AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ İKİNCİ BÖLÜM KABUL EDİLEBİLİRLİK HAKKINDA KARAR Cererea nr. 27737/20 Tuğba TUNA ÇOLAK / Türkiye și 3 alți solicitanți (după care a fost înscrisă lista) după participarea președintelui Egidijus Kūris, judecătorului, Pauliine Koskelo, Jovan Ilievski și directorului de afaceri Dorothee von Arnimin la procesul care a avut loc pe 8 noiembrie 2022 la Comisia Europeană a Drepturilor Omului (Divisiunea a cincea), Ankara Barosli, a fost prezentată în fața Curții de Apel, iar cererea de la poziția actuală de avocat înregistrat la Ankara Barosli, reprezentată de T. T. T. T., a fost respinsă de către reprezentanții Curții de Apel, iar în urma cererii a fost respinsă de către reprezentanții Curții de Apel din cadrul Curții de Apel din Turcia Europeană pentru a fi înscrisă în funcție, iar în urma cererii a fost respinsă de către reprezentanții Curții Curții de Apelului de la Curtea de Apel din Turcia Europeană pentru a fi înscris în funcția de judecător (Divisiunea a treia a patrulea), iar în urma cererii a fost respinsă de către reprezentanții Curții Curții Curții Curții Curții de Apelului de Apel din Turcia de la Curtea de Apel din Turcia de la Curtea de la Curtea de la Curtea de la Curtea din Turcia de la Curtea din Turcia din Turcia (Divisiunea de Turcia) la Curtea din Turcia (Divisiunea de Turcia de Turcia) la Curtea din Turcia (Divisi).
În plus, instanțele au decis să plătească despăgubiri pentru diferența de salariu și alte elemente materiale generate de funcțiile și dobânzile care urmează să fie acordate pentru perioada de la data cererii de numire a instanțelor administrative pentru numirea lor, calculate invers, până la data numirii lor.Candidații au decis că instanțele administrative au o poziție similară în cazuri similare, adică că instanțele administrative au o poziție similară în ceea ce privește diferența de salariu și alte elemente materiale, deci nu au fost o contestație împotriva hotărârilor instanțelor de prim grad, ci au obținut rezultate bune în procesul în fața instanței.
În ciuda faptului că instanța de prim grad a decis în favoarea reclamantelor, reclamanții nu au fost numiți la funcția de inspector în termen de 30 de zile prevăzute de lege pentru executarea hotărârilor instanței de prim grad; iar în consecință, au depus o plângere individuală în fața celorlalți, reclamând neîndeplinirea hotărârilor privind numirea lor și neconformitățile pe care le-au susținut în cadrul instanței de prim grad, în fața Curții de judecată. 5.
Pentru a decide dacă o întârziere este rezonabilă, Curtea va examina cât de complicată este executarea hotărârii, cum s-au comportat reclamantul și celelalte autorități și ce caracter au avut lucrurile hotărâte (de exemplu, printre altele, Raylyan împotriva Rusiei, nr. 22000/03, § 31, 15 februarie 2007).Curtea va dicta termenul legal de executare al sentinței pentru executarea sentinței în cazul în care nu se respectă termenul legal în mod automat nu va avea ca dus lacălcarea Convenției.În condițiile sale, o anumită întârziere este admisibilă, dar nu poate fi luată în considerare în orice caz poziția Curții, deși poziția Curții este de 6 § 1 din Convenție, nu poate fi luată în considerare în cazul în care o instanță va fi în afara termenului de executare (a se vedea, printre altele, Raylyan împotriva Rusiei, nr. 22000/03, § 31, 15 februarie 2007).Curtea a decis că executarea sentinței în cazul în care nu se respectă termenul legal nu are ca rezultat automat încălcarea Convenției.
În cele din urmă, nu a fost introdusă nicio cerere de neplata despăgubirii judecate de instanța de jurisdicție în legătură cu diferența de salariu a reclamantelor.12.Conducerea a ajuns, prin urmare, la concluzia că această parte a cererilor reclamantelor este în mod evident lipsită de temei și trebuie respinsă în temeiul articolelor 35 §§ 3 (a) și 4 din Convenție.În legătură cu cererea reclamanților în legătură cu cererea de despăgubiri 13.Curtea recunoaște că, în mod natural, această parte a cererilor a fost respinsă în conformitate cu articolele 35 §§ 3 (a) și 4 din Convenție.În legătură cu cererea reclamanților în legătură cu cererea de despăgubiri a reclamanților în legătură cu cererea de despăgubiri, Curtea consideră că, în primul rând, este necesar să se aplice un sistem de jurisdicție în care judecătorii de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de jurisdicție de
În ceea ce privește această cauză, Curtea a observat că, în aceste condiții, nu este posibil să se spună despre diferențele de salariu ale reclamantelor, calculate de la data la care aceștia au trecut examenul de mufetism, adică de data la care au ocupat funcția de inspector de muncă (a se vedea § 3 de mai sus).15 În aceste condiții, în cadrul instanțelor administrative nu este posibil să se spună despre diferențele de durată între köklü și ninin (a se vedea § 4 de mai sus).16 În același timp, Curtea a considerat că, în vederea soluționării cererilor de recurs privind faptul că nu au fost obținute concluzii similare, a fost necesară o examinare a tuturor cererilor de recurs privind faptul că nu au fost obținute concluzii similare (a se vedea, de asemenea, Hotărârea Martinez de Martinez împotriva lui İscan, nr. 11/19200, § 35-36, 14 decembrie 2021).
În lumina tuturor materialelor conținute și în măsura în care acestea intră în competența reclamantelor, această plângere nu îndeplinește criteriile de admisibilitate prevăzute la articolele 34 și 35 din Conventie și nu arată că libertățile și pozițiile persoanelor care au dreptul la drepturi sunt explicite în Conventie sau Protocoale și că nu au fost declarate în Conventie Ek 1 No.lu Protocolul 1. Prin urmare, numele părții istorice a acestor plângeri trebuie să fie conform cu art. 340 din Conventie İzmir İzmir 4 No. 34 din Ankaraya Tarif Listă.
10735/22 Çakmak Toçoğlu / Türkiye 16/02/2022 Sevilay ÇAKMAK TOÇOĞLU 1985 İzmir Türkiye 06/08/2014 20/09/2018 28/12/2020 23/06/2021 27.12.2021 4. 11248/22 Demirok / Türkiye 22/02/2022 Tuğba DEMİROK 1988 Ankara Türkiye 24/04/2017 17/09/2018 28/12/2020 23/06/2021 21/12/2021
Bașvuru no. 27737/20
Tuğba TUNA ÇOLAK / Türkiye
ve 3 diğer bașvuru
(ekteki listeye bakınız)
Bașkan
Egidijus Kūris,
Hâkimler
,
Pauliine Koskelo,
Jovan Ilievski
ve
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Dorothee von Arnim’in katılımıyla 8 Kasım 2022 tarihinde Komite halinde toplanan Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (İkinci Bölüm),
Ankara Barosuna kayıtlı avukat Ö. Teke tarafından temsil edilen, ekteki tabloda yer alan bașvuranlar tarafından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne (“AİHM” veya “Mahkeme”), İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilișkin Sözleșme’nin (“Sözleșme”) 34. maddesi uyarınca ekli tabloda belirtilen tarihlerde yapılmıș olan bașvuruları dikkate alarak,
Gerçekleștirilen müzakerelerin sonucunda așağıdaki kararı vermiștir:
1.
Bașvurular temelde nihai mahkeme kararlarının icrasında meydana gelen gecikmelere ilișkindir.
2.
Bașvuranlar memurdur. Mevcut bașvuruya konu olayların meydana geldiği sırada bașvuranlar iș müfettișliğine atanmak için yapılan yeterlilik sınavında bașarılı olmuștur Bașvuranların söz konusu pozisyona atanmaları yönündeki taleplerinin idare tarafından üstü kapalı bir șekilde reddedilmesinin ardından bașvuranlar atanma talebi ve bunun yanında terfiyi hak ettikleri tarihten itibaren hesaplanmak üzere mevcut pozisyonları ile iș müfettiși pozisyonuna ilișkin maaș farkından doğan meblağ için tazminat talebi ile idare mahkemeleri önünde yargılamaları bașlatmıștır.
3
.
Ek’te verilen tarihlerde, idare mahkemeleri bașvuranların atanması hususunda idarenin uzun süren eylemsizliğinin kanuna aykırı olduğunu değerlendirmiștir. Ayrıca mahkemeler, atanmaları için idari makamlara talepte bulundukları tarihten itibaren geriye dönük șekilde hesaplanmak üzere atanacakları tarihe kadar geçen süre boyunca mevcut pozisyonları ile atanacakları pozisyona ilișkin maaș farkı ve diğer maddi unsurlardan doğan meblağ ve faizi için bașvuranlara tazminat ödenmesine hükmetmiștir. Bașvuranlar idare mahkemelerinin benzer davalarda maaș farkı ve diğer maddi unsurların hangi tarihten itibaren hesaplanacağı konusunda çelișen hükümlere varmasından șikâyet ederek ilk derece mahkemelerinin kararlarına karșı temyiz mahkemeleri önünde temyizde bulunmușlardır ve bașarılı sonuç elde edememișlerdir. Bu bağlamda, bașvuranlarınkine benzer șekilde yardımcı müfettișler tarafından açılan ilgili davalarda Danıștay, maaș farkının bașvuranların iș müfettiși pozisyonuna terfi etmeyi hak ettikleri tarihten itibaren yani idari talepte bulundukları tarihten değil sınav sonuçlarının duyurulduğu tarihten itibaren hesaplanacağına hükmetmiștir.
4.
İdare mahkemesinin birinci derece așamasında bașvuranların lehine karar vermesine rağmen bașvuranlar idare mahkemesi kararlarının icra edilmesi için kanunda öngörülen 30 günlük süre içerisinde iș müfettiși pozisyonuna atanmamıștır; ve bunun sonucunda diğerlerinin yanında atamalarına ilișkin kararların icra edilmemesinden ve iddia ettikleri üzere idare mahkemesinin içtihadındaki tutarsızlıklardan șikâyet ederek Anayasa Mahkemesine bireysel bașvuruda bulunmușlardır.
5.
Bașvuruları Anayasa Mahkemesine önünde derdest iken bașvuranlar Ek’te verilen tarihlerde iș müfettiși pozisyonuna atanmıștır. Anayasa Mahkemesine bu gelișmeyi bildirerek temyizlerinin yine de incelenmesini talep etmiștir.
6.
Çeșitli tarihlerde Anayasa Mahkemesi bașvuruları kısa karar yoluyla reddetmiștir.
7.
Bașvuranlar Sözleșme’nin 6. maddesi kapsamında söz konusu mahkeme kararlarının icrasında meydana gelen gecikmeden ve maaș farkının hangi tarihten itibaren hesaplanacağı konusunda içtihatta bulunduğu iddia edilen tutarsızlıklardan șikâyet etmiștir.
Bașvuruların birleștirilmesi hakkında
8.
Mahkeme, bașvuruların konuları bakımından benzer olduklarını göz önünde bulundurarak, bunları tek bir kararda müștereken incelemeyi uygun görmektedir.
Mahkeme kararlarının icrasında yașanan gecikmeye ilișkin șikâyet hakkında
9.
Mahkeme, bağlayıcı bir kararın icrasında makul olmayan düzeydeki gecikmelerin Sözleșme’yi ihlal edebileceğini tekrarlamıștır (bk.
Burdov /
Rusya
, no.
59498/00, § 35, AİHM 2002‑III). Gecikmenin makul olup olmadığına karar vermek için Mahkeme kararın icrasının ne kadar karmașık olduğuna, bașvuran ve yetkililerin nasıl davrandığına ve hükmedilen șeyin niteliğinin ne olduğuna yönelik inceleme gerçekleștirecektir (bk.,
diğerlerinin yanı sıra
,
Raylyan / Rusya
, no. 22000/03, § 31, 15
Șubat 2007). Mahkeme icra takibi için iç hukuka öngörülen yasal süre sınırını dikkate alsa da yasal süre sınırına uyulmaması otomatik olarak Sözleșme’nin ihlaline sebebiyet vermez. Davaya özgü koșullar altında bazı gecikmeler kabul edilebilir ancak ne olursa olsun Sözleșme’nin 6 § 1 maddesi ile korunan hakkın özüne aykırı olacak düzeyde olamaz (karșılaștırınız
Burdov
, yukarıda anılan, § 35).
10.
Mevcut davaya ilișkin olarak Mahkeme birinci bașvuranın idare mahkeme önünde yargılamalar devam ederken iș müfettiși pozisyonuna atandığını ve bu yüzden Sözleșme’nin 6 § 1 maddesi kapsamında nihai ve bağlayıcı bir kararın icrasında yașanan gecikmeden söz etmenin mümkün olmadığını not etmiștir. Diğer bașvuranlar açısından Mahkeme, söz konusu bașvuranların ilgili yargılamalarda verilen idare mahkemesinin nihai kararlarını takip eden altı ay içerisinde iș müfettiși pozisyonuna atandığını not etmiștir. Mahkeme, istihdama yönelik verilen kararların icrası için makamların belirli bir süreye ihtiyaç duyduğunun farkındadır ve bu koșullar altında altı aylık sürenin makul olduğu görüșündedir (bk., benzer bir sonuç için,
Gaftoniuc / Romanya
(k.k.), no. 30934/05, § 24, 22 Șubat 2011 ve,
bu davaya uygulanabildiği ölçüde
,
Gerasimov ve Diğerleri / Rusya
, no. 29920/05 ve 10
diğer, §§ 168-172, 1 Temmuz 2014).
11.
Son olarak, bașvuranlara maaș farkına ilișkin olarak idare mahkemesi tarafından hükmedilen tazminatın ödenmediğine yönelik bir iddiada bulunulmamıștır.
12.
Dolayısıyla, Mahkeme bașvuruların bu kısmının, açıkça dayanaktan yoksun olduğu ve Sözleșme’nin 35 §§ 3 (a) ve 4 maddesi uyarınca reddedilmesi gerektiği sonucuna varmıștır.
İçtihatta tutarsızlık iddiasına ilișkin șikâyet hakkında
13.
Mahkeme, daha öncesinde, kendi yargı çevreleri üzerinde yetkisi olan yargılama ve temyiz mahkemeleri ağına dayanan bir hukuk sisteminde çelișen mahkeme kararlarının olma olasılığının doğal olduğunu kabul etmektedir. Bu tarz farklılıklar aynı mahkeme içerisinde de gerçekleșebilir. Ancak, bu hususun bașlı bașına Sözleșme ile çeliștiği düșünülemez (bk.
Nejdet Șahin ve Perihan Șahin / Türkiye
[BD], no. 13279/05, § 51, 20
Ekim 2011). Benzer șekilde
Lupeni Greek Catholic Parish ve Diğerleri /
Romanya ([BD], no.
76943/11, § 116, 29 Kasım 2016)
davasında Mahkeme, son derecede farklı yerel mahkemeler tarafından verilen çelișen kararların Sözleșme’nin 6 § 1 maddesi uyarınca adil yargılanma hakkını ihlal ettiği durumların değerlendirilmesinde dikkate alınacak kriterler arasında ilk olarak yerel mahkemelerin içtihadında “köklü ve uzun süredir devam eden farklılıkların” bulunup bulunmadığının, ikinci olarak iç hukukun bu tutarsızlıkları ortadan kaldırmak için bir mekanizma sunup sunmadığının
ve üçüncü olarak bu mekanizmanın uygulanıp uygulanmadığının ve uygulandığında ne derecede uygulandığının yer aldığını tekrarlamıștır.
14.
Somut davaya ilișkin olarak Mahkeme, bașvuranların Danıștayın maaș farkını bașvuranların iș müfettiși pozisyonuna atandığı bir diğer deyișle ilgili müfettișlik sınavında bașarılı olduğu tarihten itibaren hesaplayarak hükme vardığı sadece iki kararı ibraz ettiğini gözlemlemiștir (bk. Yukarıda §
3).
15.
Bu koșullarda idare mahkemelerinin içtihadında “köklü ve uzun süredir devam eden farklılıkların” bulunduğunu söylemek mümkün değildir (bk. benzer bir sonuç için
Melgarejo Martinez de Abellanosa /
İspanya, no. 11200/19, §§ 34-36, 14 Aralık 2021). Mahkeme, bu hususu göz önünde bulundurarak, iç hukukta söz konusu tutarsızlıkları gidermek için ilgili hükümlerin olup olmadığını, bu hükümlerin uygulanıp uygulanmadığını ve uygulandığında ne derecede uygulandığını ek olarak incelemek için bir gerekçe olmadığı kanaatindedir.
16.
Buna ek olarak Mahkeme somut davadaki bașvuranların gerekli gördükleri takdirde ek delil sunabildikleri ve iddialarını mahkemelere düzgün bir șekilde inceletebildikleri çekișmeli yargılamalardan faydalanabildiklerine dikkat çekmektedir. Aynı zamanda, mahkemelerin kararlarının ve ilgili yasayı yorumlamalarının açıkça keyfi olduğu veya makul olmadığı söylenemez.
17.
Mahkeme, yukarıda anılan tüm hususları göz önünde bulundurarak bașvuranların șikâyetinin bu kısmının açıkça dayanaktan yoksun olduğuna ve Sözleșme’nin 35 §§ 3 (a) ve 4 maddesi uyarınca reddedilmesi gerektiğine karar vermiștir.
Sözleșme’nin ihlal edildiği iddia edilen diğer maddeleri hakkında
18.
Bașvuranlar, ayrıca Sözleșme’nin 13. maddesi kapsamında Sözleșmeye ilișkin șikâyetleri hakkında etkili hukuk yolu bulunmadığından ve Sözleșme’ye Ek 1 No.lu Protokol’ün 1. maddesi kapsamında tutarsız olduğunu iddia ettikleri içtihat yüzünden maaș farkından doğan meblağdan mahrum kaldıklarından șikâyet etmișlerdir.
19.
Mahkeme, elindeki tüm materyaller ıșığında ve șikâyet edilen hususların yetki alanına girdiği ölçüde, bu șikâyetlerin Sözleșme’nin 34 ve 35. maddesinde belirtilen kabul edilebilirlik kriterlerini karșılamadığı ya da Sözleșme veya Protokollerinde yer alan hakların ve özgürlüklerin ihlal edildiğini göstermediği kanaatindedir.
20.
Dolayısıyla, bașvuruların bu kısmının Sözleșme’nin 35 § 4 maddesi uyarınca reddedilmelidir.
Bu gerekçelerle, Mahkeme, oy birliğiyle,
Bașvuruların
birleștirilmesine
;
Bașvuruların kabul edilemez olduğuna
karar vermiștir.
İșbu karar, İngilizce dilinde tanzim edilmiș olup, 1 Aralık 2022 tarihinde bildirilmiștir.
Dorothee von Arnim
Egidijus Kūris
Yazı İșleri Müdür Yardımcısı
Bașkan
Ek
Bașvuruların listesi:
No.
Bașvuru no.
Dava adı
Dava Tarihi
Bașvuran
Doğum tarihi
İkamet yeri
Uyruğu
İș müfettiși pozisyonuna ilișkin yapılan sınavın sonuçlarının açıklanma tarihi
Atamaya yönelik idari talebin tarihi
İdare mahkemesinin nihai karar tarihi
Atanma tarihi
Anayasa Mahkemesinin kararı
1.
27737/20
Tuna Çolak / Türkiye
03/07/2020
Tuğba TUNA ÇOLAK
1986
Ankara
Türkiye
24/04/2017
19/10/2018
20/09/2019
24/06/2019
17/06/2020
2.
3408/22
Ayaydın / Türkiye
07/01/2022
Ahmet AYAYDIN
1980
İzmir
Türkiye
06/08/2014
20/09/2018
28/12/2020
23/06/2021
09/12/2021
3.
10735/22
Çakmak Toçoğlu / Türkiye
16/02/2022
Sevilay ÇAKMAK TOÇOĞLU
1985
İzmir
Türkiye
06/08/2014
20/09/2018
28/12/2020
23/06/2021
27.12.2021
4.
11248/22
Demirok / Türkiye
22/02/2022
Tuğba DEMİROK
1988
Ankara
Türkiye
24/04/2017
17/09/2018
28/12/2020
23/06/2021
21/12/2021