AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKETTAN DÜȘÜRÜLME KARARI Bașvuru No. 3666/11 Hasan ALSAÇ / Türkiye Bașkan Branko Lubarda, Hâkimler Pauliine Koskelo, Marko Boșnjak și Asistentul Directorului Departamentului de Jurnal Vekili Viktoriya Maradudina, cu participarea lui Vekili Vekilya Maradudina, la 3 iunie 2021, la o hotărâre a Comitetului de conduită al Curții Europene a Drepturilor Omului (İșurîi), Yukarı, depusă la 30 noiembrie 2010, în care se solicită judecata instanței, în care se solicită ca instanța să supravegheze procesul, a declarat că reclamantul care a solicitat judecata să fie retras de la judecată a fost reținut în următoarele cazuri: OLAVİLAR veșmină a solicitat asistență pentru a identifica persoanele aflate pe lista de persoane aflate în situația de pericol, iar procurorul de la Hükümran (İșurîi) a declarat că nu a primit informații în mod oficial despre persoanele aflate pe lista de pericol (İșurîndă să fie în situație de pericol), iar procurorul de la instanță (șurîi locale, în temeiul articolului 1 din legea nr.
Guvernul a anunțat Curții că propune să redacteze o declarație unilaterală în scopul soluționării problemelor susținute de plângerile în cauză. Guvernul a cerut, de asemenea, Curții să decidă, pe lângă eliminarea cererii de înregistrare în temeiul articolului 37 din Convenție. Declarația în cauză, este următoarea: Guvernul Republicii Turcia, în lumina litigiului în cauză, recunoaște că, în lumina situației interne a Curții, au fost încălcate drepturile reclamantului în temeiul articolelor 6 §§ 1 și 3 din Convenție. În special, guvernul a solicitat Curții, în temeiul hotărârii de la 31 noiembrie 2018, din data de 31 noiembrie 2018, să se pronunțe asupra tuturor prejudiciilor aduse de modificarea Hotărârii din 7145 din 311 § 1 din Convenție, precum și asupra tuturor prejudiciilor aduse de modificarea Hotărârii din 311 § 1 din Convenție, în temeiul căreia că Curtea poate obține o soluție în temeiul hotărârii de judecată, printr-o soluționare a tuturor prejudiciilor aduse de modificarea hotărârii din 6 noiembrie, în temeiul articolului 500 din Convenție.
Această plată se bazează pe plata dobânzii simple obținute printr-o reducere de trei puncte a ratei dobânzii marginale a Băncii Centrale Europene valabile pentru perioada în cauză, pe baza unei garanții de schimb valutar valabilă la data plății, care va fi transformată în lira turcă și va constitui o soluție justificată a litigiului în fața Curții în temeiul articolului 37 alineatul (1) din Convenția Europeană a Drepturilor Omului.Guvernul va plăti în termen de trei luni, după cum urmează, suma menționată mai sus, pe baza unei reduceri de trei puncte a ratei dobânzii marginale valabile pentru perioada în cauză de către Banca Centrală Europeană.Plată va constitui o soluție justificată a litigiului în fața Curții în temeiul articolului 37 alineatul (1) din Convenția Europeană a Drepturilor Omului.Declarațiile declarative ale Guvernului, în temeiul articolului 4 din Convenția de la data plății, au fost trimise în data de 4 decembrie 2019 în temeiul următoarelor condiții.Curtea a refuzat să respecte declarația de continuare a litigiului, în special dacă a fost necesară o reducere a ratei dobânzii marginale a Băncii centrale europene în temeiul articolului 37 alineatul (1) din Convenția de la data plății (Articul 37 din 2003), în cazul în care o altă instanță a declarat că nu a putut fi aplicat o sancțiune în temeiul articolului 37 alineatul (1) din Convenția de la art. 37 alineatul (1) din Convenție (Articul nr. 75 din 2003), respectiv, în cazul în cazul în care o altă instanță a fost declarare a căuzată în temeiul articolului respectiv.
Curtea a avut, de asemenea, în vedere aprobarea, la 31 iulie 2018, a Legii nr. 7145, care a decis că nu există niciun motiv pentru care să fie retrasă suma de bani, în temeiul articolelor 6, 17, 18 și 19.84 din Legea, în cazul în care Curtea a decis că nu există niciun motiv justificat pentru soluționarea sau în temeiul unei declarații partiale, în plus față de o hotărâre a instanțelor judecătorești locale, după decizia instanței judecătorești, nu există nici un motiv pentru reînnoirea acțiunii.
În cele din urmă, Curtea stabilește condițiile în care o cerere poate fi reînregistrată în cazul în care Guvernul nu îndeplinește condițiile din declarația unilaterală, în conformitate cu art. 37 § 2 din Convenție (vezi Hotărârea Josipović/Sırbistan , (k.k.) nr. 18369/07, 4 martie 2008).Alte părți ale reclamanților din cauza Jükar Buzkurtler au fost citite în continuare, în conformitate cu celelalte părți ale reclamanților din cauza Jükar Buzkurtler, în cazul în care reclamanții au fost reînregistrați în legătură cu reclamanții din cauza Jükar Buzkurtler.
În temeiul articolelor 6 §§ 1 și 3 din contract, Dvâvâlă a decis că această parte a cererii de înregistrare a fost retrasă; că această parte a cererii de înregistrare a fost retrasă; că această parte a cererii de înregistrare a fost retrasă.Această decizie, în limba engleză, a fost semnată în 24 iunie 2021 în data de 24 iunie 2021 înregistrare. {signature_p_2} Victoria Maradudina Branko Lubarda Directorul Adjunct al Jurnalului Jurnalului Jurnalului EK a fost numit art. 6 § 1 din contract, în legătură cu care se pot ține plângeri în temeiul articolului 37 § 1 (c) din contract, că această parte a cererii de înregistrare a fost retrasă; că restul părții a cererii de înregistrare a Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnalului Jurnal
Bașvuru No. 3666/11
Hasan ALSAÇ / Türkiye
Bașkan
Branko Lubarda,
Hâkimler
Pauliine Koskelo,
Marko Bošnjak
ve
Bölüm Yazı İșleri Müdür Yardımcısı Vekili
Viktoriya Maradudina’nın katılımıyla, 3 Haziran 2021 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Yukarıda belirtilen 30 Kasım 2010 tarihli bașvuruyu, Mahkemeden bașvurunun kayıttan düșürülmesini talep eden davalı Hükümet tarafından sunulan deklarasyonu göz önüne alarak gerçekleștirdiği müzakerelerin sonucunda așağıdaki kararı vermiștir:
Bașvurana ilișkin bilgiler ekteki listede yer almaktadır.
Bașvuran, İstanbul Barosuna bağlı avukat A. Pehlivan tarafından temsil edilmiștir.
Bașvuranın, yerel mahkemelerin (i) mahkûmiyet kararına gerekçe göstermemesi, (ii) mali yetersizlik nedeniyle bașvuranın durușmalardan birinde bulunmasını sağlamaması, (iii) iddianameyi kendisine tebliğ etmemesi, (iv) savunmasını hazırlaması için ek süre tanımaması, (v) resmi olarak atanan avukatların kendisine etkili bir șekilde yardım sunmasını sağlamaması, (vi) tanıkları sorgulama hakkına saygı göstermemesi iddialarına ilișkin Sözleșme’nin 6 §§ 1 ve 3 (a), (b), (c) ve
(d) maddesi kapsamındaki șikâyetleri Türk Hükümetine (“Hükümet”) bildirilmiștir.
Bașvuran, yerel mahkemelerin, mahkûmiyet kararına ilișkin yeterli gerekçeler sunmaması hakkında șikâyetçi olmuștur.
Hükümet, söz konusu șikâyetler ile ileri sürülen sorunların çözülmesi amacıyla tek taraflı bir deklarasyon düzenlemeyi teklif ettiğini Mahkemeye bildirmiștir. Hükümet ayrıca, Mahkeme’den, Sözleșme’nin 37. maddesi uyarınca bașvurunun kayıttan düșürülmesine karar verilmesini talep etmiștir.
Söz konusu deklarasyon, așağıdaki gibidir:
“Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti, mevcut davada, Mahkemenin yerleșik içtihatları ıșığında, Sözleșme’nin 6 §§ 1 ve 3 maddesi kapsamında bașvuranın haklarının ihlal edildiğini kabul etmektedir.
Hükümet dahası, 31 Temmuz 2018 tarihinde 7145 sayılı Kanun ile değiștirilen Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 311 § 1 (f) maddesinin, halihazırda, Mahkemenin dostane çözüm veya tek taraflı deklarasyon yoluyla bir bașvuruyu kayıttan düșürmeye karar verdiği davalarda ceza yargılamalarının yeniden bașlatılmasını gerektirdiğini vurgulamaktadır. Hükümet, yukarıda belirtilen hukuk yolunun, bașvuranın Sözleșme’nin 6. maddesi kapsamındaki șikâyetleri bakımından tazmin sağlayabildiği kanaatindedir.
Hükümet dolayısıyla, yukarıda anılan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önünde derdest olan davanın çözüme kavușturulması amacıyla, Hasan ALSAÇ’a, bașvurana yansıtılabilecek tüm vergiler hariç olmak üzere, masraf ve giderlerin yanı sıra tüm maddi ve manevi zararları karșılığında 500 EUR (beș yüz avro) ödemeyi teklif etmektedir.
Bu meblağ, ödeme tarihinde geçerli olan döviz kuru üzerinden Türk lirasına çevrilecek ve Mahkeme tarafından Avrupa İnsan Hakları Sözleșmesi’nin 37. maddesi 1. fıkrası uyarınca kabul edilen kararın tebliğini müteakip üç ay içerisinde ödenecektir. Hükümet, bahsi geçen sürenin sona erdiği tarihten itibaren ödeme gününe kadar geçen sürede, yukarıda bahsedilen miktara, Avrupa Merkez Bankasının söz konusu dönem için geçerli olan marjinal faiz oranına üç puan eklenmek suretiyle elde edilecek oran üzerinden basit faiz ödemeyi taahhüt etmektedir. Bu ödeme, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önünde derdest olan davanın nihai çözümünü teșkil edecektir.”
Hükümetin tek taraflı deklarasyon șartları, 4 Aralık 2019 tarihinde bașvurana gönderilmiștir. Bașvuran, 6 Ocak 2020 tarihli bir yazıyla, adil yargılanma hakkını açıkça ve ağır bir șekilde ihlal eden ceza yargılamaları sonucunda müebbet hapis cezasına mahkûm edildiğini iddia ederek Hükümetin tek taraflı deklarasyonunu reddetmiștir.
Mahkeme, așağıdaki gibi bir durumda, Sözleșme’nin 37 §
1
(c) maddesinin davayı kayıttan düșürmesine imkân verdiğini gözlemlemektedir:
“Mahkemenin saptadığı herhangi bir bașka gerekçeden ötürü, bașvurunun incelenmesinin sürdürülmesini haklı kılan bir neden görülmezse”.
Dolayısıyla Mahkeme, bașvuran davasının incelenmesinin sürdürülmesini talep etse bile, davalı Hükümetin tek taraflı deklarasyonuna dayanarak Sözleșme’nin
37 §
1 (c) maddesi uyarınca bașvuruyu kayıttan düșürebilmektedir (bk. özellikle
Tahsin Acar/Türkiye
(ilk itirazlar) [BD], no.
26307/95, §§
Mahkeme, Sözleșme’nin 6 § 1 maddesi kapsamında yeterli gerekçe sunulmamasına ilișkin șikâyet ile ilgili olarak açık ve kapsamlı içtihatlar düzenlemiștir (bk. örneğin,
Vetrenko/Moldova
, no. 36552/02, §
55, 18 Mayıs 2010 ve
Ajdarić/Hırvatistan
, no. 20883/09, § 51, 13 Aralık 2011).
Mahkeme ayrıca, 31 Temmuz 2018 tarihinde, 7145 sayılı Kanun’un kabul edildiğine dikkat çekmek istemektedir. Bu yeni Kanun’un 4, 17, 18 ve 19. maddeleri, Mahkemenin dostane çözüm veya tek taraflı deklarasyon temelinde davayı kayıttan düșürme kararından sonra yerel mahkeme yargılamalarının ya da sorușturmalarının yenilenmesi talebinde bulunma hakkını öngörmektedir. Mahkemenin içtihatlarına ve uygulamasına göre, yerel mahkeme yargılamalarının yeniden bașlatılması, iddia edilen ihlale etkili bir çözüm sağlamak için en uygun yoldur. Bu bağlamda, Mahkemenin Sözleșme ve Protokolleri tarafından güvence altına alınan hakların ve özgürlüklerin korunmasındaki ikincil rolü dikkate alındığında, Sözleșmenin herhangi bir ihlalinin giderilmesinin öncelikli olarak ulusal makamların görevi olduğu hatırlatılmaktadır.
Mahkeme, teklif edilen ve benzer davalarda hükmedilen miktarlarla tutarlı olan tazminat miktarının yanı sıra, Hükümetin deklarasyonu kapsamında yer alan ikrarların mahiyetini dikkate alarak, bașvurunun incelenmesinin sürdürülmesini haklı kılan bir gerekçe olmadığı kanaatindedir (Sözleșme’nin 37 § 1 (c) maddesi) (bk.
Ayetullah Ay/Türkiye
, no. 29084/07 ve 1191/08, §
203, 27 Ekim 2020).
Mahkeme, yukarıdaki hususlar ıșığında, Sözleșme ve Protokolleri tarafından güvence altına alınan insan haklarına saygının, bașvuruların bu kısmının incelemesine devam etmesini gerektirmediği kanısına varmaktadır (Sözleșme’nin 37 § 1 (c) maddesinin
son cümlesi (in fine)
).
Mahkeme son olarak, Hükümetin tek taraflı deklarasyondaki șartları yerine getirmemesi durumunda, Sözleșme’nin 37 §
2 maddesi uyarınca bașvurunun yeniden kayıt altına alınabileceğinin altını çizmektedir (bk.
Josipović/Sırbistan
, (k.k.) no. 18369/07, 4 Mart 2008).
Yukarıda belirtilenler dikkate alınarak, yukarıda bahsi geçen șikâyete ilișkin olarak bașvurunun kayıttan düșürülmesi uygundur.
Hükümet, bașvuranın, Yargıtay önünde ileri sürmediği için Sözleșme’nin 6. maddesi kapsamındaki șikâyetlerinin kalanına yönelik olarak iç hukuk yollarını tüketmediğini iddia etmiștir.
Bașvuran, somut bașvuruda bulunmadan önce mevcut tüm iç hukuk yollarını tükettiğini ileri sürmüștür.
Mahkeme, bașvuranın Sözleșme’nin 6. maddesi kapsamındaki șikâyetlerin kalanını Yargıtay önünde ileri sürmediğini kaydetmektedir (bk. diğer kararlar arasında,
Vučković ve Diğerleri/Sırbistan
(ilk itiraz) [BD], no. 17153/11 ve 29 diğer bașvuru, §
75, 25 Mart 2014 ve
Yıldız/Türkiye
(k.k.) [Komite], no. 59241/10, §§
15-19, 14 Ocak 2020).
Mahkeme, iç hukuk yollarının tüketilmemesi nedeniyle, bașvurunun bu kısmının Sözleșme’nin 35 §§ 1 ve 4 maddesi uyarınca reddedilmesi gerektiği sonucuna varmaktadır.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Sözleșme’nin 6 §§ 1 ve 3 maddesi kapsamında Davalı Hükümetin deklarasyonunda yer alan șartların ve yine bu deklarasyonda dile getirilen taahhütlerin yerine getirilmesi amacıyla öngörülen yöntemlerin dikkate alınmasına;
Yeterli gerekçe sunulmamasına ilișkin șikâyetler ile ilgili olarak Sözleșme’nin 37 § 1 (c) maddesi uyarınca bașvurunun bu kısmının kayıttan düșürülmesine;
Bașvurunun geri kalan kısmının kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, İngilizce dilinde tanzim edilmiș olup 24 Haziran 2021 tarihinde yazılı olarak bildirilmiștir.
{signature_p_2}
Viktoriya Maradudina
Branko Lubarda
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı Vekili
Bașkan
EK
Sözleșme’nin 6 § 1 maddesi kapsamındaki șikâyetleri konu alan bașvuru (yeterli gerekçe sunulmaması)
Bașvuru no.
Bașvuru tarihi
Bașvuranın adı
Doğum yılı
Hükümetin Deklarasyonunun Alındığı Tarih
Bașvuranın Yazısının Alındığı Tarih
Maddi ve Manevi Zararlar ile Masraf ve Giderler için verilmesine hükmedilen meblağ
(avro cinsinden)
[1]
3666/11
30/11/2010
Hasan ALSAÇ
1968
03/12/2019
06/01/2020
500
[1]
Bașvurana yansıtılabilecek her türlü vergiden muaf tutulmak üzere.