DAĞCI v. TURKEY - [Turkish Translation] by the Turkish Ministry of Foreign Affairs

AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ DAİRE KARAR Bașvuru no 31898/11 Aziz DAĞCI / Türkiye Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (A doua Instanță), 23 noiembrie 2021 datată cu următorul mandat: Președintele Valeriu Grițco, Hakimler Egidijus Kūris, Branko Lubarda, și Asistentul Secretarului Zabıt Hasan Bakırcı, 4 aprilie 2011 datată cu următorul mandat: Înregistrarea informațiilor de libertate ale reclamanților, declararea depusă de Guvernul Batman și invitația de la care reclamanții au răspuns la relațiile lor cu Köyü, a fost publicată în urma următorului mandat: OLAĞLAR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZLÜR ÖZÜRÜR ÖZÜRÜR ÖZÜRÜ, înființată în anul 1958, a fost înființată de către Secretarul general al Turcieiului Ermenistanului, iar în anul 2011 a fost înființată de către Secretarul Turcia Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Özül Ö

În ciuda faptului că dreptul minorității armene de a-și dezvolta propriile culturi în domeniile lingvistic, etnic, cultural, religios, lingvistic și educațional este garantat prin convenții internaționale, prin Constituție și prin legi naționale, în urma nerecunoașterii drepturilor acestora în registrul deținut de Curtea din Istanbul, asociația este reclamantă pentru încălcarea libertății de a dezvolta.Besvuran a susținut că, în articolele 37-45 din Tratatul de la Lozan din 24 iulie 1923, care prevedea că armenii nu au dreptul la minoritate și că drepturile lor de a dezvolta propriile culturi în domeniile etnic, cultural, religios, lingvistic și educațional sunt garantate prin convenții internaționale, Constituție și legi naționale, iar în cazul în care nu au fost înregistrate în registrul de către Curtea din Istanbul, asociația este reclamantă pentru încălcarea libertății de a dezvolta.Besvuran a susținut că, în conformitate cu art. 11 din Tratatul de la Lozan din 24 iulie 1923, drepturile minorității armene de a fost refuzată și că aceste drepturi sunt recunoscute în același fel ca și în cazul dispozițiilor de drept național.

Declarația în cauză conține următoarele: Guvernul Turciei, în legătură cu cererea nr. 31898/11, propune reclamantului Bay Aziz Dağcı o despăgubire de 3.600 de euro (trei mii șase sute de euro), care, în lumina circumstanțelor Curții, este considerată adecvată, cuprinde orice prejudiciu material și spiritual, precum și orice taxă care poate fi impusă reclamantului. Această plată va fi convertită în lire turce prin intermediul tarifelor de plată și va fi plătită în termen de trei luni de la data notificării hotărârii Curții, dacă nu este justificat. Söz konusu üç aylık süre içinde buzunun ödemesi, Hükümeti, Hükümeti, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi Ödemesi, Hükümeti Ödemesi, Hükümeti Ödemesi Ödemesi, Hükümeti Ödemesi Ödemesi, Hükümeti Ödemesi Ödemesi 37.21 și Hükümeti Ödemesi 37.21 în conformitate cu art. 6 din Legea, în conformitate cu art. 47 din Legea, în cazul în care nu există o soluționare justificare a cererii de plată.

În scrisoarea sa din 6 iulie 2021, reclamantul a declarat că nu este mulțumit de condițiile pe care le-a prezentat declarația unilaterală, în special că, în cazul în care alte persoane care aparțin minorităților, cum ar fi el însuși, se confruntă cu încălcări cauzate de art. 101, iar declarația Guvernului nu elimină sursa de inspirație, în special în cazul în care circumstanțele se îndreaptă spre o hotărâre specificată la punctul 1 litera (a), (b) sau (c) din Convenție, în cazul în care se poate vedea că situația se îndreaptă spre o hotărâre în orice dintre cele specificate la punctul 1 litera (a), (b) sau (c) din Convenție, nu se poate iniția nicio procedură de judecată, iar instanța nu poate decide în cazul în care o cauză este inițiată de către o persoană care nu este parte a unei instanțe.

În acest sens, Curtea a examinat declarația sa în special în lumina hotărârilor Tahsin Acar / Türkiye (întrebare de soluționat) [BD], nr. 26307/95, §§ 75-77, AİHM 2003-VI, WAZA Sp. z.o.o.c. Polonia (decret), nr. 11602/02, 26 iunie 2007 și Sulwińska / Polonia (decret), nr. 28953/03, 18 septembrie 2007].Curtea a examinat în special în lumina hotărârilor Tahsin Acar / Türkiye (întrebarea de soluționare) [BD], nr. 26307/95, §§ 75-77, AİHM 2003-VI, WAZA Sp. z.o.o.c. Polonia (decret), nr. 11602/02, 26 iunie 2007 și Sulwińska / Polonia (decret), nr. 28953/03, 18 septembrie 2007].Curtea a examinat în special în lumina hotărârilor Tahsin Acar / Türkiye (în cazul în care nu există sumele necesare, inclusiv cele ale Turkiye aleyhine), în contextul unei serii de cereri, în conformitate cu art. 11 al Tratatului, în care dreptul de apelației a fost stabilit în temeiul articolului 11 al Tratatului, sau în cazul în care apelarea apelației a fost stabilit în temeiul unei alte hotărâri (de, de exemplu, Vakıvruirea de apelație în temeiul Tratatului privind drepturile privind drepturile omului uman și libertatea persoanelor, nr. 35570/01, 471/121, Altınul Tratatul privind drepturile omului civil și ale Turciei, §§ 621/2001, Altın Tratatul privind drepturile privind drepturile omului civil și alte drepturi, art. 61, art. 124, art. 121, art. 121, art. 121, art. 121, art. 121, art. 121, art. 124, art. 124, art. 124, art. 124, art. 124, art. 124, art. 124, art. 125, art. 125, art. 125, art. 125, art. 125, art. 125, art. 125, art. 125, art. 125, art. 125, art. 125, art. 125, art. 125, art. 125, art. 125, art. 125, art. 125, articolul

În plus, în lumina raționamentelor menționate mai sus și având în vedere în special principiul clar și cuprinzător al problemei, Curtea consideră că respectarea drepturilor omului garantate de Convenție și de protocoale nu necesită o examinare suplimentară a cererii (la sfârșitul articolului 37/1).Curtea interpretează această declarație ca fiind o declarație de echitate a unei obligații de marginalizare a unei mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri de mărfuri

Reclamantul a decis procedurile prevăzute pentru a asigura respectarea declarației privind art. 11 din Convenție și a angajamentelor asumate în acest mod; hotărăște retragerea cererii de la înregistrare în temeiul articolului 37/1 (c) din Convenție.

AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ

İKİNCİ DAİRE

KARAR

Bașvuru n

o

31898/11

Aziz DAĞCI / Türkiye

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Daire), 23 Kasım 2021 tarihinde așağıda yer alan heyet üyeleri ile toplanmıștır:

Bașkan

Valeriu Grițco,

Hakimler

Egidijus Kūris,

Branko Lubarda,

ve

Zabıt Katibi Yardımcısı

Hasan Bakırcı,

4 Nisan 2011 tarihinde yapılan yukarıda kayıt bilgileri yer alan bașvuruyu, davalı Hükümet tarafından sunulan ve Mahkemeyi bașvuruyu kayıttan düșürmeye davet eden deklarasyonu ve bașvuran tarafın bu talebe ilișkin yanıtını dikkate alarak gerçekleștirdiği müzakerelerin ardından așağıdaki kararı vermiștir:

OLAYLAR ve USUL

Aziz Dağcı isimli bașvuran,1958 doğumlu Türk vatandașı olup İstanbul’da ikamet etmektedir. AİHM önünde İstanbul Barosuna kayıtlı Avukat Sebu Aslangil tarafından temsil edilmektedir.

Türk Hükümeti (« Hükümet ») kendi ajanı

tarafından temsil edilmiștir. AİHS’nin 11. ve 14. maddelerine atıfta bulunan bașvuran, dernek kurma özgürlüğünün ihlal edildiğini ve ayrımcılığa maruz kaldığını ileri sürmektedir.

Bașvuru, Hükümet’e iletilmiștir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bașvuran,

Bitlis, Batman, Muș, Van İller ve İlçeleri ve Köylerinin Ermenileri ile Sason ve Köylerinin Ermeni Azınlıklarının Sosyal Yardımlașma ve Kültürel Vakfı

kurucu üyelerinden biri olup, Ermeni azınlıklarının anadillerini öğrenme, etnik, kültürel, din, dil ve eğitim alanlarında kendi kurumlarını kurma haklarının uluslararası sözleșmelerle, Anayasa ile ve ulusal kanunlarla teminat altına alınmıș olmasına rağmen, İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından tutulan kayıtlara derneklerinin kaydedilmemesi sebebiyle, dernek kurma özgürlüğünün ihlal edildiğinden dolayı șikâyetçi olmaktadır. Bașvuran, 24 Temmuz 1923 tarihinde imzalanmıș olan Lozan Antlașması’nın 37 ila 45. maddelerinde,

Ermeni azınlığa bir dizi hak tanındığını ve ulusal hukukta yer alan hükümlerle ters düșülmesi halinde, söz konusu

Antlașma hükümlerinin geçerli olduğunu belirtmektedir. Bölgelerinde bu türden bir kurumun var olmaması sebebiyle, Ermeni toplumunun azınlıklara tanınan bütün haklardan mahrum kaldıklarını ifade etmektedir.

Bașvuran aynı zamanda, kendi dernekleri ile benzer faaliyetlerde bulunan ve aynı amaca hizmet eden diğer derneklerin kayıt taleplerinin yerel makamlarca olumlu karșılandığını belirtmekte ve Ermeni azınlığına ait olması sebebiyle ayrımcılığa maruz kaldıklarını ileri sürmektedir.

Bașvuran, AİHS’nin 11. ve 14. maddelerine atıfta bulunmaktaydı.

A. AİHS’nin 11. maddesi hakkında

12 Mayıs 2021 tarihli mektupla, dostane çözüm girișimlerinin bașarısızlıkla sonuçlanmasının akabinde, Hükümet, bașvuruya esas teșkil eden sorunu çözmek için tek taraflı bir deklarasyon sunma teklifinde bulunduğu konusunda AİHM’yi bilgilendirmiștir. Hükümet ayrıca, Mahkemeyi, Sözleșmenin 37. maddesi uyarınca bașvuruyu kayıttan düșürmeye davet etmiștir.

Söz konusu deklarasyon așağıda yer almaktadır:

“Türkiye Hükümeti'nin, 31898/11 sayılı bașvuruya ilișkin olarak, bașvuran Bay Aziz Dağcı'ya 3.600 Euro (üç bin altı yüz Euro) ödemeyi teklif ettiğini beyan ederim.

Mahkeme içtihatları ıșığında uygun görülen meblağ, her türlü maddi ve manevi zarar ile masraf ve giderler ile bașvurucuya yüklenebilecek her türlü vergiyi kapsar. Bu meblağ, ödeme tarihindeki kur üzerinden Türk Lirası'na çevrilecek ve Mahkeme'nin davayı düșürme kararının tebliğ tarihinden itibaren üç ay içinde ödenecektir.

Söz konusu üç aylık süre içinde bu tutarın ödenmemesi durumunda, Hükümet, temerrüt süresi boyunca Avrupa Merkez Bankası'nın marjinal borç verme faiz oranı artı yüzde üç puanına eșit bir oranda, bu sürenin bitiminden ödemeye kadar basit faiz ödemeyi taahhüt eder.

Ödeme, davanın nihai çözümünü olușturacaktır.

Hükümet, bașvuranın "Bitlis, Batman, Muș, Van İller ve İlçeleri ve Köylerinin Ermenileri ile Sason ve Köylerinin Ermeni Azınlıklarının Sosyal Yardımlașma ve Kültürel Vakfı " adlı vakfı tescil ettirememesinin, Sözleșmenin 11. maddesi ile güvence altına alınan örgütlenme hakkı bağlamında Mahkeme

içtihadıyla uyumlu olmadığı kanaatindedir.

Hükümet, 6100 sayılı Türk Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca yargılamanın yenilenmesini ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’na uygun olarak tescile yardımcı olmayı taahhüt etmektedir.

Hükümet, Mahkemeyi, bașvurunun incelenmeye devam edilmesini haklı kılacak bir neden bulunmadığı yönünde karar vermeye ve davayı Sözleșme’nin 37. maddesi uyarınca kayıttan düșürmeye saygıyla davet etmektedir.”

Bașvuran, 6 Temmuz 2021 tarihli mektubunda, tek taraflı beyanın ortaya koyduğu koșullardan memnun olmadığını, özellikle kendisi gibi, azınlıklara mensup diğer bireylerin çoğu zaman Medeni Kanun’un belirli bir ırka veya topluluğa mensup kișileri desteklemek amacıyla vakıf kurmalarının mümkün olamayacağını belirten 101. maddesinden kaynaklanan ihlallerle karșılașacaklarını ve Hükümetin beyanının ihlalin kaynağını ortadan kaldırmayacağını; ayrıca, daha önce benzer bir bașvurunun Mahkeme önüne getirilmediğini ifade etmiștir.

Mahkeme, Sözleșme'nin 37. maddesi uyarınca, koșulların kendisini bu maddenin 1. paragrafın (a), (b) veya (c) fıkralarında belirtilen sonuçlardan birine götürdüğü durumlarda, yargılamanın herhangi bir așamasında, bir bașvuruyu dava listesinden düșürmeye karar verebileceğini hatırlatır.

“Mahkeme tarafından tespit edilen bașka herhangi bir nedenden ötürü, bașvurunun incelenmesine devam edilmesi hususunda artık haklı bir gerekçe görmezse”.

Mahkeme ayrıca, belirli durumlarda, bașvuran, davanın incelenmesinin devamını istese bile, davalı Hükümetin tek taraflı beyanına dayanarak 37. maddenin 1 (c) bendi kapsamında dava listesinden bir bașvurunun kayıttan düșürülmesinin uygun olabileceğini hatırlatır.

Bu doğrultuda Mahkeme, beyanı özellikle Tahsin Acar kararı (Tahsin Acar / Türkiye (önceden halli gereken mesele) [BD], no. 26307/95, §§ 75-77, AİHM 2003-VI, WAZA Sp. z.o.o.c. Polonya (karar), no. 11602/02, 26 Haziran 2007 ve Sulwińska / Polonya (karar), no. 28953/03, 18 Eylül 2007) içtihatlarında yer alan ilkeler ıșığında incelemiștir.

Mahkeme, Türkiye aleyhine olanlar da dahil olmak üzere, bir dizi davada, Sözleșme'nin 11. maddesi kapsamında örgütlenme/dernek kurma hakkının ihlal edildiğine dair șikayetlere ilișkin uygulama tespit etmiștir.

(örneğin bkz. Özbek ve Diğerleri / Türkiye, no. 35570/02, §§ 19-41, 6 Ekim 2009 ve Altınkaynak ve Diğerleri / Türkiye, no. 12541/06, §§ 19-40, 15 Ocak 2019).

Hükümetin beyanında yer alan, bașvuranın Vakfı tescil ettirememesinin, Sözleșme'nin 11. maddesi ile güvence altına alınan örgütlenme hakkı çerçevesinde, Mahkeme içtihatlarıyla belirlenen șartlara uymadığı yönündeki kanaati, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu uyarınca yargılamayı yeniden bașlatmaya ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu uyarınca tescile yardımcı olmaya ilișkin taahhüdü, ve bilhassa Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin dostane çözüm veya tek taraflı bir deklarasyon sonrasında bir bașvurunun kayıttan düșürülmesine karar vermesi halinde, bașvuranın yargı ișlemlerinin yeniden bașlatılmasını talep edebilmesine olanak tanıyan 7145 sayılı Kanun'un uygulanabilirliği, ve aynı zamanda önerilen tazminat miktarı -benzer davalarda verilen miktarlarla uyumludur- dikkate alındığında Mahkeme, bașvuruyu incelemeye devam etmenin artık gerekli olmadığı kanaatindedir (madde 37/1 c)).

Ayrıca, yukarıda belirtilen mülahazalar ıșığında ve özellikle konuya ilișkin açık ve kapsamlı içtihadını dikkate alarak, Mahkeme, Sözleșme ve Protokolleri tarafından güvence altına alınan insan haklarına saygının, bașvurunun daha fazla incelenmesini gerektirmediği kanaatindedir (Madde 37/1 sonunda).

Mahkeme, bu beyanı, ödeme tarihinde geçerli kur üzerinden Türk Lirası'na çevrilen bu meblağın, Avrupa İnsan hakları Sözleșmesi'nin 37/1 sayılı maddesi uyarınca Mahkeme'nin kararının tebliğ tarihinden itibaren üç ay içinde ödenmesi gerektiği șeklinde yorumlamaktadır.

Söz konusu süre içinde ödeme yapılmaması durumunda, Hükümet, bu sürenin sona ermesinden söz konusu tutarın fiilen ödenmesine kadar, Avrupa Birliği Merkez Bankası’nın marjinal borç verme kolaylığına yüzde üç puanlık artıșla eșit bir oranda basit faiz ödemekle yükümlü olacaktır.

Son olarak, Mahkeme, Hükümet'in sunduğu tek taraflı deklarasyonun șartlarına uymaması durumunda, Sözleșme'nin 37/2 maddesi uyarınca bașvurunun yeniden ișleme alınacağını vurgulamıștır (Josipović / Sırbistan (karar), nº 18369/07, 4 Mart 2008).

Sonuç olarak, davanın kayıttan düșürülmesi uygundur.

B. Sözleșmenin 14. Maddesine İlișkin

Ayrımcı muamele iddiasıyla ilgili olarak, Mahkeme, bu șikâyetin Sözleșme'nin 11. maddesi kapsamındaki șikayetle yakından bağlantılı olduğunu gözlemlemekte ve Sözleșme'nin 14. maddesi kapsamındaki șikâyetin kabul edilebilirliğine veya esasını incelemeye gerek olmadığına kanaat getirmektedir.

Bu nedenlerle Mahkeme, oybirliğiyle,

Davalı Hükümet’in Sözleșme'nin 11. maddesine ilișkin beyanının șartlarına ve bu șekilde verilen taahhütlere uymasını sağlamak için öngörülen usulleri not eder;

Sözleșme'nin 37/1 (c) maddesi uyarınca bașvurunun kayıttan düșürülmesine karar verir.

Fransızca olarak hazırlanmıș ve 16 Aralık 2021 tarihinde yazılı șekilde tebliğ edilmiștir.

Hasan Bakırcı

Valeriu Grițco

Zabıt Katibi Yardımcısı

Bașkan