AVRUPA İNSAN HAKLÜM MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM SAZ VE DİĞERLERİ / TÜRKİYE DAVASI (Bașvuru no. 29218/20 și alte 2 cereri) KARAR STRAZBURG 24 octombrie 2023 Această hotărâre a fost hotărâtă definitiv și poate fi supusă unor modificări în anumite forme. în cazul Saz și Alții/Turecia, președintele Jovan Ilievski, judecătorii Lorraine Schembri Orland, Diana Sârcu și directorul adjunct al Departamentului de Jurnală Dorothee von Arnimcu au fost invitați să participe la următoarele întâlniri ale Comitetului European pentru Drepturile Omului (Bașvuru no. 29218/20 și alte 2 cereri), ale căror date de la data de primire au fost date de către Consiliul Judecătoresc al Republicii Turcia, ale căror date de primire au fost date de către președintele Consiliului Judecătoresc al Departamentului de Jurnală (Bașvuruul Judecătoresc al Republiilor), ale căruia Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül Kürgül
2.Bașvuran Cumali Saz, de la 6 noiembrie 2018 până la eliberarea sa în condițiile libertății de supraveghere la 31 ianuarie 2020 în Osmaniye T Tipiye Ceza İnfaz Kurumunda, a fost reținut. Bașvuran, de la respectivul moment, a fost reținut de Osmaniye T Tipiye Ceza İnfaz Kurumu İdaresi din cauza interdicției de vizită a acestuia pe 3 septembrie 2018 din cauza lipsei de vizita de weekend, pentru că nu a primit o permisie de vizită semnificativ mai mică decât a copiilor de vârstă școlară. 3. Bașvuran Tahir Kaplan, de la 4 august 2016 a fost eliberat până la sfârșitul mandatului său de 19 august 2021 de către Ceza T Tipiye Ceza İnfaz Kurumunda. 5. Ceza T Tipiye İnfaz Kurumunda, de la data de 23 august 2019, a fost reținută de Ceza T Tipiye Abdullah Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Turmaz Tur
Toate cererile au fost respinse, iar alte plângeri ale cererilor au fost depuse de către instanța de judecată Anayasa, pe baza articolului 8 din Conventie, iar alte plângeri au fost depuse de instanța de judecată Anayasa, pe motivul că au fost în mod evident lipsite de temei. 6. potrivit informațiilor transmise de către guvern, în perioada în care restricțiile respective au fost în vigoare, începând cu vineri, reclamantul Saz a fost vizitat de 26 de ori de copiii sa, de 56 de ori de Havuran Tahtür Kapı, de 9 ori de Abdullah Akıyar.
În plus, în cauza Subașı și alții (în aceeași hotărâre § 77-93), Curtea a decis că a fost încălcată art. 8 în ceea ce privește aspecte similare cauzei în cauză și nu vede niciun motiv de a se opri de la aceste constatări în cauzele concrete. Curtea consideră, prin urmare, că această plângere nu este în mod evident lipsită de temei în sensul articolului 35 § 3 (a) din Convenție sau inadmisibilă pe orice alt motiv. Prin urmare, această plângere trebuie declarată admisibilă.
Reclamantul Tahir Kaplan a cerut 15.000 de euro drept despăgubiri morale și 1.600 de euro pentru cheltuieli și cheltuieli, inclusiv onorariile de avocatură. Cu toate acestea, guvernul nu a prezentat niciun document în sprijinul celei de-a doua cereri. 14. Guvernul a contestat că cererea reclamantului Tahir Kaplan a fost întârziată și în orice caz excesivă. 15. Curtea a constatat că președintele Secției a respins, la 29 martie 2023, în temeiul articolului 38 § 1 din Regulamentul Curții, că Tahir Kaplan a renunțat la a adăuga în dosarul acțiunii cererile sale de despăgubiri și de despăgubiri echitabile în afara termenului de timp în care au fost depuse. Prin urmare, Curtea, în sprijinul cererilor sale de despăgubiri, a prezentat nicio plângere în legătură cu orice astfel de cerere, inclusiv orice cerere care nu a fost depusă la timp de către președintele Secției. 8.
a) plata de către Cauzatorul, în termen de trei luni, a unei sume de 1.500 de euro (o mie cinci sute de euro), în despăgubiri morale, cu excepția tuturor impozitelor care pot fi reflectate, pentru a fi transformate în moneda de schimb a Cauzatorului, de către Cauzatorul, în termen de trei luni, b) de la data expirării perioadei de trei luni menționate mai sus până la data plății, suma menționată mai sus, a unei sume de trei puncte suplimentare la rata dobânzii marginale valabilă pentru perioada în cauză a Băncii Centrale Europene, în aplicarea ratei dobânzii marginale obținute prin garantare, în termen de trei luni, a Cauzatorul, în cazul în care se aplică o simplă măsură, a decis să se adauge trei puncte la rata dobânzii marginale valabilă pentru perioada în cauză, în cazul în care se aplică o simplă măsură, în cazul în care se aplică rata dobânzii marginale a Băncii centrale europene, cu excepția tuturor taxelor care pot fi reflectate, a Cauziunii Cauzatorului, în cazul în care se aplică o simplă măsură, a numirii Cauzului de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei de trei puncte de trei puncte de trei puncte de trei de trei puncte de trei puncte de trei de trei puncte de trei de trei puncte de trei de trei puncte de trei de trei puncte de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei de trei
(Bașvuru no. 29218/20 ve diğer 2 bașvuru)
KARAR
24 Ekim 2023
İșbu karar kesinleșmiș olup bazı șekli değișikliklere tabi tutulabilir.
Saz ve Diğerleri / Türkiye davasında,
Bașkan
Jovan
Ilievski,
Hâkimler
Lorraine
Schembri
Orland,
Diana Sârcu
ve
Bölüm
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Dorothee von Arnim’in katılımıyla Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine, ekteki listede yer alan bașvuranlar tarafından (“bașvuranlar”) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne (“AİHM” veya “Mahkeme”), İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca, așağıda belirtilen farklı tarihlerde yapılmıș bașvuruları,
Sözleșmenin 8. maddesi kapsamındaki șikâyeti, Adalet Bakanlığı İnsan Hakları Dairesi Bașkanı Hacı Ali Açıkgül tarafından temsil edilen Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmesi ve bașvurunun geri kalan kısmının kabul edilemez olduğuna dair kararı,
Bașvuran Cumali Saz’a Mahkeme önündeki yargılamada kendisini temsil etmesine izin verilmesi kararı (Mahkeme İç Tüzüğü’nün 36 § 2 maddesi),
Hükümetin görüșlerini,
Bașvuran Tahir Kaplan’ın görüșleri ve bașvuranlar Cumali Saz ve Abdullah Akı’nın bașvurularını sürdürme niyetlerini teyit etmelerini dikkate alarak;
3 Ekim 2023 tarihinde yapılan kapalı müzakerelerin ardından,
Aynı tarihte kabul edilen așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvurular, olayların meydana geldiği sırada tutuklu bulunan bașvuranları okul çağındaki çocuklarının hafta sonları ziyaret etmelerine (görüș) izin verilmemesine ilișkindir.
2.
Bașvuran Cumali Saz, 6 Kasım 2018 tarihinden 31 Ocak 2020 tarihinde denetimli serbestlik kapsamında serbest bırakılana kadar Osmaniye T Tipi Ceza İnfaz Kurumunda tutulmuștur. Bașvuran, söz konusu dönemde Osmaniye T Tipi Ceza İnfaz Kurumu İdaresi tarafından 3 Eylül 2018 tarihinde hafta sonu ziyaretlerine ilișkin getirilen yasak nedeniyle, okul çağındaki çocuklarından önemli ölçüde daha az ziyaret aldığını iddia etmiștir.
3.
Bașvuran Tahir Kaplan, 4 Ağustos 2016 tarihinden 19 Mart 2021 tarihinde denetimli serbestlik kapsamında serbest bırakılana kadar Bolu T Tipi Ceza İnfaz Kurumunda tutulmuștur. Bolu T Tipi Cezaevi İdaresi, 21 Eylül 2018 tarihinde, cezaevinin yeterli personeli ve bu tür ziyaretleri kabul etme kapasitesi olmadığı gerekçesiyle hafta sonu ziyaretlerine izin verilmemesi kararı almıștır.
4.
Bașvuran Abdullah Akı 9 Ağustos 2019 tarihinden itibaren Türkoğlu L Tipi Ceza İnfaz Kurumunda tutulmaktadır. Bașvuranın hafta sonları ziyaret hakkını kullanma talebi 23 Ağustos 2019 tarihinde Türkoğlu L Tipi Ceza İnfaz Kurumu İdaresi tarafından kaynak yetersizliği gerekçesiyle reddedilmiștir.
5.
Tüm bașvuranlar, hafta sonu ziyaretlerine getirilen kısıtlamaların kaldırılması için ilgili infaz hâkimlikleri nezdindeki șikâyet prosedürünü kullanmıșlardır. Bașvuranların șikâyetleri reddedilince, Sözleșme’nin 8. maddesine dayanarak Anayasa Mahkemesi’ne bireysel bașvuruda bulunmușlardır. Anayasa Mahkemesi, özet bir kararla bașvurularını açıkça dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle reddetmiștir.
6.
Hükümet tarafından iletilen bilgilere göre, söz konusu kısıtlamaların yürürlükte olduğu ilgili dönemde, bașvuran Cumali Saz çocukları tarafından 26 kez, bașvuran Tahir Kaplan 56 kez ve bașvuran Abdullah Akı 9 kez ziyaret edilmiștir.
7.
Mahkeme, bașvuruların konuları bakımından benzer olduklarını göz önünde bulundurarak, söz konusu bașvuruları tek bir kararda müștereken incelemeyi uygun görmektedir.
8.
Tüm bașvuranlar, ulusal makamların hafta sonları çocuklarıyla gerçekleștirdikleri ziyaret haklarına getirilen kısıtlama kararları sonucunda, Sözleșme’nin 8. maddesi kapsamındaki özel ve aile yașamlarına saygı gösterilmesi haklarının ihlal edildiğinden șikâyetçi olmușlardır.
9.
Hükümet, bașvuranların, hafta içi çocukları tarafından ziyaret edilebildikleri ve çocuklarıyla telefon veya yazıșma gibi diğer iletișim araçlarını kullanma imkânından mahrum bırakılmadıkları göz önüne alındığında, önemli bir zarara uğramadıklarını ileri sürmüștür.
10.
Mahkeme, benzer itirazların hâlihazırda
Subașı ve Diğerleri / Türkiye
(no. 3468/20 ve diğer 18 bașvuru, §§
61-63, 6
Aralık 2022) davasında reddedildiğini kaydetmekte olup, somut davalarda bu tespitlerden ayrılmak için herhangi bir neden görmemektedir. Mahkeme dolayısıyla bu șikâyetin Sözleșme’nin 35 § 3 (a) maddesi anlamında açıkça dayanaktan yoksun olmadığını veya bașka herhangi bir gerekçeyle kabul edilemez olmadığını değerlendirmektedir. Dolayısıyla, söz konusu șikâyetin kabul edilebilir olduğu beyan edilmelidir.
11.
Ayrıca, öncü dava olan
Subașı ve Diğerleri
davasında (aynı kararda §§ 77-93), Mahkeme, mevcut davadakine benzer konularla ilgili olarak 8. maddenin ihlal edildiğine karar vermiștir.
12.
Mahkeme, kendisine sunulan tüm belgeleri inceledikten sonra, mevcut davanın esası bakımından farklı bir sonuca ulașmaya ikna edici hiçbir olay veya sav tespit etmemiștir. Mahkeme, bașvuranları etkileyen ihtilaf konusu kısıtlamaların, yalnızca cezaevlerinin kapasitesi temelinde ve mahkûmların aile yașamlarına saygı gösterilmesi hakkı ve çocuklarıyla olan ilișkileri dikkate alınmaksızın getirildiğini (aynı kararda § 90) ve bu kısıtlamaları inceleyen yerel mahkemelerin Sözleșme’ye uygun bir yaklașım benimsemediğini (aynı kararda § 91) kaydetmektedir. Konuya ilișkin içtihadını göz önünde bulunduran Mahkeme, mevcut davada uygulanan iç hukuk çerçevesinin, bașvuranların, Sözleșme’nin gerektirdiği șekilde, aile hayatına saygı gösterilmesi haklarına yönelik keyfi müdahalelere karșı yeterli koruma sağlamadığı kanaatindedir (bk. ayrıca aynı kararda § 93). Dolayısıyla, Mahkeme, Sözleșme’nin 8. maddesinin ihlal edildiği sonucuna varmıștır.
13.
Bașvuran Tahir Kaplan manevi tazminat olarak 15.000 avro ve avukatlık ücretlerini de içermek üzere olușan masraf ve giderler için 1.600 avro talep etmiștir. Ancak, ikinci talebini destekleyecek herhangi bir belge sunmamıștır.
14.
Hükümet, bașvuran Tahir Kaplan’ın talebinin gecikmiș ve her halükârda așırı olduğu itirazında bulunmuștur.
15.
Mahkeme, Bölüm Bașkanı’nın 29 Mart 2023 tarihinde, Mahkeme İç Tüzüğü’nün 38 § 1 maddesi uyarınca, Tahir Kaplan’ın süre sınırı dıșında sunduğu görüșlerini ve adil tazmin taleplerini dava dosyasına kabul etmeye karar verdiğini kaydetmiștir. Bu sebeple, Mahkeme, bașvurana manevi tazminat olarak, miktara yansıtılabilecek vergiler hariç olmak üzere, 1.500 avro ödenmesine hükmetmiștir. Bașvuranın masraf ve giderlerine ilișkin taleplerine yönelik olarak, Mahkeme, bașvuranın iddia ettiği masraf ve giderleri gerçekten gerçekleștirdiğini herhangi bir destekleyici belge ile gösteremediğini gözlemlemektedir. Mahkeme, bu nedenle söz konusu taleplerin geri kalan kısmını reddetmektedir.
16.
Son olarak, geri kalan bașvuranlar, Mahkeme tarafından belirlenen süre içerisinde adil tazmin talebinde bulunmamıșlardır. Bu nedenle, Mahkeme, bașvuranlara bu bağlamda herhangi bir meblağ ödenmesine gerek olmadığı görüșündedir.
Bașvuruların birleștirilmesine,
Sözleșme’nin 8. maddesi kapsamındaki șikâyetin kabul edilebilir olduğuna,
Sözleșme’nin 8. maddesinin ihlal edildiğine,
(a) Davalı Devlet tarafından, Tahir Kaplan’a, üç ay içerisinde, ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden davalı Devletin para birimine çevrilmek üzere, yansıtılabilecek tüm vergiler hariç olmak üzere, manevi tazminat olarak 1.500 avro (bin beș yüz avro) ödenmesine,
(b) Yukarıda bahsi geçen üç aylık sürenin bittiği tarihten itibaren ödeme gününe kadar geçen sürede, yukarıda bahsedilen miktara, Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden basit faiz uygulanmasına,
Bașvuran Tahir Kaplan’ın adil tazmine ilișkin taleplerinin geri kalan kısmının reddedilmesine
karar vermiștir.
İșbu karar İngilizce dilinde tanzim edilmiș olup; Mahkeme İç Tüzüğü’nün 77 §§ 2 ve 3. maddesi uyarınca 24 Ekim 2023 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Dorothee von Arnim
Jovan Ilievski
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan
EK
Davaların Listesi:
No.
Bașvuru no.
Dava adı
Bașvuru tarihi
Bașvuran
Doğum tarihi
İkamet yeri
Uyruğu
Temsilcisi
1.
29218/20
Saz / Türkiye
26.06.2020
Cumali SAZ
1986
Hatay
Türk
“2.
29787/20
Kaplan / Türkiye
3.07.2020
Tahir KAPLAN
1978
Samsun
Türk
Osman GÖL
3.
31074/20
Akı / Türkiye
14.07.2020
Abdullah AKI
1985
Șanlıurfa
Türk
Rıfat HANÇERKIRAN