Çeviren, Okan TAȘDELEN, İnsan Hakları Hukukçusu ve AİHM Eski B Hukukçusu, @O_TSDLN, 2021. [Previously published on my Patreon sayfamda https://www.patreon salg.com/posts/51658147 publicat] Acest articol a fost tradus cu permisiunea de publicare, numai pentru soluționarea HUDOCa. Çevirmene atıfta bulunmak kaydıla poate fi preluat. © Translated by Okan TAȘDELEN, Human Rights Legal Expert and Former B Lawyer of the ECHR, @O_TSDLN, [Already published on my Patreon sayfamda https://www.patreon salg.com/posts/51658147 publicat] Translația acestui articol a fost acordată cu permisiunea de publicare, numai pentru soluționarea HUDOCa. Çevirmene atıfta bulunmak kaydıla poate fi preluată. © Translated by Okan TAȘDELEN, Human Rights Legal Expert and Former B Lawyer of the ECHR, @O_TSDLN, @O_TSDLN, [Already published on my Patreon sayfamda page https://www.patreon salg.TEREON TERREON.com/post/5161458147147 publicat] Translațiunea acestui articol a fost acordată în scopul includerii lui Cristian Bășul în revista European Human Rights Watch.
Cumăhurbașkanı, la data de 16 martie 2020, a adoptat Decretul nr. 195/2020, care a introdus în România o stare de urgență de 30 de zile, cu aplicarea imediată. Decretul prevedea restricții la exercitarea anumitor drepturi fundamentale, inclusiv libertatea de deplasare. İçișleri Bakanı, la data de 21 martie 2020, a emis un ordin general care recomanda oamenilor să nu părăsească casele între orele 06:00 și 22:00, interzicând să facă acest lucru între orele 22:00 și 06:00.
Bay Terheș, din data de 07 mai 2020, a intentat o acțiune în Curtea Ilului Bükreș pe baza articolului 5/4 din Conventie (dreptul la o decizie rapidă privind legalitatea unei decizii), susținând că este expusă unei tutunări, cerând Curții Ilului să pronunțe o hotărâre privind eliberarea imediată și să declare că are dreptul de a părăsi casa fără a fi obligat să emită un document care să ateste motivele întemeiate și fără a fi în pericol de pedeapsă. Curtea a cerut ca instanța să examineze urgent cauza sa și să stabilească o decizie aplicabilă.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME SÖZLEȘMENİN 5/1 MADDESİN İHLAL EDİLDİĞİ İDDİASI Genel İlkeler 36. Obligația de a nu intra în trafic, Austin și alții/Biricallık Krıkrı ([BD], B. No. 39692/09 și alte măsuri create în mod oficial, există în mod clar în cadrul normelor de aplicare, §§ 57 și 59, din Hotărârea de la AİHM 2012) și măsurile de restricție sau restricții de circulație ([BİHM], No. 439 și 439 din Hotărârea de la AİHM 2011) și măsurile de restricție sau restricții de circulație ([BİHM, No. 439 și 809 și 801 și 81, din Hotărârea de la AİHM 2017) și, de asemenea, trebuie să se respecte în mod concret libertatea de circulație a persoanei care trăiește în mod separat, în sensul că există în mod efectiv în cadrul normelor de restricție de circulație, Austin și alții sau alții/Birikallık Krıkrıkrıkrı ([BD], B. No. 39692/09 și altele măsuri, de fapt, există în cadrul normelor de restricție de circulație, §§ 57 și 59, din Hotărârea de la AİHM 2012) și măsurile de restricție sau restricții de circulație ([BİHM, B. No. 4395, B. 80380 și 81, 81, din Hotărârea de la AİHM 2011) și de la Hotărârea de la Aİhm 2011) și, de asemenea, trebuie să se respecte în mod necesar, în sensul că, în cazul în care există o restricție de circulație sau restricție de circulație, trebuie să se respecte condițiile de circulație, în sensul de circulație, în sensul normele de circulație, în sensul normele de circulație, în sensul normele de circulație, în sensul normele de la acord de la acord de la acord de la AİHM 2011) și de la AİHM.
În primul rând, CEDO a constatat că reclamantul nu a ajuns la libertatea de călătorie prevăzută la art. 2 din Convenția Ek 4 Nolu Protocol (libertatea de călătorie). Bașvuran a încercat să demonstreze că interdicția de a ieși în public aplicată nu constituie doar o restricție a dreptului la libertatea de călătorie, ci și o lipsă de libertate. 41. pentru a înțelege dacă persoana reclamată de către solicitant a depășit limita libertății de a conduce și a atins libertatea de a avea drepturi sociale, CEDO va analiza în mod clar dacă reclamantul trebuie să iasă din casă în lumina criteriilor stabilite în limitele de timp ale fiecărui individ. Șiket konusu Tedbir, o procedură de restricție a durat două zile, de la 24 martie la 14 mai 2020, a fost suspendată pentru o perioadă de cincizeci de zile. Cu toate acestea, nu a fost afectată nicio situație legată de aplicarea interdicției de a conduce, ci a fost suspendată în mod automat.
În consecință, măsura în cauză nu este de natură să implice gradul de intensitate de detenție în mod oficial și nu poate fi aplicată (a se vedea în ceea ce privește Buzadji/Republica Moldova [BD], B. No. 23755/07 , § 104, 05 iulie 2016). 44.AİM a considerat că nu există nicio importanță în ceea ce privește faptul că nu a declarat care sunt efectele speciale ale unei măsuri asupra situației personale a persoanei, cu modificările necesare, Guzzardi/Italia , 06 noiembrie 1980, § 95, A serie nr. 39).AİM a declarat că nu există nicio importanță în ceea ce privește faptul că nu a declarat care sunt efectele speciale ale unei măsuri asupra situației personale a persoanei.AİM a declarat că nu există nicio îndoială că toate acuzațiile privind o situație extraordinară au fost soluționate.AİM a declarat că nu a pus în aplicare nicio măsură măsura de intensitate de detenție (a se vedea în ceea ce privește Buzadji/Republica Moldova [BD], B. No. 23755/07 , § 85 și 84, 05 iulie 2016).AİM a declarat că nu există nicio importanță în ceea ce privește faptul că nu a declarat care sunt efectele speciale ale unei măsuri asupra situației personale a persoanei.AİM a declarat că nu a pus în aplicare nicio măsură de intensitate de restricție a unei măsuri asupra situației extraordinare în ceea ce privește situația personală.AİM a persoanei, nu a declarat că nu a pus în aplicare nicio măsură de restricție asupra situației de libertate în situație extraordinară.AİM a situației personale.AİM a declarat că nu a pus în aplicare nicio măsură de restricție asupra libertate în ceea ce privește situația de libertate în conformitate cu orice condiție de viabilită.AİM a unei situații de libertate de detenție.AİM în conformitate cu art. 46.AİM.AİM.B.A.A.A.A.A.A.A.A.A.A.A.A.A.A.A.A.A.A.A.A.A
47.CEDO a decis că cererea este incompatibilă cu prevederile Convenției în materie de materie (ratione materiae) și, prin urmare, trebuie respinsă.
©
Çeviren,
Okan TAȘDELEN, İnsan Hakları Hukukçusu ve AİHM Eski B Hukukçusu, @O_TSDLN, 2021.
[Daha önce Patreon sayfamda “
https://www.patreon.com/posts/51658147
” yayımlanmıștır] Bu özet
çeviriyi yayımlama izni, yalnızca
HUDOC’a
konulması için verilmiștir. Çevirmene atıfta bulunmak kaydıyla alıntılanabilir.
©
Translated by Okan TAȘDELEN, Human Rights Legal Expert and Former B Lawyer of the ECHR, @O_TSDLN, 2021.
[Already published on my Patreon page “
https://www.patreon.com/posts/51658147
”
]
Permission to re-publish this summary translation has been granted for the sole purpose of its inclusion in HUDOC. It
may be reproduced with
a reference to the translator.
(Bașvuru No. 49933/20, 13/04/2021)
13 Nisan 2021 tarihinde Daire olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, 11
Kasım 2020 tarihli bașvuruya ilișkin olarak așağıdaki kararı vermiștir.
Bașvuran Cristian-Vasile Terheș, 1978 doğumlu ve Zalău’da yașayan bir Romanya vatandașıdır.
Bay Terheș, 2019’da Romanya Sosyal Demokrat parti listesinden Avrupa Parlamentosuna üye olarak seçilmiștir. Olaylar zamanında Romanya’da bulunmaktaydı.
Dünya Sağlık Örgütü, 11 Mart 2020 tarihinde, Kovid_19 olarak bilinen bir hastalıktan sorumlu olan SARS-CoV-2 Koronavirüs’ün yol açtığı bir salgınla dünyanın karșı karșıya bulunduğunu açıklamıștır.
Romanya Cumhurbașkanı, 16 Mart 2020 tarihinde, derhal uygulanmak üzere Romanya’da 30 günlük olağanüstü hâl getiren 195/2020 Nolu Kararname’yi kabul etmiștir. Kararname, seyahat özgürlüğü de dâhil olmak üzere bazı temel hakların kullanımına kısıtlamalar öngörmekteydi.
İçișleri Bakanı, 21 Mart 2020 tarihinde, insanlara saat 06:00 ilâ 22:00 arasında evlerinden ayrılmamalarını tavsiye eden ve saat 22:00 ilâ 06:00 arasında bunu yapmalarını yasaklayan bir genelge yayımlamıștır. 24 Mart 2020 tarihinde, ek bir genelge, derhal geçerli olmak üzere sınırlı șekilde belirtilen belirli sayıda durumlar dıșında ev dıșındaki bütün dolașımları yasaklamıștır. Evinden ayrılan herkes, böyle yapmak için haklı gerekçeleri teyit eden bir belge tașımak zorundaydı. Kuralın ihlali, para cezasıyla cezalandırılmaktaydı.
Romanya Cumhurbașkanı, 14 Nisan 2020 tarihinde, ülkedeki genel sağlık durumunu değerlendirdikten sonra; olağanüstü hali otuz gün daha - 14 Mayıs 2020’ye kadar - uzatan ve 195/2020 Nolu Kararname uyarınca alınan tedbirleri devam ettiren 240/2020 Nolu Kararnameyi çıkartmıștır. Olağanüstü hâl, 14 Mayıs 2020 gece yarısında sona ermiștir.
Bay Terheș, yetkililerce 24 Mart 2020’den 14 Mayıs 2020’ye kadar uygulanan tedbirden șahsen etkilendiğini ileri sürmüștür.
Bay Terheș, 07 Mayıs 2020 tarihinde, Sözleșme’nin 5/4 maddesine (tutuklamanın hukukiliğine dair hızlıca karar alınması hakkı) dayanarak Bükreș İl Mahkemesinde dava açmıștır. “İdari tutmaya” maruz bırakılıyor olduğunu iddia ederek İl Mahkemesinin derhal salıverilmesine hükmetmesini ve haklı gerekçeleri kanıtlayan bir belge ibraz etmek zorunda olmaksızın ve ceza tehlikesi bulunmaksızın evinden herhangi bir gerekçeyle çıkma hakkının olduğuna karar vermesini istemiștir. Mahkemeden davasını acil șekilde incelemesini ve uygulanabilir bir karar vermesini talep etmiștir. 10 Haziran 2020 tarihinde İl Mahkemesinden, sokağa çıkma yasağının kaldırılmasından dolayı davasının konusuz kaldığına karar vermesini talep etmiștir.
Bașvuran, 08 ve 25 Mayıs 2020 tarihlerinde, kararnamelerinin ve onları onaylayan meclis kararlarının ve İçișleri Bakanınca yayımlanan ikinci genelgenin yeniden gözden geçirilmesi için bașvurularda bulunmuștur. Bașvuruları, bahse konu yasanın idari incelemeye tabi bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiștir.
Avrupa Konseyi Nezdinde Romanya Daimi Temsilciliği, 17 Mart 2020 tarihinde, Avrupa Konseyi Genel Sekreterine Sözleșme’nin 15. maddesinde öngörülen askıya almayı uygulama niyetine bildirmiștir. Romanya makamları daha sonrasında, olağanüstü hâlin 14
Mayıs
2020 gece yarısında bitimine kadar alınan çeșitli tedbirler hususunda düzenli aralıklarla Genel Sekreteri bilgilendirmiștir.
31.Bașvuran, 5/1 maddesine (özgürlük ve güvenlik hakkı) dayanarak Romanya’da 24
Mart’tan 14 Mayıs 2020 tarihine kadar uygulanan, uyması gerekli kılınan sokağa çıkma yasağının özgürlükten yoksun kılma derecesine ulaștığını ileri sürmüștür.
Genel İlkeler
36.
Özgürlükten yoksun kılma ve seyahat özgürlüğü arasındaki ayrıma ilișkin olarak somut olaya uygulanabilecek ilkeler,
Austin ve Diğerleri/Birleșik Krallık
([BD], B. No.
39692/09
ve Diğer 2 Bașvuru, §§ 57 ve 59,
AİHM 2012) ve
De Tommaso/İtalya
([BD], B. No.
43395/09
, §§ 80 ve 81, 23 Șubat 2017) davalarında ortaya konulmuștur. Bir kișinin Sözleșme’nin 5. maddesi anlamında “özgürlüğünden yoksun kılınıp kılınmadığına” karar vermek için, somut durumundan hareket edilmeli ve ilgili tedbirin türü, süresi, etkileri ve uygulama șekli gibi etkileri “topluca ve birlikte” incelenmesi gereken ölçüt dizisi dikkate alınmalıdır (bkz.
De Tommaso/İtalya
[BD], yukarıda anılan, §
80). Dahası modern toplumlarda, kamunun seyahat özgürlüğüne veya kișilerin özgürlüğüne yönelik kısıtlamalara amme yararı için katlanmaya davet edildiği durumların ortaya çıkması yaygın olduğundan dolayı; tedbirin gerçekleștiği bağlam, önemli bir (bkz.
De Tommaso/İtalya
[BD], yukarıda anılan, § 81).
37.
AİHM, Sözleșme yașayan bir belge olmakla birlikte; yine de mevcut ihtiyaçları, șartları, görüșleri ve normları karșılamak için aslında içeriğinde olmayan hakları türetemeyeceğini ya da içeriğinde açıkça tanınmayan “istisnalar” veya “gerekçeler” olușturamayacağını hatırlatmaktadır (bkz., gerekli uyarlamalarla,
Austin ve Diğerleri/Birleșik Krallık
[BD], yukarıda anılan, §
53).
İlkelerin Somut Olaya Uygulanması
38.AİHM en bașta, bașvuranın Sözleșme’ye Ek 4 Nolu Protokol’ün 2. maddesine (seyahat özgürlüğü) dayanmamıș olduğunu kaydetmiștir. Bașvuran, uygulanan genel sokağa çıkma yasağının yalnızca seyahat özgürlüğü hakkının bir kısıtlanmasını değil, özgürlükten yoksun kılma olușturduğunu ortaya koymaya çalıșmıștır.
41.Bașvuran tarafından șikâyet edilen tedbirin özgürlükten yoksun kılma derecesine ulașıp ulașmadığını anlamak için AİHM, bireysel bașvurusunu içtihatlarında belirtilen ölçütlerin ıșığında inceleyecektir. Șikâyet konusu tedbir, 24 Mart’tan 14 Mayıs 2020’ye kadar elli iki gün sürmüștür. Bununla birlikte, uygulandığı bağlamın ıșığında, bu tedbirin türü, etkileri ve uygulanma șeklinin de dikkate alınması gerekmektedir.
42.AİHM, tedbirin uygulanma șekli bakımından, bașvuran hakkında hiçbir bireysel önleyici tedbirin alınmamıș olduğunu gözlemlemiștir. Tedbir, Romanya’daki çeșitli makamlarca kabul edilen mevzuat yoluyla herkese uygulanan genel bir șeydi. Tedbirin uygulanması neticesinde; bașvuran, sadece mevzuatta açıkça öngörülen gerekçelerle ve ilgili muafiyet formuyla çıkmasına izin verilerek evde kalmak zorunda bırakılmıștır.
43.AİHM, bașvuranın çeșitli gerekçelerle evinden çıkmakta özgür olduğunu ve durumun gerekli kıldığı günün herhangi bir zamanında farklı yerlere gidebileceğini kaydetmiștir. Yetkililerce bireysel gözetime tabi tutulmamıștır ve sınırlı bir alanda yașamak ya da bütün sosyal temastan yoksun kılındığını ileri sürmemiștir (bkz., gerekli uyarlamalarla,
De Tommaso/İtalya
[BD], yukarıda anılan, §§ 85 ve 89; karșılaștırma için bkz., gerekli uyarlamalarla,
Guzzardi/İtalya
, 06 Kasım 1980, §
95, A Serisi No. 39). Dolayısıyla söz konusu tedbir, yoğunluk derecesi itibariyle ev hapsiyle eș tutulamaz (özgürlükten yoksun kılma olarak nitelendirilen ev hapsine ilișkin olarak bkz.
Buzadji/Moldova Cumhuriyeti
[BD], B. No.
23755/07
, § 104,
05 Temmuz
2016).
44.AİHM, tedbirin onun kișisel durumunda hangi özel etkileri olduğunu bașvuranın açıklamamıș olmasına da önem atfetmiștir. Bașvuran, bütün olağanüstü hal süresince eve kapatılmıș olduğunu iddia etmemiștir. AİHM daha genelde, gerçek sokağa çıkma yașamını tanımlayan herhangi bir özel bilgi sunmadığını kaydetmiștir.
45.AİHM’in görüșüne göre, bașvuranın seyahat özgürlüğü üzerindeki kısıtlamaların yoğunluk düzeyi, yetkililerce getirilen genel sokağa çıkma yasağının özgürlükten yoksun kılma olușturduğunun değerlendirilebileceği șekilde değildi. Bu itibarla, bașvuranın Sözleșme’nin 5/1 maddesi anlamında özgürlüğünden yoksun kılınmıș olduğu söylenemez.
46.AİHM son olarak, Romanya’nın bașvuranın AİHM önünde ileri sürmediği bir hak olan seyahat özgürlüğünü teminat altına alan Sözleșme’ye Ek 4 Nolu Protokol’ün 2. maddesinden kaynaklanan yükümlüklerini Sözleșme’nin 15. maddesi uyarınca askıya alma niyetini ilan ettiğini kaydetmiștir. Sözleșme’nin 5/1 maddesi mevcut olaya uygulanabilir olmadığından; Romanya tarafından Avrupa Konseyine bildirilen askıya almanın geçerliliğini incelemek gerekli değildir (bkz., gerekli uyarlamalarla,
[BD], B. No.
3455/05
47.AİHM, bașvurunun Sözleșme hükümleriyle konu yönünden (
ratione materiae
) bağdașmaz olduğuna ve bu nedenle reddedilmesi gerektiğine hükmetmiștir.