Previti / Italia - Cererea nr. 1845/08 - Decizia din 12 februarie 2013 FAPTE În 1996, procurorul din Milano a deschis un proces penal pentru mită. Procesul a fost suspendat în 2000. În 2005, Parlamentul italian a redus perioada de prescripție de la cincisprezece ani la opt ani. Deoarece infracțiunea a fost comisă în 1992, prescripția ar fi trebuit să se aplice în 2000. Conform unei dispoziții tranzitorii, reclamantul nu a beneficiat de schimbarea termenului. În 2007 a fost condamnat. Apelul final a fost respins.
Previti / İtalya – 1845/08 - Karar 12.2.2013 [İkinci Daire] Olaylar – 1996 yılında Milan Cumhuriyet savcısı, bașvurana karșı rüșvet suçlamasıyla dava açmıștır. Yargılama 2000 yılında yarıda kesilmiștir. Savcılık temyize bașvurmuștur. 2005 yılında Parlamento, diğer șeylerin yanı sıra, rüșvet suçu için kanuni zamanașımı süresini on beș yıldan sekiz yıla düșüren bir yasa çıkarmıștır. Söz konusu suç 1992 yılında ișlendiği için, 2000 yılında zaman așımına uğramıștır. Ancak, geçici bir hüküm uyarınca, yeni yasanın yürürlüğe girdiği tarihte bașvuranın davası Temyiz Mahkeme’si nezdinde derdest olduğu için, bașvuran, zamanașımı süresi değișikliğinden yararlanamamıștır. 2007 yılında, davanın iadesi üzerine, bașvuran mahkûm edilmiștir.
Bașvuranın son temyizi kanuni olarak reddedilmiștir. Hukuki Değerlendirme – 7. madde: Sözleșme uyarınca, suçları ve cezaları tanımlayan hükümler, lehine olan ceza mevzuatının geriye dönük uygulanması ilkesi dâhil geriye dönük belirli kurallar tarafından yönlendirilir. Ancak, Büyük Daire’nin Scoppola / İtalya (no. 2) davasında onayladığı üzere, iç hukuk mahkemelerinin, “geçmiși kapsama” ilkesini usul yasaları açısından uygulaması uygundur. Mahkeme Coëme ve Diğerleri / Belçika davasının kararında, hükümlerini, usul yasaları için sınırlama sürelerine göre sınıflandırmıștır. Bu hükümler, suçları ve uygun cezaları tanımlamamıștır ve davanın incelemesi için sadece önkoșul olarak yorumlanabilir.
Sonuç olarak, bașvuran tarafından șikâyet edilen yasama değișikliklerinin, usul hukuku ile ilgili olmasından ve keyfi olmamasından dolayı, Sözleșme, yasanın, yürürlüğe girdiği tarihte derdest olan yargılamalara uygulanması için İtalya yasama organı tarafından düzenlenmesine, hiçbir șekilde engel olușturmamıștır. Geçici hüküm tarafından belirtilen istisna, itiraz veya temyiz süreci ile sınırlandırılmıștır. Hüküm, mantıksız veya keyfi görülmemiștir. Bu șartlar altında, Sözleșme’nin 7. maddesinin ihlali saptanamamıștır. Sonuç: kabul edilemez (açıkça dayanaktan yoksun) (bkz. Scoppola / İtalya (no. 2) [BD], no. 10249/03, 17 Eylül 2009, 122 sayılı Bilgi Notu; ve Coëme ve Diğerleri / Belçika, no. 32492/96 ve diğerleri, 22 Haziran 2000, 19 sayılı Bilgi Notu)