İKİNCİ BÖLÜM ATAMAN VE DİĞERLERİ v. Türkiye (Bașvuru no 14676/17 ve 30 alți solicitanți -ekli listeye bakınız) KARAR STRAZBURG 6 septembrie 2022 © Çeviren, Kadir Öztürk, AİHS Avocat, Avocat Çevirmeeni, @LegalCounsel_TR, 2022. Această traducere a fost acordată numai pentru soluționarea procesului judecătoresc HUDOC. © Translated by Kadir Öztürk, Counsel juridic la CEDO, Legal Transmission to re-publish this translation has been granted for the sole purposes of inclusion in the Court of Justice.
Mevcut a decis că, în principal, arestările și arestările au avut loc pe suspiciunea că aceștia sunt membri ai unei organizații definite ca Fetullahçı Terör Örgütü/Paralel Devlet Yapılanması (denumite în continuare FETÖ/PDY) și care au fost evaluate ca fiind în spatele tentativei de lovitură de stat (detalii privind situația de urgență și pedeapsa gravă declarată de Guvernul Davalı, după ce cererile de anchetă au fost finalizate de autoritățile turce după tentativa de lovitură de stat din data de 15 iulie 2016), iar în urma tentativei de lovitură de stat au avut loc arestări și arestări (detalii privind situația de urgență declarată de Guvernul Davalı și pedeapsa gravă declarată de Guvernul Davalı, după ce Secretariatul General al Consiliului Europei a trimis o anchetă privind situația de urgență a suspiciunilor, după ce tentativa de lovitură de stat a fost finalizată, a fost declarată de autoritățile turce, iar în urma anchetei de urgență au avut loc diferite evenimente juridice și detalii privind situația de urgență declarată de către funcționarii de la Tribunalul de la Ankara, în data de 28 iulie 2016 (Fetullahçı Terör Örgütü/Paral Cumhuriyet Yapılanması, FETÖ/Yürkiye, §§ 108/148, OPDY, § 108, § 107, § 108, § 108, § 108, § 108, § 107, § 108, § 108, § 108, § 108, 108, 107, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 108, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109, 109).
După arestările și arestările de poliție efectuate la ordinul procurorilor regionali și regionali și după arestările de poliție efectuate la diferite date, reclamanții au fost în principal arestați în urma unor acuzații de infracțiuni care au fost pedepsite în temeiul articolului 314 din Codul Penal Turc (în plus, în cazul în care au fost arestați în urma unei anchete, mai multe acuzații de infracțiuni care au fost pedepsite în temeiul articolului 276 din Codul Penal Turc) și în urma unor acuzații de infracțiuni care au fost pedepsite în temeiul articolului 314 din Codul Penal Turc (în plus, în cazul în care au fost arestați în urma unei anchete, mai multe acuzații de infracțiuni care au fost arestate în temeiul articolului 2025, în plus, în plus, în cazul în care au fost arestate în temeiul articolului 2021, în plus, în plus, în cazul în care au fost arestați în temeiul articolului 306 din Codul Penal Turc (în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus, în plus,
În cazul în care alte instanțe au depus plângeri individuale la Curtea Națională, inclusiv o plângere de încălcare a drepturilor la libertate și securitate, cu privire la încălcarea drepturilor la detenție, în urma ignorării garanțiilor de procedură acordate membrilor justiției, toate acestea au fost declarate inadmisibile (vezi Turan și alții, menționate mai sus, §§ 26-27). MAHKEMENİN DEĞERLENDİRMESİ BAȘVULARIN BİRLEȘTİRİLMESİ 5. Curtea a considerat, de asemenea, că nu există deja plângeri similare în alte cazuri, iar în sensul că acestea nu au fost deja prezentate, este adecvat ca acestea să fie examinate împreună în cadrul unei alte plângeri.
Având în vedere dovezile din cauzele de judecată (ambele menționate mai sus, respectiv, §§ 143 -158 și §§ 79-96), Curtea consideră că arestarea preventivă a reclamantelor nu a avut loc în mod corespunzător, în sensul articolului 5 alineatul (1) din Convenție, în cadrul unei proceduri prevăzute de lege, și, prin urmare, că s-a încălcat art. 5 alineatul (1) din cauza unei diferențe de jurisdicție a acestora. În plus, în această cauză, este vorba despre o cerere de compensare a unui factor contextual care trebuie să fie definit în mod strict în interpretarea și aplicarea articolului 5 din Convenție, și anume, că a fost intentată o dată, că Turcia a fost supusă unei situații extraordinare și că a fost anunțată o despăgubire în legătură cu o despăgubire, că în scurt timp după declanșarea actelor menționate, a fost declarată despăgubirea necesară și că a fost evaluată în mod necesar de către Curtea a Turciei (Curtea de Apel, 911), că a fost deschisă o despăgubire în legătură cu o sumă de bani, iar alte reclamații au fost formulate în temeiul articolului 5 din Convenție, respectiv, că au fost modificate în mod strict în temeiul articolului 5 alineatul (1), iar alte reclamații se bazează pe alte elemente precum: §§§ 159 și §§ 159 (a) din Curtea de judecată, §§ 5 din Curtea de judecată, § 5 din Curtea de judecată, § 5 din Curtea de judecată, § 5 din Curtea de judecată, § 5 din Curtea de judecată, § 5 din Curtea de judecată, § 5 din Curtea de judecată, § 5 din Curtea de judecată, § 5 din Curtea de judecată, § 5 din Curtea de judecată, § 5 din Curtea de judecată, § 5 din judecată, § 5 din Curtea de judecată, § 5 din judecată, § 5 din Curtea de judecată, § 5 din judecată, § 5 din judecată, § 5 din judecată, § 5 din judecată, § 5 din judecată, § 5 din judecată, § 5 din jude
Curtea, pe motivele indicate anterior în hotărârea Turan și alții (anulată mai sus, §§ 102-107), respinge cererile în materie de daune materiale și hotărăște ca fiecărui reclamant să fie plătită suma de 5.000 de euro, cu excepția oricărui impozit care poate fi depus din suma respectivă, în cazul în care este vorba de daune morale și cheltuieli și cheltuieli, în termen de cinci zile de la data expirării perioadei de trei luni de la data primirii primirii primilor plăți de impozit; că primele plăți de primă dată de la primele capitole de detenție în cauză pot fi acceptate în temeiul articolului 5 alineatul (1) din tratat; că primele plăți de primă dată de la primele capitole de detenție în cauză pot fi acceptate în temeiul articolului 5 alineatul (1) din tratat; că primele plăți de primă dată de primă dată de detenție în temeiul articolului 5 din tratat pot fi examinate în temeiul articolului 5 din tratat; că primele plăți de primă dată de primă dată de detenție în temeiul articolului 5 alineatul (1) din tratat pot fi acceptate în temeiul articolului 5 din tratat; că primele de primă dată de detenție în temeiul articolului 5 din tratat pot fi examinate în temeiul articolului 5 alineatul (1) din tratat; că primele de primă dată de detenție pot fi aplicate în temeiul articolului 5 alineatul (1) din tratat; că primele de bază ale articolului 5 din tratat pot fi aplicate în temeiul articolului 5 alineatul (1) din tratat în temeiul articolului 5 din tratat; că primele de tratat pot fi aplicate în temeiul articolului 5 alineatul (1) din tratat în temeiul articolului 5 alineatul (1) din tratat; că primului 5 alineatul (1) din tratat; că primele de tratat nu pot fi aplicate în temeiul articolului 5 alineatul (1) din tratat în temeiul articolului 1 din tratat; că nu se aplică în temeiul articolului 1 alineatul (2) din tratat în temeiul articol 1 alineatul (2) din tratat; că nu se aplică în temeiul articolului 1 alineatul (2) din tratat în temeiul articol 1 alineatul (2) din tratat.
Hasan Bakırcı Pauliine Koskelo Yazıları Müdürü Bașkan Bașkan Dava listesi: Sıra no. Bașvuru no. Dava numele Bașvuru istoricul de Bașvuru proprietarul Doğum Tariyinhi Temsil Hüyin Hüyin Hücisi: 1. 14676/17 Ataman v. Türkiye 11/01/2017 İbrahim Tufan ATAMAN 29/07/1968 Beyza Esma Sayt TUNA 2. 15648/1917 Demir v. Türkiye 19/01/2017 İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet İsmet
Nuri GÜLEÇ 01/01/1969 Serra YAĞMUR ERGÜÇ 16 11439/19 Kıldan v. Türkiye 15/02/2019 İsmail Turgut KILDAN 01/01/1983 Emre AKARYILDIZ 17 11822/19 Kaya v. Türkiye 13/02/2019 Hacı Osman KAYA 10/08/1965 Kübra KAYA 18 20004/19 Özer v. Türkiye 09/02/2019 Cumhur ÖZER 02/09/1969 Handan CAN 19. 25373/19 Sönmez v. Türkiye 03/05/2019 Mehmet SÖNZİZ V. Türkiye 15/02/2019 İsmail Turgut KILDAN 01/01/1983 Said Emre AKARYILDIZ 17. 11822/19 Kaya v. Türkiye 13/02/2019 Hacı Osman KAYA 10/08/1965 Kübra KAYA 18. 20004/19 Özer v. Türkiye 09/02/2019 Cumhur ÖZER 02/09/1969 Handan CAN 19. 25373/19 Sönmez v. Türkiye 03/01/1919 Sönmez v. Türkiye 03/01/1970 Sönmez V. Türkiye 01/01/19/1970 Sönmez Sönmez V. Turki 24/04/2019 Sönmez Sönmez V. Turki 24/04/2019 Sönmez Sönmez V. Turki 24/04/2019 Sönmez Sönmez V. Turki 24/06/19/2019 Sönmez Sönmez V. Turki 24/06/19/2019 Sönmez Sönmez V. 24. Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki Sönmez V. Turki V. Turki Sönmez
İKİNCİ BÖLÜM
VE
DİĞERLERİ v. Türkiye
(Bașvuru no 14676/17 ve 30 diğer bașvuru -ekli listeye bakınız)
KARAR
6 Eylül 2022
© Çeviren, Kadir Öztürk, AİHS Hukuk Danıșmanı, Hukuk Çevirmeeni, @LegalCounsel_TR, 2022. Bu çeviriyi yayımlama izni, yalnızca Mahkemenin veri tabanı olan HUDOC’a konulması için verilmiștir.
© Translated by Kadir Öztürk, Legal Counsel to ECHR, Legal Translator, @LegalCounsel_TR, 2019. Permission to re-publish this translation has been granted for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC.
İșbu karar kesin olup; bazı șekli değișikliklere tabi tutulabilir.
Ataman ve Diğerleri v. Türkiye davasında,
Bașkan
, Pauliine Koskelo,
Hakimler
, Gilberto Felici,
Saadet Yüksel,
ve Bölüm Yazı İșleri Müdürü Hasan Bakırcı’nın katılımıyla, Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan davanın temelinde bulunan, Türk vatandașları olan, isimleri ve farklı bașvuru tarihleri karar ekinde bulunan listede yer alan otuz bir kișinin (“bașvuranlar”), Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca yapmıș oldukları bașvuruları,
Bașvuruların, Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesine ilișkin kararı,
Tarafların görüșlerini,
ve Hükümetin bașvurunun bir Komite tarafından incelenmesine karșı itirazlarını reddeden kararı dikkate alarak;
28 Haziran 2022 tarihinde gerçekleștirilen kapalı müzakerelerin ardından,
Bu tarihte kabul edilen așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Mevcut bașvurular, esas olarak, bașvuranların 15 Temmuz 2016 tarihli darbe girișimi sonrasında Türk makamları tarafından “Fetullahçı Terör Örgütü/Paralel Devlet Yapılanması” (bundan sonra metinde “FETÖ/PDY” olarak anılacaktır) olarak tanımlanan ve darbe girișiminin arkasında olduğu değerlendirilen bir örgüte üye oldukları șüphesiyle yakalanmaları ve tutuklanmalarıyla ilgilidir (Davalı Hükümet tarafından ilan edilen olağanüstü hale ilișkin ayrıntılar ve ardından Avrupa Konseyi Genel Sekreterine sunulan askıya alma bildirimi de dâhil olmak üzere darbe girișiminin ardından meydana gelen olaylar ile olağanüstü hal ilan edilmesinin ardından meydana gelen yasal gelișmelerle ilgili ayrıntılı bilgiler, Baș/Türkiye (no. 66448/17, §§ 7-14 ve §§ 109-110, 3 Mart 2020) kararında yer almaktadır). Olayların meydana geldiği tarihte, bașvuranların tamamı farklı tür ve/veya derecede mahkemelerde hâkimlik ya da Cumhuriyet savcılığı görevlerini yürütmekteydi.
2.
16 Temmuz 2016 tarihinde, Ankara Cumhuriyet Bașsavcılığı, aralarında yüksek mahkeme mensuplarının da bulunduğu yargı içindeki șüpheli FETÖ/PDY mensupları hakkında, olağan hukuk hükümleri uyarınca, ağır ceza mahkemelerinin görev alanına giren suç üstü hali olduğu gerekçesiyle,
cezai
sorușturma bașlatmıștır.
(bu sorușturma kapsamında Cumhuriyet Bașsavcılığı tarafından verilen emirler ile FETÖ/PDY üyesi olduğundan șüphelenilen hakim ve savcıların görevden uzaklaștırılmaları ve görevden alınmalarına ilișkin daha fazla bilgiye, yukarıda belirtilen
Baș kararı
§§ 9-10 ve 15-21’de ulașabilirsiniz).
3.
Bölge ve il savcılıklarının talimatıyla yakalanmalarının ve polis nezaretinde tutulmalarının ardından, bașvuranlar, esas olarak, çeșitli tarihlerde, Türk Ceza Kanunu’nun 314. maddesi uyarınca cezalandırılan bir suç olan FETÖ/PDY üyeliği șüphesiyle yargılama öncesi tutuklanmıșlardır (yukarıda anılan Baș, § 58). Yargılama öncesi tutukluluk kararları, bașvuru sahiplerinin tutuklandığı ilgili yerlerde bulunan sulh ceza hakimleri tarafından verilmiștir. Kararların çoğunda, șüphelilere isnat edilen suçun, yani silahlı terör örgütü üyeliğinin "mütemadi suç" olduğu ve iç hukukun ilgili hükümlerine tabi suç üstü hali göz önüne alındığında, cezai sorușturmanın olağan kurallara göre yürütüldüğü belirtilmiștir (bkz.
Baș
, yukarıda bahsi geçen, § 67 ve
Turan ve Diğerleri v. Türkiye
, no.
75805/16 and 426 others, §§ 30-31, 23 Kasım 2021)
Tarafların verdiği son bilgilere göre, bașvuranların çoğu, ilk derece mahkemeleri tarafından terör örgütü üyeliği suçundan cezaya mahkûm edilmiș, bir kısmı ise beraat etmiștir. Çoğunlukla temyiz ișlemlerinin halen derdest olduğu görülmektedir.
4.
Bu arada, bașvuru sahipleri,
diğerlerinin yanı sıra
, iç hukukta yargı mensuplarına verilen usul güvencelerinin göz ardı edilmesi nedeniyle gözaltına alınmalarının yasa dıșı olduğu iddiası da dahil olmak üzere, özgürlük ve güvenlik haklarının ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine bireysel bașvurularda bulunmuș ve bunların tümü kabul edilemez olarak ilan edilmiștir (bkz.
Turan ve Diğerleri
, yukarıda bahsi geçen, §§
26-27).
5.
Bașvuruların benzer konularını dikkate alan Mahkeme, bunların tek bir kararda birlikte incelenmesini uygun bulmaktadır.
6.
Bașvuranlar, yargı mensuplarının yakalanmasını ve tutuklanmasını düzenleyen iç hukuka aykırı olarak yargılama öncesi tutuklandıklarından șikâyet etmișler ve 2802 sayılı Hâkim ve Savcılar Kanunu’nun 94. maddesi ile Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 46. maddesi uyarınca bir suç üstü hali olduğuna itiraz etmișlerdir.
7.
Hükümet, Mahkemeyi
Turan ve Diğerleri
davasında öne sürdükleri nedenlerden dolayı bu șikayeti kabul edilemez ilan etmeye davet etmiștir (yukarıda bahsi geçen, § 55). Mahkeme,
Turan ve Diğerleri
davasında Hükümetin itirazlarının zaten reddedildiğini (yukarıda anılan, §§
57
-
64) ve mevcut davadaki bu bulgulardan ayrılmak için hiçbir neden görmediğini belirtmektedir. Bu nedenle Mahkeme, bu șikayetin Sözleșmenin 35 § 3 (a) maddesi anlamında açıkça temelsiz veya bașka herhangi bir gerekçeyle kabul edilemez olmadığını düșünmektedir. Dolayısıyla, șikâyetin kabul edilebilir olduğuna karar verilmelidir.
8.
Mahkeme ayrıca,
Baș
ve
Turan ve Diğerleri
davalarındaki bulgularını göz önünde bulundurarak (her ikisi de sırasıyla yukarıda belirtilen, §§ 143 -158 ve §§
79-96), bașvuru sahiplerinin yargılama öncesi tutukluluğunun, Sözleșmenin 5 § 1 Maddesi anlamında yasalarca öngörülen bir prosedüre uygun olarak gerçekleșmediğini ve bu nedenle, bașvuru sahiplerinin yargılama öncesi tutukluluğunun hukuka aykırılığı nedeniyle Madde 5 § 1 ‘in ihlal edildiğini değerlendirmektedir. Ayrıca, bu davada Sözleșme’nin 5. maddesinin yorumlanmasında ve uygulanmasında kesinlikle dikkate alınması gereken bağlamsal bir faktör olan darbe girișiminden – yani, Türkiye’nin olağanüstü hal ilanına ve istisna bildirimine neden olan olay – kısa bir süre sonra bașvurucular tutuklansa da, söz konusu önlemin, durumun zaruretleri tarafından kesinlikle gerekli olduğu söylenemez (bkz.
Baș
, yukarıda anılan, §§ 115 -116 ve §§
159
‑
162 ve
Turan ve Diğerleri
, yukarıda anılan, § 91 ve 95).
9.
Madde 5 §§ 1, 3, 4 ve 5 uyarınca kalan șikayetlerle ilgili olarak, Mahkeme, Madde
5 §
1 açısından yukarıda varmıș olduğu sonuçlar ve
Turan ve Diğerleri
davasındaki (yukarıda anılan, §
98) değerlendirmeleri göz önünde bulundurarak bunları incelememeye karar vermektedir .
10.
Bașvuru sahipleri, manevi tazminat konusunda değișen miktarlarda tazminat talep etmișlerdir. Bașvuranların çoğu, esasen görevden çıkarılmaları sebebiyle maruz kaldıkları kazanç kaybına ilișkin olarak maddi tazminat ile ulusal mahkemeler ve Mahkeme önünde yapmıș oldukları yargılama masraf ve giderlerinin ödenmesini talep etmișlerdir.
11.
Hükümet bașvuranların taleplerine, dayanaktan yoksun ve așırı oldukları gerekçesiyle itiraz etmiștir.
12.
Mahkeme, daha önce Turan ve diğerleri kararında (yukarıda anılan, §§ 102-107) belirttiği sebeplerle, maddi zarar bağlamında ileri sürülen talepleri reddetmekte ve bașvuranların her birine, manevi zarar ile masraf ve giderler bağlamında sunulan talepleri içerecek șekilde, söz konusu miktardan doğabilecek her türlü vergi hariç olmak üzere 5.000 avro (EUR) ödenmesine hükmetmektedir.
Bașvuruların birleștirilmesine
;
Bașvuru sahiplerinin ilk tutukluluklarının yasallığına ilișkin Sözleșmenin 5 § 1 maddesi kapsamındaki șikayetin kabul edilebilir olduğuna;
Bașvuru sahiplerinin ilk tutukluluklarının yasalara aykırı olması nedeniyle Sözleșmenin 5 § 1 Maddesinin ihlal edildiğine;
Bașvuranların Sözleșme’nin 5. maddesi kapsamındaki geri kalan șikâyetlerinin kabul edilebilirliğini ve esasını incelemeye gerek olmadığına;
(a)
davalı Devletin, üç ay içerisinde, ödeme tarihindeki geçerli döviz kuru üzerinden davalı Devletin para birimine çevrilmek ve söz konusu miktarlar üzerinden ödenebilecek her türlü vergi tutarı hariç olmak üzere, manevi tazminat ile masraf ve giderler bağlamında, bașvuranların her birine 5.000 avro (beș bin) ödenmesine;
(b)
Yukarıda bahsi geçen üç aylık sürenin bittiği tarihten itibaren ödeme gününe kadar geçen sürede, yukarıda bahsedilen miktara, Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden basit faiz uygulanmasına;
Bașvuranların adil tazmine ilișkin diğer taleplerinin reddedilmesine karar vermiștir.
İșbu karar İngilizce dilinde tanzim edilmiș olup, Mahkeme İçtüzüğü’nün 77. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca 6 Eylül 2022
tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiștir.
Hasan Bakırcı
Pauliine Koskelo
Yazı İșleri Müdürü
Bașkan
EK
Dava listesi:
Sıra no.
Bașvuru no.
Dava adı
Bașvuru tarihi
Bașvuru sahibi
Doğum Tarihi
Temsilcisi:
1.
14676/17
Ataman v. Türkiye
11/01/2017
İbrahim Tufan ATAMAN
29/07/1968
Beyza Esma TUNA
2.
15648/17
Demir v. Türkiye
19/01/2017
Coșkun DEMİR
15/12/1958
İsmail Safa AKKUȘ
3.
60397/17
Arseven v. Türkiye
14/04/2017
Muammer ARSEVEN
22/09/1968
Hüseyin AYGÜN
4.
62630/17
Genç v. Türkiye
30/06/2017
Mustafa GENÇ
05/01/1967
Hüseyin AYGÜN
5.
62632/17
Çırak v. Türkiye
30/06/2017
Halil ÇIRAK
06/06/1966
Hüseyin AYGÜN
6.
62636/17
Ekinci v. Türkiye
30/06/2017
Mehmet Vehip EKİNCİ
18/07/1963
Hüseyin AYGÜN
7.
62640/17
İșlek v. Türkiye
30/06/2017
Kemalettin İȘLEK
01/01/1969
Hüseyin AYGÜN
8.
62914/17
Yılbașı v. Türkiye
04/05/2017
Hannan YILBAȘI
17/10/1971
Ekrem Bahadır MERCANTAȘ
9.
72263/17
Acu v. Türkiye
24/08/2017
Oktay ACU
15/11/1968
Necip Fazıl YILDIZ
10.
76346/17
Saylak v. Türkiye
06/10/2017
Esabil SAYLAK
05/06/1967
İsmet ÇELİK
11.
81572/17
Seyhan v. Türkiye
06/11/2017
Edat Yücel SEYHAN
09/10/1969
Hüseyin AYGÜN
12.
6156/18
Bayrak v. Türkiye
22/01/2018
Ramazan BAYRAK
08/04/1965
Hüseyin AYGÜN
13.
7206/18
Emiroğlu v. Türkiye
29/01/2018
Turgut EMİROĞLU
02/10/1965
Seydi Ahmet ÖZDEMİR
14.
17506/18
Ural v. Türkiye
12/02/2018
Sami Sezai URAL
01/04/1968
Melike Büșra URAL
15.
2779/19
Güleç v. Türkiye
14/12/2018
Nuri GÜLEÇ
01/01/1969
Serra YAĞMUR ERGÜÇ
16.
11439/19
Kıldan v. Türkiye
15/02/2019
İsmail Turgut KILDAN
01/01/1983
Emre AKARYILDIZ
17.
11822/19
Kaya v. Türkiye
13/02/2019
Hacı Osman KAYA
10/08/1965
Kübra KAYA
18.
20004/19
Özer v. Türkiye
09/02/2019
Cumhur ÖZER
02/09/1969
Handan CAN
19.
25373/19
Sönmez v. Türkiye
03/05/2019
Mehmet SÖNMEZ
01/09/1970
Hüseyin AYGÜN
20.
25426/19
Sözen v. Türkiye
24/04/2019
Bekir SÖZEN
16/08/1964
Seda SÖZEN
21.
25878/19
Demirci v. Türkiye
15/04/2019
Ünal DEMİRCİ
03/03/1960
22.
27279/19
Güney v. Türkiye
07/05/2019
Muhammet GÜNEY
15/06/1968
Ayhan DOĞAN
23.
28562/19
Demir v. Türkiye
09/05/2019
Hasan DEMİR
01/09/1969
Hüseyin AYGÜN
24.
29063/19
Arı v. Türkiye
31/05/2019
Mehmet ARI
15/10/1965
Arzu Șeyma ARI
25.
29353/19
Yıldız v. Türkiye
11/05/2019
Ali YILDIZ
01/12/1965
Handan CAN
26.
33507/19
Çelik v. Türkiye
14/06/2019
Mehmet ÇELİK
23/01/1969
Tarık Said GÜLDİBİ
27.
37094/19
Tașkın v. Türkiye
27/06/2019
Ahmet TAȘKIN
26/01/1965
Hüseyin AYGÜN
28.
37126/19
Aydın v. Türkiye
05/07/2019
Oktay AYDIN
04/09/1971
Tarık Said GÜLDİBİ
29.
39236/19
Tosun v. Türkiye
24/06/2019
Yılmaz TOSUN
04/08/1963
Serra YAĞMUR ERGÜÇ
30.
43562/19
Toker v. Türkiye
03/08/2019
Ahmet TOKER
24/05/1969
Beyza Esma TUNA
31.
44461/19
Boyraz v. Türkiye
15/08/2019
Orhan BOYRAZ
15/08/1970