AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRİK HAKKINDA KARAR BIZVURU no. 4475/18 Aynur HORZUM și alții/Türkiye Hâkimler Arnfinn Bårdsen, Jovan Ilievski, Pauliine Koskelo, Saadet Yüksel, Lorraine Schembri Orland, Frédéric Krenc, Diana Sârcu și Directorul Departamentului Hasan Bakırcı au fost arestați în urma asasinării lui Bakırcı 13 decembrie 2022 în urma unei investigații în legătură cu dispariția lui, în cadrul unei cereri de informații din cadrul Curții Europene a Drepturilor Omului (İșkinci Bölüm), cum a fost anunțată în 18 octombrie 2018 de către un grup de cercetători, iar aceste informații au fost anunțate de către un număr de persoane de la Ministerul Afacerilor Externe, în urma unei cereri de informații de la președintele Ministerului Afacerilor Externe, Özgül Özgül Özgül Özgül Özgül, în legătură cu o declarație de interes publică, pe data de 6 decembrie 2017 de către președintele Parlamentului Turciei Turciei Turciei, Özgül Ürdün Ürdün Özgül Ürdün Ürdün Özgül Ürdün Özgül, în legătură cu disparierea lui, iar numele său este încă nu a fost anunțit.
Urmând expulzarea de la Görevinden, au fost lansate două procese penale împotriva lui Ümit Horzum, pe de o parte, pentru că a fost membru al unei organizații armate ilegale, pe de altă parte, pentru că în 2010 a fost acuzat de furtul întrebărilor de la examenul de personal și de a fi trecut acest examen la instrucțiunile organizației FETÖ/PDY. Frică de acuzații, Ümit Horzum a încetat să locuiască la o casă cu adresa cunoscută de autorități. Multe hotărâri de arestare au fost emise în legătură cu İlgili.
La 6 decembrie 2017, la aproximativ 18:00 ore, în apropierea AVM-ului A City din Ankara, a fost răpit. La 7 decembrie 2017, la 12:00 ore, în apropierea AVM-ului din Ankara, a văzut un bărbat care deschide ușa, în vârstă de 1,80-1,85 ani, bărbat în vârstă de 35-40 de ani, numit Ümit Bey, care a întrebat-o dacă este soția lui. Când l-am întrebat dacă este soția lui, el a spus că nu este acasă după ce a murit, nu este acasă după ce a murit, nu vine după un an și jumătate, persoana a spus că a fost răpită. La 6 decembrie 2017, la aproximativ 18:00 ore, în apropierea AVM-ului A City din Ankara, o persoană a văzut o cerere în cartierul AVM din Ankara, în apropierea cartierului A City din Ankara, în care a fost răpită, iar în urma anchetei a spus că a fost răpită de către o firmă de autobuze de marcă minibus, Transkli Volkswagen, iar în timpul anchetei a spus că a fost răpită.
În dosarele de dosar, poliția a înregistrat că cercetările asupra camerelor Mobese nu au permis identificarea soțului vehiculului lui Ümit Horzumun și că nu a fost găsit niciun element care să confirme declarația soției. Poliția a declarat că soțul lui Ümit Horzumun a fost văzut ultima dată pe 29 noiembrie 2017. Pe 30 ianuarie 2018, procurorul Cumhuriyet, Aynur Horzumu, a fost audiat. Aynur Horzum a declarat că a fost separat de soția sa de un an și jumătate și că soția sa a fost pe fugă începând cu data de 15 iulie 2016.
La ora 20:54 din data de aprilie 2018, un om neidentificat a sunat la Filiala Terörle Mücadele a Direcției Emniyet Ankara. Persoana în cauză a declarat că a văzut-o mai devreme pe Ümit Horzumu mărșăluind spre mahallesa Hacettepe. Ofițerii de poliție au mers în zonă pentru controlul de identitate. Șahıs avea la el o carte de identitate și o carte de identitate în numele prietenului său de copilărie S.B. Poliția a întrebat dacă avea aceste documente. Persoana în cauză a declarat că numele ei este Ümit Horzum. Poliția l-a arestat și a reținut.
Procesul de anchetă nr. 2018/63997 privind plângerea pe care o are pe baza pretenției că soția sa a fost răpită este în curs de desfășurare în fața Procuraturilor Republicii Ankara. Bașvuranul a depus o cerere în fața Tribunalului Regional la data de 8 ianuarie 2018, susținând că, în ceea ce privește persoanele sale apropiate, au fost victime ale răpirii forțate, acestea au susținut că au fost încălcate articolele 2, 3 și 5 din Convenția Europeană a Drepturilor Omului. Bașvuranul solicită Tribunalului Regional să acorde prioritate cazurilor lor și să le acorde o investigație urgentă.
În primul rând, prin prezența lui Ümit Horzumun, Guvernul susține că nu mai poate pretinde că este victima încălcărilor în cauză. Guvernul susține, în continuare, că art. 2 din Convenție nu se va aplica în cazul în cauză. În cele din urmă, Guvernul susține că căile de atac interne nu au fost epuizate. În al doilea rând, reclamanții își continuă plângerile în cauză că au îndeplinit toate condițiile de acceptabilitate prevăzute în art. 35 din Convenție (și, de asemenea, §31). În primul rând, Curtea observă că nu numai că există o persoană vizată, ci și că nu există nicio plângere împotriva persoanei vizată.
Curtea constată, în orice caz, că, indiferent de problema statutului de victimă al reclamantelor în sensul articolului 34 din Convenție (paragrafele 35-37 de mai sus), ancheta privind plângerea reclamantului Aynur Horzumun privind afirmația că soția sa a fost răpită continuă în fața Procuraturilor Republicii Ankara (§27 de mai sus) și procesul în fața Tribunalului Constituțional este mai demn (§30 de mai sus). Cu toate acestea, Curtea constată că, în conformitate cu art. 35 alineatul (1) din Convenție, statele, din cauza faptului că nu sunt obligate să dea socoteală în fața unui organ internațional de judecată în ceea ce privește plângerile lor înainte de a găsi o soluționare a situației existente în ordinea lor internă, pot să își înceapă o procedură de judecată numai după epuizarea drepturilor lor (în cazul în care alte instanțe nu au început să procedeze la o judecată în fața lor înainte de a începe să efectueze o judecată în fața altor instanțe (Divorița Vučić/Solaybîrkovice și Dăncilă/Boltan) [15/11/2014], nu au început să continue să examineze alte justificate, în temeiul articolului 27 de mai sus, iar instanța a început să continue să evaluezeze alte instanțe (în cazul în care alte instanțe nu au început să procedeze la o judecată în față, în fața de judecată, în temeiul articolului 27 de mai sus).
Curtea, cu toate acestea, își rezervă posibilitatea de a investiga dacă, în cele din urmă, curtea de judecată a Curții a Anayasa a fost inactivă în sensul Curții din cauza duratei sau a modului în care au fost desfășurate aceste proceduri naționale ( Uzun/Türkiye (k.k.), no. 10755/13, § 71, 30 aprilie 2013) și, în special, în cazul în care nu a fost rezolvată preocuparea reclamantului cu privire la cererea individuală de înregistrare a unei cereri de înregistrare în fața Curții a Anayasa, se indică faptul că curtea va fi deschisă pentru a găsi o nouă cerere în fața Curții a reclamantului.Curtea, în orice caz, își rezervă posibilitatea de a investiga dacă curtea de judecată a Curții a Anayasa a fost în concordanță cu propria curtea de judecată (Uzun/Türkiye (k.), no. 10755/13, § 71, 30 aprilie 2013)).Conducerea Curții a fost, în cele din urmă, că Curtea a Anayasa a Anayasa a Anayasului a adoptat Hotărârea nr. 1 și nr. 4 din data de 19 ianuarie 1960 privind o nouă procedură în materie juridică, iar Curtea a Ankara a respinscitat-o pe baza Hotărârii nr. 1.
Bașvuru no. 4475/18
Aynur HORZUM ve diğerleri/Türkiye
Hâkimler
Arnfinn Bårdsen,
Jovan Ilievski,
Pauliine Koskelo,
Saadet Yüksel,
Lorraine Schembri Orland,
Frédéric Krenc,
Diana Sârcu
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdürü
Hasan Bakırcı’nın katılımıyla 13 Aralık 2022 tarihinde Daire halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Yukarıda belirtilen 18 Ocak 2018 tarihli bașvuruyu,
Davalı Hükümet tarafından sunulan görüșleri ve bașvuranlar tarafından cevaben sunulan görüșleri dikkate alarak,
Gerçekleștirilen müzakerelerin ardından așağıdaki kararı vermiștir:
Bașvuran tarafların listesi ekte yer almaktadır.
Türk Hükümeti (“Hükümet”), kendi görevlisi olan, Türkiye Cumhuriyeti Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilmiștir.
Dava, Ümit Horzum’un kaybolmasıyla ilgilidir.
Ümit Horzum’un kaybolmasının ardından açılan ceza sorușturması
Ümit Horzum, duruma göre, bașvuranların eși, oğlu ve babasıdır. Ümit Horzum, 6 Aralık 2017 tarihinde, Ankara’da kaybolmuștur.
Ümit Horzum, 15 Temmuz 2016 tarihli darbe girișimini takip eden dönemde yetkili Türk makamları tarafından “FETÖ/PDY” (“Fetullahçı Terör Örgütü/Paralel Devlet Yapılanması”) adıyla belirtilen örgütle bağlantılıı olduğu iddiası ile görevinden ihraç edildiğinin Cumhurbașkanlığı Kararnamesi ile kendisine bildirilmesine kadar, Türkiye Akreditasyon Kurumunda uzman yardımcısı olarak çalıșmıștır.
Görevinden ihraç edilmesinin ardından, Ümit Horzum hakkında iki ceza yargılaması bașlatılmıștır. Ümit Horzum, bir yandan yasa dıșı silahlı bir örgüt üyesi olmak, diğer yandan, 2010 yılında kamu personeline ilișkin sınav sorularını çalmak ve FETÖ/PDY örgütünün talimatları üzerine bu sınava girmekle suçlanmıștır.
Yakalanmaktan korkan Ümit Horzum, yetkili makamlar tarafından adresi bilinen evinde ikamet etmeyi bırakmıștır.
İlgili hakkında birçok yakalama kararı çıkarılmıștır.
Ümit Horzum’un eși bașvuran Aynur Horzum, 9 Aralık 2017 tarihinde, jandarmayı arayarak eșinin kaybolduğunu bildirmiștir.
Aynur Horzum, 18 Aralık 2017 tarihinde, avukatı aracılığıyla, kaçırılma suçundan șikâyette bulunmuștur.
Aynur Horzum, 19 Aralık 2017 tarihinde, İçișleri Bakanlığına, Adalet Bakanlığına ve Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbașkanlığı İletișim Bașkanlığına bașvuruda bulunmuștur.
Endișe verici kaybolma nedeniyle sorușturma açılmıștır.
Aynur Horzum, avukatı eșliğinde, 11 Ocak 2018 tarihinde polis tarafından dinlenmiștir. Așağıdaki ifadelerde bulunmuștur:
“Eșim Ümit Horzum, 6 Aralık 2017 günü yaklașık 18:00 sıralarında Ankara’da bulunan “A City” isimli AVM yakınlarında kaçırılmıștır. 7 Aralık 2017 günü saat 12:00 sıralarında ikametimin zili çaldı kapıyı açtığımda 1.80-1.85 boylarında, 35-40 yașlarında erkek șahıs Ümit Bey evde mi diyerek sordu. Șahsa kim olduğunu sorduğumda ben eșinizin ev arkadașıyım demesi sonrasında eșim evde değil yaklașık bir buçuk senedir eve gelmemektedir dediğimde, șahıs bana 6 Aralık 2017 günü saat 18:00 sıralarında Ankara’da “A City” AVM civarında eșimin aracının önünün siyah renkli “Volkswagen Transporter” marka bir minibüs tarafından kesildiğini aracından kaçırıldığını söyledi. Ben șahsa polis mi yakaladı dediğimde șahıs olabilir siz avukatını bulun ve polise gidip sorun dedi. Ben bu olay üzerine avukata ulaștım. Avukat savcılığa sorup bilgi vereceğini söyledi. Avukat eșimin yakalanmadığını söyledi. 9 Aralık 2017 günü Yenimahalle İlçe Jandarma Komutanlığına gittim. Benim ifademi aldılar. Orada bulunan bir komutan daha önceki bașvurumdan dolayı (...) kızdığını söyleyerek ek ifadeye gerek yok diyerek beni gönderdi. 19 Aralık 2017 tarihinde avukatım aracılığıyla Ankara Cumhuriyet Savcılığına müracaat ettim. Müracaatım 2017/215630 sayıya kayden ișlem gördü. Eșim hakkında 15 Temmuz 2016 darbe girișimi sonrasında sorușturma açılmıș ve eșim o tarihten bu yana firari olarak yașamakta idi. Eșimden 6 Aralık itibariyle irtibatım kesildi. Eșim Ümit Horzum’un FETÖ/PDY sorușturması kapsamında kaçırılmıș olduğunu düșünüyorum. Eșimin kullandığı son telefon numarasını ve aracın plakasını bildiriyorum. Alıșveriș merkezi civarındaki Mobese kameralarının incelenmesini talep ediyorum (...)”
Polis, dava dosyalarında, Mobese kameralarına dair incelemelerin Ümit Horzum’un aracının yerinin tespit edilmesine imkân vermediğini ve eșinin ifadesini doğrulayacak herhangi bir unsur bulunmadığını kaydetmiștir. Polis, Ümit Horzum’un aracının en son 29 Kasım 2017 tarihinde görüldüğünü bildirmiștir.
30 Ocak 2018 tarihinde, Cumhuriyet savcısı Aynur Horzum’u dinlemiștir. Aynur Horzum, eșinden bir buçuk yıldır ayrı yașadığını ve eșinin 15 Temmuz 2016 tarihli darbe girișiminden itibaren firari olduğunu belirtmiștir. Aynur Horzum, eșinin güvenlik güçleri tarafından kaçırıldığını düșündüğünü eklemiștir.
Polis, 24 Mart 2018 tarihinde, Ümit Horzum’un aracını Yıldıztepe yakınlarında kilitli halde bulmuștur.
Polisler, sorușturma dosyasında, kaybolan aracın aranması yönünde resmi bir talepte bulunulmadığını belirtmișlerdir.
Polis tarafından yapılan kontrollerde aracın Ümit Horzum adına değil, S.B. adına kayıtlı olduğu tespit edilmiștir.
Polis, 26 Mart 2018 tarihinde, Aynur Horzum’u bir kez daha dinlemiștir. Aynur Horzum, eșinin aracını bulanın kız kardeșinin kocası olduğunu ve polise haber verenin de kendisi olduğunu ifade etmiștir.
Polis, araçta bulunan parmak izlerinin Ümit Horzum’a ait olduğunu tespit etmiștir.
3 Nisan 2018 tarihinde, S.B. polis tarafından dinlenmiștir. S.B. Ümit Horzum’u çocukluğundan beri tanıdığını ancak sık görüșmediklerini, Ümit Horzum’un FETÖ/PDY üyesi olması nedeniyle ihraç edildiğini bildiğini ancak polis tarafından arandığını bilmediğini, Ümit Horzum tarafından kullanılan aracın sahibi olduğunu ve zaman zaman kendisine ödünç verdiğini ifade etmiștir.
16 Nisan 2018 tarihinde saat 20:54’te kimliği belirsiz bir kiși Ankara Emniyet Müdürlüğü Terörle Mücadele Șubesini aramıștır. Söz konusu kiși, az önce Ümit Horzum’u Hacettepe mahallesine doğru yürürken gördüğünü belirtmiștir. Polis memurları kimlik kontrolü yapmak üzere söz konusu bölgeye gitmiștir. Șahıs, çocukluk arkadașı S.B. adına bir kimlik belgesi ve ehliyet tașımaktaydı. Polis bu belgelerin kendisine ait olup olmadığını sormuștur. Söz konusu șahıs, adının Ümit Horzum olduğunu belirtmiștir. Polisler kendisini yakalamıș ve gözaltına almıștır. Ümit Horzum’un yapılan üst aramasında farklı kișiler adına düzenlenmiș dört ehliyet ve beș kimlik kartı, iki cep telefonu ve çeșitli șifreler yazılı bir kâğıt bulunmuștur.
Polis, 26 Nisan 2018 tarihinde, hakkında açılan sorușturmalar çerçevesinde Ümit Horzum’u sorgulamıștır. Ümit Horzum, 15 Temmuz 2016 tarihli darbe girișiminden yaklașık bir ay sonra evinin jandarma tarafından arandığını ve arama sonrasında hakkında çıkarılan yakalama kararları nedeniyle kaçtığını ifade etmiștir. 6 Aralık 2017 tarihine kadar firari olduğunu, bu tarihte kimliği belirsiz kișiler tarafından yakalandığını ve 16 Nisan 2018 tarihine kadar bilmediği bir yerde tutulduğunu eklemiștir. Ümit Horzum, normalde verilen cezadan daha hafif bir ceza alabilmek için suçunu kabul etmek istediğini belirtmiștir.
Serbest bırakılmasının ardından kendisi de bașvuranlar da kaçırılma hakkında șikâyette bulunmamıștır.
Cumhuriyet savcısı, 16 Temmuz 2018 tarihinde, kaçırılma iddialarıyla ilgili olarak Ümit Horzum’u mağdur sıfatıyla dinlemek istemiștir.
Söz konusu kiși ifadeye gelmemiștir.
Bașvuran Aynur Horzum’un eșinin kaçırıldığı iddiasıyla ilgili șikâyetine ilișkin 2018/63997 numaralı sorușturma dosyası Ankara Cumhuriyet Savcılığı önünde devam etmektedir.
Anayasa Mahkemesine yapılan bașvuru
Bașvuranlar, 8 Ocak 2018 tarihinde, kendilerine göre yakınlarının zorla kaybedilme mağduru olması nedeniyle Avrupa İnsan Hakları Sözleșmesi’nin 2, 3 ve 5. maddelerinin ihlal edildiğini ileri sürerek Anayasa Mahkemesine bașvurmușlardır. Bașvuranlar, Anayasa Mahkemesinden, davalarına öncelik verilmesini ve ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmișlerdir.
Anayasa Mahkemesi, 12 Ocak 2018 tarihinde, Ümit Horzum’un yetkili makamlar tarafından arandığı ve hakkında bașlatılan iki ceza yargılaması çerçevesinde hakkında yakalama kararı bulunduğu gerekçesiyle ihtiyati tedbir talebini reddetmiștir.
Bu yargılama, Anayasa Mahkemesi önünde halen derdesttir.
Bașvuranlar, Sözleșme’nin 2, 3 ve 5. maddeleri ileri sürerek, Ümit Horzum’un kaçırıldığını ve yetkili makamların yakınlarının zorla kaybedilmesi hakkında etkin bir sorușturma yürütmediğini iddia etmektedirler.
Bașvuranlar, yakınlarının zorla kaybedilmeye maruz kaldığını ve yetkili makamların bu kaybetmeyi sorușturmak için uygun tedbirleri almadığını değerlendirmektedirler. Bașvuranlar, davanın koșullarının Sözleșme’nin 2, 3 ve 5. maddelerinin ihlaline neden olduğu kanaatindedirler.
Hükümet, kabul edilemezliğe ilișkin birçok itiraz ileri sürmektedir. Hükümet, ilk olarak, Ümit Horzum’un bulunması nedeniyle, bașvuranların söz konusu ihlallerden dolayı mağdur olduklarını artık iddia edemeyeceklerini ileri sürmektedir. Hükümet ardından, somut olayda Sözleșme’nin 2. maddesinin uygulanamayacağı kanaatindedir. Hükümet son olarak, iç hukuk yollarının tüketilmediğini ifade etmektedir.
Bașvuranlar, somut olayda, Sözleșme’nin 35. maddesinde belirtilen kabul edilebilirlik koșullarının tümünün karșılandığını ileri sürerek șikâyetlerini yinelemektedirler (yukarıdaki 31. paragraf).
Mahkeme öncelikle bașvuranların yakınının bulunduğunu ve ilgili kișinin zorla kaybedilme hakkında bir șikâyette bulunmadığını gözlemlemektedir.
Mahkeme ayrıca, bir yandan, dosyada Ümit Horzum’un herhangi bir yakalamayı ileri sürmek veya keyfi tutuklamaya itiraz etmek üzere sunmuș olduğu bir șikâyet bulunmadığını ve diğer yandan, ilgilinin, avukatı eșliğinde, kendisine isnat edilen fiilleri kabul ettiğini tespit etmektedir (yukarıdaki 23. paragraf).
Mahkeme, bu bağlamda, bir bașvuranın, iddia konusu bir ihlalin gerçek mağduru olduğunu iddia edip edemeyeceğini değerlendirirken, sadece Mahkemeye bașvuru yapıldığı zamandaki durumun değil aynı zamanda Mahkeme tarafından davanın incelendiği tarihten önceki tüm gelișmeler dâhil olmak üzere söz konusu davanın tüm koșullarının dikkate alınması gerektiğini hatırlatmaktadır (
Selahattin Demirtaș/Türkiye (n
o
2)
[BD], no.14305/17, §
217, 22 Aralık 2020 ve burada yapılan atıflar).
Mahkeme, her hâlükârda, Sözleșme’nin 34. maddesi anlamında bașvuranların mağdur statüsü sorununa bakılmaksızın (yukarıdaki 35 ila 37. paragraflar), bașvuran Aynur Horzum’un eșinin kaçırıldığı iddiasıyla ilgili șikâyetine ilișkin sorușturmanın Ankara Cumhuriyet Savcılığı önünde devam ettiğini (yukarıdaki 27. paragraf) ve Anayasa Mahkemesi önündeki yargılamanın da derdest olduğunu (yukarıdaki 30. paragraf) kaydetmektedir.
Ancak Mahkeme, Sözleșme’nin 35. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, Devletlerin, kendi iç hukuk düzenlerinde durumu düzeltme imkânı bulmadan önce uluslararası bir organ önünde eylemlerine ilișkin hesap vermek zorunda olmaması nedeniyle, yalnızca iç hukuk yollarının tüketilmesi sonrasında kendisine bașvurulabileceğini hatırlatmaktadır (
Vučković ve diğerleri/Sırbistan
(ilk itiraz) [BD], no. 17153/11 ve diğer 29 bașvuru, § 70, 25 Mart 2014).
Mahkeme, iç hukuk düzeninde hâlihazırda devam etmekte olan yargılamaların, mevcut bașvurunun konusu olan șikâyetlerin telafisi için
ilk bakıșta (a priori)
etkin bir çerçeve olușturduğunu ve bașvuranların, bu yargılamalar sonuçlanmadan önce bașvurularını Mahkemeye sunmalarını haklı çıkaran herhangi bir gerekçe ileri sürmediklerini değerlendirmektedir. Dolayısıyla Mahkeme, incelemesine daha fazla devam etmeye gerek olmadığına karar vermektedir.
Bununla birlikte Mahkeme, söz konusu ulusal yargılamaların süreleri veya yürütülme șekilleri nedeniyle Mahkemenin içtihatları anlamında etkisiz kalması halinde, özellikle Anayasa Mahkemesi önünde derdest olan bireysel bașvuruya ilișkin kararın bașvuran tarafın endișelerini gidermemesi halinde, bașvuranın Mahkemeye yeni bir bașvuruda bulunma yolunun açık kalacağını belirtmektedir.
Mahkeme, her hâlükârda, nihai olarak, Anayasa Mahkemesi içtihadının kendi içtihadıyla uyumlu olup olmadığını araștırma imkânını saklı tutmaktadır (
Uzun/Türkiye
(k.k.), no. 10755/13, §
71, 30 Nisan 2013).
Sonuç olarak, bașvuru, Sözleșme’nin 35. maddesinin 1 ve 4. fıkraları uyarınca, iç hukuk yollarının tüketilmediği gerekçesiyle reddedilmelidir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, Fransızca dilinde tanzim edilmiș olup 19 Ocak 2023 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Hasan Bakırcı
Arnfinn Bårdsen
Yazı İșleri Müdürü
Bașkan
EK
Bașvuranların Listesi
Bașvuru No. 4475/18
No.
Ad SOYAD
Doğum/Kayıt Yılı
Uyruğu
İkamet Yeri
1.
Aynur HORZUM
1980
Türk
Ankara
2.
Hüseyin Baha HORZUM
2011
Türk
Ankara
3.
Neba Dilber HORZUM
2007
Türk
Ankara
4.
Nebahat HORZUM
1960
Türk
Aydın