AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR BIZVURU No. 36889/20 Remzi SOLMAZ / TÜRKİYE Bașkan , apoi Pauliine Koskelo, Hâkimler , Lorraine Schembri Orland, Davor Derenčinović și subdirectorul de afaceri din cadrul Comitetului de afaceri cu caracter juridic Dorothee von Arnimin cu participarea lui Davor Derenčinović și a subdirectorului de afaceri din cadrul Comitetului de afaceri cu caracter juridic Dorothee von Arnimin din data de 26 martie 2024 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de 26 martie 2020 din data de martie 2020 din data de 30 martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din data de martie 2020 din
În legătură cu reclamantul, care era jurnalist la o agenție de autobuz în perioada în care au avut loc evenimentele, au fost deschise simultan două anchete penale pe 23 februarie 2016 pentru postările sale pe rețelele sociale. Prima anchetă a fost legată de acuzația de propagandă a organizației teroriste, iar a doua de acuzația de insultă la adresa președintelui. Teroristul a fost condamnat la închisoare. 3.
În notițele de informații întocmite de poliție, adică înregistrările de căutare și arestare, prezentate în atenția procurorului Cumhuriyet, se menționa și infracțiunea de insultă la adresa procurorului. (7) Öte yandan, procurorul Muradiye Cumhuriyet, a declarat pe 2 martie 2016 că reclamantul a fost acuzat de desfășurarea unor acuzații de insultă și a fost condamnat la închisoare, iar în urma recunoașterii că a făcut aceste acuzații, a emis o hotărâre cu privire la pedeapsa pentru acuzația de insultă la adresa procurorului pentru că a făcut o infracțiune de drept civil. (8) Anchetatorul Cumhuriyet, pe 24 mai 2016, a emis o a doua hotărâre cu privire la acuzația de insultă la adresa procurorului Cumhuriyet, pe 10 mai 2017.
În acest context, în art. 10 din Conventie, în care se menționează că pedeapsa existentă în cadrul organizației MAHKEMENİN ȘİN DELENDİRMİȘ ȘI nu este prezentă în prezent în prezent în Conventie, în art. 1 din Conventie, în care se menționează că nu există nicio infracțiune în legătură cu aceasta.
Din detaliile din dosarul de dosar, se înțelege că măsurile în litigiu nu au fost luate în cadrul unei sentințe penale pentru infracțiunea de insultare a președintelui, așa cum se pretinde în plângerea reclamantului, ci în cadrul unei proceduri inițiate pentru infracțiunea de propagandă a organizației teroriste (paragrafele 3 și 4 de mai sus). În special, reclamantul a susținut că nu a eliberat nicio persoană care a fost privată de libertate din cauza unei sentințe privind infracțiunea de insultare a președintelui. În acest sens, după ce a fost interogată în cadrul unei anchete privind infracțiunea de propagandă a organizației teroriste, după ce a fost interogată cu privire la o măsură penală a Republicii, a fost interogată cu privire la o acuzație privind supravegherea și interogarea reclamantului, iar în acest sens, acuzația a fost evaluată de către poliția belgiană (§10. al Convenției privind protecția persoanelor în cauză).
20.Curtea amintește, în special, de anumite condiții care afectează libertatea de exprimare, exprimate în Hotărârea Dilipak/Turcia (nr. 29680/05, §§ 44-47, 15 septembrie 2015), precum și de faptul că anumite condiții care afectează libertatea de exprimare - în cazul persoanelor interesate în care nu există o hotărâre comunitară clară - pot conduce la o intervenție în dreptul de a exercita libertatea în cauză, în calitate de victimă.21 Curtea amintește că, în cazul Aliyev/Turcia (nr. 29992/2002, §§ 85-84 și 22/08/2017), Curtea a declarat că a început să organizeze o anchetă în legătură cu o intervenție în calitate de victimă, pentru că persoanele interesate în care nu există o hotărâre comunitară clară în legătură cu drepturile lor, au fost pedepsite cu aproape patru ani de detenție, dar au fost reținute în ultimul an.
(no. 52497/08 și alți 6 reclamanti, §§ 59-69, 12 martie 2019), că șapte acțiuni penale intentate împotriva reclamantului pentru publicarea de știri care conțin declarații ale liderilor organizațiilor ilegale în ziarul deținut de acesta au durat timp de înregistrare (între cinci ani și cinci luni și nouă zile și șapte ani și patru luni și zece zile); că măsuri de restricție în acest sens nu au fost luate în cadrul acestor acțiuni și că, deși aceste acțiuni au avut un efect de determinare, în urma acestor decizii au fost pronunțate în mod liber, în ciuda faptului că au avut un efect de determinare, Curtea amintește că, în cazul în care a existat o evaluare a posibilităților de a crea un prejudiciu în exercitarea dreptului la libertatea de exprimare al reclamantului, Curtea a decis că toate acțiunile care au avut loc în favoarea reclamantului au fost executate în mod efectiv pe perioada de timp (între cinci ani și cinci luni și nouă zile și șapte ani și patru luni și zece zile); că, în cazul în care nu au fost luate măsuri de restricție în favoarea acestora și că aceste acțiuni au avut un efect de restricție în favoarea dreptului la libertatea de exprimare, Curtea a reamintemei că nu va fi în măsură să stabilească în cele din urmă un prejudiciu în favoarea dreptului pe care a exercita dreptul la libertatea de exprimare.
În hotărârea Curții din 20 iunie 2017, Curtea a decis că, într-o perioadă relativ scurtă de timp (trei și cinci luni), hotărârile penale privind lipsa de motiv de acuzare sau de acuzare sau de acuzare sau de acuzare sau de acuzare sau de acuzare sau de acuzare sau de acuzare sau de acuzare sau de acuzare sau de acuzare sau de acuzare sau de acuzare sau de acuzare sau de acuzare nu pot avea, fără alte proceduri, un efect disuasiv sau pot crea presiuni reale și eficiente asupra activităților reclamantelor care își protejează drepturile la libertatea de exprimare în sensul articolului 10 din Convenție.
În cursul anchetei penale și al judecății, care a durat aproximativ un an și șapte luni, împotriva unui solicitant care a insultat președintele, instanța a constatat că nu a fost luată nicio măsură de presiune asupra sa, în formă de arestare sau de restricție a libertății sau de altă natură. Reclamantul nu a exprimat nici o problemă sau efect de restricție asupra vieții sale, din cauza unor astfel de pedepse descrise în paragrafele de mai sus. Reclamantul nu a prezentat nicio dovadă concretă a faptului că a fost implicat în activități de jurnalism sau în alte forme de exercitare a dreptului la libertatea de exprimare, nici o dovadă concretă a faptului că a fost implicat într-o eventuală încălcare a dreptului la viață sau a dreptului la stres, sau a unei încălcări a dreptului la libertate de exprimare.
Prin urmare, Curtea, acceptând opoziția Guvernului, hotărăște că recursul reclamantului, în temeiul alineatului (3) punctul (a) din art. 35 din Convenție și al alineatului (4) din Convenție, trebuie respins din cauza incompatibilității cu prevederile Convenției din punct de vedere personal (ratione personae).Pe aceste temelii, Curtea a decis în unanimitate că cererea este inadmisibilă.Această decizie, întocmită în limba franceză, a fost comunicată în scris la data de 25 aprilie 2024.Dorothee von Arnim Pauliine Koskelo, director adjunct al biroului de știri de la Iași.
Bașvuru No. 36889/20
Remzi SOLMAZ / TÜRKİYE
Bașkan
,
Pauliine Koskelo,
Hâkimler
,
Lorraine Schembri Orland,
Davor Derenčinović
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Dorothee von Arnim’in katılımıyla 26 Mart 2024 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan davanın temelinde bulunan, 1975 doğumlu bir Türk vatandașı olan, Van’da ikamet eden ve Van Barosunda görev yapan Avukat M. Kaçan tarafından temsil edilen Remzi Solmaz’ın (“bașvuran”) 4 Ağustos 2020 tarihinde, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca yapmıș olduğu 36889/20 no.lu bașvuruyu,
Sözleșme’nin 5. maddesinin 1. fıkrası ve 10. maddesi ile ilgili șikâyetlerin, Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesine ve bașvurunun geri kalan kısmının kabul edilemez olarak beyan edilmesine ilișkin kararı,
Tarafların görüșlerini göz önünde bulundurarak,
Gerçekleștirilen müzakerelerin ardından așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvuru, Cumhurbașkanına hakaret suçundan bașvuran aleyhinde bașlatılan ceza yargılaması ile ilgilidir.
2
.
Olayların meydana geldiği dönemde bir basın ajansında gazeteci olan bașvuran hakkında, sosyal ağlarda yaptığı paylașımlar nedeniyle 23 Șubat 2016 tarihinde eș zamanlı olarak iki ceza sorușturması bașlatılmıștır. İlk sorușturma terör örgütü propagandası suçuyla, ikincisi ise Cumhurbașkanına hakaret suçuyla ilgiliydi.
Terör Örgütü Propagandası Suçundan Bașlatılan Ceza Yargılaması
3.
Muradiye Sulh Ceza Hâkimliği 29 Șubat 2016 tarihinde, Muradiye Cumhuriyet savcısının (“Cumhuriyet Savcısı”) talebi üzerine, terör örgütü propagandası suçundan açılan sorușturma kapsamında bașvuranın evinin aranmasına karar vermiștir.
4.
Polis 1 Mart 2016 tarihinde, bașvuranın evinde arama yapmıștır. Aynı gün, arama sırasında polis tarafından yakalanan bașvuran, Cumhuriyet savcısının talebi üzerine, terör örgütü propagandası suçuyla ilgili olarak açılan ceza sorușturması kapsamında polis ve Cumhuriyet savcısı tarafından sorgulanmak üzere gözaltına alınmıștır. Yine aynı gün, Cumhuriyet savcısının talebi üzerine, sulh ceza hâkimliği, bașvuranın terör örgütü propagandası suçunu ișlediğine dair kuvvetli șüpheler bulunduğu kanaatine vararak, ilgilinin serbest bırakılmasına ve bu sorușturma kapsamında iki ay süreyle adli kontrol altına alınmasına karar vermiștir.
5.
Akabinde, aynı sorușturma kapsamında bașvuran hakkında terör örgütü propagandası suçundan ceza davası açılmıștır.
Cumhurbașkanına Hakaret Suçundan Bașlatılan Ceza Yargılaması
6.
Gözaltına alınmasının ardından bașvuran, Cumhurbașkanına hakaret suçuyla ilgili olarak da polis tarafından sorguya çekilmiștir. Bașvuranın gözaltına alınmasının ardından polis tarafından düzenlenen belgeler, yani arama ve yakalama tutanağı ile Cumhuriyet savcısının dikkatine sunulan bilgi notlarında Cumhurbașkanına hakaret suçundan da bahsedilmekteydi.
7
.
Öte yandan, Muradiye Cumhuriyet savcısı 2 Mart 2016 tarihinde, bașvuranın söz konusu suçu olușturacak nitelikte paylașımlar yaptığı ve sorgusunda ihtilaf konusu paylașımları yaptığını kabul ettiği gerekçesiyle, Cumhurbașkanına hakaret suçu nedeniyle ilgili hakkında Adalet Bakanlığından kovușturma izni istemiștir.
8.
Muradiye Cumhuriyet savcısı, 24 Mayıs 2016 tarihli bir iddianameyle, ikinci ceza sorușturması kapsamında bașvuranı Cumhurbașkanına hakaret suçuyla suçlamıștır.
9
.
Muradiye Ağır Ceza Mahkemesi (“Ağır Ceza Mahkemesi”) 7 Aralık 2016 tarihinde, esasa ilișkin kararını vermiș ve bașvuranın bu suçtan beraatine hükmetmiștir. Bu karar, Erzurum Adliye Bölge Mahkemesinin 21 Eylül 2017 tarihli nihai kararıyla onanmıștır.
10.
Anayasa Mahkemesi 29 Mayıs 2020 tarihinde, bașvuranın, Cumhurbașkanına hakaret suçundan açılan ceza davası nedeniyle yaptığı bireysel bașvuruda söz konusu ceza yargılaması nedeniyle ifade özgürlüğü hakkının ihlal edildiği iddiasıyla sunduğu șikâyetin açıkça dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle kabul edilemez olduğuna karar vermiștir.
Șikâyetler
11.
Bașvuran, Cumhurbașkanına hakaret suçuyla ilgili sorușturma așamasında hakkında alınan tedbirlerin, yani gözaltına alınmasının, evinin aranmasının ve adli kontrol tedbiri uygulanmasının, bu suçla ilgili olarak kendisine yöneltilen suçlamayla orantısız olduğunu iddia etmektedir. Sözleșme’nin 5. maddesinin 1. fıkrasını ileri sürmektedir.
12.
Bașvuran ayrıca, Cumhurbașkanına hakaret suçundan hakkında bașlatılan ceza kovușturmalarından da șikâyet etmektedir. Bașvuran bu bağlamda, Sözleșme’nin 10. maddesini ileri sürmektedir.
Sözleșme’nin 5. Maddesinin 1. Fıkrası Bağlamındaki Șikâyet Hakkında
13.
Bașvuran, Sözleșme’nin 5. maddesinin 1. fıkrasına dayanarak, ceza sorușturması așamasında hakkında alınan tedbirlerden, yani gözaltına alınmasından, evinin aranmasından ve iki ay süreyle adli kontrol tedbiri uygulanmasından șikâyet etmektedir. Bașvuranın nazarında, bu tedbirler, Cumhurbașkanına hakaret suçundan bașlatılan ceza yargılaması kapsamında alınmıștı.
14.
Hükümet, bașvuranın mağdur sıfatı tașımadığı yönünde kabul edilemezlik itirazı ileri sürmektedir. Bu bağlamda, gözaltı ve adli kontrolün, mevcut bașvurunun konusu olan Cumhurbașkanına hakaret suçuyla değil, terör örgütü propagandası suçuyla ilgili bașlatılan yargılama kapsamında verildiğini ifade etmektedir.
15.
Bașvuran, bu itirazı kabul etmemektedir.
16.
Dava dosyasındaki belgelerden, ihtilaf konusu tedbirlerin, bașvuranın șikâyetinde iddia edildiği gibi Cumhurbașkanına hakaret suçuyla ilgili ceza yargılaması kapsamında değil, terör örgütü propagandası suçu nedeniyle bașlatılan yargılama kapsamında alındığı anlașılmaktadır (yukarıda 3 ve 4. paragraflar). Özellikle, bașvuran, Cumhurbașkanına hakaret suçuyla ilgili yargılama nedeniyle özgürlükten yoksun bırakan herhangi bir tedbire konu olmamıștır. Esasen, Cumhurbașkanına hakaret suçunun, Cumhuriyet savcısının talebi üzerine terör örgütü propagandası suçuyla ilgili yürütülen sorușturma kapsamında gözaltına alındıktan sonra, bașvuranın gözaltına alınması ve sorgulanmasına ilișkin belgelere polis tarafından dâhil edilmiș gibi görünmektedir (yukarıda 6. paragraf). Bu nedenle Mahkeme, Hükümetin itirazını kabul etmekte ve Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi ve 4. fıkraları uyarınca, Sözleșme hükümleriyle
kiși bakımından bağdașmazlık
(ratione personae
) nedeniyle bu șikâyetin kabul edilemez olduğuna karar vermektedir.
Sözleșme’nin 10. Maddesi Bağlamındaki Șikâyet Hakkında
17.
Bașvuran, Sözleșme’nin 10. maddesine dayanarak, Cumhurbașkanına hakaret suçu nedeniyle hakkında bașlatılan ihtilaf konusu ceza yargılamasının, kendisini kayda değer bir süre boyunca mahkûm edilme tehdidi altında bırakarak, ifade özgürlüğü hakkını ihlal ettiğini iddia etmektedir.
18.
Hükümet, bașvuran aleyhindeki ceza yargılamasının, ilgilinin ifade özgürlüğü hakkını kullanmasına yönelik bir müdahale teșkil etmediğini ileri sürerek, mağdur sıfatı bulunmadığı bağlamında bir kabul edilemezlik itirazı ileri sürmektedir.
19.
Bașvuran, Hükümetin itirazına karșı çıkmaktadır.
20.
Mahkeme, özellikle
Dilipak/Türkiye
(no. 29680/05, §§ 44-47, 15 Eylül 2015) kararında ifade edilen, ifade özgürlüğü üzerinde caydırıcı etkisi olan bazı koșulların, -haklarında kesinleșmiș bir mahkûmiyet kararı bulunmayan- ilgili kișilerde, söz konusu özgürlüğü kullanma haklarına müdahale nedeniyle mağdur sıfatına yol açabileceği yönündeki içtihadını hatırlatmaktadır.
21.
Mahkeme,
Döner ve diğerleri/Türkiye
(no. 29994/02, §§ 85-88, 7 Mart 2017) davasında, bașvuranlar aleyhinde bașlatılan ve yaklașık bir yıl dört ay süren ve sonunda beraat ettikleri ancak arama, gözaltı ve tutuklama gibi tedbirlerin eșlik ettiği ceza yargılamalarının, ilgililerin ifade özgürlüğü haklarına bir müdahale teșkil ettiği kanaatine vardığını hatırlatmaktadır.
22.
Mahkeme ayrıca,
Ali Gürbüz/Türkiye
(no. 52497/08 ve diğer 6 bașvuru, §§ 59-69, 12 Mart 2019) davasında, sahibi olduğu gazetede yasa dıșı örgütlerin liderlerinin açıklamalarını içeren haberlerin yayımlanması nedeniyle bașvuran aleyhine açılan yedi ceza davasının kayda değer süreler boyunca (beș yıl beș ay dokuz gün ile yedi yıl, dört ay on gün arasında) derdest kaldığını; bu yargılamalar kapsamında ilgili hakkında kısıtlayıcı tedbirler alınmamıș ve bu yargılamalar sonucunda beraat kararları verilmiș olmasına rağmen, bunların caydırıcı etkisi göz önünde bulundurulduğunda, bașvuranın ifade özgürlüğü hakkını kullanmasına yönelik bir “müdahaleye” neden olabileceği değerlendirmesinde bulunduğunu hatırlatmaktadır.
23.
Benzer șekilde,
Kaboğlu ve Oran/Türkiye (no. 2)
(no. 36944/07, §§ 105-116, 20 Ekim 2020) davasında, bașvuranlar aleyhinde bașlatılan ve üç yıl dört ay on altı gün boyunca derdest olan ve davalardan birinin sonunda ilgililerin beraat etmesi ve diğer davanın ise kayıttan düșmesiyle sonuçlanan ceza kovușturmalarının caydırıcı etkisi göz önüne alındığında, bu yargılamaların bașvuranlar için bütünüyle varsayımsal riskler içerdiği ve bizzat, bașvuranların ifade özgürlüğü haklarını kullanmalarına yönelik bir “müdahale” teșkil edecek șekilde gerçek ve etkili kısıtlamalar olușturduğu șeklinde değerlendirilemeyeceği kanaatine varmıștır.
24.
Buna karșın Mahkeme,
Metis Yayıncılık Limited Șirketi ve Sökmen/Türkiye
((k.k.), no. 4751/07, §§ 29-36, 20 Haziran 2017) kararında, oldukça kısa bir süre içerisinde (üç ve beș ay), ya kovușturmaya yer olmadığına dair kararla ya da beraat kararıyla sonuçlanan ceza kovușturmalarının, bașkaca ișlemler olmaksızın, caydırıcı bir etkiye sahip olamayacağı veya bașvuranların Sözleșme’nin 10. maddesi anlamında ifade özgürlüğü haklarıyla korunan faaliyetleri üzerinde gerçek ve etkili baskılar olușturamayacağı kanaatine varmıștır.
25.
Mahkeme, mevcut davada, Cumhurbașkanına hakaret suçundan 23 Șubat 2016 tarihinde bașvuran hakkında bir ceza sorușturması bașlatıldığını (yukarıda 2. paragraf), bu ceza sorușturmasının 24 Mayıs 2016 tarihli iddianame ile ilgili hakkında ceza davası açılmasıyla sonuçlandığını (yukarıda 8. paragraf) ve bu ceza davasının 7 Aralık 2016 tarihinde Ağır Ceza Mahkemesi tarafından verilen beraat kararı ile sonuçlandığını (yukarıda 9. paragraf) ve bu kararın 21 Eylül 2017 tarihinde kesinleștiğini kaydetmektedir (
ibid
.).
26.
Mahkeme, Cumhurbașkanına hakaret suçundan bașvuran aleyhinde bașlatılan ve yaklașık bir yıl yedi ay süren ceza sorușturması ve yargılaması boyunca, ilgili hakkında yakalama veya özgürlüğün kısıtlanması șeklinde veyahut bașkaca herhangi bir nitelikte baskıcı bir tedbir alınmadığını gözlemlemektedir. Bașvuran, yukarıdaki paragraflarda seyri anlatılan bu ceza kovușturmalarının kendisine nasıl bir rahatsızlık verdiğini veya mesleki hayatı üzerinde nasıl bir caydırıcı etkisi olduğunu ifade etmemektedir. Öte yandan bașvuran, gazetecilik faaliyetlerinde veya ifade özgürlüğü hakkını bașkaca bir șekilde kullanırken yașamıș olabileceği muhtemel bir stres veya cesaret kırılmasına ilișkin somut herhangi bir kanıt da sunmamıștır.
27.
Bu koșullar altında Mahkeme, oldukça kısa bir süre sonra beraat kararı verilmiș ve bu karar temyizde onanmıș olan mevcut davada bașlatılan ceza kovușturmalarının caydırıcı bir etkiye sahip olduğu veya bașvuranın, Sözleșme’nin 10. maddesiyle tanınan ifade özgürlüğü hakkıyla korunan faaliyetleri üzerinde gerçek ve etkili kısıtlamalar olușturduğunun söylenemeyeceği kanaatindedir (bk.
bu davaya uygulanabildiği ölçüde
(
mutatis mutandis
),
Metis Yayıncılık Limited Șirketi ve Sökmen
, yukarıda anılan, § 35, ve
Erkem/Türkiye
[komite] (k.k.), no. 38193/08, §§ 27-30, 2 Ekim 2018).
28.
Mevcut davada söz konusu olan ceza kovușturmalarının, bașvuranın, Sözleșme’nin 10. maddesiyle güvence altına alınan ifade özgürlüğü hakkını kullanmasına yönelik bir “müdahale” teșkil etmediği sonucuna varılmaktadır.
Bu nedenle Mahkeme, Hükümetin itirazını kabul ederek, bașvuranın șikâyetinin, Sözleșme’nin 35. maddesinin 3. fıkrasının a) bendi ve 4. fıkrası uyarınca, Sözleșme hükümleriyle
kiși bakımından bağdașmazlık
(
ratione personae
) nedeniyle reddedilmesi gerektiğine karar vermektedir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvurunun kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, Fransızca dilinde tanzim edilmiș olup 25 Nisan 2024 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Dorothee von Arnim
Pauliine Koskelo
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan