AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM CANAN/TÜRKİYE DAVASI (Bașvuru No. 29443/14) KARAR STRAZBURG 14 decembrie 2021Această hotărâre a fost definitivă. Unele forme pot fi corectate sau modificate.În cauza Canan/Türkiye, președintele Valeriu Grițco, judecătorii Egidijus Kūris, Branko Lubarda, și instanța europeană pentru drepturile omului (zı İșleri Müdürü Yardımcısı Hasan Bakırcı), înființată cu participarea asistenței directorului Hasan Bakırcı, Republica Turcia aleyhine, născută în 1953 în Kocaelice de ikâmet eden Ankara ve Barosuna Bağlı Avukat S. Doğanoğlu, reprezentată de Canan (Haklıbașkan) și încheiată în 2014 de Türk Martözleri Özgür Özgür Özgür, a fost numită în numele lor de 26 de marturi, în conformitate cu art. 34 din Tratatul privind relațiile dintre Turciații (Sözülçevrem) și Turcia (Sülcem)
cererea (no. 29443/14), la Curtea Europeană a Drepturilor Omului, reprezentată de Președintele Direcției Drepturilor Omului Hacı Ali Açıkgül, reprezentat de Reprezentanța Turciei la Ministerul Justiției, a decis depunerea unei cereri la Ministerul Apărării, luând în considerare punctele de vedere ale părților, în calitate de Parlament, la 23 noiembrie 2021, după negocierile desfășurate, după cum urmează: DAVANIN KONUSU 1. cererea este legată de abuzurile de drept pe care reclamanta le susține că le-a suferit în Curtea de Infracțiune din Bandırma. 2.
Un alt membru al infaz koruma, membru al infaz koruma, l-a împiedicat pe M.T.i. Ulterior, la o dată neidentificată, M.T., după parmacul, a aruncat o bucată de tigari arse de la o fereastră de la ușă. 3.
În plus, pe baza articolului 231 din Legea judecătorilor turci, Curtea a decis să retragă pronunțarea hotărârii în cauză. 5. iar contestația adresată de Bașvuran a fost respinsă definitiv, cu decizia din 9 noiembrie 2012. 6.
Curtea de judecată a judecat, la 18 septembrie 2013, că faptele de rău tratament susținute de reclamant nu au atins nivelul minim de gravitate necesar pentru ca art. 3 din Convenție să intre în vigoare. În ceea ce privește direcția procedurală a articolului 3 din Convenție, Curtea de judecată a decis că investigarea a fost efectuată cu promptitudine și că renunțarea la interpretarea hotărârii a fost o măsură definitivă și permanentă. Anayasa Mahesi a decis, prin urmare, că încălcarea a fost identificată în cadrul cererii individuale a reclamantului. MAHKEMENİNİNİN DEĞLENDERMES SÖLEME MÖZLEZİNİN 3.
Bașvuran, membru al Infaz Korumunda, se plânge de tratamentele rele la care a fost supusă de către M.T., membru al Infaz Koruma din Bandırma Ceza İnfaz Kurumunda. Bașvuran, susține că a fost încălcat art. 3 din Convenție. Parțile relevante ale articolului sunt următoarele: Nimeni nu va fi supus torturii, pedepsei sau procedurilor insensate sau defăimătoare de onoare. 8.
În lumina principiilor și criteriilor generale stabilite în cauza sa, § 101, Curtea nu este de acord cu constatările Curții, susținute de reclamant și făcute de Curtea Bandırma Sulh Ceza din 2 noiembrie 2012, potrivit cărora faptele constatate de aceasta nu au atins un nivel de gravitate suficient pentru a intra în domeniul de aplicare al articolului 3 din Convenție. Pentru Curte, faptele susținute de reclamant au caracter de a-i provoca sentimente de frică, de indignare și de umilință și, de asemenea, pot fi de natură să-l umilească și să-l devalorizeze. Prin urmare, reclamantul, în numele Convenției, a fost încadrat într-o situație de degradare și de degradare.
În ceea ce privește aspectul de aplicare al articolului 3 din Convenție, Curtea reamintește că, din cauza unei acțiuni sau a unei abateri de la art. 3 din Convenție, pedeapsa unui funcționar public, de exemplu, iertarea, amânarea executării pedepsei sau amânarea interpretării sentinței, nu poate fi anulată prin aplicarea unor măsuri precum amnistierea, adică amânarea executării sentinței sau amânarea interpretării sentinței, precum în cazul unui incident concret (de exemplu, printre multe alte hotărâri, Ciğerhun Öner/Turcia (nr. 2) , nr. 2858/07, § 93, 23 noiembrie 2010, Zeynep Öz/Turcia , nr. 45906/99, 45, 20 februarie 2007 și Okkalıcan/Turcia , nr. 52067/99, §§ 76 și 78, AİHM 2006 XII (zetletler).
Curtea consideră în special că autoritățile naționale nu trebuie să dea impresia că sunt în niciun caz dispuse să permită unui astfel de infractor să rămână neîndăspătat (Turan Cakir/Belgia , nr. 44256/06, § 69, 10 martie 2009).13 Prin urmare, art. 3 din Convenție a fost încălcat din punct de vedere tehnic.SÖZLEȘMENİN 41.MADDESİNİN UYGULANMASI HAKKINDA 14.Bașvuran cere 3.000 de euro pentru prejudiciul suferit de canaatine și 1.000 de euro pentru cheltuielile și cheltuielile efectuate în cadrul litigiului de mai sus.15 Guvernul nu acceptă aceste cereri.16 Curtea a decis să plătească 3.000 de euro pentru orice tip de prejudiciu, inclusiv pentru manevrele efectuate de către judecători.17
18.Curtea a decis că, în calitate de dobândă de întârziere, este adecvată aplicarea unei rate de dobândă de trei puncte suplimentare la rata dobânzii aplicată de Banca Centrală Europeană dobânzilor marginale de credit, în cazul în care aceasta este aplicată în mod adecvat; că BU GEREKÇELERLE, MAHKEME, OY BİRLİĞİYLE, Bașvurun este acceptabil, că este încalcat în conformitate cu Convenția 3.
că este obligată să plătească 3.000 EUR (trei mii de euro) ca despăgubire morală, cu excepția oricărei taxe care trebuie plătite, iar pentru cheltuieli și cheltuieli, 1.000 EUR (două mii de euro), cu excepția oricărei taxe care trebuie plătite de către solicitant; b) că, de la data expirării termenului menționat până la data plății, aceste entități au fost obligate să aplice o dobândă simplă egală cu trei puncte mai mult decât rata dobânzii marginale a creditului aplicată de Banca Centrală Europeană pentru acea perioadă, hotărâtă în limba İșbu Fransızca.
(Bașvuru No. 29443/14)
KARAR
14 Aralık 2021
İșbu karar kesinleșmiștir. Bazı șekli düzeltmelere tabi tutulabilir.
Canan/Türkiye davasında,
Bașkan
Valeriu Grițco,
Hâkimler
Egidijus
Kūris,
Branko
Lubarda,
ve
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı'nın katılımıyla olușturulan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (“İkinci Bölüm”), Türkiye Cumhuriyeti aleyhine, 1953 doğumlu olup Kocaeli’de ikâmet eden ve Ankara Barosuna Bağlı Avukat S. Doğanoğlu tarafından temsil edilen Tahir Canan (“bașvuran”) isimli Türk vatandașı tarafından 26 Mart 2014 tarihinde, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca yapılmıș olan
bașvurunun (no. 29443/14), Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi nezdinde, Türkiye Temsilcisi Adalet Bakanlığı nezdinde İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetinin (“Hükümet”) bilgisine sunulması kararını, tarafların görüșlerini dikkate alarak, Daire olarak, 23 Kasım 2021 tarihinde, gerçekleștirilen müzakerelerin ardından , așağıda açıklandığı șekilde vermiștir:
1.
Dava, bașvuranın Bandırma Ceza İnfaz Kurumunda
maruz kaldığını iddia ettiği
kötü muamele eylemleriyle ilgilidir.
2.
Bandırma Ceza İnfaz Kurumu’nda infaz koruma memuru olan M.T., 18 Ağustos 2012 tarihinde, bu Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan bașvurana hakaret etmiș ve bașvuranı darp etmeye çalıșmıștır.
Bașka bir infaz koruma memuru, infaz koruma memuru M.T.’yi engellemiștir. Ardından ve belirtilmeyen bir tarihte, M.T., kapı penceresinin açıklığında yer alan parmaklıkların ardından bașvuranın koğușuna yanmıș sigara izmaritlerini atmıștır.
3.
Bandırma Cumhuriyet Savcılığı, bașvuran tarafından yapılan șikâyet üzerine, 28 Eylül 2012 tarihinde, bașvuranı yaralamaya teșebbüs ve bașvurana sarf edilen sözler nedeniyle, hakaret suçlarından M.T. hakkında ceza davası bașlatmıștır.
4.
Bandırma Sulh Ceza Mahkemesi, 2 Kasım 2012 tarihli
kararıyla, M.T’yi bașvuranı yaralamaya teșebbüs suçundan bir ay yirmi altı gün hapis cezasına mahkûm etmiștir. Bandırma Sulh Ceza Mahkemesi ayrıca, M.T.’yi hakaret suçundan bașvurana 1.740 Türk lirası tutarını ödemeye mahkûm etmiștir. Ardından, Türk Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin 5. fıkrasına dayanarak, Bandırma Sulh Ceza Mahkemesi, söz konusu hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiștir.
5.
Bașvuran tarafından yapılan itiraz ise Bandırma Asliye Ceza Mahkemesi’nin 9 Kasım 2012 tarihli kararıyla, kesin olarak reddedilmiștir.
6.
Anayasa Mahkemesi, 18 Eylül 2013 tarihinde, bașvuran tarafından ileri sürülen kötü muamele eylemlerinin, Sözleșme’nin 3. maddesinin uygulama alanına girmesi için gereken asgari ciddiyet seviyesine ulașmadığına karar vermiștir. Anayasa Mahkemesi, Sözleșme’nin 3. maddesinin usuli yönüyle ilgili olarak ise bașvuru konusu sorușturmanın ivedilikle yürütüldüğü ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, orantılı ve caydırıcı bir tedbir olduğu sonucuna varmıștır. Anayasa Mahkemesi, bu nedenle, bașvuran tarafından yapılan bireysel bașvuru kapsamında ihlal tespit etmemiștir.
7.
Bașvuran, Bandırma Ceza İnfaz Kurumunda infaz koruma memuru M.T. tarafından maruz kaldığı kötü muamelelerden șikâyet etmektedir. Bașvuran, Sözleșme’nin 3. maddesinin ihlal edildiğini ileri sürmektedir. Söz konusu maddenin ilgili kısımları șu șekildedir:
“Hiç kimse ișkenceye, insanlık dıșı ya da onur kırıcı ceza veya ișlemlere tabi tutulamaz.
”
8.
Mahkeme, bu șikâyetin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ve Sözleșme’nin 35. maddesi kapsamında bașka herhangi bir kabul edilemezlik gerekçesiyle bağdașmadığını tespit ederek, kabul edilebilir olduğuna karar vermektedir.
9.
Sözleșme’nin 3. maddesi hakkındaki genel ilkeler,
Bouyid/Belçika
([BD, No. 23380/09, §
100 ve 101, AİHM 2015 ve içinde yer alan atıflar) kararında özetlenmiștir.
10.
Yukarıda belirtilen
Bouyid
davasında düzenlenen genel ilkeler ve kriterler ıșığında, § 101, Mahkeme,
bașvuran tarafından ileri sürülen ve 2 Kasım 2012 tarihli Bandırma Sulh Ceza Mahkemesi tarafından tespit edilen muamelelerin Sözleșme’nin 3. maddesinin kapsamına girmesi için asgari ciddiyet seviyesine ulașmadığına dair Anayasa Mahkemesi tarafından yapılan tespitlere katılmamaktadır.
Mahkeme için, bașvuran tarafından ileri sürülen muameleler, kendisine korku, endișe ve așağılık duyguları uyandıracak ve ayrıca kendisini küçük düșürebilecek niteliktedir ve değersizleștirme șeklindedir. Dolayısıyla bașvuran, Sözleșme’nin 3. maddesine aykırı olarak insanlık dıșı ve așağılayıcı bir muameleye tabi tutulmuștur.
11.
Dolayısıyla, Sözleșme’nin 3. maddesi esas yönden ihlal edilmiștir.
12.
Sözleșme’nin 3. maddesinin usuli yönüyle ilgili olarak, Mahkeme davanın veya Sözleșme’nin 3. maddesine aykırı olan eylemler nedeniyle, bir Devlet memurunun cezalandırılmasının, örneğin af, bağıșlama, cezanın infazının ertelenmesi veya somut olayda olduğu gibi hükmün açıklanmasının geri bırakılması gibi
tedbirlerin uygulanmasıyla hükümsüz kılınamayacağını hatırlatmaktadır (bk., diğer birçok karar arasında,
Ciğerhun Öner/Türkiye (No. 2)
, No.
2858/07, § 93, 23
Kasım 2010,
Zeynep Özcan/Türkiye
, No. 45906/99, § 45, 20 Șubat 2007 ve
Okkalı/Türkiye
, No. 52067/99, §§ 76 ve 78, AİHM 2006
‑
XII (özetler )).
Bu bağlamda, Mahkeme Hükümetin, bașvuranın Mahkeme önünde bașvuruda bulunmak için mağdur sıfatının olmadığına dair argümanını reddetmektedir.
Mahkeme özellikle, ulusal makamların hiçbir șekilde bu türden bir muamelenin cezasız kalmasına imkân vermeye hazır oldukları izlenimini vermemeleri gerektiğini değerlendirmektedir (
Turan Cakir/Belçika
, No. 44256/06, § 69, 10
Mart 2009).
13.
Dolayısıyla, Sözleșme’nin 3. maddesi usul yönünden ihlal edilmiștir.
14.
Bașvuran, maruz kaldığı kanaatine vardığı manevi zarar için 3.000 avro ve Mahkeme önündeki dava çerçevesinde, yapılan masraf ve giderler için 1.000 avro
talep etmektedir.
15.
Hükümet, bu talepleri kabul etmemektedir.
16.
Mahkeme, ödenmesi gereken her türlü vergi tutarı hariç olmak üzere, manevi zarar için bașvurana 3.000 avro ödenmesine karar vermiștir.
17.
Mahkeme, sahip olduğu belgeleri ve içtihadını dikkate alarak, bașvurana, ödenmesi gereken her türlü vergi tutarı hariç olmak üzere, 1.000 avro ödenmesinin makul olduğuna karar vermiștir.
18.
Mahkeme, gecikme faizi olarak, bu meblağlara, Avrupa Merkez Bankasının marjinal kredi faizlerine uyguladığı faiz oranına üç puan eklenerek elde edilecek oranın uygulanmasının uygun olduğuna karar vermiștir.
Bașvurunun kabul edilebilir olduğuna,
Sözleșme’nin 3. maddesinin esas ve usul yönünden ihlal edildiğine;
a)
Davalı Devlet tarafından bașvurana, üç ay içerisinde, ödeme tarihindeki geçerli döviz kuru üzerinden Türk lirasına çevrilmek üzere, așağıdaki meblağların ödenmesi gerektiğine:
Ödenmesi gereken her türlü vergi tutarı hariç olmak üzere, manevi tazminat olarak, 3.000 EUR (üç bin avro) ödemekle yükümlü olduğuna,
Masraf ve giderler için, bașvuran tarafından ödenmesi gereken her türlü vergi tutarı hariç olmak üzere, 1.000
EUR (bin avro) ödenmesine;
b) Söz konusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödeme tarihine kadar, bu meblağlara Avrupa Merkez Bankasının o dönem için geçerli olan marjinal kredi faiz oranının üç puan fazlasına eșit oranda basit faiz uygulanmasına,
İșbu karar Fransızca dilinde tanzim edilmiș olup Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince 14 Aralık 2021 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Valeriu Grițco
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan