Ministerul Justiției, www.gov.pl/sprawiedliwosc [Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice] Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of Justice for the sole purpose of its inclusion in the Courts database HUDOC © Ministerul Justiției, https://www.gov.pl/web/justice] Zezwolenie și publicarea acestei traduceri a fost acordată de către Ministerul Justiției exclusiv în scopul publicării pe baza noului articol HUDOC EUROPEJS TRYBUNAŁ PRAW CZŁOWIKA SEKTRANCIA PIERZAWS DRECZJA SREKARIA SREKARIA 45561/17 SREKARIA LNIECKOWA LNIECZIE CREKARIA TRYBOWKI przeciwko Trybunacji Prawdniczej Polskijki (Polonia) pe data de 8 septembrie 2017 (nr. 4551); în cazul în care autoritatea judecătorească a judecat în temeiul art. 346 din Legea nr. 10/1976, a Parlamentului, a fost sesizolată de către J.
1.cauza se referă la condamnarea reclamantului pentru defăimare. 2. reclamantul, care este activist pentru drepturile animalelor, a fost condamnat pentru defăimare în legătură cu semnarea unei scrisori deschise în care a dat autorului autorizația de a modifica legea privind protecția animalelor defăimate (decretul Tribunalului Regional din Gdynia din 15 iulie 2016, reținut în vigoare ca urmare a unei apeluri din partea Tribunalului Regional din Gdańsk din 19 decembrie 2016). 3. reclamantul, care este activist pentru drepturile animalelor, a fost condamnat pentru defăimare în legătură cu semnarea unei scrisori deschise în care a condamnat autorul unei modificări a legii privind protecția animalelor defăimate (decretul Tribunalului Regional din Gdynia din 15 iulie 2016, reținut în vigoare ca urmare a unei apeluri din partea Tribunalului Regional din Gdańsk din 19 decembrie 2016). 3. reclamantul, care este activist pentru drepturile animalelor, a fost condamnat pentru defăimare în legătură cu semnarea unei scrisori deschise în care a condamnat autorul unei modificări a legii privind protecția animalelor defăimate (decretul Tribunalului Regional din Gdynia din 15 iulie 2016, reținut în vigoare în vigoare în urma unei apeluri din partea Tribunalului Regional din Gdańsk din 21 decembrie 2016). 3. reclamantul, care este activist pentru drepturile animalelor, a fost condamnat pentru defăminare în legătură cu semnarea unei scrisori deschise în valoare de 10 000 de zlotiri polonești (PLN) de 2 500 (Prezultat de 5 500 de 5.500 de euro) și a fost condamnat pentru două zile și a fost condamnat pentru o perioadă de 20 zile.
În scrisoarea sa, Tribunalul a solicitat, de asemenea, Guvernului să indice (...) poziția sa cu privire la soluționarea arbitrala a acestui caz și să prezinte posibile propuneri în acest sens (Regulamentul 62). Aceeași cerere va fi adresată Domnului, după ce va primi atenția Guvernului. 7 Pe 4 octombrie 2018, procurorul de recurs a fost informat că, în scrisoarea din 21 decembrie 2018, Guvernul a declarat că nu are niciun interes în soluționarea cauzalității și a indicat o propunere de protecție a procurorului general.
În cererea sa, procurorul general a cerut, de asemenea, ca procurorul general, de la sine, să ceară amânarea executării pedepsei de lipsa libertății împotriva reclamantului. La cererea de amânare a fost însoțită de o copie a scrisorii Guvernului din 21 decembrie 2018 și a scrisorii Curții de 4 octombrie 2018 și de o scrisoare din 4 octombrie 2018 și de o scrisoare din Regulamentul de procedură din 17 mai 2019.
În plus, procurorul reclamant nu a acceptat ca comportamentul său să încalce obligația de confidențialitate, deoarece informația în cauză nu a fost dezvăluită în cadrul niciunei proceduri litigioase. În opinia sa, cererea de grație nu are nicio legătură cu acuzația clientului său în fața Tribunalului. În plus, el a acționat profesional în conformitate cu o obligație de a formula o cerere de convingere în vederea eliberării imediate a procurorului de la pedepse.
În lumina celor de mai sus, Tribunalul a constatat anterior că dezvăluirea în cadrul procedurii de iertare a conținutului propunerii Guvernului privind soluționarea prin eliberare a cauzei a fost în mod evident intenționată.16 Informația confidențială menționată anterior a fost transmisă nu numai adresarului direct al cererii de iertare, ci și Procurorului General, la care procurorul reclamantei a încercat să obțină eliberarea clientului său din închisoare.17 Tribunalul a constatat anterior încălcarea principiului confidențialității negocierilor de litigii și abuzul dreptului de reclamanță în cazurile în care acuzatul dezvăluirea informațiilor a fost menționat în legea mediilor (număr. Pnlită , cit. mai sus, nr. 21, nr. 12), în art. 28 de legea guvernului, în care nu a fost necesară o litigiere (număr.
19.prin urmare, plângerea trebuie respinsă ca constituind un abuz de dreptul de a depune plângere în conformitate cu art. 35 §3 litera a) și §4 din Convenție. pentru aceste motive, Tribunalul consideră în unanimitate că plângerea nu poate fi depusă. întocmită în limba engleză și obvieszczono în scris la 1 decembrie 2022 Liv Tigerstedt Lətif Hüseynov Zastępca Kanclerza Prezidenția
© Ministerstwo Sprawiedliwości,
www.gov.pl/sprawiedliwosc
[Translation already published on the official website of the Polish Ministry of Justice]
Permission to re-publish this translation has been granted by the Polish Ministry of
Justice for the sole purpose of its inclusion in the Court’s database HUDOC
© Ministerstwo Sprawiedliwości,
https://www.gov.pl/web/justice
[Tłumaczenie zostało już opublikowane na oficjalnej stronie Ministerstwa Sprawiedliwości]
Zezwolenie na publikację tego tłumaczenia zostało udzielone przez Ministerstwo Sprawiedliwości wyłącznie w celu zamieszczenia w bazie Trybunału HUDOC
Skarga nr 45561/17
Agnieszka LECHOWICZ
przeciwko Polsce
Europejski Trybunał Praw Człowieka (Sekcja Pierwsza), zasiadając dnia 8 listopada 2022 r. jako Komitet w składzie:
Lətif Hüseynov
, Przewodniczący
,
Krzysztof Wojtyczek,
Erik Wennerström,
sędziowie
oraz Liv Tigerstedt,
Zastępca
Kanclerza Sekcji
,
uwzględniając:
skargę (nr
45561/17) przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej wniesioną do
Trybunału w dniu 19 czerwca 2017 r. na podstawie art.
34 Konwencji o
ochronie praw człowieka i
podstawowych wolności („Konwencja”) przez obywatelkę polską, Agnieszkę Lechowicz, urodzoną w 1976 r. i zamieszkałą w Jędrzejowie („skarżąca”), reprezentowaną przez p. Recka, adwokata praktykującego w Katowicach;
decyzję o zakomunikowaniu rządowi polskiemu („Rząd”), reprezentowanemu przez swojego pełnomocnika, p. J. Sobczaka z
Ministerstwa Spraw Zagranicznych, sprawy na podstawie art. 10 dotyczącej skazania skarżącej za zniesławienie;
uwagi przedstawione przez strony,
obradując, postanawia, co następuje:
1.Sprawa dotyczy skazania skarżącej za zniesławienie.
2.Skarżąca, która jest działaczką na rzecz praw zwierząt, została skazana za zniesławienie w związku z podpisaniem listu otwartego, w którym nazwała autora nowelizacji ustawy o ochronie zwierząt oszustem (wyrok Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 15 lipca 2016 r., utrzymany w mocy na
skutek apelacji przez Sąd Okręgowy w Gdańsku w dniu 19 grudnia 2016
r.).
3.Skarżącej wymierzono karę grzywny w wysokości 10
000 polskich złotych (PLN) (około 2
500 euro (EUR)) warunkowo zawieszoną na okres dwóch lat oraz orzeczono od niej tytułem nawiązki na rzecz Fundacji Mondo Cane kwotę 5
000 zł (1
250 euro). Skarżącą zobowiązano również do
publicznego przeproszenia osoby, którą zniesławiła. Skarżąca została obciążona kwotą 2
000 zł (500 euro) tytułem kosztów sądowych oraz 420 zł (105 euro) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.
4.Skarżąca nie zapłaciła grzywny, która w konsekwencji została zamieniona na karę 100 dni pozbawienia wolności. W okresie od dnia 23
sierpnia do 21 listopada 2018 r. odbyła 88 dni kary.
5.W dniu 28 czerwca 2019 r. Prezydent RP ułaskawił skarżącą, w wyniku czego została zwolniona z odbywania pozostałej części kary pozbawienia wolności oraz z obowiązku dokonania wpłaty na rzecz Fundacji Mondo Cane. Jej skazanie zostało również zatarte.
6.Pismem z dnia 20 kwietnia 2018 r. skarżąca została poinformowana o
decyzji Trybunału o zakomunikowaniu Rządowi na podstawie art. 10 Konwencji jej sprawy dotyczącej skazania za zniesławienie. W piśmie zawarto następujące informacje:
„[
Trybunał
] zwrócił się również do Rządu o wskazanie (...) swojego stanowiska w
kwestii polubownego załatwienia niniejszej sprawy oraz o przedstawienie ewentualnych propozycji w tym zakresie (Reguła 62). To samo żądanie zostanie skierowane do Pani, gdy otrzyma Pani uwagi Rządu.”
7.W dniu 4 października 2018 r. pełnomocnik skarżącej został poinformowany, że w piśmie z dnia 21 września 2018 r. Rząd wyraził zainteresowanie polubownym załatwieniem sprawy skarżącej i wskazał konkretną kwotę na zabezpieczenie ugody.
8.W dniu 29 października 2018 r. pełnomocnik skarżącej poinformował Trybunał, że skarżąca nie wyraziła zgody na zawarcie ugody w sprawie.
9.W dniu 12 kwietnia 2019 r. Rząd stwierdził, że skarżąca nie zachowała poufności negocjacji ugodowych, ponieważ w dniu 12 października 2018 r. jej pełnomocnik ujawnił treść propozycji ugody Rządu w prośbie o
zastosowanie ułaskawienia przez Prezydenta. W rezultacie przedmiotowa informacja stała się znana nie tylko Gabinetowi Prezydenta (adresatowi prośby), ale także wszystkim organom publicznym rozpatrującym prośby o
ułaskawienie, w tym Prokuratorowi Generalnemu. W istocie to Prokurator Generalny poinformował pełnomocnika Rządu przed Trybunałem o prośbie skarżącej o ułaskawienie. Rząd załączył kopię zaskarżonej prośby o
ułaskawienie, w której pełnomocnik skarżącej podniósł, że sprawa jest rozpatrywana przez Trybunał, a Rząd Polski „zaproponował odszkodowanie dla jego klientki, uznając naruszenie art. 10 Konwencji”. W swojej prośbie pełnomocnik zwrócił się też o to, aby Prokurator Generalny
proprio
motu
zażądał umorzenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec skarżącej. Do prośby o ułaskawienie dołączono kopie pisma Rządu z dnia 21 września 2018 r. oraz pisma Trybunału z dnia 4 października 2018 r.
10.W piśmie z dnia 17 maja 2019 r. pełnomocnik skarżącej przyznał, że
w prośbie o ułaskawienie ujawnił poufne informacje dotyczące ugody.
11.Skarżąca zarzuciła na podstawie art. 10 Konwencji, że skazanie jej za
zniesławienie stanowiło naruszenie jej prawa do wolności wyrażania opinii.
12.Rząd argumentował, że poprzez ujawnienie warunków propozycji ugody w
prośbie o ułaskawienie pełnomocnik nie zachował poufności negocjacji ugodowych, co stanowiło naruszenie art. 39 ust. 2 Konwencji oraz Reguły 62 § 2 Regulaminu Trybunału, które brzmią:
Artykuł 39 Konwencji
„1. Na każdym etapie postępowania Trybunał może postawić się do dyspozycji zainteresowanych stron celem polubownego załatwienia sprawy na zasadach poszanowania praw człowieka w rozumieniu Konwencji i jej Protokołów.
2.Postępowanie prowadzone w trybie ustępu 1 jest poufne.”
Reguła
62 § 2 Regulaminu Trybunału
(Polubowne załatwienie sprawy)
„Zgodnie z artykułem 39 ustęp 2 Konwencji, negocjacje ugodowe prowadzone są poufnie i pozostają bez wpływu na argumentację stron w postępowaniu spornym. W
postępowaniu spornym nie można przywoływać lub opierać się na jakimkolwiek pisemnym lub ustnym oświadczeniu ani na żadnej propozycji lub ustępstwie poczynionych w
ramach starań o doprowadzenie do polubownego załatwienia sprawy.”
13.Pełnomocnik skarżącej nie zgodził się z tym, jakoby swoim zachowaniem naruszył obowiązek zachowania poufności, ponieważ przedmiotowa informacja nie została ujawniona w ramach żadnego postępowania spornego. Jego zdaniem prośba o ułaskawienie nie miała żadnego związku ze skargą jego klientki przed Trybunałem. Ponadto działał on z zawodowego obowiązku sformułowania przekonującej prośby o
ułaskawienie i doprowadzenia do natychmiastowego zwolnienia skarżącej z zakładu karnego. Pełnomocnik argumentował, że ujawnienie propozycji ugody Rządu było uzasadnione w okolicznościach sprawy i nie miało szkodliwego wpływu na postępowanie przed Trybunałem lub na Rząd.
14.Zasady ogólne dotyczące obowiązku zachowania poufności negocjacji ugodowych zostały określone w sprawie
Plichta przeciwko Polsce
([Komitet] (dec.), skarga nr 54127/16, §§ 20-22, 22 października 2019 r., z
dalszymi odniesieniami).
15.Przechodząc do niniejszej sprawy, Trybunał w pierwszej kolejności zauważa, że pełnomocnik skarżącej jest zawodowym prawnikiem, który nie
zaprzeczył, że był świadomy obowiązku zachowania poufności wynikającego z art. 39 ust. 2 Konwencji oraz Reguły 62 § 2 Regulaminu Trybunału. Po drugie przyznał się do ujawnienia poufnych informacji, tłumacząc, że działanie to miało na celu wzmocnienie jego prośby o
ułaskawienie. W świetle powyższego Trybunał stwierdza, że ujawnienie w ramach procedury ułaskawienia treści propozycji Rządu w sprawie polubownego załatwienia sprawy było ewidentnie celowe.
16.Przedmiotowa poufna informacja została przekazana nie tylko bezpośredniemu adresatowi prośby o ułaskawienie, ale również Prokuratorowi Generalnemu, u którego pełnomocnik skarżącej starał się zapewnić zwolnienie swojej klientki z zakładu karnego.
17.Trybunał wcześniej stwierdzał naruszenie zasady poufności negocjacji ugodowych i nadużycie prawa do skargi w
przypadkach, gdy
zaskarżanego ujawnienia informacji dokonywano wobec mediów (m.in.
Plichta
, cyt. powyżej, §§ 12 i 28), rządu niebędącego stroną postępowania (zob.
Burlakov przeciwko Ukrainie
[Komitet] (dec.), skarga nr
16142/08, §§ 12 i 21, 24 maja 2018 r.), Ministerstwa Sprawiedliwości (zob.
Kopytowski przeciwko Polsce
[Komitet] (dec.), skarga nr 59472/11, §§
13 i 21, 16 czerwca 2015 r. oraz
Hadrabová i Hadrabová przeciwko Republice Czeskiej
(dec.), skarga nr 42165/02, 25 września 2007 r.), różnych instytucji publicznych (zob.
Y i Inni przeciwko Bułgarii
[Komitet] (dec.), skarga nr 1666/19, §§ 14 i 31, 15 września 2020 r.) lub sądu krajowego i osób trzecich (zob.
Camelia Bogdan przeciwko Rumunii
[Komitet] (dec.), skarga nr 32916/20, § 12, 27 września 2022 r.).
18.W związku z powyższym Trybunał jest zdania, że zachowanie pełnomocnika skarżącej stanowi naruszenie zasady poufności i musi być uznane za nadużycie prawa do skargi, o którym mowa w art. 34 Konwencji.
19.Tym samym skargę należy odrzucić jako stanowiącą nadużycie prawa do skargi zgodnie z art. 35 ust. 3 lit. a i ust. 4 Konwencji.
Z tych przyczyn Trybunał jednogłośnie
uznaje
skargę za niedopuszczalną.
Sporządzono w języku angielskim i obwieszczono pisemnie w dniu 1
grudnia 2022
r.
Liv Tigerstedt
Lətif Hüseynov
Zastępca Kanclerza
Przewodniczący