AVRUPA İNSAN BÖLÜM HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR Bașvuru No. 45942/11 Hatice UÇKUN și alții / Türkiye Bașkan Egidijus Kūris, Hâkimler Pauliine Koskelo, Gilberto Felici și Asistentul Directorului Departamentului de Afaceri Iasi Hasan Bakırcı'nın participării la 22 februarie 2022 la data de 22 februarie 2022 la Comitetul pentru Drepturile Omului din Europa, care a fost adunat în cadrul Conferinței privind Drepturile Omului (İkinci Bölüm), a acordat Turcia, dar a dat permisiunea de a organiza, în cursul procesului, o întâlnire cu 75 de cetățeni turci (vuranlar - liste de cetățeni și tabele referitoare la aceste întâlniri sunt prezentate în tabelul de mai jos) 28 iunie 2011 la data de 1 iunie 2011, a fost organizată de către Administrația pentru Drepturile Omului, cu privire la o întâlnire cu președintele Parlamentului Turciașului Turcia, și a fost semnată de către Administrația pentru Drepturile Omului, cu președintele Parlamentului Turciei, cu președintele Parlamentului Turciei, cu preșul Turciezului Turciez, cu preșul lui Slav Slav Slav Slav Slav Slavkin (Slav Svan Skinci, cu numărul de la data de 5 iunie 2010), cu președintele Parlament, cu președintele Parlament, cu președintele Parlament, cu președintele Turcia, cu președintele Turcia, cu preș președinte, cu președintele Turcia de la data de 5 iunie 2010 (numirea lui Slav Slav Slav Slinci, cu numărul de 5 iunie, cu numărul de 5 iunie 2010).
În aceeași zi, 5 ianuarie 2010, în seara zilei, în districtul Selendi, un grup de cetățeni non-romi au atacat cartierul roman în care locuiau reclamanții. Lupta dintre cele două grupuri a durat câteva ore. 3.Valii Manisei, Comandanții Jandarmei și Directorul Șebelor Emniyetului, după ce a avut loc incidentul, au fost invitați la alegerea reprezentanților; o întâlnire a fost organizată cu scopul de a pune capăt conflictului. Cetățenii non-romi au cerut plecăriei cetățenilor romani, pe care i-au acuzat de furt și de necultură. Cetățenii romani au cerut să se mute într-un alt cartier, susținând că au auzit de securitate. În urma acestei anchete, cetățenii romani, care nu au fost găsiți în cartier, au fost trimiși în cartierul Salișeni pentru șase luni. Cetățenii au fost trimiți în cartierul șefului statului și au fost ajutați de către cetățenii din cartierul Turcia. 5.Yurif Toprașeni (TR) a fost trimisă în Turcia în luna februarie 2010.
Plângerea din 22 februarie 2010 împotriva primarului (N.S.) și a unui comisar (M.K.) a fost notificată avocatului reclamanților la data de 29 mai 2010; pe 26 mai 2010 au fost retrăiți acuzații că nu există niciun element de probă care să susțină acuzațiile și, prin urmare, nu au fost întemeiate pe temeiul că acestea sunt nefondate. Apelul reclamanților împotriva acestei decizii a fost respins de Curtea a Criminalității Grele la 10 noiembrie 2010 pe motivul că acuzațiile respective sunt conforme cu legea.
În afară de procesul penal, douăzeci și cinci de reclamante au intentat o cerere de despăgubire în Curtea Manisa, pe 7 martie 2014, 5 ianuarie 2010, susținând că, pe lângă situația în care au fost înregistrate incidentele, au fost și probe privind directorul departamentului de justiție, care susțin că, în plus față de neglijentele autorităților, au suferit prejudicii materiale și morale.12 În consecință, Curtea a decis să se efectueze o serie de anchete judiciare.Bilhassa a luat în considerare declarațiile cetățenilor de origine romană, ale victimelor atacului și ale autorităților locale care erau în funcție la momentul evenimentului.13 Curtea a decis la data de 7 martie 2014, 5 ianuarie 2010, că, pe lângă situația în care au fost înregistrate incidentele, ancheta față de directorul departamentului de justiție a susținut că nu au fost înregistrate aceleasi incidente, că forțele de justiție nu au fost conștiente de faptul că au fost supuse la o procedură de securitate, că nu au fost efectuate suficiente manevre de către directorul departamentului de justiție, că au fost efectuate o serie de anchete necesare pentru a se asigura că acțiunile și acțiunile au fost întoarse în mod corespunzător în fața autorităților locale.
În opinia lor, această situație se datorează lipsei de informații privind acest subiect. MAHKEMENİN DEĞERLENDİRMESİ 16. Curtea a constatat, în primul rând, că, în urma deceselor lui Hatice Uçkun și Nuran Güvenin, nimeni nu a solicitat să fie urmărit în numele lor; deci, a decis că cererea trebuie eliminată din înregistrarea referitoare la aceste cereri. 17.
În ceea ce privește decizia de a nu participa la convulsiunea din ianuarie 2011, Curtea a constatat că numai nouăsprezece cerători, Erdal Uçkun, Bülent Özer, Tuncay Koca, Mehmet Koca, Hakkı Çelik, Süleyman Koca, Seyfettin Sepetçi, Ali Rıza Güven, Hüseyin Sepetçi, Burhan Uçkun, Sevittin Uçkun, Așkın Özer, Cemal Koca, Hüseyin Koca, Ercan Koca, Yașar Koca, Selcan Uçkun, Yılmaz Uçkun și Erdal Çetinin Ağırza, au fost pedepsiți cu pedepse pentru că nu au respectat dreptul de a face cercetări.
Deci, sarcina Curții este de a stabili dacă și în ce măsură, în deciziile sale, instanțele au îndeplinit condiția de examinare atentă impusă de Convenție (ex. cu condiția de a face modificările necesare (telekematis mutandis), Armani Da Silva/Birleșik Krallık [BD], no. 5878/08, § 239, 30 martie 2016) pentru a nu submina efectul detergent al sistemului judiciar utilizat și importanța rolului pe care acesta trebuie să îl joace în prevenirea încălcărilor dreptului la viață, pentru a nu submina istoria, 5 ianuarie 2010).
În același timp, în lumina celor menționate mai sus, se poate spune că autoritățile au efectuat investigații care să permită identificarea și sancționarea responsabililor, că persoanele implicate în evenimentele litigiului au fost condamnate și că persoanele implicate în evenimente au fost despăgubiri în mod adecvat și suficient, că autoritățile naționale au declarat și au despăgubit contractul (Gäfgen/Deutschland [BD], no. 22978/05, § 115, AİHM 2010).24 Pentru că persoanele implicate au prezentat în fața autorităților calitățile de judecător, persoanele implicate în evenimentele litigiului au fost condamnate și persoanele implicate în litigiu au fost despăgubiri în mod adecvat și suficient, autoritățile naționale pot spune că au declarat și au despăgubit contractul (Gäfgen/Deutschland [BD], no. 22978/05, § 115, AİHM 2010).24 Pentru că persoanele implicate au prezentat în fața autorităților calitatea de judecător, persoanele implicate în evenimente litigii au fost condamnate și persoanele implicate în litigiu au fost despăgubiri în mod adecvat și suficient și suficient pentru că persoanele implicate au fost plăturile de despăgubiri.48 Pentru că persoanele implicate în litigiu au fost plăturile, autoritățile naționale au declarat și au plătit despăgubiri în mod adecvat și suficient și au fost plăturile.
Manisa 14. Oğuz GÜVEN 2002 Türk Manisa 15. Yücel GÜVEN 2002 Türk Manisa 16. Ali KOCA 2001 Türk Manisa 17. Arda KOCA 2009 Türk Manisa 18. Asi KOCA 2008 Türk Manisa 19. Berivan KOCA 2003 Türk Manisa 20. Cemal KOCA 1976 Türk Manisa 21. Cemile KOCA 1984 Türk Manisa 22. Ercan KOCA 1979 Türk Manisa 23. Gaye KOCA 2002 Türk Manisa 24. Hakan Hakan KOCA 2004 Türk Manisa 25. Hüseyin KOCA 1984 Türk Manisa 26. Mehmet KOCA 1974 Türk Manisa 27. Nevin KOCA 2003 Türk Manisa 28. Arrigul KOCA 1955 Manisa 29. Nevrigül KOCA 2001 Türk Manisa 30.
Burhan UÇKUN 1977 Türk Manisa 62. Erdal UÇKUN 1971 Türk Manisa 63. Gizem UÇKUN 2009 Türk Antalya 64. Gökhan UÇKUN 1996 Türk Manisa 65. Gonca UÇKUN 1993 Türk Manisa 66. Hamza UÇKUN 2004 Türk Antalya 67. Memati UÇKUN 2005 Türk Manisa 68. Nurten UÇKUN 1980 Türk Manisa 69. Özkan UÇKUN 2002 Türk Manisa 70. Pınar UÇKUN 2006 Türk Manisa 71. Sedat UÇKUN 2009 Türk Manisa 72. Selcan UÇKUN 1991 Türk Manisa 73. Sevittin UÇKUN 1960 Türk Manisa 74. Sibel UÇKUN 1994 Manisa 75.
Bașvuru No. 45942/11
Hatice UÇKUN ve diğerleri / Türkiye
Bașkan
Egidijus Kūris,
Hâkimler
Pauliine Koskelo,
Gilberto Felici
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla
22 Șubat 2022 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Türkiye aleyhine açılan davanın temelinde bulunan, 75 Türk vatandașının (“bașvuranlar” -bașvuranların listesi ve ilgili açıklamalar karar ekindeki tabloda yer almaktadır) 28 Haziran 2011 tarihinde, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca yapmıș oldukları 45942/11 no.lu bașvuruyu,
Bașvurunun, Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesine ilișkin kararı,
Davalı Hükümet tarafından sunulan görüșler ile bașvuranlar tarafından cevaben sunulan görüșleri,
Bölüm Bașkanının yargılamaya müdahil olma izni verdiği Adalet ve İnsan Hakları Savunucuları ile İnsan Hakları Ortak Platformu tarafından sunulan görüșleri dikkate alarak,
Gerçekleștirilen müzakerelerin ardından așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuru, 5 Ocak 2010 tarihinde akșam saatlerinde, Manisa’nın Selendi ilçesi sakinleri tarafından düzenlenen ve Roman vatandașı olan bașvuranların da mağdur olduğu saldırı ile ilgilidir.
2.
5 Ocak 2010 tarihinde akșam saatlerinde, Selendi ilçesinde, Roman olmayan kalabalık bir grup, bașvuranların yașadığı Roman mahallesine saldırmıștır. İki grup arasındaki kavga birkaç saat sürmüștür.
3.
Manisa Valisi, Jandarma Komutanı ve Emniyet Șube Müdürünün olay yerine gelmesi sonrasında, kalabalık, temsilciler seçmeye davet edilmiș; yașanan anlașmazlığa son verilmesi amacıyla toplantı düzenlenmiștir. Roman olmayan vatandașlar, hırsızlıkla ve medeniyetsizlikle suçladıkları Roman vatandașların ilçeden gitmesini istemiștir. Roman vatandașlar ise, güvenliklerinden endișe duyduklarını belirterek bașka bir ilçeye tașınma talebinde bulunmuștur. Bunun üzerine, bașvuranların da aralarında bulunduğu Roman vatandașlar, Manisa’nın Salihli ilçesine yerleștirilmiștir. Devlet altı ay boyunca, bu vatandașların kira bedelini ödemiștir. Yedi aile, üç ay daha bu yardımdan yararlanmaya devam etmiștir. Kiralarını ödeme imkânı olmayan ailelere, Toplu Konut İdaresi (“TOKI”) tarafından kalacak yer sağlanmıștır. Aynı zamanda tazminat komisyonu kurulmuș ve mağdurlara maruz kalınan zararın tazmini bağlamında 14.218 Türk lirası (TRY) ödenmesine karar verilmiștir.
4.
İdari sorușturma açılmıș ve yașanan olaylara ıșık tutacak bir rapor hazırlamaları amacıyla Bașbakanlıktan iki müfettiș görevlendirilmiștir. Müfettișler 26 Șubat 2010 tarihinde raporlarını sunmuștur.
5.
Kendilerine yönelik ayrımcı tutumlardan ve kökenlerinden kaynaklanan șiddet eylemlerinden șikâyet eden bașvuranlar, Cumhuriyet Bașsavcılığına suç duyurusunda bulunmuștur.
6.
22 Șubat 2010 tarihinde Belediye Bașkanı (N.S.) ve bir Komiser (M.K.) hakkında yapılan șikâyet, 26 Mayıs 2010 tarihinde, iddiaların herhangi bir delil unsuruyla desteklenmediği ve bu nedenle asılsız olduğu gerekçesiyle kovușturmaya yer olmadığına dair kararla sonuçlanmıștır. Bașvuranların bu karara karșı yaptıkları itiraz, Ağır Ceza Mahkemesi tarafından, söz konusu kararın yasaya uygun olduğu gerekçesiyle 10 Kasım 2010 tarihinde reddedilmiștir. Bu ret kararı, bașvuranların avukatına 29 Aralık 2010 tarihinde tebliğ edilmiștir.
7.
Bașvuranlar yeniden suç duyurularında bulunmușlar; bunlar da 4 Mayıs 2010, 9 Kasım 2010 ve 6 Ocak 2011 tarihlerinde verilen kovușturmaya yer olmadığına dair kararlarla sonuçlanmıștır.
Bazı bașvuranlarca bu kararlara karșı yapılan itiraz, bilhassa söz konusu kișilere isnat edilen fiillerin somut nitelikte olmadığı gerekçesiyle Ağır Ceza Mahkemesi tarafından reddedilmiștir. Ret kararları, ilgililerin avukatına 16 Șubat, 8 Mart ve 26 Nisan 2011 tarihlerinde tebliğ edilmiștir.
8.
Selendi Cumhuriyet savcısı 15 Temmuz 2010 tarihinde, halkı kine tahrik etme ve mala zarar verme nedeniyle seksen iki kiși hakkında ceza davası açmıștır.
9.
Selendi Asliye Ceza Mahkemesi 2011 yılının Ocak ayında, güvenlik nedenleriyle davayı Ușak Asliye Ceza Mahkemesine göndermiștir. Bașvuranlar bu davaya müdahil taraf olarak katılmıștır.
10.
Asliye Ceza Mahkemesi 23 Aralık 2015 tarihinde, otuz sekiz sanığı, atılı suçlardan suçlu bularak, kine tahrik etme, suça tahrik etme ve mala zarar verme nedeniyle hapis cezasına mahkûm etmiștir.
11.
Ceza davası dıșında, yetmiș beș bașvurandan yirmisi Manisa İdare Mahkemesinde tazminat davası açmıștır. Yetkililerin görevde ihmalkârlıkları nedeniyle maddi ve manevi zarara maruz kaldıklarını iddia etmișlerdir.
12.
Bunun üzerine İdare Mahkemesi birçok bilirkiși incelemesi yapılmasına karar vermiștir. Bilhassa Roman kökenli vatandașların, saldırı mağdurlarının ve olayların meydana geldiği sırada görevde olan yerel yetkili makamların ifadelerini dikkate almıștır.
13.
İdare Mahkemesi 7 Mart 2014 tarihli kararla, 5 Ocak 2010 tarihli olaya ilișkin koșulların yanı sıra Belediye Bașkanı ve Emniyet Șube Müdürü hakkında sorușturma açılmamıș olmasını göz önünde bulundurarak, güvenlik güçlerinin, taraflar arasındaki gerilimin farkında oldukları, yeterli sayıda olmadıkları, çatıșmaları önlemek ve halkı korumak için gerekli ve uygun tedbirler almadıkları kanaatine vararak, görevin ifasındaki bu eksiklikler sebebiyle idarenin hizmet kusuru ișlediğini eklemiștir. Romanların, olaylar sırasında hissettikleri ıstırap ve orada yașamaya devam etmeleri halinde aynı olaylara maruz kalma korkusu nedeniyle Selendi’den ayrılmak zorunda kaldıklarını da eklemiștir. Bölge İdare Mahkemesi tarafından kararın onaylanması sonrasında, her bir davacıya manevi tazminat olarak 10.000 TRY (olayların meydana geldiği dönemde yaklașık 3.300 avro) ödenmesine karar verilmiștir.
14.
Bașvuranlar, Belediye Bașkanı (N.S.) ve Komiser (M.K.) hakkında ceza kovușturması yapılmamasından șikâyet etmektedirler. Sözleșme’nin 2, 3, 6, 8, 13 ve 14. maddelerinin ihlal edildiğini ileri sürmektedirler.
15.
Adalet ve İnsan Hakları Savunucuları ve İnsan Hakları Ortak Platformu müdahil taraf olarak, çoğu durumda, ırkçı, antisemit ve yabancı düșmanı eylemlerin Türkiye’de cezai karșılığı bulunmadığını belirtmektedirler. Nazarlarında, bu durum, konuyla ilgili mevzuat eksikliklerinden kaynaklanmaktadır.
16.
Mahkeme ilk olarak, Hatice Uçkun ve Nuran Güven’in vefatının ardından hiç kimsenin davayı onlar adına takip etme isteğinde bulunmadığını; bu nedenle bașvurunun, bu bașvuranlarla ilgili olarak kayıttan düșürülmesi gerektiğini kaydetmektedir.
17.
Aynı zamanda 4 Mayıs ve 9 Kasım 2010 tarihli kovușturmaya yer olmadığına dair kararların, mevcut davayı ele almadığını ve bașvuranların șikâyetleriyle hiçbir ilgisi olmadığını da gözlemlemektedir.
18.
26 Mayıs 2010 tarihli kovușturmaya yer olmadığına dair kararla ilgili olarak, Mahkeme, yalnızca on sekiz bașvuranın, yani Erdal Uçkun, Bülent Özer, Tuncay Koca, Mehmet Koca, Hakkı Çelik, Süleyman Koca, Seyfettin Sepetçi, Ali Rıza Güven, Hüseyin Sepetçi, Burhan Uçkun, Sevittin Uçkun, Așkın Özer, Cemal Koca, Hüseyin Koca, Ercan Koca, Yașar Koca, Selcan Uçkun ve Yılmaz Uçkun’un Ağır Ceza Mahkemesine itirazda bulunduklarını kaydetmektedir.
19.
6 Ocak 2011 tarihli kovușturmaya yer olmadığına dair kararla ilgili olarak ise, Mahkeme, yalnızca on dokuz bașvuranın, yani Erdal Uçkun, Bülent Özer, Tuncay Koca, Mehmet Koca, Hakkı Çelik, Süleyman Koca, Seyfettin Sepetçi, Ali Rıza Güven, Hüseyin Sepetçi, Burhan Uçkun, Sevittin Uçkun, Așkın Özer, Cemal Koca, Hüseyin Koca, Ercan Koca, Yașar Koca, Selcan Uçkun, Yılmaz Uçkun ve Erdal Çetin’in Ağır Ceza Mahkemesine itirazda bulunduklarını gözlemlemektedir.
20.
Ayrıca 26 Mayıs 2010 ve 6 Ocak 2011 tarihli kovușturmaya yer olmadığına dair kararlara karșı itirazda bulunmayan bașvuranların Sözleșme’nin 35. maddesinin 1. fıkrası anlamında iç hukuk yollarını tükettikleri söylenemez.
21.
Diğer bașvuranların șikâyetleri ise esas olarak Belediye Bașkanı (N.S.) ve Komiser (M.K.) hakkında ceza sorușturması açılmamıș olmasına dayanmaktadır. İlgililer bu bağlamda, Belediye Bașkanı ve Komiserin ceza mahkemeleri tarafından cezalandırılmadığından yakınmaktadır. Ancak Sözleșme’de bir suçlama yöneltilmesini veya mahkûmiyet kararı alınmasını sağlamaya yönelik hiçbir hak bulunmamaktadır. Nitekim Sözleșme’nin hiçbir maddesi, bașvuranın üçüncü bir șahsı sorușturma veya mahkûm ettirme hakkını içermez (
Giuliani ve Gaggio/İtalya
[BD], no. 23458/02, § 306, AİHM 2011 (özetler)). Bunun yanı sıra, ulusal mahkemeler hiçbir koșulda yașam ihlallerinin cezasız kalmasına izin vermemelidir (
Öneryıldız/Türkiye
[BD], no. 48939/99, § 95, AİHM 2004
‑
XII). Dolayısıyla Mahkemenin görevi, kullanılan yargı sisteminin caydırıcı etkisinin ve yașama hakkı ihlallerinin önlenmesinde bu sistemin oynaması gereken rolün öneminin zayıflatılmaması için, mahkemelerin karara varırken Sözleșme’nin gerektirdiği titiz inceleme șartını yerine getirip getirmediğini ve ne kadar getirdiğini belirlemekten ibarettir (bk.
gerekli değișiklikler yapılmak koșuluyla
(
mutatis mutandis
),
Armani Da Silva/Birleșik Krallık
[BD], no. 5878/08, § 239, 30 Mart 2016). Somut olayda, Mahkeme, 5 Ocak 2010 tarihinde yașanan olaylara karıșan kișilerin, Asliye Ceza Mahkemesi tarafından halkı kine tahrik etme ve mala zarar verme nedeniyle hapis cezasına çarptırıldıklarını gözlemlemektedir. Dolayısıyla adli yönden uygun cevap verilmiștir. Bașvuranlar tarafından suçlanan Belediye Bașkanı ve Komiserin mahkûm edilmemiș olması, bu tespiti hiçbir șekilde değiștirmemektedir.
22.
Öte yandan, ileri sürülen diğer maddelerle ilgili olarak Mahkeme, yetkililer tarafından idari sorușturma bașlatıldığını, bașvuranlara Devlet tarafından maddi yardım yapıldığını ve ilgililerin idare mahkemeleri önündeki davalarını kazandıklarını ve bu mahkemelerin ileri sürülen olayların Devletin sorumluluğundan kaynakladığı ve bașvuranların maruz kaldığı manevi zararın telafi edilmesi gerektiğini açıkça kabul ettiğini gözlemlemektedir.
23.
Aynı zamanda yukarıda belirtilen hususlar ıșığında, yetkililerin, sorumluların tespit edilmesine ve cezalandırılmasına yol açabilecek nitelikte sorușturmalar yürüttükleri, ihtilaf konusu olaylara karıșan kișilerin mahkûm edildiği ve bașvuranlara uygun ve yeterli șekilde tazminat ödendiği için, ulusal makamların Sözleșme’nin ihlalini açıkça tanıdığı ve akabinde telafi ettiği söylenebilir (
Gäfgen/Almanya
[BD], no.
24.
İlgili șahıslar ulusal mahkemeler önünde açılan yargılamaların sonucunda mağdur sıfatını yitirmiș olduklarından, șikâyetleri,
kiși yönünden
(
ratione personae
) Sözleșme’nin hükümleriyle bağdașmamaktadır.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, Fransızca dilinde tanzim edilmiș olup 17 Mart 2022 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Egidijus Kūris
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan
EK
İzmir Barosuna bağlı Avukatlar Ö. Kırca ve B. A. Akbaba tarafından temsil edilen bașvuranların listesi
Bașvuru No. 45942/11
No.
Adı SOYADI
Doğum Tarihi
Uyruk
İkamet Yeri
1.
Hatice UÇKUN
1948
(8 Ağustos 2018 tarihinde vefat etmiștir.)
Türk
Manisa
2.
Dilek BAYIR
1992
Türk
Manisa
3.
Hakkı ÇELİK
1980
Türk
Manisa
4.
Cansel ÇELİK
1984
Türk
Manisa
5.
Mustafa ÇELİK
1999
Türk
Manisa
6.
Yağmur ÇELİK
2002
Türk
Manisa
7.
Dilay ÇETİN
1984
Türk
Manisa
8.
Erdal ÇETİN
1976
Türk
Manisa
9.
Gökhan ÇETİN
2000
Türk
Manisa
10.
Naim ÇETİN
2003
Türk
Manisa
11.
Fadime DEMİRCİ
1941
Türk
Manisa
12.
Ali Rıza GÜVEN
1964
Türk
Manisa
13.
Nuran GÜVEN
1974
(29 Ocak 2017 tarihinde vefat etmiștir.)
Türk
Manisa
14.
Oğuz GÜVEN
2002
Türk
Manisa
15.
Yücel GÜVEN
2002
Türk
Manisa
16.
Ali KOCA
2001
Türk
Manisa
17.
Arda KOCA
2009
Türk
Manisa
18.
Asi KOCA
2008
Türk
Manisa
19.
Berivan KOCA
2003
Türk
Manisa
20.
Cemal KOCA
1976
Türk
Manisa
21.
Cemile KOCA
1984
Türk
Manisa
22.
Ercan KOCA
1979
Türk
Manisa
23.
Gaye KOCA
2002
Türk
Manisa
24.
Hakan KOCA
2004
Türk
Manisa
25.
Hüseyin KOCA
1984
Türk
Manisa
26.
Mehmet KOCA
1974
Türk
Manisa
27.
Nevin KOCA
2003
Türk
Manisa
28.
Nevrigül KOCA
1955
Türk
Manisa
29.
Nevrigül KOCA
2001
Türk
Manisa
30.
Nurcan KOCA
1979
Türk
Manisa
31.
Süleyman KOCA
1954
Türk
Manisa
32.
Sultan KOCA
1983
Türk
Manisa
33.
Sümbül KOCA
1987
Türk
Manisa
34.
Tayfur KOCA
2000
Türk
Manisa
35.
Tuncay KOCA
1976
Türk
Manisa
36.
Yașar KOCA
1974
Türk
Manisa
37.
2007
Türk
Manisa
38.
Alper ÖZER
2003
Türk
Manisa
39.
Așkın ÖZER
1983
Türk
Manisa
40.
Bülent ÖZER
1980
Türk
Manisa
41.
Dilek ÖZER
1981
Türk
Manisa
42.
Gamze ÖZER
1997
Türk
Manisa
43.
Gülizar ÖZER
1956
Türk
Manisa
44.
Muhammet ÖZER
2006
Türk
Manisa
45.
Polat ÖZER
2006
Türk
Manisa
46.
Selma ÖZER
1983
Türk
Manisa
47.
Seyfettin ÖZER
1999
Türk
Manisa
48.
Barıș SEPETÇİ
1991
Türk
Manisa
49.
Gülhanım SEPETÇİ
1959
Türk
Manisa
50.
Gülhanım SEPETÇİ
2009
Türk
Manisa
51.
Hediye SEPETÇİ
1988
Türk
Manisa
52.
Hüseyin SEPETÇİ
1970
Türk
Manisa
53.
Yașar SEPETÇİ
1983
Türk
Manisa
54.
Seyfettin SEPETÇİ
1959
Türk
Manisa
55.
Seyfettin SEPETÇİ
2008
Türk
Manisa
56.
Serpil TURHAN
1975
Türk
Manisa
57.
Caner UÇKUN
2006
Türk
Antalya
58.
Ahmet UÇKUN
1961
Türk
Manisa
59.
Ayșe UÇKUN
1985
Türk
Antalya
60.
Birgül UÇKUN
1974
Türk
Manisa
61.
Burhan UÇKUN
1977
Türk
Manisa
62.
Erdal UÇKUN
1971
Türk
Manisa
63.
Gizem UÇKUN
2009
Türk
Antalya
64.
Gökhan UÇKUN
1996
Türk
Manisa
65.
Gonca UÇKUN
1993
Türk
Manisa
66.
Hamza UÇKUN
2004
Türk
Antalya
67.
Memati UÇKUN
2005
Türk
Manisa
68.
Nurten UÇKUN
1980
Türk
Manisa
69.
Özkan UÇKUN
2002
Türk
Manisa
70.
Pınar UÇKUN
2006
Türk
Manisa
71.
Sedat UÇKUN
2009
Türk
Manisa
72.
Selcan UÇKUN
1991
Türk
Manisa
73.
Sevittin UÇKUN
1960
Türk
Manisa
74.
Sibel UÇKUN
1994
Türk
Manisa
75.
Yılmaz UÇKUN
1975
Türk
Antalya