AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR VE KAYITTAN DÜȘÜRÜLME KARARI Bașvuru no. 56681/09 Orhan GÜNLEMENÇ ve Otheri / Türkiye (tabloul de aici) Președintele Branko Lubarda, judecătorii Carlo Ranzoni, Pauliine Koskelo, și vicepreședinții departamentului au apărut cu participarea lui Livstedt în cadrul unei plângeri în favoarea unei cereri din partea reprezentanților Curții Europene a Drepturilor Omului (Border Division), care a fost adună la Comitetul de Drepturi Omului din data de 21 ianuarie 2021, 16 octombrie 2009 privind cererile de protecție a proprietății de către autoritățile din Batman, privind cererile de protecție a proprietății de către autoritățile din Batman, privind cererile de protecție a proprietății de către autoritățile din Batman, privind cererile de protecție a proprietății de către autoritățile din Batman, privind cererile de protecție a proprietății de către autoritățile din Batman, privind cererile de protecție a proprietății de către autoritățile din Batman, privind cererile de protecție a proprietății de proprietate de către autoritățile din Batman, privind cererile de protecție a drepturilor de proprietate asupra proprietate de către autoritățile din Batman, privind cererile de protecție a proprietate de proprietate de proprietate de către autorități din Batman, privind cererea de protecție a proprietate asupra proprietate de proprietate de proprietate de proprietate de proprietate de proprietate de proprietate de către autorități de către autorități de protecție de protecție a cetăți de protecție a dreptului de protecție a dreptului de protecție a dreptului de proprietate asupra proprietate asupra proprietate asupra proprietate de proprietate de proprietate de cetății de cetății de cetății de cetăție de cetăție de cetăție de cetăție, a dreptului de protecție a proprietate de proprietate de proprietate de proprietate de proprietate de proprietate de proprietate
Guvernul a anunțat Curții că propune să depună o declarație unilaterală în scopul soluționării problemelor susținute în temeiul articolului 6 § 1 din Conventie. Guvernul a cerut, de asemenea, Curții să elimine cererea de înregistrare în temeiul articolului 37 din Conventie. Guvernul a recunoscut că acuzațiile de drept ale reclamantului nu îndeplinesc standardele din art. 6 din Conventie privind dreptul de acces la instanță. Guvernul, după ce a oferit clientului să plătească sumele menționate în tabel, a trimis o declarație de plată în temeiul articolului 37 § 1 (c) din Conventie. Subiectul trebuie să fie declarat valabil în data de înregistrare a cererii de plată și nu trebuie să fie declarat valabil în data de înregistrare a cererii de plată.
Prin urmare, Curtea a stabilit că, în ciuda faptului că reclamanții au cerut continuarea procesului, cererile lor pot fi retrase în temeiul articolului 37 § 1 (c) pe baza unei declarații transfrontaliere a Guvernului (vezi în special Tahsin Acar/Türkiye (ilk itirazlar) [BD], nr. 26307/95, §§ 75-77, AİHM 2003-VI). Curtea a stabilit că, în ceea ce privește cererile de continuare a procesului, Curtea poate să stabilească o parte a sentințelor cu o conținută largă, care să fie clară și clară, cu privire la faptul că nu există plângeri în legătură cu dreptul de acces (de exemplu, Curtea a declarat că Kurgan/Türkiye, nr. 22677/10, a declarat că a recurs la art. 30 din Regulamentul de procedură, nr. 93-106), iar Curtea a subliniat că declarațiile sale sunt în concordanță cu cele de la art. 37 din Regulamentul de procedură, respectiv cu cele de la art. 37 din Regulamentul de procedură, nr. 1 din Regulamentul de procedură, nr. 377/2018, cu art. 37 din Regulamentul de procedură, nr. 1 din Regulamentul de procedură, nr. 2 din Regulamentul de procedură).
În plus, plângerile depuse de către reclamante în temeiul articolului 1 din Protocolul nr. 1 la Convenție sunt următoarele: (i) pentru că nu și-au îndeplinit obligațiile pozitive privind luarea de măsuri de precauție necesare de către autoritățile de stat pentru a preveni explozia și, în consecință, deteriorarea proprietății lor; (ii) pentru că au fost eliminate din dosar plângerile lor în temeiul articolului 6 § 1 din Convenție; (iii) pentru că reclamantele și autoritățile de la care au depus plângeri în temeiul articolului 35 din Convenție nu au fost în măsură să își asigure libertatea de a face orice acțiune în vederea prevenirii exploziei și a deteriorării ulterioare a proprietății lor; (iii) pentru că au fost refuzate plângerile lor în ciuda faptului că au fost identificate de către experți și că au fost refuzate în temeiul articolului 35 din Convenție; (iv) pentru că au fost depuse măsuri de protecție împotriva exploziei în temeiul articolului 35 din Convenție, (iii) pentru că nu au fost încă adoptate măsuri de protecție în temeiul articolului 35 din Convenție (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (iii) (
În ceea ce privește a treia plângere (iii) depusă anterior, privind neplata prejudiciului produs proprietăților reclamantelor din cauza exploziei, Curtea, considerând că a acceptat o decizie a Guvernului privind deficiențele din jurisprudențele în cauză, a concluzionat că nu este necesară o evaluare separată a admisibilității sau a fondului plângerii (a se vedea Curtea de Conturi, § 128; și, de asemenea, Buçeler, nr. 4529/06, § 60, 30 aprilie 2019).Curtea, în cadrul unei plângeri, a decis că, în cazul Tiger Daval, Guvernul nu a fost obligat să se pronunțe asupra declarației privind condițiile în care se aplică aceleași condiții și asupra datelor prezentate în cadrul declarației privind numele persoanelor implicate în plângere.
Data la care a fost comunicată Curții interpretarea declarației reclamantului cu privire la despăgubirile materiale și manuale și cheltuielile și cheltuielile pe care reclamantul le-a primit în despăgubirile clienților suma de bani pe care clienții trebuie să o plătească (avro cinsinden) [1] 56681/09 16.10.2009 (13 solicitant) Orhan GÜNLEMENÇ 1968 Hasan GÜNLEMENÇ 1978 Faik GÜNLEMENÇ 1981 Halil GÜNLEMENÇ 1989 Muhittin GÜNLEMENÇ 1992 Yıldız TUNG 1973 Türkan YILDIZ 1971 Mesude YILMAZ 1974 Fatma GÖZEL 1983 Ayșe GÜN 1967 Emine TOPTA 1962 Leyla Gamze TUNGȘ 1976 Leyla Gamze (fosta Selimeze) 1985 GÜNLEMENÇ 24.11.2020 27.11.2020 9.000 [1] Baștirea poate fi reținută de orice persoană care dorește să fie reținută.
Bașvuru no. 56681/09
Orhan GÜNLEMENÇ ve Diğerleri / Türkiye
(ekte bulunan tabloya bakınız)
Bașkan
Branko Lubarda,
Hâkimler
Carlo Ranzoni,
Pauliine Koskelo,
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı Vekili
Liv Tigerstedt’in katılımıyla 21 Ocak 2021 tarihinde Komite olarak toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
16 Ekim 2009 tarihinde yapılan yukarıdaki bașvuruyu göz önüne alarak,
Bașvurunun kayıttan düșürülmesi talebiyle davalı Hükümet tarafından gönderilen deklarasyonu göz önüne alarak,
Gerçekleștirdiği müzakerelerin sonucunda așağıdaki kararı vermiștir:
Bașvuranların listesi ekteki tabloda yer almaktadır.
Bașvuranlar, Batman Barosuna bağlı Avukat M. İlge tarafından temsil edilmișlerdir.
Somut bașvuru Batman’da 3 Mayıs 2004 tarihinde meydana gelen büyük bir yer altı patlaması neticesinde bașvuranların mülklerinde meydana gelen hasara ilișkindir. Bașvuranların Sözleșme’nin 6 § 1 maddesi kapsamında süre sınırı kurallarının yanlıș uygulandığı iddiasıyla tazminat talep etmek için hukuk mahkemelerine erișimlerinin olmayıșına ve Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesi kapsamında patlama sebebiyle mülkiyet haklarının ihlal edildiği iddiasına ilișkin șikâyetleri Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmiștir.
Hükümet, Sözleșme’nin 6 § 1 maddesi kapsamında ileri sürülen sorunların çözülmesi amacıyla tek taraflı deklarasyon sunmayı önerdiğini Mahkemeye bildirmiștir. Hükümet, ayrıca, Mahkemeden, Sözleșme’nin 37. maddesi uyarınca bașvurunun kayıttan düșürülmesini talep etmiștir.
Hükümet, somut bașvurunun konusu olan hukuk yargılamalarının, mahkemeye erișim hakkı açısından Sözleșme’nin 6. maddesinde yer alan standartları karșılamadığını kabul etmiștir. Hükümet, ekli tabloda belirtilen miktarların bașvuranlara müștereken ödenmesini teklif etmiș ve Mahkemeyi Sözleșme’nin 37 §
1 (c) maddesi uyarınca bașvurunun düșürülmesine karar vermeye davet etmiștir. Söz konusu meblağ, ödeme tarihinde geçerli olan döviz kuru üzerinden davalı Devletin para birimine çevrilecek ve Mahkeme tarafından kabul edilen kararın tebliğini müteakip üç ay içerisinde ödenecektir. Söz konusu meblağın belirtilen üç ay içerisinde ödenmemesi durumunda, Hükümet, bahsi geçen sürenin sona erdiği tarihten itibaren ödeme gününe kadar geçen sürede, belirtilen miktarlara, Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden basit faiz ödemeyi taahhüt etmiștir.
Bu ödeme, davayı nihai çözüme kavușturacaktır.
Bu karardan birkaç hafta önce, Hükümetin tek taraflı deklarasyon șartları bașvuranlara gönderilmiștir. Mahkeme, bașvuranlardan deklarasyon șartlarını kabul ettiklerine dair bir cevap almamıștır.
Mahkeme, Sözleșme’nin 37 §
1 (c) maddesinin, așağıdaki halde davayı kayıttan düșürmesine imkân verdiğini gözlemlemektedir:
“Mahkemenin saptadığı herhangi bir bașka gerekçeden ötürü, bașvurunun incelenmesinin sürdürülmesini haklı kılan bir neden görülmezse ...”.
Bu sebeple, Mahkeme, bașvuranların davanın incelenmesine devam edilmesini istemelerine rağmen davalı Hükümet tarafından yapılan tek taraflı deklarasyon temelinde bașvuruları 37 § 1 (c) maddesi uyarınca kayıttan düșürülebilir (bk. özellikle
Tahsin Acar/Türkiye
(ilk itirazlar) [BD], no.
26307/95, §§
75
‑
Mahkeme, mahkemeye erișim hakkına ilișkin șikâyetler konusunda açık ve geniș kapsamlı içtihatlar belirlemiștir (bk. örneğin,
Kurșun/Türkiye,
no. 22677/10, §§ 93-106, 30 Ekim 2018).
Teklif edilen ve benzer davalarda hükmedilen miktarlarla tutarlı olan tazminat miktarının yanı sıra Hükümet deklarasyonu içerisinde bulunulan ikrarların mahiyeti göz önünde bulundurulduğunda, Mahkeme, bașvurunun bu kısmının incelenmesinin sürdürülmesini haklı kılan bir gerekçe olmadığı kanaatindedir (37 § 1 (c) maddesi).
Yukarıdaki hususlar ıșığında, Mahkeme, Sözleșme ve Protokolleri ile güvence altına alınan insan haklarına saygının, bașvurunun tek taraflı deklarasyon tarafından kapsanan kısmının incelenmeye devam edilmesini gerekli kılmadığı kanısındadır (37 § 1 maddesinin son cümlesi).
Mahkeme, son olarak, Hükümetin tek taraflı deklarasyon metninde belirtilen șartlara uymaması halinde, bașvurunun Sözleșme’nin 37 § 2 maddesi uyarınca tekrar kayda alınabileceğini vurgulamaktadır (
Josipović/Sırbistan
(k.k.), no. 18369/07, 4 Mart 2008).
Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, bașvuranların Sözleșme’nin 6 § 1 maddesi kapsamındaki șikâyeti bakımından davanın kayıttan düșürülmesi uygun bulunmuștur.
Ek olarak bașvuranların Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesi kapsamında yapmıș olduğu șikâyetler așağıdaki gibidir:
(i)
Bașvuranlar, Devlet yetkililerinin patlamayı ve bunun sonucunda mülklerine gelen hasarı önlemek için gerekli önlemleri almaya ilișkin pozitif yükümlülüklerini yerine getirmediklerinden;
(ii) devam eden sızıntı ve yeni patlamaların meydana gelme riski sebebiyle ilgili tarihte hala yürürlükte olan, patlamadan sonra yetkili makamlar tarafından yapılara ilișkin getirilen kısıtlamaların mülklerinin kullanımını ciddi șekilde kısıtladığından ve
(iii) uzmanlar tarafından tespit edilmesine rağmen gördükleri zararın telafi edilmediğinden șikâyetçi olmușlardır.
Mahkeme, (i) ve (ii) șikâyetleri incelemiștir ve elindeki tüm materyaller ıșığında ve șikâyet edilen hususların yetki alanına girdiği ölçüde, bu șikâyetlerin Sözleșme’nin 34 ve 35. maddesinde belirtilen kabul edilebilirlik kriterlerini karșılamadığı ve Sözleșme veya Protokollerinde yer alan hakların ve özgürlüklerin ihlal edildiğini göstermediği kanaatindedir (bk. yukarıda anılan
Kurșun
, §§ 125 ve 129-133).
Dolayısıyla, bașvurunun bu kısmı Sözleșme’nin 35 § 4 maddesi uyarınca reddedilmelidir.
Bașvuranların patlama sebebiyle mülklerinde meydana gelen zararın telafi edilmemesine ilișkin yukarıda anılan üçüncü șikâyet (iii) ile ilgili olarak, Mahkeme, Hükümetin söz konusu hukuk yargılamalarındaki eksikliklerle ilgili bir ihlali kabul ettiğini dikkate alarak, somut șikâyete ilișkin kabul edilebilirlik veya esas yönünden ayrı bir değerlendirme yapılmasına gerek olmadığı kanaatindedir (bk. yukarıda anılan
Kurșun
, § 128; ayrıca bk.
Aksis ve Diğerleri/Türkiye
, no. 4529/06, § 60, 30
Nisan 2019).
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Davalı Hükümetin sunduğu deklarasyon metninde yer alan koșulların ve yine aynı metin içerisinde sunulan taahhütlerin yerine getirilmesi amacıyla öngörülen yöntemleri
dikkate alarak;
Bașvurunun bu kısmının, Sözleșme’nin 37 § 1 (c) maddesi uyarınca
kayıttan düșürülmesine;
Sözleșme’ye Ek 1 No’lu Protokolün 1. maddesi kapsamında bașvuranların patlama sebebiyle uğradıkları maddi hasara ilișkin tazminat alamamalarına yönelik șikâyetin kabul edilebilirliğine ve esasına yönelik incelenme yapılmasına
gerek olmadığına;
Bașvurunun geri kalan kısmının kabul edilemez olduğunu
karar vermiștir.
İșbu karar, İngilizce olarak tanzim edilmiș olup, 11 Șubat 2021 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
Liv Tigerstedt
Branko Lubarda
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı Vekili
Bașkan
EK
Sözleșme’nin 6 § 1 maddesi ve Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesi kapsamındaki șikâyetleri konu alan bașvuru
Bașvuru no.
Bașvuru tarihi
Bașvuranın adı
Doğum Yılı
Hükümetin deklarasyonunun Mahkemeye tebliğ edildiği tarih
Bașvuranın deklarasyona ilișkin yorumunun Mahkemeye tebliğ edildiği tarih
Bașvuranlara hükmedilen maddi ve manevi tazminat ve masraf ve giderleri karșılamak üzere
müștereken
ödenecek miktar (avro cinsinden)
[1]
56681/09
16.10.2009
(13 bașvuran)
Orhan GÜNLEMENÇ
1968
Hasan GÜNLEMENÇ
1978
Faik GÜNLEMENÇ
1981
Halil GÜNLEMENÇ
1989
Muhittin GÜNLEMENÇ
1992
Yıldız TUNG
1973
Türkan YILDIZ
1971
Mesude YILMAZ
1974
Fatma GÖZEL
1983
Ayșe GÜN
1967
Emine TOPTAȘ
1962
Leyla TUNG
1976
Gamze (geçmiște Selime) GÜNLEMENÇ
1985
24.11.2020
27.11.2020
9.000
[1]
Bașvuranlara yansıtılabilecek her türlü vergiden muaf tutulmak üzere