AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR BIZVURU No. 40692/20 Hüseyin MERMER/TÜRKİYE Președintele Jovan Ilievski Hâkimler Lorraine Schembri Orland, Diana Sârcu și Directorul Adjunct al Departamentului de Afaceri Juridice Dorothee von Arnimin, cu participarea Comitetelor din 10 ianuarie 2023 în vederea efectuării anchetei privind executarea pedepsei de la Curtea Europeană a Drepturilor Omului (İkinci Bölüm), 1990 naștere, pe care cetățeanul Türkmen ve Ankara a fost arestat, în urma unor acuzații de urgență legate de Ankara, în care se susține că F. Onukseyin MERMER (președintele) a fost acuzat de abuz de drepturi, 2 septembrie 2020 În urma unor acuzații de la Ankara, președintele Republicii Turcia a refuzat să aibă o relație cu comitetul de afaceri Juridice Hacı Özel Temizmir Özel (Hürrican Özel), în legătură cu acuzația de la Curtea de la Ankara, în legătură cu acuzațiile de la Curtea de Afaceri Juridice, în legătură cu care s-a fost acuzat, în 12 ianuarie, în legătură cu acuzația de la data de la data de 24 ianuarie, pe care a fost anunțat că a fost acuzat.
În urma procesului, trei funcționari de ședere, adică ofițeri de justiție, au însoțit un candidat care a dorit să plece. Funcționarii de la Kolluk au folosit chimicale în orice parte a corpului acestuia pentru a-l forța să facă față rănii. Două anchete au fost deschise în legătură cu incidentul în cauză de către oficialii din Cumhuriyet: una a fost desfășurată de către un medic de ședere sau o anchetă publică a fost desfășurată de un medic de ședere sau o anchetă publică a fost desfășurată de un medic de ședere. A doua anchetă a fost desfășurată de un ofițer de ședere și o anchetă publică a fost desfășurată de un ofițer de ședere din Ankara.
După ce a fost stabilită forma sa, după ce a fost auzită o decizie din 19 octombrie 2018 a reclamantului și a trei funcționari ai poliției în cauză și după ce a luat în considerare rezultatele examinărilor medicale privind reclamantul, a dat o decizie că nu există loc pentru anchetă. În conformitate cu declarațiile reclamantului, acuzația se baza pe afirmațiile sale privind un tratament rău aplicat de trei funcționari ai poliției care îl însoțeau în timpul anchetei de la 12 septembrie 2017.
În cazul persoanelor controlate sau reținute de autoritățile competente, principiile generale privind respectarea principiilor fundamentale ale articolului 3 din Convenție, în special cele prezentate în Hotărârea Bouyid/Belgia (BD, nr. 23380/09, §§ 81-90, AİHM 2015) sunt prezentate în mod general în cadrul unei decizii a Curții din Ankara, în care scopul acestei decizii este de a preveni deprivarea libertății unei persoane sau, mai general, de a se confrunta cu forțele de ordine publică, în cazul în care nu există nicio siguranță absolută că în orice situație de comportament necesară, nu există nici o forță fizică sau umană, nici un prejudiciu pentru onoare sau respectarea dreptului omului, nici o condiție de respectare a dreptului omului sau a dreptului omului.
În lumina evaluării elementelor de probă menționate mai sus, care au apărut în ancheta desfășurată de procurorul Ankaray Cumhuriyet, instanța constată că, în speță, nu există nici o intervenție a celor trei funcționari ai poliției civile, în ansamblu, care să prevadă o utilizare a forței fără motiv față de comportamentul încăpățânat al reclamantului.Acultatorul susține că ofițerii poliției civile au folosit arme letale sau neletale, folosite în mod obișnuit de forțele poliției pentru a împiedica comportamentul încăpățânat al persoanelor încăpățânate, așa cum este cazul în cauză (P errillat-Bottonet/sviçre, no. 66773/13, §§ 47-48, 20 noiembrie 2014).Acum, în ancheta în general, nu există încă 396 de motive pentru care autoritățile poliției civile să fi utilizat forță fără motiv față de comportamentul încăpățânat al reclamantului.Acultatorul susține că, în special, în cazul în care instanța judecătorească a decis să nu folosească arme letale sau neletale, în mod normal, pentru a-i împiedica pe cei încăpățători (P errillat-Bottonet/sviçre), în special în cazul în care a fost în cauză (§§ 182-18773/13, §§ 47-48, 20 noiembrie 2014).Acul de anchetare, în general, a fost făcută publică în mod public.Acul de către autoritățile poliției civile, în mod public, în mod public, în conformitate cu hotărârea instanțelor judecătorești, în vederea instanțelor judecătorei, în vederea identificării în cauză, în mod ilegal și în mod ilegal, în mod specific, în față de către instanța judecătorii judecătorești.
Înregistrăm că reclamantul a prezentat plângeri de rău tratament în fața procurorului Republicii competente. Avocatul Republicii a cerut efectuarea unui examen medical pentru a determina natura leziunilor identificate pe corpul reclamantului. Savcı a ascultat pe reclamant și pe forțele de ordine. Savcı, după finalizarea anchetei, a stabilit justificarea folosirii forței de către funcționarii poliției împotriva reclamantului. Savcı a susținut o declarație de convingere cu privire la apariția leziunilor identificate pe corpul reclamantului. Savcı a susținut că decizia sa, în special în perioada în care au fost atacate de grupurile de forțe colective, a fost luată cu forță, deoarece a susținut că grupurile de forțe colective au folosit o metodă de convingere în măsura în care au fost atacate de către acestea.
Bașvuru No. 40692/20
Hüseyin MERMER/TÜRKİYE
Bașkan
Jovan Ilievski
Hâkimler
Lorraine Schembri Orland,
Diana Sârcu
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Dorothee von Arnim’in katılımıyla 10 Ocak 2023 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (“İkinci Bölüm”),
1990 doğumlu bir Türk vatandașı olan ve Ankara’da tutuklu bulunan, Ankara Barosuna bağlı Avukat F. Onuk tarafından temsil edilen Hüseyin Mermer’in (“bașvuran”), 2 Eylül 2020 tarihinde, Türkiye Cumhuriyeti aleyhine, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca Mahkemeye yapmıș olduğu bașvuruyu (no. 40692/20)
Bașvurunun, Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesine ilișkin kararı,
Tarafların görüșlerini,
Hükümetin, bașvurunun bir komite tarafından incelenmesine ilișkin itirazının Mahkeme tarafından reddedildiği kararı dikkate alarak gerçekleștirilen müzakerelerin ardından așağıdaki kararı vermiștir:
Bașvuru, 12 Eylül 2017 tarihinde durușmaya ara verildiği sırada bașvuranın üç kolluk görevlisi eșliğinde adliye tuvaletine götürülürken maruz kaldığı kötü muamele iddialarıyla ve söz konusu kötü muamele iddiaları hakkında yürütülen ceza sorușturmasının yetersizliğiyle ilgilidir.
Bașvuran, 12 Eylül 2017 tarihinde, 15 Temmuz 2016 tarihli bașarısız darbeye katıldığı iddiasıyla ve aynı zamanda FETÖ/PDY (Türk makamları tarafından “Fetullahçı Terör Örgütü/Paralel Devlet Yapılanması” adıyla belirtilen örgüt) isimli örgüte üye olduğu iddiasıyla, Ankara Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yargılanmıștır.
Durușmaya ara verildiği sırada, üç kolluk görevlisi, adliyede tuvalete gitmek isteyen bașvurana eșlik etmiștir. Kolluk görevlileri bu sırada bașvurana karșı zor kullanmıștır.
Yetkili Cumhuriyet savcısı tarafından söz konusu olayla ilgili olarak iki sorușturma açılmıștır: biri bașvuran tarafından maruz kalınan kötü muamele ve diğeri görevdeki bir kamu görevlisine hakaret ile ilgilidir. İkinci yargılama, yetkili ulusal mahkeme önünde halen derdesttir.
18 Eylül 2017 tarihinde, Ankara Cumhuriyet Savcısının talebi üzerine, bașvuran Ankara Ceza İnfaz Kurumunda bir doktor tarafından muayene edilmiștir. Tıbbi rapor, bașvuranın sağ el bileğinin dıș kısmında 7 cm’lik bir hiperemik, iyileșmiș yara ve iç kısmında iki adet mavi ve mor renkli hiperemik izi olduğunu belirtmektedir. Yine Cumhuriyet savcısının talebi üzerine, Adli Tıp Kurumu, bașvuranın muayenesinin ardından, 18 Eylül 2017 tarihli tıbbi raporda tespit edilenler hariç bașvuranın vücudunda yeni bir lezyon bulunmadığını kaydetmiștir. Adli Tıp Kurumu, bașvuranın kafasında, kemiklerinde veya iç organlarında herhangi bir lezyon veya travma tespit etmemiștir.
Ankara Cumhuriyet Savcısı, 19 Ekim 2018 tarihli bir kararla, bașvuranı ve ilgili üç kolluk görevlisini dinledikten sonra ve bașvurana ilișkin tıbbi muayene sonuçlarını dikkate alarak, kovușturmaya yer olmadığına dair karar vermiștir. Savcı, bașvuranın șikâyetinin, söylemlerine göre, 12 Eylül 2017 tarihinde durușmaya ara verildiği sırada tuvalete giderken kendisine eșlik eden üç kolluk görevlisi tarafından kötü muamele uygulandığı iddialarıyla ilgili olduğunu tespit etmiștir. Savcı ardından, bașvuranın ifadelerinin aksine ve kolluk kuvvetlerine karșı inatçı davranıșlarını dikkate alarak, kolluk kuvvetlerinin kendisini bir hücreye yerleștirdiğini ve tuvalete götürmediğini kaydetmiștir.
Böylelikle Ankara Cumhuriyet Savcısı tarafından verilen karar, Ankara Sulh Ceza Hâkimliğinin 7 Ocak 2019 tarihli kararıyla onaylanmıștır. Savcı, kararına gerekçe olarak, özellikle, kolluk kuvvetlerinin, bașvuranın kendilerine karșı agresif bir tavrı olması nedeniyle bașvuranı zapt etmek üzere bașvurana karșı zor kullandığını belirtmiștir.
Anayasa Mahkemesi, 11 Haziran 2020 tarihli bir kararla, bașvuranın bireysel bașvurusunu, açıkça dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle reddetmiștir.
Bașvuran, tuvalete gittiği sırada kolluk kuvvetleri tarafından kötü muameleye maruz kaldığını ve bu bağlamda yürütülen ceza sorușturmasının yetersiz olduğunu iddia etmektedir. Bașvuran, Sözleșme’nin 3 ve 6. maddelerinin ihlal edildiğini ileri sürmektedir.
Mahkeme, bașvuran tarafından sunulan șikâyetlerin sunulma șekli ve esasını dikkate alarak (
Radomilja ve diğerleri/Hırvatistan
[BD], no. 37685/10 ve 22768/12, § 126, 20 Mart 2018), bu șikâyetleri yalnızca Sözleșme’nin 3. maddesi açısından değerlendirecektir.
Yetkili makamlar tarafından kontrole tabi tutulan kișiler durumunda Sözleșme’nin 3. maddesine esas yönünden riayet edilmesine ilișkin genel ilkeler, özellikle
Bouyid/Belçika
([BD], no. 23380/09, §§
81-90, AİHM 2015) kararında özetlenmiștir. Bir kișinin, özgürlükten yoksun bırakıldığı veya daha genel olarak kolluk kuvvetleriyle karșı karșıya bulunduğu bir durumda, davranıșları gereği mutlak suretle gerekli olmayan hallerde fiziki güç kullanımı, insan onuruna zarar vermektedir ve bu durum, ilke olarak, Sözleșme’nin 3. maddesinin ihlalini teșkil etmektedir (yukarıda anılan
Bouyid
kararı, § 100).
Mahkeme, Hükümetin bașvuranın üç kolluk görevlisine hakaret ederek ve görevlerini yapmalarını engellemek için ayaklarını yerde sürüyerek direnerek, kendilerine karșı agresif bir tavrı olduğunu ileri sürdüğünü tespit etmektedir. Bașvuran ise kolluk görevlilerinden birinin eliyle boynunu sıktığını ve kendisini tuvalete değil hücreye götürdüğünü iddia etmektedir. Tarafların görüșlerinden, bașvuranın davasında karar veren Ankara Ağır Ceza Mahkemesinin ve bașvuranın temsilcisinin, devam etmekte olan durușmanın aksamasını önlemek amacıyla, düzenin muhafaza edilmesi nedeniyle bașvuranın bir hücreye yerleștirildiği konusunda bilgilendirildiği anlașılmaktadır.
Mahkeme, dahası, Adli Tıp Kurumunun 18 Eylül 2017 tarihli tıbbi raporda tespit edilenler hariç bașvuranın vücudunda herhangi bir dıș veya iç lezyon veya travma olmadığını belirttiğini tespit etmektedir.
Mahkeme, mevcut davada, içtihatlarından doğan ilkeler ve aynı zamanda Ankara Cumhuriyet Savcısı tarafından yürütülen sorușturmada ortaya çıkan yukarıda belirtilen delil unsurlarının değerlendirmesi ıșığında, üç kolluk görevlisinin müdahalesinin, bir bütün olarak, bașvuranın inatçı davranıșları karșısında orantısız bir güç kullanımı olmadığını kaydetmektedir. Bașvuran, kolluk görevlilerinin, mevcut davada olduğu gibi, inatçı kișileri hareketsiz hale getirmek üzere genellikle kolluk kuvvetleri tarafından kullanılan ölümcül veya ölümcül olmayan silahlar kullandığını iddia etmemektedir (P
errillat-Bottonet/İsviçre
, no. 66773/13, §§ 47-48, 20 Kasım 2014 kararı ile karșılaștırın). Dahası, yetkili ulusal makamlar, bașvuranın vücudunda tespit edilen lezyonlara yönelik tatmin edici ve inandırıcı bir açıklama sunmuștur.
Bu nedenle, somut olayın koșulları dikkate alındığında, güç kullanımı, bașvuranın șiddet davranıșları karșısında gerekli ve orantılı idi.
Dolayısıyla, bașvuranın Sözleșme’nin 3. maddesinin esas yönü bağlamındaki șikâyeti açıkça dayanaktan yoksundur ve Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi ve 4. fıkrası uyarınca reddedilmelidir.
Mahkeme, ulusal makamların sorușturma açma ve yürütme yükümlülüğüne ilișkin olarak, özellikle
El-Masri/Eski Yugoslav Makedonya Cumhuriyeti
([BD], no. 39630/09, §§ 182-185, AİHM 2012), ve
Mocanu ve diğerleri/Romanya
([BD], no. 10865/09 ve 2 diğer bașvuru, §§
316-326, AİHM 2014 (alıntılar)) kararlarında belirtilen genel ilkelere atıfta bulunmaktadır.
Mahkeme, bașvuranın yetkili Cumhuriyet savcısı önünde kötü muamele iddialarını belirttiğini kaydetmektedir. Söz konusu Cumhuriyet savcısı, bașvuranın vücudunda tespit edilen lezyonların niteliğinin belirlenmesi için tıbbi muayene yapılmasını talep etmiștir. Savcı, bașvuranı ve olaya karıșan kolluk kuvvetlerini dinlemiștir. Savcı, sorușturmasını tamamladıktan sonra, kolluk görevlileri tarafından bașvurana karșı zor kullanılmasının gerekliliğini tespit etmiștir. Savcı, bașvuranın vücudunda tespit edilen lezyonların olușumuna ilișkin ikna edici bir açıklama sunmuștur. Savcı, kararını, özellikle, kolluk kuvvetlerinin, kendilerine saldırgan davrandığı ölçüde bașvurana boyun eğdirmek için zor kullandığını ileri sürerek gerekçelendirmiștir. Bașvuran, kovușturmaya yer olmadığına dair karara itiraz etmiștir. Son olarak bașvuran, Anayasa Mahkemesi önünde bireysel bașvuruda bulunmuștur. Anayasa Mahkemesi, açıkça dayanaktan yoksunluk nedeniyle bu bașvuruyu reddetmiștir.
Sonuç olarak, söz konusu değerlendirmeler ıșığında, bașvuranın Sözleșme’nin 3. maddesinin usul yönü bağlamındaki șikâyeti açıkça dayanaktan yoksundur ve Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi ve 4. fıkrası uyarınca reddedilmelidir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, Fransızca dilinde tanzim edilmiș olup 2 Șubat 2023 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Dorothee von Arnim
Jovan Ilievski
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan