AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM ÇONGAR VE KALA / TÜRKİYE DAVASI (Bașvuru no. 62013/12 și 62428/12) KARAR STRAZBURG 18 ianuarie 2022 Această decizie a fost hotărâtă; unele forme pot fi supuse modificărilor ulterioare.În cazul Çongar și Kala/Türkiye, președintele Carlo Ranzoni, judecătorii Egidijus Kūris, Pauliine Koskelo și directorul departamentelor de afaceri Hasan Bakırcı, care s-au întrunit în cadrul Comitetului pentru Drepturile Omului al Tribunalului European pentru Drepturile Omului (İșvuru no. 62013/12 și 62428/12) au depus plângere împotriva Tribunalului pentru că Hasan Bakırcı, care a fost sesizat în cadrul unei reuniuni a Comitetului pentru Drepturile Omului (İședința de judecată a Tribunalului pentru Drepturile Omului), a fost sesizat în fața Curții de către Parlamentul Republicii Turciei Turciei, cu privire la următoarele două capitole ale acestui proces: 1.
Curtea Penală din Malatya a decis, în data de 21 octombrie 2010, printre altele, că judecătorii nu au fost judecați corect, deoarece cerătorii nu au interogat martorul secret la orice etapă a procesului. (2) Reclamanții au fost judecați și condamnați pentru apartenența la o organizație teroristă înarmată în temeiul articolului 314 § 2 din Codul Penal. (3) Reclamanții au fost condamnați la fiecare șase ani și trei luni de închisoare. (3) În data de 21 octombrie 2010, Curtea Penală din Malatya a decis, printre altele, că judecătorii nu au fost judecați corect, pe baza elementelor menționate mai jos: (i) numeroase întâlniri cu lideri ai organizațiilor juridice, întâlniri cu presupuse lideri ai organizațiilor teroriste organizate la ordinele PKK (Partidul Kurdistanului), și (iii) o serie de atacuri cu o parte a organizației teroriste, precum și atacuri cu ochi și cu ochi, și (iii) fotografii, mesaje și sloganuri de propagandă personale, publicate pe e-mailuri și (iii) mesaje pe e-mailuri ale liderilor PKK (Givin) și (iii) mesaje de propaganda personală (iii) publicate pe e-mailuri și (iii) e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii) pe e-mailuri (ii (ii) pe e-mailuri (ii) pe conturile (ii) pe conturile (ii) pe conturile (ii) pe conturile (ii) pe conturile (ii
În ciuda faptului că instanța de judecată a invitat solicitantii și avocații săi să formuleze în scris întrebările pe care le va pune în secret, după comparația cu întrebările scrise și declarațiile martorilor secrete adresate de apărare, instanța a ajuns la concluzia că scopul întrebărilor respective este de a reduce numărul de martori, prin precizarea motivelor pentru care nu au fost interogate. MAHKEMEN DEĞERLENDİRMESİ HÜKMÜKİLİKİSİN SÖZLÜNİM 37 Curtea a respins declarația clientului și a emis o declarație în conformitate cu art. 37 din Convenția privind drepturile consumatorilor.
Guvernul a susținut că instanța de judecată a decis să nu accepte cererile de interogare a subiecților. Guvernul a susținut, de asemenea, că (i) cererile de interogare au fost considerate necesare pentru a se asigura că procedura de interogare a subiectului de interogare este confidențială, (iii) că au fost folosite alte proceduri de interogare care au avut o importanță specială și care au fost în mod special considerate necesare pentru a evalua evaluarea probelor și rezultatele procesului. (iv) În cazul în care instanța a declarat că nu este admisibilă cererea de interogare a subiecților, instanța va decide să nu solicite nicio sancțiune în mod corespunzător. (iv) Guvernul a susținut că nu este necesar ca procedurile de interogare a subiectului de interogare să fie considerate confidențiale, (iii) că nu au fost folosite de către alte instanțe de judecată pentru a se asigura că procedurile de interogare a subiectului de interogare sunt diferite de cele de la subiectul de interogare a subiectului de judecată (viziile de interogare a subiectului de judecată) și că nu au fost utilizate de alte instanțe de judecată (vizi de importanță specială și de judecată) și că au fost considerate necesare pentru a evalua în mod special procedurile de interogare a subiectului de judecată. (viziul de judecată) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (viziul) (vi
Prin urmare, actele privind dreptul de a chema și a asculta martorii, inclusiv actele privind martorii secreți, precum Al ‐ Khawaja ve Tahery / Birleșiksuz Krallık ([BD], no. 26766/05 și 22228/06, §§ 118-51, AİHM 2011); actele privind participarea martorilor la ancheta Germania / Schadenbrück ([BD], no. 9154/10, AİHM 13/11, §§ 100-135); actele privind participarea martorilor la ancheta Kasemehir / Südtirol (no. 593/10, §§ 1745), precum și actele privind rolul martorilor în ancheta, pot fi considerate ca având o valoare suficientă pentru a fi examinate în mod confidențial, în conformitate cu art. 6 din hotărârea Curții de Apel, dacă toate actele privind actul de apărare au fost considerate secrete; actele privind actul de apărare în cauză trebuie să fie considerate ca fiind secrete, în sensul articolului 6 din hotărârea Curții de Apel, dacă toate actele privind actul de apărare au fost considerate secrete; actele privind actul de apărare în cauză trebuie să fie considerate ca fiind secrete, în sensul articolului 6 din hotărârea Curții de Apel, §§ 6 din hotărârea Curții de Apel, § 6 din decretul 11 din 11 din 11 din 11 ianuarie, § 6 din 11 din decembrie, dacă actul de apărare nu este în sensul articolului 11 din 11 din lege.
Cu toate acestea, Curtea nu a fost în stare să ia în considerare faptul că mărturia secretă a fost ascultată în absența reclamantelor sau a avocaților, a constituit o măsură de minim restricționare a drepturilor apărării, în conformitate cu scrisorile de apel ale instanței care a procedat la judecată, în absența reclamantelor sau a avocaților, în absența instanței care a acționat în conformitate cu scrisorile de apel ale instanței care a procedat la judecată, și nu a constituit o măsură de minim restricționare a drepturilor apărării.
După ce a constatat că răspunsurile la întrebările scrise pregătite de apărare se aflau deja în declarațiile scrise pe care martorul secret le-a prezentat, a decis că aceste întrebări nu au avut nicio contribuție la proces și a decis să nu fie interogat martorul secret. (13) Curtea a decis că cererile reclamantelor sunt adecvate calității plângerilor lor și că cererile solicitantelor sunt de importanță, concluzionând că cererile lor au fost depuse în sumele corespunzătoare calității plângerilor lor și că cererile solicitantelor au fost judecate în sumele corespunzătoare, precum și cu o pedeapsă cu închisoarea de șase ani și trei luni. (6) Orice cerere de asigurări de sănătate, precum și orice cerere de plată a unei indemnizații pentru o judecată echitabilă, care se află în temeiul acestei cereri, trebuie să fie confirmată dacă garanțiile pe care le-a oferit principalul martor au fost suficiente pentru a-și asigura reliabilitatea și că au fost verificate în mod adecvat.
Prin urmare, Curtea a decis, de asemenea, să plătească 5000 de euro, cu excepția taxelor care pot fi reflectate, pentru fiecare cerere în temeiul acestui titlu (vezi Ürek ve Ürek/Türkiye Temini , nr. 74845/12, § 78, 30 martie 2019).De asemenea, în cazul în care se constată că cererile au fost depuse în temeiul oricăror puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte de puncte
De către instanța de judecată, reclamantelor, în termen de trei luni de la data la care a fost stabilită hotărârea, pentru a fi transformate în moneda națională a instanței de judecată, în moneda și moneda de pe data plății: (i) ca despăgubire, să fie plătită în mod individual 5.000 de euro (cinci bin avro) fiecăruia, cu excepția sumelor care pot fi reflectate; (b) pentru termenul de trei luni de la data la care a expirat termenul menționat anterior până la data plății, suma menționată anterior, să fie adăugată cu trei puncte la rata dobânzii marginale valabilă pentru perioada în cauză, prin certificatul de aplicare a dobânzii simple obținute prin intermediul Băncii Centrale Europene, prin aplicarea dobânzii marginale, se hotărăște respingerea celorlalte cereri ale solicitantelor privind respectarea echității.
(Bașvuru no. 62013/12
ve 62428/12)
KARAR
18 Ocak 2022
İșbu karar kesin olup; bazı șekli değișikliklere tabi tutulabilir.
Çongar ve Kala / Türkiye davasında,
Bașkan
Carlo Ranzoni,
Hâkimler
Egidijus Kūris,
Pauliine Koskelo
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine her ikisi de 1987 doğumlu Tunceli’de ikamet eden ve Ankara Barosuna bağlı Avukat S. Abdil tarafından temsil edilen Türk vatandașları Umut Çongar ve Nesimi Kala’nın (“bașvuranlar”) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine (“AİHM” veya “Mahkeme”), İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca, 20 Temmuz 2012 tarihinde yapmıș oldukları bașvuruları (no. 62013/12 ve 62428/12),
Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”), Sözleșme’nin 6. maddesi kapsamındaki șikâyetin tebliğ edilmesine ve bașvuruların geri kalan kısımlarının kabul edilemez olduğuna dair kararı,
Bașvuruların kayıttan düșürülmesi talebiyle 6 Eylül 2021 tarihinde davalı Hükümet tarafından gönderilen tek taraflı deklarasyonları,
ve tarafların beyanlarını göz önüne alarak,
14 Aralık 2021 tarihinde yapılan kapalı müzakerelerin ardından,
aynı tarihte kabul edilen așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvurular, yargılamaların herhangi bir așamasında bașvuranların gizli tanığı sorgulayamamaları sebebiyle ceza yargılamalarının iddia olunduğu üzere adil olmadığına ilișkindir.
2.
Bașvuranlar Ceza Kanunu’nun 314 § 2 maddesi uyarınca silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yargılanmıș ve suçlu bulunmușlardır. Bașvuranlardan her birine, altı yıl üç ay hapis cezası verilmiștir. Malatya Ağır Ceza Mahkemesi 21 Ekim 2010 tarihinde, diğerlerinin yanı sıra, așağıda belirtilen unsurlara dayanarak bașvuranların mahkûmiyetine karar vermiștir: (i) birçok hukuka aykırı toplantıya, PKK’nın (Kürdistan İșçi Partisi) talimatlarıyla düzenlendiği iddia edilen açlık grevine ve söz konusu örgütün bir üyesinin cenazesine katılma, (ii) bu eylemlerde PKK lehine slogan atma, (iii) sanıkların kișisel bilgisayarlarında ele geçirilen PKK liderinin fotoğrafları ve yazılı propaganda belgeleri, (iv) bașvuranların tespit edilen telefon görüșmeleri ve e-posta içerikleri ve (v) gizli tanık “Gömlek” tarafından verilen beyanlar. Yargıtay, 7 Aralık 2011 tarihinde, yargılamayı yürüten mahkeme tarafından verilen kararı onamıștır.
3.
Bașvuranlar ya da avukatları yargılamanın herhangi bir așamasında, yargılamayı yürüten mahkemenin istinabe yazısı uyarınca Bingöl Ağır Ceza Mahkemesi önünde gizli oturumda ifade veren gizli tanığı sorgulayamamıștır. Yargılamayı yürüten mahkeme bașvuranlar ve avukatlarını gizli tanığa sorulacak soruları yazılı olarak ibraz etmeye davet etmesine rağmen, mahkeme savunma tarafından yöneltilen yazılı sorular ve gizli tanık beyanlarına ilișkin yaptığı kıyaslama sonrasında söz konusu soruların davaya katkı sağlamayacağı sonucuna vardığını belirterek bu soruların tanığa sorulmamasına karar vermiștir.
4.
Hükümet 6 Eylül 2021 tarihinde davanın çözüme kavușturulması amacıyla her bir bașvuran için tek taraflı deklarasyon sunmuș ve Mahkemeyi Sözleșme’nin 37. maddesi uyarınca bașvuruları kayıttan düșürmeye davet etmiștir.
5.
Tek taraflı deklarasyonların geç bir așamada ibraz edildiğini göz önünde bulunduran Mahkeme, söz konusu deklarasyonları dosyaya almamaya karar vermiștir. Mahkeme bu sebeple Hükümetin, Sözleșme’nin 37. maddesi uyarınca bașvuruların kayıttan düșürülmesine ilișkin talebini reddeder ve dolayısıyla davanın kabul edilebilirliği ve esası hakkındaki incelemesine devam edecektir.
6.
Mahkeme, bașvuruların konuları bakımından benzer olduklarını göz önünde bulundurarak, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 42 § 1 maddesi uyarınca söz konusu bașvuruları tek bir kararda müștereken incelemeyi uygun görmektedir.
SÖZLEȘME’NİN 6 §§ 1 ve 3 (
d
7.
Bașvuranlar, yargılamayı yürüten mahkemenin kendilerini Sözleșme’nin 6. maddesi ile korunan adil yargılanma haklarını ihlal edecek șekilde tanığı sorguya çekmek veya çektirmekten mahrum bıraktığını ileri sürmüștür.
8.
Hükümet, bașvuranların șikâyetlerinin delillerin değerlendirmesi ve yargılamanın sonuçlarına ilișkin olması sebebiyle dördüncü derece mahkemesi șikâyeti niteliğinde olduğunu belirterek, Mahkemeyi bașvuruların kabul edilemez olduğuna karar vermeye davet etmiștir. Hükümet ayrıca, (i) tanığın kimliğin gizli tutulmasına ilișkin makul ihtiyaca, (ii) diğer delillerin önemine ve (iii) özellikle gizli tanığa yazılı soru sorma olanağını da içeren, söz konusu beyanların adil ve uygun bir șekilde değerlendirilmesine imkân sağlayan usulü güvencelere atıfta bulunarak yerel mahkemeler tarafından gizli tanık beyanlarının kullanması sebebiyle bașvuranlar aleyhindeki ceza yargılamalarının adilliğine halel gelmediğini ileri sürmüștür.
9.
Mahkeme, yargılamaların herhangi bir așamasında bașvuranların gizli tanığı sorgulayıp sorgulayamadığı (6 §
3
(d) maddesi) ve eğer sorgulayamamıșlarsa, söz konusu usulü eksikliğin ceza yargılamasının adil bir șekilde görülmesine zarar verecek nitelikte olup olmadığı (6 §
1 maddesi) hususlarında inceleme yapmaya davet edilmiștir; bu görev Hükümet tarafından nitelendirilenden biraz farklıdır (bk.
Murtazaliyeva/Rusya
[BD], no. 36658/05, § 149, 18 Aralık 2018). Dolayısıyla Mahkeme, Hükümet tarafından yapılan itirazı reddetmiștir. Bașvurular ne açıkça dayanaktan yoksun ne de Sözleșme’nin 35. maddesinde belirtilen bașka herhangi bir gerekçeyle kabul edilemez olarak ilan edilebilir. Bu sebeple, șikâyetlerin kabul edilebilir olduğu beyan edilmelidir.
10.
Gizli tanıklar da dâhil olmak üzere, tanıkların davet edilmesi ve dinlenmesi hakkına ilișkin hükümler,
Al
‑
Khawaja ve Tahery
/Birleșik Krallık ([BD], no.
26766/05 ve 22228/06, §§ 118-51, AİHM 2011);
Schatschaschwili
/
Almanya
([BD], no.
9154/10, §§ 100-131, AİHM 2015); ve
Süleyman/Türkiye
, (no.
59453/10, §§ 61-66, 17 Kasım 2020) kararlarında görülebilir. Özetlemek gerekirse, yukarıda belirtilen ilkeler Mahkemenin incelemesi gereken ve üç bölümden olușan bir kriter ortaya koyar: (i) gizli tanığın kimliğinin gizli tutulması ve tanığın durușmaya katılmaması için iyi bir gerekçe olup olmadığı; (ii) gizli tanık tarafından verilen ifadenin bașvuranların mahkumiyetinde tek ya da belirleyici delil olup olmadığı veya bu anlamda büyük bir rol oynayıp oynamadığı; ve (iii) gizli tanık tarafından verilen ifade karșısında, savunma makamının maruz kaldığı olumsuzlukların telafisi için yeterli düzeyde dengeleyici faktörlerin bulunup bulunmadığı. Mahkeme ayrıca, Sözleșme’nin 6 § 3 maddesi kapsamındaki tüm șikâyetlerde olduğu gibi, sanıkların bir tanığa soru soramamasının, davanın bütününün adilliği üzerindeki etkisi ıșığında değerlendirilmesi gerektiğini vurgulamıștır.
11.
Mahkeme, gizli tanığın beyanının PKK ile bağlantılı bir örgütle bağlantılı konularla ilgili olmasından kaynaklanan güvenlik endișeleri dikkate alındığında; gizli tanığın kimliğinin gizli tutulması için geçerli bir neden olduğunu varsaymaya hazırdır. Bununla birlikte Mahkeme; gizli tanığın, yargılamayı yürüten mahkemenin istinabe yazıları doğrultusunda hareket eden mahkeme tarafından, bașvuranların veya avukatlarının yokluğunda dinlenmesinin, savunma tarafının hakları karșısında en az kısıtlayıcı tedbir teșkil ettiği hususunda ikna olmamıștır.
12.
Ayrıca Mahkeme, gizli tanık ifadesi dıșındaki diğer delillerin tek bașına bașvuranların silahlı terör örgütüne üye olduklarını ispatlamaya yeterli olmadığı dikkate alındığında; gizli tanık ifadesinin, en azından, bașvuranların mahkûmiyetiyle bağlantılı olarak büyük önem tașıdığını gözlemlemektedir. Mahkeme ayrıca, gizli tanığın durușmaya katılmamasını telafi edebilecek usulü güvencelerin bulunmadığını gözlemlemektedir. Bu bağlamda Mahkeme, hazır bulunmayan bir tanığa yazılı olarak soru sorma hakkının; kavram olarak, hazır bulunmayan tanığa bizzat soru yöneltme veya tanığı sorgulatma hususundaki temel hakkın yerini almaması gerektiğini yineler (bk. yukarıda anılan
Süleyman
, § 95). Bu durum somut dava bakımından da geçerlidir. Zira yargılamayı yürüten mahkeme; savunma tarafınca hazırlanan yazılı sorulara verilecek cevapların, zaten gizli tanığın sunmuș olduğu yazılı beyanların içerisinde yer aldığını tespit etmesinin ardından, bu soruların davaya herhangi bir katkısı olmayacağına karar vererek, gizli tanığa sorulmamasına hükmetmiștir.
13.
Mahkeme, yukarıdaki hususları dikkate alarak; bașvuranlara șikâyetlerinin niteliğine uygun ve bașvuranlar bakımından önem arz eden, altı yıl üç aylık hapis cezası ile ilgili güvenceler sunulmadığı sonucuna varmıștır. Söz konusu güvenceler, Sözleșme’nin 6. maddesinde yer alan adil yargılanma hakkı kapsamındaki güvenceler doğrultusunda, gizli tanık tarafından verilen ifadenin güvenilirliğini ve doğruluğunu yeterli șekilde kontrol etmelerini sağlayabilirdi. Dolayısıyla, Sözleșme’nin 6 §§ 1 ve 3 (d) maddesi ihlal edilmiștir.
14.
Bașvuranların her biri, talepleri konusunda herhangi bir destekleyici belge sunmaksızın, maddi tazminat olarak 30.000 avro, manevi tazminat olarak 30.000 avro talep etmiștir. Bașvuranlar ayrıca herhangi bir miktar belirtmeden, Mahkemenin kendilerine yargılama giderleri için belirli miktar ödenmesine hükmetmesini talep etmișlerdir.
15.
Hükümet, bu taleplere itiraz etmiștir.
16.
Mahkeme bașvuranların maddi tazminat taleplerini temellendiremediklerini kaydeder. Bu nedenle bu talepleri reddetmektedir. Ancak Mahkeme, bașvuranların Sözleșme’nin 6 §§ 1 ve 3 (d) maddesinin ihlal edilmesi sonucunda manevi zarara uğradıkları ve bu durumun yalnızca ihlal tespiti ile telafi edilemeyeceği kanısına varmıștır. Bu nedenle Mahkeme, bu bașlık altında her bir bașvurana, yansıtılabilecek vergiler hariç olmak üzere 5000 avro ödenmesine hükmetmiștir (bk.
Ürek ve Ürek/Türkiye
, no. 74845/12, §
78, 30
Temmuz 2019). Mahkeme ayrıca, Mahkemenin Sözleșme’nin ihlal edildiğini tespit etmesi halinde, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311. maddesinin iç hukuk kapsamındaki yargılamaların yenilenmesine olanak sağladığını kaydeder.
17.
Son olarak, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 60 § 2 maddesi kapsamındaki koșullar ve bașvuranların taleplerini desteklemek amacıyla Mahkemeye herhangi bir belge sunmamaları dikkate alındığında; bașvuranların masraf ve giderlere ilișkin talepleri reddedilmelidir.
18.
Mahkeme, ayrıca, gecikme faizinin Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden hesaplanmasını uygun görmektedir.
Hükümetin bașvuruların kayıttan düșürülmesine ilișkin talebini
reddetmeye
;
Bașvuruların
birleștirilmesine
;
Bașvuruların
kabul edilebilir olduğuna
;
Her bir bașvuran bakımından Sözleșme’nin 6 §§ 1 ve 3 (d) maddesinin
ihlal edildiğine
;
-
(a)
Davalı Devlet tarafından, bașvuranlara, kararın kesinleștiği tarihten itibaren üç ay içerisinde, ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden davalı Devletin ulusal para birimine çevrilmek üzere:
(i)
Manevi tazminat olarak, miktara yansıtılabilecek vergiler hariç olmak üzere, her birine ayrı ayrı 5.000 avro (beș bin avro)
ödenmesine
;
(b)
Yukarıda bahsi geçen üç aylık sürenin bittiği tarihten itibaren ödeme gününe kadar geçen sürede, yukarıda bahsedilen miktara, Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden
basit faiz uygulanmasına
;
Bașvuranların adil tazmine ilișkin diğer taleplerinin reddedilmesine
karar vermiștir
.
İșbu karar İngilizce dilinde tanzim edilmiș olup; Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77 §§ 2 ve 3 maddesi uyarınca 18 Ocak 2022 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Carlo Ranzoni
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan