskiego Banku Centralnego obowiązującej w tym okresie, powiększonej o trzy punkty procentowe.
Sporządzono w języku angielskim i obwieszczono pisemnie dnia 15
grudnia 2022
r., zgodnie z Regułą
77
§§
2 i 3 Regulaminu Trybunału.
Viktoriya Maradudina
Ivana Jelić
p.o. Zastępca Kanclerza
Przewodnicząca
Skarga, w której podniesiono zarzuty na podstawie art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji
(przewlekłość postępowania karnego i brak skutecznego środka odwoławczego w prawie krajowym)
Numer skargi
Data wniesienia skargi
Imię i nazwisko skarżącego
Rok urodzenia
Wszczęcie postępowania
Zakończenie postępowania
Całkowity czas trwania postępowania
Instancje sądowe
Orzeczenie krajowe w sprawie skargi na podstawie
ustawy z 2004 r.
[1]
Suma pieniężna przyznana w postępowaniu krajowym
(w złotych polskich)
Kwota przyznana tytułem zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową oraz tytułem zwrotu kosztów i wydatków przypadających na skarżącego
(w euro)
[2]
16988/18
04.04.2018 r.
Marcin BEREZA
1972
11.08.2006 r.
17.11.2017 r.
11 lat, 3
miesiące i
7
dni
2 instancje
Sąd Apelacyjny w Warszawie, 11
stycznia 2018 r., II S 98/17,
6 000 zł
6
400
[1]
Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki [przyp. tłum.]
[2]
Plus wszelkie podatki, którymi może zostać obciążony skarżący.