În cazul Saat / Türkiye, Președintele Branko Lubarda, judecătorii Jovan Ilievski, Diana Sârcu și directorul Comitetului de afaceri Hasan Bakırcı, au fost reținuți de către Comitetul European al Drepturilor Omului (Comitetul Hasan Bakırcı), din Republica Turcia, după ce au fost reuniți pe baza unei hotărâri a Curții Europene a Drepturilor Omului (Comitetul Hasan Bakırcı), a cărei bază a fost deschisă în 1992, iar Tarașul de Naștere, Riysel Karametin, a fost deschisă în 2022, a fost privită de următoarele tarife:
5.Aceste rapoarte generale privind obligațiile de protecție a sănătății persoanelor lipsite de libertate și de eliberare și aplicare a vaccinului adecvat, în afară de celelalte, sunt prezentate în hotărârile Curții din Kudată/Polonia (BD), nr. 30210/96, § 94, AİHM 2000 no 50, § 94, AİHM 2000 no 119, § 114, § 114, § 114, § 114, § 115, § 115, § 115, § 115, § 115, § 115, § 115, § 115, § 115, § 115, § 115, § 115, § 115, § 115, § 115, § 115, § 115, § 115, § 116, § 116, § 116, § 116, § 116, § 116, § 116, § 116, § 116, § 117, § 117, § 118, § 118, § 118, § 208, § 208, § 208, § 208, § 208, § 208, § 208, § 208, § 208, 208, § 208, 208, § 208, 208, § 208, 208, § 208, 208, 208, § 208, 208, 208, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209, 209,
În acest context, Curtea reamintește că, în conformitate cu al doilea paragraf, subiectul acestei căi de atac, în sensul articolului 35 alineatul (1) din Convenție, a fost pus în aplicare în conformitate cu al doilea paragraf, iar incidența plângerilor depuse de instanța Anayasa în cadrul cererii individuale a reclamantului este limitată. (7) Cauza de secrete, din ședințele părților și documentele din dosarul de acțiune, au fost publicate în cursul a trei săptămâni de la data încheierii cererii, adică între 12 aprilie și 22 decembrie 2018, în urma contactului cu lentilele de contact (denumit în cele din urmă în § 42, § 3, din Curtea de Apel, în cazul în care nu a fost încă deschisă în urma unei înțelegeri cu Sârbușu, respectiv în urma unei înțelegeri cu Sârbușu, în cazul în care nu a fost încă deschisă în cursul unei ședințe de judecată).
De asemenea, Guvernul a recunoscut că autoritățile penitenciare nu au dat avocatului reclamantului permisiunea de a-i oferi lentilele de contact înlocuitoare pentru că nu a fost emisă o prescripție medicală. Chiar dacă Guvernul a susținut că această decizie a fost bazată pe motive legate de securitatea în penitenciare și protecția sănătății deținuților, Curtea nu a emis acest argument. Nitekim a fost convins de că autoritățile din cadrul procesului curent, de responsabilitatea reclamantului, de faptul că autoritățile penitenciare au fost obligate să vândă lentilele de contact sau chiar de faptul că alte persoane au fost obligate să vândă lentile de contact.
În consecință, Curtea concluzionează că nu a putut să examineze în mod corespunzător cererea sa individuală. Prin urmare, în sensul articolului 6 din Convenție, pretinde că a fost încălcat dreptul la un proces echitabil în fața Curții. 11. Curtea, în măsura în care nu a intrat în jurisdicția reclamantului, în toate informațiile de care dispune în legătură cu evenimentul și litigiul și în măsura în care nu a primit încă informații, constată că nu a demonstrat în cererea sa că drepturile sale stabilite în Protocolul Convenției au fost prejudiciate. 12. În consecință, o parte din cererea de prejudiciu trebuie să fie respinsă în temeiul articolului 35.
BU GEREKÇELERLE, MAHKEME, OY BİRLİĞİYLE, plângerea în contextul articolului 3 al Contractului este admisibilă; că restul cererii este inadmisibilă; că s-a încălcat art. 3 al Contractului; a) Davalı Devletin, plângerea, în termen de trei luni, pentru a fi transformată în moneda de stat valabilă la data plății și prin care se face plângerea: ca despăgubire de bani, 3.000 de euro (trei mii de euro) până la începutul perioadei, cu excepția oricărui impozit care trebuie plătit prin această monedă; b) până la data expirării perioadei în cauză, până la data plății, a fost aplicată o decizie simplificată de către Banca Europeană de a aplica trei rate de dobândă egale sau mai mari cu cele valabile pentru perioada de plată; iar în ceea ce privește reclamanții, a fost respinsătoarea cererii de către Banca Centrală a Franței; iar în ceea ce privește reclamanții de la Tübingen, a fost emisă o cerere de bani de peste 3.000 de euro, cu excepția tuturor taxelor care trebuie plătite prin această monedă; b) până la data expirării perioadei în cauză, până la data plății, a fost aplicată o cerere de trei puncte de dobândă echivalentă echivalentă a celei de dobândă; iar în cazul în care, în cazul în care nu este cazul în cazul în cazul în care, a fost aplicată, a fost respinscră, Curtea de trei punerea unei cereri de plată de trei punere de plată, a fost respinsă.
(Bașvuru No. 23939/20)
KARAR
6 Eylül 2022
İșbu karar kesinleșmiștir. Bazı șekli düzeltmelere tabi tutulabilir.
Saat / Türkiye davasında,
Bașkan
Branko Lubarda,
Hâkimler
Jovan Ilievski,
Diana Sârcu
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdürü
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan davanın temelinde bulunan ve 1992 doğumlu, Rize’de ikamet eden Türk vatandașı Ahmet Saat’in (“bașvuran”)
1 Haziran 2020 tarihinde, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca yapmıș olduğu bașvuruyu (no. 23939/20),
Bașvurunun, Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesine ilișkin kararı,
Tarafların görüșlerini,
Mahkemenin, Hükümetin, bașvurunun komite tarafından incelenmesine ilișkin itirazını reddettiği kararı göz önünde bulundurarak,
28 Haziran 2022 tarihinde kapalı oturumda gerçekleștirilen müzakerelerin ardından,
Söz konusu tarihte așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuru, bașvuranın Konya Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunduğu sırada -22 Mart ila 12 Nisan 2018 tarihleri arasında- kontakt lenslerini takmaktan mahrum bırakılması ile ilgilidir.
2.
Anayasa Mahkemesi 26 Kasım 2019 tarihli kararla, bașvuranın
28 Haziran 2018 tarihli bașvurusu üzerine, bireysel bașvurusunu açıkça dayanaktan yoksun bularak reddetmiștir.
3.
Bașvuran, Sözleșme’nin 3 ve 6. maddelerinin ihlal edildiğini iddia etmektedir.
4.
Mahkeme, bașvuranın Sözleșme’nin 3. maddesi bağlamındaki șikâyetinin açıkça dayanaktan yoksun ve Sözleșme’nin 35. maddesinde belirtilen bașkaca bir gerekçeden dolayı kabul edilemez olmadığını tespit ederek, kabul edilebilir olduğuna karar vermektedir.
5.
Ulusal makamların, özgürlükten yoksun bırakılan kișilerin sağlığını korumaya ve uygun tıbbi bakımın izlenmesine ve uygulanmasına ilișkin yükümlülükleri ile ilgili genel ilkeler, diğerlerinin yanı sıra
Kudła/Polonya
([BD], no 30210/96, §
2000
‑
XI),
Valašinas/Litvanya
(no. 44558/98, §
2001
‑
Sliousarev/Rusya
(no. 60333/00, § 37, 20 Nisan 2010),
Umar Karatepe/Türkiye
(no. 20502/05, §§ 67 ve 70, 12 Ekim 2010),
V.D./Romanya
, (no. 7078/02, § 92, 16 Șubat 2010) ve
Oyğur/Türkiye
(no.
6649/10, § 50, 5 Mart 2013 ve burada atıf yapılan içtihatlar) kararlarında özetlenmiștir.
6.
Mahkeme ilk olarak, tarafların iddialarının, bașvuranın Konya Ceza İnfaz Kurumunda tutulduğu sırada kontakt lenslerini takmaktan yoksun bırakıldığı dönemle ilgili olarak farklılık gösterdiğini kaydetmektedir. Taraflar daha sonrasında, bașvuranın Anayasa Mahkemesine yapmıș olduğu bireysel bașvurunun ardından yașanan gelișmelere ilișkin olgusal bilgiler iletmektedirler. Bu bağlamda Mahkeme, mevcut bașvurunun konusunun, Sözleșme’nin 35. maddesinin 1. fıkrası anlamında, ikincillik ilkesine uygun olarak, bașvuranın yaptığı bireysel bașvuru kapsamında Anayasa Mahkemesi tarafından incelenen șikâyetlerinin incelenmesiyle sınırlı olduğunu hatırlatmaktadır.
7.
Mevcut davada, tarafların görüșlerinden ve dava dosyasındaki belgelerden, bașvuranın üç hafta boyunca, yani 22 Mart ila 12 Nisan 2018 tarihleri arasında kontakt lenslerinden açıkça yoksun bırakıldığı anlașılmaktadır (yukarıda anılan
Sliousarev
kararı ile karșılaștırınız, § 42, Mahkeme, yetkili yerel makamların, bașvurana tutuklu bulunduğu sırada gözlüklerini vermelerinin yaklașık beș ay sürmesi nedeniyle Sözleșme’nin 3. maddesinin ihlal edildiği sonucuna varmaktadır). Mahkeme, bașvuranın,
tutuklanırken ceza infaz kurumu yetkililerine kontakt lensleri olduğunu ve bunları düzenli olarak değiștirmesi gerektiğini bildirdiğini kaydetmektedir. Ayrıca, Hükümetin de kabul ettiği üzere, ceza infaz kurumu yetkilileri, tıbbi reçete ibraz edilmediği için bașvuranın avukatına, ilgiliye yedek kontakt lens verme izni vermemiștir. Hükümet, bu ret kararının, ceza infaz kurumlarında güvenliğe ve tutukluların sağlığının korunmasına bağlı gerekçelere dayandığını iddia etse bile, Mahkeme bu argümanı ikna edici bulmamıștır. Nitekim mevcut davada, bașvuranın sağlığı, yetkili cezaevi makamlarının, ilgiliye kontakt lenslerini vermelerini veya derhal bașka bir çift lens temin etmelerini gerektirmekteydi.
8.
Bu nedenle, yukarıda belirtilen içtihadının genel ilkelerinden ortaya çıkan kriterleri göz önünde bulunduran Mahkeme, bașvuranın kontakt lenslerini üç hafta boyunca kullanamadığını kaydetmektedir. Hükümet, ceza infaz kurumu yetkililerinin, bașvurana acısını hafifletmek amacıyla bașkaca kontakt lensler hatta gözlük vermemiș olmalarının zorunlu nedenlerini açıklamamaktadır. Bașvuran, kontakt lensleri olmaması sebebiyle bu üç hafta boyunca, esas itibarıyla yetkili ceza infaz kurumu makamlarına isnat edilebilecek acılar çekmiștir. Mahkeme bu durumdan, söz konusu yoksunluğun, yetkili yerel makamların, bașvuranın sağlık durumuyla ilgili sorumluluğu üstlenmemelerinin bir neticesi olduğu sonucunu çıkarmaktadır. Bunun, bașvuran için așağılayıcı muamele teșkil ettiği sonucuna varmaktadır.
9.
Dolayısıyla, Sözleșme’nin 3. maddesi ihlal edilmiștir.
10.
Bașvuran, Sözleșme’nin 6. maddesi açısından bașka bir șikâyet ileri sürmüștür. Bașvuran, talep etmediği halde kendisine Anayasa Mahkemesi tarafından adli yardım verildiğini iddia etmektedir. Buradan, Anayasa Mahkemesinin, bireysel bașvurusunu gerektiği șekilde inceleyemeyeceği sonucunu çıkarmaktadır. Bu nedenle, Sözleșme’nin 6. maddesi anlamında, Anayasa Mahkemesi önünde adil yargılanma hakkının ihlal edildiğini iddia etmektedir.
11.
Mahkeme, sahip olduğu tüm bilgiler ıșığında ve ihtilaf konusu olay ve olgular yetkisine girdiği ölçüde, bu șikâyetin, Sözleșme veya Protokolleriyle tanınan hak ve özgürlüklerin ihlal edildiğini göstermediğini tespit etmektedir.
12.
Sonuç olarak, bașvurunun bu kısmı Sözleșme’nin 35. maddesinin
4.fıkrası uyarınca reddedilmelidir.
13.
Bașvuran maruz kaldığını iddia ettiği maddi zarar bağlamında 1.500 avro (EUR); manevi zarar bağlamında 10.000 avro talep etmektedir.
14.
Hükümet, bașvuranın iddialarına karșı çıkmaktadır.
15.
Mahkeme, tespit edilen ihlal ile iddia edilen maddi zarar arasında herhangi bir illiyet bağı görmemektedir. Dolayısıyla, Mahkeme bu bağlamda ileri sürülen talebi reddetmektedir. Mahkeme, bașvurana, bu bağlamda ödenmesi gereken her türlü vergi tutarı hariç olmak üzere manevi tazminat olarak 3.000 avro ödenmesine hükmetmektedir.
16.
Bașvuran, avukat tarafından temsil edilmemiștir. Mahkeme önünde yürütülen yargılama için masraf ve giderler bağlamında talepte bulunmamıștır. Sonuç olarak Mahkeme, bașvurana bu bağlamda herhangi bir meblağ ödenmesine gerek olmadığı kanaatine varmaktadır.
Sözleșme’nin 3. maddesi bağlamındaki șikâyetin kabul edilebilir; bașvurunun geri kalan kısmının kabul edilemez olduğuna;
Sözleșme’nin 3. maddesinin ihlal edildiğine;
a)
Davalı Devletin, bașvurana, üç ay içerisinde, ödeme tarihinde geçerli olan döviz kuru üzerinden davalı devletin para birimine çevrilmek üzere:
Manevi tazminat olarak, bu meblağ üzerinden ödenmesi gereken her türlü vergi tutarı hariç olmak üzere, 3.000
avro (üç bin avro) ödemesine;
b)
Söz konusu sürenin bittiği tarihten bașlayarak, ödemenin yapıldığı tarihe kadar, Avrupa Merkez Bankası’nın o dönem için geçerli olan faiz oranının üç puan fazlasına eșit oranda basit faiz uygulanmasına;
Adil tazmine ilișkin kalan taleplerin reddine
karar vermiștir.
İșbu karar Fransızca dilinde tanzim edilmiș olup, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince 6 Eylül 2022 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Branko Lubarda
Yazı İșleri Müdürü
Bașkan