În cazul Șorli/Turcia, președintele Branko Lubarda, judecătorii Jovan Ilievski, Diana Sârcu și directorul de afaceri al acestui departament, Hasan Bakırcı, au fost luați în considerare în cadrul unei reuniuni a Comitetului pentru a stabili dacă procesul de judecată a fost organizat în temeiul prezentei convenții, pe baza cărora se susține că Tarașurile de drepturi ale cetățenilor turci, născuți în 1991 și 1989 au fost reținuite, iar în cazul Șorli/Turcia, președintele Branko Lubarda, judecătorii Jovan Ilievski, Diana Sârcu, și directorul de afaceri al acestui departament, Hasan Bakırcı, au fost luați în considerare în cadrul unei reuniuni a Comitetului pentru a stabili dacă procesul de judecată a fost organizat în temeiul prezentei convenții, pe baza cărora se susține că Tarașurile de drepturi ale cetățenilor turci, născuți în 1991 și 1989 au fost reținuite, iar în cazul Șorliului İzmir/Turcia, președintele Branko Lubarda, judecătorii Jovan Ilievski, Diana Sârcu, și directorul de afaceri ale acestui departament, Hasan Bakırcı, au fost luați în considerare în temeiul prezentei convenții, pe baza prezentei prezentei prezentei convenții, pe baza prezentei prezentei prezentei prezentei prezentei prezentei prezentei prezentei convenții, pe data de 15 apriliei aprilie, iar în data de 23 aprilie, în data de 1 ianuarie, în data de data de 1 ianuarie, în data de data de 1 ianuarie, în data de data de 1 ianuarie, în data de data de data de 1 ianuarie, în data de data de data de 1 ianuarie, în data de data de data de 1 ianuarie, în data de data de data de data de 1 ianuarie, de data de data de data de data de data de 1 ianuarie, de data de data de data de data de data de data de 1 ianuarie, de data de data de data
În timpul procesului de arestare, în timpul procesului de arestare, la ora 14.54 de dimineață, s-a produs o ceartă între solicitanți și trei polițiști care doreau să facă o verificare a identității și o percheziție a cererilor. Unul dintre solicitanți a fost găsit cu un cuțit. După o căutare între suspecți, reclamanții au fost reținuți la sediul poliției. Poliția a folosit gaz lacrimogen pentru a-i neutraliza pe solicitanți. Reclamanții au fost eliberați în aceeași oră, la ora 17.30.
La cererea lui Ș.Ș., la ora 22.00 din 13 decembrie 2013, Hastane a redactat un alt raport: Bașvuran a declarat că are dureri de cap; pe aceasta s-a constatat că are o zgârietură de 1 x 1 cm în zona șakakului drept, o zgârietură de 1 cm în zona șakului stâng și ecimoză pe spate și pe mâini. 7.
Curtea a constatat că reclamanții au fost arestați în mod voluntar. Persoanele implicate au refuzat să asculte ordinele polițiștilor de control al identității și de apel superior în timpul arestării. Unul dintre solicitanți a fost găsit că a purtat un cuțit. În acest context, Curtea a recunoscut anterior că utilizarea forței de către forțele publice în situații în care există riscul de a fi forțate fizic sau de a manifesta un comportament violent de către persoanele controlate a fost justificată (Klaas împotriva Germaniei, 22 septembrie 1993, § 30, A Serisi no. 269, Sarigiannis/Italia , no. 14569/05, § 61, 5 aprilie 2011 și Nasrettin Aslan și Zeki Aslan împotriva Turciei, no. 17850/11, § 41, 30 august 2016).
Curtea notează că nu a fost contestată faptul că a avut loc o acțiune între unele persoane implicate de către Guvern sau de către reclamanți, care a cauzat leziuni pe corpurile reclamantelor și a trei polițiști.Curtea împărtășește concluzia că nu a fost încălcată art. 3 din Convenție în acest context, în legătură cu lezele constatate pe corpurile reclamantelor, rezistența față de polițiști și comportamentul agresiv pe care l-au manifestat în timpul arestării și concluzia că nu a avut loc încălcarea articolului 3 din Convenție.În plus, Curtea a analizat efectele leziunilor constatate pe corpurile reclamantelor, violențele constatate în timpul procesului de arestare, precum și efectele asupra poliției, care au fost folosite de cei trei polițiști pentru a le afecta în timpul procesului de arestare, precum și asupra comportamentului fizic necesar împotriva acestora.
În acest context, Curtea reamintește că, în cazul în care o persoană este complet sub controlul polițiștilor, în care a fost rănită în timpul detenției, orice răni care s-a produs în acest proces se deschide între forța de a-i răni pe cei care au fost forțați să-i rănească (în cazul Salman v. Turcia, [BD], nr. 21986/93, § 100, AİHM 2000-VII). Astfel, în cazul în care victimele au fost în mod special înșelate sau susținute de acuzații medicale, nu există nici o îndoială că au fost identificate diferențe între aceste două elemente (în cazul Salman v. Turcia, [BD], nr. 1180/93, § 121, H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole, nr. 1280/93, § 121, H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole H. Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole Anatole An
În special, Curtea a concluzionat că a fost încălcată în esență art. 3 din Convenție din cauza tratamentelor rele suferite de către reclamante în timpul detenției lor. În cazul lui Usul Yönü, în care a depus plângere, Curtea constată că solicitantii nu au fost examinați de un medic la sfârșitul perioadei de detenție. Reclamanții au mers la tribunal în mod independent pentru a obține un raport medical. În special, reclamantul B.Ș. a fost deschis pentru că a fost închis în timpul detenției sau a primit o indemnizație în timpul detenției. Curtea a constatat că orice metodă de investigare a situațiilor medicale în care a fost detinut reclamantul a fost identificată în raporturile medicale, după ce a fost verificată, a fost identificată de către medici în raporturile medicale în care a fost identificată o situație diferită de cea în care a fost identificată de către medici în raporturile medicale în care a fost detinută.
20.Curtea hotărăște, în mod definitiv, plata sumei de 12.500 de euro, inclusiv orice impozit, pe care trebuie să o plătească în timpul procesului de despăgubire a terenurilor pe care le-au suferit, și a cheltuielilor și cheltuielilor pe care le-au făcut în cadrul procesului în fața Curții, fiecare cu suma de 20.000 de euro (EUR) și a cheltuielilor și cheltuielilor pe care le-au făcut în cadrul procesului în fața Curții, cu suma de aproximativ 2.600 de euro (1.200 Türk lirası (TRY), inclusiv cheltuielile de secretariat și traducere, 16.068 TRY).
ca despăgubire, se va plăti, respectiv, pentru fiecare cerere, 12.500 de euro (din două mii cinci sute de euro), cu excepția oricărei taxe care trebuie plătită pe suma respectivă; pentru cheltuieli și cheltuieli, se va plăti clienților, la cerere, 1.600 de euro (din șase mii șase sute de euro), cu excepția oricărei taxe care trebuie plătită pe suma respectivă; b) Din data expirării termenului până la data plății, această sumă, Banca Centrală Europeană a decis aplicarea unei dobânzi simple sau egale cu trei puncte mai mult decât rata dobânzii de marjă a creditului în vigoare pentru această perioadă de către Banca Centrală Europeană.
(Bașvuru No. 78727/16)
KARAR
5 Nisan 2022
İșbu karar kesinleșmiștir. Bazı șekli düzeltmelere tabi tutulabilir.
Șorli/Türkiye davasında,
Bașkan
Branko Lubarda,
Hâkimler
Jovan Ilievski,
Diana Sârcu,
ve
Bölüm
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla, Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan davanın temelinde, Türk vatandașları olan, 1991 ve 1989 doğumlu, İstanbul’da ikamet eden ve Mahkeme önünde İstanbul Barosuna bağlı Avukat İ. Akmeșe tarafından temsil edilen Bilal Șorli ve Vedat Șorli’nin (“bașvuranlar”) 23 Kasım 2016 tarihinde, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca yapmıș olduğu bașvuruyu (no. 78727/16),
Bașvurunun, Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesine ilișkin kararı,
Tarafların görüșlerini dikkate alarak,
15 Mart 2022 tarihinde kapalı oturumda gerçekleștirilen müzakerelerin ardından, söz konusu tarihte așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuru, bașvuranların yakalandıkları ve gözaltına alındıkları sırada maruz kaldıkları kötü muamele iddialarıyla ilgilidir. Bașvuranlar, Sözleșme’nin 3. maddesinin ihlal edildiğini iddia etmektedirler.
2.
13 Aralık 2013 tarihinde saat 13.00’a doğru, bașvuranlar ile bașvuranların kimlik kontrolünü ve üst aramasını yapmak isteyen üç polis memuru arasında bir tartıșma çıkmıștır. Bașvuranlardan birinin üzerinde bıçak bulunmuștur. İlgililer arasında çıkan arbedenin ardından bașvuranlar polis merkezinde gözaltına alınmıșlardır. Polis bașvuranların etkisiz hale getirilmesi için göz yașartıcı gaz kullanmıștır. Bașvuranlar, aynı gün saat 17.30’da serbest bırakılmıșlardır.
3.
Gözaltı ișlemleri sırasında 13 Aralık 2013 tarihinde saat 14.54’te B.Ș. hakkında düzenlenen tıbbi raporda, ilgilinin sol gözünün parietal kısmında bir ekimoz, sol kașın üzerinde bir hematom, yanaklarında șișlik ve sağ omzunda hassasiyet bulunduğu belirtilmiștir.
4.
13 Aralık 2013 tarihinde saat 20.00’da evinde baygınlık geçiren B.Ș., hastaneye gitmiș, burada bir tıbbi rapor düzenlenmiștir. Söz konusu raporda, ilgilinin sol göğsünün ön tarafında yüzeysel așınma, sağ omuzda hassasiyet, bașın ön bölgesinde hassasiyet, ellerde yüzeysel așınma, alt çene kemiğinin solunda ödem bulunduğu tespit edilmiștir.
5.
Gözaltı ișlemleri sırasında 13 Aralık 2013 tarihinde saat 14.53’te V.Ș. hakkında düzenlenen tıbbi raporda, sağ parietal bölgede 1 x 1 cm șișlik ve ödem, sol ön bölgede 1,5 x 0,3 cm bir ekimoz, alnın ortasında 0,4 cm açık renkli bir ekimoz, sağ göz kapağında 0,5 cm bir ekimoz, sağ gözde bir ekimoz, her iki bilekte kelepçe takılması sebebiyle olușan ekimozlar bulunduğu belirtilmiștir.
6.
V.Ș.nin talebi üzerine, 13 Aralık 2013 tarihinde saat 22.00’da hastane bașka bir rapor daha düzenlemiștir: Bașvuran baș ağrılarının olduğunu belirtmiștir; bunun üzerine, sağ șakak bölgesinde 1 x 1 cm ödem, sol dizinde 1 cm çizik ve sırtında ve ellerinde ekimozlar bulunduğu tespit edilmiștir.
7.
Cumhuriyet savcısı, 31 Ocak 2014 tarihinde kovușturmaya yer olmadığına karar vermiș, bu karar, Ağır Ceza Mahkemesi tarafından onaylanmıștır.
8.
Anayasa Mahkemesi, 13 Temmuz 2016 tarihinde bașvuranların tutulma koșullarıyla ilgili olarak, polis memurlarının müdahalesinin, konu hakkında uygulanabilir zorlayıcı kuvvete ilișkin yasal sınırları aștığı sonucuna varılmasına imkân verecek delil unsuru bulunmadığını tespit etmiștir. Anayasa Mahkemesi bașvuranların gözaltında tutuldukları süre boyunca kötü muameleye maruz kaldıkları iddialarıyla ilgili tespitte bulunmamıștır. Anayasa Mahkemesi, sorușturmanın Cumhuriyet savcısı tarafından ivedilikle ve etkin șekilde yürütüldüğüne hükmetmiștir.
9.
Sözleșme’nin 3. maddesine ilișkin genel ilkeler,
Bouyid/Belçika
([BD], no. 23380/09, § 100 ve
101, AİHM 2015 ve bu kararda yer alan atıflar) kararında özetlenmiștir.
Șikâyetin Esas Yönü Hakkında
Arbede Sırasında Meydana Gelen Kötü Muameleler
10.
Mahkeme bașvuranların kendiliğinden yakalandığını tespit etmektedir. İlgililer, yakalama sırasında polis memurlarının kimlik kontrolü ve üst araması emirlerine itaat etmeyi reddetmișlerdir. Bașvuranlardan birinin bıçak tașıdığı tespit edilmiștir. Mahkeme daha önce bu bağlamda, kontrol edilen kișiler tarafından fiziki direniș veya șiddet içeren davranıșlar gösterme riski bulunduğu durumlarda, kolluk kuvvetleri tarafından zor kullanılmasının haklı gösterildiğini kabul etmiștir (
Klaas/Almanya
, 22 Eylül 1993, § 30, A Serisi no. 269,
Sarigiannis/İtalya
, no. 14569/05, § 61, 5 Nisan 2011 ve
Nasrettin Aslan ve Zeki Aslan
/Türkiye, no. 17850/11, § 41, 30 Ağustos 2016).
11.
Mahkeme, Hükümet veya bașvuranlar tarafından, olaya karıșan bazı kișiler arasında, bașvuranlar ile üç polis memurunun vücutlarında lezyonlar olușmasına sebep olan bir arbede çıktığı hususuna itiraz edilmediğini kaydetmektedir. Mahkeme, Anayasa Mahkemesi tarafından, bașvuranların vücutlarında tespit edilen lezyonların, yakalanmaları sırasında polis memurlarına karșı direnmeleri ve saldırgan davranıșları sonucunda meydana geldiğine dair davanın olgularına ilișkin olarak yapılan tespiti ve bu bağlamda Sözleșme’nin 3. maddesinin ihlal edilmediğine dair varılan sonucu paylașmaktadır. Mahkeme ayrıca, bașvuranların vücutlarında tespit edilen lezyonların, bașvuranlar ile kolluk kuvvetleri arasında çıkan arbedenin sonucu olduğu kanaatine varmaktadır. Üç polis memuru tarafından bașvuranların yakalanması sırasında onları zapt etmek için kullanılan güç, bașvuranların fiziki direniși ve davranıșlarına karșı gerekli ve orantılıdır.
12.
Mahkeme, bu yönden Sözleșme’nin 3. maddesinin ihlal edilmediği sonucuna varmaktadır.
Gözaltında Tutulma Sırasında Meydana Gelen Kötü Muameleler
13.
Mahkeme, bu konuda ileri sürülen iddialara göre, gözaltına alındıkları sırada bașvuranlar adına düzenlenen tıbbi raporlardaki bulguların, polis tarafından gözaltında tutulduktan sonra doktorlar tarafından düzenlenen sağlık raporlarındaki bulgulardan farklılık gösterdiğini tespit etmektedir. Mahkeme bu bağlamda, bir kișinin tamamen polis memurlarının kontrolü altında bulunduğu, gözaltında tutulduğu sırada yaralanmıș olması durumunda, bu süre içerisinde meydana gelen her türlü yaralanmanın kuvvetli fiili karinelere yol açtığını hatırlatmaktadır (
Salman/Türkiye
, [BD], no. 21986/93, § 100, AİHM 2000-VII). Dolayısıyla bu yaralanmaların nedenleri hakkında makul bir açıklama yapmak ve özellikle mağdurların iddiaları tıbbi belgelerle desteklenmișse, bu iddialar hakkında șüphe yaratan olguları tespit eden delil unsurları sunmak Hükümetin görevidir (
Selmouni/Fransa
[BD], no.
25803/94, §
‑
V ve
Sonkaya/Türkiye
, no. 11261/03, § 25, 12
Șubat 2008).
14.
Mahkeme, Anayasa Mahkemesinin, bașvuranların gözaltında tutuldukları sırada kötü muameleye maruz kaldıklarına dair iddialarını incelemediğini tespit etmektedir. Ayrıca Anayasa Mahkemesi veya Hükümet, gözaltı sürecinin bașında ve sonunda düzenlenen farklı tıbbi raporlar arasındaki uyușmazlıklar hakkında ya da gözaltı süresinin sona ermesinin ardından bașvuranların vücudunda tespit edilen sorunlar hakkında herhangi bir açıklama yapmamıștır.
15.
Dolayısıyla Mahkeme, gözaltı süresi boyunca bașvuranlar tarafından maruz kalınan kötü muameleler sebebiyle, Sözleșme’nin 3. maddesinin esas yönünden ihlal edildiği sonucuna varmaktadır.
Șikâyetin Usul Yönü Hakkında
16.
Mahkeme, bașvuranların gözaltı süresinin sonunda bir doktor tarafından muayene edilmediğini tespit etmektedir. Bașvuranlar sırasıyla, tıbbi bir rapor almak amacıyla hastaneye kendi imkânlarıyla gitmișlerdir. Özellikle, bașvuran B.Ș. açıkça ya yakalandığı sırada ya da gözaltı süresi boyunca aldığı darbeler sebebiyle bayılmıștır. Mahkeme, bașvuranların gözaltında tutuldukları sırada düzenlenen tıbbi raporlarda yer alan tespitlerin, gözaltı süresi sona erdikten sonra doktorlar tarafından düzenlenen tıbbi raporlarda yer alan tespitlerden farklı olduğunu kaydetmektedir. Bu bağlamda yetkili ulusal makamlar tarafından, bașvuranların, gözaltında tutuldukları sırada kötü muameleye maruz kaldıkları iddiaları hakkında herhangi bir sorușturma yürütülmemiștir. Mahkeme, bu sebeple, Davalı Devletin Sözleșme’den doğan yükümlülüklerinin her türlü ihlalinin telafi edilmesinde ikincillik ilkesinin temel tașı olan Anayasa Mahkemesi’nin denetimi altında, Cumhuriyet savcılarının kovușturma bașlatma görevini hatırlatmaktadır.
17.
Dolayısıyla, Sözleșme’nin 3. maddesi usul yönünden ihlal edilmiștir.
18.
Bașvuranların her biri, maruz kaldıkları kanaatine vardıkları manevi zarar bağlamında 20.000 avro (EUR) ve Mahkeme önünde görülen dava kapsamında yaptıkları masraf ve harcamalar bağlamında yaklașık 2.600 avro (1.200 Türk lirası (TRY) sekreterya ve çeviri masrafları dâhil olmak üzere 16.068 TRY) talep etmektedir.
19.
Hükümet, bașvuranların taleplerine itiraz etmektedir.
20.
Mahkeme, manevi tazminat bağlamında sırasıyla her bir bașvurana, hükmedilecek miktar üzerinden ödenmesi gereken her türlü vergi
hariç olmak üzere 12.500 avro ödenmesine hükmetmektedir.
21.
Mahkeme, kendisine sunulan belgeleri ve bu konudaki içtihatlarını dikkate alarak, kendisi önünde görülen dava kapsamında yapılan masraf ve giderler bağlamında, bașvuranlara müștereken 1.600 avro ödenmesine ve bu miktarın, ödenmesi gereken her türlü vergiden muaf tutulmasına hükmetmektedir.
22.
Mahkeme, gecikme faizi olarak, bu miktarlara, Avrupa Merkez Bankasının marjinal kredi faizlerine uyguladığı faiz oranına üç puan eklenerek elde edilecek oranın uygulanmasının uygun olduğuna karar vermektedir.
Bașvurunun kabul edilebilir olduğuna,
Yakalama sırasında meydana gelen kötü muamele ile ilgili olarak, Sözleșme’nin 3. maddesinin ihlal edilmediğine;
Sözleșme’nin 3. maddesinin esas ve usul yönünden ihlal edildiğine;
a) Davalı Devlet tarafından bașvuranlara, kararın kesinleștiği tarihten itibaren üç ay içerisinde, ödeme tarihindeki geçerli döviz kuru üzerinden Türk lirasına çevrilmek üzere așağıda belirtilen miktarların ödenmesine:
Manevi tazminat olarak, sırasıyla her bir bașvurana, söz konusu miktar üzerinden ödenmesi gereken her türlü vergiden hariç olmak üzere 12.500 avro (on iki bin beș yüz avro) ödenmesine,
Masraf ve giderler için bașvuranlara müștereken, söz konusu miktar üzerinden ödenmesi gereken her türlü vergiden hariç olmak üzere 1.600 avro (bin altı yüz avro) ödenmesine,
b)
Söz konusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödeme tarihine kadar, bu miktara, Avrupa Merkez Bankası’nın bu dönemde geçerli olan marjinal kredi faiz oranının üç puan fazlasına eșit oranda basit faiz uygulanmasına
karar vermiștir.
İșbu karar Fransızca dilinde tanzim edilmiș olup, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 5 Nisan 2022 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Branko Lubarda
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan