İKİNCİ BÖLÜM ULUSOY VE DİĞERLERİ v. Türkiye (Bașvuru no 73062/16 și 20 alte solicitări pe listă) KARAR STRAZBURG 6 septembrie 2022 © Çeviren, Kadir Öztürk, AİHS Legal Advisman, Hukuk Çevirmeeni, @LegalCounsel_TR, 2022.
Mevcut a decis că, în principal, în urma tentativei de lovitură de stat de către autoritățile turce, în 15 iulie 2016, în urma tentativei de lovitură de stat, se referă la arestările și arestările pe care solicitantii le-au făcut pe baza suspiciunii de a fi membri ai unei organizații definite ca Fetullahçı Terör Örgütü/Paralel Devlet Yapılanması (denumită în continuare FETÖ/PDY) și care au fost evaluate ca fiind în spatele tentativei de lovitură de stat (detalii privind situația de urgență declarată de Guvernul Davalı au fost trimise Secretarului General al Consiliului Europei în urma deciziei de 15 iulie 2016 și au fost completate de către autoritățile turce în urma tentativei de lovitură de stat, în urma deciziei de la data respectivă, în legătură cu evenimentele extraordinare declarate ca având loc în perioada de față și cu evoluțiile legale, în special cu privire la situația de la nivelul poliției de la diferite niveluri, în care se află persoanele care au fost judecate ca proprietari de terenuri (§§§§ 428/1947/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-48/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/T-49/
Procurorul general al Republicii Ankara a decis, la 16 iulie 2016, să inițieze o anchetă penală împotriva unor persoane suspectate de a fi membri ai FETÖ/PDY în sistemul judiciar, printre altele.În consecință, Hâkimler ve Savcılar Kurulu (HSK), la diferite date, - printre care unii solicitanți - a decis suspendarea a mii de judecători și procurori, pe motive de suspiciune puternică că au început să înceapă o afacere de terorism, pe baza unor motive de suspiciune puternică că sunt membri ai organizației teroriste (în detaliu, în legătură cu decizia HSK, în cazul în care s-a solicitat informații detaliate, în cazul în care s-a solicitat suspendarea unor suspecți, în cazul în care s-a solicitat suspendarea unor suspecți, în cazul în care s-a solicitat suspendarea unor suspecți, în baza hotărârilor Baș (în cazul în care s-a solicitat suspendarea, § 15-21) și Turan ve alții/Turcia (în cazul în care s-a solicitat suspendarea, §§ 755/805/16 și al altor hotărâți, §§ 426 și alte hotărâți, §§ 13-15, 23-24)).
Obiecțiile pe care reclamantul le-a formulat împotriva deciziei de arestare, inclusiv afirmația că nu există un suspect rezonabil de comiterea unei infracțiuni, au fost respinse de instanțe, inclusiv de Curtea Anayasa de Justiție (în măsura în care se aplică acestei cauze (mutatis mutandis) cf. Turan și alții menționați mai sus, §§ 22-27). 4.
Guvernul a solicitat ca această plângere să fie pronunțată inadmisibilă pe motivul abuzului de drept al reclamantului din cauza faptului că reclamanții nu au furnizat informații despre evoluțiile din cauze după procesarea cererilor lor. Guvernul a solicitat, de asemenea, ca această plângere să fie pronunțată inadmisibilă pe motivul abuzului de drept al reclamantului din cauza faptului că reclamanții nu au furnizat informații despre evoluțiile din cauze în urma procesării cererilor lor. 8.
Având în vedere lipsa altor informații sau dovezi care să convingă observatorul național că, la momentul în care reclamanții au fost arestați pentru prima dată, ar fi putut să comită infracțiunea care li se atribuie, Curtea constată și concluzionează că nu a văzut niciun motiv de a se abate de la concluziile menționate mai sus și că s-a încălcat art. 5 § 1. În plus, această convenție nu a fost încheiată pentru că a fost intentată o cerere care a avut ca rezultat o cerere care a fost un factor determinant în interpretarea și aplicarea articolului 5.
14.Curtea, pe motivele indicate anterior în hotărârea Turan și alții (anulată mai sus, §§ 102-107), respinge cererile formulate în contextul prejudiciului material și hotărăște ca fiecărui reclamant să fie plătită suma de 5.000 de euro, cu excepția oricărui impozit care ar putea fi perceput din suma respectivă, care să includă prejudiciul moral și cererile formulate în contextul cheltuielilor și cheltuielilor.În cazul unei plângeri adresate prin intermediul lui BUENLERLE MAHEDME, OYBİRL İLE, pentru nu plata unei taxe de 5.000 de lei;în cazul unei plângeri privind primele hotărâri de arestare a reclamantelor, care a fost dată și nu există nicio îndoială că au plătit o serie de taxe, se poate face o anchetă în temeiul articolului 5 din Tratatul privind tratatul privind cooperarea între întreprinderilor cu vehicule și vehicule;în cazul unei plângeri privind plata unei taxe de 5.000 de lei, care nu poate fi depusășită în temeiul articolului 5 din Tratatul privind cooperarea între întreprinderilor cu vehicule și vehicule;în cazul unei plângeri privind plata unei taxe de 5.000 de lei, care poate fi depusă în temeiul articolului 5 din Tratatul privind cooperarea întreprinderilor cu vehicule și vehicule;în temeiul articolului 5 din Tratatul privind cooperarea între între întreprinderilor;încările cu vehicule și vehicule;în cazul unei plângeri privind o taxă de două ori pe un vehicul;în;în cazul unei plângeri privind o plângere privind o taxă de două ori pe un vehicul;înă;în cazul unei plângeri privind o plângere în care nu poate fi depusă în temeiul articolului 5 din Tratatul privind cooperarea între între între între între între întreprinderea între întreprinderi;întele;întea de muncă;în cazul în care nu este în cazul în care o plângere;încare nu este în cazul în cazul în care o plângere de muncă;încare;încărânderea în cazul în care nu este în cazul în care nu este
Hasan Bakırcı Hasan Bakırcı Lubardazı Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muhamed Muh
13/06/2017 Fatih SARPKAYA 10/05/1986 Hâkim sau Cumhuriyet savcısı HSYK hotărârea 8. 77593/17 Aslan împotriva Turciei 16/02/2018 Yüceler ASLAN 22/04/1975 Hâkim sau Cumhuriyet savcısı ByLock messaging system 9. 84065/17 Çakmak împotriva Turciei 13/11/2017 İrfan ÇAKMAK 19/01/1981 Hüseyin AYGÜN Hâkim sau Cumhuriyet savcısı HSYK hotărârea 10. 12531/18 Akarsu împotriva Turciei 08/03/2018 Zafer AKARSU 20/05/1979 Tarık Said GÜLDİB Hâkim sau Cumhuriyet savcısı ASLAN 22/04/1994 Turciei 26/03/2018 Hâkim sau Cumhuriyet savcısı ByLock messaging system 9. 84065/17 Çakmak împotriva Turciei 13/11/2017 İrfan Çakmak împotriva Turciei 13/11/2017 İrfan Çakmak împotriva Turciei 13/11/2017 İrfan Çakmak împotriva Turciei 13/11/2017 İrfan Çakmak împotriva Turciei 13/11/2017 İrfan Çakmak împotriva Turciei 13/11/1981 Hüseyin AYGÜN Hâkim sau Cumhuriyet savcısı HSYK hotărârea 10. 12531/1818 Hâkimsu împotriva Turciei 08/03/2018 Hâkim Hâkim Hâkkim Ali KöldİB Hâkkim sau Turkiye Hâkkim sau Turkiye Hâkkim Hâkimiyet savcısı 16/12/1994/1919/1919/1989 Turciei 26/03/2018 Häkim Häkim Mehmet Hâkimiyet savcısı Osman sau Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimiyet Hâkimi Hâkimi Hâkimiyet Hâkimi H
Abdulkadir GÜLTEKİN 20/03/1971 Hâkim sau Cumhuriyet savcısı HSYK hotărârea 21. 58672/19 Özer v. Türkiye 30/10/2019 Sefer ÖZER 25/08/1981 Ceren ATALAY Hâkim sau Cumhuriyet savcısı HSYK hotărârea
İKİNCİ BÖLÜM
VE
DİĞERLERİ v. Türkiye
(Bașvuru no 73062/16 ve 20 diğer bașvuru ekli listeye bakınız)
KARAR
6 Eylül 2022
© Çeviren, Kadir Öztürk, AİHS Hukuk Danıșmanı, Hukuk Çevirmeeni, @LegalCounsel_TR, 2022. Bu çeviriyi yayımlama izni, yalnızca Mahkemenin veri tabanı olan HUDOC’a konulması için verilmiștir.
© Translated by Kadir Öztürk, Legal Counsel to ECHR, Legal Translator, @LegalCounsel_TR, 2019. Permission to re-publish this translation has been granted for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
İșbu karar kesin olup; bazı șekli değișikliklere tabi tutulabilir.
Ulusoy ve Diğerleri v. Türkiye davasında,
Bașkan
Branko Lubarda,
hakimler
Jovan Ilievski,
Diana Sârcu,
ve Bölüm Yazı İșleri Müdürü Hasan Bakırcı’nın katılımıyla, Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan davanın temelinde bulunan, Türk vatandașları olan, isimleri ve farklı bașvuru tarihleri karar ekinde bulunan listede yer alan yirmi bir kișinin (“bașvuranlar”), Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca yapmıș oldukları bașvuruları,
Bașvuruların, Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesine ilișkin kararı,
Tarafların görüșlerini,
ve Hükümetin bașvurunun bir Komite tarafından incelenmesine karșı itirazlarını reddeden kararı dikkate alarak;
28 Haziran 2022 tarihinde gerçekleștirilen kapalı müzakerelerin ardından,
Bu tarihte kabul edilen așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Mevcut bașvurular, esas olarak, bașvuranların 15 Temmuz 2016 tarihli darbe girișimi sonrasında Türk makamları tarafından “Fetullahçı Terör Örgütü/Paralel Devlet Yapılanması” (bundan sonra metinde “FETÖ/PDY” olarak anılacaktır) olarak tanımlanan ve darbe girișiminin arkasında olduğu değerlendirilen bir örgüte üye oldukları șüphesiyle yakalanmaları ve tutuklanmalarıyla ilgilidir (Davalı Hükümet tarafından ilan edilen olağanüstü hale ilișkin ayrıntılar ve ardından Avrupa Konseyi Genel Sekreterine sunulan askıya alma bildirimi de dâhil olmak üzere darbe girișiminin ardından meydana gelen olaylar ile olağanüstü hal ilan edilmesinin ardından meydana gelen yasal gelișmelerle ilgili ayrıntılı bilgiler, Baș/Türkiye (no. 66448/17, §§ 7-14 ve §§ 109-110, 3 Mart 2020) kararında yer almaktadır). 35826/19, 36471/19, 42478/19 ve 55595/19 numaralı bașvurularda yer alan bașvuru sahipleri hariç olmak üzere, bașvuranların tamamı, o dönemde farklı tür ve/veya seviyelerde hakim veya savcı olarak görev yapmaktaydı. 42478/19 numaralı bașvuruda yer bașvuru sahibi polis memuru, geri kalan üç bașvuru sahibi ise eski yargı mensuplarıdır.
2.
Ankara Cumhuriyet Bașsavcılığı, 16 Temmuz 2016 tarihinde, diğerlerinin yanı sıra, yargı sistemi içinde FETÖ/PDY üyesi olduğundan șüphelenilen kișiler hakkında ceza sorușturması bașlatmıștır. Bunun üzerine, Hâkimler ve Savcılar Kurulu (“HSK”), çeșitli tarihlerde, - aralarında bazı bașvuranların da bulunduğu - binlerce hâkim ve savcının, darbe girișimini bașlatan terör örgütüne üye olduklarına dair kuvvetli șüphe bulunduğu gerekçesiyle, görevden uzaklaștırılmasına karar vermiștir (söz konusu HSK kararına ilișkin ayrıntılı bilgiler, Baș (yukarıda anılan, §§ 15-21) ve Turan ve diğerleri/Türkiye (no. 75805/16 ve diğer 426 bașvuru, §§ 13-15, 23 Kasım 2021) kararlarında bulunabilir).
3.
Bașvuranlar esas olarak, çeșitli tarihlerde, Türk Ceza Kanunu’nun 314. maddesi uyarınca cezalandırılan bir suç olan FETÖ/PDY üyeliği șüphesiyle yakalanmıș ve yargılama öncesi tutuklanmıșlardır (yukarıda anılan Baș, § 58). Tutuklama kararları, esasen, bașvuranların darbe girișimini bașlatan örgüte üye oldukları gerekçesiyle hâkimlik veya savcılık görevlerinden uzaklaștırılmıș olmalarına ya da yetkilerinin kaldırılmasına dayandırılmıștır.
Ayrıca, bazı bașvuranlarla ilgili olarak, tutuklama kararlarının, delil unsuru olarak, ByLock mesajlașma sisteminin kullanımına dayandırıldığı görülmektedir. Bașvuranların, bir suç ișlediklerine dair makul șüphenin bulunmadığı iddiası da dâhil olmak üzere, tutuklama kararlarına karșı ileri sürdükleri itirazlar, Anayasa Mahkemesi de dâhil olmak üzere, mahkemeler tarafından reddedilmiștir (bu davaya uygulanabildiği ölçüde (mutatis mutandis) bk. yukarıda anılan Turan ve diğerleri, §§ 22-27).
4.
Tarafların verdiği son bilgilere göre, bașvuranların çoğu, ilk derece mahkemeleri tarafından terör örgütü üyeliği suçundan cezaya mahkûm edilmiș, bir kısmı ise beraat etmiștir. Çoğunlukla temyiz ișlemlerinin halen derdest olduğu görülmektedir.
5.
Bașvuruların benzer konularını dikkate alan Mahkeme, bunların tek bir kararda birlikte incelenmesini uygun bulmaktadır.
6.
Bașvuranlar Sözleșme’nin 5
§
1
(c) . maddesi anlamında, tutuklanmalarını gerektiren bir suç ișlediklerine dair makul șüpheye yol açan belirli bir delil unsuru bulunmadığından șikâyetçi olmușlardır.
7.
Hükümet, Mahkemeden, bu șikâyetin, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 141. maddesi uyarınca tazminat yolunu kullanmayan veya tazminat talepleri halen derdest olan bașvuranlar açısından kabul edilemez olduğuna karar verilmesi talebinde bulunmuștur. Hükümet ayrıca, Mahkemeden, bașvuranların, bașvurularının yapılmasının ardından davalarındaki gelișmeler hakkında Mahkemeye bilgi vermemeleri nedeniyle bașvuru hakkının kötüye kullanıldığı gerekçesiyle bașvuruların kabul edilemez olduğuna karar verilmesini talep etmiștir.
8.
Mahkeme, daha önce Türkiye aleyhindeki diğer davalarda sunulan benzer itirazların reddedildiğini (örneğin bk. yukarıda anılan Baș, §§ 118-121 ve yukarıda anılan Turan ve diğerleri, §§ 57-64) ve mevcut davada bu sonuçların bertaraf edilmesi için hiçbir neden görmediğini belirtmektedir. Bu nedenle Mahkeme, bu șikayetin Sözleșmenin 35 § 3 (a) maddesi anlamında açıkça temelsiz veya bașka herhangi bir gerekçeyle kabul edilemez olmadığını düșünmektedir. Dolayısıyla, șikâyetin kabul edilebilir olduğuna karar verilmelidir.
9.
Mahkeme, bașvuru sahiplerinin ilk tutukluluklarının yalnızca HSYK tarafından görevden uzaklaștırılmaları için alınan kararlara ve/veya ByLock mesajlașma sistemini kullandıklarını gösteren bilgilere dayandığını belirtmektedir. Mahkeme, bașvuru sahiplerinin yargılama öncesi tutukluluklarının emredilmesinde yerel mahkemeler tarafından dayanılan bu gerekçelerin hiçbirinin, kendilerine atfedilen suçla ilgili olarak Madde 5
§
1
(c) kapsamında "makul șüphe" teșkil edecek nitelikte olmadığını tespit etmiștir (bkz.
Baș
, yukarıda bahsi geçen, §§
170
‑
195 ve
Akgün v. Türkiye
, no. 19699/18, §§ 151 -185, 20
Temmuz 2021).
10.
Bașvuranların ilk tutuklandıkları sırada, kendilerine atfedilen suçu ișlemiș olabilecekleri yönündeki nesnel gözlemciyi ikna edebilecek bașka bir bilgi veya kanıtın bulunmaması nedeniyle , Mahkeme, yukarıda belirtilen davalardaki bulgularından ayrılmak için hiçbir neden görmemekte ve Madde
5 §
1 ‘in ihlal edildiğini tespit etmektedir. Ayrıca, bu davada Sözleșme’nin 5. maddesinin yorumlanmasında ve uygulanmasında kesinlikle dikkate alınması gereken bağlamsal bir faktör olan darbe girișiminden – yani, Türkiye’nin olağanüstü hal ilanına ve istisna bildirimine neden olan olay – kısa bir süre sonra bașvurucular tutuklansa da, söz konusu önlemin, durumun zaruretleri tarafından kesinlikle gerekli olduğu söylenemez (bkz.
Baș
, yukarıda anılan, §§ 115 -116 ve §§
159
‑
162 ve
Turan ve Diğerleri
, yukarıda anılan, § 91 ve 95).
11.
Madde 5 §§ 1, 3, 4 ve 5 uyarınca kalan șikayetlerle ilgili olarak, Mahkeme, Madde
5 §
1 açısından yukarıda varmıș olduğu sonuçlar ve
Turan ve Diğerleri
davasındaki (yukarıda anılan, §
98) değerlendirmeleri göz önünde bulundurarak bunları incelememeye karar vermektedir .
12.
Bașvuru sahipleri, manevi tazminat konusunda değișen miktarlarda tazminat talep etmișlerdir. Bașvuranların çoğu, esasen görevden çıkarılmaları sebebiyle maruz kaldıkları kazanç kaybına ilișkin olarak maddi tazminat ile ulusal mahkemeler ve Mahkeme önünde yapmıș oldukları yargılama masraf ve giderlerinin ödenmesini talep etmișlerdir.
13.
Hükümet bașvuranların taleplerine, dayanaktan yoksun ve așırı oldukları gerekçesiyle itiraz etmiștir.
14.
Mahkeme, daha önce Turan ve diğerleri kararında (yukarıda anılan, §§ 102-107) belirttiği sebeplerle, maddi zarar bağlamında ileri sürülen talepleri reddetmekte ve bașvuranların her birine, manevi zarar ile masraf ve giderler bağlamında sunulan talepleri içerecek șekilde, söz konusu miktardan doğabilecek her türlü vergi hariç olmak üzere 5.000 avro (EUR) ödenmesine hükmetmektedir.
Bașvuruların birleștirilmesine
;
Bașvuranlar hakkında ilk tutuklama kararlarının verildiği sırada bir suç ișlediklerine dair makul șüphe bulunmadığı iddiasıyla ilgili olarak, Sözleșme’nin 5 § 1 maddesine ilișkin șikâyetin kabul edilebilir olduğuna;
Bașvuranlar hakkında ilk tutuklama kararlarının verildiği sırada bir suç ișlediklerine dair makul șüphenin bulunmaması nedeniyle, Sözleșme’nin 5 § 1 maddesinin ihlal edildiğine;
Bașvuranların Sözleșme’nin 5. maddesi kapsamındaki geri kalan șikâyetlerinin kabul edilebilirliğini ve esasını incelemeye gerek olmadığına;
(a)
davalı Devletin, üç ay içerisinde, ödeme tarihindeki geçerli döviz kuru üzerinden davalı Devletin para birimine çevrilmek ve söz konusu miktarlar üzerinden ödenebilecek her türlü vergi tutarı hariç olmak üzere, manevi tazminat ile masraf ve giderler bağlamında, bașvuranların her birine 5.000 avro (beș bin) ödenmesine;
(b)
Yukarıda bahsi geçen üç aylık sürenin bittiği tarihten itibaren ödeme gününe kadar geçen sürede, yukarıda bahsedilen miktara, Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden basit faiz uygulanmasına;
Bașvuranların adil tazmine ilișkin diğer taleplerinin reddedilmesine
karar vermiștir.
İșbu karar İngilizce dilinde tanzim edilmiș olup, Mahkeme İçtüzüğü’nün 77. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 6 Eylül 2022
tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiștir.
Hasan Bakırcı
Branko Lubarda
Yazı İșleri Müdürü
Bașkan
EK
Dava listesi:
Sıra no.
Bașvuru no.
Dava adı
Bașvuru tarihi
Bașvuru sahibi
Doğum Tarihi
Temsilcisi:
Yargılama öncesi tutuklandığı sırada bașvuranın statüsü
İlk tutuklama kararının dayandırıldığı delil unsuru
1.
73062/16
Ulusoy v. Türkiye
16/11/2016
Murat ULUSOY
03/06/1978
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
HSYK kararı
2.
12183/17
M.D. v. Türkiye
11/01/2017
M.D.
21/07/1982
Cihat ÇITIR
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
HSYK kararı
3.
28577/17
Altıntop v. Türkiye
16/01/2017
Talha ALTINTOP
03/01/1980
Tarık Said GÜLDİBİ
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
HSYK kararı
4.
43702/17
Can v. Türkiye
26/04/2017
Muhammed Sait CAN
05/05/1987
İrem TATLIDEDE
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
HSYK kararı
5.
43746/17
Büyükșahin v. Türkiye
10/04/2017
Ziya BÜYÜKȘAHİN
15/02/1983
Hilal YILMAZ PUSAT
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
ByLock messaging system
6.
43953/17
Tekkoyun v.
Türkiye
28/04/2017
Ramazan TEKKOYUN
11/04/1989
İbrahim KOCAOĞUL
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
ByLock messaging system
7.
63736/17
Sarpkaya v. Türkiye
13/06/2017
Fatih SARPKAYA
10/05/1986
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
HSYK kararı
8.
77593/17
Aslan v. Türkiye
16/02/2018
Yüceler ASLAN
22/04/1975
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
ByLock messaging system
9.
84065/17
Çakmak v. Türkiye
13/11/2017
İrfan ÇAKMAK
19/01/1981
Hüseyin AYGÜN
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
HSYK kararı
10.
12531/18
Akarsu v. Türkiye
08/03/2018
Zafer AKARSU
20/05/1979
Tarık Said GÜLDİBİ
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
HSYK kararı
11.
16949/18
Bekci v. Türkiye
26/03/2018
Osman BEKCİ
05/07/1986
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
HSYK kararı
12.
17137/18
Özdemir v.
Türkiye
19/03/2018
Mahmut ÖZDEMİR
10/05/1983
Hüseyin AYGÜN
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
HSYK kararı
13.
24982/19
Pekgüzel v. Türkiye
25/04/2019
Mehmet Ali PEKGÜZEL
05/04/1966
Kübra GÜLAÇTI
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
HSYK kararı
14.
35826/19
Kösem v. Türkiye
31/05/2019
Ramazan KÖSEM
18/04/1989
Tarık Said GÜLDİBİ
Former judge
ByLock messaging system
15.
36471/19
Doğan v. Türkiye
27/06/2019
Abdulbaki DOĞAN
05/12/1980
Former public prosecutor
ByLock messaging system
16.
38911/19
Tekin v. Türkiye
10/07/2019
Harun TEKİN
01/01/1977
İrem TATLIDEDE
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
HSYK kararı
17.
40630/19
Șimșek v. Türkiye
22/07/2019
Ünzüle ȘİMȘEK
25/10/1970
Zeki ȘİMȘEK
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
HSYK kararı
18.
42478/19
Tavan v. Türkiye
31/07/2019
Ayhan TAVAN
15/03/1974
Mehmet ÖNCÜ
Police officer
ByLock messaging system
19.
55595/19
Yiğitbilek v. Türkiye
27/09/2019
Uğur YİĞİTBİLEK
23/03/1970
Betül Saadet YİĞİTBİLEK YILDIZ
Former public prosecutor
ByLock messaging system
20.
57068/19
Gültekin v. Türkiye
10/10/2019
Abdulkadir GÜLTEKİN
20/03/1971
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
HSYK kararı
21.
58672/19
Özer v. Türkiye
30/10/2019
Sefer ÖZER
25/08/1981
Ceren ATALAY
Hâkim veya Cumhuriyet savcısı
HSYK kararı