Alçiçek și Toprak împotriva Turciei

În cazul Alçiçek ve Toprak/Türkiye, președintele Egidijus Kūris, judecătorul Pauliine Koskelo, Fédéric Krenc și directorii secțiilor de scrieri, directorul adjunct Dorothee von Arnimin, au fost reținuți de către Curtea a Turciei, iar în cazul celorlalte două persoane care au fost aduse în judecată, au fost aduse în judecată de către autoritățile din Ankara, conform articolului 34.15 din Legea nr. 20/2012 privind publicarea unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte

de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest împotriva unor acte de protest. Pe 27 martie 2012, a fost prezentat un proiect de lege privind modificarea Legii Sindicatelor de Muncitori din Camerele Municipale, precum și a sistemului general de educație. În curs de dezbatere în fața Parlamentului, proiectul continuă să fie discutat, iar sindicatele vor organiza o demonstrație în Ankara. Pe 27 martie 2012, la ședințele de ședințe de ședințe de ședințe de ședințe de ședințe de ședințe de ședințe, se află bărbați care au plecat cu autovehicule din Adana spre Ankara pentru a participa la demonstrație.

O autobuze cu 74 de persoane, inclusiv cele de ședințe de ședințe, pot fi oprite la ieșirea din Adana la ora 23:40 pe autobuzele municipale. Pe 28 martie 2012, la ora 03:30 pe autobuzele municipale, au fost reținuite de poliție și de membrii comunităților municipale. În legătură cu al doilea protest, organizat la ora 04:50, din data de 25 martie 2012 (semnat de 74 de persoane, inclusiv 55 de agenți de securitate și solicitanți), se înțelege că poliția a informat reclamanții că toate demonstrațiile planificate pentru 28 și 29 martie 2012 în capitala Ankara au fost interzise de Hotărârea Guvernului Ankara nr. 6136 din data de 26 martie 2012 din motive de securitate și ordine publică.

În cererile depuse la Curtea din Adana, pe 10 aprilie 2012, reclamanții au contestat această hotărâre, susținând că nu au verificat identitatea forțelor de securitate, că scopul lor principal este de a împiedica participarea la demonstrații, la instrucțiunile Guvernului și Ministerului de Externe, iar în acest caz au cerut Curții să examineze și să anuleze pedeapsa administrativă în baza articolului 10 din Convenția privind libertatea de exprimare. (3) Curtea din Adana, pe 25 mai 2012, a decis că nu au fost verificate identitățile forțelor de securitate, că scopul lor principal este de a împiedica participarea la demonstrații, la instrucțiunile Guvernului și Ministerului de Externe. (5) Curtea din Adana a declarat că nu există nicio justiție pentru a respinge libertatea de exprimare și că nu poate să anuleze pedeapsa administrativă.

(6) Curtea din Adana a decis, pe 25 mai 2012, că nu au fost verificate identitățile forțelor de securitate, că nu au fost verificate identitățile acestora, că nu au fost verificate identitățile acestora, că nu au fost verificate identitățile acestora, că nu au fost verificate identitățile acestora, că nu au fost identificate identitățile acestora, că nu au fost identificate identitățile acestora, că nu au fost identificate identitățile acestora.

(6) Curtea a declarat că nu a recunoscut încă dreptul lor de exprimare, că nu a fost identificat în temeiul articolului 10 din Convenției de Justiție din 11 decembrie 2012 (nr. Eğitim ve Alim İșçileri Sendikası și alții/Türkiy e (no. 20347/07, §§ 91-98, 5 iulie 2016) - Curtea a constatat, într-o hotărâre recentă, că a fost încălcat art. 11 din Convenție în legătură cu aceleași evenimente și cu același grup de persoane (Alıcı ve Alim İșçileri Sendikası și alții/Turcia, no. 70098/12, §§ 43-53, 24 mai 2022). Curtea a constatat că, în lipsa de informații necesare privind dosarul lor, dreptul reclamanților de a participa la demonstrații organizate de sindicate în Ankara șă-și fi înținut drepturile de a participa în public.

Curtea a constatat, în lumina informațiilor recente, că drepturile reclamanților de a participa la demonstrații organizate de sindicate nu au fost încă utilizate în scopul de a-și proteja libertatea de exprimare.

Curtea a concluzionat, în primul rând, că o hotărâre a autorității a interzis toate manifestările din Ankara la 28 și 29 martie 2012 Curtea a concluzionat, în primul rând, că o hotărâre a autorității a interzis toate manifestările din Ankara la 28 și 29 martie 2012 Curtea a concluzionat, în primul rând, că există îndoieli grave cu privire la previzibilitatea și calitatea hotărârii autorității în cauză în sensul articolului 11 alineatul (2) din Convenție (adică, Özbent și alții împotriva Turciei , no. 56395/08 și 58241/08, § 39, 9 iunie 2015). Curtea a concluzionat, cu toate acestea, că nu a concluzionat cu privire la necesitatea intervenției, adică nu a concluzionat că o intervenție în temeiul articolului 20 de mai jos ar trebui să fie justificată, iar aceasta nu ar putea duce la o mai mare investigație a societății (a se vedea §20 de mai jos).

Cu toate acestea, în cazul concret, măsura efectivă luată împotriva manifestanților, inclusiv a reclamantelor, se dovedește a fi o împiedicare totală a procedurilor de anchetă; aceasta fiind, în opinia Curții, o măsură fără justificare care nu este necesară pentru asigurarea ordinii sau protecția drepturilor altora (înlăturați mai sus, Sindicatul Angajaților din Educație și Știință și alții, §§ 107-108). Prin urmare, s-a încălcat art. 11 din Convenție.

BU GEREKÇELERLE, MAHKEME, OY BİRLİĞİYLE, Bașınvur Doğurului este admisibil; art. 11 al Contractului a fost încălcat; a) Fiecare dintre solicitanți a fost respins, în termen de trei luni, de plata fiecărui impozit necesar prin intermediul acestui meblağ, cu excepția tuturor taxelor și a plății, pe baza datei în vigoare ALDE, ca despăgubire spirituală egală cu 1.000 de tone de tarife pentru Topı Tarife; b) art. 1 din Tratatul privind plata tarifelor pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı

Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru Topı Tarife pentru

AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ

İKİNCİ BÖLÜM

ALÇİÇEK VE TOPRAK/TÜRKİYE

(Bașvuru No. 77154/12) KARAR STRAZBURG 30 Mayıs 2023 İșbu karar kesinleșmiștir. Bazı șekli düzeltmelere tabi tutulabilir.

Alçiçek ve Toprak/Türkiye davasında, Bașkan Egidijus Kūris, Hâkimler Pauliine Koskelo, Frédéric Krenc ve Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı Dorothee von Arnim’in katılımıyla Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm), Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan davanın temelinde bulunan ve Türk vatandașı olan iki kișinin (“bașvuranlar”)- bașvuranların listesi ve ilgili açıklamalar karar ekindeki tabloda yer almaktadır- 20 Kasım 2012 tarihinde, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca Mahkemeye yapmıș oldukları bașvuruyu (no. 77154/12), Bașvuranların Sözleșme’nin 11. maddesi bağlamındaki șikâyetinin, Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesine ve bașvurunun geri kalan ve diğer üç bașvurana ilișkin kısmının kabul edilemez olarak açıklanmasına ilișkin kararı, Tarafların görüșlerini dikkate alarak 9 Mayıs 2023 tarihinde kapalı oturumda gerçekleștirilen müzakerelerin ardından, söz konusu tarihte așağıdaki kararı vermiștir:

DAVANIN KONUSU

Bașvuru, bașvuranların, bir gösteriye katılmak üzere Ankara’ya gitmek için bulundukları bir otobüste yakalanmaları ve otobüsü durduran polis memuruna kimliklerini ibraz etmeyi reddetmiș olmaları nedeniyle idari para cezası ödemeye mahkûm edilmeleri ile ilgilidir.

OLAY VE OLGULAR

Adana’da ikamet eden bașvuranlar, Eğitim-Sen (Eğitim ve Bilim Emekçiler Sendikası) üyeleridir ve Adana Barosuna bağlı Avukat S. Aracı Bek tarafından temsil edilmektedirler. 27 Mart 2012 tarihinde, Kamu Görevlileri Sendikaları Kanunu’nda ve aynı zamanda genel eğitim sisteminde değișiklik yapılmasına ilișkin bir kanun tasarısı sunulmuștur. Söz konusu tasarı, Meclis önünde tartıșılmaya devam ederken, sendikalar Ankara’da bir gösteri düzenlemișlerdir. Bașvuranlar, 27 Mart 2012 tarihinde, gösteriye katılmak üzere gece Adana’dan Ankara’ya doğru yola çıkmıșlardır. Bașvuranların dâhil olduğu 74 kișiyi tașıyan iki otobüs, saat 23:40 sularında Adana’nın çıkıșında otoyolda polisler tarafından durdurulmuștur.

28 Mart 2012 tarihinde saat 03:30 civarında, komiser M.K. ve polis memuru M.A. tarafından düzenlenen tutanağa göre, bașvuranları tașıyan iki otobüs, iki gün ve gece boyunca basın açıklaması ve grev kisvesi altında toplantı ve gösterilerin ve benzer eylemlerin gerçekleștiği Ankara’da yasa dıșı eylemlerin yasaklanması nedeniyle, göstericilerin kontrol edilmesi ve güvenlik güçleriyle bir çatıșma yaratabilecek ve kamu düzenini bozabilecek eylemlere katılabilecek kișilerin kimliğinin doğrulanması için durdurulmuștur. 28 Mart 2012 tarihinde saat 04:50 sularında düzenlenen ikinci tutanaktan (55 güvenlik görevlisi ve bașvuranların dâhil olduğu 74 kiși tarafından imzalanmıștır), polisin bașvuranlara, 28 ve 29 Mart 2012 tarihlerinde bașkentte yapılması öngörülen tüm gösterilerin güvenlik ve kamu düzeni nedenleriyle Ankara Valiliği tarafından düzenlenen 6136 sayılı ve 26 Mart 2012 tarihli valilik kararı tarafından yasaklandığının bilgisini verdiği anlașılmaktadır.

Polis memurları yolculardan evlerine dönmelerini talep etmiștir. Otobüs yolcularının emre uymayı ve kimliklerini vermeyi reddetmelerine ilișkin olarak polis, Adana Cumhuriyet Savcısından talimat talebinde bulunmuștur. Adana Cumhuriyet Savcısı, göstericilerin ifadelerinin alınması, kimliklerinin doğrulanması ve ardından bırakılmaları için emniyete getirilmelerine karar vermiștir. Polis memurları, aralarında bașvuranların da bulunduğu 74 kișiyi emniyete götürmüștür. Halen 28 Mart 2012 tarihinde, saat 10:45’te bașvuranların avukatları emniyete gelmiștir. Saat 14:50 civarlarında bașvuranlar ifadelerini verdikten ve sağlık muayenesinden geçtikten sonra serbest bırakılmıșlardır.

28 Mart 2012 tarihinde, bașvuranlara, Adana Valiliği tarafından, 27 Mart 2012 tarihinde gece otobüslerini durduran polis memuruna kimliklerini ibraz etmeyi reddetmiș olmaları nedeniyle, (5326 sayılı) Kabahatler Kanunu’nun 40. maddesi uyarınca, 82 Türk lirası (olayların meydana geldiği dönemde yaklașık 28 avro) idari para cezaları verilmiștir. Bașvuranlar, 10 Nisan 2012 tarihinde, Adana Sulh Ceza Mahkemesi (“Sulh Ceza Mahkemesi”) önünde bu kararlara itiraz etmișlerdir. Bașvuranlar, Sulh Ceza Mahkemesine yapmıș oldukları bașvurularında, güvenlik güçlerinin kimliklerini kontrol etmediklerini, asıl amaçlarının, Hükümetin ve İçișleri Bakanlığının talimatları üzerine, gösteriye katılmalarını engellemek olduğunu ileri sürmüșlerdir.

Bașvuranlar, Sulh Ceza Mahkemesinden, davayı Sözleșme’nin 10. maddesi ıșığında incelemesini ve idari para cezasını iptal etmesini talep etmișlerdir. 3. Sulh Ceza Mahkemesi, 25 Mayıs 2012 tarihinde, durușma düzenlemeden, temyiz yolu kapalı olmak üzere iki ayrı kararla bașvuranların itirazlarını reddetmiștir. Söz konusu kararlar, bașvuranlara sırasıyla 5 Haziran 2012 ve 16 Ağustos 2012 tarihlerinde bildirilmiștir. Bașvuranlar, Sözleșme’nin 10 ve 11. maddelerini ileri sürerek, kendilerine verilen cezanın, ifade özgürlüğü haklarının yanı sıra toplanma özgürlüğü haklarını ihlal ettiğini iddia etmektedirler.

MAHKEMENİN DEĞERLENDİRMESİ

SÖZLEȘME’NİN 11. MADDESİNİN İHLAL EDİLDİĞİ İDDİASI HAKKINDA

Olay ve olguların hukuki nitelendirmesi konusunda takdir yetkisine sahip olan Mahkeme ( Radomilja ve diğerleri/Hırvatistan [BD], no. 37685/10 ve 22768/12, § 126, 20 Mart 2018), șikâyeti Sözleșme’nin 11. maddesi açısından inceleyecektir. Mahkeme, söz konusu șikâyetin, Sözleșme’nin 35. maddesinde belirtilen bașka bir gerekçeyle açıkça dayanaktan yoksun veya kabul edilemez olmadığını tespit ederek, kabul edilebilir olduğuna karar vermektedir. Mahkeme, içtihadından doğan ve Eğitim ve Bilim Emekçileri Sendikası ve diğerleri/Türkiy e (no. 20347/07, §§ 91-98, 5 Temmuz 2016) kararında hatırlatılan genel ilkelere atıfta bulunmaktadır.

Mahkeme, yakın tarihli bir kararda, aynı olaylara ve aynı kiși grubuna ilișkin olarak Sözleșme’nin 11. maddesinin ihlal edildiği sonucuna vardığını kaydetmektedir ( Alıcı ve diğerleri/Türkiye , no. 70098/12, §§ 43-53, 24 Mayıs 2022). Mahkeme, dosyaya eklenen belgelerden, bașvuranların sendikaları tarafından düzenlenen gösterilere katılmak üzere Ankara’ya gitmek için yolda oldukları sırada yakalandıklarının anlașıldığını kaydetmektedir. Mahkeme, dosyadaki tüm unsurlar ıșığında, yetkili makamların asıl amacının kimliklerini ibraz etmeyi reddetmeleri nedeniyle bașvuranları cezalandırmak değil, bașvuranların gösteriye katılmak için Ankara’ya gitmelerini engellemek olduğu kanaatindedir ve sonuç bu olmuștur (ayrıca bk.

yukarıda anılan Alıcı ve diğerleri , § 48). Dolayısıyla Mahkeme, kamu makamlarının eylemlerinin, özellikle polise kimliklerini ibraz etmedikleri için verilen cezanın, bașvuranların toplanma özgürlüğü hakkına bir müdahale teșkil ettiğini gözlemlemektedir. Mahkeme, toplantı özgürlüğü hakkının kullanılmasına yapılan bir müdahalenin, “yasa ile öngörülmediği”, bir veya daha çok meșru amaç izlemediği ve bu amaçlara ulașmak için “demokratik bir toplumda gerekli” olmadığı sürece, Sözleșme’nin 11. maddesini ihlal ettiğini hatırlatmaktadır.

Mahkeme, somut olayda, öncelikle, bir valilik kararının 28 ve 29 Mart 2012 tarihlerinde Ankara’daki tüm gösterileri yasakladığını kaydetmektedir Mahkeme, Sözleșme’nin 11. maddesinin 2. fıkrası anlamında söz konusu valilik kararının öngörülebilirliğine ve “kanun” niteliğine ilișkin ciddi șüphelerin bulunduğu kanaatindedir (aynı anlamda, Özbent ve diğerleri/Türkiye , no. 56395/08 ve 58241/08, § 39, 9 Haziran 2015). Bununla birlikte Mahkeme, müdahalenin gerekliliği hakkında vardığı sonuç dikkate alındığında (bk. Așağıdaki 20. paragraf), bu sorunun daha fazla incelenmesine gerek olmadığına hükmetmektedir. Öte yandan, söz konusu müdahale, Sözleșme’nin 11. maddesinin 2. fıkrasında yer alan meșru amaçlardan en azından birine, yani düzenin sağlanmasına veya bașkalarının haklarının korunmasına yöneliktir.

Mahkeme, söz konusu müdahalenin demokratik bir toplumda gerekli olup olmadığı sorusuna ilișkin olarak, kamuya açık bir alanda yapılan tüm gösterilerin günlük hayatta aksaklıklara neden olabileceğini, ancak yetkili makamlardan belirli bir tolerans göstermelerinin beklenebileceği göz önüne alındığında, bunun kendi bașına toplanma özgürlüğü hakkının kullanılmasına yapılan bir müdahaleyi haklı çıkarmadığını hatırlatmaktadır ( Berladir ve diğerleri/Rusya , no. 34202/06, §§ 38-43, 10 Temmuz 2012). Ancak somut olayda, bașvuranların dâhil olduğu göstericilere yönelik etkin șekilde alınan tek tedbirin Ankara’ya gitmelerinin tamamen engellenmesi olduğu görülmektedir; bu da, Mahkemeye göre, düzenin sağlanması veya bașkalarının haklarının korunması için gerekli olmayan orantısız bir tedbirdir (yukarıda anılan Eğitim ve Bilim Emekçileri Sendikası ve diğerleri , §§ 107-108).

Dolayısıyla, Sözleșme’nin 11. maddesi ihlal edilmiștir.

SÖZLEȘME’NİN 41. MADDESİNİN UYGULANMASI

Bașvuranlar, maruz kaldıkları kanaatine vardıkları maddi zarar karșılığında 1.000 avro ve manevi zarar karșılığında 1.000 avro talep etmektedirler. Bașvuranlar ayrıca, yapmıș oldukları masraf ve giderler karșılığında, yani her biri 35 avro olmak üzere ödenen idari para cezaları bağlamında 8.190 avro ve temsil masrafları ve çeviri ücretleri için müștereken 8.120 avro talep etmektedirler. Bașvuranlar, bu bağlamda, taleplerini desteklememekte ve herhangi bir kanıtlayıcı belge sunmamaktadırlar. Hükümet, bu taleplerin tamamına itiraz etmektedir. Mahkeme, bu meblağ üzerinden ödenmesi gereken her türlü vergi tutarı hariç olmak üzere, manevi tazminat olarak bașvuranların her birine, 1.000 avro ödenmesinin makul olduğu kanısına varmaktadır.

Mahkeme, maddi zarar ve masraf ve giderlere ilișkin olarak, bu taleplerin herhangi bir kanıtlayıcı belgeyle birlikte sunulmadığını gözlemlemektedir. Dolayısıyla Mahkeme, bu talepleri reddetmektedir. Mahkeme, gecikme faizi olarak, Avrupa Merkez Bankasının marjinal kredi faizlerine uyguladığı faiz oranına üç puan eklenerek elde edilecek oranın uygulanmasının uygun olduğu sonucuna varmaktadır.

BU GEREKÇELERLE, MAHKEME, OY BİRLİĞİYLE, Bașvurunun kabul edilebilir olduğuna; Sözleșme’nin 11. maddesinin ihlal edildiğine; a) Davalı Devletin bașvuranların her birine, üç aylık bir süre içinde, bu meblağ üzerinden ödenmesi gereken her türlü vergi tutarı hariç olmak ve ödeme tarihinde geçerli olan döviz kuru üzerinden davalı Devletin para birimine çevrilmek üzere, manevi tazminat olarak, 1.000 avro (bin avro) ödemekle yükümlü olduğuna; b) Söz konusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödeme tarihine kadar, bu tutara Avrupa Merkez Bankasının o dönem için geçerli olan marjinal kredi faiz oranının üç puan fazlasına eșit oranda basit faiz uygulanmasına; Adil tazmine ilișkin kalan taleplerin reddine karar vermiștir.

İșbu karar Fransızca dilinde tanzim edilmiș olup, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince 30 Mayıs 2023 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir. Dorothee von Arnim Egidijus Kūris Yazı İșleri Müdür Yardımcısı Bașkan Ek Bașvuranların Listesi: Bașvuru No. 77154/12 No. Ad SOYAD Doğum/Kayıt Tarihi Uyruğu İkamet Yeri 1. Yalçın ALÇİÇEK 1967 Türk Adana 2. Fatih TOPRAK 1984 Türk Adana