AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR BIZVURU no. 44493/19 Ali ERCAN / Türkiye Bașkan Tim Eicke, Hâkimler Jovan Ilievski, Oddný Mjöll Arnardóttir, și Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı Dorothee von Arnimin participând la 9 septembrie 2025 Comitetul convenit la data de 9 septembrie 2025 a fost sesizat la Curtea Europeană a Drepturilor Omului (İkinci Bölüm), născută în 1984, Șanlıurfașșșă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıurfașă, Șanlıur, Șanlıurfașă, Șanlıură, Șanlı, Șanlıurfaș, Șanlıură, Șanlıurfaș, Șanlıur, Șanlıur, Șanlıurfaș, Șanlı, Șanlıur, Șanlıur, Șanlı
Pe 13 iulie 2017, prin diferite postări pe care se presupune că le-a distribuit pe Facebook, Bașvuran, în temeiul articolului 7. al articolului 2. al Legii Terorului nr. 3713, a fost acuzat și acuzat de propagandă a organizației teroriste PKK/KCK (Kürdistan İșçi Partisi/Kürdistan Topluluklar Birliği) prin intermediul unor mesaje pe care se presupune că le-a distribuit pe Facebook. 3. Șanlıurfa 6.
În aceeași zi, Curtea pentru Pedepse Grele a suspendat executarea pedepsei și a aplicat o măsură de control judiciar în formă de interdicție de plecare în străinătate. 9. potrivit ultimelor informații prezentate de părți (începând cu data de 17 martie 2023), apelul reclamantului împotriva hotărârii judecătorești a fost introdus în fața Curții Supreme de Justiție. MAHKEMENN DEĞERLENDİRMESİ 10.
De asemenea, el a susținut că o mare parte a pedepsei sale a fost deja executată, că plângerile sale au fost declarate neadmisibile de către Curtea Constituțională și că în prezent a depus o plângere individuală la Curte. Prin urmare, Curtea a susținut că nu poate fi considerat ca un scop eficient al căii de atac în cazul în care curtea în cauză nu a avut un proces.
Curtea observă, în contextul faptei concrete, că hotărârea de condamnare a reclamantului este considerată definitivă în dreptul intern și că recursul individual al reclamantului la Curtea Constituțională a fost respins înainte de data de 6 august 2019, când a fost depusă prezenta cerere la Curte.Mai târziu, la 24 octombrie 2019, prin Legea nr. 7188 (Kanun), deciziile judecătorului judecătorului judecătorului judecătoriei de circumscripție au fost puse sub incidența unui drept de apel la Yargıytay pentru anumite infracțiuni legate de libertatea de exprimare, inclusiv pentru acuzația de propagandă a unei organizații teroriste.
(k.k.), nr. 46472/19, §§ 14-20, 26 martie 2024).Curtea va declara că reclamantul a folosit noul sistem de drept în cauză și că, în cazul în care reclamantul a făcut apel la acesta la 21 februarie 2023 și că a fost prezentat de Guvern la 17 martie 2023, cererea de apel a reclamantului este încă în fața Curții Supreme.Curtea va mai preciza că, de la acea dată, niciuna dintre părți nu a informat Curtea cu privire la rezultatul procesului în cauză.Cererile reclamantului, susținerile sale cu privire la eficacitatea noului sistem de drept înființat, în special cu privire la faptul că o persoană în cauză a fost găsită în mod clar în afara acuzației de către Anayasa Mahkemesi pe același subiect, vor fi respinsă, iar cererea de a deschide o procedură similară în Turcia va fi respinsă în alte cazuri. (§§ 262/19, § 4647), Curtea a mai constatat că cererea de alegere a unui individ în cauză a fost respinsă în Turcia și că o altă cerere a fost respinsă în Turcia de către Turcia. (§ 262/19, § 464, § 464, can.47), Ohr, nr. 264, can.
În această hotărâre, Curtea a decis în mod special că, în cazul în care, în urma acestei concluzii, cauzele în cauză sunt în măsură să asigure remedierea încălcării, că a avut un noroc rezonabil și că, după expirarea cauzei de drept anulate, reclamantul continuă să considere că este victima încălcării pretinse, acesta poate recurge din nou la Curtea Constituțională și la Curtea Europeană a Drepturilor Omului (în aceeași hotărâre, §§ 40-55).Curtea a decis în mod special că, având în vedere contextul în care au fost invocate cauzele, în cazul în care există argumente privind consumul sau nu a fost utilizat, în cazul în care este necesar să se stabilească o dată de expirare a cauzei de drept, cererea nu poate fi îndreptată în mod general către instanță și nu poate fi respinsă în mod justificat în temeiul acestei hotărâri.
Această decizie a fost întocmită în limba engleză și a fost notificată în scris la 2 octombrie 2025.Dorothee von Arnim Tim Eicke, director adjunct al afacerilor de scris, președinte
Bașvuru no. 44493/19
Ali ERCAN / Türkiye
Bașkan
Tim Eicke,
Hâkimler
Jovan Ilievski,
Oddný Mjöll Arnardóttir,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Dorothee von Arnim’in katılımıyla 9 Eylül 2025 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
1984 doğumlu olan, Șanlıurfa’da ikamet eden ve Șanlıurfa Barosuna kayıtlı Avukat L. B. Gökkan Baran tarafından temsil edilen bir Türk vatandașı olan Ali Ercan (“bașvuran”) tarafından, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesine uygun olarak, 6 Ağustos 2019 tarihinde Türkiye Cumhuriyeti aleyhine Mahkemeye yapılmıș olan bașvuruyu (no. 44493/19) göz önüne alarak,
Sözleșme’nin 10. maddesi kapsamında dile getirilen ifade özgürlüğüne ilișkin șikâyetin, Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi eski Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) tebliğ edilmesine ve bașvurunun geri kalan kısmının kabul edilemez olduğuna dair kararı dikkate alarak,
Tarafların beyanlarını göz önünde bulundurarak,
Gerçekleștirdiği müzakereler sonucunda așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bu dava, bașvuranın terör örgütü propagandası yaptığı gerekçesiyle mahkûm edilmesine ilișkindir.
2.
Bașvuran, 13 Temmuz 2017 tarihinde, Facebook üzerinden paylaștığı iddia edilen çeșitli gönderiler aracılığıyla, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 7. maddesinin 2. fıkrası kapsamında, PKK/KCK (Kürdistan İșçi Partisi/Kürdistan Topluluklar Birliği) adlı terör örgütünün propagandasını yapmakla suçlanmıș ve hakkında iddianame düzenlenmiștir.
3.
Șanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesi, 23 Șubat 2018 tarihinde, bașvuranın üzerine atılı suçu sabit bulmuș ve bașvuranın üç yıl üç ay on bir gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar vermiștir.
4.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi (“Bölge Adliye Mahkemesi”), 18 Mayıs 2018 tarihli kararıyla, bașvuranın istinaf bașvurusunu reddetmiștir. Bölge Adliye Mahkemesinin kararı, verildiği tarihte kesin niteliktedir.
5.
Bașvuran, 20 Temmuz 2018 tarihinde, Anayasa Mahkemesine bireysel bașvuruda bulunmuștur. Özellikle Sözleșme’nin 10. maddesine dayanmıștır. Anayasa Mahkemesi, 21 Haziran 2019 tarihli kararıyla, bașvuruyu açıkça dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle reddetmiștir.
6.
Bașvuran, 6 Ağustos 2019 tarihinde Mahkemeye mevcut bașvurusunu iletmiștir. Özellikle Sözleșme’nin 10. maddesine dayanmıștır.
7.
24 Ekim 2019 tarihinde 7188 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinin ardından (daha fazla bilgi için așağıda 13. paragrafa bakınız), Bölge Adliye Mahkemesinin kararı Yargıtay önünde temyize açık hâle gelmiștir.
8.
Bașvuran, 24 Ekim 2019 tarihli dilekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karșı temyiz bașvurusunda bulunmuș ve cezasının infazının durdurulmasını talep etmiștir. Șanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesi, aynı gün, bașvuranın cezasının infazını durdurmuș ve yurt dıșına çıkıș yasağı șeklinde bir adli kontrol tedbiri uygulamıștır.
9.
Taraflarca sunulan en son bilgilere göre (17 Mart 2023 itibariyle), bașvuranın mahkûmiyet kararına karșı yaptığı temyiz bașvurusu Yargıtay önünde hâlen derdesttir.
10.
Hükümet, bașvuran hakkındaki mahkûmiyet kararının henüz kesinleșmediği ve Yargıtay önünde temyiz sürecinin devam ettiği gerekçesiyle bașvurunun kabul edilemez ilan edilmesini talep etmiștir. Ayrıca, Yargıtayın kararını vermesinin ardından, bașvuranın Anayasa Mahkemesine bireysel bașvuru yolunu kullanabileceğini ileri sürmüștür. Hükümet, Mahkemenin önceki içtihadına (özellikle
Uzun/Türkiye
(k.k.), no. 10755/13, 30 Nisan 2013) atıfta bulunarak, Mahkemenin yeni getirilen iç hukuk yollarının tüketilmemesi sebebiyle çok sayıda bașvuruyu kabul edilemez ilan ettiğini de belirtmiștir.
11.
Bașvuran, Hükümetin itirazlarına katılmadığını belirtmiștir. 7188 sayılı Kanun’un amacının, davaların Mahkemeye tașınmasını önlemek ve iç hukukta giderim imkânı sunmak olduğunu ileri sürmüștür. Ayrıca, cezasının büyük kısmının zaten infaz edilmiș olduğunu, șikâyetlerinin Anayasa Mahkemesi tarafından kabul edilemez ilan edildiğini ve Mahkemeye hâlihazırda bireysel bașvuruda bulunmuș olduğunu ifade etmiștir. Bu nedenle, mevcut davada temyiz yolunun etkili bir bașvuru yolu olarak değerlendirilemeyeceğini ileri sürmüștür.
12.
Mahkeme, bașvuranın iç hukuk yollarını tüketme șartına uyup uymadığı hususunun normal șartlarda bașvurunun Mahkemeye sunulduğu tarih esas alınarak değerlendirildiğini yineler. Bununla birlikte, bu kural her davanın kendine özgü koșulları ile haklı kılınabilecek olan istisnalara tabidir. Özellikle, Mahkeme önünde benzer meseleleri konu alan bașvuruları derdest olan kișilerin Sözleșme kapsamındaki șikâyetlerinin iç hukukta giderilmesini sağlamak amacıyla yeni hukuk yollarının olușturulması sonrasında bu durum söz konusu olabilmektedir (bk.
Demopoulos ve Diğerleri/Türkiye
(k.k) [BD], no. 46113/99 ve diğer 7 bașvuru numarası, § 87, AİHM 2010).
13
.
Mahkeme, somut olayın koșulları bakımından, bașvuran hakkındaki mahkûmiyet kararının iç hukukta kesinleșmiș sayıldığını ve bașvuranın Anayasa Mahkemesine yaptığı bireysel bașvurusunun, mevcut bașvurunun Mahkemeye sunulduğu 6 Ağustos 2019 tarihinden önce reddedildiğini gözlemler. Daha sonra, 24 Ekim 2019 tarihinde, 7188 sayılı Kanun (“Kanun”) ile, terör örgütünün propagandasını yapma suçu da dâhil olmak üzere ifade özgürlüğüyle bağlantılı bazı suçlar bakımından bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karșı Yargıtay nezdinde temyiz yoluna bașvurma hakkı getirilmiștir. Bu Kanun ayrıca, yürürlüğe girmesinden önce kesinleșmiș olan kararlara karșı da temyiz bașvurusu yapılmasına imkân tanımıștır (bu Kanun hakkında daha ayrıntılı bilgi için bk.
Öztırak/Türkiye
(k.k.), no. 46472/19, §§ 14-20, 26 Mart 2024). Mahkeme, bașvuranın söz konusu yeni hukuk yolundan faydalandığını ve bașvuran tarafından 21 Șubat 2023 tarihinde Hükümet tarafından ise 17 Mart 2023 tarihinde ek görüșlerin sunulduğu esnada, bașvuranın temyiz bașvurusunun halen Yargıtay önünde derdest olduğunu ifade eder. Mahkeme, ayrıca, o tarihten bu yana söz konusu yargılamanın sonucuna ilișkin olarak taraflardan hiçbirinin Mahkemeyi bilgilendirmediğini belirtir. Bașvuranın, yeni olușturulan hukuk yolunun etkililiğine ilișkin olarak ileri sürdüğü iddialar ve özellikle de bireysel bașvurusunun Anayasa Mahkemesi tarafından açıkça dayanaktan yoksun bulunarak reddedilmiș olması hususundaki beyanları bakımından, Mahkeme, benzer olayların konu olduğu Türkiye aleyhine açılmıș bașka bir davada aynı yöndeki itirazların hâlihazırda reddedilmiș olduğunu hatırlatır (bk.
Öztırak /Türkiye
(k.k.), no. 46472/19, §§ 40-54, 26 Mart 2024) ve mevcut davada söz konusu tespitlerden ayrılmayı gerektiren bir neden bulunmadığı kanısındadır.
14.
Mahkeme, ayrıca, yukarıda anılan
Öztırak
davasında, 7188 sayılı Kanun ile getirilen hukuk yolunun tüketilmemiș olması nedeniyle bașvurunun kabul edilemez olduğuna karar verdiğini belirtir. Mahkeme, bu sonuca varırken, söz konusu hukuk yolunun ihlalin giderilmesini sağlayabilecek nitelikte olduğunu, makul bașarı șansı sunduğunu ve bașvuranın, anılan hukuk yolunu tükettikten sonra iddia edilen ihlalin mağduru olduğunu düșünmeye devam etmesi hâlinde, Anayasa Mahkemesine ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yeniden bașvurabileceği hususunu özellikle dikkate almıștır (aynı kararda, §§ 40-55). Mahkeme, temyiz yolunun getirildiği bağlamı da göz önünde bulundurarak, iç hukuk yollarının tüketilip tüketilmediğine ilișkin değerlendirmenin, bașvurunun Mahkemeye sunulduğu tarih esas alınarak yapılması gerektiği yönündeki genel ilkeye istisna getirilmesini haklı kılan meșru nedenlerin bulunduğunu tespit etmiștir. Dolayısıyla, Sözleșme’nin 35. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, bașvuranın, 7188 sayılı Kanun’un yürürlüğe girmesinin ardından getirilen iç hukuk yollarını tüketmesi gerekmektedir. Mahkeme, somut davada bu yaklașımdan ayrılmayı gerektirecek herhangi bir olgu veya argüman bulunmadığı kanaatindedir.
15.
Mahkeme, yukarıda belirtilen hususlar ıșığında, Hükümetin itirazını kabul eder ve iç hukuk yollarının tüketilmemiș olması nedeniyle bașvurunun Sözleșme’nin 35. maddesinin 1 ve 4. fıkraları uyarınca reddedilmesi gerektiği sonucuna varır.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar İngilizce dilinde tanzim edilmiș olup, 2 Ekim 2025 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Dorothee von Arnim
Tim Eicke
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan